Προς το περιεχόμενο

Πίνακας συμμετοχής


Δημοφιλές περιεχόμενο

Προβολή δημοσφιλέστερου περιεχομένου από 11/04/2019 σε όλα

  1. 22 points
    Με ρώταγαν κάποια παιδιά για το σύστημα που περνάω κομμάτια (covers), καθώς και τον τρόπο μελέτης στη κιθάρα που μπορεί ομως να φανεί χρήσιμο και για άλλα όργανα. Τα έγραψα στο Forum όπου γίνεται σχετική συζήτηση αλλά τα γράφω και εδώ, ενώ στο τέλος φιλοσοφώ και λίγο περι της χρησιμότητας ή οχι, των covers. 1. Ακούω το κομμάτι πολλές φορές. Το πρωτο πραγμα στην εκμάθηση της μουσικης ειναι να ακουμε μουσικη. Και ολων των ειδων τις μουσικες, οχι κολλημα σε ενα ειδος. 2. Μετα το ξανακουω πολλες φορες πιο αργα ομως στο 90% της ταχυτητας, ισως και λιγο πιο αργα, αναλογα το κομματι. Μονο αν μπει στο μυαλο μου, θα το εχω μετα και στα χερια, τα οποια το μονο που χρειαζονται ειναι εξασκηση -πολυ ή λιγη, αναλογα το επιπεδο του καθενος. Πρεπει να το τραγουδαω το κομματι, να ξερω απο εξω τη μελωδια. Χρησιμοποιώ για αναπαραγωγή ήχου και μελετη το προγραμματακι subscribe που υπαρχει για ελευθερο downloading εδω : http://www.seventhstring.com/xscribe/download.html Μπορει να μειώνει την ταχυτητα του κομματιού, χωρις να αλλοιώνει σημαντικά τον ηχο και ετσι ειναι ευδιάκριτος ακομα και σε πολυ αργή ταχύτητα. Επισης εχει τη δυνατότητα αλλαγης τονου, ακομα και σε μορια, παλι με ελαχιστη πτωση ποιοτητας. 3. Μετα καθομαι και προσπαθω να βγαλω την πρωτη φραση στο 90% περιπου (οχι πιο αργα), εστω slopy (με μουτζουρες λαθη κλπ στο αριστερο χερι) για να εχω αρχικά, σωστο το δεξι χερι. Τα ρυθμικα δηλαδη και τα πανω κατω της πενας να ειναι σωστα. Αν το βαλω να το περασω απο τη αρχη πολυ αργα, θα πεσω στην παγιδα και θα το μαθω με οτι πενα βολευει και ετσι στην πραγματικη ταχυτητα δεν θα παιζεται συνηθως με τιποτα. 4. Μετα κανω slowdown στο 80% και αρχιζει η δουλεια για το αριστερο χερι, ετσι ωστε να "καθαρίσουν" οι νοτες. Αν δεν μπορω στο 80% παω και πιο αργα, αναλογα το κομματι. Βασικό: Το δεξι χερι πρεπει να ακολουθει τα patterns που ειχα και στο 90% 5. Μετα ξεκιναω να ανεβαζω 3-4% καθε φορα, οταν πια σε καθε φραση, μετα απο οσες επαναληψεις χρειαστουν, εχει καθαρισει το παιξιμο και εχουν αποκτησει τα χερια muscle memory. Βασικα ολα ειναι θεμα παραγωγης της μυελινης απο τον οργανισμο μας, κατα την διαδικασια των επαναληψεων. Εδω κι ενα σχετικο, πολυ ενδιαφερον βιβλιο γα διαβασμα: The Talent Code. 6. Μετα συνεχιζω μεχρι να παιζω τη φραση και πιο γρηγορα απο το original. 7. Μετα παω στη επομενη φραση, ακολουθω τα ιδια. 8. Μετα παιζω και τις δυο φρασεις σε πιο αργη ταχυτητα, προσεχωντας ιδιαιτερα το σημειο "ενωσης τους". Το οποιο σημειο αν χρειαστει, το απομονωνω και το μελεταω ξεχωριστα, με πολλες επαναληψεις απο αργα σε πιο γρηγορα κλπ. Παντα προσεχω οταν κανω slowdown, το pattern στο δεξι χερι να ειναι ιδιο με της γρηγορης ταχυτητας. 9. Επομενες δυο φρασεις τα ιδια. Και τις κολλαω στις δυο πρωτες που εχω ηδη περασει. κ.ο.κ. 10. Μετα παιζω ολο το κομματι αρχικα στο 80-90% και μετα αυξηση της ταχυτητας οσο παει. Ή αν ειναι πολυ μεγαλο το κομματι, παιζω ενα μερος καθε φορα - A, B, C, bridge κλπ - και μετα τα ενωνω και το παιζω ολοκληρο. Παρόμοιο τροπο ακολουθώ οταν μελεταω κατι απο παρτιτουρα ή tab κλπ, με το μετρονομο. Αρχικα λιγο πιο αργα, για να τσεκαρω τα patterns του δεξιου χεριου, μετα slowdown για το αριστερο χερι και μετα σταδιακη αυξηση της ταχυτητας. Την ταχυτητα στο μετρονομο την φτανω μεχρι το 110%, ή οσο περισσότερο μπορω, ετσι ωστε στο live το 100% να μου φαινεται "παιχνιδακι". Το μονο μειονεκτημα του transcribe software, ειναι οτι δυστυχως μονο μειωνει την ταχυτητα. Δεν μπορει και να την ανεβάζει. Ποτέ στο live δεν μπορουμε να φτάσουμε τις δυνατότητες μας στο 100%, οπως οταν ειμαστε ανετοι στο σπιτακι μας, αραχτοι με το καφεδακι/ποτακια μας κλπ. Θα υπαρχουν πολλοι παραγοντες που θα μας φρεναρουν την αποδοση. Επισης ενας πολυ σημαντικο λογος για να εχουμε ενα κομματι για πλακα πριν το παιξουμε live, ειναι οτι πρεπει να το διασκεδαζουμε κι εμεις, οχι μονο το κοινο. Αν βγουμε να παιξουμε και εχουμε κολλημενα τα ματια πανω στην ταστιερα να μη μας φυγει καμια νοτα και καθηλωμενοι σαν κουτσουρα σε μια μερια, θα χασουμε το fun της υποθεσης και βασικα... δεν θα βλεπουμε τα κοριτσακια απο κατω Θα τελειωσει το Live, δεν θα εχουμε καταλαβει τιποτα και θα ειμαστε και πτωματα (εγκεφαλικα). Ετσι, ουτε μετα το Live, θα διασκεδασουμε. Επίσης θα ήθελα να επισημάνω κατι για τα covers γενικά. Τα covers δεν ειναι πανάκεια, αλλα ειναι ομως απαραίτητα για ανάπτυξη τεχνικης. Απο εκει ξεκινάμε και φτανουμε στο σημειο να παιζουμε τα δικα μας, μεσα φυσικα κι απο τα θεωρητικα της μουσικης και γενικα ολα τα μαθηματα της μουσικης, ακομα και ιστορια κλπ, οχι μονο το practice. Και βασικα πρεπει να ΑΚΟΥΜΕ πολυ, καλη μουσικη ολων των ειδων. Δεν πρεπει να μενουμε και να μελεταμε ενα ειδος και ιδιαιτερα να κολλαμε σε εναν ή ελαχιστους κιθαριστες. Θα γινουμε κοπια του. Οταν παιζουμε τα δικα μας (ειτε σε μια μπαντα, ειτε αυτονομα σαν σολιστες) θα εχουμε φυσικα το δικο μας στυλ και θα το υποστηριζουμε, αλλα η μελετη ειναι διαφορετικο πραγμα και πρεπει να απλωνεται παντου. Ποτε δεν ξερεις τι θα σου ερθει κι απο που, το οποιο θα σου ανοιξει νεους οριζοντες για τη δικια σου μουσικη. Με τα covers που ανεβαζω, ισως (μαλλον σιγουρα δηλαδή), εχω δημιουργησει την εντυπωση του coverά. Εξηγω οτι, με τα covers δεν στηνω ρεπερτοριο. Τα κομματια δεν τα θυμαμαι μετα απο μερικες μερες να τα ξαναπαιξω, και συνηθως δεν τα ξαναπαιζω. Αν καποια στιγμη μετα απο καιρο θελω να τα ξαναπαιξω, θα πρεπει να κατσω να τα ξανακοιταξω. Και τοτε, παντα ανακαλυπτω νεα πραγματα μεσα τους, που δεν ειχα προσεξει αρχικα, λογω του τοτε επιπεδου μου. Ολη η δουλεια λοιπον που χρειαζομαι ως μουσικος, εχει γινει κατα την μελετη τους. Τα "χωνευω", και μου χρησιμευουν αλλου στη μουσικη μου πορεια. Και αυτο ειναι πολυ βασικο, επειδη συμμετεχω και στη δισκογραφια ως (οχι ακριβως "session"), που τις περισσοτερες φορες του ζητουν οχι απλα να παιξει μερικες νοτες απο μια παρτιτουρα, αλλα να δημιουργησει κατι νεο ή γενικα να δωσει κατι δικο του ηχητικα και παιχτικα. Ολα αυτα που ακολουθω στην πορεια μου, ετσι και τα covers, μου εχουν χρησιμευσει πολυ, ως καλη "τροφη" για το μυαλο, για να παιζω χωρις να κοπιαρω. Αν και πολλες φορες εχουμε "παραγγελιες", τυπου "βαλε λιγο Santana, ή Edge, Andy Summers, Nickelback, Pantera, Muse, Pearl jam, Soundgarden, κλπ" και φυσικα, παλι ειναι χρησιμα τα covers. Βασικά χαίρομαι οταν ακουω καποιον να αναγνωριζει το παιξιμο μου, μεσα σε τυχαια κομματια. Καποια στιγμη, Θεου... ή μαλλον χρηματος θελοντος, πρεπει να "χρησιμοποιησω" τον εαυτο μου, και προς οφελος καθαρα δικο μου, σε δικο μου cd εννοω. Μη φοβαστε τα covers λοιπον, αρκει να ειστε ανοιχτομυαλοι και δεν κανετε covers συνεχως μονο ενος ειδους μουσικης ή ενος κιθαριστα. Σπυρος Δελτα
  2. 16 points
    To Σάββατο 1 Ιουνίου θα πραγματοποιηθεί το σεμινάριο με θέμα SETUP κιθάρας (και μπάσου), στο κτίριο της ΧΑΝΘ στη Θεσσαλονίκη. Το εργαστήριο εκμάθησης ρύθμισης & setup κιθάρας απευθύνεται σε μουσικούς κάθε επιπέδου, που θέλουν να μάθουν πώς να ελέγχουν και να σετάρουν τα όργανά τους σύμφωνα με τις προτιμήσεις τους και πώς να διατηρούν τα όργανά τους σε καλή παικτική κατάσταση. Το σεμινάριο guitar setup αποτελεί μια στέρεη βάση για την γνωριμία με το μουσικό όργανο που λέγεται κιθάρα (κλασσική, ηλεκτρική, ακουστική, ακουστικό & ηλεκτρικό μπάσο) και μια ευκαιρία για βαθύτερη κατανόηση της λειτουργίας του, αλλά και τυχόν προβλημάτων που μπορεί να προκύψουν κατά τη διάρκεια ζωής του. ΣΥΝΟΠΤΙΚΑ Το εργαστήριο εκμάθησης setup έχει διάρκεια 5 ώρες και αποτελείται από κλειστό group έως και 8 ατόμων. Θα υπάρξει μια εισαγωγή στις αρχές λειτουργίας και στα είδη της κιθάρας και θα επισημανθούν τα βασικά σημεία ενδιαφέροντος πάνω στο όργανο. Θεωρητικές πληροφορίες θα παρέχονται καθ' όλη τη διάρκεια του σεμιναρίου το οποίο θα είναι στο μεγαλύτερο μέρος του καθαρά πρακτικό: Ο κάθε συμμετέχων θα σετάρει το όργανο της επιλογής του, που θα φέρει μαζί του. ΤΙ ΚΑΛΥΠΤΕΙ - Έλεγχος relief και ρύθμιση. Προβληματικές ταστιέρες. Συμβιβασμοί - Ύψη χορδών/action. Εργοστασιακά specs και πώς μπορούμε να αποκλίνουμε. - Nuts. Πώς επηρεάζουν το setup. Έλεγχος για προβλήματα. - Κλειδιά. Είδη, χρήσεις, ρυθμίσεις - Ιntonation. Tί είναι, πώς ρυθμίζεται. - Ταστιέρα. Είδη και συντήρηση. - Τάστα. Είδη, χρήσεις, πλεονεκτήματα και μειονεκτήματα. Προβλήματα και λύσεις. Λείανση-γυάλισμα. - Καβαλάρηδες. Tune-o-matic, tremolo, ακουστική, κλασσική. Ύψη, ρυθμίσεις. - Ηλεκτρικά, καθαρισμός, ρύθμιση μαγνητών - Καθαρισμός οργάνου και μερών. Λίπανση - Χορδές. Είδη και χαρακτηριστικά. Αλλαγή χορδών. Θα συζητηθούν επίσης τυχόν προβλήματα που μπορεί να προκύψουν κατά τη διάρκεια χρήσης του οργάνου και πώς αυτά μπορούν να προληφθούν μέσω του setup και της συντήρησης. Συνθήκες φύλαξης, αποθήκευσης και μεταφοράς. Θα χρησιμοποιηθούν εργαλεία ευρείας χρήσης αλλά και θα συζητηθούν ειδικά εργαλεία μετρήσεων και χρήσης στο setup του οργάνου. Θα υπάρξει πρακτική, ένας προς έναν, καθοδήγηση και βοήθεια όπου και όταν χρειάζεται. Στο τέλος του σεμιναρίου, ο κάθε συμμετέχων θα πάρει μαζί του σεταρισμένο το όργανο που έχει φέρει και θα έχει αποκτήσει μια πιο σφαιρική γνώση της λειτουργίας του οργάνου και πώς αυτό μπορεί να έρθει στα μέτρα του. H τιμή συμμετοχής στο σεμινάριο είναι 90 ευρώ (+ΦΠΑ) και η διάρκειά του συνολικά 5 ώρες. Ειδική τιμή EarlyBird για εγγραφή μέχρι και Τρίτη 14 Μαΐου, 75 ευρώ (+ΦΠΑ). Για κράτηση θέσεων και πληροφορίες, inbox εδώ ή στο inbox του Pnoi Kai Nyksi ή στο pnoi.nyksi@gmail.com. Tηλέφωνο επικοινωνίας 2314025525. ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ Ο Φάνης Πλουμής είναι τεχνικός μουσικών οργάνων και οργανοποιός, απόφοιτος του Merton College του Λονδίνου στο τμήμα Musical Instrument Technology. Eίναι συνιδρυτής του εργαστηρίου επισκευών, service και mods "ΠΝΟΗ & ΝΥΞΗ" και κατασκευάζει τις χειροποίητες "Alfa Handcrafted Guitars" στον ίδιο χώρο, από το 2010. Έχει εργαστεί ως τεχνικός επισκευών στο κατάστημα "Broadway Music" του Λονδίνου από το 2007 έως το 2009. Είναι επίσης Authorized Service Technician, επιπέδου SILVER, του εργοστασίου της TAYLOR GUITARS. Έχει πτυχίο ηχοληψίας, με αντίστοιχη εμπειρία. Είναι μουσικός/κιθαρίστας, συλλέκτης λάθος νοτών.
  3. 15 points
    Έχω ακούσει πολλά τέτοια, αλλά μου έρχονται ένα-ένα. Η μητέρα μιας φίλης μου έλεγε ότι ο ανηψιός της έχει σπουδάσει ναυαγός (αντί ναυπηγός). Κάποτε δούλευα στο (τότε) 131 στον ΟΤΕ. Δεν φαντάζεστε τι έχω ακούσει. Ένας ζητούσε το τηλέφωνο του αυτόπλους στην Καλλιθέα. Μέχρι να καταλάβω ότι εννοούσε το autoplus είδα κι έπαθα. Ένας άλλος μου ζήτησε το τηλέφωνο του Λαυρέντη. Ποιός είναι ρε φίλε ο Λαυρέντης? Αυτός ο σταθμός που βάζει τα αγαπησιάρικα αγόρι μου (love radio).
  4. 15 points
    Σήμερα, είναι μια ιδιαίτερη μέρα για μένα,καθώς συμπληρώνονται εννιά χρόνια,από το θάνατο του Πατέρα μου. Σαρανταπέντε χρόνια στα πάλκα,ασυμβίβαστος κι ακέραιος. Αυτός μου πήρε την πρώτη μου κιθάρα,αυτός μου έδειξε και τις πρώτες ασκήσεις.Κόντρες πολλές απάνω στη μουσική,συμφωνούσαμε όμως στα καλά... Τώρα μένω να γελάω και να κλαίω,με κάτι αφιερώματα στον Καζαντζίδη, που βλέπω στην τηλεόραση, με κάτι τύπους που ερμηνεύουν τρομάρα τους... Αν και το site είναι "ροκεντρολίστικο" όπως θα έλεγε, παραθέτω κάτι από ένα αφιέρωμα στο Στέλιο. Γειά σου ρε Πατέρα...
  5. 13 points
    Ενα μικρο κομματακι που φτιαξαμε με τον καλο φιλο και συν-φορουμιτη Νικο Αραβανη.
  6. 12 points
    Ενα γνωστο στους περισσοτερους θεματακι, που με απασχολησε τον τελευταιο καιρο, ως προς το πως θα διασκευασω την ορχηστρα εγχορδων, με ηλεκτρικες κιθαρες αλλα και το πως θα τις μιξαρω για να ακουγονται ολες και σωστα. Λεπτομερειες για οποιον ενδιαφερεται Μοιρασα τις δυο βασικες φωνες ("συνοδεια" και μελωδια) σε 8 κιθαρες. 2 κιθαρες παιζουν τη μια φωνη (συνοδεια), οπου η πρωτη παιζει χαμηλη οκταβα και ειναι ντουμπλαρισμενη (ηχογραφημενη δυο φορες), GTR 1 left 100% και GTR 1 right 100% . και η δευτερη κιθαρα που παιζει μια οκταβα πανω (εκτος απο ενα σημειο) και ειναι ντουμπλαρισμενη, GTR 2 left 50% και GTR 2 right 50%. 3 κιθαρες παιζουν τη μελωδια, οπου ειναι μια που παιζει χαμηλη οκταβα, GTR 3 left 15% μια που παιζει πανω οκταβα, GTR 4 right 15%. και μια κιθαρα που παιζει δυο οκταβες πανω και ειναι ντουμπλαρισμενη, GTR 5 left 80% και GTR 5 right 80%. Μπασο χερατο. Τυμπανα με το Easy Drummer (metal machine) Strings pad απο το HalionOne του Cubase, με stereo enhacer και multiband compressor.
  7. 12 points
    Beetroot 2018: Σωτήρης Νικολάου, Κωνσταντίνος Τσιώλης, Πέτρος Παπαβασιλείου. Στο πλαίσιο "αφού αρέσει στον εναν τα πράγματα που κάνει ο άλλος, ας κάνουμε κάτι όλοι μαζί". Καταλήξαμε σε μερικά κομματια που έφτιαξαν ενα self released ep που υπάρχει στο bandcamp και ένα βινυλιακι που εξέδωσε η inner ear στο πλαίσιο μιας συλλογής της. Το κομμάτι παραπάνω είναι η β' πλευρά αυτού του βινυλίου
  8. 12 points
    Γεια και χαρα!Προσφατα περασα μια περιπετεια με κολικο νεφρου!!!Πανω στα ζορια εγραψα και ενα κομματακι...προφανως ακομα δεν εχει τελειωσει αλλα προχωραει... Απόψησ;;;;;;; 3019-04-20 riff (intro verse refrain bridge outro 2).mp3
  9. 12 points
    Μου έστειλαν ένα κομμάτι (ο Θεός να το κάνει...) ο Αραβανής με τον Gvour. Ό πρώτος το έγραψε, τα πάντα όλα και ο δεύτερος πρόσθεσε ένα θέμα, κάποια σόλο και κάτι άλλα περίεργα με την κιθάρα του. Το έβαλα στο Reaper, έκοψα, έραψα, άλλαξα κάποια (πολλά...) πράγματα, το συμμόρφωσα, διόρθωσα τα (πολλά...) λάθη των παραπάνω άμουσων συμφορουμιτών, πρόσθεσα ένα κανάλι με μια δικιά μου Θεϊκή φανκέ κιθάρα και ένα ακόμη με μια θεσπέσια παραμορφωμένη. Το αποτέλεσμα, εν συγκρίσει με αυτό που μου έστειλαν (κι όχι μόνο...) νομίζω ότι με δικαιώνει ως Αρχιμαέστρου, Αρχιμουσικού, Αρχιμηχανικού ήχου και εν τέλει Αρχιμιξερά-Αρχιμαστερά....τέλος πάντως ότι αρχίζει από Αρχι.... Απολαύστε υπεύθυνα χωρίς ενοχές και κανονιστικές δεσμεύσεις!
  10. 11 points
    Eυτυχώς αυτό με το οποίο την καταβρίσκω το έκανα επάγγελμα. Παρ' όλα αυτά, στον ελεύθερό μου χρόνο την καταβρίσκω να μεταμφιέζομαι σε απύθμενο υπερκακό τερατομπούλη τον οποίο φυσικά κατατροπώνει ένα τετράχρονο, σώζοντας την ανθρωπότητα τουλάχιστον 8 φορές τη μέρα. Επίσης την καταβρίσκω να επιδιορθώνω καμένα μοτέρ τηλεκατευθυνόμενων αυτοκινητακίων, να κολλάω σπασμένους καθρέφτες επίσης αυτοκινητακίων, να εγκαθιστώ συστήματα σίγασης σε ηλεκτρικούς δεινόσαυρους-φωνακλάδες σε βαθμό πέραν του ανθρωπίνως ανεκτού. Τέλος την καταβρίσκω να χαλβαδιάζω ξύλα οπουδήποτε, από ασανσέρ, μέχρι μπαρ, μέχρι σκρίνια κρεβατιών γυμνών φωτογραφίσεων. Ενίοτε φαντάζομαι τον εαυτό μου να παίρνει μαζί του το τραπεζάκι που έπινα την μπύρα μου (μετανοιώνω που δεν το έκανα κάποιες φορές, βλ. φωτό). Επίσης σχεδιάζω πολύ, το 90% των σχεδίων πάει στο καλάθι. Κάποτε ζωγράφιζα κιόλας, αλλά δεν το προχώρησα ποτέ.
  11. 11 points
    Να 'στε καλά Yameth και VangelisV. Το είπα απλώς γιατί αναφέρεται στους κανονισμούς του νόιζ. Αυτά τα παρακάτω είναι. Δημήτρης Γιαννόπουλος - "Σύλβια" από εκδόσεις ΑλΔε και "Η αλεπού κοιμάται πια στην άσφαλτο" από εκδόσεις Πηγή.
  12. 11 points
    Ξέρω το έχετε ξανακούσει... (εγώ να δείτε....) Αισίως φτάσαμε στην έκδοση 14, αφού λήφθηκαν υπόψη όλες οι παρατηρήσεις και έγιναν κοπιαστικές διορθώσεις σε διάφορα μέρη και συγχρονισμούς οργάνων. Προστέθηκε μια νέα φωνή σε ένα θέμα, που ανασύρθηκε από την παρτιτούρα και δεν είχε παιχτεί ποτε. Επίσης χρησιμοποιήθηκαν τα plugins που απέκτησα τον τελευταίο καιρό για να συμμορφωθούν κάπως τα κομμάτια αυτά....
  13. 11 points
    Χθες έκανα ταξίδι σε όλη την Αττική κολυμπώντας για να δω από κοντά έναν από τους αγαπημένους μου παίκτες, τον Nick Johnston. Πέρα από καταπληκτικός παίκτης, είναι και φοβερό παιδί, χωρίς κανένα τουπέ, με πολύ χιούμορ και ευφυΐα. Έδωσε και πολύ ωραίες απαντήσεις στις ερωτήσεις που του έγιναν, παρά τη διάρκεια 1.5 ώρας του clinic έφυγα γεμάτος. Εδώ και μία αναμνηστική φωτογραφία:
  14. 11 points
  15. 10 points
    Όταν είσαι 16 χρονών, ‘επαναστατημένος’, ‘ψαγμένος’, ‘ροκάς’ και δε συμμαζεύεται, και τρως τη σφαλιάρα της Γλυκιάς Συμμορίας στο σινεμά της γειτονιάς σου, είναι βέβαιο ότι η αυτή σφαλιάρα θα πονάει για πάντα. Ο Αργύρης, με το παπούτσι που είναι “ό,τι πρέπει για κλωτσιές”, και τα άλλα τρία γλυκά καθίκια της ταινίας, είναι μέρος της προσωπικής μου μυθολογίας εδώ και τριανταφεύγα χρόνια. Ο Τάκης Μόσχος που τον ζωντάνεψε μας άφησε χθές. Και πάλι χθες, ο εκλεκτός συνάδελφος και αγαπημένος φίλος Σπύρος/pipityri βρήκε τη στιγμή - o παπάρας - να μου στείλει το δικό του tribute, με τον τρόπο που ξέρει. Ήταν μόλις είχα ξαναδεί την ταινία για εκατοστή φορά, φορτισμένος, με ένα φλασκί ουίσκι στο χέρι και ένα τασάκι γεμάτο αποτσίγαρα. Τι; Κλισέ; Μελοδραματικό; Φυσικά. Γι’ αυτό λέγονται προσωπικοί μύθοι. Της αφήνει το χέρι."Το μάθημα τελείωσε. Μπορείς να πηγαίνεις". Κυρίες και κύριοι, Μάθημα Ανατομίας.
  16. 10 points
    Ακόμα ένα τεμάχιο με κείμενο και μουσική.Σε σχέση με τα δύο προηγούμενα δε, θα το χαρακτήριζα σχεδόν ποπ-αντιλαμβάνεστε πως πλέον στοχεύουμε πολύ ψηλά(πίσω στη ροκ σκηνή, απ΄όπου και ξεκίνησα/με βουτιές στο κοινό μου....) Συνεργός μου και αυτή τη φορά η Roxann Vaos, την οποία και παίδεψα αρκετά με τις εντελώς εξωφρενικές απαιτήσεις μου σε σχέση με την εκφορά και το timing. Εγώ παίζω πιάνο, ακουστική, ebow ηλεκτρικές και μπάσο(με το guitar synth). Έχω βάλει και λίγο φωνή σε καναδυό σημεία.
  17. 10 points
    Και ήρθαμε στο σήμερα όπου στην άκρη της κρεβατοκάμαρας πάνω στο γραφείο υπάρχει ένας υπολογιστής με οθόνη wide και ηχεία. Το ιδανικό περιβάλλον για τις πιό εμπνευσμένες στιγμές του καθενός. Με την παντοφλίτσα, τον καφέ κάτω από τις αφίσες των AC/DC και του Moby, γρατζουνάω την κιθάρα και την ηχογραφώ ακόμα και το Πάσχα που είναι όλα κλειστά. Τι χρειάζομαι λοιπόν για αυτή τη Νιρβάνα; Πολύ κοινά αλλά σωστά επιλεγμένα πράγματα. Ας τα πάρουμε ένα -ένα. Ο Υπολογιστής Το σημαντικότερο μέρος του σημερινού στούντιο είναι ο υπολογιστής. Και ευτυχώς κάθε σπίτι έχει και από έναν. Οι προδιαγραφές αλλάζουν καθημερινά καθιστώντας το περσινό παλιό αλλά αν θέλω να γράψω μουσική, καλό θα είναι να είναι όσο πιό σύγχρονος γίνεται με τελευταίας γενιάς επεξεργαστή και Windows 10 64bit. Τουλάχιστον 8 Gb μνήμη RAM. Ιδανικά ας υπάρχουν 2 δίσκοι. Ένας Solid State SSD για τα προγράμματα και το λειτουργικό και ένας μεγάλος για τα αρχεία ήχου. Με 60 ευρώ αγοράζουμε έναν ευρύχωρο και γρήγορο σκληρό δίσκο (να τρέχει με 7200 rpm τουλάχιστον) με αρκετό χώρο (ένα 4-λεπτο stereo κομμάτι = 40 megabytes), για να σώνω μεγάλα αρχεία ήχου. Το 1 ΤΒ είναι υπεραρκετό. To motherboard καλό είναι να έχει τελευταίας τεχνολογίας chipset και όλες τις χρήσιμες πόρτες σύνδεσης USB 3, Ethernet, Wi-fi, κλπ. Και επειδή έχει αποδειχτεί πως το να ρίχνεις υψηλών προδιαγραφών εξαρτήματα σε ένα κουτί δεν κάνει απαραίτητα έναν γρήγορο και λειτουργικό υπολογιστή, θα κοίταζα για έτοιμες λύσεις απο εταιρίες που το κάνουν καλά αυτό. HP, Dell, κ.α. Το ίδιο ισχύει και για laptop φυσικά αν δεν σας περιορίζει το μέγεθος της οθόνης. Μία σχετικά μεγάλη οθόνη 22-24" HD ή 4K wide (για να μην πω 2 οθόνες) αφού πρέπει να υπάρχει σε θέα το sequencer timeline, τα plug-ins (εφέ και όργανα) και ο μείκτης σε μια ματιά. Καλό είναι να κρατώ το σύστημα μου όσο πιό καθαρό και ελαφρύ γίνεται χωρίς περιττές εγκαταστάσεις «δοκιμαστικών» προγραμμάτων, γιατί το βαραίνει και καθυστερεί μέχρι το αναπόφευκτο format μετά απο λίγο καιρό ανεμελιάς. Εαν προτιμούσα Apple θα πήγαινα σε iMac και πάνω. Το software Για να γράφω θέλω ένα πολυκάναλο recorder και μαζί μια κονσόλα για να μιξάρω τα κανάλια. Φυσικά σε software. Παλαιότερα τα προγράμματα αυτά χωρίζονταν σε audio εγγραφείς και midi sequencers. Τώρα δεν υπάρχει διακριτή διαφορά και ένα sequencer γράφει δεδομένα midi και ήχο πλάι – πλάι. Ταυτόχρονα επειδή αυτά τα προγράμματα έχουν εξελιχθεί σε σουίτες virtual studio, προσφέρουν και software εκδόσεις οργάνων (πιάνα, μπάσα, synths, drum machines), τα λεγόμενα VST instruments (VSTi) ή TDM ανάλογα με την πλατφόρμα. Επίσης προσφέρουν κάθε λογής reverb, delay, chorus, compressors και ότι περάσει από το νού του φαντασιόπληκτου και δημιουργικού καλλιτέχνη, σε μορφή plug-in. Επειδή μια από αυτές τις σουίτες θα γίνει το περιβάλλον που θα γράφω μουσική, θα πρέπει να το μάθω καλά για να εκμεταλλευτώ τις απίστευτες δυνατότητες του, που σημειωτέον απευθύνονται σε γνώστες και ξεπερνούν κατά πολύ τον μέσο χρήστη. Στόχος είναι να αφοσιωθώ στο να γράφω μουσική και να μην καταντήσω περιπλανώμενος νομάς στις χώρες των εταιριών. Κάτι που συχνά συμβαίνει σε όσους δεν διαβάσουν το manual αποδίδοντας την δική τους άγνοια σε αδυναμία του software. Οι προτάσεις είναι πολλές. Logic Pro, Pro Tools, Ableton Live, Cubase Pro, Reason, Reaper, Bitwig Studio, Samplitude, Sonar, κ.α. Τα προγράμματα αυτά είναι τεράστια και πέρα απο χρήμα απαιτούν γνώσεις μουσικής τεχνολογίας, που για τις ανάγκες αυτού που θέλει να γράψει 10 κανάλια ήχου και να βάλει 5-6 εφέ, είναι σαν να παίρνει ολόκληρη νταλίκα για να πάει στο περίπτερο για τσιγάρα. Αν διαθέτω τις γνώσεις και δεν σταθούν εμπόδιο, φτηνές και ολοκληρωμένες λύσεις είναι το Sonar και Reaper. Υπάρχουν εκδόσεις light για σχεδόν όλα τα παραπάνω που κοστίζουν κάτω από 100 ευρώ όπως τα Sequel, Cubase Essential, Sonar Essential, Live Intro, που οι περιορισμοί τους όπως τα maximum 64 κανάλια ηχογράφησης δεν θα επηρεάσουν ποτέ τον ερασιτέχνη μουσικό. Φυσικά υπάρχουν και δωρεάν προτάσεις, σοβαρών προδιαγραφών όπως το Garage Band που περιλαμβάνεται στο Mac OS, το Krystal για Windows και το Ardour για όσους προτιμούν Linux. Η κάρτα ήχου Η είσοδος και έξοδος του μουσικού υπολογιστή. Μου δίνει ποιότητα ήχου, αθόρυβη εγγραφή, MIDI για να ελέγχω και να συνδέω εξωτερικά keyboards και synthesizers. Φροντίζω να υποστηρίζει τεχνολογίες ASIO, κ.α. με ειδικούς drivers ώστε να μπορώ να κάνω real-time χρήση των VST instruments και plug-in. Ετσι όταν πατάω ένα πλήκτρο στο κλαβιέ, ο ήχος θα ακούγεται σύγχρονα και όχι αργότερα. Latency είναι η λέξη που πρέπει να αποφύγω. Η καθυστέρηση δηλαδή που προκύπτει όταν δεν είναι εγκατεστημένοι οι ειδικοί ASIO drivers. Υπάρχουν πολλές εκδοχές με σύνδεση Thunderbolt ή USB που είναι τα σημαντικά πρωτόκολλα σύνδεσης σήμερα. Το απλούστερο και πιό εύχρηστο είναι το γνωστό μας USB που επιτρέπει τη σύνδεση και αποσύνδεση χωρίς να ανοιγοκλείνω τον υπολογιστή. Οι κάρτες ήχου είναι το σημείο που θα συνδέσω το μικρόφωνο και τα όργανα μου. Γι αυτό υπάρχει ποικιλία εισόδων και εξόδων (αναλογικές, ψηφιακές, πολυκάναλες με ADAT optical και MIDI). Επιλέγω βάσει των αναγκών που υπαγορεύονται απο τον αριθμό των πηγών (οργάνων) που θα γράφω ταυτόχρονα. Για έναν τραγουδοποιό π.χ. μια stereo κάρτα είναι αρκετή, αφού θα γράφει ένα όργανο ή μια φωνή ή και τα δύο τη φορά. Μικρόφωνα Τη δουλειά μου για ένα demo την κάνω και με το δυναμικό μικρόφωνο που χρησιμοποιώ στα live. Το Shure SM-58. Στο κάτω-κάτω την έμπνευση της στιγμής θέλω να πιάσω! Αν όχι... και θέλω να το στείλω στην κατανάλωση, ίσως να χρειαζόμουν κάτι πιο πιστό. Ένα πυκνωτικό μικρόφωνο, που πλέον με την έλευση των Κινέζων στην αγορά, αρχίζουν απο την ίδια τιμή και είναι καλύτερη επιλογή για το στούντιο αλλά πιο ευαίσθητο στην κακομεταχείριση. Γι αυτό χρειάζομαι έναν αθόρυβο προενισχυτή μικροφώνου στην κάρτα μου, με τροφοδοσία ρεύματος 48 volt (phantom power) για να το συνδέσω. Συνήθως περιλαμβάνονται και στην πιο προσιτή κάρτα ήχου αλλά εναλλακτικά υπάρχουν και standalone προενισχυτές σε άπειρες εκδοχές με 1, 2 ή 8 εισόδους, με Equalizer, compressor, κύκλωμα λυχνίας αν επιθυμώ και έξοδο με Analogue to Digital (A/D) converter. Ηχεία Για να έχω ένα σημείο αναφοράς, καλό είναι να επενδύσω σε ένα σετ active monitors, (δηλαδή ηχείο με ενισχυτή στο ίδιο κουτί). Όταν λέω σημείο αναφοράς εννοώ ότι θα πρέπει να ακούω σωστά, χωρίς χρωματισμούς ώστε όταν μεταφέρω το “αριστούργημα” μου στο αυτοκίνητο ή στο σπίτι του φίλου μου, να ακούγεται σχεδόν το ίδιο. Δηλαδή να μην ακούω μόνο το ταμπούρο και το hi-hat και να είναι χαμένα τα μπάσα ή το arpeggio του 303... και αντίστροφα. Ενα σωστό ηχείο είναι ο καθρέφτης της ηχογράφησης, που φανερώνει τα λάθη και δεν τα καλύπτει, ούτε τα ομορφαίνει, ώστε να μπορώ να τα διορθώνω. Αυτά πάντως δεν είναι τα ηχεία που πήρα με τον υπολογιστή προς €30. Θα βρώ μεγάλη ποικιλία, στα σχετικά μουσικά καταστήματα ενώ ένα αξιοπρεπές ζευγάρι κοστίζει από €250 και πάνω. Χρήσιμο θα είναι και ένα σετ καλών ακουστικών. Μπορεί να κοιμάται το μωρό ή ο κύριος Αλέκος δίπλα... ή να με απειλεί η Στέλλα με το πιστολάκι της, μετά τις 173 επαναλήψεις του κουπλέ που ακούει τις τελευταίες εβδομάδες. Για πολύωρη χρήση, ένα σετ ημι-ανοικτού τύπου είναι σωστό και ξεκούραστο, ενώ για υψηλές εντάσεις απαιτούνται κλειστού τύπου που συνήθως όμως έχουν χαμηλότερη πιστότητα. Η αλήθεια είναι ότι με λιγότερα χρήματα βρίσκεις καλύτερα ακουστικά από ότι σωστά ηχεία. Τα ακουστικά βέβαια δεν αντικαθιστούν τα ηχεία. Controllers Controller λέγεται το μέσον (πέρα από το ποντίκι) που ελέγχει το software. Μπορεί να είναι πλήκτρα πιάνου, pads για να παίζω τύμπανα με τα δάχτυλα ή επιφάνειες εργασίας για να ελέγχω τα fader του virtual μίκτη. Υπάρχει ποικιλία πλήκτρων, από 2 οκτάβες μέχρι 7, βαρυκεντρισμένα και μη, με σύνδεση στον υπολογιστή από τη θύρα MIDI ή την USB. Συνδέω και παίζω. Τόσο απλά. Επίλογος Μ’ αυτά και μ’ αυτά στήνεις μια πολύ σοβαρή βάση για να γράψεις μουσική. Αν μιλάμε για synthesizer και loop-based φάσεις δεν χρειάζεται να πάμε παραπέρα. Αυτά θα χρειαστώ από εργαλεία. Αν μιλάμε για πιό ροκ κι ακουστικές καταστάσεις είναι αρκετά για να στηθούν τα σημαντικότερα όπως κιθάρες, μπάσα, πλήκτρα και φωνές. Τα τύμπανα; Ε και τι θα κάνουν τα επαγγελματικά στούντιο; Κλέφτες θα γίνουν; Θα μεταφέρω τη δουλειά που έκανα στο σπίτι σε ένα κατάλληλο χώρο για να γράψω ντραμς και να τα μιξάρω με τη σημαντική βοήθεια του επαγγελματία ηχολήπτη. Γίνεται απλά και γρήγορα. Μα πάνω απ’ όλα όμως χρειάζεται να ξέρουμε τα εργαλεία μας. Η μουσική δεινότητα σε συνδυασμό με την τεχνική κατάρτιση δίνει το σωστό αποτέλεσμα. Ικανό φυσικά και για κυκλοφορία. Γιάννης Μεθενίτης
  18. 10 points
    Θυμησε μου τι ειναι η "πραξη" διοτι εχω ξεχασει!
  19. 9 points
    Καλά, πέθανα με το "Λαυρέντη"! Μικρός, δούλευα σε ένα μαγαζί,με ηλεκτρολογικά και διάφορα τέτοια,μπαίνει μια κυρία μέσα και ζητούσε μπαταρίες αλκοολικές!
  20. 9 points
  21. 9 points
    Χαιρετώ την οικογένεια! Ειναι μεγάλη η χαρα μου να μοιραστώ μαζί σας ένα έργο που έγραψα για κλασική κιθάρα και πρόσφατα κατέκτησε την 2η θέση στο Διαγωνισμό Σύνθεσης του Διεθνούς Φεστιβάλ Κιθάρας Θεσσαλονίκης! Το έργο ήταν παραγγελία για τις πτυχιακές εξετάσεις κλασικης κιθαρας ενός μαθητή του δασκάλου μου και στόχος του είναι να αναδείξει την ικανότητα του εκτελεστή να ερμηνεύσει έργο σύγχρονης αισθητικής αλλά και γραφής με κυρίως αντισυμβατικές τεχνικές. Εξού και το “etude”. (για όποιον ενδιαφέρεται προφανώς υπάρχει διαθέσιμη παρτιτούρα) Στο βίντεο ερμηνεύει ο διευθυντής του φεστιβάλ Φώτης Κουτσοθοδωρος ενώ παρακατω σας παραθετω συνδεσμο με τη προσωπική μου ηχογράφηση η οποία είναι και πιο κοντά σε αυτό που έχω φανταστεί αλλά και αποδώσει στην παρτιτούρα. https://soundcloud.com/mourkousis/etudemariyor Δυστυχώς, παρολο που ο κος Κουτσοθοδωρος είναι στοργικός απέναντι στο έργο μου, ο λιγοστος χρόνος που πιθανά θα μπορούσε να διαθέσει προς μελέτη σε συνάρτηση με την δύσκολη ανάγνωση του έργου (άμετρο και με κούρδισμα μι-λα-ντο#-σολ-ντο-φα) καθιστούν δύσκολη την εκτέλεση του και κατά συνέπεια την ανάδειξη της δομής και συνοχής του έργου. (Σε κάθε περίπτωση σέβομαι την εκτέλεση του εξού και η κοινοποίηση του) Θα παραδεχτώ ότι σαν έργο είναι αρκετά δύσκολο στην πρώτη ακρόαση αλλά αναμένω με ανοιχτές αγκαλιες όλα τα σχόλιά σας, καλά και κακά. Πως αλλιώς θα βελτιωθώ άλλωστε;
  22. 9 points
    Αναλόγως πόσα είδη αγαπάς,άν είσαι επαγγελματίας,ερασιτέχνης, session μουσικός. Θυμήθηκα κι ένα ρητό του Ισοκράτη παρεμπιπτόντως:"Ξοδεύοντας τον εαυτό σου σ'αυτά που δεν χρειάζεται, δεν επαρκείς για αυτά που πρέπει."
  23. 9 points
  24. 9 points
    Αν βαλω δικο μου μετραει;;
  25. 9 points
    Original "epos" kittens
  26. 9 points
    Κάπου στις αρχές της δεκαετίας του 80 κρέμασα τα γάντια μου από τα live. Αφορμή το καθημερινό ξενύχτι, το ποτό κι η κούραση. Εξ άλλου είχα αρχίσει να γέρνω αριστερά από τα κιλά της Les Paul και εκτός αυτού ποτέ δεν παίζονταν τα κομμάτια μας όπως τα φανταζόμουν ενώ τα απογεύματα είχα αρχίσει να πειραματίζομαι με ένα μικρό Casio αρμόνιο που μου έκανε δώρο η Κική. Αυτό ήταν! Κόλλησα γερά και ξαναβγήκα απο το καβούκι μου μια δεκαετία αργότερα, έχοντας σπαταλήσει άπειρες νύχτες και Σαββατοκύριακα προγραμματίζοντας synthesizer και ντραμοκούτια, παίζοντας μπάσα, κιθάρες και ότι όργανο βρισκόταν πρόχειρο, προσπαθώντας να ενορχηστρώσω το τέλειο background για τις μουσικές μου διαστροφές. Κι ας μην τις άκουγε κανείς. Εγώ διασκέδαζα! Μόνος αλλά πάντα στην ώρα μου για την “πρόβα” και χωρίς αντιρρήσεις από τον “μπασίστα”. Μεγάλο χάσιμο χρόνου για πολλούς αλλά δεν θ’ άλλαζα με τίποτα την απόλαυση που ένοιωθα όταν πετύχαινε το ζητούμενο. I did it my way! Και συνεχίζω... τριάντα χρόνια αργότερα όπου πολλά έχουν αλλάξει προς το αρτιότερο, το ευκολότερο και το φτηνότερο. Μακάρι να είχα τα εργαλεία του σήμερα, τότε. Αλλά ποιός τα είχε; Και κυρίως πόσα θα ήξερα, αφού θέλοντας και μη συνυπήρξα στην επανάσταση του Home recording και παρακολούθησα το κάθε βήμα των εξελίξεων καθημερινά και όχι από βιβλίο; Λίγη Ιστορία Πριν τον πολυκάναλο τρόπο ηχογράφησης, η εγγραφή της μουσικής ήταν μια αποτύπωση ενός performance σε ταινία. Οι μουσικοί μαζεύονταν σε ένα στούντιο ηχογράφησης, έτρεχε η ταινία και έγραφε την συγκεκριμένη εκτέλεση μαζί με κάθε απρόοπτο. Παρά το γεγονός ότι πολλοί θα πουν πως είναι η πιό ειλικρινής και πιστή διαδικασία εκτέλεσης, πρόκειται για μια μέθοδο ηχογράφησης με περιορισμούς. Εαν κάποιος μουσικός του συνόλου κάνει ένα μικρό λάθος, αυτό αποτυπώνεται στην ηχογράφηση. Προβλήματα και αδυναμίες στη διαδικασία επίσης, όπως η άνιση στάθμη μεταξύ οργάνων και φωνών καταγράφονται μόνιμα. Με την εμφάνιση της πολυκάναλης ηχογράφησης οι παραγωγοί απέκτησαν άμεσο έλεγχο σε συγκεκριμένα μέρη της εκτέλεσης. Αν μια φωνή φαλτσάρει ή ένα όργανο κάνει λάθος, το συγκεκριμένο κανάλι που ηχογραφήθηκε αυτό το όργανο, μπορεί να ξαναγραφτεί χωρίς να επηρεάσει τα υπόλοιπα όργανα. Με αυτό τον τρόπο ηχογραφείται το μεγαλύτερο μέρος της δισκογραφίας σήμερα. Την δεκαετία του 50, ο κιθαρίστας και εφευρέτης Les Paul πρωτοεφάρμοσε την πολυκάναλη διαδικασία, χρησιμοποιώντας μαγνητική ταινία 1 ίντσας σε ένα οκτακάναλο μαγνητόφωνο Ampex για να γράψει σε παράλληλα κανάλια ή επίπεδα τη μουσική του. Ηταν μια επαναστατική εξέλιξη στην βιομηχανία της φωνογράφησης (όπως λεγόταν τότε), αυτή που θα καθόριζε την καλλιτεχνική απελευθέρωση των μουσικών την επόμενη δεκαετία. Στα 60’ς οι Beatles με τις επαναστατικές ηχογραφήσεις τους προώθησαν τις εξελίξεις στην τεχνολογία της πολυκάναλης ηχογράφησης. Υπο την καθοδήγηση του παραγωγού τους George Martin, η χρήση των πολυκάναλων εγγραφέων από το δικάναλη ηχογράφηση του "Please, Please Me" μέχρι την οχτακάναλη του "Abbey Road" επέβαλε τον τρόπο που θα γραφόταν μελλοντικά η μουσική. Φυσικά όλοι πλέον ξέρουμε την εποχή των δεινοσαύρων που ακολούθησε στην δεκαετία του 70, με τα μεγάλα ροκ συγκροτήματα να κάνουν χρήση της τεχνολογίας αυτής, που στο απόγειο της αναλογικής ηχογράφησης έφτασε στα 24-κάναλα μαγνητόφωνα σε μέγεθος ψυγείου. Οι δεινόσαυροι “έκλειναν” τα πανάκριβα στούντιο με τους μήνες για να γράψουν ένα άλμπουμ. Ολο αυτό είχε ένα κόστος σοβαρό που το πλήρωναν μόνο όσοι είχαν υπογράψει συμβόλαιο με πολυεθνική δισκογραφική εταιρεία. Ο τρόπος αυτός έπαιξε μεγάλο ρόλο στην μουσική της εποχής αφού τα σημαντικότερα συγκροτήματα δούλευαν περισσότερο με την τεχνική των στούντιο παρά σαν live performers. Η ηχογραφημένη μουσική έγινε ένα είδος τέχνης όπου ο ηχητικός πειραματισμός αποχαλινώθηκε, πολλές φορές δημιουργώντας αποτελέσματα που ήταν αδύνατο να επαναληφθούν επι σκηνής. Κλασσικό παράδειγμα το “A night at the Opera” των Queen. Αν για τα μεγάλα συγκροτήματα αυτό σήμαινε δημιουργική ελευθερία, για τους σόλο μουσικούς ήταν αποκάλυψη. Ο Stevie Wonder για παράδειγμα που έπαιζε πολλά όργανα, μπόρεσε να συνθέσει και να ηχογραφήσει δίσκους όπου τραγουδούσε και έπαιζε αν όχι όλα, τα περισσότερα όργανα μόνος του. Προς το τέλος της δεκαετίας εμφανίστηκαν τα πρώτα 4-κάναλα μπομπινόφωνα στενής ταινίας και αμέσως μετά τα κασετόφωνα από τις Tascam και Fostex με ενσωματωμένους μείκτες, που επέτρεψαν στους κοινούς θνητούς να γράφουν στο σπίτι τους, αφού το κόστος ήταν πλέον προσιτό. Για τον “ηλεκτρονικό” μουσικό το έτος Μηδέν ήταν το 1982 όταν παρουσιάστηκε το MIDI (Musical Instrument Digital Interface) ένα ανοιχτό πρωτόκολλο σύνδεσης μηχανημάτων και synthesizer. Λόγω των περιορισμών χρόνου στις στενές ταινίες που έπαιζαν στις διπλάσιες ταχύτητες για ν’ ανταπεξέλθουν στα προβλήματα ποιότητας του format και των λίγων σχετικά καναλιών, η ενορχήστρωση με τον συνδυασμό synthesizer που έπαιζαν ταυτόχρονα και σύγχρονα λόγω MIDI, είχε μεγάλο αντίκτυπο στην μουσική του 80, κυρίως στην “φτωχότερη” Ευρώπη όπου το home recording άρχισε να αναπτύσσεται. Ο άμεσα αναγνωρίσιμος ήχος των 80’ς οφείλεται σε μεγάλο βαθμό σε αυτές τις προδιαγραφές ενορχήστρωσης, καθώς όλοι πειραματίζονταν με ότι “μαραφέτι” κυκλοφορούσε τότε χωρίς κανόνες και περιορισμούς. Σε γεννήτριες ήχου ή και εφέ. Απο την Αμερική γεννήθηκε ο ήχος του hip-hop και rap από άτομα που είχαν στη διάθεση τους τέτοια προσιτά εργαλεία που ναι μεν επέτρεπαν τη σύνθεση, ταυτόχρονα όμως οδηγούσαν σε επαναλαμβανόμενους ρυθμούς, κυρίως από το γεγονός ότι ήταν αυτοδίδακτοι μουσικοί περιορισμένων δυνατοτήτων στην ανάπτυξη αρμονίας. Ετσι δημιουργήθηκε ένα ολόκληρο μουσικό ιδίωμα με βάση ρυθμούς από drum machines, που πάνω του στήθηκε η σημερινή σκηνή του R&B και του House. Στα μέσα του 90 εμφανίστηκαν τα digital hard disk recorder (μηχανήματα εγγραφής σε σκληρό δίσκο) και παράλληλα η ψηφιακή πολυκάναλη ηχογράφηση αναπόφευκτα πέρασε στον υπολογιστή με δυνατότητες που ήταν στη σφαίρα της φαντασίας για όσους είχαν ξεκινήσει την πολυκάναλη εγγραφή και το home recording. Και ήρθαμε στο σήμερα όπου στην άκρη της κρεβατοκάμαρας πάνω στο γραφείο υπάρχει ένας υπολογιστής με οθόνη και ηχεία. Το ιδανικό περιβάλλον για τις πιό εμπνευσμένες στιγμές του καθενός.
  27. 8 points
    Ένα μικρό παιδί αναφερόταν σ' εμένα ως "ο Γορίλαος" (Χαρίλαος)
  28. 8 points
    Να μαι και εγώ. Ευτυχώς 10 χρόνια μετά βρήκα το στυλ μου, και στη μετακίνηση και στο ντυσιμο
  29. 8 points
    Εγώ πάντως κρατάω ανοιχτό μυαλό κι επειδή πιστεύω ότι οι στίχοι είναι σε μεγάλο βαθμό συμβολικοί, θα επιχειρήσω μια ερμηνεία/ανάλυση κάποιων σημείων που μου έκαναν εντύπωση: Παραμένει αλυσσοδεμένος όταν είναι σπίτι για να θυμάται τη "σκλαβιά" της φτώχειας και να μη χάσει τις ρίζες της λαϊκής του καταγωγής. Εδώ έχουμε μια γεωπονική αναφορά η οποία με δυσκόλεψε ομολογώ. Νομίζω ότι τα χόρτα/γκαζόν συμβολίζουν οικονομική ευμάρεια αλλά εμείς τα έχουμε στις βαλίτσες γιατί δε θέλουμε να τα δίχνουμε. Επίσης το ότι οι βαλίτσες είναι γεμάτο και όχι γεμάτες είναι κλείσιμο του ματιού σε αλλοδαπά ελληνικά δηλαδή μπροζ μετανάστες και πρόσφυγες είμαστε μαζί σας με τα χόρτα. Δεν είναι κανένα μυστικό το ότι οι ράπερς είναι αριστερών φρονημάτων. Οικολογία και πρόβλημα μετανάστευσης στην ίδια στροφή. Μεγαλειώδες. Εδώ έχουμε μια γενναία δήλωση ότι άμα δε βρίσκω ομοικαταληξία, δεν κολλάω να βάλω την ίδια λέξη. Είναι μια παρέμβαση που έρχεται σε φαινομενική σύγκρουση με το λυρισμό των υπόλοιπων στίχων. Ουσιαστικά όμως είναι διπλής σημασίας το ότι ψάχνουν τ' αρχίδια μου και παίρνουν τ' αρχίδια μου γιατί σε μια δεύτερη ανάλυση, πρόκειται περί σαφούς ψυχαναλυτικής αναφοράς σε φόβο ευνουχισμού. Τα παίρνουν και δε μου τα δίνουν πίσω. Ξανά οικολογική/επαναστατική αναφορά. Το νερό της βρύσης όλοι ξέρουμε τι έχει μέσα και τι βάζουνε για mind control κλπ. Σαφής συμβολισμός για την αφρικανική καταγωγή που μπορεί να τριγυρνάω στο Παρίσι αλλά κουβαλάω την Αφρική πάνω μου. Όμως κι εδώ υπάρχει διπλό νόημα και ξανά οικολογία με βροχή αφρικανικής σκόνης, κλιματική αλλαγή κλπ. Συμβολικό. Το βάρος που επιβάλλει η κοινωνία στον άντρα να βγάζει λεφτά, ουσιαστικά του ρίχνει τα παντελόνια. Δηλαδή δρα αντίθετα προς την αφετηρία του ανδρισμού. Τεράστιος στίχος με υφέρπουσα φεμινιστική αναφορά. Πραγματικά συγκινητικός στίχος. Θα μπορούσα να γράψω πολλά ακόμα αλλά το αφήνω εδώ για να μη γίνει τεράστιο το ποστ.
  30. 8 points
    ο Δημοτικος Συμβουλος ξαναχτυπησε !!!! τωρα και στο σωληνα!!!!!!! αυτο τον καιρο εχω αρκετο χρονο και ετσι αποφασισα να κανω κατι παραπανω απο το τραγουδι οπως το ειχατε ακουσει με αρκετη διαθεση για σατυρα λοιπον, ελπιζω να το απολαυσετε κ να γελασετε!!!!!!
  31. 8 points
    Προσθέτω στο mix μου μια REMASTERED έκδοση του γνωστού μου κομματιού "Τhe Eyes of the Butterfly" Ένα πειραματικό κομμάτι βασισμένο σε μια μελωδία που μουρμούριζα μια μέρα και άρχισα να την αναπτύσσω χρησιμοποιώντας ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΑ και ΜΟΝΟ το Roland V-Synth μου. Όλη η επεξεργασία των ήχων και η προσθήκη εφέ έγινε μέσω αυτού. Δούλεψα τη μίξη με το T-Racks 5 Ευπρόσδεκτη κάθε κριτική.
  32. 8 points
    Ολοκληρώθηκε ...λέμε... αργότερα θα αλλάξουμε και τίτλο...λεει ο Νικ! Μια και βρέθηκε χρόνος λίγα λογάκια... Η αρχική αρχική ιδέα είναι εδώ: όπως βλέπετε πριν κάπου 10 μέρες... ο Νίκος είχε το βασικό στήσιμο του κομματιού με intro, verse1, chorus, verse2, chorus, verse1, chorus, outro όλα ωραία και αρμονικά γραμμένα, χωρίς θέματα και με ετοιματζίδικα μπάσο και τύμπανα. Εκεί προσπάθησα να βρώ μερικά θεματάκια και το πρώτο αποτέλεσμα ήταν το παραπάνω. Στη συνέχεια έπεσε πολύ ψαλίδι, πλήκτρο και σπαζοκεφαλιά. Το φλύαρο μπάσο αραίωσε και συμμαζεύτηκε, ηλεκτροτυμπανα αντικαταστάθηκαν με δομημένα από το ezdrummer, ενώ τον περισσότερο χρόνο έφαγε η επιλογή των οργάνων και η ενορχήστρωση γενικώτερα. Ως συνήθως για θέματα κρατήθηκε η πρώτη παλιά ιδέα (προσέξτε το αυτό, πατάτε πάντα το rec μόλις σκεφτείτε κομμάτι, διότι...the first cut is the deepest...). Ετσι το πρώτο μέρος του σόλου έγινε το βασικό θέμα, μεταγράφηκε νότα νότα σε midi με το fishman και πάνω του δοκιμάστηκαν από μένα κι από τον Νίκο πολλά όργανα μέχρι τελικής πτώσεως (το cubase κράσαρε ουκ ολίγες φορές). Απο midi όργανα έβαλα ένα B3 της GSI και ηλεκτρικό πιάνο και βιολιά από την βιβλιοθήκη του fishman, ο Νίκος ...πολλά Rhodes, Β3 κλπ που δεν γνωρίζω. Τα μόνα αναλογικά όργανα η squier tele στο σόλο neck και ακόρντα στον μεσαίο. Chanel strip, Mastering, limiting plug-ins από waves.
  33. 8 points
    Εδω δεν Ντράπηκα εγώ...... Αν και γενικά λεω ότι ειμαι πιανίστας σε μπουρδέλο.
  34. 8 points
  35. 7 points
    Έχετε ακούσει ανθρώπους να λένε λάθος άλλες λέξεις αντί άλλων? Γράψτε εδώ τις περιπτώσεις αυτές. Πχ. η μια ανηψιά μου χτύπησε και έλεγε ότι η μαμά, της έβαλε σαχλαπλάς στο πόδι.
  36. 7 points
    Γεια σας αυτό ειναι το καινούργιο μας κομματι ! Ριξτε μια ματια και μετα ριξτε γνωμες !!
  37. 7 points
    Το 1986 πηγαίναμε να παίξουμε στον Πήγασο στα Εξάρχεια, φορούσαμε σακάκια και κουστούμια γιατί ήμασταν και καλά "mods"...μας πετυχαίνει μια γιαγιά στη γωνία και μας λέει: "Μη πάτε εκεί μέσα, εσείς φαίνεστε καλά παιδιά,τι δουλειά έχετε με αυτούς τους ΝΑΡΚΟΣΥΛΛΕΚΤΕΣ"
  38. 7 points
    Jazz είναι οταν παίζεις λάθος κι ο κόσμος χειροκροτάει.
  39. 7 points
  40. 7 points
  41. 7 points
    Πολύ περισσότερο θα έλεγα. Εγω πούλησα την μηχανή μου μετά απο 40 χρόνια γιατί φοβόμουνα τους... συντρόφους που προσπερνάνε δεξιά - αριστερά, μεσα σε κίνηση αψηφώντας πόρτες, σήματα, Κ.Ο.Κ. και με μια ταχύτητα 60, 70 όταν η κίνηση πάει με 30. Λες και το γκάζι είναι διακόπτης on/off. Μοτοσυκλετικός αμοραλισμός. Το μόνο πράγμα που μας συνδέει είναι πως τυχαίνει να είμαστε πάνω σε δίτροχο. Δεν αισθάνομαι καμία ταύτιση. Ετσι πάνε οι... γρήγοροι μέσα στην κίνηση, που αν τους βάλεις μέσα σε πίστα αγώνων, όταν θα τελειώνουν τον πρώτο γύρο, οι αργοί στην κίνηση θα τους ρίχνουν δεύτερο γύρο. Τσιτα το γκάζι στην ευθεία αλλά μόλις δουν στροφή... πάπια! Οδηγική αγωγή και δεινότης, μηδέν. Τεσ' πα, το αίμα νερό δεν γίνεται και πήρα πριν ένα μήνα ένα μηχανάκι πάλι. Ξεκίνησα για ένα παπί αλλά ήταν ίδιες τιμές με σκούτερ, που ήταν ίδιες πάλι με μοτοσυκλέτες. Ε.. πήρα φυσικά μοτό. Άραξα στα κυβικά μου. Ούτε μεγάλη, ούτε μικρή. Ευκίνητη στην πόλη, σχετικά ελαφριά και κάνει και την βόλτα της το ΣΚ. Βρήκα ένα Honda CBF500 και μου αρέσει. Εχω πλέον θεμα με την μέση μου και είναι χαμηλό και άνετο για ένα μπάρμπα μετα συμβίας. Και η αλήθεια είναι πως την χάρηκα πολύ σε κάτι βολτούλες στο Λαύριο απο τις παλιές οδούς.
  42. 7 points
    Συννεφιασμενο ΠΣΚ μοιαζεις με την καρδια μου
  43. 7 points
    Κι εφτασε η ωρα να δουμε το βιντεο με τα ριφ που μας κατεστρεψαν
  44. 7 points
    Φυσικα και μελεταω το μερος που θα παιξω (ειτε λαιβ ειτε ηχογραφηση) με το οργανο ΚΑΙ με τον ηχο που προκειται να παιξω. Αν παιξω με 3 οργανα, θα μελετησω στα ιδια 3 οργανα τα μερη που εχω να παιξω. Δεν μπορω να διανοηθω οτι ενω εχω να ηχογραφησω ενα μπλουζ σολο με τη strat με τους μονους και τα 11αρια, πανω σε crunchy ηχο, θα μελετησω στην prs με τους διπλους και τα 9αρια, πανω σε high gain ηχο, ή το αντιθετο. Επισης αδιανόητο να εχω ενα φτηνο οργανο αποκλειστικα για μελετη. Αν το εχω, θα το εχω γιατι εχει κατι που χρειαζομαι και θα παιζω και με αυτο (και λαιβ και στουντιο). Αν παμε σε μια φιλοσοφια γενικης μελετης πχ κλιμακες, φρασεολογια, τεχνικη κλπ, που θα παρει εως πολλες ωρες, θα προτιμησω να μελετησω σε ενα ανετο ευκολοπαιχτο οργανο. Για συγκεκριμενα μερη ομως (κομματια, σολο κλπ), ειναι απαραιτητο αυτα που θα παιξω λαιβ ή στουντιο, να εχουν το πολυ 50% δυσκολια απο το 100% που φτανω στη μελετη. Δεν μπορεις να αποδωσεις περισσοτερο στο λαιβ, λογω πολλων παραγοντων. Αυτος ειναι και ο λογος που πρεπει να μελεταμε με το "δυσκολο" οργανο και τον "δυσκολο" ηχο που θα παιξουμε τα συγκεκριμενα μερη που εχουμε να παιξουμε. Επισης δεν βοηθαει το λαθος οργανο και ο λαθος ηχος, οση ευκολια κι αν παρεχουν, να παιξουμε οπως πρεπει να παιξουμε και να ακουσουμε τελικα αυτο που πρεπει να ακουσουμε.
  45. 7 points
    αν είσαι παντρεμένος 20 χρόνια δεν βάζεις μουσική βάζεις πλυντήριο φίλος...
  46. 7 points
  47. 7 points
    Ωραια ιστορια, συμφωνω με SF, φαινεται να ειναι αληθινη 50ς...(γραφοντας 9 λεξεις, εχω κανει ηδη 3 λαθη ).. Εχει γινει εξαιρετικα σπανιο στις μερες μας να συμβει κατι τετοιο, γι αυτο νομιζω προκυπτει καχυποψια και γινεται ντορος. Πριν καποια χρονια (10-15), τετοιου τυπου ιστοριες ησαν πιο συχνες, οσο παλαιοτερα πηγαινει καποιος, τοσο περισσοτερες ακουει-η βιωνει. Προσωπικα, πριν καποια χρονια (οχι ιδιαιτερα πολλα, ισως 12 η καπου εκει), συναντησα το εξης.. Χαζευα στο ιμπεη γιατι εκεινες τις εποχες ακομα οι ιστοριες με τελωνεια κλπ. πρακτικα δεν υπηρχαν, οποτε αγοραζα για να δοκιμαζω πολλες κιθαρες απο αμερικα (τις οποιες βεβαιως "ανακυκλωνα" κατα κανονα), κι εκει που χαζευα λοιπον πεφτω πανω σε καταχωριση που λεει "μπλα μπλα, κιθαρα του παππου, χαλια κατασταση, σκονισμενη και απεριποιητη για χρονια, πεθανε ο παππους κι εγω εχω να πληρωνω κολλεγια, δεν ξερω τιποτα απο τεχνες, νομιζω μια τετοια τιμη ειναι δικαια", εγραφε το παλληκαρι...ζητουσε καπου 400 δολλαρια (or best offer!!!)...ειχε και 4-5 φωτογραφιες, κοιταζω, κουναω λιγο το κεφαλι μου, ξανακοιταζω, τι να δω; Επροκειτο για μια αυθεντικη -και απειραχτη σε ολα της- Gibson L5 (αν και ισως να ηταν και Super 400, δεν ειμαι πολυ σιγουρος), απο κεινες τις breathtaking κιθαρες που συνηθως μονο σε ονειρα συνανταμε, ενα δειγμα σε αριστη -πλην της σκονης- κατασταση, με τη θηκη της, τα λογκο της, τα παντα ολα...ηταν μοντελο μεσα με τελη 10ετιας '50... Για καμποση ωρα, την κοιτουσα εκθαμβος, προφανως θα μπορουσα να πατησω το ΒΙΝ -ανεξαρτητα με το ποια θα ηταν η εξελιξη, ομως δεν τοκανα ποτε...θελετε επειδη ειμαι καλο παιδι και επειδη ενοιωθα πως ειναι ανηθικο, θελετε πως ειμαι αφελης, δεν το πατησα...περιμενα και με αγωνια να δω την εξελιξη, ειχα τεραστια περιεργεια. Κατα πως φαινεται ομως, ακομα και στο αμερικα εχει καλα παιδια...αργοτερα, διαβαζω στα μηνυματα (τα οποια με αυτοματη διαδικασια δημοσιοποιουνταν) τουλαχιστον δυο που συνιστουσαν στον πωλητη να αποσυρει την αγγελια, να παρει την κιθαρα του παππου και μαζι με εναν δικηγορο να επισκεφθουν καποιους ειδικους σε κιθαροστεκια, καθως -οπως τονιζαν- το οργανο ειχε αξια μερικες δεκαδες χιλιαδες δολλαρια...μετα απο λιγες ωρες, η αγγελια οντως εξαφανιστηκε. Δεν ξερω αν τελικα πλουτισε το παλληκαρι με την κιθαρα του παππου, ελπιζω ομως να εμαθε καποια πραγματα για τη ζωη, την τεχνη, την ιστορια του παππου του και να προκοψε.
  48. 7 points
    Με αφορμή το "Mark For Life "The First Riff" Medley" to riff του @yameth .......μου θυμισε αυτό. Αρχές του 1990, εγώ και οι άλλοι 15χρονοι (τότε) φίλοι μου να περφομάρουμε σε live μας (τρομάρα μας ) το εν λόγω τραγούδι. Πέτρινα χρόνια...για να πάρουμε κιθαρα, λέγαμε τα κάλαντα για μια πενταετία πριν, και μαζευαμε ό,τι μας έδιναν Πασχα και Χριστούγεννα Μιλάμε για επαρχία Κοζάνης το 1990.......και για VHS rip (οπότε κατανόηση με τον ήχο και την εικόνα) Δεν λέω, είχαμε θράσος , αλλά είχε και fun η όλη φάση. Ενα sneak peek
Ο πίνακας επιτευγμάτων έχει ρυθμιστεί σε Athens/GMT+03:00


×
×
  • Δημοσιεύστε κάτι...

Τα cookies

Τοποθετήθηκαν cookies στην συσκευή σας για να είναι πιο εύκολη η περιήγηση στην σελίδα. Μπορείτε να τα ρυθμίσετε, διαφορετικά θεωρούμε πως είναι OK να συνεχίσετε.