Προς το περιεχόμενο

Πίνακας συμμετοχής


Δημοφιλές περιεχόμενο

Προβολή δημοσφιλέστερου περιεχομένου από 29/10/2018 σε όλα

  1. 31 points
    Κι εφτασε η ωρα να δουμε το βιντεο με τα ριφ που μας κατεστρεψαν
  2. 28 points
    Liverpool Αγγλία, έτος 1996. Είμαι φοιτητής και τα Σάββατα κάνω βόλτες στο κέντρο της πόλης όπου περνάω τον περισσότερο χρόνο μου εντός μουσικομάγαζων δοκιμάζοντας κιθάρες. Στο μικροσκοπικό δωμάτιο της εστίας υπάρχει ήδη ένας no name, solid state (εννοείται) ενισχυτής και μια strat made in mexico που πήρα στην φθήνια μαζί με κάποια ανταλλαγή από έναν άγγλο συμφοιτητή. Επίσης ένα τετρακάναλο κασσετόφωνο κι ένα μικρόφωνο της κακιάς ώρας. Το μεγαλύτερο κιθαρομάγαζο της πόλης τότε έχει τοποθετημένες πλαγίως σε stand ένα κάρο strats, κάποιες standard american, άλλες mim και μερικές deluxe, ίσως και ακριβότερα μοντέλα αλλά δε θυμάμαι καλά. Εμένα το μάτι μου από τις πρώτες φορές έχει καρφωθεί σε μια sunburst american standard με rosewood neck γιατί αφού έχω παίξει σχεδόν με όλες, η συγκεκριμένη μου ψιθυρίζει λόγια ερωτικά όποτε την ακουμπάω. Τα λεφτά όμως που έρχονται απ' την Ελλάδα είναι τσίμα τσίμα και μια αμερικάνικη στρατ, ακόμα και σε τιμή Αγγλίας (οι τιμές τότε στην Ελλάδα ήταν φωτιά), είναι άπιαστο όνειρο. Ο υπάλληλος με τον οποίο έχουμε γίνει φίλοι πια έχει καταλάβει ότι υπάρχει χημεία με την κιθάρα όμως. Κι έτσι ένα μοιραίο Σάββατο που έβρεχε καρέκλες κι εγώ έχω βρει ξανά καταφύγιο μέσα στο μαγαζί, με πλησιάζει μ' ένα πλαστικό κύπελλο μαύρο καφέ και μου λέει (περίπου έτσι) αυτές τις κουβέντες που θα μείνουν στην ιστορία: "Λοιπόν έχω να σου κάνω μια πρόταση, τσέκαρα και με τον boss και είναι εντάξει. Αν θες, αποσύρω τη στρατ από τις προς πώληση και στην κρατάω. Μου δίνεις όσα λεφτά μπορείς, όποτε μπορείς. Όταν συμπληρώσεις το φουλ ποσό, την παίρνεις σπίτι". Και μου δίνει τον πιο πικρό καφέ που είχα γευτεί ποτέ αλλά ταυτόχρονα και τον ωραιότερο. Δε σκέφτηκα τίποτα, απλά είπα ναι και κόντεψα να τον αγκαλιάσω, πράγμα που εκείνος κατάλαβε και έφυγε προς τα εσώτερα του καταστήματος. Έβρεχε stratocasters όλη νύχτα στον ύπνο μου. Μη σας κουράζω, ακολούθησε ένα εξάμηνο αιματηρών οικονομιών και περιστασιακής εργασίας ως βοηθός ενός καθηγητή. Κι όταν λέεω βοηθός δεν εννοώ ότι δίδασκα αλλά κουβαλούσα βιβλία, τσάντες και συγγράμματα και έστηνα προτζέκτορες. Περιχαρής βέβαια. Οι μήνες δεν περνούσαν με τίποτα αλλά τελικά πέρασαν. Κι αφού έδινα κάθε τόσο ένα ποσό στον μπρο μου στο μαγαζί, έφτασε η στιγμή που πήρα τη στρατ στη θήκη της, δώρο πένες και στραπ κι ένα χαμόγελο με χτύπημα στην πλάτη από τον Harry. Φυσικά έτρεξα στην εστία και κούμπωσα την κιθάρα και δεν πρέπει να έχω ευχαριστηθεί τόσο πολύ στη ζωή μου αθλιότερο ήχο από αυτόν που έβγαζε ο απαράδεκτος ενισχυτής μου. Ευτυχία. Η κιθάρα είναι εννοείται ακόμα στην κατοχή μου και είναι πολεμικό εργαλείο με τα μέρη όπου έχει βρεθεί και με το ξύλο που έχει φάει. Έχουν αλλαχθεί πολλάκις οι μαγνήτες αλλά πλην αυτού δεν έχει γίνει κάποια επέμβαση, ακόμα και τα ταστα είναι τα ίδια. Είναι μοντέλο της χρονιάς που την αγόρασα (1996) κι έχει μικρο-ρελικιάσει στα χέρια μου. Το σώμα δεν έχει σχεδόν τίποτα αλλά στο πίσω μέρος του μπράτσου έχει φύγει το λούστρο κι εντός του ξύλου έχει εισβάλλει ο ιδρώτας του αριστερού μου χεριού, ζωγραφίζοντας μια υπέροχη μαυρίλα. Επίσης πάνω στο fingerboard έχει ανεξίτηλο σημάδι τις περιελίξεις της μπάσας μι από μια ιστορική σαβούρδα που έφαγε και "κατέβηκε" στα γρήγορα έναν όροφο με τις σκάλες. Δεν μασάνε τίποτα οι στρατ, απλά γίνονται ομορφότερες. Fast forward 22 χρόνια μετά. Τελευταίες μέρες του 18 μιλάω με γνωστό άρρωστο gear freak τραγουδιστή-κιθαρίστα και μέλος του φόρουμ και μου ανακοινώνει ότι περιμένει μια custom shop strat από Αγγλία μετά από ανταλλαγή. Μου στέλνει και το λινκ της σελίδας του καταστήματος να θαυμάσω το όργανο. Κι εκεί που κοιτάζω τις φωτογραφίες της κιθάρας, πέφτει το μάτι μου στο όνομα του καταστήματος το οποίο κάτι μου θυμίζει. Μετά βλέπω Liverpool στη διεύθυνση και θυμάμαι. Ναι η custom shop έρχεται από το μαγαζί που αγόρασα την αγαπημένη μου στρατ. Όταν φτάσει η κιθάρα, λέω να την δανειστώ να κάνω ένα συγκριτικό. Ίσως ανοίξω κανά θέμα κι εδώ. Δηλαδή και μόνο ότι η κιθάρα έρχεται από το συγκεκριμένο μαγαζί έχει για μένα τεράστια σημασία. Βέβαια έχει να ανταγωνιστεί προσωπική μουσική ιστορία 2 δεκαετιών. Για να δούμε...
  3. 26 points
    Στα μέσα Δεκέμβρη θα κυκλοφορήσει ένας δίσκος που χρόνια περίμενα. Μια συλλογή απο ακυκλοφόρητα κομμάτια απο το μακρινό 1988 μέχρι το 2016. Σύντομα θα γράψω λεπτομέρειες, προς το παρόν είναι διαθέσιμος για ακρόαση (3 τραγούδια) και παραγγελίες εδώ: https://thicktonerecords.bandcamp.com/album/keep-what-i-got?fbclid=IwAR2pbChPxly-uYREqqnt4-KLtqHcZGFruat5ejk7_yQ3cs3vShxJi3qwjrM
  4. 26 points
    Με ρώταγαν κάποια παιδιά για το σύστημα που περνάω κομμάτια (covers), καθώς και τον τρόπο μελέτης στη κιθάρα που μπορεί ομως να φανεί χρήσιμο και για άλλα όργανα. Τα έγραψα στο Forum όπου γίνεται σχετική συζήτηση αλλά τα γράφω και εδώ, ενώ στο τέλος φιλοσοφώ και λίγο περι της χρησιμότητας ή οχι, των covers. 1. Ακούω το κομμάτι πολλές φορές. Το πρωτο πραγμα στην εκμάθηση της μουσικης ειναι να ακουμε μουσικη. Και ολων των ειδων τις μουσικες, οχι κολλημα σε ενα ειδος. 2. Μετα το ξανακουω πολλες φορες πιο αργα ομως στο 90% της ταχυτητας, ισως και λιγο πιο αργα, αναλογα το κομματι. Μονο αν μπει στο μυαλο μου, θα το εχω μετα και στα χερια, τα οποια το μονο που χρειαζονται ειναι εξασκηση -πολυ ή λιγη, αναλογα το επιπεδο του καθενος. Πρεπει να το τραγουδαω το κομματι, να ξερω απο εξω τη μελωδια. Χρησιμοποιώ για αναπαραγωγή ήχου και μελετη το προγραμματακι subscribe που υπαρχει για ελευθερο downloading εδω : http://www.seventhstring.com/xscribe/download.html Μπορει να μειώνει την ταχυτητα του κομματιού, χωρις να αλλοιώνει σημαντικά τον ηχο και ετσι ειναι ευδιάκριτος ακομα και σε πολυ αργή ταχύτητα. Επισης εχει τη δυνατότητα αλλαγης τονου, ακομα και σε μορια, παλι με ελαχιστη πτωση ποιοτητας. 3. Μετα καθομαι και προσπαθω να βγαλω την πρωτη φραση στο 90% περιπου (οχι πιο αργα), εστω slopy (με μουτζουρες λαθη κλπ στο αριστερο χερι) για να εχω αρχικά, σωστο το δεξι χερι. Τα ρυθμικα δηλαδη και τα πανω κατω της πενας να ειναι σωστα. Αν το βαλω να το περασω απο τη αρχη πολυ αργα, θα πεσω στην παγιδα και θα το μαθω με οτι πενα βολευει και ετσι στην πραγματικη ταχυτητα δεν θα παιζεται συνηθως με τιποτα. 4. Μετα κανω slowdown στο 80% και αρχιζει η δουλεια για το αριστερο χερι, ετσι ωστε να "καθαρίσουν" οι νοτες. Αν δεν μπορω στο 80% παω και πιο αργα, αναλογα το κομματι. Βασικό: Το δεξι χερι πρεπει να ακολουθει τα patterns που ειχα και στο 90% 5. Μετα ξεκιναω να ανεβαζω 3-4% καθε φορα, οταν πια σε καθε φραση, μετα απο οσες επαναληψεις χρειαστουν, εχει καθαρισει το παιξιμο και εχουν αποκτησει τα χερια muscle memory. Βασικα ολα ειναι θεμα παραγωγης της μυελινης απο τον οργανισμο μας, κατα την διαδικασια των επαναληψεων. Εδω κι ενα σχετικο, πολυ ενδιαφερον βιβλιο γα διαβασμα: The Talent Code. 6. Μετα συνεχιζω μεχρι να παιζω τη φραση και πιο γρηγορα απο το original. 7. Μετα παω στη επομενη φραση, ακολουθω τα ιδια. 8. Μετα παιζω και τις δυο φρασεις σε πιο αργη ταχυτητα, προσεχωντας ιδιαιτερα το σημειο "ενωσης τους". Το οποιο σημειο αν χρειαστει, το απομονωνω και το μελεταω ξεχωριστα, με πολλες επαναληψεις απο αργα σε πιο γρηγορα κλπ. Παντα προσεχω οταν κανω slowdown, το pattern στο δεξι χερι να ειναι ιδιο με της γρηγορης ταχυτητας. 9. Επομενες δυο φρασεις τα ιδια. Και τις κολλαω στις δυο πρωτες που εχω ηδη περασει. κ.ο.κ. 10. Μετα παιζω ολο το κομματι αρχικα στο 80-90% και μετα αυξηση της ταχυτητας οσο παει. Ή αν ειναι πολυ μεγαλο το κομματι, παιζω ενα μερος καθε φορα - A, B, C, bridge κλπ - και μετα τα ενωνω και το παιζω ολοκληρο. Παρόμοιο τροπο ακολουθώ οταν μελεταω κατι απο παρτιτουρα ή tab κλπ, με το μετρονομο. Αρχικα λιγο πιο αργα, για να τσεκαρω τα patterns του δεξιου χεριου, μετα slowdown για το αριστερο χερι και μετα σταδιακη αυξηση της ταχυτητας. Την ταχυτητα στο μετρονομο την φτανω μεχρι το 110%, ή οσο περισσότερο μπορω, ετσι ωστε στο live το 100% να μου φαινεται "παιχνιδακι". Το μονο μειονεκτημα του transcribe software, ειναι οτι δυστυχως μονο μειωνει την ταχυτητα. Δεν μπορει και να την ανεβάζει. Ποτέ στο live δεν μπορουμε να φτάσουμε τις δυνατότητες μας στο 100%, οπως οταν ειμαστε ανετοι στο σπιτακι μας, αραχτοι με το καφεδακι/ποτακια μας κλπ. Θα υπαρχουν πολλοι παραγοντες που θα μας φρεναρουν την αποδοση. Επισης ενας πολυ σημαντικο λογος για να εχουμε ενα κομματι για πλακα πριν το παιξουμε live, ειναι οτι πρεπει να το διασκεδαζουμε κι εμεις, οχι μονο το κοινο. Αν βγουμε να παιξουμε και εχουμε κολλημενα τα ματια πανω στην ταστιερα να μη μας φυγει καμια νοτα και καθηλωμενοι σαν κουτσουρα σε μια μερια, θα χασουμε το fun της υποθεσης και βασικα... δεν θα βλεπουμε τα κοριτσακια απο κατω Θα τελειωσει το Live, δεν θα εχουμε καταλαβει τιποτα και θα ειμαστε και πτωματα (εγκεφαλικα). Ετσι, ουτε μετα το Live, θα διασκεδασουμε. Επίσης θα ήθελα να επισημάνω κατι για τα covers γενικά. Τα covers δεν ειναι πανάκεια, αλλα ειναι ομως απαραίτητα για ανάπτυξη τεχνικης. Απο εκει ξεκινάμε και φτανουμε στο σημειο να παιζουμε τα δικα μας, μεσα φυσικα κι απο τα θεωρητικα της μουσικης και γενικα ολα τα μαθηματα της μουσικης, ακομα και ιστορια κλπ, οχι μονο το practice. Και βασικα πρεπει να ΑΚΟΥΜΕ πολυ, καλη μουσικη ολων των ειδων. Δεν πρεπει να μενουμε και να μελεταμε ενα ειδος και ιδιαιτερα να κολλαμε σε εναν ή ελαχιστους κιθαριστες. Θα γινουμε κοπια του. Οταν παιζουμε τα δικα μας (ειτε σε μια μπαντα, ειτε αυτονομα σαν σολιστες) θα εχουμε φυσικα το δικο μας στυλ και θα το υποστηριζουμε, αλλα η μελετη ειναι διαφορετικο πραγμα και πρεπει να απλωνεται παντου. Ποτε δεν ξερεις τι θα σου ερθει κι απο που, το οποιο θα σου ανοιξει νεους οριζοντες για τη δικια σου μουσικη. Με τα covers που ανεβαζω, ισως (μαλλον σιγουρα δηλαδή), εχω δημιουργησει την εντυπωση του coverά. Εξηγω οτι, με τα covers δεν στηνω ρεπερτοριο. Τα κομματια δεν τα θυμαμαι μετα απο μερικες μερες να τα ξαναπαιξω, και συνηθως δεν τα ξαναπαιζω. Αν καποια στιγμη μετα απο καιρο θελω να τα ξαναπαιξω, θα πρεπει να κατσω να τα ξανακοιταξω. Και τοτε, παντα ανακαλυπτω νεα πραγματα μεσα τους, που δεν ειχα προσεξει αρχικα, λογω του τοτε επιπεδου μου. Ολη η δουλεια λοιπον που χρειαζομαι ως μουσικος, εχει γινει κατα την μελετη τους. Τα "χωνευω", και μου χρησιμευουν αλλου στη μουσικη μου πορεια. Και αυτο ειναι πολυ βασικο, επειδη συμμετεχω και στη δισκογραφια ως (οχι ακριβως "session"), που τις περισσοτερες φορες του ζητουν οχι απλα να παιξει μερικες νοτες απο μια παρτιτουρα, αλλα να δημιουργησει κατι νεο ή γενικα να δωσει κατι δικο του ηχητικα και παιχτικα. Ολα αυτα που ακολουθω στην πορεια μου, ετσι και τα covers, μου εχουν χρησιμευσει πολυ, ως καλη "τροφη" για το μυαλο, για να παιζω χωρις να κοπιαρω. Αν και πολλες φορες εχουμε "παραγγελιες", τυπου "βαλε λιγο Santana, ή Edge, Andy Summers, Nickelback, Pantera, Muse, Pearl jam, Soundgarden, κλπ" και φυσικα, παλι ειναι χρησιμα τα covers. Βασικά χαίρομαι οταν ακουω καποιον να αναγνωριζει το παιξιμο μου, μεσα σε τυχαια κομματια. Καποια στιγμη, Θεου... ή μαλλον χρηματος θελοντος, πρεπει να "χρησιμοποιησω" τον εαυτο μου, και προς οφελος καθαρα δικο μου, σε δικο μου cd εννοω. Μη φοβαστε τα covers λοιπον, αρκει να ειστε ανοιχτομυαλοι και δεν κανετε covers συνεχως μονο ενος ειδους μουσικης ή ενος κιθαριστα. Σπυρος Δελτα
  5. 23 points
  6. 22 points
  7. 21 points
    Γεια σας κι από μένα. Ένα από τα πιο αγαπημένα κομμάτια για ακουστική του Masaaki Kishibe. Το παίζω χρόνια αλλά τώρα κάθησα να το μάθω κανονικά. Ελπίζω να σας αρέσει. Η ηχογράφηση έγινα με ένα rode nt4 και η κάρτα είναι η spl crimson. Το κούρδισμα είναι DADGAD και η κιθάρα μου είναι η παλιά μου του Λαμπή ,με αλλαγμένο καπάκι πρόσφατα. Κάθε σχόλιο τεχνικής και καλλιτεχνικής φύσης δεκτό! Ευχαριστώ για την ακρόαση.
  8. 21 points
    Εγώ έχω......πέντε αγαπημένες......η μάλλον 6.....γωνιες. Στην πρώτη ακούω μουσική και πινω και καπνιζω :P Στη Δευτερη παιζω κιθαρα και πινω και καπνιζω Στην Τριτη το στουδιακι.....οπου πινουμε καπνιζουμε Στην Τεταρτη ειναι το στουδιον για Video και φωτογραφία οπου ΜΟΝΟ καπνιζουμε (οι αριθμοι στα Monitors επεξηγουν ποιες οθονες ειναι ζευγη) Στην πεμπτη απολαμβανουμε καπνιζονταςτηλεοραση....και στην Εκτη βλεπω VHS και Laser Disc συνηθως με τσιγαρο
  9. 20 points
    Kαλησπερες. Ενα μικρο κομματακι.
  10. 20 points
    Mετά από καιρό, αξιώθηκα να τελειώσω μια ηλεκτρική που είχα στα σκαριά κάμποσο. Ένα πασίγνωστο concept (ειδικά με τους EMG θυμίζει πάρα πολύ μια κάποια Pensa/Suhr) με πολλα καλούδια και αλλιώτικα specs. Μια drop top υλοποίηση (δηλ, χοντρό καπάκι με λυγισμένο arm contour), με γεναιόδωρο faux binding (μου αρέσουν τα binding παχιά, να φαίνονται καλά στο ανφάς και να "περιγράφουν" ωραία το όργανο), Short scale (24.6"), hand rubbed κόκκινο burst, όλο στο χέρι -παρουσία του ιδιοκτήτη, με weight relief, χειροποιητα αλουμινένια covers, βαμμένο στο χέρι custom switch tip, stainless steel frets, κοκκάλινο stained-black nut, ελαφρώς βαμμένα μεταλλικά knobs για να ταιριάξoυν με το ιδιαίτερο "vintage copper" των Schaller κλειδιών και tremolo. Το μανίκι είναι φινιρισμένο με true-oil και η στάμπα-logo Pink Floyd inspired σχεδιασμένη στο χέρι. Ακολουθεί ένα αναλυτικό spec list: Βody: American Red Alder w/weight relief Top: Flamed Maple Neck: European Figured Maple, Soft V assymetrical profile, 21mm@first fret. 2-way truss rod, body end adjustment Fingerboard: Tiger Maple w abalone dots & side markers, 9.5"-12" conical radius, 24,6" scale length, Stainless Steel jumbo frets, Bone nut (black stained) Schaller DaVinci tuners vintage copper Schaller tremolo vintage copper EMG DG20 David Gilmour pickups & electronics. Vol -Bass/Treble boost-Mid boost. Extra "neck on" mini switch Handcut Aluminum Back control-plates Hand rubbed "peachburst" top w/ faux binding technique. Sprayed "black red" body Gloss nitro-alkyd clear top coats Weight 3,6kg Aκολουθεί φωτορεπορτάζ. Ευχαριστώ για τον χρόνο σας. Οποιαδήποτε κριτική/γνώμη/απορία ευπρόσδεκτα. Με τιμή, Φάνης Πλουμής, Alfa Handcrafted Guitars, Πνοή και Νύξη workshop
  11. 20 points
    Δεν είναι καινούρια, αλλά λίγα έχουν αλλάξει! Οι κιθάρες βέβαια μπαίνουν στην άκρη για να χωράμε κι εγώ και οι μαθητές ή μουσικοί που τριγυρνούν στον χώρο! Στο υπνοδωμάτιο πάντα υπάρχουν άλλες 2-3 κιθάρες (για παν ενδεχόμενο) και φυσικά άλλο αγαπημένο στέκι στο σπίτι, παραμένει το σαλόνι με τον καναπέ που βυθίζεσαι μέσα και παίζεις την οποιαδήποτε κιθάρα unpluged, κάνοντας πως βλέπεις τηλεόραση!!!
  12. 19 points
    Kαλησπερες παρα το οτι εχει περασει η 12η βραδυνη. Eνα κομματακι που φτιαξαμε με τους συμφορουμιτες,καλους φιλους κι αδερφους fusiongtr(Φασιον) και Terry RoscoeBeck5. To πιο πιθανο ειναι οτι δε θα το θυμουνταικαι οι ιδιοι μια και εχει περασει παρα πολυς καιρος απο τοτε που το γραφαμε. Αυτα τα ολιγα.
  13. 19 points
    Για τον δίσκο μου KEEP WHAT I GOT Πρώτα, να ευχαριστήσω όλους τους μουσικούς που συμμετέχουν εδώ. Πιστεύω πως η αγάπη για τη μουσική και ο αλληλοσεβασμός μας διακρίνονται με καθαρότητα. Κατόπιν, τον Δημήτρη Καραβασίλη που επιμελήθηκε το μάστερινγκ (κι έκανε θαύματα), τον Σάββα Γεωργιάδη που φρόντισε όλα τα διαδικαστικά βήματα μέχρι την ολοκλήρωση του άλμπουμ και τον Κώστα Μπρουμά που χάρισε τις υπέροχες φωτογραφίες του στην έκδοση. Οι Blues Wire βέβαια έχουν την μερίδα του λέοντος σε συμμετοχή, διόλου τυχαία αφού είναι το γκρουπ με το οποίο πορεύομαι αγκαλιά όλη την μουσική ζωή μου, όμως υπάρχουν αρκετές διαφοροποιήσεις σε σύνθεση και υλικό, γι αυτό και επέλεξα να κυκλοφορήσω αυτό το υλικό με το όνομα μου. Το Dealing with the enemy είναι ηχογραφημένο το 1991 όταν μπήκαμε στο στούντιο να καταγράψουμε υλικό για ενδεχόμενη κυκλοφορία, τελικά έμεινε στο ράφι, υπάρχει όμως στην ολότητα του (19 κομμάτια), το θεωρώ αξιόλογο κι ενδεικτικό του ήχου μας εκείνη την εποχή κι ευελπιστώ μια μέρα να εκδοθεί. Σωτήρης Ζήσης-μπάσο, Αλέξης Αποστολάκης-ντραμς, Νίκος Ντουνούσης-κιθάρα. Ίσως η σύνθεση που το γκρουπ έπαιζε πιο πειθαρχημένα από ποτέ. Μαζί μας έπαιξε πλήκτρα ο εξαίρετος Γιώργος Πεντζίκης. Τα Wait on time & Juke box played my blues είναι ζωντανές ηχογραφήσεις από το Μπλού Μπάρελ στη Θεσ/νίκη. Νομίζω έγιναν το 2014 από την ομάδα Blueberry. Εδώ το γκρουπ ακούγεται στην τελευταία του μορφή – που κρατάει μέχρι σήμερα, με τον Σωτήρη στο μπάσο (πάντα!) και τη Νίκη Γουρζουλίδου στα ντραμς. Και τα δύο δείχνουν την εξαιρετική χημεία που αναπτύχθηκε ανάμεσα μας και κυρίως το πόσο καλή shuffle blues ντράμερ είναι η Νίκη, κάτι που προσωπικά εκτιμώ αφάνταστα. Το Last fair deal είναι ζωντανά ηχογραφημένο νομίζω στο House of art στην Αθήνα αρχές της δεκαετίας 2000-2010, στα πλαίσια μιας σειράς παραστάσεων που είχαμε επιμεληθεί με τίτλο Story of the blues. Εδώ είμαστε εγώ, ο Σωτήρης, ο Αλέξης και ο Γεώργιος Μπαντούκ-φυσαρμόνικα (και τι παίξιμο!) που έγραψε τη δική του ιστορία με το γκρουπ. Στις παραστάσεις συμμετείχαν και οι Χάρης Καπετανάκης-σαξόφωνο & Γιάννης Οικονομίδης-τρομπέτα που καθορίζουν την αισθητική του κομματιού με το παίξιμο τους, καθώς και η αγαπημένη μας Τζένη Καπάδαη που δεν ακούγεται στο συγκεκριμμένο, όμως έδωσε την ψυχή της σε πολλά τραγούδια του σετ. Νοιώθω περήφανος για τούτη την απόδοση του κλασσικού αυτού τραγουδιού, είναι σαν να το μπολιάσαμε στους ήχους και την αισθητική της Νέας Ορλεάνης, κάτι που πιστεύω του ταίριαξε πολύ. So easy to love you. Το 1988 ήρθε για πρώτη φορά στην Ελλάδα ο μυθικός Carey Bell και παίξαμε μαζί στο Παραρλάμα. Απ’ όσο θυμάμαι, πήγαμε σε κάποιον ραδιοφωνικό σταθμό πριν την συναυλία για συνέντευξη. Κλήθηκα να έχω μαζί και μια ακουστική κιθάρα just in case… Δεν θα ξεχάσω ποτέ το τρέμουλο στα γόνατα και στα χέρια μου όταν μας ζήτησαν να παίξουμε κάτι ζωντανά στον αέρα. Η ταραχή μου γιγαντώθηκε όταν ο Μπελ είπε να παίξουμε κάτι από Σι. Άλλαξα στα γρήγορα το κούρδισμα σε μια χορδή (νόμιζα θα τα κατάφερνα καλύτερα έτσι) και ξεκινήσαμε, για πρώτη φορά μαζί, με τα μικρόφωνα μπροστά μας να περιμένουν. Δεν θέλω να ευλογήσω τα γένια μου (που τάχω) όμως από τις αρκετές εκτελέσεις του τραγουδιού του που έχω ακούσει, πιστεύω πως τούτη ίσως είναι η πιο βαθειά και πιότερο φορτισμένη συναισθηματικά. Και μολονότι σε τρία και κάτι λεπτά έχω κάνει τόσα λάθη που θάπρεπε να ντρέπομαι, τουναντίον, θεωρώ την συμμετοχή μου στο κομμάτι ως ένα από σπουδαιότερα «παράσημα» που αξιώθηκα να λάβω. Τα Sunrise on the bayou, The quiet man, If you feel & Done a lot of wrong things ηχογραφήθηκαν μάλλον το 1998 όταν με τους Σωτήρη, Αλέξη και Μπαντούκ κάναμε ένα ντέμο δουλεύοντας σε υλικό που λίγο αργότερα οδήγησε στο άλμπουμ Fence. Το πρώτο αποτέλεσε μια από τις λίγες ολοκληρωμένες μου προσπάθειες στο στυλ Zydeco, ένα είδος μουσικής που ευδοκιμεί στην περιοχή των βάλτων της Λουιζιάνα, κυρίως από Γαλλόφωνους κατοίκους. Μέχρι που τραγούδησα στο τέλος και ένα δίστιχο στην Γαλλική! Περίπου… Το δεύτερο είναι ένα τραγούδι που έγραψα για τον Snowy White, έναν κιθαρίστα που αγαπώ πολύ, στην τελική μίξη χρησιμοποίησα και μερικά σημεία κρουστών/ακουστικής που παίζονται στην ηχογράφηση του άλμπουμ. Το If you feel αποτελεί άλλον έναν φόρο τιμής σε έναν μουσικό που με επηρέασε έντονα και τον αγάπησα βαθειά, τον Toy Caldwell (Marshall Tucker Band), ίσως έκπληξη για κάποιους, για μένα όμως έναν γίγαντα της αμερικάνικης μουσικής και λατρεμένο κιθαρίστα. Το κομμάτι που κλείνει τον δίσκο είναι του Bobby Charles, εμείς το πρωτογνωρίσαμε από τον Paul Butterfield και τη μπάντα του κι εκεί εστιάσαμε στην εκδοχή μας. Γλυκόπικρο, μελαγχολικό και αισιόδοξο ταυτόχρονα, λίγο αυτοσαρκαστικό, νομίζω a perfect closing track… Το Get me some είναι το πρώτο από τα δύο τραγούδια που έχουν κυκλοφορήσει στο παρελθόν. Πρώτη φορά σε CD βέβαια, από το μακρινό 1989 και το βινύλιο του Γιώργου Γάκη Keep on rock ‘n rollin’. Ο Γιώργος είναι άνθρωπος που αγαπώ πολύ, αδελφός, έχουμε μοιραστεί πολλά για μεγάλο διάστημα. Ήταν χαρά και τιμή μου που έπαιξα σε αυτές τις ηχογραφήσεις. Εκτός της κύριας φωνής, ο Γιώργος παίζει και μπάσο εδώ, μαζί ο Γιώργος Δημητριάδης στα τύμπανα και ο Σωτήρης Γάκης στα φωνητικά. Το Whorehouse blues είναι το δεύτερο τραγούδι που έχει δει το φως της δημοσιότητας, ηχογραφήθηκε το 2016 και ήταν η συμμετοχή του γκρουπ σε έναν δίσκο αφιέρωμα στη μνήμη του αξέχαστου Λέμυ των Motorhead που βγήκε με το αντίστοιχο έντυπο αφιέρωμα του περιοδικού Metal Hammer Greece. Αποτέλεσε έκπληξη για μας η πρόταση, όταν όμως ο Κώστας Χρονόπουλος επέμεινε με ευγένεια και ενδιαφέρον, μπήκαμε στο Revolver studio του Δημήτρη Καραβασίλη και ουσιαστικά με ένα take καταθέσαμε τη δική μας άποψη για το μπλουζιάρικο-αλήτικο τραγούδι. Μαζί με τη Νίκη στα ντραμς και τον Σωτήρη στο μπάσο, φυσαρμόνικα έπαιξε ο πολύ καλός φίλος της μπάντας Γιώργος Μιρτσιώτης. That heavy load… Σπαρακτικό για μένα μπλουζ, έντονο και απελπισμένο, πάντα με εντυπωσιάζει η αγάπη που του δείχνει το κοινό. Ζωντανή ηχογράφηση σε μπαράκι της Κατερίνης, πιθανόν το 2013. Νίκη-Σωτήρης και ο φίλος και συνοδοιπόρος για χρόνια Γιάννης Κανάλης στη φυσαρμόνικα, ο κύριος πρόεδρος, με τη δική του μακρά ιστορία στη μουσική σκηνή της Θεσσαλονίκης. Το String King είναι στούντιο ηχογράφηση, ίσως το 1993, παίζουμε με τον Σωτήρη στο μπάσο και τον Αλέξη στα ντραμς, πλήκτρα παίζει ο καλός φίλος Άκης Κατσουπάκης. Το Mystery train είναι χιλιοεκτελεσμένο τραγούδι, όμως ήθελα πολύ να βρει θέση στη συλλογή αυτή γιατί με τρελαίνει η χαρά που έχουμε! Εδώ είμαστε οι Lo-Fi Kings, ένα σχήμα που σκαρώσαμε με τους φίλους από τα Γρεβενά Νίκο Μπέλτσιο-ακουστική κιθάρα/φωνή και Γιώργο Δούμα-μπάσο/φωνή. Παρέα ζήσαμε αλησμόνητες στιγμές, τέτοια είναι και αυτή η ηχογράφηση που δεν ξέρω που έγινε, πιθανόν κάπου κοντά σε Κοζάνη η Γρεβενά και μάλλον γύρω στο 2003. All aboard! Τέλος, το Sol Wind. Ένα ινστρουμένταλ με ιδιαίτερη σημασία για μένα, απόσπασμα ενός μεγαλύτερου τραγουδιού με αρκετή δόση ψυχεδέλειας μέσα του. Εδώ χωρίς λόγια αλλά με τη μαγική κιθάρα του Κώστα Βρετού, ενός μουσικού που εκτιμώ αφάνταστα και ενός χαρακτήρα που θαυμάζω. Ο Κώστας είναι παιδί διαμάντι, είναι μεγάλη μου τιμή και χαρά που μου έδωσε το ελεύθερο να συμπεριλάβω το κομμάτι αυτό στον δίσκο. Παντελώς on the spot σε ραδιοφωνική εκπομπή το 2014. Ίσως η απόλυτη αρμονία και ευτυχία στη μουσική, δυο άνθρωποι με διαφορετικές καταβολές κι επιρροές, πλησιάζουν και τελικά μαζί δημιουργούν ήχο που καταγράφεται άπαξ και θάλεγα πως διαθέτει την μαγεία ενός φωτογραφικού κλικ. ΠΙΟ ΠΡΟΣΩΠΙΚΑ Η συλλογή αυτή με απασχόλησε αρκετά χρόνια. Στο πέρασμα τους, κάποια κομμάτια διαγράφηκαν από τη λίστα, άλλα προστέθηκαν αργότερα. Ήθελα όμως να κυκλοφορήσει κάποια στιγμή, και γιατί αποτελεί έναν συνδετικό ιστό της πορείας μου, κυρίως όμως γιατί ήθελα να αφιερώσω την έκδοση στους γονείς μου. Τον Θανάση και τη Νίτσα, που τόση αγάπη μου χάρισαν και τόσα σημαντικά με δίδαξαν. Φανταζόμουν ένα εξώφυλλο διαφορετικό, με παλιές φωτογραφίες από το χωριό, ασπρόμαυρες και ξεφτισμένες, που η φθορά τους όμως ποτέ δεν κατάφερε να σβήσει το φως από τα πρόσωπα μας. Και αναλογιζόμουν με χαμόγελο τη στιγμή που θα έβλεπαν το άλμπουμ, το περίμενα με λαχτάρα. Έλαχε να μην προλάβουν. Αναπαύονται αγκαλιά – όπως πέρασαν ολόκληρη την κοινή τους ζωή – πίσω από το σχολείο του Βατοχωρίου της Φλώρινας, στην Μπρέζνιτσα, αντικρίζοντας τα δέντρα στο Μπούτσι και ακούγοντας την φύση ολόγυρα. Κι εγώ δακρύζω σαν τους θυμάμαι και γράφω για κείνους, και αναθεματίζω την τσαπατσούλικη φύση μου και την αναβλητικότητα του χαρακτήρα μου που δεν κατάφερα να τελειώσω έγκαιρα. Από την άλλη, πότε χρειάστηκαν δώρα και αποδείξεις; Ποτέ. Και η αγκαλιά τους ο κόσμος ολάκερος, η συγχώρεση τους δεδομένη και λυτρωτική. Έχω όμως δίπλα μου τον μονάκριβο αγαπημένο μου αδελφό, Νίκο. Σε αυτόν είναι αφιερωμένος αυτός ο δίσκος και μαζί, απο τους δυο μας, για τους γονείς μας.
  14. 19 points
    Καλησπέρα παιδιά. Στον παρακάτω (ή παραπάνω) σύνδεσμο μπορείτε να ακούσετε (και να δείτε) το πρώτο single του επερχόμενου δίσκου μας (Bag of Nails - ''The Wolf Inside Me'') που θα κυκλοφορήσει σε βινύλιο απ' την Nasoni Records, Berlin το Νοέμβρη που μας έρχεται. Καλή ακρόαση. Πάνος από Bag of Nails.
  15. 19 points
    Αύριο βράδυ (16/9) στις 9, ξεκινάω μετά απο πολύ καιρό μια ραδιοφωνική εκπομπή για τα μπλουζ... 91,4 FM Στο Κόκκινο Καλά να είμαστε, όσοι επιθυμείτε, θα τα λέμε κάθε Δευτέρα για μια ωρίτσα με μουσικές και (λίγο, ελπίζω ) μπλα μπλα. Και στο internet εδώ: https://www.stokokkino.gr/liveThessaloniki.php…
  16. 18 points
    Ενα κομμάτι που έγραψα μεταξύ 2005 και 7 πάνω σε μια βυσσινί Fender Telecoustic. Αφορμή η ενδοσκοπική φάση της εποχής εκείνης. Στην ηχογράφηση που έκανα σε μια γκαρσονιέρα στον μαγευτικό Ψαθόπυργο Αχαΐας, συμμετοχή είχε ο φίλος μου Νίκος "Jazzman" Σταμούλης που έπαιξε τα ηλεκτρικά πιάνα που απογειώνουν το κομμάτι, με την ρυθμική αισθητική ενός ντράμερ αφού έχει διπλό ταλέντο. Το γλυκό έδεσε στα arpeggiators o ανιψιός μου και Producer/Dj, Νίκος Ησαγιόγλου. Στο Mix ανεβάζω μια μίξη που απλά έχει mojo. Δεν είναι η reference και με τις δυναμικές που πρέπει αλλά αυτή είναι που έχω συνηθίσει να ακούω και να απολαμβάνω όταν μερακλώνω. *Edit 24/9/2019 - Ανέβασα την εκδοχή με... φυσικότερα ντραμς στο βίντεο.
  17. 18 points
    Όχι το στούντιο αλλά το σημείο που κάθεστε και χάνεστε! Εγω π.χ. έχω ένα χώρο - γραφείο εργασίας με τα "παιχνίδια" μου και βρίσκομαι εκεί τις περισσότερες ώρες της ημέρας. Πρέπει να είναι εργονομικό για κάθε χρήση. Δουλειά, μουσική ή ότι άλλο κάνει ο καθένας. Το γραφείο μου είναι ιδιοκατασκευή. Το laptop που έχει το Cubase και τα σύνθια με το controller στο ειδικό συρτάρι απο κάτω. Δεν αποχωρίζομαι τα έμπιστα ηχεία μου ποτέ. Μια κιθάρα παντός καιρού είναι πάντα δίπλα ότι και να συμβεί. Άνθρωποι είμαστε. Ποτέ δεν ξέρεις. Για να δούμε που είστε.
  18. 18 points
    κατα τα πρότυπα Λάκη είχα κάποτε και εγώ 4...ένα στο γραφείο, ένα καθώς πρέπει χομσινεμα, ένα στο υπόγειο και ένα στο δωμάτιό μου.... Του γραφείου καταργήθηκε, το χομσίνεμα βλέπει μόνο ειδήσεις όταν πλένω πιάτα, στο υπόγειο μένει για μελλοντική χρήση και για την ώρα δανείζει μηχανήματα στο δωμάτιο. Του δωματίου το βλέπετε εδώ, αν και τώρα στήνω ένα πιό εργαστηριοειδές κάτω απ τα κεραμίδια όπου τον χειμώνα θα δουλεύω με άνορακ και το καλοκαίρι με το φανελάκι... μπας και φτιάξω καμιά κιθάρα.... Βλέπετε την άποψη της καρέκλας, γιατί για να σας δείξω την άλλη με τα όργανα πρέπει να ανέβω πάνω στο keyboard Οι δίσκοι είναι από το 1700 έως το 1975
  19. 17 points
    Γεια σε όλους, ειμαι ο ενας από τους γιους του Γιάννη. Ευχαριστω για τις σκέψεις σας να ξέρετε ότι το τελευταίο καιρό (τρία χρόνια) υπέφερε από αρρώστιες και τώρα αναπαύθηκε και μάλιστα ειρηνικά. Αντι για θρήνο σας προτείνω να βάλετε το έργο του ειδικά Socrates δυνατά και να πιείτε μια μπίρα στην μνήμη του, αυτό θα ήθελε. με εκτίμηση, Άρης Σπάθας ΥΓ: Δευτέρα στις 6 το απόγευμα θα γίνει η τελετη στον Άγιο Σεραφείμ στην Παλιά Πεντέλη οποίος θέλει είναι ευπρόσδεκτος να έρθει.
  20. 17 points
    Ενα μικρο κομματακι που φτιαξαμε με τον καλο φιλο και συν-φορουμιτη Νικο Αραβανη.
  21. 17 points
    Καλημέρα σας αγαπητοί συνάδελφοι. Κάμω ποδαρικό/δοκιμή στην κατηγορία κλιψ του νέου φόρουμ με ένα πρόσφατο κομμάτι που πήγαινε για τραγούδι αλλά δε μου έκατσε τελικά και το άφησα ως ινστρουμένταλ. Δεν ξέρω αν έχω συμπληρώσει τα πεδία σωστά και δε βλέπω να υπάρχει προεπισκόπηση πια οπότε θα δείξει.
  22. 17 points
    Τελείωσε πριν δυο μήνες, περίμενα 40 χρόνια, από περίπου 10 χρονών. Κάποια πράγματα παίρνουν καιρό.
  23. 16 points
    Καλησπέρα φίλοι μου. Σήμερα είχα μια ευχάριστη έκπληξη από το μακρινό 1989 και είπα να την μοιραστώ μαζί σας. Με παίρνει τηλέφωνο ο καλός μου φίλος και συμφοιτητής παλιά, ο γιατρός ο Πάνος στο κινητό και μου λέει άκου λίγο. Μάλιστα μου έκανε και πλάκα γιατί μου λέει, άκου φίλε τι έγραψα (ο πάνος έχει μουσική παιδεία, έκανε αρμόνιο δισκαλο και έχουμε μ$@$#@$ πολλές φορές μαζί μουσικά και έπαιζε και καλά) Για να μην τα πολυλογώ βρήκε μια κασέτα μου που είχε χαθεί σε μετακομίσεις παλιά και ήταν στην κατοχή του, γιατί έχουμε συγκατοικήσει, έχουμε κάνει κοινόβια με γκόμενες και πολλά αλλα με αυτό το παιδια που περιείχε ηχογραφήσεις που είχα κάνει όταν ήμουν δεκατεσσάρων χρονών, το θυμάμαι αυτό γιατί θυμάμαι τις περιόδους που είχα διάφορο μουσικό εξοπλισμό, με το Yamaha PSR 500. Γενικά μικρός ηχογραφούσα πολύ αλλά δεν έχει διασωθεί πολύ υλικό, σχεδόν όλες οι κασσέτες έχουν χαθεί και αυτή που τελικώς διεσώθη και την βρήκε, ήταν και η μοναδική που περιείχε τα συγκεκριμένα κομμάτια μου μέσα. Πραγματικά συγκινήθηκα, μερικά δεν τα θυμόμουν καν. Έκανα μια μικρή επιλογή και αποφάσισα να τα μοιραστώ μαζί σας, εδώ με τους καλούς φίλους του noiz. Ολοι οι ήχοι είναι από αυτό το όργανο και γραμμένοι στον υποτυπώδη sequencer του που αν θυμάμαι καλά είχε την δυνατότητα να γράψεις και να αναπαράγονται μεχρι 5 κανάλια/5 οργανα ταυτόχρονα του ακομπανιαμέντου με φυσικά δυνατότητα αλλαγής οργάνου στο κανάλι κατά τη διάρκεια. δεν θυμάμαι με τι το συνδεα για να κάνω το midi dump, νομίζω είχα πάρει κάποιο εξάρτημα ή το έκανα απο το Atari ST γιατι είχε περιορισμένο αριθμο κομματιών στην μνημη. Το audio recording είχε γίνει σε ενα compact cassette system της sony που θυμάμαι ακουγόταν πολυ καλά. Ακούγοντας τον εαυτό μου μετά από 30 χρόνια τα συναισθήματα ειναι δυνατά. Πάντα είχα την τρέλα να γράφω μουσική και να παίζω παιχνίδια και να είμαι ΠΑΣΟΚ. Ακόμα την έχω!. ΓουΊουου!!!!!! Στις συνθέσεις βλέπω τα κενά μου αλλά μπορώ να πω άφοβα πως για 14 χρονών, χωρίς γνώσεις συνθεσης, μονο ότι ήξερα απο το πιάνο, χωρίς ίντερνετ για να μαθαίνεις και να μελετάς ερασιτεχνικά, με μόνο εφόδιο τη φαντασία μου, το αυτί μου και τα τεύχη του περιοδικού ΜΟΥΣΙΚΗ( και του PIXEL χαχαχαχαχχαχ) που διάβαζα φανατικά και κάτι σκάμπασα απο εκεί για την εν γένει παραγωγική διαδικασία, είχε ωραία αρθρα και παρουσιάσεις, από εκει εμαθα ορολογία γιατί αμα δεν έχεις και κανέναν να σου δειξει................. δεν τα πήγαινα και άσχημα. Ήμουν πολλά υποσχόμενος. Ιδιαίτερα στα cover ήμουν και είμαι ψυχαναγκαστικός. Τα πήγαινα πολύ κοντά. Πιστεύω πως τότε έφερα το όργανο, όπως και κάθε ψηφιακό όργανο που είχα στην κατοχή μου στα όρια του, γιατί ειμαι ταλέντο. ΤΕΛΟΣ. Ημουν και είμαι, τι να κάνουμε τώρα? χαχαχαχαχααχαχαχαχαχαχχαχαχ Να ευχαριστήσω μιας και θα κοινοποιήσω το post, τον καλό μου φίλο από παιδιά, τον κολλητό μου τον πάνο, που μπήκε στον κόπο πέραν από την έκπληξη, να ψηφιοποιήσει και την κασέτα (δεν έχω και κασετόφωνο πρόχειρο εδώ, θα έπρεπε να τρεχω στο χωριο χαχαχαχαχαχα) και μετά την κουβέντα μας, να μου στείλει το αρχείο. Ένα εξαιρετικό παιδί και λαμπρό επιστήμονα που έχουμε συνεργαστεί και στα παραϊατρικά. Σε ευχαριστώ φίλε μου Πανο και σε ευχαριστώ που με κούραρες και πρόσφατα που φοβήθηκα από τις αρρυθμίες και ήρθα στις εφημερίες σου και βρήκες πως μου είχε πέσει το μαγνήσιο στον πάτο και με έφτιαξες εκεί με τους ορρούς χαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχααχαχα Εσείς? Πως βρίσκετε τον 14χρονο cos_dr? Απόψης? χαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχα Α, τα κομμάτια που παραθέτω είναι 2 διασκευές (arthur's theme - axel f) και τρια δικά μου. Υ.Γ. Σκέφτομαι τώρα πως αυτά τα έγραφα και ήμουν 4 χρόνια μεγαλύτερος από τον γιό μου που δεν θέλει μουσική. Δεν πειράζει. Θα πεθάνει η τέχνη μαζί μου χαχαχαχαχαχαχαχα arthur's theme cover by 14yo cos_dr (1989).mp3 axel f cover by 16yo cos_dr (1989) on yamaha psr 500.mp3 untitled 2 by 14yo cos_dr (1989).mp3 untitled by 14yo cos_dr (1989).mp3 Ξέρω πως δεν θα γυρίσεις.mp3
  24. 16 points
    Kirk ended up with five strings on his guitar but no magic lost
  25. 16 points
    Καλησπέρα, δεν ξέρω αν το έχω βάλει στην σωστή κατηγορία, αλλά είπα να προσπαθήσω και δω μπας και βρούμε τον ιδιοκτήτη. Πριν κανά δίμηνο περίπου ξεχάστηκε ηλεκτρική κιθάρα στο πίσω κάθισμα ταξί. Πήγαμε πίσω στην περιοχή που αποβιβάστηκε ο ιδιοκτήτης αλλά δεν τον βρήκαμε. Εδώ είναι η τελευταία μας ελπίδα. Προκειμένου να ταυτιστεί ο ιδιοκτήτης σωστά, αν νομίζει ότι είναι η κιθάρα του, να στείλει πμ με το μοντέλο και το χρώμα της κιθάρας καθώς και την περιοχή που αποβιβάστηκε. Αν έχετε κάποιον γνωστό που έχει ξεχάσει την κιθάρα του, γνωστοποιήστε του το παρόν ποστ μπας και τον βρούμε. Ευχαριστώ!
  26. 16 points
    yannisp Οντως ωραιο το τρακ σου Προσπαθησα να ειμαι εγκρατης αλλα,ως συνηθως,δεν τα καταφερα ρε γμτ. stavros 80.mp3
  27. 16 points
    Καλησπέρα σε όλους. Πρόσφατα ολοκληρώθηκε το νέο cd μου με τϊτλο «Origins». Όπως και τα προηγούμενα cd έτσι και αυτό έγινε καθαρά από αγάπη στην μουσική και με σκοπό την επικοινωνία με τούς μουσικούς που συμμετείχαν και με τούς ακροατές της. Όχι πάντως για εμπορικούς σκοπούς . Ιδιαίτερη χαρά και τιμή μου, καθώς και μεγάλη επιθυμία από παλιά,ήταν η συμμετοχή και τριών πολύ αξιόλογων μελών και μουσικών του noiz του Yameth του gvour και του fusiongtr στο cd. Πρόκειται για καταπληκτικούς μουσικούς με πολύ μεγάλη γνώση και εμπειρία και συνάμα ταπεινούς σε ότι κάνουν. Τοϋς ευχαριστώ πολϋ. Επίσης θέλω να ευχαριστήσω τον Τρομπετίστα Στέλιο Ιατρίδη από την Θεσσαλονίκη που δέχθηκε να συμμετάσχει σε τέσσερα κομμάτια μετουσιώνοντας τις μουσικές γραμμές αλλά και βάζοντας και προσωπικά ιδιαίτερα στοιχεία. Επϊσης τον Σπύρο Πανουργιά που έκανε την μίξη το mastering και επέβλεψε και σε θέματα ηχογράφησης συμμετέχοντας παράλληλα σε δυο κομμάτια το ένα μάλιστα με την ιδιόχειρη ηλεκτροκλασική του κιθάρα. Τέλος τούς μουσικούς Στάθη Παπαλάμπρο,Γιάννη και Θωμά Βλάχο,Δημήτη Ματσώτα και τον δεκαεννιαχρονο σαξοφωνίστα Αλέξανδρο Λίβα. Καλή ακρόαση. Scherzo Latìno – Yameth ηλ. κιθάρα !
  28. 16 points
    Καλημέρα σας κυρίες και κύριοι, Ένα teaser από το επερχόμενο άλμπουμ των 16 Strings, που πρόκειται να βγει στον 'αέρα΄, σε ψηφιακή κατ' αρχήν μορφή, μέσα στις επόμενες μέρες. Βαγγέλης - 'Vagtanplan' - Παπάζογλου: Φωνή Σπύρος - 'Jazzjoker' - Χατζηαντωνίου: Κιθάρα Νίκος Κουρομιχελάκης: Κιθάρα Στράτος Αργυρίου: Μπάσο Χάρης - 'ο υποφαινόμενος' - Κούνουπας: Ντραμς Στίχοι, μουσική: Σπύρος Χατζηαντωνίου Ηχογραφημένο live στο στούντιο. Σας ευχαριστούμε εκ των προτέρων για την ακρόαση. Θα δούμε αν θα σας ευχαριστήσουμε εκ των υστέρων για την κριτική...
  29. 16 points
    Εντάξει, πανκ δεν το λες αλλά μια ...πανκοσύνη τη βγάζει. Πριν από κανα-δύο χρόνια ξεκίνησε η προσπάθεια για την ηχογράφηση ενός δίσκου με κομμάτια του Γιώργου Γιαννόπουλου - γνωστός εδώ ως Johnny T. - η οποία δεν ολοκληρώθηκε ακόμα γιατί είμαστε πιο ψείρες κι απ' τους Steely Dan (όπερ μεθερμηνευόμενον, το κωλοβαράμε). Αυτό είναι ένα απ' τα κομμάτια που - μάλλον - τελείωσαν. - Γιώργος Γιαννόπουλος: τα πάντα όλα εκτός από - Overplayed ντραμς: ο γράφων (που για κάποιο λόγο θεώρησε - ο βλαξ - ότι το να κάνει δύο μέτρα fills 16ων ήταν ότι πρέπει για ένα απλό, ροκ εντ ρολ κομμάτι) - Μείξη, mastering: Γιώργος 'Longshadow' Δούκας. Ηχογράφηση οικιακή. Ντισκλέιμερ: Μετά το intro δυναμώνει απότομα και πολύ, οπότε ΜΗΝ τσιτάρετε την ένταση για το καλό των ηχείων σας και της ψυχικής σας υγείας.
  30. 16 points
    Το "σπίτι" μου στο Βέλγιο, στην ουσία είναι ένα μακρύ δωμάτιο - living room, τραπεζαρία, και υπνοδωμάτιο μαζί (οι παρακάτω φωτός είναι τραβηγμένες από τη μεριά που βρίσκεται το... κρεβάτι), eδώ τα αποκαλούν "studio". Το νοίκι για κάτι τέτοιο φτάνει στις καλές περιπτώσεις, τα 7 κατοστάρικα το μήνα. Το μέρος που παίζω μουσική βρίσκεται (φυσικά!) μες τη μέση - όταν έχω επισκέψεις, η καρέκλα που είναι απέναντι από τον ενισχυτή φεύγει από εκεί βεβαίως, για να ανοίξει ο χώρος και να καθίσουμε στο τραπέζι κοντά στο παράθυρο. Το επιπλάκι συρταριέρα ΙΚΕΑ δίπλα στον ενισχυτή είναι αποκλειστικά γεμάτο από κιθαριστικά είδη - καλώδια, πετάλια, χορδές στοκ, ζώνες, you name it. Πίσω από την κιθάρα, στον τοίχο κρέμονται τα ακουστικά μου, αφού δεν γίνεται να παίξω ποτέ μουσική χωρίς αυτά όταν είμαι σπίτι. Εχω ακόμη δυο κιθάρες - στις θήκες τους, πίσω από το ποδήλατο, ένα δεύτερο pedaltrain Junior στην ντουλάπα (στελεχώνεται αναλόγως το gig), μια μπάλα του μπασκετ και έναν Laney εκεί που παλιά βρισκόταν το τζάκι του διαμερίσματος. Ακούγεται χαοτικό, αλλά είναι οργανωμένο (ξέρω που θα βρω τι) αν και σπαρτιάτικο. Συνήθως ηχογραφώ με ένα Trio και ένα Jamman XT ενώ αν χρειάζεται να περάσω κιθάρες, δανείζομαι laptop, κάρτες ήχου κλπ, από τον φίλο μου τον Serge και μετακομίζω στο τραπέζι που είναι πιο ευρύχωρα. Για πιο σοβαρές ηχογραφήσεις, υπάρχει το στούντιο (προβάδικο) που νοικιάζουμε με το μήνα.
  31. 16 points
    Εγώ επειδή εδώ και 10 χρόνια δεν έχω γωνιά στο σπίτι, η γωνιά μου είναι εδώ γύρω, γεμάτη σκόνη, θήκες οργάνων και κιθάρες εν αναμονή. Παίζω μόνο όταν τεστάρω κιθάρες, ηχογραφώ στο κινητό και δεν ακούω μουσική. Κάποιες φορές βάζω μπρος τον VOX ή τον Blackstar για να σταντάρω ήχους. Εντός εργαστηρίου κι αυτό (reception).
  32. 16 points
  33. 15 points
    Γεια χαρά! Είμαι ο Πάνος και θα ήθελα να μοιραστώ μαζί σας το αποτέλεσμα της έρευνας μου πάνω στις μικροτονικές μπλουζ κλίμακες. Για πολλά χρόνια έπαιζα Μπλουζ μουσική με το μυαλό ενός τζαζίστα, χρησιμοποιώντας μινόρε και ματζόρε πεντατονικές, τρόπους, και αρπέζ πάνω σε ματζόρε μπλουζ φόρμες, αλλά δεν κατάφερα να ακουστώ ποτέ “αυθεντικός”. Κάτι έλειπε… Πριν μερικά χρόνια γνώρισα τον Γιώργο Ζήκο (κιθαρίστα της μπάντας Zero Zero) ο οποίος με εισήγαγε σε έναν διαφορετικό τρόπο σκέψης για τις μπλουζ κλίμακες που με οδήγησε σε αυτή την έρευνα και τελικά στη δημιουργία δυο σειρών από βίντεο (“Microtonal Blues Scales” & “Blues History”). Αν και κάποια από αυτά που θα παρουσιάσω για τις μπλουζ κλίμακες είναι γνωστά στους ακαδημαϊκούς, δεν έχουν ακόμα ενσωματωθεί στη διδασκαλία της Αμερικάνικης μουσικής. Οπότε, θα προσπαθήσω να κάνω ένα πρώτο βήμα με αυτά τα μαθήματα, όχι επειδή είμαι κάποιος ειδικός, αλλά για να ξεκινήσω μια συζήτηση πάνω σε αυτό το ευαίσθητο θέμα. Στη πρώτη σειρά από βίντεο που θα ανεβάζω κάθε εβδομάδα, ονόματι “Microtonal Blues Scales”, θα προσπαθήσω να αντιμετωπίσω το “πρόβλημα” πολλών μουσικών (συμπεριλαμβανομένου εμού) να αυτοσχεδιάσουν πάνω σε Blues ή Blues-based μουσική και να ακούγονται “πειστικοί”. Βέβαια ένας σημαντικός παράγοντας που θα πρέπει να εστιάσουμε είναι οι κλίμακες που χρησιμοποιούμε. Πρέπει να παίξουμε μια ματζόρε κλίμακα? Μήπως πρέπει να παίξουμε μια μινόρε? Και αν ναι, γιατί να παίξουμε μια μινόρε κλίμακα πάνω από ματζόρε συγχορδίες? Όπως θα εξηγήσω σε αυτά τα βίντεο, οι μπλουζ κλίμακες ΔΕΝ είναι σαν τις κλασσικές κλίμακες, όπου οι νότες έχουν ένα συγκεκριμένο και σταθερό τονικό ύψος. Μια μπλουζ κλίμακα είναι πιο πολύ σαν ένα Αραβικό Maqam ή μια Ινδική Raga (όπου οι νότες παρεκκλίνουν από το Ευρωπαϊκό συγκερασμένο σύστημα). Ωστόσο οι Μπλουζ κλίμακες έχουν την ιδιαιτερότητα όχι μόνο να έχουν Δυτικά στοιχεία στο DNA τους (λόγω μουσικής ανταλλαγής μεταξύ Αφρο-αμερικάνων και Ευρω-αμερικάνων) αλλά επίσης να έχουν εξελιχθεί, εξηγηθεί και διδαχτεί σε μια κοινωνία λευκών. Ίσως ήταν η αναπόφευκτη ερμηνεία από τη οπτική ενός αφομοιωμένου τονικού συστήματος, ή ίσως ήταν απλά για παιδαγωγική διευκόλυνση, το αποτέλεσμα είναι ότι οι λευκοί υπεραπλούστευσαν την Αφροαμερικάνικη μουσική χρησιμοποιώντας Κλασσικά εργαλεία και έννοιες για να την εξηγήσουν (τουλάχιστον από τον 19ο αιώνα). Βέβαια πολλοί μελετητές έχουν προσπαθήσει να αναλύσουν τη φύση των μπλουζ κλιμάκων. Είναι σαφώς ένα δύσκολο έργο δεδομένου ότι οι μπλουζίστες παίζουν τις μπλουζ κλίμακες λίγο διαφορετικά ο ένας από τον άλλο, ανάλογα τις επιρροές τους, το όργανο που χρησιμοποιούν, και τη προσωπικότητα τους. Επίσης ερμηνεύουν τα τραγούδια διαφορετικά κάθε φορά. Παρόλα αυτά πιστεύω ότι κάποιος μπορεί να βρει κοινό έδαφος μεταξύ των πιο επιδραστικών μπλουζ μουσικών και να βγάλει κάποια άκρη μέσα σε αυτή τη πολύπλοκη παράδοση. Αυτό που θα παρουσιάσω είναι μια περιγραφή αυτών των μικροτονικών κλιμάκων (θεωρία) που πιστεύω ότι είναι αρκετά συνεπής με το πραγματικό μπλουζ παίξιμο, δηλαδή, εξηγεί τα περισσότερα πράγματα τις περισσότερες φορές. Κρατήστε στο νου σας ότι αυτή είναι η προσωπική μου ερμηνεία και η δικιά σας μελέτη μπορεί να παράξει διαφορετικά αποτελέσματα. Από την άλλη, κάποιοι θα μπορούσαν να πουν ότι τα Μπλουζ είναι ένα στυλ που θα πρέπει να μαθαίνεται μόνο ακούγοντας δίσκους και δεν θα έπρεπε να προσπαθούμε να το εξηγήσουμε και να το περιγράψουμε, αφού το μόνο που χρειάζεται είναι να έχεις το “μπλουζ συναίσθημα” για να το ερμηνεύσεις πειστικά. Λοιπόν, κατά τη γνώμη μου, αυτό είναι αλήθεια για οποιοδήποτε είδος μουσικής, όχι μόνο για τα Μπλουζ. Κάποιος με μεγάλο ταλέντο θα μπορούσε να αποκωδικοποιήσει και να μάθει κάθε μουσική γλώσσα και τις προφορές της μόνο ακούγοντας τη, αλλά για μας τους υπολοίπους χρειάζεται μια κατευθυντήρια γραμμή (θεωρία) για να μας βοηθήσει να καταλάβουμε που να δώσουμε προσοχή όταν μελετάμε τα Μπλουζ. Μη ξεχνάτε μόνο, ότι οι θεωρίες φτιάχνονται για να εξηγήσουν υπάρχουσες μουσικές πρακτικές, και επομένως δεν πρέπει να μας περιορίζουν στην έκφραση και τη δημιουργία νέας μουσικής. Στη μια δεύτερη σειρά από βίντεο θα προσπαθήσω να παρουσιάσω την “Ιστορία & Εξέλιξη των Μπλουζ” σε σχέση με άλλες Αμερικάνικες μουσικές και τις κοινωνικο-οικονομικές εξελίξεις μέσα στους αιώνες. Έχω δώσει ιδιαίτερη έμφαση στη περίοδο πριν τη γέννηση των Μπλουζ (16ος-19ος αιώνας), αφού έχει ενδιαφέρον να δούμε πως διάφορα μουσικά στυλ εξελίχθηκαν μέσα στον χρόνο και επηρέασαν το ένα το άλλο, οδηγώντας στη δημιουργία νέων μουσικών ειδών. Θα δημοσιεύω αυτά τα μαθήματα Ιστορίας κάθε εβδομάδα παράλληλα με τα μουσικά. Ελπίζω να βρείτε κάτι χρήσιμο σε αυτή την εργασία! Πάνος Χαραλαμπίδης P.S. Το παραπάνω βίντεο είναι μια αναγκαία εισαγωγή σε αυτόν τον νέο τρόπο σκέψης. Θα πρέπει να περιμένετε μέχρι την επόμενη εβδομάδα για τη παρουσίαση της πρώτης κλίμακας P.S.2 Αγγλικοί και Ελληνικοί υπότλιτοι ειναι διαθέσιμοι
  34. 15 points
    Ανακατασκευή κιθάρας Sanox Sound Creator (made in Japan 1980) Αρχικά να πούμε ότι η κιθάρα είναι η Sanox Sound Creator (made in Japan 1980) αντιγραφή της Fender Red Lead II (1979). ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΚΙΘΑΡΑΣ Παίζουμε την κιθάρα να δούμε σε τι κατάσταση είναι. Από ότι φάνηκε η κιθάρα κατά ένα μεγάλο ποσοστό έπρεπε στην ουσία να φτιαχτεί από την αρχή γιατί διαπιστώθηκε ότι είχε: 1. Στρεβλωμένο μανίκι (neck warped) από το 5ο τάστο και μετά. Στην κάτω εικόνα παρατηρούμε ότι το μπράτσο είναι στραβό και παρεκκλίνει προς μια μεριά: 2. Βέργα ρύθμισης μπράτσου (truss rod): κατεστραμμένο σπείρωμα/πάσα! Αδυναμία ρύθμισης ισιάδας-καμπύλης μπράτσου για ρύθμιση του action: 3. Τάστα: φθαρμένα, χαμηλά, αυλακώσεις… 4. Nut: πλαστικό, σπασμένο nut με όλα τα περιπλεκόμενα προβλήματα (βαθιά αυλάκια ,η χορδή «πατούσε» σε όλο το αυλάκι κατά μήκος και όχι στην μπροστά άκρη του nut, ψηλό nut actionκτλ 5. String Action: πολύ ψηλό action των χορδών που έκανε την κιθάρα σχεδόν αδύνατη στο παίξιμο: 6. Γέφυρα (fixed fridge): παραμορφωμένα βαγονάκια, το σημείο επαφής της χορδής ανάμεσα στις δυο μικρές εξάγωνες βίδες, δεν ήταν στο κέντρο, έλειπαν ελατήρια και βίδες, οι αποστάσεις μεταξύ των χορδών ΔΕΝ ήταν σωστές, κατεστραμμένες βίδες στα σπειρώματα και στην κεφαλή και γενικά μια πολύ χαμηλής ποιότητας γέφυρα: 7. Ηλεκτρικά: χαλασμένα ποτενσιόμετρα (volume, tone),χαλασμένοι διακόπτες, κομμένα καλώδια, μόνο ο ένας μαγνήτες ήταν άθικτος και σε καλή λειτουργική κατάσταση. 8. Neck plate: κατεστραμμένες βίδες στην κεφαλή τους: 9. Κλειδιά κουρδίσματος και string trees: τα κλειδιά είχαν πρόβλημα στα γρανάζια τους και αδυνατούσαν να κρατήσουν σταθερό κούρδισμα. Τα strings trees ήταν παλιού τύπου όπου τα συγκεκριμένα «μαγκώνουν τις χορδές» και ΔΕΝ τις αφήνουν να τεντωθούν ομαλά στο κούρδισμα, στο intonation και στα bendings: Παρακάτω θα αναλύσουμε ένα προς ένα τα βήματα ανακατασκευής της: --Το πιο ΣΟΒΑΡΟ πρόβλημα της κιθάρας ήταν στο μανίκι. Πιο ειδικά διαπιστώθηκε ότι ήταν στρεβλωμένο (neck warped). Βλέπουμε στην παρακάτω εικόνα ότι το μπράτσο έχει μια κλίση της τάξης περίπου 3 χιλιοστών από την υπόλοιπη ταστιέρα: Οι αιτίες τις στρέβλωσης του μπράτσου πολλές, μια από αυτές είναι το ξύλο να ήταν προβληματικό από την ΑΡΧΗ. Πιο ειδικά το ξύλο να μην μπορεί να παραμένει σταθερό μετά την κοπή του και τον εγκλιματισμό του και να έχει την ΤΑΣΗ να παρεκκλίνει προς διάφορες κατευθύνσεις, όσες φορές και να πλανηθεί. Συνήθως τέτοια ξύλα ΔΕΝ τα χρησιμοποιούμε σε μουσικά όργανα και τα συναντάμε σε κιθάρας του εμπορίου μαζικής παραγωγής και χαμηλού κόστους. Επιδιόρθωση στρέβλωσης μπράτσου: Οι παρεμβάσεις που θα γίνουν είναι: - Αφαίρεση ταστιέρας - Ισοπέδωση μπράτσου - Αλλαγή του trussrod -Τοποθέτηση με δυο μπάρες ανθρακονήματος - Καινούρια ταστιέρα σφενδάμι (rock maple) - Βάψιμο 1. Αφαιρούμε τα τάστα και την ταστιέρα με θερμότητα: Αξιολόγηση: στην πάνω εικόνα παρατηρούμε την αφαίρεση της ταστιέρας και το truss rod μονής δράσης παρόμοιο με το truss rod που χρησιμοποιεί η Martin. Διαπιστώθηκε ότι το αυλάκι του truss rod είχε πολύ μεγάλα κενά με αποτέλεσμα η βέργα να ΜΗΝ είναι τοποθετημένη ΣΦΙΧΤΑ και ΣΤΑΘΕΡΑ μέσα του (βλέπε κάτω εικόνα). Το γεγονός ότι η βέργα ΔΕΝ ήταν «σφιχτή» στο αυλάκι του truss rod μπορεί να ήταν και αυτός ένας λόγος στρέβλωσης του μάνικου (βλέπε κάτω εικόνα). Επίσης, η βέργα δεν λειτουργούσε γιατί ήταν χαλασμένα τα σπειρώματά της, με αποτέλεσμα να μην μπορεί να ρυθμιστεί η καμπυλότητα-ισιάδα του μπράτσου και κατ επέκταση να μην μπορούμε να ρυθμίσουμε και το action της κιθάρας: 2. Αντικατάσταση του παλιού truss rod με καινούριο διπλή δράσης. Για να τοποθετηθεί το καινούριο truss rod ΣΦΙΧΤΑ και ΣΤΑΘΕΡΑ στο μανίκι επιβάλλεται να γεμιστεί το κανάλι του truss rod με ξύλο σφενδάμι (rock maple) και στη συνέχεια άνοιγμα ΚΑΙΝΟΥΡΙΟΥ καναλιού, για να τοποθετηθεί η καινούρια βέργα. Στην παρακάτω εικόνα βλέπουμε το κανάλι του truss rod έχει καθαριστεί και είναι έτοιμο να κολληθεί σε αυτό ένα ΝΕΟ κομμάτι ξύλο από σφενδάμι: 3. Μετά το κόλλημα του ξύλου, ΠΛΑΝΙΣΜΑ της πάνω επιφάνειας του μπράτσου. Σε αυτό το σημείο πλανίζετε και η στρέβλωση του μάνικου που είδαμε πιο πάνω και πλέον το ξύλο είναι ολόισιο: 4. Το καινούριο truss rodείναι τύπου wheel, το οποίο θα ρυθμίζεται από την πίσω άκρη του μάνικου, χωρίς να είναι απαραίτητο να βγαίνει το μπράτσο κάθε φορά που θα χρειάζεται ρύθμιση, όπως γινόταν σε παλιές fender. 5. Άνοιγμα καναλιού truss rod: 6. Ενίσχυση του μάνικου: ανοίγουμε δυο κανάλια δεξιά και αριστερά του trussrod για να τοποθετήσουμε σε αυτά δυο βέργες ανθρακονήματος (carbon fiber). Να πούμε ότι, οι βέργες ανθρακονήματος σε συνδυασμό με καινούρια ταστιέρα από σφενδάμι (rockmaple) και καινούρια τάστα από ατσάλι ΘΑ προσδώσουν την απόλυτη σταθερότητα στο μάνικο χωρίς να υπάρχουν πλέον προβλήματα στρέβλωσης. TIP: να πούμε εδώ ότι με μια γρήγορη έρευνα στο διαδίκτυο θα δούμε ότι σε περιπτώσεις στρέβλωσης του μάνικου, κάποιοι εφαρμόζουν την μέθοδο του ατμού. Με αυτήν την μέθοδο μαλακώνουν το ξύλο με ατμό, το ευθυγραμμίζουν (διόρθωση στρέβλωσης), το αφήνουν να στεγνώσει και μετά το ξύλο έχει αποκτήσει την ισιάδα του. Παρόλα αυτά αυτή η μέθοδος ΔΕΝ είναι αξιόπιστη γιατί μετά από λίγο καιρό το ξύλο θα επανέλθει πάλι στην αρχική του κατάσταση, γιατί πολύ απλά τέτοια ξύλα είναι προβληματικά από την αρχή. Η λύση του ατμού, είναι γρήγορη λύση, οικονομική, δεν απαιτεί εξειδικευμένα εργαλεία και το σημαντικότερο ΔΕΝ είναι αποτελεσματική σε βάθος χρόνου. 7. Τοποθέτηση truss rod και ανθρακονημάτων. Η κόλληση των ανθρακονημάτων γίνετε με εποξική 2 συστατικών: TIP: όταν τοποθετούμε το truss rod, βάζουμε σε διάφορα σημεία λίγο σιλικόνη κυρίως στις ΑΚΡΕΣ και μεταξύ 7ου και 9ου τάστου. Αυτό το κάνουμε για να μην ακούγονται «τριξίματα» κατά το παίξιμο της κιθάρας βλέπε κάτω εικόνα: ΚΑΤΑΣΚΕΥΗ ΚΑΙΝΟΥΡΙΑΣ ΤΑΣΤΙΕΡΑΣ 1. Σφενδάμι (rock maple), ακατέργαστο (rough), πλατύβενο (plain sawn 2. Πλάνισμα πάνω και κάτω επιφάνειας και τρίψιμο με 120 γυαλόχαρτο. Μαρκάρουμε το ξύλο για να φανούν τα χαμηλά σημεία κατά το τρίψιμο. Έλεγχος πάχους ταστιέρας. 3. Διαμορφώνουμε στην ταστιέρα, καμπύλη ακτίνας 16’’ ιντσών με το παρακάτω εργαλείο: 4. Το επόμενο βήμα αφορά το κόψιμο των εγκοπών στην ταστιέρα για να μπουν στη συνέχεια τα τάστα. Αυτό το βήμα είναι πάρα πολύ σημαντικό και πρέπει να είναι να έχει 100% ακρίβεια, γιατί η κιθάρα θα ακούγεται εκτός τόνου (flat-sharp). Επιβάλλετε οι εγκοπές να ανοίγονται με εξειδικευμένα εργαλεία που είναι φτιαγμένα για αυτή τη δουλειά, όπως είναι τα παρακάτω εργαλεία: 5. Ανοίγουμε τα σημάδια (fretboard dots) στην ταστιέρα με το παρακάτω μίνι ρούτερ, αφού πρώτα τοποθετήσουμε στην επιφάνεια της ταστιέρας χαρτοταινία για να την προστατέψουμε από γδαρσίματα: 6. Αποφασίστηκε η ταστιέρα να φαίνεται κατά κάποιο τρόπο παλαιωμένη (relic). Ρίχνουμε διάσπαρτα και σε σημεία που τα δάχτυλα έχουν την μεγαλύτερη συχνότητα επαφής με την ταστιέρα, μια σταγόνα μαύρη βαφή διαλύτου και τρίβουμε με δέρμα εμποτισμένο σε διαλυτικό: -Μετά γεμίζουμε τα σημάδια (fretboard dots) με κόλλα (ανάμιξη εποξική 2 συστατικών και μαύρης βαφής διαλύτου: 7 .Έτσι θα δείξει η ταστιέρα παλαιωμένη (relic) στο τέλος της (προκαταβολική φωτογραφία!) : 8. Για δεύτερη φορά ΠΡΙΝ την εισαγωγή τάστων, διαμορφώνουμε την καμπύλη της ταστιέρας με το εργαλείο 16” radius block: 9. Κόλλημα της ταστιέρας στο μπράτσο. TIP: Τοποθετούμε το 16” radius block πάνω στην ταστιέρα ΓΙΑ να πετύχουμε όσο το δυνατόν ΙΣΗ πίεση σε όλο το μήκος της, βλέπε κάτω εικόνα: TIP: ΠΡΙΝ κολλήσουμε την ταστιέρα, την ευθυγραμμίζουμε πάνω στο μανίκι και ανοίγουμε 2 τρύπες του 1χιλιοστού στο 18ο και στο 1ο τάστο όπου σε αυτές τις τρύπες θα τοποθετηθούν μικρά καρφάκια για να κρατήσουν σταθερή την ταστιέρα (από γλιστρήματα) κατά την κόλλησή της (βλέπε κάτω εικόνα): 10. Παρακάτω βλέπουμε την ταστιέρα κολλημένη στο μανίκι: 11. Αφού κολληθεί η ταστιέρα, την αφήνουμε να στεγνώσει τουλάχιστον 24 ώρες. Στο επόμενο βήμα μαρκάρουμε με μολύβι την ταστιέρα και ισοπεδώνουμε με 16΄΄radius block έως εξαφανιστούν οι γραμμές από το μολύβι: 12. Ανοίγουμε τρύπες στα πλαϊνά της ταστιέρας και βάζουμε τα πλαϊνά σημάδια (side dots), κόλλημα με κυανοακρυλική κόλλα. ΠΡΟΣΟΧΗ όταν δουλεύουμε με κυανοακρυλικη κόλλα φοράμε προστατευτικά γυαλιά και γάντια!! 13. Στρογγυλοποίηση άκρης ταστιέρας: ΑΛΛΑΓΗ ΛΟΓΟΤΥΠΟΥ ΣΤΟ HEADSTOCK 14. Ευθυγραμμίζουμε το λογότυπο και μετά με cnc δίνουμε το όνομα του ιδιοκτήτη της κιθάρας κατόπιν συνεννόησης!: 15. Αναμιγνύουμε: κόλλα εποξική 2 συστατικών + κόκκινη βαφή διαλύτου και γεμίζουμε, μετά απαλό τρίψιμο με 120 γυαλόχαρτο: 16. Τοποθετούμε το μπράτσο στο σώμα και ελέγχουμε την κλίμακα της κιθάρας να είναι σύμφωνη με την γέφυρα για την σωστή ρύθμιση του intonationαργότερα: 18. Το neck pocket πρέπει να είναι 16χιλιοστά βαθύ. Στην κιθάρα αυτή ήταν 19χιλιοστά. Το γέμισμα με ξύλο 3χιλιοστών ήταν απαραίτητο, βλέπε παρακάτω εικόνες: 19. Καθάρισμα, ισοπέδωση και κόλλημα ξύλου σφενδάμι 3χιλιοστών: - 20. Πειραματισμός για να πετύχουμε την απόχρωση χρώματος, αναμιγνύοντας εποξική 2 συστατικών και κόκκινη βαφή διαλύτου: - ΒΑΨΙΜΟ ΜΑΝΙΚΟΥ 21. Αφαιρούμε το παλιό βερνίκι με υαλόχαρτο 120/240/320/400/600/ατσαλόμαλο τύπου 00: 22. Βάψιμο με γομαλάκα. Η γομαλάκα είναι φυσικό βερνίκι που χρησιμοποιούν στα καπάκια των κλασσικών κιθάρων. Αραίωση με καθαρό οινόπνευμα 95 βαθμών και εφαρμόζουμε με την «μέθοδο της μπάλας» όπως γίνετε στις κλασσικές κιθάρες και σε άλλα όργανα: 23. Βαφή μάνικου με γομαλάκα. Πιο πάνω είδαμε ότι θέλαμε να προσδώσουμε στην ταστιέρα την εικόνα του παλιού (relic), όπου είχαμε βάλει διάσπαρτα μαύρη βαφή διαλύτου. Παρακάτω είναι το τελικό αποτέλεσμα: - 24. Πριν την εισαγωγή των τάστων ελέγχουμε πρώτα με το παρακάτω εργαλείο το βάθος που πρέπει να έχει το κάθε αυλάκι ξεχωριστά, ώστε να τοποθετηθεί ακριβώς το τάστο χωρίς να προεξέχει πάνω στην ταστιέρα: 25. Στη συνέχεια με μια τριγωνική λίμα, λιμάρουμε πολύ ελαφριά το πάνω μέρος της εγκοπής ώστε να μπορεί να γίνει εισαγωγή-εξαγωγή των τάστων χωρίς να τραυματίσουμε το ξύλο τα λεγόμενα fretchips: 26. Εισαγωγή ατσάλινων τάστων (stainless steel Jumbo Jescar frets) με πρέσα για τάστα: - TIP: θα πρέπει ΠΡΙΝ την τοποθέτηση των τάστων, να διαμορφώσουμε την καμπύλη το radius των τάστων να είναι ίδιο με αυτό της ταστιέρας. Με αυτόν τον τρόπο θα πετύχουμε την ΤΕΛΕΙΑ επαφή ταστιέρας και τάστου. Η διαδικασία αυτή γίνετε με το παρακάτω εργαλείο: 27. Κόψιμο των τάστων με μικρό τροχό: TIP: κατά το κόψιμο με τροχό, στις άκρες το τάστο αναπτύσσει μεγάλες θερμοκρασίες με αποτέλεσμα να ΚΑΙΓΕΤΑΙ η άκρη του ξύλου της ταστιέρας και ειδικά στο σφενδάμι που είναι ανοιχτόχρωμο ξύλο. Για περισσότερη ασφάλεια χρησιμοποιείστε κοπτικό για ατσάλι: 28. Οι άκρες των καινούριων τάστων έχουν γωνία 90ο. Με ειδικό εργαλείο τα λιμάρουμε για να προσδώσουμε γωνία 35ο για να μην ενοχλούν κατά το παίξιμο (fretbevel Tip: το συγκεκριμένο εργαλείο είναι φτιαγμένο από τεφλόν, το οποίο ΔΕΝ γδέρνει την πάνω επιφάνεια των τάστων κατά το λιμάρισμα. 29. Ισοπέδωση τάστων (fret leveling). Κατά την ισοπέδωση των τάστων πρέπει να αφαιρεθεί όσο το δυνατόν λιγότερο υλικό, για να μην μειωθεί πολύ το ύψος τους και για να πετύχουμε όσο το δυνατόν περισσότερη υψομετρική ομοιομορφία των τάστων μεταξύ τους. Για να το πετύχουμε αυτό πρέπει να γίνουν όλες οι απαραίτητες ενέργειες που είδαμε ΠΙΟ πάνω ΠΡΙΝ την εισαγωγή τάστων. Σε αυτό το βήμα, ρυθμίζουμε την ταστιέρα να είναι ολόισια κατά μήκος με το παρακάτω μεταλλικό χάρακα: Συνέχεια, ισοπέδωση τάστων: Στο ΠΡΩΤΟ βήμα μαρκάρουμε την κορυφή όλων των τάστων με έναν σκουρόχρωμο μαρκαδόρο, για να ελέγξουμε τα χαμηλά σημεία των τάστων κατά το λιμάρισμά τους. Μετά με μια λίμα ειδική για τάστα (fretleveler) μήκους 15 εκατοστών, περνάμε όλα τα τάστα κατά μήκος. Η φορά ισοπέδωσης των τάστων πρέπει να ακολουθεί την πορεία των κόκκινων βέλων, που αυτό σημαίνει ότι κάποια περάσματα θα πρέπει να γίνουν έξω από την ταστιέρα, βλέπε κάτω εικόνα: Στη συνέχεια, ξανά μαρκάρουμε την κορυφή τον τάστων και με το radius block, ξανά περνάμε κατά μήκος αλλά κυρίως κατά πλάτος όλα τα τάστα, ώσπου να σβηστούν όλα τα σημεία του μαρκαδόρου από την κορυφή των τάστων: TIP1: κατά την ισοπέδωση των τάστων, με το 16 radius block θα πρέπει να είναι σε ΣΥΝΕΧΗ επαφή με όλα τα τάστα χωρίς να μένει κανένα εκτός τόσο κατά την κίνηση μπρος-πίσω (κατά μήκος), τόσο και κατά πλάτος. Αυτό για να το πετύχουμε θα πρέπει το radius block να έχει μεγαλύτερο μήκος από την ταστιέρα. TIP2: σε αυτό το βήμα επειδή κατά το λιμάρισμα των τάστων ασκείτε κάθετη πίεση πάνω τους, και υπάρχει περίπτωση να καμπυλώσει το μανίκι ελάχιστα, θα πρέπει να ακυρώσουμε αυτήν την κάθετη πίεση για να διατηρήσουμε την ισιάδα του μπράτσου και αυτό θα το πετύχουμε πολύ απλά, υποστηρίζοντας με το χέρι την κάτω μεριά του μάνικου. 30. Fret Crowing: μόλις τοποθετηθούν τα τάστα έχουν την μορφή στην Α τάστο. Μετά την ισοπέδωση των τάστων, η πάνω επιφάνειά τους έγινε επίπεδη Β τάστο, επαναφέρουμε την κορώνα (στρογγυλοποίηση) του κάθε τάστου ξεχωριστά με ειδικές λίμες Fret crowing. Τελικό αποτέλεσμα Γ τάστο: 31. Στρογγυλοποίηση της άκρης του κάθε τάστου ξεχωριστά, με ειδική λίμα: 32. Γυάλισμα τάστων: τοποθετούμε χαρτοταινία ανάμεσα στα τάστα για να προστατέψουμε την ταστιέρα και γυάλισμα των τάστων με γυαλόχαρτα 120/240/260/400/600/ και τέλος polishing με dremer: TIP: μερικά περάσματα πρέπει να γίνουν με τον παρακάτω τρόπο. Τυλίγουμε σε ένα τύπου σφουγγάρι το γυαλόχαρτο και το περνάμε με γρήγορες κινήσεις κατά μήκος της ταστιέρας (θα λέγαμε στρογγυλοποίηση τάστων): 33. Με ένα αιχμηρό αντικείμενο κάνουμε επίτηδες «σημάδια» σε διάφορα σημεία στην ταστιέρα για να προσδώσουμε την εικόνα του παλιού: ΗΛΕΚΤΡΙΚΑ 34. Για την μείωση του θορύβου (feedback) βάζουμε θωράκιση από χαλκό, στα cavities του σώματος και πίσω στο pickguard και γειώνουμε: 35. Αντικατάσταση των παλιών εξαρτημάτων με καινούρια ποτενσιόμετρα 250Kohms Bourns (Made in Germany), Jack και διακόπτες (switchcraft Made in USA): ΜΑΓΝΗΤΕΣ 36. Servise μαγνήτη: άνοιγμα μαγνήτη και καθάρισμα από σκουριά κυρίως: 37. Καθάρισμα των polepiecesμε dremer: 38. Παλιά λόγο έλλειψης τεχνογνωσίας, τους μαγνήτες ΔΕΝ του βύθιζαν σε υγρό (παραφίνη + κερί) για την μείωση του θορύβου-μια διαδικασία που ονομάζεται potting. Έτσι ήταν και αυτοί οι μαγνήτες. Οπότε potting: 39. Καινούρια: κλειδιά κουρδίσματος, roller string trees, neckβίδες, pickguard βίδες και καινούρια γέφυρα: ΔΙΑΜΟΡΦΩΣΗ ΚΑΙΝΟΥΡΙΟΥ NUT 40. Αντικαταστάθηκε το παλιό πλαστικό nut με κοκάλινο. Υπάρχουν πολλοί τύποι nut (κόκκαλο, γραφίτης, μπρούτζος, τιτάνιο, ανθρακόνημα μέχρι και μαργαριτάρι). Σε αυτή την κιθάρα χρησιμοποιήθηκε nut από νεροβούβαλο (buffalo). Τοποθέτηση και ρύθμιση με τις παρακάτω λίμες: TIP: οι εγκοπές/αυλάκια του nut, στις οποίες κάθονται οι χορδές πρέπει να έχουν βάθος το ΜΙΣΟ της διαμέτρου της χορδής (βλέπε κάτω εικόνα). Για να μπορεί η χορδή να κινείτε ελεύθερα κατά το bending, κούρδισμα, ρύθμιση του intonation... SETUPκιθάρας και Τελικό Αποτέλεσμα
  35. 15 points
    Ειχε ζητησει ο Αετος ενα σουφλε. Δεσμευτηκα και επρεπε.
  36. 15 points
    To Σάββατο 1 Ιουνίου θα πραγματοποιηθεί το σεμινάριο με θέμα SETUP κιθάρας (και μπάσου), στο κτίριο της ΧΑΝΘ στη Θεσσαλονίκη. Το εργαστήριο εκμάθησης ρύθμισης & setup κιθάρας απευθύνεται σε μουσικούς κάθε επιπέδου, που θέλουν να μάθουν πώς να ελέγχουν και να σετάρουν τα όργανά τους σύμφωνα με τις προτιμήσεις τους και πώς να διατηρούν τα όργανά τους σε καλή παικτική κατάσταση. Το σεμινάριο guitar setup αποτελεί μια στέρεη βάση για την γνωριμία με το μουσικό όργανο που λέγεται κιθάρα (κλασσική, ηλεκτρική, ακουστική, ακουστικό & ηλεκτρικό μπάσο) και μια ευκαιρία για βαθύτερη κατανόηση της λειτουργίας του, αλλά και τυχόν προβλημάτων που μπορεί να προκύψουν κατά τη διάρκεια ζωής του. ΣΥΝΟΠΤΙΚΑ Το εργαστήριο εκμάθησης setup έχει διάρκεια 5 ώρες και αποτελείται από κλειστό group έως και 8 ατόμων. Θα υπάρξει μια εισαγωγή στις αρχές λειτουργίας και στα είδη της κιθάρας και θα επισημανθούν τα βασικά σημεία ενδιαφέροντος πάνω στο όργανο. Θεωρητικές πληροφορίες θα παρέχονται καθ' όλη τη διάρκεια του σεμιναρίου το οποίο θα είναι στο μεγαλύτερο μέρος του καθαρά πρακτικό: Ο κάθε συμμετέχων θα σετάρει το όργανο της επιλογής του, που θα φέρει μαζί του. ΤΙ ΚΑΛΥΠΤΕΙ - Έλεγχος relief και ρύθμιση. Προβληματικές ταστιέρες. Συμβιβασμοί - Ύψη χορδών/action. Εργοστασιακά specs και πώς μπορούμε να αποκλίνουμε. - Nuts. Πώς επηρεάζουν το setup. Έλεγχος για προβλήματα. - Κλειδιά. Είδη, χρήσεις, ρυθμίσεις - Ιntonation. Tί είναι, πώς ρυθμίζεται. - Ταστιέρα. Είδη και συντήρηση. - Τάστα. Είδη, χρήσεις, πλεονεκτήματα και μειονεκτήματα. Προβλήματα και λύσεις. Λείανση-γυάλισμα. - Καβαλάρηδες. Tune-o-matic, tremolo, ακουστική, κλασσική. Ύψη, ρυθμίσεις. - Ηλεκτρικά, καθαρισμός, ρύθμιση μαγνητών - Καθαρισμός οργάνου και μερών. Λίπανση - Χορδές. Είδη και χαρακτηριστικά. Αλλαγή χορδών. Θα συζητηθούν επίσης τυχόν προβλήματα που μπορεί να προκύψουν κατά τη διάρκεια χρήσης του οργάνου και πώς αυτά μπορούν να προληφθούν μέσω του setup και της συντήρησης. Συνθήκες φύλαξης, αποθήκευσης και μεταφοράς. Θα χρησιμοποιηθούν εργαλεία ευρείας χρήσης αλλά και θα συζητηθούν ειδικά εργαλεία μετρήσεων και χρήσης στο setup του οργάνου. Θα υπάρξει πρακτική, ένας προς έναν, καθοδήγηση και βοήθεια όπου και όταν χρειάζεται. Στο τέλος του σεμιναρίου, ο κάθε συμμετέχων θα πάρει μαζί του σεταρισμένο το όργανο που έχει φέρει και θα έχει αποκτήσει μια πιο σφαιρική γνώση της λειτουργίας του οργάνου και πώς αυτό μπορεί να έρθει στα μέτρα του. H τιμή συμμετοχής στο σεμινάριο είναι 90 ευρώ (+ΦΠΑ) και η διάρκειά του συνολικά 5 ώρες. Ειδική τιμή EarlyBird για εγγραφή μέχρι και Τρίτη 14 Μαΐου, 75 ευρώ (+ΦΠΑ). Για κράτηση θέσεων και πληροφορίες, inbox εδώ ή στο inbox του Pnoi Kai Nyksi ή στο pnoi.nyksi@gmail.com. Tηλέφωνο επικοινωνίας 2314025525. ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ Ο Φάνης Πλουμής είναι τεχνικός μουσικών οργάνων και οργανοποιός, απόφοιτος του Merton College του Λονδίνου στο τμήμα Musical Instrument Technology. Eίναι συνιδρυτής του εργαστηρίου επισκευών, service και mods "ΠΝΟΗ & ΝΥΞΗ" και κατασκευάζει τις χειροποίητες "Alfa Handcrafted Guitars" στον ίδιο χώρο, από το 2010. Έχει εργαστεί ως τεχνικός επισκευών στο κατάστημα "Broadway Music" του Λονδίνου από το 2007 έως το 2009. Είναι επίσης Authorized Service Technician, επιπέδου SILVER, του εργοστασίου της TAYLOR GUITARS. Έχει πτυχίο ηχοληψίας, με αντίστοιχη εμπειρία. Είναι μουσικός/κιθαρίστας, συλλέκτης λάθος νοτών.
  37. 15 points
    Κάπου στις αρχές της δεκαετίας του 80 κρέμασα τα γάντια μου από τα live. Αφορμή το καθημερινό ξενύχτι, το ποτό κι η κούραση. Εξ άλλου είχα αρχίσει να γέρνω αριστερά από τα κιλά της Les Paul και εκτός αυτού ποτέ δεν παίζονταν τα κομμάτια μας όπως τα φανταζόμουν ενώ τα απογεύματα είχα αρχίσει να πειραματίζομαι με ένα μικρό Casio αρμόνιο που μου έκανε δώρο η Κική. Αυτό ήταν! Κόλλησα γερά και ξαναβγήκα απο το καβούκι μου μια δεκαετία αργότερα, έχοντας σπαταλήσει άπειρες νύχτες και Σαββατοκύριακα προγραμματίζοντας synthesizer και ντραμοκούτια, παίζοντας μπάσα, κιθάρες και ότι όργανο βρισκόταν πρόχειρο, προσπαθώντας να ενορχηστρώσω το τέλειο background για τις μουσικές μου διαστροφές. Κι ας μην τις άκουγε κανείς. Εγώ διασκέδαζα! Μόνος αλλά πάντα στην ώρα μου για την “πρόβα” και χωρίς αντιρρήσεις από τον “μπασίστα”. Μεγάλο χάσιμο χρόνου για πολλούς αλλά δεν θ’ άλλαζα με τίποτα την απόλαυση που ένοιωθα όταν πετύχαινε το ζητούμενο. I did it my way! Και συνεχίζω... τριάντα χρόνια αργότερα όπου πολλά έχουν αλλάξει προς το αρτιότερο, το ευκολότερο και το φτηνότερο. Μακάρι να είχα τα εργαλεία του σήμερα, τότε. Αλλά ποιός τα είχε; Και κυρίως πόσα θα ήξερα, αφού θέλοντας και μη συνυπήρξα στην επανάσταση του Home recording και παρακολούθησα το κάθε βήμα των εξελίξεων καθημερινά και όχι από βιβλίο; Λίγη Ιστορία Πριν τον πολυκάναλο τρόπο ηχογράφησης, η εγγραφή της μουσικής ήταν μια αποτύπωση ενός performance σε ταινία. Οι μουσικοί μαζεύονταν σε ένα στούντιο ηχογράφησης, έτρεχε η ταινία και έγραφε την συγκεκριμένη εκτέλεση μαζί με κάθε απρόοπτο. Παρά το γεγονός ότι πολλοί θα πουν πως είναι η πιό ειλικρινής και πιστή διαδικασία εκτέλεσης, πρόκειται για μια μέθοδο ηχογράφησης με περιορισμούς. Εαν κάποιος μουσικός του συνόλου κάνει ένα μικρό λάθος, αυτό αποτυπώνεται στην ηχογράφηση. Προβλήματα και αδυναμίες στη διαδικασία επίσης, όπως η άνιση στάθμη μεταξύ οργάνων και φωνών καταγράφονται μόνιμα. Με την εμφάνιση της πολυκάναλης ηχογράφησης οι παραγωγοί απέκτησαν άμεσο έλεγχο σε συγκεκριμένα μέρη της εκτέλεσης. Αν μια φωνή φαλτσάρει ή ένα όργανο κάνει λάθος, το συγκεκριμένο κανάλι που ηχογραφήθηκε αυτό το όργανο, μπορεί να ξαναγραφτεί χωρίς να επηρεάσει τα υπόλοιπα όργανα. Με αυτό τον τρόπο ηχογραφείται το μεγαλύτερο μέρος της δισκογραφίας σήμερα. Την δεκαετία του 50, ο κιθαρίστας και εφευρέτης Les Paul πρωτοεφάρμοσε την πολυκάναλη διαδικασία, χρησιμοποιώντας μαγνητική ταινία 1 ίντσας σε ένα οκτακάναλο μαγνητόφωνο Ampex για να γράψει σε παράλληλα κανάλια ή επίπεδα τη μουσική του. Ηταν μια επαναστατική εξέλιξη στην βιομηχανία της φωνογράφησης (όπως λεγόταν τότε), αυτή που θα καθόριζε την καλλιτεχνική απελευθέρωση των μουσικών την επόμενη δεκαετία. Στα 60’ς οι Beatles με τις επαναστατικές ηχογραφήσεις τους προώθησαν τις εξελίξεις στην τεχνολογία της πολυκάναλης ηχογράφησης. Υπο την καθοδήγηση του παραγωγού τους George Martin, η χρήση των πολυκάναλων εγγραφέων από το δικάναλη ηχογράφηση του "Please, Please Me" μέχρι την οχτακάναλη του "Abbey Road" επέβαλε τον τρόπο που θα γραφόταν μελλοντικά η μουσική. Φυσικά όλοι πλέον ξέρουμε την εποχή των δεινοσαύρων που ακολούθησε στην δεκαετία του 70, με τα μεγάλα ροκ συγκροτήματα να κάνουν χρήση της τεχνολογίας αυτής, που στο απόγειο της αναλογικής ηχογράφησης έφτασε στα 24-κάναλα μαγνητόφωνα σε μέγεθος ψυγείου. Οι δεινόσαυροι “έκλειναν” τα πανάκριβα στούντιο με τους μήνες για να γράψουν ένα άλμπουμ. Ολο αυτό είχε ένα κόστος σοβαρό που το πλήρωναν μόνο όσοι είχαν υπογράψει συμβόλαιο με πολυεθνική δισκογραφική εταιρεία. Ο τρόπος αυτός έπαιξε μεγάλο ρόλο στην μουσική της εποχής αφού τα σημαντικότερα συγκροτήματα δούλευαν περισσότερο με την τεχνική των στούντιο παρά σαν live performers. Η ηχογραφημένη μουσική έγινε ένα είδος τέχνης όπου ο ηχητικός πειραματισμός αποχαλινώθηκε, πολλές φορές δημιουργώντας αποτελέσματα που ήταν αδύνατο να επαναληφθούν επι σκηνής. Κλασσικό παράδειγμα το “A night at the Opera” των Queen. Αν για τα μεγάλα συγκροτήματα αυτό σήμαινε δημιουργική ελευθερία, για τους σόλο μουσικούς ήταν αποκάλυψη. Ο Stevie Wonder για παράδειγμα που έπαιζε πολλά όργανα, μπόρεσε να συνθέσει και να ηχογραφήσει δίσκους όπου τραγουδούσε και έπαιζε αν όχι όλα, τα περισσότερα όργανα μόνος του. Προς το τέλος της δεκαετίας εμφανίστηκαν τα πρώτα 4-κάναλα μπομπινόφωνα στενής ταινίας και αμέσως μετά τα κασετόφωνα από τις Tascam και Fostex με ενσωματωμένους μείκτες, που επέτρεψαν στους κοινούς θνητούς να γράφουν στο σπίτι τους, αφού το κόστος ήταν πλέον προσιτό. Για τον “ηλεκτρονικό” μουσικό το έτος Μηδέν ήταν το 1982 όταν παρουσιάστηκε το MIDI (Musical Instrument Digital Interface) ένα ανοιχτό πρωτόκολλο σύνδεσης μηχανημάτων και synthesizer. Λόγω των περιορισμών χρόνου στις στενές ταινίες που έπαιζαν στις διπλάσιες ταχύτητες για ν’ ανταπεξέλθουν στα προβλήματα ποιότητας του format και των λίγων σχετικά καναλιών, η ενορχήστρωση με τον συνδυασμό synthesizer που έπαιζαν ταυτόχρονα και σύγχρονα λόγω MIDI, είχε μεγάλο αντίκτυπο στην μουσική του 80, κυρίως στην “φτωχότερη” Ευρώπη όπου το home recording άρχισε να αναπτύσσεται. Ο άμεσα αναγνωρίσιμος ήχος των 80’ς οφείλεται σε μεγάλο βαθμό σε αυτές τις προδιαγραφές ενορχήστρωσης, καθώς όλοι πειραματίζονταν με ότι “μαραφέτι” κυκλοφορούσε τότε χωρίς κανόνες και περιορισμούς. Σε γεννήτριες ήχου ή και εφέ. Απο την Αμερική γεννήθηκε ο ήχος του hip-hop και rap από άτομα που είχαν στη διάθεση τους τέτοια προσιτά εργαλεία που ναι μεν επέτρεπαν τη σύνθεση, ταυτόχρονα όμως οδηγούσαν σε επαναλαμβανόμενους ρυθμούς, κυρίως από το γεγονός ότι ήταν αυτοδίδακτοι μουσικοί περιορισμένων δυνατοτήτων στην ανάπτυξη αρμονίας. Ετσι δημιουργήθηκε ένα ολόκληρο μουσικό ιδίωμα με βάση ρυθμούς από drum machines, που πάνω του στήθηκε η σημερινή σκηνή του R&B και του House. Στα μέσα του 90 εμφανίστηκαν τα digital hard disk recorder (μηχανήματα εγγραφής σε σκληρό δίσκο) και παράλληλα η ψηφιακή πολυκάναλη ηχογράφηση αναπόφευκτα πέρασε στον υπολογιστή με δυνατότητες που ήταν στη σφαίρα της φαντασίας για όσους είχαν ξεκινήσει την πολυκάναλη εγγραφή και το home recording. Και ήρθαμε στο σήμερα όπου στην άκρη της κρεβατοκάμαρας πάνω στο γραφείο υπάρχει ένας υπολογιστής με οθόνη και ηχεία. Το ιδανικό περιβάλλον για τις πιό εμπνευσμένες στιγμές του καθενός.
  38. 15 points
    Γεια σας και χρονια πολλα σε ολους , Ανεβαζω καποιες φωτο μαζι με το γιο στη γωνια μας ..
  39. 15 points
    Κανονικά υπάρχει ένα λάπτοπ στημένο στο γραφειάκι αλλά όχι πάντα. Μερικές φορές πεταλιέρες, λούπερ κτλ στο πάτωμα, αλλά γενικώς προσπαθώ να αποφεύγω αυτό που γινόταν στο παλιό μου σπίτι . Συνήθως παίζω στο σαλόνι εδώ που τα λέμε..
  40. 14 points
  41. 14 points
    Καλησπέρα φίλοι. Απόπειρα σύνθεσης 2ου κομματιού από την αρχή. Πέρα από τα φωνητικά που δυστυχώς δεν υπάρχει άνθρωπος να τα πει, όλα τα άλλα μέρη είναι έτοιμα. Θα ήθελα ΑΠΟΨΗΣ παρακαλώ.
  42. 14 points
    Διακοπές δεν πήγα, μπάνια δεν έκανα. Έγραψα μια διαμαρτυρία με κόπο και ιδρώτα.
  43. 14 points
    Εχω αποθρασυνθει εντελως,το ξερω. Stavros Blues (2).mp3
  44. 14 points
    Έχω ακούσει πολλά τέτοια, αλλά μου έρχονται ένα-ένα. Η μητέρα μιας φίλης μου έλεγε ότι ο ανηψιός της έχει σπουδάσει ναυαγός (αντί ναυπηγός). Κάποτε δούλευα στο (τότε) 131 στον ΟΤΕ. Δεν φαντάζεστε τι έχω ακούσει. Ένας ζητούσε το τηλέφωνο του αυτόπλους στην Καλλιθέα. Μέχρι να καταλάβω ότι εννοούσε το autoplus είδα κι έπαθα. Ένας άλλος μου ζήτησε το τηλέφωνο του Λαυρέντη. Ποιός είναι ρε φίλε ο Λαυρέντης? Αυτός ο σταθμός που βάζει τα αγαπησιάρικα αγόρι μου (love radio).
  45. 14 points
    Σήμερα, είναι μια ιδιαίτερη μέρα για μένα,καθώς συμπληρώνονται εννιά χρόνια,από το θάνατο του Πατέρα μου. Σαρανταπέντε χρόνια στα πάλκα,ασυμβίβαστος κι ακέραιος. Αυτός μου πήρε την πρώτη μου κιθάρα,αυτός μου έδειξε και τις πρώτες ασκήσεις.Κόντρες πολλές απάνω στη μουσική,συμφωνούσαμε όμως στα καλά... Τώρα μένω να γελάω και να κλαίω,με κάτι αφιερώματα στον Καζαντζίδη, που βλέπω στην τηλεόραση, με κάτι τύπους που ερμηνεύουν τρομάρα τους... Αν και το site είναι "ροκεντρολίστικο" όπως θα έλεγε, παραθέτω κάτι από ένα αφιέρωμα στο Στέλιο. Γειά σου ρε Πατέρα...
  46. 14 points
    Ρε τι μου θυμίσατε! Ήμανε ήδη στο ροκ από τα fm τότενες. Είχα και ένα ενδιαφέρον στο μεταφυσικό και στα θρίλερ τρόμου. Πάω ένα απόγευμα στο σπίτι ενός συμμαθητή μου, που έμενε μερικά τετράγωνα από το σπίτι μου, να ακούσουμε μουσική. Κάτσε μου λέει να σου βάλω ένα κομμάτι. Κλείνει τα φώτα και ανοίγει ένα μικρό πορτατίφ. Άκουσε με προσοχή μου λέει. Ακούω βροχή, μετά καμπάνες, και μετά αυτό. Φοβόμουν μετά να γυρίσω στο σπίτι μόνος μου.
  47. 14 points
    Μια και αναφέρθηκαν "οι μαλάκες" που θα αγοράσουν κάτι πολύ ακριβότερα από την σχετική αξία του, να παραθέσω μια διευκρίνιση off topic η οποία όμως λύνει πολλές παρεξηγήσεις: Δεν υφίσταται το απλοποποιημένο σχήμα που έχουμε σχεδόν όλοι στο μυαλό μας ότι δηλαδή ο κόσμος αποτελείται από μαλάκες και μη μαλάκες (και φυσικά εμείς ανήκουμε στους δεύτερους). Ο "μαλάκας" είναι δυναμική ιδιότητα. Εν ολίγοις όλοι ανεξαιρέτως είμαστε/έχουμε υπάρξει, κατά περίπτωση ή κατά περιόδους, λιγότερο ή περισσότερο μαλάκες. Κι έτσι εξηγείται κι ότι υπάρχει κόσμος που μας θεωρεί μαλάκες κι άλλοι που μας έχουν για τα καλύτερα παιδιά. Έχει να κάνει με το σε τι φάση/περίοδο μας πέτυχαν. Ο μαλάκας συμπερασματικά, μπορεί με σχετική ακρίβεια να οριστεί ως εκείνο το άτομο που συνολικά για τη διάρκεια ζωής του, έχει υπάρξει περισσότερο μαλάκας παρά μη. Αλλά και πάλι μιλάμε για μεταβλητή γιατί μπορεί κάποιος να ρέπει προς μαλάκας μεταξύ π.χ 20-35 αλλά από τα 36-50 ξέρω γω να μην είναι τόσο. Και μετά να ξαναείναι κλπ. Γενικά δεν είναι απλό το θέμα.
  48. 14 points
    Ο χωρος που κανω τα μαθηματα κ που περναω το περισσοτερο χρονο της ημερας μου.
  49. 13 points
    Οι ακουστικες κιθαρες που ηχογραφησα πριν τις φαει η μαρμαγκα της μιξης
  50. 13 points
    Ένα μικρό θέμα με σκέτη κιθάρα που πηγαινοερχόταν στο κεφάλι μου τις τελευταίες μέρες του 18 και αποφάσισα να γράψω σήμερα. Έχω χαλασμένα monitor κι έχω ξεχάσει τα ακουστικά μου στο στούντιο (καταστροφή) οπότε δεν ξέρω σχεδόν καθόλου τι έπιασαν τα μικρόφωνα ως αποτέλεσμα.
Ο πίνακας επιτευγμάτων έχει ρυθμιστεί σε Athens/GMT+03:00


×
×
  • Δημοσιεύστε κάτι...

Τα cookies

Τοποθετήθηκαν cookies στην συσκευή σας για να είναι πιο εύκολη η περιήγηση στην σελίδα. Μπορείτε να τα ρυθμίσετε, διαφορετικά θεωρούμε πως είναι OK να συνεχίσετε. Κανονισμοί της σελίδας.