Προς το περιεχόμενο

Πίνακας συμμετοχής

  1. fusiongtr

    fusiongtr

    Solist


    • Βαθμοί

      38

    • Αναρτήσεις

      16.506


  2. dimsonic

    dimsonic

    Μέλος


    • Βαθμοί

      29

    • Αναρτήσεις

      16.721


  3. Spyros Delta

    Spyros Delta

    Μέλος


    • Βαθμοί

      20

    • Αναρτήσεις

      5.344


  4. Terry RoscoeBeck5

    Terry RoscoeBeck5

    Moderator


    • Βαθμοί

      19

    • Αναρτήσεις

      7.333


Δημοφιλές περιεχόμενο

Προβολή δημοσφιλέστερου περιεχομένου από 03/11/2022 σε Αναρτήσεις

  1. Εδω θα μπορουσε να ειχε κλεισει το θεμα. Υπαρχει κανεις που γεννηθηκε και μιλαγε και εγραφε? Απλα υπαρχουν αυτοι που μιλησαν διαβασαν και εγραψαν πιο γρηγορα απο τους αλλους και αυτοι που εφτασαν να γινουν μεχρι και ποιητες, συγγραφεις, ομιλητες κλπ. Αυτο οφειλεται στην αντιληψη του καθενος, κατι που αυξανει το ρυθμο μαθησης αλλα και στη δουλεια που θα ριξουν στη συνεχεια για να γινουν ποιητες και συγγραφεις. Η μαθηση της γλωσσας γινεται στην αρχη ακουγοντας τους αλλους να μιλανε, και σιγα σιγα παίρνοντας και μαθηματα. Σιγουρα υπαρχουν κι αυτοι που εγιναν χωρις καμια βοηθεια, σιγουρα ομως οι περισσοτεροι μαθητευσαν διπλα σε καποιον/καποιους δασκαλους. Τα ιδια ακριβως και στην κιθαρα, στο phrasing κλπ. Δεν υπαρχει εμφυτο. Αναπτύσσεται. Το λεγομενο "ταλεντο" (η αντιληψη ουσιστικα του καθενος πανω στο καθε συγκεκριμενο θεμα κατα την αποψη μου) δινει τη δυνατοτητα γρηγορου ρυθμου αναπτυξης. Η δουλεια κανει πραγματικοτητα αυτην την δυνατοτητα. .
    6 βαθμοί
  2. @Pavloz Στο κάθε τι υπάρχει μία υποκειμενική και μία αντικειμενική διάσταση. Π.χ. η Κατερίνα είναι πιστή σύντροφος (αντικειμενικό) αλλά μαγειρεύει χάλια (υποκειμενικό). Το ίδιο ισχύει και σε ζητήματα μουσικής ή άλλης τέχνης. Π.χ. οι Beatles δεν μου αρέσουν (υποκειμενικό) αλλά είναι το σημαντικότερο γκρουπ της περιόδου στην οποία έδρασαν (αντικειμενικό). Οπότε δεν ισχύει ότι "ο υποκειμενικός παράγοντας είναι ο βασικότερος", είναι απλά ένα μέγεθος και - σε μία δημόσια συζήτηση - είναι το λιγότερο ενδιαφέρον μέγεθος (π.χ. τι με νοιάζει πραγματικά εμένα τι αρέσει σε 'σένα;). Το άλλο μέγεθος (το αντικειμενικό ντε) είναι που μπορεί να χρησιμεύσει σα βάση συζήτησης, γι' αυτό είναι απαραίτητο οι συζητητές να έχουν αποδεχθεί μερικές κοινές βασικές αρχές (π.χ. μιλάμε με "νούμερα πωλήσεων"), αλλιώς δε βγαίνει άκρη ποτέ. Οι πονηροί συζητητές (δεν εννοώ εσένα, ας πούμε ότι εννοώ εμένα), πετάνε μία εντελώς υποκειμενική τοποθέτηση και με όπλο την... αποφασιστικότητά τους να μην την αλλάξουν ποτέ, επιχειρούν να της δώσουν αντικειμενική υπόσταση. Εντάξει, ένα ρητορικό τρυκ είναι, αλλά - επειδή είμεθα και παλιοί - το αντιλαμβανόμαστε, δεν είμεθα κόπανοι. Ειδική σημείωση: το Life Of Brian είναι μυθοπλασία (το βλέπω μία φορά το μήνα, περίπου) και μάλιστα κωμική. Δεν μπορείς (ρητορικώς) να το χρησιμοποιείς σαν "παράδειγμα" για να τεκμηριώσεις μία άποψη, σε μία πραγματική αγορά στην τότε Ιερουσαλήμ δεν θα είχαν συμβεί αυτά τα περιστατικά (αυτό είναι που το κάνει αστείο).
    4 βαθμοί
  3. Εξαρτάται τι παίζεις βέβαια, με ακόρντα οκ, αλλά για lead θέλεις πετάλι να φέρνει τα μεσαία λίγο πιο μπροστά
    3 βαθμοί
  4. Fender τι σε fender τι? Άλλο Strat, άλλο tele, άλλο blackface, άλλο silverface, άλλο bassman, άλλο deluxe reverb, κλπ ...
    3 βαθμοί
  5. ας κλέβει όσο θέλει, μιλάμε για larger than life καλλιτέχνη.
    3 βαθμοί
  6. ΑΝΑΜΝΗΣΗ: Την εποχή που (ξανά)έβγαλε τα πρώτα πανάκριβα Mac Pro ή Apple, o Μπεάτος είχε φέρει ένα μαλάκα PCα στο στούντιο, προκειμένου να δείξει πως μπορεί να στηθεί ένα Hackintosh, δηλαδή ένα PC που να τρέχει (παράνομα και ατελώς) το λειτουργικό της Apple (για όσους δεν ξέρουν τον όρο). Όλα αυτά προκειμένου να "αποδείξει" ότι και οι άφραγκοι μπορούμε να έχουμε "Μακ". ΣΚΗΝΗ: Σήμερα το πρωί έβλεπα τον Παπαδάκη στον ΑΝΤ1, ο οποίος δεν μπορούσε να αντιληφθεί για ποιο λόγο πλειστηριάζεται το σπίτι μίας που έχει πιστολιάσει το στεγαστικό της δάνειο εδώ και δέκα χρόνια. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ: Ο Μπεάτος είναι το αντίστοιχο του Παπαδάκη, η γνώμη του για οτιδήποτε δεν με ενδιαφέρει. ΠΙΚΡΟΧΟΛΟ ΣΧΟΛΙΟ: Η Μαρία ξέχασε την εποχή που μαζί με τον γκόμενό της κοροϊδεύανε την "Φραπελιά" και τώρα χαμογελάει δίπλα στον Δάσκαλο της Δημοσιογραφίας ακόμη και όταν εκείνος κάνει επίδειξη ηλιθιότητας. Αυτό δεν είναι αστείο, όντως έτσι θα γινόταν. Προτιμάμε το web γιομάτο βίντεο. Ακόμη και του Μπεάτου.
    3 βαθμοί
  7. Εγώ πάλι θα έλεγα ότι το 50% μιας ωραίας φράσης είναι ο ρυθμός/groove της. Ίσως υπερβολικό ποσοστό, αλλά για μένα κάπου εκεί είναι.
    3 βαθμοί
  8. Α ρε *ο#$^* @Superfunk έχεις καταστρέψει τα καλύτερα παιδιά.
    3 βαθμοί
  9. Τώρα να την πω την... αμαρτία μου. Λέγαμε βάψε τη κόκκινη, βάψε τη... ηλιοκαμένη, βάψε... Όπως την βλέπω έτσι natural, με αυτά τα ωραία νερά, δεν θα με χάλαγε καθόλου και ως έχει. Και μόλις κιτρινίσει λιγάκι το νίτρο, θα γίνει πιο yummy
    3 βαθμοί
  10. Ηλία δεδομένης της καταπληκτικής ιστορίας αυτού του άλμπουμ, θα έπρεπε να ονομαστεί Cooked Wire ή Fresh from the oven ή κάτι αντίστοιχο τέλος πάντων.
    3 βαθμοί
  11. Θετικά του πραγματικού: - Ε είναι πραγματικό μπάσο? Ήχος, δυνατότητα να κάνεις ότι articulation θες. Slaps, slides, mutes, κτλ. - Κουμπώνεις, παίζεις. Είσαι καλός? Ξεμπέρδεψες σε 5 λεπτάκια. Αρνητικά: - Περιορισμένο εύρος ήχου, μπορεί να έχεις θόρυβο - Πρέπει να ξέρεις να παίζεις - Κόστος, σίγουρα είναι πιο ακριβό από ένα απλό vst. Μην κοιτάς το EZbass που είναι από τα ακριβότερα - Χρειάζεται περιποίηση, σετάρισμα, κτλ. - Οι χορδές είναι ακριβές - Δύσκολη αλλαγή κουρδίσματος - Χρειάζεσαι extra VSΤ αν θες εφέ VST: Όλα τα αρνητικά του κανονικού εδώ γίνονται θετικά - Περισσότεροι ήχοι, που πιθανό να έχουν περάσει από καλύτερο εξοπλισμό από το δικό σου - Δε χρειάζεται να ξέρεις να παίζεις - Πολύ πιο φθηνό από ένα κανονικό μπάσο - Λύνει τα χέρια όταν θες να "παίξεις" με μελωδίες όταν συνθέτεις - Μπορείς να κάνεις παπάδες, που για να παίξεις σε κανονικό θα πρέπει να είσαι grand master με 50 χρόνια εμπειρία. Αρνητικά: - Πρέπει να ξέρεις programming αν θες να ξεγελάσεις, ειδικά σε περίπλοκες φράσεις ή σε κάποια articulations. Αυτό το κάνει και πολύ χρονοβόρο - Δε μπορείς να πετύχεις 100% αυτό που θες, περιορίζεσαι σε προ-ηχογραφημένα παιξίματα άλλων. Παρ'όλα αυτά, θα σου έλεγα να πάρεις κανονικό μπάσο όπως έκανα κι εγώ. Άλλη η αίσθηση, και δε ξέρω μπάσο. Χρησιμοποιώ ακόμα VST για να γράφω μπασογραμμές, αλλά μετά τις ηχογραφώ με το κανονικό.
    3 βαθμοί
  12. Και το relative pitch ειναι αρκετο. Το perfect ειναι σπανιο ετσι κι αλλιως.
    3 βαθμοί
  13. "σας ικανοποιεί μουσικά η σύγχρονη τάση στις επιτυχίες?" Αυτό που περισσότερο με ενοχλεί δεν είναι το να μην μου αρέσει ένα κομμάτι, είναι το να βαριέμαι μόλις καταλάβω ότι έχει το ίδιο pattern ΟΛΟ το κομμάτι και έτσι από τα πρώτα 10'' ξέρω τι ακριβώς θα γίνει ως το τέλος. Με άλλα λόγια, είναι κρίμα να ακούς ως "επιτυχίες" τραγούδια που η μελωδία τους είναι πιο φτωχή και από την "μουσική για ασανσέρ". Α, και τώρα που είπα Μελωδία: εδώ και κάμποσο καιρό (μιλάμε ίσως για δεκαετίες) ολοένα και περισσότερο χάνεται η Μελωδία από την pop(ular) μουσική. Πχ Adele: όποτε ξεκινάω να παίξω ένα κομμάτι της στο πιάνο το παρατάω μετά από τα 4 ή 8 πρώτα μέτρα. Μιλάμε για ατελείωτες φλυαρίες σε έκταση τριών ή πέντε νοτών πάνω από την τονική. Το μάθαινα παλαιότερα στα παιδιά μου: για να καταλάβετε αν υπάρχει "κάτι" σε ένα κομμάτι, θα το τραγουδάτε λέγοντας λα-λα-λα ή τα-τα-τα κλπ (και όχι τους στίχους του). Και τότε θα αποκαλύπτεται αν αυτό που ακούτε είναι μελωδία ή αν είναι απλά στίχοι με ρυθμό πάνω από κάποια (φτωχή) συνήθως αρμονία. Αντιπαράδειγμα - φωτεινή εξαίρεση στο παραπάνω: TheWeeknd, Blinding Lights. Ακούς μελωδία, ακούς catchy synth riff, ακούς κάτι ενδιαφέρον (βασικά, ακούς τα 80z χτισμένα με DAW και plug-ins αλλά οκ). Πω ρε φίλε, όντως γέρασα!
    3 βαθμοί
  14. Έτσι ακριβώς. Πολύ ψυχοφθόρο και χωρίς κανένα νόημα. Έκανα τη δουλειά μου και χωρίς αυτό.....αλλά αν κολλήσει ο εγκέφαλος...
    2 βαθμοί
  15. Αλλάζοντας τυπο μαγνητη στη κιθαρα και μεγαφωνο στον ενισχυτη, αλλαζει ο κοσμος θα επιβεβαιωσω και θα συμπληρωσω Γιωργο.
    2 βαθμοί
  16. Εδώ ασχολούμαστε με τα ξύλα, ενώ αλλάζοντας μεγάφωνο, αλλάζει και ο κόσμος όλος.
    2 βαθμοί
  17. Και παρ' όλα αυτά ήταν πάντα χαμογελαστός. Το χαμόγελό του ήταν σήμα κατατεθέν.
    2 βαθμοί
  18. Προσπαθώντας να απαντήσω σοβαρά στο θέμα, θα αναφέρω τα εξής: Οι Van Halen είναι ο ήχος της California, η απόλυτη μπάντα του τόπου τους και της εποχής τους.. αν κάποιος δεν μπορεί να μπει στο mood της μουσικής τους και της κουλτούρας του χαβαλεδιάρικου (υπερ)ακούσματός τους, είναι εκ των πραγμάτων δύσκολο να αντιληφθεί τη μαγεία τους και να τους αγαπήσει. Ωστόσο ακόμα κι αν η εικόνα τους ή το attitude της υπερβολής που προέβαλαν παράλληλα με τα τραγούδια τους (ξεκάθαρα λόγω Roth) μοιάζουν αδιάφορα για κάποιους, για μένα και για αυτούς ακόμα θα πρέπει να είναι υποχρεωτική στάση σαν άκουσμα... με την ίδια λογική δηλ. που κάποιος καλά θα κάνει να αφιερώσει λίγο χρόνο να ακούσει Nina Simone και Marvin Gaye, ενώ μπορεί η μουσική που του αρέσει να είναι π.χ. oι Iron Maiden και ο Neil Young, έτσι κι εκείνος που τη βρίσκει με την ιδιοφυΐα των Pink Floyd καλό είναι να κάνει κάποια στιγμή μία στροφή 360 μοιρών σε ύφος και να δοκιμάσει να ακούσει λίγο και τα χαμογελαστά αγόρια της δυτικής ακτής... Γιατί πολύ απλά οι VH δεν είναι άλλη μία hair metal μπάντα ή κάποιοι καλοπροβαρισμένοι ποζεράδες, είναι ουσιαστικά ένα σημείο αναφοράς για την ιστορία της ροκ, με πολύ ατόφιο ταλέντο, μοναδικό στα χρονικά δικό τους ήχο, κι έναν ογκόλιθο που ξεπερνάει είδη και εποχές στη μέση που τους καθόριζε πάντα σαν οντότητα (Eddie). Από πού προκύπτει αυτό περί must ακούσματος για ιστορικούς λόγους; Από το ρυθμικό δέσιμο των αδελφών και το groove της μπάντας, που είναι πρωτόγνωρα σφιχτό και πλούσιο για hard rock (μεγαλοφυΐα ρυθμικού κιθαρίστα ο Eddie), από την larger than life περσόνα του Roth (που κάποτε πέρα από διασκεδαστική πρόζα, η ερμηνεία του συνοδευόταν και από μία χροιά που έσπαγε μικρόφωνα, με τα back vocals του Michael Anthony από δίπλα να αποτελούν το τέλειο συμπλήρωμα), και από τον ασύλληπτο συνολικά ήχο τους, όπως αυτός προέκυψε από την πρωτοποριακή φυσιογνωμία του Eddie στην κιθάρα (ακόμα και σήμερα μοιάζει να έρχεται από το μέλλον αυτός ο ολιστικός τρόπος παιξίματός του και ο ήχος που κατάφερε να βγάλει με το χάρισμά του και τους πειραματισμούς του), και από την καταλυτική παρουσία του Ted Templeman στην παραγωγή. Με λίγα λόγια, για ένα διάστημα 15 χρόνων περίπου (από πριν ακόμα κυκλοφορήσει το θρυλικό πρώτο άλμπουμ), οι Van Halen βρίσκονταν στο Έβερεστ του σκληρού ήχου, όντας στο peak τους αξεπέραστοι συναυλιακά και καινοτόμοι στουντιακά. Εκτός αυτού, για το διάστημα αυτό εξελίσσονταν διαρκώς σαν μουσική οντότητα.. ο μεν Roth σταδιακά έχτιζε το entertainment κομμάτι του, ο δε Eddie αφού το τερμάτισε με τον brown sound του, άρχισε να αλλάζει τη φυσιογνωμία των συνθέσεων του γκρουπ, εισάγοντας με μουσικότατο τρόπο και τα σύνθια στο mix.. για να φτάσουμε στη διάσπαση και τελικά στη δεύτερη έκδοση του γκρουπ, με τον πιο pro τραγουδισταρά Hagar δίπλα του. Οι Van Hagar, σαν πιο mainstream άκουσμα που ήταν, για κάποια μερίδα του κόσμου αποτέλεσαν μια βελτιωμένη έκδοση του γκρουπ, ενώ για άλλους (μάλλον τους περισσότερους) μία μη αυθεντική βερσιόν των στοιχείων που καθόριζαν την ταυτότητα του γκρουπ.. η ουσία είναι ότι αν και σαφώς διαφορετικοί στη δεύτερη σύνθεσή τους, σίγουρα η αλλαγή αυτή ήταν δείγμα της δημιουργικής ωρίμανσής τους, με τον Eddie να επαναδιαμορφώνει τη δικιά του κιθαριστική φυσιογνωμία εκείνα τα χρόνια από τη μέση της δεκαετίας του '80 μέχρι τα πρώτα χρόνια της δεκαετίας του '90. Προσωπικά, μου αρέσουν πάρα πολύ αμφότερες οι δύο μεγάλες περίοδοι της μπάντας, αν και ιστορικά και συναισθηματικά, η αυθεντική σύνθεση είναι πραγματική λατρεία (στο top αγαπημένων μου γκρουπς, μαζί με Led Zeppelin, Sly & The Family Stone, Weather Report, The Police, Queen, Little Feat). Για όσους τώρα ποτέ δεν έχουν αισθανθεί αυτό το κάτι με τους Van Halen, παραθέτω τα κατ'εμέ highlights της δισκογραφίας τους και την πιο ωραία επίσημη συναυλιακή τους κυκλοφορία:
    2 βαθμοί
  19. O πρώτος δίσκος των VH έχει αλλάξει τον ρου της κιθαριστικής ιστορίας και αυτό είναι αδιαμφισβήτητο και καταγεγραμμένο. Βέβαια εγώ προσωπικά είμαι πιο πολύ fan των ''Van Hagar'' παρά της Roth εποχής, παρά το ότι παραδέχομαι ότι η περίοδος αυτή ηταν πολύ πιο επιδραστική. Δεν συμφωνώ ότι δεν είχαν κοινό στην Ελλάδα λόγω του ότι είχαν ''αμερικάνικο'' ήχο, οι Bon Jovi και άλλες τέτοιες μπάντες που τους άκουγε η μισή Ελλάδα δηλαδή τι ήχο είχαν? Γενικά είναι μια μπάντα που έχει από (εξαιρετικά) pop hit και τρελές ροκ-εν-ρολιές μέχρι και αλήτικο, ποιοτικό hard rock. Προσωπικός αγαπημένος μου δίσκος ο 5150, ιεροσυλία αλλά κάποτε εμείς οι Hagar fans θα δικαιωθούμε.
    2 βαθμοί
  20. Νομίζω ότι θέλει λιγότερο gain και delay. Είσαι πάρα πολύ κοντά πάντως.
    2 βαθμοί
  21. Άντε να πω κι εγώ τη μ@λ@κια μου να περάσει η ώρα. Εκ πείρας γνωρίζω ότι στην ηχογράφηση όσο πιο κοντά είναι η "πηγή" (ήχος ακουστικής κιθάρας, ή ήχος που βγαίνει από τον ενισχυτή της ηλεκτρικής) στον "τόνο" που θέλουμε ή φανταζόμαστε να έχουμε στο τελικό αποτέλεσμα, τόσο πιο εύκολο είναι να το καταφέρουμε με λίγη επεξεργασία στα επόμενα στάδια (EQ κλπ). Αν περιμένουμε ότι με το EQ θα τα φέρουμε εκεί που θέλουμε, στο τέλος θα βγει πατάτα. Σε όλα τα στάδια οι επεμβάσεις στην επεξεργασία του ήχου πρέπει να είναι σε μικρά επίπεδα, για να έχουμε το επιθυμητό αποτέλεσμα. Για αυτό, επιλέγουμε το όργανο (ξύλα, μαγνήτες, καβαλάρηδες, τα πάντα), τον ενισχυτή/μεγάφωνα, τα πετάλια, (και όταν πρόκειται για ηχογράφηση και το μικρόφωνο/α) που οδηγούν στον τόνο που επιθυμούμε πιο εύκολα και άμεσα, κι όλα γίνονται πιο εύκολα και πιο επιτυχημένα. Το πεταλάκι EQ κατά την άποψη μου είναι απαραίτητο, αλλά δεν κάνει θαύματα. Ακόμα λιγότερο το EQ του μίκτη. Όλα τα στοιχεία (και τα καύλα) παίζουν ρόλο λοιπόν, άλλα μικρό κι άλλα μεγάλο. Ένα θέμα βέβαια είναι, έχουμε κάποιο τόνο στο μυαλό μας; Κι αν έχουμε ξέρουμε πως θα φτάσουμε σε αυτόν;
    2 βαθμοί
  22. Εγώ νομίζω ότι παίζει ρόλο το σχήμα. Η τελεκάστερ δηλαδής από ότι ξύλα και να την φτιάξεις, και ότι μαγνήτες και να της βάλεις, δεν φτιάχνει με τίποτα. Σαν τελεκάστερ θα παίζει.
    2 βαθμοί
  23. Από εδώ και πέρα όποιος έχει τελεκάστερ θα συλλαμβάνεται για οπλοφορία, οπλοχρησία και οπλοκατοχή ασούμε.
    2 βαθμοί
  24. Και γιατί πρέπει να είναι "τραγούδια"; Είναι δικτυο-τηλεοπτικά προϊόντα ευρύτατης αποδοχής. Όπως οι "σειρές" του Netflix, ή οι ταινίες του. Άμα δεν είναι του γούστου μου, δεν τα βλέπω, όπως όντως δεν βλέπω σειρές. Είναι "θέμα" αυτό για να επανέρχεται κάποιος πάλι-και-πάλι; Όταν ανοίγεις τηλεόραση και έχει αγώνα μπάσκετ, κάνεις την επισήμανση "φτου, χάλια έχουν γίνει οι ταινίες στις μέρες μας"; Κάποιοι εξακολουθείτε να μην καταλαβαίνετε ότι το βίντεο-κλιπ είναι ένα αυτονομημένο από τη μουσική προϊόν - χρησιμοποιεί μουσική κάποιου τύπου για να εξυπηρετήσει τους σκοπούς του, όχι τη μουσική.
    2 βαθμοί
  25. Είναι η χροιά από το μεγαφωνάκι , 2 ίντσες τι να κάνει το φτωχό ;
    2 βαθμοί
  26. Οι πληροφορίες του Ηλία δεν έχουν ηλικία...
    2 βαθμοί
  27. Πολύ περιληπτικά, έχει να κάνει με τη γείωση τους σπιτού, κυρίως θέμα καλωδίωσης ρεύματος του σπιτιού, του ίδιου του υπολογιστή, της συσκευής, της κάρτας ήχου, κτλ. Παίζει και αυτό που λέμε shielding. Είχα θέμα με τα παλιά μου ηχεία. Όταν άνοιγα κάτι που έκανε τον υπολογιστή να ζοριστεί έστω και λίγο, άκουγα περίεργους θορύβους, ακόμα και το ποντίκι όταν το κουνούσα. Ουσιαστικά το "ρεύμα" του επεξεργαστή περνούσε στα ηχεία μέσω USB, μόνο έτσι μπορώ να το εξηγήσω. Δεν είχε να κάνει όμως καθόλου με την ένταση. Είτε στο 0, είτε στο 100 να τα είχα, πάλι το έκαναν. Όσο έπαιζα ή ακουγόταν κάτι ελάχιστα δυνατά, τότε δεν το παρατηρούσα. Είχα δοκιμάσει διάφορα και δεν δούλεψαν. Υπάρχου αυτά που λέμε hum eliminators που ουσιαστικά απομόνωναν το ρεύμα του USB που πάει στην κάρτα ήχου, δίνοντας ρεύμα από άλλο μέρος. Δεν το πήρα ποτέ γιατί έκανε 100 ευρώ. Κάποια στιγμή άλλαξα ηχεία και δεν είχα το πρόβλημα.
    2 βαθμοί
  28. Μην με κάνεις να γράψω κι άλλο μυθιστόρημα ασούμε.
    2 βαθμοί
  29. Προσωπικά, που μπορεί κάλλιστα να είναι και τυχαίο, έχω μαθητές που ως επί το πλείστον είναι δεκτικοί και, τελικά, καλοί στο ρυθμό. Φυσικά, δίπλα στους τρίτης δημοτικού μαθητές που έρχονται με όρεξη για μάθημα (και πάνε τρένο), υπάρχουν και αυτοί της ίδιας ηλικίας που δε πολυ τρελαίνονται για αυτό που τους ανάγκασαν οι γονείς να κάνουν με αποτέλεσμα να δίνω μάχη για να μετρήσουν σωστά αξίες μισών. Αντιστοίχως έχω και μαθητές 45ρηδες, με μια σεβαστή προϋπηρεσία αυτοδιδαχής, οι οποίοι είναι ακατάδεκτοι ρυθμικής μαθήσεως (γιατί..... πρέπει να αφιερώσεις χρόνο, πως να το κάνομε βρε αδελφέ...) αλλά και άλλους ίδιας ηλικίας που αφιερώνουν αυτό το χρόνο και φυσικά τα αγαθά κτώνται. Είναι θέμα (και, αλλά κυρίως) όρεξης κατά τη γνώμη μου. Δεν είναι δα και πυρηνική φυσική.
    2 βαθμοί
  30. ΘΕΪΚΟ CLASSIC. Και το παρακάτω όμως είναι φοβερό.
    2 βαθμοί
  31. Εντάξει βρε Νέστορα, γούστα είναι αυτά. Εγώ πάντως προτιμώ αυτήν.
    2 βαθμοί
  32. Eiναι μπλέξιμο τώρα. Το θέμα είναι τι συχνοτικές παρεμβάσεις έχεις κάνει και στα άλλα όργανα για να δώσεις θέση στο μπάσο γιατί και τα άλλα όργανα έχουν μπάσες συχνότητες ανάλογα με το τι παίζεις. Πρέπει να δίνεις στο κάθε όργανο στη μίξη το συχνοτικό εύρος κόβοντας ή αναδεικνύοντας συχνότητες αντίστοιχα.
    2 βαθμοί
  33. ΕΙχαμε thread οπου ρωτησε καποιος τι οργανο να παρει, εγινε κουβεντα, βγηκε ακρη και δωθηκε παραγγελια σε κατω απο 24 ωρες? Να γραφτει στα χρονικα παρακαλω! mpamps καλοπαιχτο!
    2 βαθμοί
  34. Εγώ δε θα πήγαινα σε HB. Πήρα ένα Jazz Bass για ένα φίλο και ήταν χάλια: διακόσια κιλά, ψόφιοι μαγνήτες, κακοκομμένα στις άκρες τάστα. Και ο ίδιος απογοητεύτηκε και το σπρωξε σχεδόν αμέσως. Δεν έχασε τίποτα σχεδόν από λεφτά βέβαια γιατί το κόστος είναι τέτοιο που ουσιαστικά ο αγοραστής χάρηκε που απλά γλύτωσε τα 30 ευρώ μεταφορικά (τα οποία έτσι κι αλλιώς δεν είχαμε πληρώσει). Δώσε κάτι παραπάνω και πάρε ένα μεταχειρισμένο CV, είναι πραγματικό μπάσο που κάνει τη δουλειά και επίσης αν κάποια στιγμή θελήσεις να το δώσεις δε θα χάσεις χρήματα.
    2 βαθμοί
  35. με λίγα λόγια 1. το μικρόφωνο είναι πυκνωτικό. Αυτό σημαίνει δεν το βάζουμε στο στόμα όπως τα δυναμικά. Θελει 20-30 εκατοστά και πάντα το pop filter. 2. αν το έχεις στημένο βάζε επάνω του όταν δεν το χρησιμοποιείς την πάνινη κουκούλα του. Αν δεν βαριέσαι στη θήκη του μαζί με τα silica gels 3. Κάνε registration στην rode. Εχεις 10 χρόνια εγγύηση. το έχω 4 χρόνια τωρα και δεν είχα θέμα. Και αν έχω στα επόμενα 6 θα τους το στείλω πακέτο. Όλα τα άλλα είναι να λέμε...
    2 βαθμοί
  36. Tο phrasing επηρεάζεται από το feel το οποίο ΚΑΘΕ ΆΝΘΡΩΠΟΣ ΤΟ ΕΚΦΡΑΖΕΙ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΑ...όσο περισσότερo βασίζεσαι στη θεωρία που ξέρεις και που είναι ΙΔΙΑ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ τόσο περισσότερο παίζεις εντός θεωρίας και κινδυνεύεις να γίνεσαι κονσέρβα και το feel να πάει περίπατο...από την αλλη όμως όσο λιγότερη θεωρία ξέρεις και βασίζεσαι περισσότερο στο feel κινδυνεύεις να μείνεις με πολύ περιορισμένο phrasing....οπότε κτγμ δεν υπάρχει απάντηση με ένα ναι η ένα όχι...έχεις τα όπλα της θεωρίας στη φαρέτρα σου και από κει και πέρα αναζητάς είς τόν αιώνα τον άπαντα τα sweet spots!!! :-)
    2 βαθμοί
  37. Η μουσική είναι πολύ καλή, με μείξη που ταιριάζει φουλ σε αυτό που θέλει να δώσει το κομμάτι, αλλά με μια μέτρια προφορά που προσωπικά με χαλάει πολύ. Αυτά σαν ακροατής. Τα περί βίντεο θα στα πω σαν επαγγελματίας. Καταρχάς, να ξεκινήσουμε ότι, άλλο το editing, άλλο το direction. Από τη στιγμή που τα πλάνα δεν είναι σχεδιασμένα από σένα και απλά έχεις αλλάξει τη σειρά, τότε μιλάμε εξ ολοκλήρου για editing. Το βίντεο σαν βίντεο οκ, έχει κομμένες σκηνές από ταινία. Σαν πρώτη, και ίσως σημαντικότερη παρατήρηση είναι ότι, μάλλον που δεν είναι νόμιμο να χρησιμοποιείς πλάνα από ταινία για την προώθηση της μουσικής σας, εκτός φυσικά αν σου έχει παραχωρήσει τα δικαιώματα η εταιρία παραγωγής. Είναι δεν είναι B-movie, δεν έχει να κάνει, εκτός αν ανοίκει στον public domain, που το κόβω λίγο δύσκολο. Ακόμα και αν ισχύει, το να χρησιμοποιήσεις υλικό που έχει δημιουργηθεί για άλλο σκοπό θα το κάνει δύσκολο να δέσει στη δική σας δημιουργία. Μπορεί να έρθει κοντά, αλλά δύσκολο να γίνει τέλειο. Πέρα το editing, το οποίο οκ, έχεις φτιάξει ένα complilation ας πούμε, τα υπόλοιπα στοιχεία δεν ταιράζουν καθόλου με το ύφος του βίντεο. Όπως είπε και ο PAL, οι διαστάσεις/αναλογίες είναι εντελώς διαφορετικές, γιατί μάλλον είναι το cover art του album που συνηθίζεται στο να είναι τετράγωνο. Τα γραφικά του ηλεκτρισμού είναι οκ, αλλά μια στατική εικόνα σε ένα κινούμενο βίντεο δεν δένει όμορφα, ειδικά όταν ακολουθούν σκηνές από ταινία. Θα ήταν πιο "σωστό" να έχει μπει κάποιο εφέ τύπου VHS glitch για να δείχνει ότι είναι κάπως μέρος της ταινίας. Το ίδιο ισχύει και για το test-card στην αρχή, που για μένα δε δίνει και τίποτα. Το λογότυπο Fuzz Mahal σαν flat στυλ μπροστά από ένα πολύπλοκο background με ημιρεαλιστικό ηλεκτρισμό δεν ταιριάζει καθόλου, και φαίνεται να έχει "κολλήσει" αρκετά πρόχειρα, ας πούμε. Το ίδιο ισχύει και για το swirl effect στο τέλος, αλλά και για τα γράμματα του τίτλου που παρουσιάζονται ένα-ένα.
    2 βαθμοί
  38. Θα ήθελα να σταθώ στα παρακάτω σημεία που ελπίζω να σε βοηθήσουν στα επόμενα πρότζεκτ σου. Φυσικά είναι υποκειμενική η άποψη μου οπότε κρατάς ότι σου κάνει από αυτά που θα γράψω. Τα πλάνα που έχουν επιλεχτεί δεν αποτυπώνουν την ένταση της μουσικής Η επανάληψη σε κάποια πλάνα δεν μου άρεσε Όλο το βίντεο δεν είχε κάποιο θέμα (αρχή - μέση - τέλος) ήταν κομμένες και ραμμένες σκηνές Κάποια transitions στην αρχή δεν ήταν καλά... δεν ξέρω αν ήταν απο την ταινία ή δικά σου.. Τα πλάνα στα οποία μιλάνε οι ηθοποιοί θα μπορούσαν να λείπουν Τα frames του intro - outro δεν έχουν το ίδιο aspect ratio με το υπόλοιπο βίντεο. EDIT: Το τεστ σήμα της ΕΡΤ στην αρχή θα μπορούσε επίσης να λείπει
    2 βαθμοί
  39. Το έχω πει και θα το επαναλάβω: ΚΑΤΑΡΑ στον κιαρατά που εφηύρε τα social... Έδωσε βήμα στην παγκόσμια βλακεία και την έκανε καθεστώς...
    2 βαθμοί
  40. Πάλι τραπ θα άκουγαν και 200 ευρώ να έκανε. Είναι η ΠΛΕΙΟΨΗΦΊΑ δεν έχεις καταλάβει ότι ΕΜΕΙΣ ζούμε ανάμεσα τους ,όχι το αντίστροφο. Σου ξανα-λεω: Γύρναγα σήμερα σπίτι με τον μικρό από το σχολείο και στο διπλανό Λυκειο ολόκληρες...γαιδουρες και ολόκληροι μαντράχαλοι 17 ετών ΜΟΥΓΚΡΙΖΑΝΕ και έκαναν διαφορά...ΖΩΑ έξω από το σχολείο.... Tι μουσική περιμένεις να ακούσουν όλοι αυτοί?
    2 βαθμοί
  41. 1 βαθμός
  42. Ξεκίνα από εδώ. https://www.youtube.com/@jazzpianoschool/videos
    1 βαθμός
  43. Πολυ ωραία παρουσίαση, ωραία επιλογή χρώματος και ωραίο παίξιμο!Καλοπαιχτη η κιθάρα Γιώργο!
    1 βαθμός
  44. Μην το λες. Αν δεις τα δικα μου κομματια ξεπερνουν και τα 20 Ρωτα εδω τον κοσμο
    1 βαθμός
  45. μπάσο κανονικό να πάρεις ό,τι σου κάνει κλικ από όσο θυμάμαι στο NOIZ Jam μια χαρά κούμπωσες με το δικό μου ;) μακριά από HB αν δεν είσαι μάστορας να βάλει εργατοώρες σε service .......... θα πικραθείς Το λέω εκ πείρας και τα δυο μπάσα που έχω HB , τα έλυσα (αρκετά ανταλλακτικά κακοτοποθετημένα) τα περιποιήθηκα τα σετάρισα και μετά από πολλές μέρες και δικιμές τα έπαιξα. Τόσες εργατοώρες κοστολογούνται όσο ένα ακριβό μεταχείρω
    1 βαθμός
  46. Ακυκλοφόρητες ηχογραφήσεις απο το 1991 με την πρώτη σύνθεση του γκρουπ, στους παλιότερους φίλους της μπάντας - και ειδικά εκείνους των τελευταίων χρόνων του Παραρλάμα και των πρώτων του Μύλου - είμαι σίγουρος πως θα ξυπνήσουν πολλές αναμνήσεις. THE LOST ALBUM 1991 by Blues Wire
    1 βαθμός
  47. Λοιπόν, το τελείωσα σήμερα όλο. Μπορώ να πω ότι ήταν πολύ καλύτερο απ'ότι περίμενα. Γενικά δε διαβάζω ιδιαίτερα, αλλά με κέρδισε ο τρόπος σου. Το καλύτερο που έκανα ήταν στο τέλος που έβαλα το My Funny Valentine όσο διάβαζα το τελευταίο κομμάτι. Εμπειρία απλά. Είχα μυριστεί ότι η Alexa δεν έχει πεθάνει, αλλά στο τέλος περίμενα ότι είχε πεθάνει αυτός. Σίγουρα θα γινόταν φοβερό noir film, έτσι το είχα στο μυαλό μου. Μπράβο και πάλι μπράβο.
    1 βαθμός
  48. Στείλε ένα pm στον admin να σε κατατοπίσει για τη διαδικασία (την οποία δεν γνωρίζω).
    1 βαθμός
  49. Είναι αυτό που έγραφα προ ολίγου καιρού σε άλλο νήμα: Από ένα (παικτικό) σημείο και πέρα, από ένα επίπεδο εμπειρίας και πάνω, καθώς το αυτάκι έχει "κουρδίσει" σε έναν ήχο, τον "κατεβάζει" στο χέρι. Οπότε, ότι και να πιάσεις, όπως και να παίζει, εσύ θα πας να βγάλεις "αυτόν" τον ήχο. Οι μαγνήτες, το κουτσουράκι, θα σου τον φέρουν λιγότερο ή περισσότερο- αλλά σε γενικές γραμμές θα είναι "αυτός" ο ήχος. Αν τα μαγνητάκια είναι κοντά σε αυτό που έχεις στο αυτί, όλα θα γίνουν πολύ πιο εύκολα...
    1 βαθμός
Ο πίνακας επιτευγμάτων έχει ρυθμιστεί σε Athens/GMT+02:00
×
×
  • Δημοσιεύστε κάτι...

Τα cookies

Τοποθετήθηκαν cookies στην συσκευή σας για να είναι πιο εύκολη η περιήγηση στην σελίδα. Μπορείτε να τα ρυθμίσετε, διαφορετικά θεωρούμε πως είναι OK να συνεχίσετε. Πολιτική απορρήτου