Προς το περιεχόμενο
Εκμεταλλευτείτε τις νέες δυνατότητες της σελίδας! Περισσότερα... ×
nikodemos

Πως ηχογραφούμε ηλ. κιθάρα; Αποκαλύψτε τα μυστικά σας!

Προτεινόμενες αναρτήσεις

Λοιπόν πάντα μου άρεσαν αυτά τα θέματα στα recording forums γιατί κατά βάση έχουν όλα τα συστατικά της σωστής ιντερνετικής ψυχαγωγίας  ;D ;D ;D  δηλαδή χρήσιμη ανταλαγή απόψεων και τεχνικών αλλά και τροφή για τις αισθήσεις (κλιπάκια και "hot" φωτογραφίες από διαφορετικά set up).

 

Ξέρω βέβαια πως η κουβέντα έχει γίνει πολλές φορές εδώ στο νόιζ, αλλά σκέφτηκα ότι θα μπορούσε να γίνει λίγο πιο οργανωμένα και συγκεντρωτικά (δηλαδή από επιλογή χώρου και κιθάρας/ενισχυτή έως μικρόφωνα, τοποθέτηση, signal chain, επεξεργασία κλπ).  :)

 

Έτσι θα μπορούσε ο καθένας να περιγράψει το ή τα ιδανικά recording set up που έχει στην κατοχή του ή απλά έχει κατά καιρούς χρησιμοποιήσει με επιτυχία, να περιγράψει με λεπτομέρεια το σύνολο του signal chain (από τον χώρο έως το AD  ;D) και φυσικά αν θέλει να μοιραστεί και κάποια ιδιαίτερα ή εξωτικά tips & tricks που πιθανόν έχει συναντήσει ή αξιοποιήσει ο ίδιος.

 

Θα μπορούσαμε πιθανότατα να χωρίσουμε και την προσέγγιση μας σε υποκατηγορίες πχ clean el.guitars, overdriven el.guitars, metal el.guitars κλπ κλπ

 

Εννοείται πως θα έχει πολύ μεγαλύτερο ενδιαφέρον αν η συζήτηση συνοδέυεται από slutty οπτικοακουστικό υλικό  ;)

 

Στήστε λοιπόν ενισχυτές και μικρόφωνα, πατήστε το rec, βγάλτε και 2-3 φωτό και πιάστε το πληκτρολόγιο....είμαι σίγουρος ότι όλοι θα ανακαλύψουμε ενδιαφέρουσες ιδέες και προσεγγίσεις για να δοκιμάσουμε και πιθανόν να προσθέσουμε στο "οπλοστάσιο" μας.

 

:)     

Κοινοποιήστε αυτήν την ανάρτηση


Σύνδεσμος στην ανάρτηση
Κοινοποίηση σε άλλες σελίδες

χρησιμοποιω 3 τροπους:

 

τις περισσοτερες φορες οταν γραφω mono τοποθετω δυο δυναμικα πλαϊ-πλαϊ στο κεντρο του μεγαφωνου κολητα στη γρυλια,αυτος ο τροπος δινει εναν γεματο "bread & butter" ηχο,τοσο στα καθαρα οσο και στα βρωμικα & "ταιριαζει με ολα".Τα αγαπημενα μου μικροφωνα για αυτη τη δουλεια ειναι το Senheiser 421 & το EV R20 αν μπορω να τα βρω αλλοιως στο σπιτι ενα 57αρι που εχω απο το 79 & ενα Ε906 κανουν μια χαρα δουλεια.το σημαντικοτερο εδω ειναι να βαλουμε τα μικροφωνα οσο το δυνατον πιο κοντα μεταξυ τους και στην ιδια αποσταση απο το μεγαφωνο για να μην εχουμε ακυρωσεις φασης.Αν τα βαλουμε ετσι εχουμε μηδενικες ακυρωσεις.

 

 

56933556873e836b215e026d58aebc6780e21df4990f4a15a773bc3bc4a1006faa75cc79.jpg

 

334891291f516dc4dbc82d7760f9d37eac2e697801da54355e8c9eb70f6eda7592bd9bb8.jpg

 

 

μερικες φορες αντικαθιστω το 57αρι με ενα ribbon αν θελω πιο "ζεστο" ηχο.

 

παντα οταν μιξαρω βαζω ΚΑΙ τα δυο καναλια ΜΑΖΙ με την ιδια ρυθμιση panning (συνηθως ενα 20%-30% δεξια)

 

 

 

 

οταν θελω να προσθεσω "χωρο" (κατι που ΠΟΛΥ σπανια κανω μια και δεν μου αρεσει ιδιαιτερα ο ηχος αυτος προσθετω ενα condenser mic ενα μετρο περιπου μακρια απο το κεντρο του μεγαφωνου.

 

35066653876177e31d4032c41dcff8f05a601b0923abaa04f1471033fc09b7c64004c34a.jpg

 

 

συνηθως τα μικροφωνα τα περναω απο εναν καλο προενισχυτη (στο σπιτι χρησιμοποιω εναν παλιο στερεο TL)

 

οταν γραφω στερεο (κυριως καθαρους ηχους με πολλα εφε) χρησιμοποιω ενα ribbon η ενα πυκνωτικο στον εναν ενισχυτη & ενα ribbon στον αλλον περιπου 5-10 εκατοστα απο το κεντρο του μεγαφωνου  & φυσικα παναρω το σημα 100% δεξια και αριστερα

 

l_2fa5b22670325312d4fbff7f020ef969.jpg

 

τελος αν βαριεμαι πολυ βαζω connect stereo την TONELAB SE μου και βγαζω τον ιδιο περιπου ηχου σε 1 λεπτο & χωρις κουραση... ;D ;D

 

Κοινοποιήστε αυτήν την ανάρτηση


Σύνδεσμος στην ανάρτηση
Κοινοποίηση σε άλλες σελίδες

αν και έχω γράψει με πολλά μικρόφωνα και με πολλούς τρόπους μόνο ένας έβγαλε τον πιο γεμάτο ήχο

και τον πιο κοντινό σ αυτό που άκουγες μπροστά απ την καμπίνα

 

βάζουμε ένα sm57 off axis και ένα beta 57 στο κέντρο πάνω στο ίδιο μεγάφωνο

γράφουμε και τα panάρουμε μαζί σαν να ήταν μόνο ένα mic

μετά γράφουμε άλλο ένα take με τα mic panαρισμένα στην άλλη μεριά (πχ L/R)

ΑΛΛΑ το on axis πλέον το βγάζουμε εκτός του κέντρου

και αν είμαστε μερακλήδες κάνουμε και άλλο ένα take που παίζει χαμηλά στο κέντρο

με το ενα mic στο κέντρο και το κολλητά δίπλα του και να κοιτάει απ την αντίθετη πλευρά

έτσι δηλαδή

DSCN1541.jpg

 

αποκεί και πέρα ένας άλλος καλός τρόπος είναι sm57 ένα d112 (δουλεύει πολύ καλά και μόνο του)

και ένα ribbon λίγο πιο μακρυά ή ένα πυκνωτικό (με το 57 και το 112 στο κέντρο δίπλα δίπλα είμαστε οκ)

και πάλι παναρισμένα μαζί τα mic του κάθε take

 

αυτά από μένα ;)

 

Κοινοποιήστε αυτήν την ανάρτηση


Σύνδεσμος στην ανάρτηση
Κοινοποίηση σε άλλες σελίδες

Ωραίο θέμα και ωραίες απαντήσεις αλλά............clips anyone??... ;)

 

(Νίκο, φοβερό το πατούμενο!!... ;D ;D)..

Κοινοποιήστε αυτήν την ανάρτηση


Σύνδεσμος στην ανάρτηση
Κοινοποίηση σε άλλες σελίδες

Εγώ θα ξεκινήσω με μια γενικότατη περιγραφή της λογικής μου στην ηχογράφηση ηλ.κιθάρας....

 

Εννοείται πως βασικότατο κομμάτι της όλης διαδικασίας είναι η επιλογή του ενισχυτή, του ηχείου αλλά και του χώρου που πιθανότατα αποτελεί το perfect match ανά περίσταση (κιθαρίστα - κιθάρα - στυλ).Δεν θα αναφερθώ τώρα σε συγκεκριμένους ενισχυτές αλλά επιφυλάσομαι για αργότερα, συνοδεία ηχητικών ντοκουμεντων ;D ;D ;D Σε γενικές γραμμές στα πιο "σκληρά" ηχοχρώματα μου αρέσει η επιλογή των high gain valve heads που βασίζονται στην λογική "JCM900 on steroids"  ;) συνοδευόμενη από τα άνετα και πλούσια χαμηλά μιας 4x12" καμπίνας...σε ότι αφορά τις 4 x12" αν και μου αρέσει ο ήχος των slanted ηχείων στον χώρο, παρ'όλα αυτά τις βρίσκω αρκετά πιο προβληματικές (ειδικά σε ένα multimic set up) από τις "ίσιες" 4 x 12" κυριώς λόγω της ανεξέλεγκτης διασποράς και ανακλάσεων στον χώρο. Γενικά σε αυτά τα σκληρά ηχοχρώματα προτιμώ αρκετά έως πολύ "στεγνό" και ανυπαρκτο χώρο, συνεπώς η επιλογή ενός σχετικά "νεκρού" booth είναι βασική....αντίθετα σε πιο indie αλλά και "καθαρά" ηχοχρώματα προτιμώ την καμπίνα σε ένα αρκετά ζωντανό χώρο με έντονη παρουσία. Εννοείται πως σε αυτές τις indie και alt rock καταστάσεις προτιμώ την λογική που έχουν οι "φεντερίζοντες" ( ;D) ενισχυτές και τα 10ιντσα μεγάφωνα ή βέβαια κάτι σε JTM45  :) .... Σε όλες τις περιπτώσεις πάντως είναι πολύ σημαντική η θέση της καμπίνας στον χώρο. Ετσι όταν επιθυμώ ένα πιο σφιχτό χαμηλοσυχνοτικό περιεχόμενο συνήθως τοποθετώ το ηχείο σε μια γωνία (πλάτη) με ικανοποιητική απορόφηση στις υψηλότερες περιοχές επιτρέπωντας ένα bass build up ελεγχόμενο από την απόσταση αλλά και από την ένταση. Αντίθετα όταν ο στόχος είναι η διατήρηση της δυναμικής και συχνοτικής κίνησης του συνδυασμου ενισχυτής-χώρος στο ακέραιο τότε φέρνω την καμπίνα προς το μέσο ενός πιο ζωντανού χώρου.

 

Σε ότι αφορά τα μικρόφωνα, την επιλογή και την θέση τους θα πρέπει να ομολογήσω πως είμαι φαν των multimic καταστάσεων αν και σχεδόν ποτέ δεν θεωρώ δεδομένο πως θα χρησιμοποιήσω όλα τα tracks που γράφω.

 

Σε ότι αφορά την επιλογή των μικροφώνων συνήθως και εγώ δεν παρεκλίνω από τον συνδυασμό δυναμικού-πυκνωτικού ή ribbon-πυκνωτικού αλλά ομολογώ πως δοκιμάζω άπειρους συνδυασμούς μοντέλων έχωντας βέβαια κάποιες βασικές προτιμήσεις (πχ TLM193 & sm57 ή U87 & Woodpecker ή C414 & sm57 κλπ) αλλά πολλές φορές τείνω και προς τα στέρεο ζευγάρια (πχ 2 x Oktava Lomo σε A-B διάταξη 80εκ. με 1μ. μπροστά στην καμπίνα). Αυτό που σίγουρα δεν είναι βασική μου επιλογή είναι η χρήση tube LDC μικροφώνων για κοντινή τοποθέτηση στην καμπίνα. Αντίθετα είναι η πρώτη μου επιλογή όταν πρόκειται να χρησιμοποιήσω και καποιο μακρινό και βαριά κομπρεσαρισμένο room mic και ειδικά τα M147 & Mojave MA200 τα οποία είναι πραγματικά μικρόφωνα με χαρακτήρα. Ααααα επίσης τρελαίνομαι για ορισμένα φτηνιάρικά κινέζικα ribbon....πραγματικά όμως...μπορούν να δώσουν τρομερά αποτελέσματα σε πολλές περιπτώσεις.

 

Σε ότι αφορά την τοποθέτηση θα πρέπει να πω πως γενικά μου αρέσει να πειραματίζομαι και να ξανα-ανακαλύπτω τις καθιερωμένες επιλογές στο θέμα αλλά και να πειραματίζομαι πέρα και γύρω από αυτές

 

mics.jpg

 

σόρρυ για την περίεργη αίσθηση του χώρου στις φωτό αλλά ο καλλιτέχνης υπερίσχυσε και πάλι μέσα μου  ;D ;D ;D

 

Γενικά θα πρέπει να πω πως για εμένα η έννοια διαφορά φάσης δεν σημαίνει απαραίτητα κάτι κακό αλλά αντίθετα όταν κάποιος το κατανοήσει ως φαινόμενο και επίδραση μπορεί να το χρησιμοποιήσει υπέρ του (και υπέρ του αποτελέσματος). Επίσης γενικά δεν μου αρέσει να "μιξάρω" διαφορετικά μικρόφωνα στο ίδιο στέρεο bus (με το ίδιο panning) παρά μόνο σε ελάχιστες εξαιρέσεις ενώ γενικότερα μου αρέσει το wide stereo spread. Όπως επίσης μου αρέσει και το double & triple tracking με έντονα αντεστραμένες στερεοφωνίες κλπ κλπ γενικά μου αρέσει να αντιμετωπίζω σχεδόν κάθε take σαν στερεοφωνικό ηχητικό περιεχόμενο, όπως δηλαδή το ακούω και μέσα στον χώρο (απλά από διαφορετικές και πολλές φορές περίεργες θέσεις ;D)

 

Σε ότι αφορά το signal chain βασικό ρόλο παίζει η επιλογή του κατάλληλου preamp ανά περίσταση (αν και γενικά έχω καταλήξει πως τα GreatRiver είναι τρομερός σύντροφος για 57άρια και τα JLMTG500 για ribbon, όπως και το A Design MP1 με το U87.....τα υπόλοιπα "παίζουν" ανά περίσταση) Γενικά δεν πιστεύω σε στανταρισμένες λύσεις αλλά στην μοναδικότητα της κάθε περίπτωσης και στην δοκιμή, στην δοκιμή και την δοκιμή  ;D ;D ;D

Παρ'όλα αυτά αυτό που επιδιώκω στο matching προενισχυτή-μικροφώνου είναι το να τονίσω ή να αμβλύνω κατά περίσταση τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του δεύτερου (με βάση το transient responce, την συχνοτική συμπεριφορά, το clipping κλπ κλπ). Το ίδιο πάνω κάτω ισχύει και για τα υπόλοιπα στάδια της επεξεργασίας (eq,compression αν βέβαια  υπάρχουν).

 

Αλλά περισσότερα για αυτά (αλλά και σχετικά με τοποθέτηση και τους συνδυασμούς της φωτό) αργότερα με αναλυτικά signal chains, κλιπάκια και επιπλέον οπτικό υλικό.

 

 

 

:) 

Κοινοποιήστε αυτήν την ανάρτηση


Σύνδεσμος στην ανάρτηση
Κοινοποίηση σε άλλες σελίδες

Ωραίο θέμα!

Εγώ έχω καταλήξει στις απλούστερες των λύσεων, αφού δουλεύω σε μη μονωμένους χώρους αρκετά χρόνια τώρα.

 

Σε γενικές γραμμές δεν μου έχει σταθεί καθόλου δύσκολο να βγάλω καλό ήχο στηνοντας ένα καλό μικρόφωνο φωνής μπροστά στο μεγάφωνο και συνήθως με κάποια κλήση, ανάλογα με το μεγάφωνο, ειδικά για τις προσωπικές μου ανάγκες.

Ενα AKG 414 με τον ενισχυτή να παίζει σε ανθρώπινη ένταση με βολεύει μια χαρά. Ακρίβό μικρόφωνο θα μου πείς... Σωστά. Αλλά αυτό που με βολεύει περισσότερο είναι ο ευέλικτος ενισχυτής. Δηλαδή επειδή όλη αυτη η αλυσιδα ηχογράφησης συνήθως προσθέτει και αφαιρεί σε κάποια σημεία του φάσματος, αν μπορώ να πετύχω τον ήχο που θέλω με το EQ του ενισχυτή και ότι άλλο προσφέρει για επίδραση στην χροιά του, το μόνο που μένει πλέον είναι να πάρω όσο πιό πιστά γίνεται το σήμα στην "ταινία". Και αυτό γίνεται με ένα συνήθως ακριβό μικρόφωνο κοντά στην πηγή για να μη παίρνει και τον ακατέργαστο "χώρο". Προσωπικά είμαι της άποψης ότι για ένα home studio ένα all around καλό μικρόφωνο εξυπηρετεί στις περισσότερες των περιπτώσεων και αξίζει τα λεφτά του.

Ολα αυτά τα παραπάνω αφορούν εμένα και το προσωπικό μου κιθαριστικό στιλ, που μετά από πολλούς πειρματισμούς κατέληξα ότι με εξυπηρετούν. Είμαι σίγουρος όμως ότι δεν ψάχνουμε όλοι το ίδιο δισκοπότηρο.

Κοινοποιήστε αυτήν την ανάρτηση


Σύνδεσμος στην ανάρτηση
Κοινοποίηση σε άλλες σελίδες

Εγω προσωπικα εχω μια πιο απλη προσεγγιση η οποια λειτουργει για ολα τα setup για ολα τα ειδη και γενικοτερα σε οποιαδιποτε περιπτωση!!

 

Συστατικα:

1 κιθαριστας με τον εξοπλισμο του (κιθαρες πεταλια ενισχυτες κλπ)

1 βοηθος

1 σετ headphones για τον βοηθο

3 mics (2 condenser 1 dynamic)

 

Εκτελεση:

 

Στηνουμε τον κιθαριστα με τον εξοπλισμο του... αν δεν εχει ο ιδιος τον ηχο του που πρεπει να ακουγεται με το αυτι τελεια, τοτε του τον φτιαχνουμε εμεις εαν μπορουμε η καποιος κιθαριστας φιλος εμπιστοσυνης. Αφου τελειωσουμε με τον κιθαριστα, προσθετουμε τον βοηθο με τα ακουστικα και ενα δυναμικο και του λεμε να σαρωσει το ηχειο του ενισχυτη αργα με το mic μεχρι να μας δωσει ικανοποιητικο ηχο στο control και μολις δεσει το πραγμα, παταμε το talkback και λεμε στο βοηθο ok! Στην συνεχεια επαναλαμβανουμε την διαδικασια και με το πυκνοτικο. Aφου ολοκληρωθει η διαδικασια τοτε βαζουμε το βοηθο να μεταφερει το δευτερο condenser mic σε καποιο σημειο του χωρου σε αποσταση μεγαλυτερη της κρισημης αποστασης και τον βαζουμε να σαρωσει ξανα τον χωρο εως οτου δεσει ξανα το πραγμα! Στην συνεχεια ελεγχουμε πιο απο τα near mics μας αρεσει (condenser or dynamic) και αφαιρουμε το mic που δε μας αρεσει η το βαζουμε στο πισω μερος της καμπινας σε περιπτωση που μπορει να δεσει, να το προσθεσουμε στο μιγμα...

 

αφου δεσουν ολα τα υλικα... ψηνουμε το session και σερβιρουμε με ενα καλο groove!

Κοινοποιήστε αυτήν την ανάρτηση


Σύνδεσμος στην ανάρτηση
Κοινοποίηση σε άλλες σελίδες

Νικόδημε that was very nice!!... ;)

 

Θυμήθηκα τώρα όμως ενα mic που είχε αναφέρει ο SF πριν απο κάμποσους μήνες...(heil pr-30)

Είχε πει οτι ήταν το καλύτερο για close miking που έχει ακούσει ποτέ!

 

Τώρα όμως δεν το είδα πουθενά μέσα στις πρώτες επιλογές του...

 

Άλλαξες γνώμη Νίκο για το συγκεκριμένο , ή απλά παρέλειψες να το αναφέρεις?

Κοινοποιήστε αυτήν την ανάρτηση


Σύνδεσμος στην ανάρτηση
Κοινοποίηση σε άλλες σελίδες

Το Heil (αλλά το PR-40) ψήνομαι και εγώ πολύ άσχημα να το ακούσω από πρώτο χέρι....έχω την εντύπωση (από δείγματα ενός PR-40 που μου έχουν στείλει δίπλα σε ένα MD441) ότι είναι πάρα πολύ κοντά στην λογική των RE20, SM7 & MD441 αλλά πολύ πολύ πιο φθηνό. Και αν και οφτόπικ ψήνομαι πιο πολύ να το ακούσω σε kick drum.

 

Yameth έχεις κάποια ιδιαίτερη προτίμηση ανάμεσα στις εκδόσεις του 414? Οι περισσότεροι που γνωρίζω προτιμούν τις transformerless εκδοχές του (τουλάχιστον στις 2 τελευταίες εκδόσεις του UL & XL) αλλά εγώ αντίθετα τις βρίσκω υπερβολικά "σκληρές" και με υπερτονισμένα ψηλά μεσαία, σε αντίθεση με τα ULS & XLS  τα οποία έχουν πολύ πιο flat response και σίγουρα πιο allaround χαρακτήρα. Προσωπικά θεωρώ το XLS πολύ καλή επιλογή, και όχι ιδιαίτερα ακριβή. 

 

 

Κοινοποιήστε αυτήν την ανάρτηση


Σύνδεσμος στην ανάρτηση
Κοινοποίηση σε άλλες σελίδες

Θα συμφωνήσω μαζί σου στη διαφορά των 414. Εγώ προτιμώ και έχω το ULS, και σε γενικές γραμμές είμαι φαν των πιστών μικροφώνων (Ιδανικά θα έγραφα τα πάντα με μικρόφωνα μικρου διαφράγματος όπως τα Brüel & Kjær ;D ή άντε να ξεπέσω σε DPA.  ;D ).

Επίσης χρησιμοποιώ το Beyer MC 740N που θεωρώ εξαίρετο για φωνή αλλά και το AKG 451 όταν θέλω μικρού διαφράγματος απόκριση σε γήινες τιμές.

Πάντως η περίπτωση των ribbon όπως το Royer R-121 είναι ταμαμ, αν θες να βγάλεις όγκο στην κιθάρα και ίσως, λέω ίσως... μπει στα μελοντικά μου σχέδια αγοράς.

Κοινοποιήστε αυτήν την ανάρτηση


Σύνδεσμος στην ανάρτηση
Κοινοποίηση σε άλλες σελίδες

Άλλαξες γνώμη Νίκο για το συγκεκριμένο , ή απλά παρέλειψες να το αναφέρεις?

 

οχι εξακολουθω να παραμενω εντυπωσιασμενος αλλα δεν το εχω αγορασει...ακομα :-[ ....(& ο φιλος μου που το εχει βαρεθηκε να μου το δανιζει ;D ;D)

Κοινοποιήστε αυτήν την ανάρτηση


Σύνδεσμος στην ανάρτηση
Κοινοποίηση σε άλλες σελίδες

H Τεχνολογία τρέχει.... και εγώ την ακουλουθώ  ;)

Λόγω έλειψης χώρου,περιμένω το, (Two Notes Torpedo VB-101)http://www.two-notes.com/en/Produits-Two-Notes/Torpedo-VB101.html

Μόλις το πάρω θα βάλω κλιπάκια.

Πέρα από ενισχυτές,καμπίνες & μικρόφωνα,μεγάλο ρόλο στην ηχογράφηση κιθάρας,παίζει ο χώρος.

Επίσης στην Αμερική σε αρκετά studios, χρησιμοποιούν Κ.Ε.Τ.Σ.Ε,στον χώρο που είναι η καμπίνα του ενισχυτή.

Ο κετσες κάνει τον ήχο ποιό γλυκό και στακάτο,χωρίς να λασπώνει.

Υπάρχουν αρκετά είδη κετσέ,για την ηχογράφηση επιλέγουμε τον σκληρό και παχύ κετσέ.

Είναι λίγο ακριβός αλλά τα αξίζει τα χρήματα του.

 

 

 

 

Κοινοποιήστε αυτήν την ανάρτηση


Σύνδεσμος στην ανάρτηση
Κοινοποίηση σε άλλες σελίδες
μεγάλο ρόλο στην ηχογράφηση κιθάρας,παίζει ο χώρος.

 

αν γραφεις με distant miking ,αν γραφεις μονο  με close miking η επιδραση του χωρου μειωνεται σχεδον στο μηδεν.

Κοινοποιήστε αυτήν την ανάρτηση


Σύνδεσμος στην ανάρτηση
Κοινοποίηση σε άλλες σελίδες

αν γραφεις με distant miking ,αν γραφεις μονο  με close miking η επιδραση του χωρου μειωνεται σχεδον στο μηδεν.

 

Αυτό ισχύει σε γενικές γραμμές αλλά και πάλι στην περίπτωση του close micing το πόσο μειώνεται η επίδραση του χώρου εξαρτάται από πολλούς επι μέρους παράγωντες (πολικό διάγραμμα μικροφώνου, SPL ενισχυτή, on ή off axxis τοποθέτηση και βέβαια ο ίδιος ο χώρος...αλλιώς θα "συμπεριφερθεί" το close micing (σε συνάρτηση μετα προηγούμενα) σε  ένα μέσο δωμάτιο με κάποια έπιπλα και αντικείμενα αλλιώς σε ένα στενόμακρος διάδρομος, αλλιώς σε ένα μπάνιο και αλλιώς σε μια τεράστια άδεια αποθήκη από τσιμεντόλιθους και λαμαρίνα για οροφή ;D). 

Κοινοποιήστε αυτήν την ανάρτηση


Σύνδεσμος στην ανάρτηση
Κοινοποίηση σε άλλες σελίδες

Να πω και εγώ τι κάνω και ελπίζω να μην πέσει φωτιά να με κάψει..

Επειδή προς το παρόν σε αυτό το cd που ετοιμαζω δεν θέλω να αρχίσω απο την αρχή και να στήνω μικρόφωνα στον LINE 6 spider 3 που έχω, συνεχίζω να γράφω κιθάρα όπως το ξεκίνησα στα πρώτα 6 κομμάτια.  ;D ;D

Δηλαδή..

 

Καταρχάς να σημειωθεί ότι ουτε θα κάτσω να τα γράψω πάλι με την καινουρια μου κιθάρα που ειναι PRS TREMONTI αλλά θα το τελειώσω όπως ξεκίνησα με την παλιά μου που ειναι Epiphone les paul Special ebony 2... (καλά εδώ πρέπει να σηκωθήκαν τρίχες κάγκελο και να αναφωνήσανε "τον άθλιο", "τον τσαπατσούλη", "τον τεμπέλη").  :o ;D ;D

 

Λοιπόν γράφω direct στην κάρτα ήχου (όλα μέχρι τώρα γραφτήκαν με Alesis Multimix firewire 8.. Α! Μιας που το θυμήθηκα και κάρτα άλλαξα! Πήρα μια motu ultralite mk3 που ειναι κλάσεις ανώτερη αλλά ούτε λογο κάρτας θα κάτσω να τα ξαναγράψω. Καλά τώρα πρέπει να έχουν αυτοκτονήσει όλοι.. Είμαι γκάου, το ξέρω αλλά θα εξηγήσω..).

Γράφω direct λοιπόν στην κάρτα χωρίς εφέ αλλά μόνο με monitoring εφε στο cubase LE (λέμε τώρα). Κάνω ένα take κιθάρας μόνο (τι άλλο θα ακουσουμε ,το έχω μηδενίσει το θέμα). Αυτο το κάνω duplicate και κάνω pannarisma δεξια 85 και αριστερα 85, έτσι υπάρχει ήχος-αίσθηση και στην μέση του ηχητικού πεδίου. Στην κιθάρα χρησιμοποιώ το studio devil plugin που είναι εντελώς marshall φάση και ικανοποιητικό και καμια φορά κανα amplitube στην άλλη μερια. Τωρα τελευταία απενεργοποιώ τα cabs τους και ενσωματώνω άλλα cabs μέσω impulses, μια τεχνική που αναπτύσεται κατακόρυφα τώρα τελευταία. Εχω αγοράσει για το συγκεκριμένο σκοπό το recabinet 2.0. Εχει μικρόφωνα πολλά και ενισχυτές,καμπίνες πολλές. Είναι ουσιαστικά το altiverb της κιθάρας ας πουμε. Τα αποτελέσματα ειναι λίγο πολύ εκπληκτικά, ας παρει κανεις σβάρνα τα φορουμ και τα site να ακουσει. Με αυτα επιλέγω συνήθως sm57 και ένα ribbon και cabs 4x12 συνήθως. Το όλο θέμα το στέλνω σε ένα bus που εκεί δίνω χρώμα με το bbe sonic maximizer και το καθαρίζω με το liquid mix.

Προς το παρον λοιπον δουλευω στο pc με όσα ξεκίνησα εδω και δυο χρόνια. Ο λόγος που δεν τα ξαναγράφω είναι ότι είναι κάτι που το δουλευω 2 χρονια ηχητικά και δεν θέλω να αποπροσανατολιστώ και πάλι και να φάω εμμονή με τον ήχο. Πήρα και άψογες συμβουλές από εδώ μέσα μέσω pm και προσπαθώ να  διορθώσω τα λάθη μου και ήδη εχω βελτιώσει τον ήχο..

Οταν αρχίσω το επομενο cd με μικροφωνα και ενισχυτή θα σας πω νεοτερα και θα ανεβάσω και δείγματα. Τώρα ένα δειγματάκι με όχι πολύ καλό ήχο (έχω βελτιώσει πλέον τα ντραμς και τις κιθάρες αρκετά) μπορειτε να ακουσετε παρακάτω.

 

DivShare File - 16 martiou - master.mp3

Κοινοποιήστε αυτήν την ανάρτηση


Σύνδεσμος στην ανάρτηση
Κοινοποίηση σε άλλες σελίδες

Αν και η direct ηχογράφηση και η επεξεργασία μέσω προσομείωσης αποτελεί πλέον τεράστιο κεφάλαιο, εγώ θα το παρακάμψω προς το παρόν κάνοντας απλά ένα μικρό σχόλιο.

 

Προσωπικά δεν μπορώ να πω πως θεωρώ τα έως τώρα αποτελέσματα αυτών των τεχνολογιών ικανοποιητικά, ίσως αυτό έχει να κάνει αφ'ενός με την εμμονή στην διαδικασία (it's not the killing, it's the thrill of the chase ;)) αλλά και με το γεγονός πως οι κιθαριστικοί ήχοι που πρωτίστως με ενδιαφέρουν (ως κιθαρίστα αλλά και μουσικό γενικότερα) βασίζονται σε τεράστιο βαθμό στην διαδραστικότητα ανάμεσα στον χειριστή και τον εξοπλισμό κάτω από συγκεκριμένες συνθήκες (ξέρετε....τόνοι feedback και τρελά SPL, το απαραίτητο break up του ενισχυτή κλπ κλπ) και αυτά απλά δεν υπάρχουν αυτή την στιγμή (αν και υπάρχουν κάποιες επιλογές που δείχνουν να παράγουν ενδιαφέροντα αποτελέσματα πχ softtube)

 

Μετά λοιπόν την μικρή παρένθεση (προς το παρόν ;)) σχετικά με το "εικονικό περιβάλλον" θέλω να επιστρέψω στα μικρόφωνα και πιο πολύ στην άμεση σχέση που υπάρχει ανάμεσα στους overdriven & distorted κιθαριστικούς ήχους (κυρίως) και στα δυναμικά και ribbon μικρόφωνα (κυρίως όταν μιλάμε για close micing). Πολλοί πιστεύουν πως ο βασικός λόγος πίσω από την επιλογη των δυναμικών (τουλάχιστον) μικροφώνων σε αυτό τον ρόλο έχει να κάνει με την πολύ υψηλή αντοχή τους στην πίεση, δηλαδή σε πολύ υψηλές εντάσεις. Κάτι τέτοιο είναι μόνο κατά ένα μικρό μέρος πραγματικότητα καθώς τα περισσότερα σύγχρονα πυκνωτικά αλλά και ribbon μικρόφωνα έχουν εξαιρετικές αντοχές στην πίεση και θα πρέπει να φτάσουμε σε πραγματικά οριακές καταστάσεις για να αντιμετωπίσουμε προβλήματα.

 

Ποιό είναι λοιπόν το κοινό χαρακτηριστικό που κάνει (ορισμένα) δυναμικά μικρόφωνα και (τα περισσότερα) ribbon ιδανική επιλογή γι'αυτό τον ρόλο?

 

Εκτός βέβαια από το τρελό τρεντ της εποχής για τα ribbon  ;)

 

Προσωπικά πιστεύω απόλυτα πως υπέυθυνο είναι το "ιδιαίτερο" freq response.... και εξηγούμαι

 

Και στις 2 κατηγορίες (επαναλαμβάνω όχι σε όλα τα δυναμικά - σε κάποια) έχουμε ένα εξαιρετικά flat response στην περιοχή που υπάρχει το κυρίως συχνοτικό περιεχόμενο της ηλ.κιθάρας (και τις πρώτες και δεύτερες αρμονικές) δηλαδή. Ταυτόχρονα και στις 2 κατηγορίες έχουμε ένα έντονο αλλά αρκετά ομαλό roll off και στα 2 άκρα του φάσματος. Αυτό ακριβώς το roll off είναι που δίνει την αίσθηση της φυσικής απόκρισης καθώς αφ'ενός μοιάζει πολύ με τον τρόπο που και τα αυτιά μας αντιλαμβάνοντε το συχνοτικό φάσμα αλλά και με τον τρόπο που ακούμε τον ενισχυτή σε σχέση μετο μικρόφωνο.....δηλαδή και εκτός αν ανάμεσα μας υπάρχουν θεόκουφοι συνήθως δεν χώνουμε το κεφάλι μας 2 εκ. από το μεγάφωνο αλλά αντίθετα ακούμε από μια σχετική απόσταση και υπό γωνία (off axxis) κάτι που φυσικά επηρεάζει το προσλαμβανώμενο συχνοτικό περιεχώμενο στην θέση ακρόασης σε σχέση με την πηγή (μεγάφωνο). Ουσιαστικά αυτή η διαφοροποίηση είναι αντίστοιχη με το roll off των συγκεκριμένων μικροφώνων αλλά και ανάλογα με τον χώρο μας ο τονισμός κάποιων περιοχών στο υψηλότερο ή χαμηλότερο μεσαίο τμήμα του φάσματος (ή και στα 2).

 

έτσι σε αυτή την ομάδα μικροφώνων εκτός από τα κοινά χαρακτηριστικά έχουμε και κάποιες διαφοροποιήσεις σχεδόν πάντα όμως στα πλαίσια που ανέφερα, που καθιστούν κάθε φορά και κάποιο άλλο ως την πιθανότατα καταλληλότερη επιλογή.

freqresponse.jpg

 

Παραθέτω λοιπόν τα freq charts από κάποιες αρκετά διαδεδομένες επιλογές αυτής της ομάδας (αν και λείπουν πολλές ακόμη προσωπικές μου "αγάπες"). To πρώτο είναι το Beta57 ενώ στην δεύτερη σειρά είναι τα PR-40 & R121 Έτσι λοιπόν και πέρα από τα κοινά χαρακτηριστικά τους έχουμε από την μία πλευρά το σχεδόν φλατ R121 ribbon της Royer και από την άλλη τα τονισμένα ψηλά και χαμηλά μεσαία του Woodpecker και ανάμεσα τους πολλές ακόμη επιλογές.

 

Προσωπικά θεωρώ πραγματική αποκάλυψη το SM7b και τις δυνατότητες που δίνει το bass roll off & και το uppermidrange boost (αν προσέξετε θα δείτε ότι μπορεί να "ακούστεί" από σχεδόν 57άρι έως τελείως φλατ στα μεσαία) αλλά και το beta 57 το οποίο είναι τρομερά υποτιμημένο για τον συγκεκριμένο ρόλο (αλλά και γενικώς) και έχει τρομερά ευαίσθητο και χρηστικό proximity effect (ουσιαστικά μπορεί να λειτουργήσει σαν ένα bass boost ή cut off).

Από την άλλη πλευρά τα ribbon (και ειδικά τα royer)  έχουν μια τρομερά "αληθινή" απεικόνιση της μεσαίας περιοχής και έχουν και εξαιρετικό transient response καταγράφωντας και την παραμικρή λεπτομέρεια χωρίς όμως να τονίζουν ή να αμβλύνουν τις άκρες από το ουσιαστικό κομμάτι - σώμα του ήχου.

Σε ότι αφορά τα δυναμικά δεν είναι τυχαία η κοινή broadcast καταγωγή των πιο επιτυχημένων εξ'αυτών στον συγκεκριμένο ρόλο καθώς συνδυάζουν extended και σαφέστατα πιο ομαλή (στα μεσαία αλλά και σαν roll off) συχνοτική απόκριση. Κλασσικότατη εξαίρεση (ως προς την καταγωγή) βέβαια το αθάνατο 57άρι αλλά και το παρεξηγημένο beta....

 

 

Θέλω να πω δηλαδή πως κατά βάση είναι αυτή η "μη ισσοροπημένη" συχνοτική συμπεριφορά αυτών των μικροφώνων που τα κάνει να "ακούγονται" τόσο ισσοροπημένα στα αυτιά μας για τον συγκεκριμένο ρόλο....οξύμωρο αλλά πολύ κοντά στην πραγματικότητα και για εμένα αποτελεί ουσιαστικά την λογική πίσω από κάθε μου επιλογή στο συγκεκριμένο θέμα ;)       

 

  • Like 1

Κοινοποιήστε αυτήν την ανάρτηση


Σύνδεσμος στην ανάρτηση
Κοινοποίηση σε άλλες σελίδες

Σε σχέση με την ίδια την ηχογράφηση -δεν μπορώ να θεωρηθώ ειδικός-  ως πιο εύκολη λύση χρησιμοποιώ ένα πυκνωτικό (NT1A) σε κάποια απόσταση από τους ενισχυτές. Με αυτό τον τρόπο, μερικές φορές βάζω να παίζουν 2 ενισχυτές ταυτόχρονα και τους πιάνω με το ίδιο μικρόφωνο. Αυτό που γράφω έτσι, μοιάζει πολύ με αυτό που ακούω όταν στέκομαι μπροστά στους ενισχυτές. Μερικές φορές μπορεί να βάλω και ένα δυναμικό κολλητά σε κάποιον. Αυτά που γράφω, μερικές φορές τα κάνω duplicate και βάζω διαφορετικά εφφέ. Επίσης, μπορεί εν γένει να κρατήσω το ένα από τα δύο "μικρόφωνα" και το δεύτερο να μπαίνει μόνο σε συγκεκριμένα σημεία και να διαφοροποιεί τον ήχο.

Τελικά, για κάθε κιθάρα φτιάχνω ένα track το οποίο σπανια "επανεπισκέπτομαι" στην πορεία της μείξης.

(Καταλαβαίνω ότι με αυτά που κάνω μπορεί να υπάρχουν προβλήματα φάσης (αν και συνήθως βάζω πολύ διαφορετικούς ήχους στους διαφορετικούς ενισχυτές) καθώς και επίσης ότι υπάρχει έντονο bleeding προς το πυκνωτικό, αλλά αφενός δεν είμαι και πολύ ειδικός στο θέμα αφετέρου ... βλέποντας και κάνοντας.  :) )

 

 

Κοινοποιήστε αυτήν την ανάρτηση


Σύνδεσμος στην ανάρτηση
Κοινοποίηση σε άλλες σελίδες

Νικόδημε με το θαυμάσιο τρόπο που εξήγησες τα rolloffs κατάλαβα πια κι εγώ τι είναι αυτό που με κάνει να προτιμώ μικρόφωνα που να αποδίδουν όσο πιο φυσικά γίνεται αυτό που ακούω στο χώρο. Σε ευχαριστώ πολύ. :)

 

O ωραιότερος συνδυασμός που έχω πετύχει για καθαρούς αλλά και distorted ήχους είναι το περίφημο Royer 121 γύρω στα 10 εκατοστά από το κέντρο του κώνου...

 

r121.gif

 

μαζί με τον προενισχυτή Universal Audio 2-610...

 

2-610-front.jpg

 

επάνω στο Waves L2:

 

Waves_L2_large.jpg

 

(εννοείται πως αυτά δεν είναι δικά μου...  :'() Μου αρέσει να είναι ηχογραφημένο το μέρος δυο φορές και να πανάρεται αναλόγως δεξιά το ένα και αριστερά το άλλο (όχι 100%, πιο λίγο, αναλόγως την περίπτωση). Ακόμη καλύτερα αν υπάρχουν δυο κιθαρίστες ή δυο διαφορετικοί ενισχυτές. Nα πω επίσης πως δεν χωνεύω με τίποτα τα κλασσικά SM57, είτε οn είτε off axis, και πως μου αρέσει πάντα να "πιάνω" και λίγο χώρο. Βέβαια, δεν έχω ηχογραφήσει ποτέ τις απίστευτες καφρίλες, οι οποίες μου φαίνεται ότι είναι καλύτερο να είναι όσο πιο "στεγνές" γίνεται.

Κοινοποιήστε αυτήν την ανάρτηση


Σύνδεσμος στην ανάρτηση
Κοινοποίηση σε άλλες σελίδες

Μια παρατήρηση και μια ερώτηση. :)

 

Η παρατήρηση είναι σε σχέση με το σχόλιο του Νικόδημου σχετικά με τη φασματική απόκριση των μικροφώνων που μιμούνται την απόκρισης της ακοήςμας.

Πολύ συχά αναφερόμαστε σε ένα σύστημα μέτρησης ή ένα αισθητήρα (εν προκειμένω το μικρόφωνο) και θεωρούμε ότι οδηγεί σε "φυσικότερο"αποτέλεσμα όταν μιμείται την απόκριση του αντίστοιχου δικού μας αισθητηρίου (είτε μιλάμε για το σύστημα της όρασης είτε της ακοής). Αυτό δεν είναι απόλυτα ακριβές, καθώς θεωρητικά η απόλυτα φυσική καταγραφή-αναπαραγωγή θα απαιτούσε την απολύτως "οριζόντια" (flat στα Κρητικά) καμπύλη απόκρισης τόσο του συστήματος εγγραφής όσο και αυτού της αναπαραγωγής. Το σχετικό roll off στις ψηλές και τις χαμηλές θα το κάνει έτσι κι αλλιώς το δικό μας αισθητήριο (κατά την ακρόαση). Τι είναι όμως αυτό που καθιστά χρησιμη μια τέτοια απόκριση? Μήπως το γεγονός ότι "συλλαμβάνει" το μεγαλύτερο μέρος της απαιτούμενης πληροφορίας χωρίς "ενέργεια" στις φασματικές περιοχές που έτσι κι αλλιώς δεν ακούγονται πολύ και απλώς "μπερδεύουν" το mix?

 

Η ερώτηση είναι: Αφού κάλλιστα στην επεξερασία μπορούμε να επέμβουμε στο φασματικό περιεχόμενο του track (και να κάνουμε και αυτό το roll off) και τελικά "περιορίζουμε" τις κιθάρες φασματικά (ο κανόνας μάλιστα λέει "διαφορετικά" την κάθε κιθάρα για να "ξεχωρίζουν") γιατί έχει τόση σημασία το πρωτογενές σήμα? Είναι προφανές ότι τα μικρόφωνα είναι διαφορετικά όπως και διαφορετικές είναι οι κιθάρες. Αλλά τελικά, φτάνεις να μην μπορείς να ξεχωρίσεις τις κιθάρες (και τους ενισχυτές) μετά την επεξεργασία που γίνεται πολλές φορές. Οταν το  αντιληφθούμε αυτό πολλές φορές απομυθοποιούνται ορισμένα πράγματα σε σχέση με την "ποιότητα" της κιθάρας και το τελικό προϊόν (το mix). Για τα μικρόφωνα... υπάρχει κάποιος λόγος που δεν ισχύει το ίδιο?

 

 

Κοινοποιήστε αυτήν την ανάρτηση


Σύνδεσμος στην ανάρτηση
Κοινοποίηση σε άλλες σελίδες

Δημιουργήστε λογαριασμό ή συνδεθείτε για να σχολιάσετε

Πρέπει να είστε μέλος για να αφήσετε σχόλιο

Δημιουργήστε λογαριασμό

Γραφτείτε στην παρέα μας. Είναι εύκολο!

Δημιουργία λογαριασμού

Σύνδεση

Έχετε ήδη λογαριασμό; Συνδεθείτε εδώ.

Σύνδεση



  • Αναρτήσεις

    • Μια εποχή έπαιζα blues φυσαρμόνικα αρκετά καλά, μετά την άφησα και με άφησε. Κι εκεί περίπου τελειώνει η ιστορία μου με άλλα όργανα, αν εξαιρέσει κανείς ότι κάπου λίγο μετά την εφηβεία είχα πάρει ένα μπαγλαμαδάκι και είχα μάθει να συνοδεύω κιθάρα-μπουζούκι σε ρεμπέτικα.   Αν γυρνούσα πίσω στην ηλικία που ξεκίνησα την ενασχόληση με τη μουσική, θα έπαιζα πιάνο πάντως. Το θεωρώ τον "βασιλιά" των μουσικών οργάνων από πολλές απόψεις και μου αρέσει ιδιαίτερα το γεγονός ότι μπορεί να είναι one man show, τουτέστιν δε χρειάζεσαι κανέναν άλλο. Επίσης από την άποψη των δυνατοτήτων εκφραστικότητας, σε σύγκριση με την κιθάρα ειδικά, είναι ένας άλλος κόσμος.   Με την κιθάρα έχω μια σχέση αγάπης και μίσους. Δεν μπορώ χωρίς αυτή αλλά παράλληλα με ταλαιπωρεί και απίστευτα κι αυτό με κανει να την αντιπαθώ κατά περιόδους. Γενικά θεωρώ ότι η κιθάρα είναι σατανικά δύσκολο όργανο από ένα σημείο και πέρα. Δηλαδή είναι σχετικά εύκολο να φτάσεις σε ένα μέσο επίπεδο και μετά αρχίζει μια τραγική ανηφόρα που είναι γεμάτη εμπόδια και πολύ πόνο στα δάκτυλα. Θα μου πεις όλα τα όργανα έχουν ένα learning curve απότομο αν θες να ασχοληθείς σοβαρότερα. Ναι έτσι είναι αλλά η κιθάρα, τουλάχιστον σε τεχνικό επίπεδο, θεωρώ ότι είναι δομημένη από σαδιστές μετά από αιώνες μελέτης για το πώς θα καταφέρουν να φτιάξουν ένα όργανο που θα τυρρανήσει όσο πιο πολύ κόσμο γίνεται. Επίσης ο τρόπος που αναγκάζεσαι να σκέφτεσαι μουσικά αν είσαι κιθαρίστας, είναι η επιτομή της ανωμαλίας κατ' εμέ. Σα να θες να πας από την Αθήνα στη Λαμία και το gps να σου βγάζει διαδρομή μέσω Βλαδιβοστόκ. Γι' αυτό και οι κιθαρίστες είμαστε ως επί το πλείστον προβληματικά άτομα. Δηλαδή ακόμα κι αν δε φαίνεται εκ πρώτης όψεως, μόλις γνωρίσεις καλύτερα κιθαρίστα αντιλαμβάνεσαι άλυτα θέματα που έχουν μπερδευτεί ακόμα περισσότερο λόγω της δαιδαλώδους οπτικής των πραγμάτων, κληρονομιά από τη μελέτη της κιθάρας. Ή μπορεί και να ισχύει το αντίστροφο: μας γοητεύει η κιθάρα λόγω εγγενούς ανωμαλίας, παίζει κι αυτό.   Εν πάση περιπτώσει, αν διαβάζουν τίποτα πιτσιρικάδες έχω να πω: παιδιά μακριά από τις κιθάρες. Ή εν πάση περιπτώσει, γρατζουνάτε κει χάμω να χαίρεστε αλλά μην το πάρετε σοβαρά το πράγμα γιατί μετά δεν ξεμπλέκεις εύκολα.    (είναι προφανές ότι τα παραπάνω είναι υπερβολικά χάριν χιουμοριστικού πνεύματος παρόλα αυτά είναι βασισμένα σε αληθινά γεγονότα)    
    • @Emfasis. Αφού είσαι κάτοχος του n2400 , πάρε και ένα δωράκι. Tα service schematics και manuals.   Πραγματικά πολύ ωραίο deck με πλούσια μπάσσα......αλλά καινουργιο😛(παραγωγή 1971-1976). Εδώ το ΠΡΩΤΟ κασσετόφωνο ever, μου της Philips ,  το EL 3302. του 1966 😁, το οποίο "φιγουράρει" και στην ταινία Kriminal (1966) του Umberto Lenzi (φωτο 2)     N2400.pdf philips_n-2400_sm.pdf
    • Ξεκινωντας (αργα, στα 20 μου) ψιλοασχοληθηκα με τα τυμπανα, ακομα ψιλοκοπαναω σαν μου δοθει ευκαιρια κανα απλο 4αρι...νομιζω θα τα καταφερνα να γινω ντραμερ, τα παρατησα ομως επειδη ηθελα να γραψω δικα μου τραγουδια και επιασα κιθαρα, δε το πολυφανταζομουνα πως θα κολησω...σε μια αλλη ζωη σιγουρα θα ημουν φυσαρμονικιστας μπλουζ, αυτος ο amplified ηχος μου παιρνει την ψυχη...παιζω ακομα λιγακι, πιο παλια φυσαρουφαγα και στις συναυλιες. Με συγκλονιζει ο ηχος του τσελο...μαγευομαι, δε με τραβουσε ομως ποτε σαν παικτη, απλα να ακουω.  
    • Προσωπικά, δεν θα ήθελα να ξέρω να παίζω παρά μόνο κιθάρα, αλλά "γενικώς", με αγγίζουν όλα τα όργανα - όλα μπορούν να με συγκινήσουν και όλα πιστεύω ότι μπορούν να εκφράσουν τρομερά πράγματα στα κατάλληλα χέρια, πόδια, χείλη κλπ.
      Δεν θα μπορούσα να φανταστώ τη μουσική ή τη ζωή μου χωρίς το πιάνο ας πούμε (έχω μια μούρλα να ακούω-μαζεύω άλμπουμς ΄με τους πιο κουφούς συνδυασμούς πιάνου με κατι άλλο - π.χ. πιάνο/σαξόφωνο,  πιάνο/κοντραμπάσο, πιάνο/κιθάρα, πιάνο/βιολί, πιάνο με πιάνο κ.λπ. Ένα αγαπημένο μου δείγμα αριστούργημα, από ένα άλμπουμ μόνο με πιάνο και ντραμς...
         
×

Χρήσιμες πληροφορίες

Τοποθετήθηκαν cookies στην συσκευή σας για να είναι πιο εύχρηστη. Μπορείτε να τα ρυθμίσετε, διαφορετικά θεωρούμε πως είναι OK να συνεχίσετε.