Προς το περιεχόμενο
επισκέπτη mauromouris

'Ενας κλασικός εναντίον λαϊκού-ρεμπέτικου

Προτεινόμενες αναρτήσεις

επισκέπτη mauromouris

  Τί γίνεται όταν ένας παγκοσμίου φήμης Έλληνας μουσικός της κλασικής μουσικής , τολμήσει να εκφέρει την άποψή του για την "ιερή" μουσική της πλειοψηφίας των Ελλήνων.

    http://www.lifo.gr/articles/music_articles/105589 πηγή www.lifo.gr

Κοινοποιήστε αυτήν την ανάρτηση


Σύνδεσμος προς την ανάρτηση
Κοινοποίηση σε άλλες σελίδες

Δεν περιμενα τον Τρουσα τοσο "φανατικο" υπερασπιστη του ρεμπετικου και του λαϊκου.

Σκεψου ο Καβακος να εβαζε στο στομα του και το Blues τι ειχε ν'ακουσει απ'τον Blues-freak Τρουσα...

Τελος παντων, καλα τα λεει ο Καβακος σε γενικες γραμμες.

Κοινοποιήστε αυτήν την ανάρτηση


Σύνδεσμος προς την ανάρτηση
Κοινοποίηση σε άλλες σελίδες

Το ρεμπέτικο και το λαϊκό σας το χαρίζουμε...αλλά ο αξιότιμος κος Καβάκος δε μας είπε πόσες συμφωνίες, και όπερες γράφονται στην εποχή μας?

 

Μάλλον ο Χομπσμπάουμ είχε δίκιο όταν έλεγε την κλασσική "μουσική μαυσωλείου"...

Αγαπώ την κλασσική, τη μπαροκ, την αναγεννησιακή ακόμη και τους ρομαντικούς.

Όπως ορθώς επεσήμανε ο κος Καβάκος το πρόβλημα είναι η μουσική εκπαίδευση στη χώρα μας, όχι τα είδη που ίσως να μη συμπαθούμε!

 

O0

Κοινοποιήστε αυτήν την ανάρτηση


Σύνδεσμος προς την ανάρτηση
Κοινοποίηση σε άλλες σελίδες

Από ότι κατάλαβα το "πρόβλημα" του Καβάκου βρίσκεται στο στιχουργικό μέρος της λαικής μουσικής. Αν μπορούσα να τον ρωτήσω κάτι θα ήταν, εάν από ένα λαικό τραγούδι αφαιρέσουμε τους στίχους και το παίζουμε άστιχο, ή άν συνθέσουμε ένα λαικό κομμάτι και δεν γράψουμε στίχους εξαρχής, θα έχει και πάλι "πρόβλημα";

Δηλαδή, το "πρόβλημα" του με την λαική μουσική είναι με τους στίχους που την συνοδεύουν ή είναι και με την ίδια την μουσική, με τα όργανα που την παίζουν και με τις κλίμακες - δρόμους που την συνθέτουν;

 

Κοινοποιήστε αυτήν την ανάρτηση


Σύνδεσμος προς την ανάρτηση
Κοινοποίηση σε άλλες σελίδες
επισκέπτη mauromouris

  Μπορεί να κάνω και λάθος αλλά διαβάζοντας το άρθρο αποκόμισα μια αίσθηση επιθετικότητας του αρθρογράφου κατά του Καβάκου. Και εν πάσει περιπτώση ένας καλλιτέχνης παγκοσμίου φήμης αν μη τι άλλο δικαιούται δια να έχει άποψη περί μουσικής.

  Αυτό που δεν κατάλαβα είναι τι ακριβώς προσπαθεί να επιτύχει με ένα τέτοιο άρθρο ο διατελέσαντας και αρχισυντάκτης στο Jazz & Τζαζ κ. Τρούσας. Να γίνει αρεστός στο κοινό της Lifo? Οι αναφορές του σε μακάμια, ουσάκ και πλάγιους ήχους ήταν για να δείξει ότι γνωρίζει από μουσική ώστε να δώσει μεγαλύτερη βαρύτητα στα γραφόμενά του, ώστε να καταστεί ισότιμος του Καβάκου στα μάτια του απαίδευτου στην πλειοψηφία κοινού της lifo?

Κοινοποιήστε αυτήν την ανάρτηση


Σύνδεσμος προς την ανάρτηση
Κοινοποίηση σε άλλες σελίδες

ο Καβάκος είναι δαχτυλοδεικτούμενος.

Δικαίως.

Εχει κάθε δικαίωμα να λέει, ακόμα κι αυτά. κι ας φαντάζουν αιρετικά.

 

 

Κοινοποιήστε αυτήν την ανάρτηση


Σύνδεσμος προς την ανάρτηση
Κοινοποίηση σε άλλες σελίδες

Τρούσσας....

Μετά τις γνωστές ανοησίες για Σιδηρόπουλο και άλλα τόσα μαργαριτάρια,μας έγραψε ακόμη ένα..

 

Αμπελοφιλοσοφίες και αχρείαστη ιστορική αναδρομή,χωρίς να αγγίζει καν την ουσία των λεγόμενων του Καβάκου.

 

Καλή η προσπάθειά για λιγα κλικ παραπάνω..

Κοινοποιήστε αυτήν την ανάρτηση


Σύνδεσμος προς την ανάρτηση
Κοινοποίηση σε άλλες σελίδες

Συγγνώμη, εγώ δε χαρίζω σε κανένα τη μουσική του τόπου μου. Κι τέτοιες απόψεις σαν του κου Καβάκου είναι παντελώς αχρείαστες. Γενικά όποιου κάνει τον ιεροκύρηκα της μουσικής και τη διαχωρίζει σε "καλά και κακά" είδη (έλεος).

 

α) Εννοείται ότι έχουμε περισσότερη σχέση με την Ανατολή απ' ό,τι με τη Δύση. Αν ο "Έλλην" (ξανά έλεος) κος Καβάκος νιώθει το αντίθετο (δικαίωμά του) αυτό δεν αναιρεί τους ολίγους αιώνες ιστορίας που χωρίζουν τον Αριστοτέλη απ' το Νεοελλήνικό κράτος. Ούτε ότι οι Έλληνες γιδοβοσκοί του 1800 δεν ήξεραν τί ήταν αυτές οι παλιές πέτρες πάνω στην Ακρόπολη.

 

β) Ας καταλάβουμε επιτέλους ότι τραγούδι και μουσική είναι δύο ξεχωριστές μορφές τέχνης και δε μπορούν να συγκριθούν μεταξύ τους. Κι εννοείται ότι εμείς δεν έχουμε παράδοση στη μουσική όπως οι Δυτικοί, αλλά έχουμε πολύ-πολύ-πολύ πλούσια παράδοση στο τραγούδι.

 

γ) Το ρεμπέτικο κ το λαϊκό τραγούδι γεννήθηκαν σε ορισμένες συνθήκες κι αποτελούν ειλικρινή τρόπο έκφρασης των συναισθημάτων των ανθρώπων τότε. Δεν ξέραμε ότι δεν πρέπει να νιώθουμε την παρακμή μεσ'την παρακμή για να ικανοποιήσουμε τον κάθε κο Καβάκο.

 

δ) Αν εξαιρέσω την υποτιθέμενη γραμμική σύνδεση αρχαιοελληνικής-βυζαντινής-οθωμανικής μουσικής (για την οποία δεν έχω ξεκάθαρη άποψη και δε γνωρίζω αν υπάρχει κιόλας, καθώς έχω διαβάσει αντικρουόμενα πράγματα) συμφωνώ απολύτως με τον κο Τρούσα. Δε με πειράζει που πάνω σε 3 παραγράφους του Καβάκου έγραψε ολόκληρο άρθρο. Αυτη είναι η δουλειά του.

Κοινοποιήστε αυτήν την ανάρτηση


Σύνδεσμος προς την ανάρτηση
Κοινοποίηση σε άλλες σελίδες

Σίγουρα υπάρχει η πλειοψηφία που θέλει να διασκεδάσει και χωρίς ντίρι-ντάχτα δεν μπορεί. Είναι γι' αυτούς μονόδρομος αυτή η μουσική γι' αυτή την δραστηριότητα (για να μην αναφέρω όσους σχολιάζουν αρνητικά-κοροϊδευτικά, όσους δεν διασκεδάζουν έτσι).

 

Όμως από όσο μπορώ να ξέρω από έρευνες που έκανα πριν κάποια χρόνια, αλλά και από τις απόψεις γνωστών καλλιτεχνών εξαιτίας των οποίων άρχισα την έρευνα αυτή, το λαϊκό τραγούδι όντως είχε πεθάνει αρχές '80. Τότε είχε αρχίσει να βγαίνει η πρώτη φουρνιά σκυλάδων που αργότερα στα 90 καθιερώθηκαν σαν "μεγάλα" ονόματα. Βλακείες κοινώς, που θέλουν να τις πάρουμε στα σοβαρά και οι δημιουργοί (εταιρείες) αλλά κυρίως οι υποστηριχτές της.

 

Αυτές οι "μουσικές είναι αίσχος" αντικειμενικά. Οι μουσικοί είναι παιχταράδες ασφαλώς, αλλά τα κομμάτια για πέταμα. Και η κατάντια της γενικότερης κατάστασης είναι όταν με ρωτούν με έκπληξη "δεν σ' αρέσει ο .... (τάδε; )". Αυτό είναι το χειρότερο. Δεν ξέρεις τίποτα από Βαμβακάρη και Μότσαρτ, αλλά ξέρεις τα πάντα από μπουζουκοποπ;

 

Το πιθανότερο είναι ότι αν ο Χατζιδάκης άκουγε Dream Theater που μου αρέσουν να το απέρριπτε και αυτό. Ναι κι εγώ μπορεί να ακούω σκουπίδια, αλλά το ξέρω. Δεν το βάζω σαν μοναδικό κέντρο επειδή δεν γνωρίζω τίποτε άλλο.

 

Όσο για τον αρθρογράφο λέει μάλλον ανοησίες. Δεν έχει νόημα γενικά. Ο Καβάκος γενικά έχει δίκιο. Δεν απορρίπτει ρεμπέτικο, λαϊκό ή παραδοσιακό. Μιλάει για την γενική ισοπέδωση στα πάντα (π.χ στην Κρήτη, τις μουσικές τους τις έχουν κάνει εντελώς σκυλάδικα, καμία σχέση με τα παλιά).

 

 

 

 

 

Κοινοποιήστε αυτήν την ανάρτηση


Σύνδεσμος προς την ανάρτηση
Κοινοποίηση σε άλλες σελίδες

Γενικα εχω ξηλωσει το κουμπι που αντιστοιχει στη "δημοσια" τηλεοραση απο τον κοντρολ μου καθως δεν μου αρεσει να παρακολουθω τι λεει το πολιτμπυρο για τον κοσμο γυρω μου. Ωστοσο την συνεντευξη του Καβακου την ειδα και ηταν εξαιρετικος  σε ολα, σε αντιθεση με τον συνεντευξιαζοντα Δ/ντα Συμβουλο της κομσομολ.

 

Ο Καβακος μιλησε για ενα σωρο θεματα με απολυτη επαρκεια και με εναν ειρμο λογου που σε κρατουσε, ωστοσο απο ολη τη συνεντευξη εμεινε ως αξιο λογου και σχολιασμου, το "κουτσομπολιστικο" σημειο, αυτο που προκαλλει εριδες και αντιπαλοτητες, οι απο εδω και οι απο εκει, οι αριστοκρατες και οι λαϊκοι. Παροτι εχει περασει καιρος απ οταν την παρακολουθησα, δεν νομιζω οτι ο Καβακος εκανε καποια αξιολογικη κριση οσον αφορα στη μεν και στη δε μουσικη, ουτε επελεξε να αφορισει ως "απλοικους" ή άτεχνους οσους δεν ασκουνται στην μουσικη συμφωνα με τα δικα του προτυπα.

   

      ΝΟμιζω περισσοτερο εξεφρασε την απορια του πως σε μια χώρα η οποία ιστορικά τουλαχιστον αποτελεσε προπομπο δυτικών αξιων, ο αμανες και το τσιφτετελι, τελικα κατελαβε ενα τοσο δυσαναλογα μεγαλο κομματι του μουσικου φασματος.

Κοινοποιήστε αυτήν την ανάρτηση


Σύνδεσμος προς την ανάρτηση
Κοινοποίηση σε άλλες σελίδες

Δημιουργήστε λογαριασμό ή συνδεθείτε για να σχολιάσετε

Πρέπει να είστε μέλος για να αφήσετε σχόλιο

Δημιουργήστε λογαριασμό

Γραφτείτε στην παρέα μας. Είναι εύκολο!

Δημιουργία λογαριασμού

Σύνδεση

Έχετε ήδη λογαριασμό; Συνδεθείτε εδώ.

Σύνδεση



×
×
  • Δημοσιεύστε κάτι...

Τα cookies

Τοποθετήθηκαν cookies στην συσκευή σας για να είναι πιο εύκολη η περιήγηση στην σελίδα. Μπορείτε να τα ρυθμίσετε, διαφορετικά θεωρούμε πως είναι OK να συνεχίσετε.