Προς το περιεχόμενο

Προτεινόμενες αναρτήσεις

δυό διαφορετικές προσεγγίσεις.

Εγώ δεν σχολιάζω....

αποψης

 

 

 

Κοινοποιήστε αυτήν την ανάρτηση


Σύνδεσμος προς την ανάρτηση
Κοινοποίηση σε άλλες σελίδες

Για το πρώτο video, γενικώς...thumbs up. Θα το έλεγα με την καρδιά μου, πλην όμως

Ι) κρίμα που μπήκε η Τσανακλίδου μέσα στην τραγουδίστρια του πρώτου video, είναι και νέο παιδί,

ΙΙ) μπορεί μια λιγότερο χιλιοπατημένη επιλογή τραγουδιού (Whole Lotta Love) να μη μας έβαζε να κινδυνεύσουμε από θάνατο δια χασμουρητού.

 

Το δεύτερο video είναι πιο επαγγελματικό, σίγουρα έχει ακριβότερο εισιτήριο (ΟΚ, δε μας πιάνει), αλλά αν με ξεκινάς με σόλο τσέλο ό,τι και να μου έχεις ετοιμάσει για μετά δύσκολα θα το ακούσω γιατί θα έχω αυτοπυροβοληθεί σε μια άκρη και θα ξεψυχάω.

Κοινοποιήστε αυτήν την ανάρτηση


Σύνδεσμος προς την ανάρτηση
Κοινοποίηση σε άλλες σελίδες

Εύγε το πρώτο στο Manitarock!

Κοινοποιήστε αυτήν την ανάρτηση


Σύνδεσμος προς την ανάρτηση
Κοινοποίηση σε άλλες σελίδες

Στο πρώτο όσο κράτησε ο πόνος καλά ήταν,με το που μπήκε το ζεπ,αλλάξανε διάθεση/μου αλλαξε την διάθεση και με "χάλασε".

Το δεύτερο ίσως γιατί το έχω ξανακούσει σε συμφωνική έκδοση δεν μου προκάλεσε το ενδιαφέρον.

Κοινοποιήστε αυτήν την ανάρτηση


Σύνδεσμος προς την ανάρτηση
Κοινοποίηση σε άλλες σελίδες

το πρώτο δεν μου άρεσε γενικώς καθόλου. Θεωρώ ότι ξαφνικά οι ηπειρώτες κάπως την έχουν δει πρόσφατα.

το δεύτερο έτσι κι έτσι

Κοινοποιήστε αυτήν την ανάρτηση


Σύνδεσμος προς την ανάρτηση
Κοινοποίηση σε άλλες σελίδες

Kανένα απο τα δύο δε μου άρεσε.

Το πρώτο ειδικά καθόλου.

 

Κοινοποιήστε αυτήν την ανάρτηση


Σύνδεσμος προς την ανάρτηση
Κοινοποίηση σε άλλες σελίδες

Πούτ δε ΖΕΠ ντάουν.

 

ΤΩΡΑ.

Κοινοποιήστε αυτήν την ανάρτηση


Σύνδεσμος προς την ανάρτηση
Κοινοποίηση σε άλλες σελίδες
Δημοσιευμένο (επεξεργασμένο)
10 hours ago, dimsonic said:

το πρώτο δεν μου άρεσε γενικώς καθόλου. Θεωρώ ότι ξαφνικά οι ηπειρώτες κάπως την έχουν δει πρόσφατα.

το δεύτερο έτσι κι έτσι

 

1ον, πεντατονική δεν έχει μόνο η ήπειρος αλλά επίσης θεσσαλία, αιτωλοακαρνανία, ρούμελη, (συμπεριλαμβανομένης και της Αττικής, τούλαχιστον πριν γίνει ευρωπαϊκή πολυπολιτισμική πρωτεύουσα και μετατραπεί σε αυτό που ξέρουμε τώρα)

2ον, δεν είναι πρόβλημά μας που αυτη η μουσική είναι (πολύ πιο) παλιά απο τα μπλούζ-ροκ

3ον, επίσης δεν είναι πρόβλημά μας που οι υπόλοιποι ελλαδίτες δεν κάνουν κάτι γουστόζικο σε θέματα παντρέματος μουσικών. Π.χ. την κατεξοχήν ρουμελιώτικη κλίμακα (κάπως την λένε οι ειδήμονες στα πέρσικα-αράβικα) μπορείς να την ακούσεις και σε κομάτια κλασικής μουσικής... αλλά δε ... καμία κίνηση... απο αυτούς που ΔΕΝ την έχουν δει κάπως

 

αυτό που με χάλασε ήταν η χρήση αγγλικής, δεν κόλαγε καθόλου. Μου φάνηκε στείρο το 1ο βιντ. Επίσης, υπάρχουν άλλα τραγούδια (απο π.χ. sabbath) που κολάνε με τα ηπειρώτικα πολύ περισσότερο παρά το συγκεκριμένο.

 

 

To 2o βίντ, οκ, αλλά έχω βρεθεί Σερβία Νοβι Σαντ, νομίζω πρωτοχρονιά, (πριν πολλά χρόνια) και σε μια πλατειούλα ήταν 4-5 όμορφες δεσποινίδες με βιολιά, τσέλο, κλασικά φορέματα κτλ που έπαιζαν αυτο το τραγούδι πολύ καλά, οπότε δεν νομίζω οτι είναι κάτι το τόσο παράξενο - αξιοπρόσεκτο το συγκεκριμένο.

Επεξεργασμένο από rgxinap

Κοινοποιήστε αυτήν την ανάρτηση


Σύνδεσμος προς την ανάρτηση
Κοινοποίηση σε άλλες σελίδες

αρα συμφωνεις μαζι μου

Κοινοποιήστε αυτήν την ανάρτηση


Σύνδεσμος προς την ανάρτηση
Κοινοποίηση σε άλλες σελίδες

Οκ, δεν θα βάλω τα ακουστικά μου να απολαύσω το πόνημα. Οι Μανιταρόκ (ατυχές όνομα-αλλά δεν μου πέφτει καθόλου λόγος) μου φάνηκαν να το χαίρονται και να το ζουν, οπότε επικροτώ και χειροκροτώ. Μου άρεσε η προσέγγισή τους, μια χαρά παιξίματα, όλα οκ. Η μουσική να γυρνάει. Το συμφωνικό πάλι, επίσης δεν με χάλασε, μια χαρά, μαζεύτηκε ένα σύνολο για να παίξουν μουσική. Γενικά δεν μπορώ να χαλιέμαι με κάτι. Ή θα το ακούσω ή όχι. Το μανιταρόκ με κράτησε ως το τέλος, παρόλη την αντιπάθειά μου προς την αυτοσχεδιαστική μουσική, (όταν την παίζουν άλλοι). (συμφωνώ με τον Jazzjoker στα επί-μέρους πικάντικα)

Η Ήπειρος έχει οικουμενική αξία, δεν είναι κάτι της μοδός ή trendy. Eίναι εξαιρετικά περιορισμένο, γεωγραφικά, είδος και με πολύ ξεχωριστά χαρακτηριστικά μουσικολογικού ενδιαφέροντος. Και αυτή η εκτέλεση των Μανιταρόκ (νομίζω δεν είναι ηπειρώτες), έχει όλα τα στοιχεία, χωρίς μαϊμουδισμούς.

Κάντε μουσική να χαλνάνε τα όργανα να τα σχιάχνουμε ημείς οι τεχνικοί μπας και πάμε διακοπές φέτο.

Κοινοποιήστε αυτήν την ανάρτηση


Σύνδεσμος προς την ανάρτηση
Κοινοποίηση σε άλλες σελίδες

Join the conversation

You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.

Επισκέπτης
Απαντήστε σε αυτό το θέμα..

×   Έχετε επικολλήσει περιεχόμενο με μορφοποίηση.   Αφαίρεση μορφοποίησης

  Μόνο 75 emoticon επιτρέπονται ως μέγιστο.

×   Ο σύνδεσμος θα εισαχθεί αυτόματα.   Εμφάνιση ως συνδέσμου αντί αυτού

×   Το προηγούμενο περιεχόμενο σας έχει αποκατασταθεί.   Διαγραφή

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.




  • Αναρτήσεις

    • Κανονικά το μέτρο είναι 7/8, οι τονισμοί είναι το σημαντικό, γιατί αν μιλάμε για 7/8 στο 182 είναι δύσκολο να το "πιάσεις" αν ο μετρονόμος σου μετράει Πατατατατατατα.   Στο reaper είναι πολύ ευκολο να γίνει, στο cubase όμως;   Για να το χοντρύνω λίγο ακόμα, το κομμάτι έχει αλλαγες από 7/8 σε 4/4, οπότε στο cubase αν βάλεις 2+2+3 σε ξεχωριστά μέτρα και έρθει ο ντραμμερ και σου πει "κάνε τα 4+3" σου περισσεύει ένα μέτρο το οποίο μετά θα μετακινήσει όλο το project δεξιά κατά ένα μέτρο αρα το 4/4 που ακολουθει πάει περίπατο πχ:   Τι θέλω να παιξω: Μέτρο 1: 7/8 με δυνατότητα να αλλάζω τους τονισμούς μέτρο 2: 4/4     Αν το στήσω στο cubase για να ακούγεται Πατα Πατα Πατατα: Μέτρο 1: 2/8 Μέτρο 2: 2/8 Μέτρο 3: 3/8 Μέτρο 4: 4/4   και χρειαστεί να αλλάξω το μέτρο τότε έχω: Μέτρο 1: 4/8 Μέτρο 2: 3/8 Μέτρο 3: 3/8 -> αυτό το μέτρο τα γ@μάει όλα γιατί δεν μπορώ να το σβήσω, το tempo track αργει να μπει και γίνεται όλο το project πουτ@να Μέτρο 4: 4/4   Αντίθετα στο reaper του λες Μέτρο 1: 7/8 τόνιζε στο 1, 3,5 Μέτρο 2: 4/4   Θες να το αλλάξεις; του λες Μέτρο 1: 7/8 τόνιζε στο 1,5 Μέτρο 2: 4/4   Problem fixed!   Το παραπάνω πρέπει να μάθω αν γίνεται στο cubase 5.
    • Έγινε και το shielding με φύλλα χαλκού γειωμένα.   Δεν έχω μαζί καλώδιο αλλά πιστεύω θα γίνει ακόμα πιο ήσυχη!   Προσεχώς καλύτερο clip / review.      
    • Καταρχην δοκιμασε να σηκωσεις τα ΣΕΛΑΚΙΑ οσο ψηλοτερα γινεται με την γεφυρα να ειναι τερμα κατω. Συνηθως αυτο λειτουργει και ειναι και ο καλυτερος τροπος μια και οι χορδες δεν βρισκουν στο πισω χειλος της γεφυρας. Αν δεν λειτουργησει θα ξεβιδωσεις εντελως τις δυο βιδες που ανεβοκατεβαζουν την γεφυρα και θα τυλιξεις τα σπειρωματα τους με ταινια υδραυλικου (αν δεν εχεις και απλη ΚΛΩΣΤΗ λειτουργει). Τις ξαναβαζεις και δεν θα υποχωρουν οσο και να σηκωσεις τη γεφυρα.  
    • Κυρίως στις τζαζ κιθάρες αναφερόμουν, όπου άλλαξε το bracing, το πάχος και η στήριξη των ξύλων, και το φινίρισμα για να μην χαλάνε αισθητικά τόσο γρήγορα. Βέβαια ο καινούργιος, λιγότερο ακουστικός και πιο ηλεκτρικός ήχος αρέσει και περισσότερο σε πολύ κόσμο (και ταιριάζει κιόλας στις μοντέρνες εντάσεις), οπότε δεν είναι θέμα καλύτερων, αλλά διαφορετικών οργάνων.   Αλλά και γενικά το νίτρο έχει αλλάξει από την δεκαετία του 60, λόγω νόμων για το περιβάλλον, όχι μόνο στις κιθάρες. Το καινούργιο είναι πιο ανθεκτικό σε προβλήματα checking, κιτρίνισμα κτλ όμως.   Δε νομίζω να μπορείς να το γλυτώσεις αυτό σε μια κιθάρα. Αλλά αποφεύγοντας απότομες αλλαγές θερμοκρασίας αποφεύγεις ακραίες καταστάσεις σαν κι αυτές που βλέπεις μερικές φορές στο ίντερνετ με καινούργια όργανα που φαίνονται σαν σπασμένα.
    • Μια χαρά είναι, άσε την να ζήσει στην ηλικία της χωρίς λίφτινγκ! Τι να πούμε κι εμείς!     Μια ζωή μέσα στους δρόμουυυς  
×
×
  • Δημοσιεύστε κάτι...

Τα cookies

Τοποθετήθηκαν cookies στην συσκευή σας για να είναι πιο εύχρηστη. Μπορείτε να τα ρυθμίσετε, διαφορετικά θεωρούμε πως είναι OK να συνεχίσετε.