Προς το περιεχόμενο
  • Tips για σωστό Panning στο mix


    Το σωστό panning δυστυχώς δεν γίνεται βάζοντας "απέναντι" τις κιθάρες, ούτε υπολογίζεται με ποσοστά επί τις %. 

     

    Τα "είδωλα" των οργάνων στην στερεοφωνική εικόνα δεν είναι σταθερά κατά την διάρκεια του mix και αλληλοεπηρεάζονται με τα γειτονικά τους (και όχι μόνο) σε κάθε επέμβασή μας. "Μετακινώντας" κάποιο με το pan ή ανεβοκατεβάζοντας την έντασή του ή ακόμα ακόμα "πειράζοντας" το συχνοτικά με ένα eq, ήδη έχουμε επηρεάσει ανάλογα και τα υπόλοιπα. Κυρίως όμως αυτό που μας ενδιαφέρει, την συνολική ισορροπία στην στερεοφωνία ώστε η "ενέργεια" να "μοιράζεται", ξεκινώντας πάντα από το κέντρο.

     

    Οπότε η θέση των οργάνων πρέπει συνεχώς να "διορθώνεται" καθ όλη την διάρκεια του mix μέχρι να καταλήξουμε και μάλιστα  να είναι πάντα το τελικό μας "χτένισμα". Καλό βέβαια είναι το "τελικό" να γίνεται με ξεκούραστα αυτιά (άλλωστε ειδικά μετά τα σαράντα έχει πολύ πλάκα το τι και πως ακούει ο καθένας μας και αν μπει και η κόπωση στη μέση βράστα).

     

    Έτσι, όσο πιο απλά μπορώ να το θέσω, το "μυστικό" είναι να αντιμετωπίζεις το mix σαν ακροατής μιας μπάντας. Φρόντισε λοιπόν ανά τακτά χρονικά διαστήματα να στήνεσαι στο sweet spot των ηχείων σου (τα ακουστικά εδώ τα ξεχνάς για λίγο) και να προσπαθείς να "δεις" τους μουσικούς σου στον χώρο (κλείνοντας για λίγο και τα μάτια έχεις καλύτερη αντίληψη). Σου ακούγονται σωστά εκεί που θα έπρεπε να είναι και ισορροπημένοι μεταξύ τους?... αν όχι, διορθώνεις προσωρινά θέσεις και εντάσεις και πας παρακάτω. Εννοείται ότι η χρήση των effects (ειδικά του reverb) λειτουργεί "καταλυτικά" ως προς την αίσθηση της θέσης των "ειδώλων".

     

    Η όλη διαδικασία να γίνεται σε "ρεαλιστική ένταση" και όχι χαμηλά γιατί οι ρυθμίσεις θα βγουν λάθος. Επίσης βοηθά πολύ να ακούς αποσπασματικά γκρουπάροντας τα solo σε ομάδες οργάνων (πχ τις ρυθμικές κιθάρες ξεχωριστά). Το σωστό γκρουπάρισμα των επιμέρους οργάνων είναι σημαντικότατο όχι μόνο για το pan φυσικά.

     

    Σημαντικό βοήθημα είναι και το να ακούς συχνά και mono / stereo σε  A/B συγκρίσεις. Έτσι και δεν θα "θάψεις"  κάτι ξεχασμένο στα άκρα και θα αποφύγεις εύκολα τις "υπερβολές" και το σύνηθες λάθος των περισσότερων που προσπαθώντας να "απλώσουν" την στερεοφωνία δημιουργούν μια "τρύπα" στο κέντρο συσσωρεύοντας "αφύσικη" ενέργεια στα άκρα.  ΠΑΝΤΑ η "ενέργεια" πρέπει να απλώνεται "γραμμικά" χωρίς κενά (πλην περιπτώσεων που το επιδιώκουμε για x λόγους).

     

    Voxengo MSED

     

    Τέλος ένα VST plug in όπου μπορείς να συμβουλεύεσαι (ή και να επεμβαίνεις με σύνεση όμως) στο mid και τα sides του mix σου είναι τo Voxengo MSED και είναι και free.

     

     

    EDIT - ακολούθως συμπληρώνω με την απάντηση που έδωσα στις παρατηρήσεις των φίλων μας στα σχόλια.

     

    Χονδρικά, ο άνθρωπος βρισκόμενος σε ένα χώρο, αποκτά αίσθηση της απόστασης και της θέσης μιας ηχητικής πηγής μέσα σε αυτόν, από τις διαφορές των ηχητικών σημάτων (χρονικές και έντασης) που φτάνουν στα δυο αυτιά του.

     

    Αυτό που δεν πρέπει να ξεχνάμε ποτέ, είναι ότι τα αυτιά μεταφέρουν την πληροφορία αλλά πάντα στο τέλος ο εγκέφαλος καλείται να «ερμηνεύσει» τα ηχητικά δρώμενα κατά κανόνα υποκειμενικά.  Καλώς η κακώς η ακοή ως αίσθηση επηρεάζεται κατά  κάποιο τρόπο λογαριθμικά και από τις εξωτερικές διεγέρσεις αλλά και από το θυμικό.  Είναι αδύνατο να μετρηθεί αντικειμενικά σε προβολή με την πραγματικότητα μια κοινή ακουστική αίσθηση που προκαλεί ένα ερέθισμα, καθότι  μπορούν να δοθούν από τον κάθε ακροατή ξεχωριστά μεγάλες διάφορες στις εκτιμήσεις του. Επίσης συνυπολογίστε το ότι παρότι η ακουστική αντίληψη  παίζει σημαντικό ρόλο και η ταυτόχρονη χρήση της όρασης (όταν η πηγή είναι ορατή) επηρεάζει θετικά την ακρίβειά στον εντοπισμό της θέσης της βελτιώνοντας δραστικά την διαδικασία…

     

    Μετά από τόσα χρόνια στο κουρμπέτι πάντως, έχω καταλήξει ότι καλή η ακουστική και η ηλεκτροακουστική αλλά το παιχνίδι στην πράξη ορίζεται εν πολλοίς από την ψυχοακουστική η οποία κάνει άνω κάτω τα όποια νούμερα μέτρησης υπολογισμού και καταγραφής. Αnyway και παμ’ παρακατ’.

     

    Επί της ουσίας οι στερεοφωνικές μέθοδοι κατά την ηχογράφηση, επεξεργασία και αναπαραγωγή είναι η τεχνητή προσπάθεια μας να δημιουργήσουμε την αίσθηση της αρχικής φυσικής κατανομής του ήχου στον χώρο.

     

    Τώρα η απόλυτη σχέση «αιτίας αιτιατού» (που μπορούμε να την ορίσουμε και ως «πιστότητα») έχει να κάνει κυρίως με την κλασική μουσική (ή εν γένει διάφορα ακουστικά σύνολα πολλών μουσικών ειδών). Ηχογραφούμε από απόσταση με κάποια από τις δοκιμασμένες επιτυχώς στην πορεία των χρόνων stereo mic τεχνική, την φυσική ακουστική του περιβάλλοντος μαζί με την ηχητική πηγή (π.χ. μια συμφωνική ορχήστρα σε μια αίθουσα συναυλιών) και όλα καλά όλα ανθηρά στο βασίλειο της "audioμαρκίας".

     

    Αναπαράγοντας πλέον σε ένα hi end σύστημα σε ρεαλιστικές εντάσεις, εισπράττουμε εν δυνάμει αληθοφανείς εμπειρίες αναπαράστασης του αρχικού μουσικού δρώμενου. Κάποιες φορές και συγκλονιστικές. 'Οσοι είχαν την τύχη να απολαύουν ανάλογες, με καταλαβαίνουν φαντάζομαι καλύτερα.

     

     τοποθέτηση μικροφώνων stereo

     

    Στα καθ ημάς από την άλλη, για κοινωνικο-εμπορικο-οικονομικούς κατά βάση λόγους που δεν είναι του παρόντος αλλά φαντάζομαι κατανοείτε, ως επί το πλείστον στην μουσική βιομηχανία η ηχογράφηση της ηχητικής πηγής, γίνεται από πολύ κοντινή απόσταση (close mic technique). Αποτέλεσμα η καταγραφή όσον δυνατόν λιγότερο της φυσικής ακουστικής του περιβάλλοντος δηλαδή με όσα δυνατόν λιγότερα στοιχεία χώρου.

     

    Αναπόφευκτα λοιπόν στην σύγχρονη μουσική, το panning (σε συνδυασμό πάντα με τα effect εξομοίωσης χώρων και τις εντάσεις) αποτελεί περισσότερο μια δημιουργική post production διαδικασία, που δεν περιορίζεται απαραίτητα από την ανάγκη κάποιας φυσικής αναπαράστασης, τουλάχιστον ως προς την χωροθεσία των μουσικών (τι να πουν και τα έρμα τύμπανα που στην πορεία των χρόνων έκαναν «βόλτες» δεξιά αριστερά στις διάφορες παραγωγές).

     

    Κατά κανόνα φτιάχνουμε εκ βάθρων (περισσότερο ή λιγότερο πετυχημένα) εικονικά περιβάλλοντα (σκηνές) προσπαθώντας να καθορίσουμε κατά βούληση τις θέσεις των οργάνων στον οριζόντιο και κάθετο άξονα με τέτοιον τρόπο ώστε να μην αλληλεπιδρούν αρνητικά ως προς την διακριτότητα τους και να μην αλλοιώνονται (το δυνατόν) οι χροιές τους «αναπνέοντας» αναλογικά στο δικό τους μέρος, υπηρετώντας την μουσικότητα και δίνοντας την ψευδαίσθηση στον ακροατή του αμιγούς ηχητικού δρώμενου σε έναν χώρο κι όχι της αποσπασματικής multitrack “συραφής”.

     

    Κι αυτό ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΚΑΘΟΛΟΥ ΕΥΚΟΛΟ… πέραν της έλλειψης της επικουρικής βοήθειας της όρασης και την μη γραμμική συμπεριφορά της ευαισθησίας της ακοής αναλόγως της συχνότητας, έχουμε να παλέψουμε συνεχώς και με το φαινόμενο masking effect που στην εξέλιξη του mix επηρεάζει την γενική ηχητική συνισταμένη και ως προς την ικανότητα διάκρισης της κάθε θέσης οργάνου ανά πάσα χρονική στιγμή (το «σπρώξιμο» που λέγαμε) και αποκρύπτοντας παράλληλα επιμέρους πληροφορία ή αλλοιώνοντας την χροιά της.

     

    Τεράστιο ρόλο στην δυνατότητα επιτυχούς panning παίζει και η «σωστή» ενορχήστρωση. Δεν είναι δύσκολο με μια κακή με 5 όργανα να οδηγήσουμε ένα mix σε μια «ηχητική λάσπη», ενώ από την άλλη με 10 σε μια καθαρή όπου όλα θα ακούγονται δεμένα αλλά ταυτόχρονα και ευκρινή. Επίσης ρόλο παίζει και το Pan law που έχουμε επιλέξει στο daw αλλά δεν με βλέπω να τελειώνω σήμερις (άλλωστε η τιμή των 3db boost στα άκρα που νομίζω ότι δίνεται ως default επί το πλείστον στα daw είναι μια γενικά αποδεκτή τιμή).

     

    Εν κατακλείδι μην περιορίζετε την φαντασία σας. Αν σας ακούγεται κάθε φορά ωραία το αποτέλεσμα (σε ένα αποδεκτό μόνιτορ σύστημα), τότε περί σπιτικής κολοκυθόπιτας το ανάγνωσμα και κερνάτε και τους άλλους από αυτήν. Άσε που μπορεί να δημιουργήσετε "σχολή" με μια πρωτότυπη προσέγγιση... ποιος ξερ'. 😎

     

    Π.χ. Θέτε το μπάσο δεξά?. No prob. Στράτο μου η κατευθυντικότητα ξεκινά μετά από τα 80 έως 120Hz περίπου. Απλά ντουμπλάρισε το κανάλι του μπάσου. Στο πρώτο βάλε ένα high cut φίλτρο στα 120 και άστο στο κέντρο σε mono mode. Στο δεύτερο ένα low cut πάλι στα 120 και γείρε το όσο δεξιά θέλεις (σε stereo mode αυτό φυσικά). Κατόπιν πειραματίσου λίγο ως προς την ένταση μεταξύ τους για να μην «γέρνει» πέραν του φυσιολογικού το master διατηρώντας επαρκή την ενέργεια του και με την κλίση οκτάβας στα φίλτρα (ξεκίνα στα 18db και κινήσου αυξητικά) για να είναι ομαλή η μετάβαση και είσαι έτοιμος (ο στόχος λογικά είναι να παραμείνει ο ήχος ίδιος με το αρχικό για αυτό κράτα το και αυτό σε ένα τρίτο κανάλι για A/B συγκρίσεις. Εκτός αν δεν σε νοιάζει κάτι τέτοιο και βρεις κάποιον ήχο πλέον που σου αρέσει περισσότερο κατά το blend).😉

     

    Ελπίζω να λύθηκαν οι απορίες σας (σε κάποιο βαθμό έστω) και επιφυλάσσομαι.

     

     

    ΥΓ.

      

    Στις 8/4/2021 στις 12:19 ΜΜ, geka είπε

    το voxengo msed υποθετω δουλευει  στα multichannels η στο συνολικο καναλι του κομματιου. ετσι?

     

    Στην συγκεκριμένη περίπτωση που απλά θέλουμε απλά να "ανοίξουμε" ή να "κλείσουμε" την αίσθηση της στερεοφωνίας, ναι. Σε ένα ή περισσότερα subgroup και ή master. Επ ευκαιρία όμως πιο ειδικά για pannnig και όχι μόνο, ρίχτε μια ματιά στο καταπληκτικό Pan Pot της Goodhertz.

    goodhertz panpot

     

    https://goodhertz.co/panpot/

     

    • Like 7
    • Ευχαριστώ 5

    Feedback χρήστη

    Recommended Comments

    ευχαριστουμε για το αρθρακι. 

    το voxengo msed υποθετω δουλευει  στα multichannels η στο συνολικο καναλι του κομματιου. ετσι?

     

    Συνδέστε για να σχολιάσετε
    Κοινοποίηση σε άλλες σελίδες

    Ευχαριστούμε για το άρθρο Νίκο.

     

    Έχω κάποιες ερωτήσεις.

     

    1. "Τα "είδωλα" των οργάνων στην στερεοφωνική εικόνα δεν είναι σταθερά κατά την διάρκεια του mix"

     

    Εδώ τι εννοείς? Κουνιέται πχ ο κιθαρίστας και πάει λίγο αριστερότερα? Γιατί να γίνεται αυτό?

     

     

    2. "να προσπαθείς να "δεις" τους μουσικούς σου στον χώρο (κλείνοντας για λίγο και τα μάτια έχεις καλύτερη αντίληψη). σου ακούγονται σωστά εκεί που θα έπρεπε να είναι και ισορροπημένοι μεταξύ τους?"

     

    Σύμφωνοι, αυτό το ξέρω.

    Αλλά ....

    Πχ, έχω μια jazz μπάντα (μπάσο, τύμπανα, κιθάρα, πιάνο, σαξόφωνο) που στην σκηνή είναι στημένη ως εξής (όπως την βλέπω από απέναντι).

     

    Πίσω στην μέση τα τύμπανα

    Μπροστά στην μέση το sax

    Τέρμα αριστερά το πιάνο

    Τέρμα δεξιά το μπάσο (όρθιο μπάσο)

    Αριστερά ανάμεσα στο πιάνο και το sax (ή δεξιά ανάμεσα στο μπάσο και το sax) η κιθάρα

     

    Αυτό είναι ένα σχετικά συνηθισμένο στήσιμο μιας jazz μπάντας στην σκηνή.

     

    Είναι δυνατόν να πανάρω έτσι?

    Να βάλω δηλαδή δεξιά το μπάσο και αριστερά το πιάνο?

    Μου φαίνεται λίγο .... κάπως.

     

    Συνδέστε για να σχολιάσετε
    Κοινοποίηση σε άλλες σελίδες

    Στράτο, όπως το κατανοώ (και με βάσει τα λίγα που έχω συναντήσει σε παραγωγές), για το πρώτο ερώτημα θα σου απαντούσα ως εξής:

     

    1. Είναι κάτι που το συναντώ συχνά. Ανάλογα με την ενορχήστρωση, μια lead κιθάρα μπορεί να πάει πχ 15% δεξιά όταν δεν έχει πολλά όργανα στο μιξ, και μπορεί να πάει και 50% δεξιά όταν υπάρχουν πολλά όργανα/φωνητικά στο +-20%. Θα ξεκινήσω με πιάνο στη μεση, δεξιά 25% τσελο, αριστερά 25% βιολί, και μόλις φορτώσω μπασα, φωνές και ρυθμικές κιθάρες, θα τα πάω (βιολι, τσελο) από το 25% στο 70%, για να μην έχω πολυφορτωμένο το κέντρο. 

     

    Για το 2ο ερώτημα με προβληματίζει το γεγονός ότι στην σκηνή, ακόμα κι εάν πάει τέρμα δεξιά το μπάσο, οι χαμηλές συχνότητες θα είναι το ίδιο αισθητές (αν όχι περισσότερο) με το να ήταν στο κέντρο. Εάν πάμε πολύ δεξιά το μπάσο στο daw, τότε χάνουμε τις περισσότερες χαμηλές συχνότητες από το ένα ηχείο. Εάν προσπαθούσα να κάνω το σετάπ που περιέγραψες, στο daw, θα έβαζα κέντρο ή κοντά στο κέντρο τα όργανα που έχουν και (παίζει ο μουσικός με) χαμηλές συχνότητες, και θα έβαζα σε πιο ακραίες θέσεις τα όργανα με μεσαίες/ψηλές συχνότητες.

    Με τον τρόπο αυτόν, θα είχα την αίσθηση της θέση από το πιάνο/μπάσο, αλλά ταυτόχρονα θα έπαιρνα τις χαμηλές συχνότητες και από το 2ο ηχείο, σε μεγάλο ποσοστό. Εάν ήθελα να πάω τέρμα δεξιά πχ το μπάσο, πιθανόν να το έκανα duplicate και να κρατούσα στο κέντρο ένα κανάλι μόνο με τις χαμηλές συχνότητες, ενώ δεξιά θα είχα ψηλότερες συχνότητες.

     

    Πρόκειται για αλχημείες που βάζω στο μυαλό μου, αλλά από εκεί θα ξεκινούσα. Όπως και να 'χει, είναι ερωτήματα, τα οποίο μου δημιούργησαν κι εμένα νέα ερωτήματα. Καλό θα είναι, λοιπόν, ο Νίκος να απαντήσει συνδυαστικά (και με τα δικά μου ερωτήματα) 😀 

     

     

    • Like 1
    Συνδέστε για να σχολιάσετε
    Κοινοποίηση σε άλλες σελίδες
    • Administrator

    Στο 2 έχεις δίκιο για το ερώτημα και σίγουρα θα διευκρινίσει ο Νίκος αλλά εν τω μεταξύ, όπως ήδη θα γνωρίζεις επειδή οι χαμηλές συχνότητες δεν περιέχουν τόση πληροφορία κατεύθυνσης (δηλαδή δεν μπορείς να καταλάβεις απο που έρχονται), το μπάσο και η μπότα των ντραμς πάνε πάντα στη μέση, αφήνοντας τα υπόλοιπα όργανα για την στερεοφωνική εικόνα.

    • Like 1
    Συνδέστε για να σχολιάσετε
    Κοινοποίηση σε άλλες σελίδες
    22 λεπτά πριν, yameth είπε

    επειδή οι χαμηλές συχνότητες δεν περιέχουν τόση πληροφορία κατεύθυνσης (δηλαδή δεν μπορείς να καταλάβεις απο που έρχονται), το μπάσο και η μπότα των ντραμς πάνε πάντα στη μέση, αφήνοντας τα υπόλοιπα όργανα για την στερεοφωνική εικόνα.

     

    Ναι, το ξέρω Γιάννη.

    Στην παραπάνω περίπτωση, θα έβαζα μπάσο-μπότα στην μέση, sax στην μέση, και κιθάρα-πιάνο δεξιά - αριστερά.

     

    Αλλά ....

    - Αν δεν απλώσω αρκετά στην άκρη το πιάνο και την κιθάρα, τότε θα είναι σχετικά στενό το συνολικό στερεοφωνικό φάσμα, και ....

    - Αν τα βάλω πολύ άκρη, μου φαίνεται ότι θα ακούγεται παράξενα, θα γέρνει η μίξη, γιατί σε μια jazz μπάντα, τα σόλο των παικτών εναλλάσσονται, και κατά την διάρκεια κάποιου σόλο, οι υπόλοιποι χαμηλώνουν πολύ, και σε δυναμικές, και σε πυκνότητα παιξίματος.

    Οπότε μια θα γέρνει δεξιά, και μια αριστερά (πχ στο σόλο πιάνο, η κιθάρα λογικά θα παίζει από ελάχιστα ως τίποτα και πολύ σιγά, οπότε θα γέρνει πολύ προς τα αριστερά το πράγμα).

     

    Σκεφτείτε επίσης, ότι αν βάλω τα όργανα όπως τα βλέπω στην σκηνή (το μπάσο δηλαδή δεξιά), όταν το μπάσο παίζει σόλο (και συνήθως ελάχιστα παίζουν οι υπόλοιποι μουσικοί πάνω σε σόλο μπάσο) τότε θα νομίζει ο ακροατής ότι του χάλασε το αριστερό ηχείο.:classic_tongue:

     

    Διευκρινίζω και πάλι ότι δεν μιλάω για ποπ-ροκ μουσική, στη οποία είναι πιο "φυσιολογικό" το πανάρισμα (πχ το μπάσο, συνήθως έχει αποκλειστικά συνοδευτικό ρόλο).

     

    Απλά προβληματισμοί ....

    Επεξεργασμένο από fusiongtr
    Συνδέστε για να σχολιάσετε
    Κοινοποίηση σε άλλες σελίδες
    • Guru

    namaste πάλι εδώ στην ζούλα (βρίσκομαι και σε φάση δομικής ανακαίνισης παλιού σπιτιού για να μετακομίσω εν μέσω πανδημίας, οπότε καταλαβαίνετε) και όσο πιο απλά μπορώ, ας προσπαθήσω να μιλήσω λίγο για το panning χωρίς να σας μπερδέψω περισσότερο (λέμε τώρα 😇)...

     

    χονδρικά, ο άνθρωπος βρισκόμενος σε ένα χώρο, αποκτά αίσθηση της απόστασης και της θέσης μιας ηχητικής πηγής μέσα σε αυτόν, από τις διαφορές των ηχητικών σημάτων (χρονικές και έντασης) που φτάνουν στα δυο αυτιά του…  

     

    αυτό που δεν πρέπει να ξεχνάμε ποτέ, είναι ότι τα αυτιά μεταφέρουν την πληροφορία αλλά πάντα στο τέλος ο εγκέφαλος καλείται να «ερμηνεύσει» τα ηχητικά δρώμενα κατά κανόνα υποκειμενικά…  καλώς η κακώς η ακοή ως αίσθηση επηρεάζεται κατά  κάποιο τρόπο λογαριθμικά και από τις εξωτερικές διεγέρσεις αλλά και από το θυμικό…  είναι αδύνατο να μετρηθεί αντικειμενικά σε προβολή με την πραγματικότητα μια κοινή ακουστική αίσθηση που προκαλεί ένα ερέθισμα, καθότι  μπορούν να δοθούν από τον κάθε ακροατή ξεχωριστά μεγάλες διάφορες στις εκτιμήσεις του… επίσης συνυπολογίστε το ότι παρότι η ακουστική αντίληψη  παίζει σημαντικό ρόλο και η ταυτόχρονη χρήση της όρασης (όταν η πηγή είναι ορατή) επηρεάζει θετικά την ακρίβειά  στον εντοπισμό της θέσης της βελτιώνοντας δραστικά την διαδικασία…

     

    μετά από τόσα χρόνια στο κουρμπέτι πάντως, έχω καταλήξει ότι καλή η ακουστική και η ηλεκτροακουστική αλλά το παιχνίδι στην πράξη ορίζεται εν πολλοίς από την ψυχοακουστική η οποία κάνει άνω κάτω τα όποια νούμερα μέτρησης υπολογισμού και καταγραφής …. anyway και παμ’ παρακατ’…

     

    επί της ουσίας οι στερεοφωνικές μέθοδοι κατά την ηχογράφηση, επεξεργασία και αναπαραγωγή είναι η τεχνητή προσπάθεια μας να δημιουργήσουμε την αίσθηση της αρχικής φυσικής κατανομής του ήχου στον χώρο…

     

    τώρα η απόλυτη σχέση «αιτίας αιτιατού» (που μπορούμε να την ορίσουμε και ως «πιστότητα») έχει να κάνει κυρίως με την κλασική μουσική (ή εν γένει διάφορα ακουστικά σύνολα πολλών μουσικών ειδών)… ηχογραφούμε από απόσταση με κάποια από τις δοκιμασμένες επιτυχώς στην πορεία των χρόνων stereo mic τεχνική, την φυσική ακουστική του περιβάλλοντος μαζί με την ηχητική πηγή (π.χ. μια συμφωνική ορχήστρα σε μια αίθουσα συναυλιών) και όλα καλά όλα ανθηρά στο βασίλειο της audioμαρκίας… αναπαράγοντας πλέον σε ένα hi end σύστημα σε ρεαλιστικές εντάσεις, εισπράττουμε εν δυνάμει αληθοφανείς εμπειρίες αναπαράστασης του αρχικού μουσικού δρώμενου… κάποιες φορές και συγκλονιστικές… όσοι είχαν την τύχη να απολαύουν ανάλογες, με καταλαβαίνουν φαντάζομαι καλύτερα…

     

     20190327mics.thumb.jpg.be0154a0f6f44005b62fdc1e1f2aba1d.jpg

     

    στα καθ ημάς από την άλλη, για κοινωνικο-εμπορικο-οικονομικούς κατά βάση λόγους που δεν είναι του παρόντος αλλά φαντάζομαι κατανοείτε, ως επί το πλείστον στην μουσική βιομηχανία η ηχογράφηση της ηχητικής πηγής, γίνεται από πολύ κοντινή απόσταση (close mic technique)… αποτέλεσμα η καταγραφή όσον δυνατόν λιγότερο της φυσικής ακουστικής του περιβάλλοντος δηλαδή με όσα δυνατόν λιγότερα στοιχεία χώρου…

     

    αναπόφευκτα λοιπόν στην σύγχρονη μουσική, το panning (σε συνδυασμό πάντα με τα effect εξομοίωσης χώρων και τις εντάσεις) αποτελεί περισσότερο μια δημιουργική post production διαδικασία, που δεν περιορίζεται απαραίτητα από την ανάγκη κάποιας φυσικής αναπαράστασης, τουλάχιστον ως προς την χωροθεσία των μουσικών (τι να πουν και τα έρμα τύμπανα που στην πορεία των χρόνων έκαναν «βόλτες» δεξιά αριστερά στις διάφορες παραγωγές)…

     

    κατά κανόνα φτιάχνουμε εκ βάθρων (περισσότερο ή λιγότερο πετυχημένα) εικονικά περιβάλλοντα (σκηνές) προσπαθώντας να καθορίσουμε κατά βούληση τις θέσεις των οργάνων στον οριζόντιο και κάθετο άξονα με τέτοιον τρόπο ώστε να μην αλληλεπιδρούν αρνητικά ως προς την διακριτότητα τους και να μην αλλοιώνονται (το δυνατόν) οι χροιές τους «αναπνέοντας» αναλογικά στο δικό τους μέρος, υπηρετώντας την μουσικότητα και δίνοντας την ψευδαίσθηση στον ακροατή του αμιγούς ηχητικού δρώμενου σε έναν χώρο κι όχι της αποσπασματικής multitrack “συραφής”

     

    κι αυτό ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΚΑΘΟΛΟΥ ΕΥΚΟΛΟ… πέραν της έλλειψης της επικουρικής βοήθειας της όρασης και την μη γραμμική συμπεριφορά της ευαισθησίας της ακοής αναλόγως της συχνότητας, έχουμε να παλέψουμε συνεχώς και με το φαινόμενο masking effect που στην εξέλιξη του mix επηρεάζει την γενική ηχητική συνισταμένη και ως προς την ικανότητα διάκρισης της κάθε θέσης οργάνου ανά πάσα χρονική στιγμή (το «σπρώξιμο» που λέγαμε) και αποκρύπτοντας παράλληλα επιμέρους πληροφορία ή αλλοιώνοντας την χροιά της…

     

    τεράστιο ρόλο στην δυνατότητα επιτυχούς panning παίζει και η «σωστή» ενορχήστρωση… δεν είναι δύσκολο με μια κακή με 5 όργανα να οδηγήσουμε ένα mix σε μια «ηχητική λάσπη»  ενώ από την άλλη με 10 σε μια καθαρή όπου όλα θα ακούγονται δεμένα αλλά ταυτόχρονα και ευκρινή… επίσης ρόλο παίζει και το Pan law που έχουμε επιλέξει στο daw αλλά δεν με βλέπω να τελειώνω σήμερις (άλλωστε η τιμή των 3db boost στα άκρα που νομίζω ότι δίνεται ως default επί το πλείστον στα daw είναι μια γενικά αποδεκτή τιμή)…

     

    εν κατακλείδι μην περιορίζετε την φαντασία σας… αν σας ακούγεται κάθε φορά ωραία το αποτέλεσμα (σε ένα αποδεκτό μόνιτορ σύστημα) περί σπιτικής κολοκυθόπιτας και κερνάτε και τους άλλους από αυτήν… άσε που μπορεί να δημιουργήσετε "σχολή" με μια πρωτότυπη προσέγγιση... ποιος ξερ'... 😎

     

    π.χ. θέτε το μπάσο δεξά?... no prob… Στράτο μου η κατευθυντικότητα ξεκινά μετά από τα 80 έως 120Hz περίπου… απλά ντουμπλάρισε το κανάλι του μπάσου… στο πρώτο βάλε ένα high cut φίλτρο στα 120 και άστο στο κέντρο σε mono mode… στο δεύτερο ένα low cut πάλι στα 120 και γείρε το όσο δεξιά θέλεις (σε stereo mode αυτό φυσικά)… κατόπιν πειραματίσου λίγο ως προς την ένταση μεταξύ τους για να μην «γέρνει» πέραν του φυσιολογικού το master διατηρώντας επαρκή την ενέργεια του και με την κλίση οκτάβας στα φίλτρα (ξεκίνα στα 18db και κινήσου αυξητικά) για να είναι ομαλή η μετάβαση και είσαι έτοιμος (ο στόχος λογικά είναι να παραμείνει ο ήχος ίδιος με το αρχικό για αυτό κράτα το και αυτό σε ένα τρίτο κανάλι για A/B συγκρίσεις... εκτός αν δεν σε νοιάζει κάτι τέτοιο και βρεις κάποιον ήχο πλέον που σου αρέσει περισσότερο κατά το blend)…😉

     

    ελπίζω να λύθηκαν οι απορίες σε κάποιο βαθμό έστω και επιφυλάσσομαι...

     

     

    _________

    ΥΓ.

      

    Στις 8/4/2021 στις 12:19 ΜΜ, geka είπε

    το voxengo msed υποθετω δουλευει  στα multichannels η στο συνολικο καναλι του κομματιου. ετσι?

     

    στην συγκεκριμένη περίπτωση που απλά θέλουμε απλά να "ανοίξουμε" ή να "κλείσουμε" την αίσθηση της στερεοφωνίας, ναι... σε ένα ή περισσότερα subgroup και ή master... επ ευκαιρία όμως πιο ειδικά για pannnig και όχι μόνο, ρίχτε μια ματιά στο καταπληκτικό Pan Pot της Goodhertz...

    goodhertz-panpot-3.5.0-full-en.thumb.png.40dc0fc30c52cee25630785375fbfdb5.png

     

    https://goodhertz.co/panpot/

     

     

    Στις 8/4/2021 στις 2:30 ΜΜ, fusiongtr είπε

    1. "Τα "είδωλα" των οργάνων στην στερεοφωνική εικόνα δεν είναι σταθερά κατά την διάρκεια του mix"

     

    Εδώ τι εννοείς? Κουνιέται πχ ο κιθαρίστας και πάει λίγο αριστερότερα? Γιατί να γίνεται αυτό?

     

    μπα αυτός τεμπελάκος είναι... το μυαλό σου είναι υπερδραστήριο και τον τηλεκινεί ανάλογα τα κέφια του... 😛

     

     

    Στις 8/4/2021 στις 3:12 ΜΜ, gkourmoul1 είπε

    Όπως και να 'χει, είναι ερωτήματα, τα οποίο μου δημιούργησαν κι εμένα νέα ερωτήματα.

     

    τα ερωτήματα δεν τελειώνουν ποτέ ευτυχώς για την δημιουργία...🙂

    • Like 2
    • Ευχαριστώ 1
    Συνδέστε για να σχολιάσετε
    Κοινοποίηση σε άλλες σελίδες

    Στο ενα αυτι ο James Brown. Στο αλλο ολη η ορχήστρα. 

    Ι (don't) feel good.......

     

    Απιστευτο το απο που ξεκινησαμε και που εχουμε φτασει.

    • Like 1
    Συνδέστε για να σχολιάσετε
    Κοινοποίηση σε άλλες σελίδες


    Δημιουργήστε λογαριασμό ή συνδεθείτε για να σχολιάσετε

    Πρέπει να είστε μέλος για να αφήσετε σχόλιο

    Δημιουργήστε λογαριασμό

    Γραφτείτε στην παρέα μας. Είναι εύκολο!

    Δημιουργία λογαριασμού

    Σύνδεση

    Έχετε ήδη λογαριασμό; Συνδεθείτε εδώ.

    Σύνδεση

×
×
  • Δημοσιεύστε κάτι...

Τα cookies

Τοποθετήθηκαν cookies στην συσκευή σας για να είναι πιο εύκολη η περιήγηση στην σελίδα. Μπορείτε να τα ρυθμίσετε, διαφορετικά θεωρούμε πως είναι OK να συνεχίσετε. Κανονισμοί της σελίδας.