Προς το περιεχόμενο

Προτεινόμενες αναρτήσεις

Φίλοι μουσικοί Καλησπέρα σας,

 

Αυτό τον καιρό αναρωτιέμαι τι είναι η παραδοσιακή μουσική. Είναι ένας τρόπος έκφρασης του χθες, είναι ένα απαρχαιωμένο έθιμο η είναι κάτι ζωντανό; Εγώ έδωσα μια απάντηση στον εαυτό μου.

Αν θεωρήσουμε ότι είναι ένας ζωντανός οργανισμός ή έστω κατι το οποίο δεν έχει σβήσει (ακόμα) αυτό σημαίνει ότι μπορεί και να εξελίσσεται. Τι σημαίνει όμως εξέλιξη; Είναι ο εκμοντερνισμος του παλαιου; Είναι η προσθήκη νέων μουσικών οργάνων χωρίς καμία σκέψη σχετικά με το ποσό ταιριάζουν στη μουσική που πρεσβευω; 

Είναι η αλλαγή της αρμονίας μιας μουσικής φράσης επειδή προσωπικά θεωρώ ότι αποδίδεται καλύτερα με κάποιον άλλο τρόπο; Σε αυτά τα  ερωτήματα υπάρχουν διάφορες απόψεις. Θα ήθελα να ακούσω γνώμες και από άλλους μουσικούς που ασχολούνται με  αλλού  ειδους μουσικές. 

 

Ειδικότερα στην ανατολική παράδοσιακη μουσική τώρα στην οποία μεγάλο μέρος της ελληνικής παραδοσιακης μουσικής έχει βασιστεί . Η 'δυτικοποίηση' της μουσικής με πολλές συγχορδίες και ξένα μουσικά οργανα(π.χ synthesizer, ντραμς) θεωρώ ότι δεν προωθεί και εξελίσσει την παράδοση, αντίθετα την εκφυλιζει. Αν λάβουμε υπ όψιν την βυζαντινή μουσική ή όποια μπορεί να μας δώσει μια αίσθηση του ανατολικού τρόπου, θα κατανοήσουμε ότι τα ισοκρατηματα(συγχορδίες) είναι ελάχιστα. Επειδή ωστόσο το αυτί έχει συνηθίσει στο δυτικό τρόπο παρασυρομαστε και θέλουμε πληθώρα συγχορδιων (ανούσια κατά την άποψή μου). Κατά πόσον λοιπόν μπορεί να εξελιχθεί η παραδοσιακή μουσική; 

Εγώ εκτιμώ ότι τα περιθώρια εξέλιξης είναι τεράστια ωστόσο χρειάζεται προσοχή, μελέτη των παλαιότερων και καλαισθησία.

 

(ΥΓ :Ο καθ ένας έχει δικαίωμα να εκφράσει ελεύθερα την γνώμη του. ) 

  • Like 2

Κοινοποιήστε αυτήν την ανάρτηση


Σύνδεσμος προς την ανάρτηση
Κοινοποίηση σε άλλες σελίδες
34 λεπτά πριν, Κρήτη είπε

Φίλοι μουσικοί Καλησπέρα σας,

 

Αυτό τον καιρό αναρωτιέμαι τι είναι η παραδοσιακή μουσική. Είναι ένας τρόπος έκφρασης του χθες, είναι ένα απαρχαιωμένο έθιμο η είναι κάτι ζωντανό; Εγώ έδωσα μια απάντηση στον εαυτό μου.

Αν θεωρήσουμε ότι είναι ένας ζωντανός οργανισμός ή έστω κατι το οποίο δεν έχει σβήσει (ακόμα) αυτό σημαίνει ότι μπορεί και να εξελίσσεται. Τι σημαίνει όμως εξέλιξη; Είναι ο εκμοντερνισμος του παλαιου; Είναι η προσθήκη νέων μουσικών οργάνων χωρίς καμία σκέψη σχετικά με το ποσό ταιριάζουν στη μουσική που πρεσβευω; 

Είναι η αλλαγή της αρμονίας μιας μουσικής φράσης επειδή προσωπικά θεωρώ ότι αποδίδεται καλύτερα με κάποιον άλλο τρόπο; Σε αυτά τα  ερωτήματα υπάρχουν διάφορες απόψεις. Θα ήθελα να ακούσω γνώμες και από άλλους μουσικούς που ασχολούνται με  αλλού  ειδους μουσικές. 

 

Ειδικότερα στην ανατολική παράδοσιακη μουσική τώρα στην οποία μεγάλο μέρος της ελληνικής παραδοσιακης μουσικής έχει βασιστεί . Η 'δυτικοποίηση' της μουσικής με πολλές συγχορδίες και ξένα μουσικά οργανα(π.χ synthesizer, ντραμς) θεωρώ ότι δεν προωθεί και εξελίσσει την παράδοση, αντίθετα την εκφυλιζει. Αν λάβουμε υπ όψιν την βυζαντινή μουσική ή όποια μπορεί να μας δώσει μια αίσθηση του ανατολικού τρόπου, θα κατανοήσουμε ότι τα ισοκρατηματα(συγχορδίες) είναι ελάχιστα. Επειδή ωστόσο το αυτί έχει συνηθίσει στο δυτικό τρόπο παρασυρομαστε και θέλουμε πληθώρα συγχορδιων (ανούσια κατά την άποψή μου). Κατά πόσον λοιπόν μπορεί να εξελιχθεί η παραδοσιακή μουσική; 

Εγώ εκτιμώ ότι τα περιθώρια εξέλιξης είναι τεράστια ωστόσο χρειάζεται προσοχή, μελέτη των παλαιότερων και καλαισθησία.

 

(ΥΓ :Ο καθ ένας έχει δικαίωμα να εκφράσει ελεύθερα την γνώμη του. ) 

Φιλε απο την Κρητη κατ εμε ανοιξες κ εκλεισες ενα θεμα με την τοποθετηση σου μονος σου..

Προσωπικα με καλυψες απολυτα.

Για μενα παραδοσιακη μουσικη ειναι ακριβως οπως το λες.

Παράθεση

Είναι ένας τρόπος έκφρασης του χθες

Πρεπει να σκεφτεις κ να παιξεις οπως ενας μουσικος του χτες..

Απο την στιγμη που δεν το κανεις...δεν παιζεις παραδοσιακη μουσικη πλεον αλλα εκμοντερνισμενα τραγουδια του χτες.{covers}

 

Για μενα ενα χασαπικο ειναι 2/4  οχι 2/4 triplet feel η reggea feel η οτιδηποτε αλλο. Τσιφτετελι κ δικασση...απλα ξερναω.

Μου εχει τυχει να ακουσω ακομα και τριηχατο ζειμπεκικο...το οποιο ηταν μια ανοησια.

 

Για μενα οποιος σκοπευει να ασχοληθει η ηδη παιζει παραδοσιακη μουσικη  - πρεπει να αποκτησει γνωση του πως παιζοταν αυτη η μουσικη κ μετα να προσπαθησει να την αποδωσει με αυτο το τροπο.

Ας πουμε...παραδοσιακη μουσικη με συνθεσαιζερ κ ντραμς...για μενα ειναι..ΑΚΥΡΟ..κ παραπεμπει σε σκυλαδικο.

 

 Το νοημα πισω απο καθε καλο μουσικο δεν ειναι μονο να εχει την γνωση της τεχνικης..αλλα και να ξερει που να την χρησιμοποιησει.

Εξαιρετικο θεμα προς συζητηση.

 

 

  • Ευχαριστώ 1

Κοινοποιήστε αυτήν την ανάρτηση


Σύνδεσμος προς την ανάρτηση
Κοινοποίηση σε άλλες σελίδες

Παράδοση είναι αυτό που έχει ο παππούς το δίνει στον νέο, αυτός το ερμηνεύει με τη δική του θεώρηση και μέσα στο δικό του κοινωνικοπολιτικό πλαίσιο και το συνεχίζει, είτε αυτούσιο είτε με προσθήκες ή αφαιρέσεις. Παράδοση είναι να ρθει ο Ιρανός, ο Αφγανός, ο Γερμανός και ο Γεωργιανός και να μπλέξει τη δική του θεώρηση μουσικής με τη δική μου. Παράδοση είναι ο σκλάβος από την Αφρική να παίξει με μπάντζο ή ο αυτόχθων Χαβανέζος με πορτογαλικό cavaquinho. Παράδοση στα μάτια μου, τουλάχιστον στη μουσική, είναι κάτι το εύπλαστο, κάτι ανοιχτό για ερμηνείες και προσμίξεις. Ενας ζωντανός οργανισμός, εν αντιθέσει με την -κατά πνευματική ιδιοκτησία-θεώρηση της μουσικής που κατέχει μια εκ γενετής εσωστρέφεια και ακαμψία.

Το τι δρόμο θα ακολουθήσει η παράδοση, είναι καθαρά θέμα αισθητικής και παιδείας/εκπαίδευσης.

  • Like 4

Κοινοποιήστε αυτήν την ανάρτηση


Σύνδεσμος προς την ανάρτηση
Κοινοποίηση σε άλλες σελίδες
Δημοσιευμένο (επεξεργασμένο)
7 λεπτά πριν, Πνοή και Νύξη είπε

Παράδοση είναι αυτό που έχει ο παππούς το δίνει στον νέο, αυτός το ερμηνεύει με τη δική του θεώρηση και μέσα στο δικό του κοινωνικοπολιτικό πλαίσιο και το συνεχίζει, είτε αυτούσιο είτε με προσθήκες ή αφαιρέσεις. Παράδοση είναι να ρθει ο Ιρανός, ο Αφγανός, ο Γερμανός και ο Γεωργιανός και να μπλέξει τη δική του θεώρηση μουσικής με τη δική μου. Παράδοση είναι ο σκλάβος από την Αφρική να παίξει με μπάντζο ή ο αυτόχθων Χαβανέζος με πορτογαλικό cavaquinho. Παράδοση στα μάτια μου, τουλάχιστον στη μουσική, είναι κάτι το εύπλαστο, κάτι ανοιχτό για ερμηνείες και προσμίξεις. Ενας ζωντανός οργανισμός, εν αντιθέσει με την -κατά πνευματική ιδιοκτησία-θεώρηση της μουσικής που κατέχει μια εκ γενετής εσωστρέφεια και ακαμψία.

Το τι δρόμο θα ακολουθήσει η παράδοση, είναι καθαρά θέμα αισθητικής και παιδείας/εκπαίδευσης.

θα διαφωνησω μαζι σου φιλε Πνοη..

Η λεξη παραδοση κ η λεξη ευπλαστο...για μενα δεν ταιριαζουν στην  ιδια προταση.

Το Γιαννη μου το μαντιλι σου απο αν παιχτει απο τον Metheny..ειναι ενα παραδοσιακο που ομως ειναι cover του τραγουδιου..

Αν παιχτει απο τον Πετρολουκα..ισως μιλησουμε για παραδοση.

 

Επεξεργασμένο από vagelism

Κοινοποιήστε αυτήν την ανάρτηση


Σύνδεσμος προς την ανάρτηση
Κοινοποίηση σε άλλες σελίδες

και για να μην υπαρχουν περιθωρια για παρερμηνιες στο πως σκεφτομαι...

αυτο,..

 

δεν εχει καμια σχεση με αυτο.

 

  • Like 1

Κοινοποιήστε αυτήν την ανάρτηση


Σύνδεσμος προς την ανάρτηση
Κοινοποίηση σε άλλες σελίδες

Φίλτατε, πολύ ωραίο θέμα για προβληματισμό!

 

Είναι πολλά τα επιμέρους θέματα:

 

Ως προς το αισθητικό: Η ανάγκη επιβάλλει την ενορχήστρωση. Δεν με ενοχλούν οι κιθάρες οι σκαφάτες με τους twinηδες και τα κλαρίνα με ένα ντο να αρπάζουν και οκτάβα japan + gain 80db. Αυτή είναι η αισθητική του πανηγυριού, και δε γίνεται να βαράς 10 ώρες δουλειά να σου φεύγει το πλεμόνι.

 

Επίσης όμως, δε με ενοχλεί και ένα κλαρινάκι σκέτο με λαουτάκι δίπλα κι ένα ντέφι ποσώς, εδώ μιλάμε για ποιότης. Από μπαρμπα Ναπολέοντα Δάμο, Γρίμποβο, Παλιούς Κλέφτες, Οσμαντάκα, Μπεράτια να ακούσεις, μιλάμε κάτσε καλύτερα. Αλλά αυτά είναι λόγια πράματα, δεν είναι για διασκέδαση πάνκικη.

 

Να πάω τώρα να πω στους άλλους σταματάτε ρε γινήτε ανθρώποι μη βαράτε τα τομάρια ετσασυλλόγιστα; Όχι, γιατί χαλώ το γλέντι. Ο ακροατής τη βρίσκει, χορεύει και εγώ ποιος είμαι να τον κόψω.

 

Ως προς το αρμονικό: Πιο πολύ τα κομμάτια μας είναι ομοφωνικά. Είναι πολλά τα χρόνια που τα όργανα είναι συγκερασμένα. Κι αν εσείς κάνετε κουμάντα με λύρες και στα νησιά με βιολιά, πάλι νομίζω οι ερμηνείες πολλών κομματιών έχουν εξομαλυνθεί και είναι συγκερασμένα πλέον. Δεν ακους "Ραστ" νησιώτικα πια, σπάνια, πιο πολύ ματζόρε. Έτσι τα παίζει και το βιολί, τα τέμπα πίσω γιατί να μην το εκμεταλλευτούν και να περάσουν μια συγχορδία αλανίαρα την 2.500.000 φορά που παίζουν ένα μπάλο;

 

Πάντα ήμουν σκληροπυρηνικός κι έλεγα, α, όλα κι όλα, η παράδοση να είναι καθάρια. Και μια μέρα είδα το εγγονάκι του Γιάννη του Βασιλόπουλου στην Μπήλιω (blast from the past) που ήταν 8 χρονών και το έβαζε το όργανο στο στόμα και ακουγόταν σαν τον Γιάννη τον Βασιλόπουλο ακριβώς όμως! (πόσο να ήταν τότε... 80?) Και λέω... καλό είναι αυτό ρε παιδί μου τώρα; Παιδί πράμα, άγραφτος πίνακας, και να είναι προορισμένος να έχει τον παλιό τον ήχο από τα γεννοφάσκια του;

 

Μπορεί ναι, μπορεί και όχι.

 

Εγώ πιστεύω ότι η παραδοσιακή μουσική είναι ζωντανή όπως όλες οι άλλες. Αν δε μας αρέσει κάτι σ' αυτή σήμερα, είναι το είδωλό μας που αντικατοπτρίζεται.

  • Like 2

Κοινοποιήστε αυτήν την ανάρτηση


Σύνδεσμος προς την ανάρτηση
Κοινοποίηση σε άλλες σελίδες

Πιστεύω ότι η σύνθεση διαφορετικών πραγμάτων είναι συνήθως για το καλύτερο.

Στις τέχνες ακόμα περισσότερο αφού από τον πειραματισμό δεν εξαρτώνται ζωές. 

Η μουσική έχει έναν δαρβινικό τρόπο εξέλιξης, ανεξάρτητα από το τι θα πούμε εμείς, από το εάν μας αρέσει ή όχι, ο κόσμος θα διαλέξει ποια θα είναι η μουσική αύριο. Η δουλειά του μουσικού δεν είναι να φυλάει τις παραδόσεις, είναι να δημιουργεί και να ερμηνεύει με την δική του αισθητική και κρίνεται το αποτέλεσμα.

  • Like 5

Κοινοποιήστε αυτήν την ανάρτηση


Σύνδεσμος προς την ανάρτηση
Κοινοποίηση σε άλλες σελίδες
5 λεπτά πριν, Ali Barout είπε

Φίλτατε, πολύ ωραίο θέμα για προβληματισμό!

 

Είναι πολλά τα επιμέρους θέματα:

 

Ως προς το αισθητικό: Η ανάγκη επιβάλλει την ενορχήστρωση. Δεν με ενοχλούν οι κιθάρες οι σκαφάτες με τους twinηδες και τα κλαρίνα με ένα ντο να αρπάζουν και οκτάβα japan + gain 80db. Αυτή είναι η αισθητική του πανηγυριού, και δε γίνεται να βαράς 10 ώρες δουλειά να σου φεύγει το πλεμόνι.

 

Επίσης όμως, δε με ενοχλεί και ένα κλαρινάκι σκέτο με λαουτάκι δίπλα κι ένα ντέφι ποσώς, εδώ μιλάμε για ποιότης. Από μπαρμπα Ναπολέοντα Δάμο, Γρίμποβο, Παλιούς Κλέφτες, Οσμαντάκα, Μπεράτια να ακούσεις, μιλάμε κάτσε καλύτερα. Αλλά αυτά είναι λόγια πράματα, δεν είναι για διασκέδαση πάνκικη.

 

Να πάω τώρα να πω στους άλλους σταματάτε ρε γινήτε ανθρώποι μη βαράτε τα τομάρια ετσασυλλόγιστα; Όχι, γιατί χαλώ το γλέντι. Ο ακροατής τη βρίσκει, χορεύει και εγώ ποιος είμαι να τον κόψω.

 

Ως προς το αρμονικό: Πιο πολύ τα κομμάτια μας είναι ομοφωνικά. Είναι πολλά τα χρόνια που τα όργανα είναι συγκερασμένα. Κι αν εσείς κάνετε κουμάντα με λύρες και στα νησιά με βιολιά, πάλι νομίζω οι ερμηνείες πολλών κομματιών έχουν εξομαλυνθεί και είναι συγκερασμένα πλέον. Δεν ακους "Ραστ" νησιώτικα πια, σπάνια, πιο πολύ ματζόρε. Έτσι τα παίζει και το βιολί, τα τέμπα πίσω γιατί να μην το εκμεταλλευτούν και να περάσουν μια συγχορδία αλανίαρα την 2.500.000 φορά που παίζουν ένα μπάλο;

 

Πάντα ήμουν σκληροπυρηνικός κι έλεγα, α, όλα κι όλα, η παράδοση να είναι καθάρια. Και μια μέρα είδα το εγγονάκι του Γιάννη του Βασιλόπουλου στην Μπήλιω (blast from the past) που ήταν 8 χρονών και το έβαζε το όργανο στο στόμα και ακουγόταν σαν τον Γιάννη τον Βασιλόπουλο ακριβώς όμως! (πόσο να ήταν τότε... 80?) Και λέω... καλό είναι αυτό ρε παιδί μου τώρα; Παιδί πράμα, άγραφτος πίνακας, και να είναι προορισμένος να έχει τον παλιό τον ήχο από τα γεννοφάσκια του;

 

Μπορεί ναι, μπορεί και όχι.

 

Εγώ πιστεύω ότι η παραδοσιακή μουσική είναι ζωντανή όπως όλες οι άλλες. Αν δε μας αρέσει κάτι σ' αυτή σήμερα, είναι το είδωλό μας που αντικατοπτρίζεται.

 

..νομιζω οτι ειναι στα χερια των μουσικων να διαφυλαξουν την εννοια της παραδοσης,...

Αν αρχισουμε να σκεφτομαστε πως θα περασει ο κοσμος καλα...ελα μωρε ενα ακορντο ειναι τι θα αλλαξει...δεν θα παιξω με νταουλι σημερα αλλα θα φερω τα drums..να γουσταρουμε...σε 100 χρονια απο τωρα δεν υπαρχει πια η εννοια της παραδοσιακης μουσικης...κ θα καταληξουμε να μιλάμε για μουσικες βιβλιοθηκες κ για μουσικες που εχουν εκλειψει.

 

Κοινοποιήστε αυτήν την ανάρτηση


Σύνδεσμος προς την ανάρτηση
Κοινοποίηση σε άλλες σελίδες

Προσωπικά δεν έχω κανένα πρόβλημα με τον "εκμοντερνισμό" της παραδοσιακής μουσικής. Αν είναι καλόγουστος, μπορεί να είναι εξαιρετικός. Αλλά (μεγάλο αλλά) δεν είναι παραδοσιακή μουσική αλλά κάτι άλλο.

 

Όσο για το ερώτημα "Είναι ένας τρόπος έκφρασης του χθες, είναι ένα απαρχαιωμένο έθιμο η είναι κάτι ζωντανό;" οι δικές μου απαντήσεις είναι ναι, όχι και ναι. Επίσης, δεν έχει να κάνει μόνο το πότε (χθες) αλλά και με το πού και το πώς. Δηλαδή 'στο χωριό' και σε άλλες κοινωνικές συνθήκες.

 

Θα ήταν ενδιαφέρον πάντως να κάνουμε το ίδιο ερώτημα και για τη δυτική κλασική μουσική. Αν ζει και έχει λόγο ύπαρξης, το ίδιο ισχύει και για την παραδοσιακή μουσική οποιασδήποτε χώρας.  

  • Like 1

Κοινοποιήστε αυτήν την ανάρτηση


Σύνδεσμος προς την ανάρτηση
Κοινοποίηση σε άλλες σελίδες
Δημοσιευμένο (επεξεργασμένο)
33 λεπτά πριν, vagelism είπε

 

..νομιζω οτι ειναι στα χερια των μουσικων να διαφυλαξουν την εννοια της παραδοσης,...

 

ΑΚΡΙΒΩΣ! 😉

 

Edit: Ήδη δεν είμαστε λίγο αρχειοθέτες όμως με όλα τα μέσα που έχουμε; Δεν κακομαθαίνουμε; Δεν μένουμε στις "αγνές εκτελέσεις" και συγκρίνουμε σύμφωνα με αυτές;

Επεξεργασμένο από Ali Barout
  • Like 2

Κοινοποιήστε αυτήν την ανάρτηση


Σύνδεσμος προς την ανάρτηση
Κοινοποίηση σε άλλες σελίδες

Δημιουργήστε λογαριασμό ή συνδεθείτε για να σχολιάσετε

Πρέπει να είστε μέλος για να αφήσετε σχόλιο

Δημιουργήστε λογαριασμό

Γραφτείτε στην παρέα μας. Είναι εύκολο!

Δημιουργία λογαριασμού

Σύνδεση

Έχετε ήδη λογαριασμό; Συνδεθείτε εδώ.

Σύνδεση



×
×
  • Δημοσιεύστε κάτι...

Τα cookies

Τοποθετήθηκαν cookies στην συσκευή σας για να είναι πιο εύκολη η περιήγηση στην σελίδα. Μπορείτε να τα ρυθμίσετε, διαφορετικά θεωρούμε πως είναι OK να συνεχίσετε.