Προς το περιεχόμενο
panorios

Τι τρέχει με τους DJ's?

Προτεινόμενες αναρτήσεις

Γενικά δεν τους αγαπάμε;

Δεν τους θεωρούμε δημιουργούς και γιατί;

Όλοι οι μουσικοί δεν δανείζονται ιδέες;

Δεν μπορούν να υπάρχουν καλοί και κακοί dj όπως υπάρχουν καλοί και κακοί μουσικοί, παραγωγοί κλπ;

 

 

Κοινοποιήστε αυτήν την ανάρτηση


Σύνδεσμος προς την ανάρτηση
Κοινοποίηση σε άλλες σελίδες

Ο ρόλος ενός DJ είναι κατά βάση να παίζει τραγούδια που προφανώς δημιούργησαν άλλοι σε ένα χ κοινό και με μια ψ συνοχή. Η μουσική ως παικτική ικανότητα κάποιου οργάνου συνήθως δεν περιλαμβάνεται στον ορισμό του ρόλου του. Καλοί DJ έχουν ακούσει ΠΟΛΛΗ μουσική και έχουν την ικανότητα να "δέσουν" τα κομμάτια μεταξύ τους σε μια playlist με ευχάριστη/ικανοποιητική ροή. Και ορισμένους DJ πραγματικά τους θαυμάζω για το πόσο πολλή μουσική έχουν ακούσει - και θυμούνται!

 

Αυτοί που δεν αγαπάμε είναι κάτι τυχάρπαστα άτομα που έχουν κατεβάσει πέντε συλλογές mp3 απ'τα γνωστά τα χιτάκια και παίζουν σε κανα μαγαζί ίσα για να πάρουν κάνα φράγκο, να πιουν τσάμπα και ίσως και να π...ουν καμιά τυχάρπαστη. Και συστήνονται ως DJ's.

 

Τώρα το αν είναι ή όχι μουσικοί, δεν έχει να κάνει και πολλά με την ιδιότητά τους ως DJ. Κοινώς, μπορεί ένας μουσικός να είναι DJ αλλά δεν είναι απαραίτητο κάθε DJ να'ναι μουσικός.

 

Δημιουργοί δεν είναι, με την έννοια της μουσικής δημιουργίας. Αναπαράγουν κομμάτια, δεν δημιουργούν απ'το μηδέν κάτι.

 

Εκτός αν στους DJ's βάλουμε μέσα και διάφορους άλλους τύπου Prodigy που χρησιμοποιούν samples διαμορφωμένα, "δουλεμένα", τραβηγμένα, παραμορφωμένα κτλ. ώστε να δημιουργήσουν νέα κομμάτια. Εκεί ναι, προφανώς δημιουργούν κάτι νέο, έστω κι από κάτι ήδη... δημιουργημένο, οπότε ναι, οκ, θεωρούνται δημιουργοί, ίσως με την πιο ευρεία έννοια.

 

Είναι γενικό μάλλον φαινόμενο οι παραπάνω να μην τυγχάνουν και του μεγαλύτερου σεβασμού πολλών μουσικών/συνθετών, κυρίως για το γεγονός πως δεν έχουν δημιουργήσει κάτι καινούριο από το απόλυτο μηδέν με γνώσεις και ικανότητες ενός "συμβατικού" μουσικού.

 

 

Κοινοποιήστε αυτήν την ανάρτηση


Σύνδεσμος προς την ανάρτηση
Κοινοποίηση σε άλλες σελίδες

Ναι, δεν εννοώ τους Dj με την παραδοσιακή έννοια, αυτούς που απλά βάζουν τραγούδια στην σειρά.

Μιλάω για τέτοιους:

 

 

 

 

Κοινοποιήστε αυτήν την ανάρτηση


Σύνδεσμος προς την ανάρτηση
Κοινοποίηση σε άλλες σελίδες

Εδώ και πάρα πολλά χρόνια, οι DJs στις ΗΠΑ έχουν καταφέρει να συμπεριλαμβάνονται στο (πανίσχυρο) συνδικάτο των επαγγελματιών μουσικών.

Ήταν στην έκρηξη του cd, την εποχή που η μουσική βιομηχανία ανακάλυψε ότι οι πωλήσεις εξοπλισμού DJ ξεπέρασαν εκείνες των μουσικών οργάνων.

Από τότε άρχισε ο κατήφορος... ΚΤΓΜ :D

Κάποτε η Νέα Υόρκη ήταν η πρωτεύουσα της jazz, τώρα είναι του hip-hop, if u know what I mean, yo.

Κοινοποιήστε αυτήν την ανάρτηση


Σύνδεσμος προς την ανάρτηση
Κοινοποίηση σε άλλες σελίδες

Δεν νομίζω ότι τρέχει κάτι.

Έχουν το κοινό τους.

 

Η Μουσική που παίζουν, εμένα δεν με αφορά (αναφέρομαι στους κανονικούς dj’s).

 

Τώρα αν μιλάμε για τα υβρίδια σε κάτι μπαρ/ καφέ, προτιμώ την έτοιμη playlist ή καλλίτερα το τίποτα (με ενοχλεί η κονσέρβα μουσική σε ένα μπαρ ειδικά αν είναι δυνατά) .

 

Κοινοποιήστε αυτήν την ανάρτηση


Σύνδεσμος προς την ανάρτηση
Κοινοποίηση σε άλλες σελίδες

  O mixerάκιας : Παίζει σε νυχτερινά κλαμπάκια, και βάζει κάτι ''και καλά ψαγμένα'' mix τραγουδιών (αυτά οπου και καλά συνδιάζει 2 τραγούδια σε ένα, για παράδειγμα ακούς το beat από ένα τραγούδι αλλά τα φωνητικά είναι από άλλο), που είτε τα κατέβασε από κάποιον ''συνάδελφό του'' είτε τα έφτιαξε αυτός.

 

  Επειδή συνήθως είναι άσχετος από μουσική, το αποτέλεσμα ακούγεται τραγελαφικό αφού σε άλλο τόνο τραγουδάει ο τραγουδιστής του ενός τραγουδιού και σε άλλο τόνο είναι το beat ή ο ρυθμός του άλλου τραγουδιού.

 

  Να τον κρατήσω? Όχι βέβαια, αφού όχι μόνο ''πονάνε'' τα αυτιά μας από τις αλλοπρόσαλες, φάλτσες μίξεις του, ο κερατάς αφήνει να παίξει το κομμάτι ΟΛΟΚΛΗΡΟ (και κατα το οποίο χτυπιέται σαν κάγκουρας) για να το παίξει ''ψαγμένος''.

 

  Ο κοπτοράπτης Συνήθως παίζει σε ελληνάδικα club, είναι καλοντυμένος μεν αλλά όχι κοστουμαρισμένος, και βάζει μόνο τα ρεφραίν από τα σύγχρονα σκυλοπόπ και ποπ τραγουδάκια. Κατα την ώρα που παίζει πλαισιώνεται από βοηθό-γλάστρα wannabe dj και έχει μονίμως το ένα ακουστικό στο αυτί, το οποίο κρατάει με το ένα χέρι, αφού δεν φοράει ποτέ και τα δυο ακουστικά ταυτόχρονα. Το ύφος του όταν έχει αυτή την μόνιμη πόζα με το ένα ακουστικό στο αυτί, είναι λες και είναι ασυρματιστής στον Β'ΠΠ που προσπαθεί να αποκρυπτογραφήσει τον μυστικό κώδικα των ναζί.

 

  Να τον κρατήσω? Ναι, μπορεί να παίρνει τριπλάσιο/τετραπλάσιο νυχτοκάματο από έναν κανονικό μουσικό, αλλά τουλάχιστον το μαρτύριό μας από κάθε τραγούδι κρατάει λίγο, οι δε αλλαγές που κάνει συνήθως απαιτούν κάποια προετοιμασία.

 

  Ο εναλλακτικός Πρώην υπάλληλος σε δισκάδικο όταν ακόμη υπήρχαν δισκάδικα, νυν 40ρης με καραφλίτσα και αγύμναστος, παίζει όλα τα indie χιπστεράδικα χαζοτράγουδα τα οποία μόνο αυτός ξέρει αλλά που και που θα πετάξει και κάτι πιο καλό και πιο γνωστό (Smiths, Cure, Muse) για να μην βαριέται ο κόσμος. Aν είναι ''σταθερός'' στο μαγαζί (κάθε Πέμπτη πχ) απλά ποστάρει στο facebook μια αφίσα με το  όνομά του και το όνομα του μαγαζιού, αλλιώς φτιάχνει event.

 

  Να τον κρατήσω? Όχι βέβαια, ο τύπος έχει υφάκι χιλίων καρδιναλίων, θεωρεί τον ευατό του μεγάλο γνώστη αλλά στην ουσία ο κόσμος δεν πάει στο μαγαζί για να ακούσει τις χιπστεριές του, αλλά για να πιει ένα χαλαρό ποτό και να συνομιλήσει με την παρέα του. Να σημειωθεί ότι επειδή τα μαζαγιά που παίζει είναι ψιλο-ροκάδικα, ο τύπος αγανακτά με τους κανονικούς μουσικούς που ενδέχεται να παίξουν live εκεί, καθώς του ''κόβουν'' το μεροκάματο και κοιτάει σε κάθε περίπτωση να τους ''σαμποτάρει''.

 

  Ο ντισκοθήκης Παίζει μόνο με βινύλια, στις 5-6 παλιές ντισκοτέκ που έχουν απομείνει σε όλη την Ελλάδα, ή σε αυτές που ανοίγουν εποχικά μόνο την περίοδο των καρναβαλιών. Είναι συνήθως 45ρης-50ρης που πρόλαβε και έζησε την χρυσή ντίσκο εποχή, και καμιά φορά δεν του φαίνεται η ηλικία του. Alcazar, pointer sisters, Laura Branigan, Alphaville κτλ

 

  Να τον κρατήσω? Εννοείται, ο τύπος έχει πραγματική ΣΥΛΛΟΓΗ δίσκων και παίζει κομματάρες.

 

  Ο καραοκετζής Είναι συνήθως ο ταλαίπωρος τύπος που κάθεται πίσω από την γκομενάρα καραοκετζού-παρουσιάστρια με την οποία όλο το βράδυ δεν ανταλλάσει κουβέντα, παρά μόνο ραβασάκια με τα κομμάτια που πρέπει να βρει να παίξει ή να ψάξει από το Youtube, και είναι καταδικασμένος να ακούσει για νιοστή φορά τις φαλτσαδούρες των θαμώνων.

 

  Να τον κρατήσω? Η παρουσία του περνάει τόσο απαρατήρητη, που ήδη ξέχασα για ποιόν μιλάμε αν θα κρατήσουμε ή όχι.

 

Κοινοποιήστε αυτήν την ανάρτηση


Σύνδεσμος προς την ανάρτηση
Κοινοποίηση σε άλλες σελίδες

Χ-minor, ούτε αυτός θα πλήρωνε τίποτε για να διαβάσει εμάς. Ένα-μηδέν υπέρ του, λοιπόν.

 

 

Κοινοποιήστε αυτήν την ανάρτηση


Σύνδεσμος προς την ανάρτηση
Κοινοποίηση σε άλλες σελίδες

 

Respect σε όποιον κατέχει το υλικό του. Σε κάποια φάση αποκαλεί αυτό το πράγμα a network of devices" (ναι, κάθισα και το είδα).

Προσωπικά, δεν βρίσκω αυτό το "δίκτυο συσκευών" λοιπόν, όσο καλά και να το κατέχει κάποιος,  να μπορεί να προσφέρει τη μουσικότητα, την εκφραστικότητα ιδίως, ή το συναίσθημα, που αποζητώ να βρω σε μια μουσική σύνθεση - ό,τι κι αν είναι αυτή, ακόμη και αν πρόκειται για έναν βοσκό που παίζει φλογέρα.

 

Edit: εν τω μεταξύ, να πω ότι δεν έχω τπτ εναντίον της φυλής των DJs ή των ηλεκτρονικάριων, έχω ακούσει εξαιρετικές δουλειές και ο DJ Sharow που ποσταρίστηκε παραπάνω είναι από τις λαμπερές εξαιρέσεις DJ-δημιουργών

Κοινοποιήστε αυτήν την ανάρτηση


Σύνδεσμος προς την ανάρτηση
Κοινοποίηση σε άλλες σελίδες

Δημιουργήστε λογαριασμό ή συνδεθείτε για να σχολιάσετε

Πρέπει να είστε μέλος για να αφήσετε σχόλιο

Δημιουργήστε λογαριασμό

Γραφτείτε στην παρέα μας. Είναι εύκολο!

Δημιουργία λογαριασμού

Σύνδεση

Έχετε ήδη λογαριασμό; Συνδεθείτε εδώ.

Σύνδεση



×
×
  • Δημοσιεύστε κάτι...

Τα cookies

Τοποθετήθηκαν cookies στην συσκευή σας για να είναι πιο εύκολη η περιήγηση στην σελίδα. Μπορείτε να τα ρυθμίσετε, διαφορετικά θεωρούμε πως είναι OK να συνεχίσετε.