Προς το περιεχόμενο

Πίνακας συμμετοχής


Δημοφιλές περιεχόμενο

Προβολή δημοσφιλέστερου περιεχομένου από 06/07/2019 σε όλα

  1. 26 points
    Στα μέσα Δεκέμβρη θα κυκλοφορήσει ένας δίσκος που χρόνια περίμενα. Μια συλλογή απο ακυκλοφόρητα κομμάτια απο το μακρινό 1988 μέχρι το 2016. Σύντομα θα γράψω λεπτομέρειες, προς το παρόν είναι διαθέσιμος για ακρόαση (3 τραγούδια) και παραγγελίες εδώ: https://thicktonerecords.bandcamp.com/album/keep-what-i-got?fbclid=IwAR2pbChPxly-uYREqqnt4-KLtqHcZGFruat5ejk7_yQ3cs3vShxJi3qwjrM
  2. 22 points
  3. 20 points
    Χαιρετώ τη κοινότητα. Μετά απο πολύ καιρό, κόπο, υπομονή και επιμονή σας προσφέρω προς ακρόαση και σχολιασμό το πόνημά μου. Την πρώτη μου απόπειρα σύνθεσης συμφωνικού έργου για πλήρη ορχήστρα. Σύγχρονος ήχος, και σίγουρα οχι για όλα τα αυτιά και γούστα, πέρασε απο 40 κύματα, ύψη και βάθη, αλλαγές επι αλλαγών, γράψιμο, πολύ σβήσιμο και ακόμα περισσότερη ακρόαση για να καταλήξει σε 11 περίπου λεπτά υλικού. Σίγουρα το μεγαλύτερο σε διάρκεια αλλά και πυκνότητα (λόγω ενορχήστρωσης) αμιγώς μουσικό έργο που έχω ασχοληθεί και σίγουρα θα μπάζει απο 15 μεριές γιατί.......ντάξει τόσες παράμετροι τρέχουν Πραγματικά σα να πέταξα ένα βουνό απο τη πλάτη μου... Όπως λέει και ο @fusiongtr........μπινελικώστε ελεύθερα!
  4. 19 points
  5. 19 points
    Kαλησπερες παρα το οτι εχει περασει η 12η βραδυνη. Eνα κομματακι που φτιαξαμε με τους συμφορουμιτες,καλους φιλους κι αδερφους fusiongtr(Φασιον) και Terry RoscoeBeck5. To πιο πιθανο ειναι οτι δε θα το θυμουνταικαι οι ιδιοι μια και εχει περασει παρα πολυς καιρος απο τοτε που το γραφαμε. Αυτα τα ολιγα.
  6. 19 points
    Για τον δίσκο μου KEEP WHAT I GOT Πρώτα, να ευχαριστήσω όλους τους μουσικούς που συμμετέχουν εδώ. Πιστεύω πως η αγάπη για τη μουσική και ο αλληλοσεβασμός μας διακρίνονται με καθαρότητα. Κατόπιν, τον Δημήτρη Καραβασίλη που επιμελήθηκε το μάστερινγκ (κι έκανε θαύματα), τον Σάββα Γεωργιάδη που φρόντισε όλα τα διαδικαστικά βήματα μέχρι την ολοκλήρωση του άλμπουμ και τον Κώστα Μπρουμά που χάρισε τις υπέροχες φωτογραφίες του στην έκδοση. Οι Blues Wire βέβαια έχουν την μερίδα του λέοντος σε συμμετοχή, διόλου τυχαία αφού είναι το γκρουπ με το οποίο πορεύομαι αγκαλιά όλη την μουσική ζωή μου, όμως υπάρχουν αρκετές διαφοροποιήσεις σε σύνθεση και υλικό, γι αυτό και επέλεξα να κυκλοφορήσω αυτό το υλικό με το όνομα μου. Το Dealing with the enemy είναι ηχογραφημένο το 1991 όταν μπήκαμε στο στούντιο να καταγράψουμε υλικό για ενδεχόμενη κυκλοφορία, τελικά έμεινε στο ράφι, υπάρχει όμως στην ολότητα του (19 κομμάτια), το θεωρώ αξιόλογο κι ενδεικτικό του ήχου μας εκείνη την εποχή κι ευελπιστώ μια μέρα να εκδοθεί. Σωτήρης Ζήσης-μπάσο, Αλέξης Αποστολάκης-ντραμς, Νίκος Ντουνούσης-κιθάρα. Ίσως η σύνθεση που το γκρουπ έπαιζε πιο πειθαρχημένα από ποτέ. Μαζί μας έπαιξε πλήκτρα ο εξαίρετος Γιώργος Πεντζίκης. Τα Wait on time & Juke box played my blues είναι ζωντανές ηχογραφήσεις από το Μπλού Μπάρελ στη Θεσ/νίκη. Νομίζω έγιναν το 2014 από την ομάδα Blueberry. Εδώ το γκρουπ ακούγεται στην τελευταία του μορφή – που κρατάει μέχρι σήμερα, με τον Σωτήρη στο μπάσο (πάντα!) και τη Νίκη Γουρζουλίδου στα ντραμς. Και τα δύο δείχνουν την εξαιρετική χημεία που αναπτύχθηκε ανάμεσα μας και κυρίως το πόσο καλή shuffle blues ντράμερ είναι η Νίκη, κάτι που προσωπικά εκτιμώ αφάνταστα. Το Last fair deal είναι ζωντανά ηχογραφημένο νομίζω στο House of art στην Αθήνα αρχές της δεκαετίας 2000-2010, στα πλαίσια μιας σειράς παραστάσεων που είχαμε επιμεληθεί με τίτλο Story of the blues. Εδώ είμαστε εγώ, ο Σωτήρης, ο Αλέξης και ο Γεώργιος Μπαντούκ-φυσαρμόνικα (και τι παίξιμο!) που έγραψε τη δική του ιστορία με το γκρουπ. Στις παραστάσεις συμμετείχαν και οι Χάρης Καπετανάκης-σαξόφωνο & Γιάννης Οικονομίδης-τρομπέτα που καθορίζουν την αισθητική του κομματιού με το παίξιμο τους, καθώς και η αγαπημένη μας Τζένη Καπάδαη που δεν ακούγεται στο συγκεκριμμένο, όμως έδωσε την ψυχή της σε πολλά τραγούδια του σετ. Νοιώθω περήφανος για τούτη την απόδοση του κλασσικού αυτού τραγουδιού, είναι σαν να το μπολιάσαμε στους ήχους και την αισθητική της Νέας Ορλεάνης, κάτι που πιστεύω του ταίριαξε πολύ. So easy to love you. Το 1988 ήρθε για πρώτη φορά στην Ελλάδα ο μυθικός Carey Bell και παίξαμε μαζί στο Παραρλάμα. Απ’ όσο θυμάμαι, πήγαμε σε κάποιον ραδιοφωνικό σταθμό πριν την συναυλία για συνέντευξη. Κλήθηκα να έχω μαζί και μια ακουστική κιθάρα just in case… Δεν θα ξεχάσω ποτέ το τρέμουλο στα γόνατα και στα χέρια μου όταν μας ζήτησαν να παίξουμε κάτι ζωντανά στον αέρα. Η ταραχή μου γιγαντώθηκε όταν ο Μπελ είπε να παίξουμε κάτι από Σι. Άλλαξα στα γρήγορα το κούρδισμα σε μια χορδή (νόμιζα θα τα κατάφερνα καλύτερα έτσι) και ξεκινήσαμε, για πρώτη φορά μαζί, με τα μικρόφωνα μπροστά μας να περιμένουν. Δεν θέλω να ευλογήσω τα γένια μου (που τάχω) όμως από τις αρκετές εκτελέσεις του τραγουδιού του που έχω ακούσει, πιστεύω πως τούτη ίσως είναι η πιο βαθειά και πιότερο φορτισμένη συναισθηματικά. Και μολονότι σε τρία και κάτι λεπτά έχω κάνει τόσα λάθη που θάπρεπε να ντρέπομαι, τουναντίον, θεωρώ την συμμετοχή μου στο κομμάτι ως ένα από σπουδαιότερα «παράσημα» που αξιώθηκα να λάβω. Τα Sunrise on the bayou, The quiet man, If you feel & Done a lot of wrong things ηχογραφήθηκαν μάλλον το 1998 όταν με τους Σωτήρη, Αλέξη και Μπαντούκ κάναμε ένα ντέμο δουλεύοντας σε υλικό που λίγο αργότερα οδήγησε στο άλμπουμ Fence. Το πρώτο αποτέλεσε μια από τις λίγες ολοκληρωμένες μου προσπάθειες στο στυλ Zydeco, ένα είδος μουσικής που ευδοκιμεί στην περιοχή των βάλτων της Λουιζιάνα, κυρίως από Γαλλόφωνους κατοίκους. Μέχρι που τραγούδησα στο τέλος και ένα δίστιχο στην Γαλλική! Περίπου… Το δεύτερο είναι ένα τραγούδι που έγραψα για τον Snowy White, έναν κιθαρίστα που αγαπώ πολύ, στην τελική μίξη χρησιμοποίησα και μερικά σημεία κρουστών/ακουστικής που παίζονται στην ηχογράφηση του άλμπουμ. Το If you feel αποτελεί άλλον έναν φόρο τιμής σε έναν μουσικό που με επηρέασε έντονα και τον αγάπησα βαθειά, τον Toy Caldwell (Marshall Tucker Band), ίσως έκπληξη για κάποιους, για μένα όμως έναν γίγαντα της αμερικάνικης μουσικής και λατρεμένο κιθαρίστα. Το κομμάτι που κλείνει τον δίσκο είναι του Bobby Charles, εμείς το πρωτογνωρίσαμε από τον Paul Butterfield και τη μπάντα του κι εκεί εστιάσαμε στην εκδοχή μας. Γλυκόπικρο, μελαγχολικό και αισιόδοξο ταυτόχρονα, λίγο αυτοσαρκαστικό, νομίζω a perfect closing track… Το Get me some είναι το πρώτο από τα δύο τραγούδια που έχουν κυκλοφορήσει στο παρελθόν. Πρώτη φορά σε CD βέβαια, από το μακρινό 1989 και το βινύλιο του Γιώργου Γάκη Keep on rock ‘n rollin’. Ο Γιώργος είναι άνθρωπος που αγαπώ πολύ, αδελφός, έχουμε μοιραστεί πολλά για μεγάλο διάστημα. Ήταν χαρά και τιμή μου που έπαιξα σε αυτές τις ηχογραφήσεις. Εκτός της κύριας φωνής, ο Γιώργος παίζει και μπάσο εδώ, μαζί ο Γιώργος Δημητριάδης στα τύμπανα και ο Σωτήρης Γάκης στα φωνητικά. Το Whorehouse blues είναι το δεύτερο τραγούδι που έχει δει το φως της δημοσιότητας, ηχογραφήθηκε το 2016 και ήταν η συμμετοχή του γκρουπ σε έναν δίσκο αφιέρωμα στη μνήμη του αξέχαστου Λέμυ των Motorhead που βγήκε με το αντίστοιχο έντυπο αφιέρωμα του περιοδικού Metal Hammer Greece. Αποτέλεσε έκπληξη για μας η πρόταση, όταν όμως ο Κώστας Χρονόπουλος επέμεινε με ευγένεια και ενδιαφέρον, μπήκαμε στο Revolver studio του Δημήτρη Καραβασίλη και ουσιαστικά με ένα take καταθέσαμε τη δική μας άποψη για το μπλουζιάρικο-αλήτικο τραγούδι. Μαζί με τη Νίκη στα ντραμς και τον Σωτήρη στο μπάσο, φυσαρμόνικα έπαιξε ο πολύ καλός φίλος της μπάντας Γιώργος Μιρτσιώτης. That heavy load… Σπαρακτικό για μένα μπλουζ, έντονο και απελπισμένο, πάντα με εντυπωσιάζει η αγάπη που του δείχνει το κοινό. Ζωντανή ηχογράφηση σε μπαράκι της Κατερίνης, πιθανόν το 2013. Νίκη-Σωτήρης και ο φίλος και συνοδοιπόρος για χρόνια Γιάννης Κανάλης στη φυσαρμόνικα, ο κύριος πρόεδρος, με τη δική του μακρά ιστορία στη μουσική σκηνή της Θεσσαλονίκης. Το String King είναι στούντιο ηχογράφηση, ίσως το 1993, παίζουμε με τον Σωτήρη στο μπάσο και τον Αλέξη στα ντραμς, πλήκτρα παίζει ο καλός φίλος Άκης Κατσουπάκης. Το Mystery train είναι χιλιοεκτελεσμένο τραγούδι, όμως ήθελα πολύ να βρει θέση στη συλλογή αυτή γιατί με τρελαίνει η χαρά που έχουμε! Εδώ είμαστε οι Lo-Fi Kings, ένα σχήμα που σκαρώσαμε με τους φίλους από τα Γρεβενά Νίκο Μπέλτσιο-ακουστική κιθάρα/φωνή και Γιώργο Δούμα-μπάσο/φωνή. Παρέα ζήσαμε αλησμόνητες στιγμές, τέτοια είναι και αυτή η ηχογράφηση που δεν ξέρω που έγινε, πιθανόν κάπου κοντά σε Κοζάνη η Γρεβενά και μάλλον γύρω στο 2003. All aboard! Τέλος, το Sol Wind. Ένα ινστρουμένταλ με ιδιαίτερη σημασία για μένα, απόσπασμα ενός μεγαλύτερου τραγουδιού με αρκετή δόση ψυχεδέλειας μέσα του. Εδώ χωρίς λόγια αλλά με τη μαγική κιθάρα του Κώστα Βρετού, ενός μουσικού που εκτιμώ αφάνταστα και ενός χαρακτήρα που θαυμάζω. Ο Κώστας είναι παιδί διαμάντι, είναι μεγάλη μου τιμή και χαρά που μου έδωσε το ελεύθερο να συμπεριλάβω το κομμάτι αυτό στον δίσκο. Παντελώς on the spot σε ραδιοφωνική εκπομπή το 2014. Ίσως η απόλυτη αρμονία και ευτυχία στη μουσική, δυο άνθρωποι με διαφορετικές καταβολές κι επιρροές, πλησιάζουν και τελικά μαζί δημιουργούν ήχο που καταγράφεται άπαξ και θάλεγα πως διαθέτει την μαγεία ενός φωτογραφικού κλικ. ΠΙΟ ΠΡΟΣΩΠΙΚΑ Η συλλογή αυτή με απασχόλησε αρκετά χρόνια. Στο πέρασμα τους, κάποια κομμάτια διαγράφηκαν από τη λίστα, άλλα προστέθηκαν αργότερα. Ήθελα όμως να κυκλοφορήσει κάποια στιγμή, και γιατί αποτελεί έναν συνδετικό ιστό της πορείας μου, κυρίως όμως γιατί ήθελα να αφιερώσω την έκδοση στους γονείς μου. Τον Θανάση και τη Νίτσα, που τόση αγάπη μου χάρισαν και τόσα σημαντικά με δίδαξαν. Φανταζόμουν ένα εξώφυλλο διαφορετικό, με παλιές φωτογραφίες από το χωριό, ασπρόμαυρες και ξεφτισμένες, που η φθορά τους όμως ποτέ δεν κατάφερε να σβήσει το φως από τα πρόσωπα μας. Και αναλογιζόμουν με χαμόγελο τη στιγμή που θα έβλεπαν το άλμπουμ, το περίμενα με λαχτάρα. Έλαχε να μην προλάβουν. Αναπαύονται αγκαλιά – όπως πέρασαν ολόκληρη την κοινή τους ζωή – πίσω από το σχολείο του Βατοχωρίου της Φλώρινας, στην Μπρέζνιτσα, αντικρίζοντας τα δέντρα στο Μπούτσι και ακούγοντας την φύση ολόγυρα. Κι εγώ δακρύζω σαν τους θυμάμαι και γράφω για κείνους, και αναθεματίζω την τσαπατσούλικη φύση μου και την αναβλητικότητα του χαρακτήρα μου που δεν κατάφερα να τελειώσω έγκαιρα. Από την άλλη, πότε χρειάστηκαν δώρα και αποδείξεις; Ποτέ. Και η αγκαλιά τους ο κόσμος ολάκερος, η συγχώρεση τους δεδομένη και λυτρωτική. Έχω όμως δίπλα μου τον μονάκριβο αγαπημένο μου αδελφό, Νίκο. Σε αυτόν είναι αφιερωμένος αυτός ο δίσκος και μαζί, απο τους δυο μας, για τους γονείς μας.
  7. 19 points
    Καλησπέρα παιδιά. Στον παρακάτω (ή παραπάνω) σύνδεσμο μπορείτε να ακούσετε (και να δείτε) το πρώτο single του επερχόμενου δίσκου μας (Bag of Nails - ''The Wolf Inside Me'') που θα κυκλοφορήσει σε βινύλιο απ' την Nasoni Records, Berlin το Νοέμβρη που μας έρχεται. Καλή ακρόαση. Πάνος από Bag of Nails.
  8. 19 points
    Αύριο βράδυ (16/9) στις 9, ξεκινάω μετά απο πολύ καιρό μια ραδιοφωνική εκπομπή για τα μπλουζ... 91,4 FM Στο Κόκκινο Καλά να είμαστε, όσοι επιθυμείτε, θα τα λέμε κάθε Δευτέρα για μια ωρίτσα με μουσικές και (λίγο, ελπίζω ) μπλα μπλα. Και στο internet εδώ: https://www.stokokkino.gr/liveThessaloniki.php…
  9. 18 points
    Καλημέρα. Αυτό είναι το νέο μου fingerstyle κομμάτι. Ελπίζω να σας αρέσει.
  10. 17 points
    Καλησπέρα φίλοι μου. Σήμερα είχα μια ευχάριστη έκπληξη από το μακρινό 1989 και είπα να την μοιραστώ μαζί σας. Με παίρνει τηλέφωνο ο καλός μου φίλος και συμφοιτητής παλιά, ο γιατρός ο Πάνος στο κινητό και μου λέει άκου λίγο. Μάλιστα μου έκανε και πλάκα γιατί μου λέει, άκου φίλε τι έγραψα (ο πάνος έχει μουσική παιδεία, έκανε αρμόνιο δισκαλο και έχουμε μ[email protected]$#@$ πολλές φορές μαζί μουσικά και έπαιζε και καλά) Για να μην τα πολυλογώ βρήκε μια κασέτα μου που είχε χαθεί σε μετακομίσεις παλιά και ήταν στην κατοχή του, γιατί έχουμε συγκατοικήσει, έχουμε κάνει κοινόβια με γκόμενες και πολλά αλλα με αυτό το παιδια που περιείχε ηχογραφήσεις που είχα κάνει όταν ήμουν δεκατεσσάρων χρονών, το θυμάμαι αυτό γιατί θυμάμαι τις περιόδους που είχα διάφορο μουσικό εξοπλισμό, με το Yamaha PSR 500. Γενικά μικρός ηχογραφούσα πολύ αλλά δεν έχει διασωθεί πολύ υλικό, σχεδόν όλες οι κασσέτες έχουν χαθεί και αυτή που τελικώς διεσώθη και την βρήκε, ήταν και η μοναδική που περιείχε τα συγκεκριμένα κομμάτια μου μέσα. Πραγματικά συγκινήθηκα, μερικά δεν τα θυμόμουν καν. Έκανα μια μικρή επιλογή και αποφάσισα να τα μοιραστώ μαζί σας, εδώ με τους καλούς φίλους του noiz. Ολοι οι ήχοι είναι από αυτό το όργανο και γραμμένοι στον υποτυπώδη sequencer του που αν θυμάμαι καλά είχε την δυνατότητα να γράψεις και να αναπαράγονται μεχρι 5 κανάλια/5 οργανα ταυτόχρονα του ακομπανιαμέντου με φυσικά δυνατότητα αλλαγής οργάνου στο κανάλι κατά τη διάρκεια. δεν θυμάμαι με τι το συνδεα για να κάνω το midi dump, νομίζω είχα πάρει κάποιο εξάρτημα ή το έκανα απο το Atari ST γιατι είχε περιορισμένο αριθμο κομματιών στην μνημη. Το audio recording είχε γίνει σε ενα compact cassette system της sony που θυμάμαι ακουγόταν πολυ καλά. Ακούγοντας τον εαυτό μου μετά από 30 χρόνια τα συναισθήματα ειναι δυνατά. Πάντα είχα την τρέλα να γράφω μουσική και να παίζω παιχνίδια και να είμαι ΠΑΣΟΚ. Ακόμα την έχω!. ΓουΊουου!!!!!! Στις συνθέσεις βλέπω τα κενά μου αλλά μπορώ να πω άφοβα πως για 14 χρονών, χωρίς γνώσεις συνθεσης, μονο ότι ήξερα απο το πιάνο, χωρίς ίντερνετ για να μαθαίνεις και να μελετάς ερασιτεχνικά, με μόνο εφόδιο τη φαντασία μου, το αυτί μου και τα τεύχη του περιοδικού ΜΟΥΣΙΚΗ( και του PIXEL χαχαχαχαχχαχ) που διάβαζα φανατικά και κάτι σκάμπασα απο εκεί για την εν γένει παραγωγική διαδικασία, είχε ωραία αρθρα και παρουσιάσεις, από εκει εμαθα ορολογία γιατί αμα δεν έχεις και κανέναν να σου δειξει................. δεν τα πήγαινα και άσχημα. Ήμουν πολλά υποσχόμενος. Ιδιαίτερα στα cover ήμουν και είμαι ψυχαναγκαστικός. Τα πήγαινα πολύ κοντά. Πιστεύω πως τότε έφερα το όργανο, όπως και κάθε ψηφιακό όργανο που είχα στην κατοχή μου στα όρια του, γιατί ειμαι ταλέντο. ΤΕΛΟΣ. Ημουν και είμαι, τι να κάνουμε τώρα? χαχαχαχαχααχαχαχαχαχαχχαχαχ Να ευχαριστήσω μιας και θα κοινοποιήσω το post, τον καλό μου φίλο από παιδιά, τον κολλητό μου τον πάνο, που μπήκε στον κόπο πέραν από την έκπληξη, να ψηφιοποιήσει και την κασέτα (δεν έχω και κασετόφωνο πρόχειρο εδώ, θα έπρεπε να τρεχω στο χωριο χαχαχαχαχαχα) και μετά την κουβέντα μας, να μου στείλει το αρχείο. Ένα εξαιρετικό παιδί και λαμπρό επιστήμονα που έχουμε συνεργαστεί και στα παραϊατρικά. Σε ευχαριστώ φίλε μου Πανο και σε ευχαριστώ που με κούραρες και πρόσφατα που φοβήθηκα από τις αρρυθμίες και ήρθα στις εφημερίες σου και βρήκες πως μου είχε πέσει το μαγνήσιο στον πάτο και με έφτιαξες εκεί με τους ορρούς χαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχααχαχα Εσείς? Πως βρίσκετε τον 14χρονο cos_dr? Απόψης? χαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχα Α, τα κομμάτια που παραθέτω είναι 2 διασκευές (arthur's theme - axel f) και τρια δικά μου. Υ.Γ. Σκέφτομαι τώρα πως αυτά τα έγραφα και ήμουν 4 χρόνια μεγαλύτερος από τον γιό μου που δεν θέλει μουσική. Δεν πειράζει. Θα πεθάνει η τέχνη μαζί μου χαχαχαχαχαχαχαχα arthur's theme cover by 14yo cos_dr (1989).mp3 axel f cover by 16yo cos_dr (1989) on yamaha psr 500.mp3 untitled 2 by 14yo cos_dr (1989).mp3 untitled by 14yo cos_dr (1989).mp3 Ξέρω πως δεν θα γυρίσεις.mp3
  11. 17 points
    Γεια σε όλους, ειμαι ο ενας από τους γιους του Γιάννη. Ευχαριστω για τις σκέψεις σας να ξέρετε ότι το τελευταίο καιρό (τρία χρόνια) υπέφερε από αρρώστιες και τώρα αναπαύθηκε και μάλιστα ειρηνικά. Αντι για θρήνο σας προτείνω να βάλετε το έργο του ειδικά Socrates δυνατά και να πιείτε μια μπίρα στην μνήμη του, αυτό θα ήθελε. με εκτίμηση, Άρης Σπάθας ΥΓ: Δευτέρα στις 6 το απόγευμα θα γίνει η τελετη στον Άγιο Σεραφείμ στην Παλιά Πεντέλη οποίος θέλει είναι ευπρόσδεκτος να έρθει.
  12. 16 points
    Mega Amp review (part 1) Κατά την διάρκεια της καραντίνας εξ' αιτίας του covid19, ο χρόνος περίσσευε κι έτσι είχα την ευκαιρία να πραγματοποιήσω αυτό που εδώ και μήνες σκεπτόμουν! Ενα review με όσο το δυνατόν περισσότερους ενισχυτές κιθάρας και κάποιες εικονικές κιθάρες που θ' ακούγονταν μέσω αυτών. Το 1ο μέρος είναι λοιπόν έτοιμο και παρουσιάζεται εδώ, με πρωταγωνιστή την Gibson Les Paul Standard! Η έμφαση εδώ έχει δωθεί στα καθαρά -πως αλλιώς- και όλοι οι ενισχυτές έχουν τα tone controls στο κέντρο, όπως επίσης τα volume και tone controls της κιθάρας είναι full open. Το μικρόφωνο που χρησιμοποιήθηκε είναι ένα SHURE sm57, τοποθετημένο off center δύο εκατοστά από την γρίλλια του ενισχυτή. Ανοίξτε ηχεία και monitors, φορέστε τα ακουστικά σας και κάνετε μια 1η ακρόαση. Φυσικά μια ακρόαση δεν φτάνει και θα παρατηρήσετε ότι σιγά σιγά ακούγοντας προσεκτικά, ο ενισχυτής είναι καθοριστικό στοιχείο του ήχου μας, τόσο όσο και η επιλογή της κιθάρας. Με χαρά περιμένω ν' ακούσω σχόλια και φυσικά θα επανέλθω με παρατηρήσεις, προτιμήσεις κλπ.
  13. 16 points
  14. 16 points
    Kαποτε,προ κορωνοιων κλπ,ειχαμε και περισσοτερο χρονο,μαζευομασταν να πιουμε καμια μπυρα με προσχημα να γραψουμε κανα κομματι.Που και που,εν μεσω κοψιδιων και μπυρων γραφαμε και κατι. Το παρακατω ειναι ενα τετοιο κομματακι που φτιαξαμε με τους γιγαντες,φιλους κι αδελφους fusiongtr και Terry RoscoeBeck5 .
  15. 16 points
    Kirk ended up with five strings on his guitar but no magic lost
  16. 16 points
    Καλησπέρα, δεν ξέρω αν το έχω βάλει στην σωστή κατηγορία, αλλά είπα να προσπαθήσω και δω μπας και βρούμε τον ιδιοκτήτη. Πριν κανά δίμηνο περίπου ξεχάστηκε ηλεκτρική κιθάρα στο πίσω κάθισμα ταξί. Πήγαμε πίσω στην περιοχή που αποβιβάστηκε ο ιδιοκτήτης αλλά δεν τον βρήκαμε. Εδώ είναι η τελευταία μας ελπίδα. Προκειμένου να ταυτιστεί ο ιδιοκτήτης σωστά, αν νομίζει ότι είναι η κιθάρα του, να στείλει πμ με το μοντέλο και το χρώμα της κιθάρας καθώς και την περιοχή που αποβιβάστηκε. Αν έχετε κάποιον γνωστό που έχει ξεχάσει την κιθάρα του, γνωστοποιήστε του το παρόν ποστ μπας και τον βρούμε. Ευχαριστώ!
  17. 15 points
    Γεια χαρά! Είμαι ο Πάνος και θα ήθελα να μοιραστώ μαζί σας το αποτέλεσμα της έρευνας μου πάνω στις μικροτονικές μπλουζ κλίμακες. Για πολλά χρόνια έπαιζα Μπλουζ μουσική με το μυαλό ενός τζαζίστα, χρησιμοποιώντας μινόρε και ματζόρε πεντατονικές, τρόπους, και αρπέζ πάνω σε ματζόρε μπλουζ φόρμες, αλλά δεν κατάφερα να ακουστώ ποτέ “αυθεντικός”. Κάτι έλειπε… Πριν μερικά χρόνια γνώρισα τον Γιώργο Ζήκο (κιθαρίστα της μπάντας Zero Zero) ο οποίος με εισήγαγε σε έναν διαφορετικό τρόπο σκέψης για τις μπλουζ κλίμακες που με οδήγησε σε αυτή την έρευνα και τελικά στη δημιουργία δυο σειρών από βίντεο (“Microtonal Blues Scales” & “Blues History”). Αν και κάποια από αυτά που θα παρουσιάσω για τις μπλουζ κλίμακες είναι γνωστά στους ακαδημαϊκούς, δεν έχουν ακόμα ενσωματωθεί στη διδασκαλία της Αμερικάνικης μουσικής. Οπότε, θα προσπαθήσω να κάνω ένα πρώτο βήμα με αυτά τα μαθήματα, όχι επειδή είμαι κάποιος ειδικός, αλλά για να ξεκινήσω μια συζήτηση πάνω σε αυτό το ευαίσθητο θέμα. Στη πρώτη σειρά από βίντεο που θα ανεβάζω κάθε εβδομάδα, ονόματι “Microtonal Blues Scales”, θα προσπαθήσω να αντιμετωπίσω το “πρόβλημα” πολλών μουσικών (συμπεριλαμβανομένου εμού) να αυτοσχεδιάσουν πάνω σε Blues ή Blues-based μουσική και να ακούγονται “πειστικοί”. Βέβαια ένας σημαντικός παράγοντας που θα πρέπει να εστιάσουμε είναι οι κλίμακες που χρησιμοποιούμε. Πρέπει να παίξουμε μια ματζόρε κλίμακα? Μήπως πρέπει να παίξουμε μια μινόρε? Και αν ναι, γιατί να παίξουμε μια μινόρε κλίμακα πάνω από ματζόρε συγχορδίες? Όπως θα εξηγήσω σε αυτά τα βίντεο, οι μπλουζ κλίμακες ΔΕΝ είναι σαν τις κλασσικές κλίμακες, όπου οι νότες έχουν ένα συγκεκριμένο και σταθερό τονικό ύψος. Μια μπλουζ κλίμακα είναι πιο πολύ σαν ένα Αραβικό Maqam ή μια Ινδική Raga (όπου οι νότες παρεκκλίνουν από το Ευρωπαϊκό συγκερασμένο σύστημα). Ωστόσο οι Μπλουζ κλίμακες έχουν την ιδιαιτερότητα όχι μόνο να έχουν Δυτικά στοιχεία στο DNA τους (λόγω μουσικής ανταλλαγής μεταξύ Αφρο-αμερικάνων και Ευρω-αμερικάνων) αλλά επίσης να έχουν εξελιχθεί, εξηγηθεί και διδαχτεί σε μια κοινωνία λευκών. Ίσως ήταν η αναπόφευκτη ερμηνεία από τη οπτική ενός αφομοιωμένου τονικού συστήματος, ή ίσως ήταν απλά για παιδαγωγική διευκόλυνση, το αποτέλεσμα είναι ότι οι λευκοί υπεραπλούστευσαν την Αφροαμερικάνικη μουσική χρησιμοποιώντας Κλασσικά εργαλεία και έννοιες για να την εξηγήσουν (τουλάχιστον από τον 19ο αιώνα). Βέβαια πολλοί μελετητές έχουν προσπαθήσει να αναλύσουν τη φύση των μπλουζ κλιμάκων. Είναι σαφώς ένα δύσκολο έργο δεδομένου ότι οι μπλουζίστες παίζουν τις μπλουζ κλίμακες λίγο διαφορετικά ο ένας από τον άλλο, ανάλογα τις επιρροές τους, το όργανο που χρησιμοποιούν, και τη προσωπικότητα τους. Επίσης ερμηνεύουν τα τραγούδια διαφορετικά κάθε φορά. Παρόλα αυτά πιστεύω ότι κάποιος μπορεί να βρει κοινό έδαφος μεταξύ των πιο επιδραστικών μπλουζ μουσικών και να βγάλει κάποια άκρη μέσα σε αυτή τη πολύπλοκη παράδοση. Αυτό που θα παρουσιάσω είναι μια περιγραφή αυτών των μικροτονικών κλιμάκων (θεωρία) που πιστεύω ότι είναι αρκετά συνεπής με το πραγματικό μπλουζ παίξιμο, δηλαδή, εξηγεί τα περισσότερα πράγματα τις περισσότερες φορές. Κρατήστε στο νου σας ότι αυτή είναι η προσωπική μου ερμηνεία και η δικιά σας μελέτη μπορεί να παράξει διαφορετικά αποτελέσματα. Από την άλλη, κάποιοι θα μπορούσαν να πουν ότι τα Μπλουζ είναι ένα στυλ που θα πρέπει να μαθαίνεται μόνο ακούγοντας δίσκους και δεν θα έπρεπε να προσπαθούμε να το εξηγήσουμε και να το περιγράψουμε, αφού το μόνο που χρειάζεται είναι να έχεις το “μπλουζ συναίσθημα” για να το ερμηνεύσεις πειστικά. Λοιπόν, κατά τη γνώμη μου, αυτό είναι αλήθεια για οποιοδήποτε είδος μουσικής, όχι μόνο για τα Μπλουζ. Κάποιος με μεγάλο ταλέντο θα μπορούσε να αποκωδικοποιήσει και να μάθει κάθε μουσική γλώσσα και τις προφορές της μόνο ακούγοντας τη, αλλά για μας τους υπολοίπους χρειάζεται μια κατευθυντήρια γραμμή (θεωρία) για να μας βοηθήσει να καταλάβουμε που να δώσουμε προσοχή όταν μελετάμε τα Μπλουζ. Μη ξεχνάτε μόνο, ότι οι θεωρίες φτιάχνονται για να εξηγήσουν υπάρχουσες μουσικές πρακτικές, και επομένως δεν πρέπει να μας περιορίζουν στην έκφραση και τη δημιουργία νέας μουσικής. Στη μια δεύτερη σειρά από βίντεο θα προσπαθήσω να παρουσιάσω την “Ιστορία & Εξέλιξη των Μπλουζ” σε σχέση με άλλες Αμερικάνικες μουσικές και τις κοινωνικο-οικονομικές εξελίξεις μέσα στους αιώνες. Έχω δώσει ιδιαίτερη έμφαση στη περίοδο πριν τη γέννηση των Μπλουζ (16ος-19ος αιώνας), αφού έχει ενδιαφέρον να δούμε πως διάφορα μουσικά στυλ εξελίχθηκαν μέσα στον χρόνο και επηρέασαν το ένα το άλλο, οδηγώντας στη δημιουργία νέων μουσικών ειδών. Θα δημοσιεύω αυτά τα μαθήματα Ιστορίας κάθε εβδομάδα παράλληλα με τα μουσικά. Ελπίζω να βρείτε κάτι χρήσιμο σε αυτή την εργασία! Πάνος Χαραλαμπίδης P.S. Το παραπάνω βίντεο είναι μια αναγκαία εισαγωγή σε αυτόν τον νέο τρόπο σκέψης. Θα πρέπει να περιμένετε μέχρι την επόμενη εβδομάδα για τη παρουσίαση της πρώτης κλίμακας P.S.2 Αγγλικοί και Ελληνικοί υπότλιτοι ειναι διαθέσιμοι
  18. 15 points
  19. 15 points
    Ανακατασκευή κιθάρας Sanox Sound Creator (made in Japan 1980) Αρχικά να πούμε ότι η κιθάρα είναι η Sanox Sound Creator (made in Japan 1980) αντιγραφή της Fender Red Lead II (1979). ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΚΙΘΑΡΑΣ Παίζουμε την κιθάρα να δούμε σε τι κατάσταση είναι. Από ότι φάνηκε η κιθάρα κατά ένα μεγάλο ποσοστό έπρεπε στην ουσία να φτιαχτεί από την αρχή γιατί διαπιστώθηκε ότι είχε: 1. Στρεβλωμένο μανίκι (neck warped) από το 5ο τάστο και μετά. Στην κάτω εικόνα παρατηρούμε ότι το μπράτσο είναι στραβό και παρεκκλίνει προς μια μεριά: 2. Βέργα ρύθμισης μπράτσου (truss rod): κατεστραμμένο σπείρωμα/πάσα! Αδυναμία ρύθμισης ισιάδας-καμπύλης μπράτσου για ρύθμιση του action: 3. Τάστα: φθαρμένα, χαμηλά, αυλακώσεις… 4. Nut: πλαστικό, σπασμένο nut με όλα τα περιπλεκόμενα προβλήματα (βαθιά αυλάκια ,η χορδή «πατούσε» σε όλο το αυλάκι κατά μήκος και όχι στην μπροστά άκρη του nut, ψηλό nut actionκτλ 5. String Action: πολύ ψηλό action των χορδών που έκανε την κιθάρα σχεδόν αδύνατη στο παίξιμο: 6. Γέφυρα (fixed fridge): παραμορφωμένα βαγονάκια, το σημείο επαφής της χορδής ανάμεσα στις δυο μικρές εξάγωνες βίδες, δεν ήταν στο κέντρο, έλειπαν ελατήρια και βίδες, οι αποστάσεις μεταξύ των χορδών ΔΕΝ ήταν σωστές, κατεστραμμένες βίδες στα σπειρώματα και στην κεφαλή και γενικά μια πολύ χαμηλής ποιότητας γέφυρα: 7. Ηλεκτρικά: χαλασμένα ποτενσιόμετρα (volume, tone),χαλασμένοι διακόπτες, κομμένα καλώδια, μόνο ο ένας μαγνήτες ήταν άθικτος και σε καλή λειτουργική κατάσταση. 8. Neck plate: κατεστραμμένες βίδες στην κεφαλή τους: 9. Κλειδιά κουρδίσματος και string trees: τα κλειδιά είχαν πρόβλημα στα γρανάζια τους και αδυνατούσαν να κρατήσουν σταθερό κούρδισμα. Τα strings trees ήταν παλιού τύπου όπου τα συγκεκριμένα «μαγκώνουν τις χορδές» και ΔΕΝ τις αφήνουν να τεντωθούν ομαλά στο κούρδισμα, στο intonation και στα bendings: Παρακάτω θα αναλύσουμε ένα προς ένα τα βήματα ανακατασκευής της: --Το πιο ΣΟΒΑΡΟ πρόβλημα της κιθάρας ήταν στο μανίκι. Πιο ειδικά διαπιστώθηκε ότι ήταν στρεβλωμένο (neck warped). Βλέπουμε στην παρακάτω εικόνα ότι το μπράτσο έχει μια κλίση της τάξης περίπου 3 χιλιοστών από την υπόλοιπη ταστιέρα: Οι αιτίες τις στρέβλωσης του μπράτσου πολλές, μια από αυτές είναι το ξύλο να ήταν προβληματικό από την ΑΡΧΗ. Πιο ειδικά το ξύλο να μην μπορεί να παραμένει σταθερό μετά την κοπή του και τον εγκλιματισμό του και να έχει την ΤΑΣΗ να παρεκκλίνει προς διάφορες κατευθύνσεις, όσες φορές και να πλανηθεί. Συνήθως τέτοια ξύλα ΔΕΝ τα χρησιμοποιούμε σε μουσικά όργανα και τα συναντάμε σε κιθάρας του εμπορίου μαζικής παραγωγής και χαμηλού κόστους. Επιδιόρθωση στρέβλωσης μπράτσου: Οι παρεμβάσεις που θα γίνουν είναι: - Αφαίρεση ταστιέρας - Ισοπέδωση μπράτσου - Αλλαγή του trussrod -Τοποθέτηση με δυο μπάρες ανθρακονήματος - Καινούρια ταστιέρα σφενδάμι (rock maple) - Βάψιμο 1. Αφαιρούμε τα τάστα και την ταστιέρα με θερμότητα: Αξιολόγηση: στην πάνω εικόνα παρατηρούμε την αφαίρεση της ταστιέρας και το truss rod μονής δράσης παρόμοιο με το truss rod που χρησιμοποιεί η Martin. Διαπιστώθηκε ότι το αυλάκι του truss rod είχε πολύ μεγάλα κενά με αποτέλεσμα η βέργα να ΜΗΝ είναι τοποθετημένη ΣΦΙΧΤΑ και ΣΤΑΘΕΡΑ μέσα του (βλέπε κάτω εικόνα). Το γεγονός ότι η βέργα ΔΕΝ ήταν «σφιχτή» στο αυλάκι του truss rod μπορεί να ήταν και αυτός ένας λόγος στρέβλωσης του μάνικου (βλέπε κάτω εικόνα). Επίσης, η βέργα δεν λειτουργούσε γιατί ήταν χαλασμένα τα σπειρώματά της, με αποτέλεσμα να μην μπορεί να ρυθμιστεί η καμπυλότητα-ισιάδα του μπράτσου και κατ επέκταση να μην μπορούμε να ρυθμίσουμε και το action της κιθάρας: 2. Αντικατάσταση του παλιού truss rod με καινούριο διπλή δράσης. Για να τοποθετηθεί το καινούριο truss rod ΣΦΙΧΤΑ και ΣΤΑΘΕΡΑ στο μανίκι επιβάλλεται να γεμιστεί το κανάλι του truss rod με ξύλο σφενδάμι (rock maple) και στη συνέχεια άνοιγμα ΚΑΙΝΟΥΡΙΟΥ καναλιού, για να τοποθετηθεί η καινούρια βέργα. Στην παρακάτω εικόνα βλέπουμε το κανάλι του truss rod έχει καθαριστεί και είναι έτοιμο να κολληθεί σε αυτό ένα ΝΕΟ κομμάτι ξύλο από σφενδάμι: 3. Μετά το κόλλημα του ξύλου, ΠΛΑΝΙΣΜΑ της πάνω επιφάνειας του μπράτσου. Σε αυτό το σημείο πλανίζετε και η στρέβλωση του μάνικου που είδαμε πιο πάνω και πλέον το ξύλο είναι ολόισιο: 4. Το καινούριο truss rodείναι τύπου wheel, το οποίο θα ρυθμίζεται από την πίσω άκρη του μάνικου, χωρίς να είναι απαραίτητο να βγαίνει το μπράτσο κάθε φορά που θα χρειάζεται ρύθμιση, όπως γινόταν σε παλιές fender. 5. Άνοιγμα καναλιού truss rod: 6. Ενίσχυση του μάνικου: ανοίγουμε δυο κανάλια δεξιά και αριστερά του trussrod για να τοποθετήσουμε σε αυτά δυο βέργες ανθρακονήματος (carbon fiber). Να πούμε ότι, οι βέργες ανθρακονήματος σε συνδυασμό με καινούρια ταστιέρα από σφενδάμι (rockmaple) και καινούρια τάστα από ατσάλι ΘΑ προσδώσουν την απόλυτη σταθερότητα στο μάνικο χωρίς να υπάρχουν πλέον προβλήματα στρέβλωσης. TIP: να πούμε εδώ ότι με μια γρήγορη έρευνα στο διαδίκτυο θα δούμε ότι σε περιπτώσεις στρέβλωσης του μάνικου, κάποιοι εφαρμόζουν την μέθοδο του ατμού. Με αυτήν την μέθοδο μαλακώνουν το ξύλο με ατμό, το ευθυγραμμίζουν (διόρθωση στρέβλωσης), το αφήνουν να στεγνώσει και μετά το ξύλο έχει αποκτήσει την ισιάδα του. Παρόλα αυτά αυτή η μέθοδος ΔΕΝ είναι αξιόπιστη γιατί μετά από λίγο καιρό το ξύλο θα επανέλθει πάλι στην αρχική του κατάσταση, γιατί πολύ απλά τέτοια ξύλα είναι προβληματικά από την αρχή. Η λύση του ατμού, είναι γρήγορη λύση, οικονομική, δεν απαιτεί εξειδικευμένα εργαλεία και το σημαντικότερο ΔΕΝ είναι αποτελεσματική σε βάθος χρόνου. 7. Τοποθέτηση truss rod και ανθρακονημάτων. Η κόλληση των ανθρακονημάτων γίνετε με εποξική 2 συστατικών: TIP: όταν τοποθετούμε το truss rod, βάζουμε σε διάφορα σημεία λίγο σιλικόνη κυρίως στις ΑΚΡΕΣ και μεταξύ 7ου και 9ου τάστου. Αυτό το κάνουμε για να μην ακούγονται «τριξίματα» κατά το παίξιμο της κιθάρας βλέπε κάτω εικόνα: ΚΑΤΑΣΚΕΥΗ ΚΑΙΝΟΥΡΙΑΣ ΤΑΣΤΙΕΡΑΣ 1. Σφενδάμι (rock maple), ακατέργαστο (rough), πλατύβενο (plain sawn 2. Πλάνισμα πάνω και κάτω επιφάνειας και τρίψιμο με 120 γυαλόχαρτο. Μαρκάρουμε το ξύλο για να φανούν τα χαμηλά σημεία κατά το τρίψιμο. Έλεγχος πάχους ταστιέρας. 3. Διαμορφώνουμε στην ταστιέρα, καμπύλη ακτίνας 16’’ ιντσών με το παρακάτω εργαλείο: 4. Το επόμενο βήμα αφορά το κόψιμο των εγκοπών στην ταστιέρα για να μπουν στη συνέχεια τα τάστα. Αυτό το βήμα είναι πάρα πολύ σημαντικό και πρέπει να είναι να έχει 100% ακρίβεια, γιατί η κιθάρα θα ακούγεται εκτός τόνου (flat-sharp). Επιβάλλετε οι εγκοπές να ανοίγονται με εξειδικευμένα εργαλεία που είναι φτιαγμένα για αυτή τη δουλειά, όπως είναι τα παρακάτω εργαλεία: 5. Ανοίγουμε τα σημάδια (fretboard dots) στην ταστιέρα με το παρακάτω μίνι ρούτερ, αφού πρώτα τοποθετήσουμε στην επιφάνεια της ταστιέρας χαρτοταινία για να την προστατέψουμε από γδαρσίματα: 6. Αποφασίστηκε η ταστιέρα να φαίνεται κατά κάποιο τρόπο παλαιωμένη (relic). Ρίχνουμε διάσπαρτα και σε σημεία που τα δάχτυλα έχουν την μεγαλύτερη συχνότητα επαφής με την ταστιέρα, μια σταγόνα μαύρη βαφή διαλύτου και τρίβουμε με δέρμα εμποτισμένο σε διαλυτικό: -Μετά γεμίζουμε τα σημάδια (fretboard dots) με κόλλα (ανάμιξη εποξική 2 συστατικών και μαύρης βαφής διαλύτου: 7 .Έτσι θα δείξει η ταστιέρα παλαιωμένη (relic) στο τέλος της (προκαταβολική φωτογραφία!) : 8. Για δεύτερη φορά ΠΡΙΝ την εισαγωγή τάστων, διαμορφώνουμε την καμπύλη της ταστιέρας με το εργαλείο 16” radius block: 9. Κόλλημα της ταστιέρας στο μπράτσο. TIP: Τοποθετούμε το 16” radius block πάνω στην ταστιέρα ΓΙΑ να πετύχουμε όσο το δυνατόν ΙΣΗ πίεση σε όλο το μήκος της, βλέπε κάτω εικόνα: TIP: ΠΡΙΝ κολλήσουμε την ταστιέρα, την ευθυγραμμίζουμε πάνω στο μανίκι και ανοίγουμε 2 τρύπες του 1χιλιοστού στο 18ο και στο 1ο τάστο όπου σε αυτές τις τρύπες θα τοποθετηθούν μικρά καρφάκια για να κρατήσουν σταθερή την ταστιέρα (από γλιστρήματα) κατά την κόλλησή της (βλέπε κάτω εικόνα): 10. Παρακάτω βλέπουμε την ταστιέρα κολλημένη στο μανίκι: 11. Αφού κολληθεί η ταστιέρα, την αφήνουμε να στεγνώσει τουλάχιστον 24 ώρες. Στο επόμενο βήμα μαρκάρουμε με μολύβι την ταστιέρα και ισοπεδώνουμε με 16΄΄radius block έως εξαφανιστούν οι γραμμές από το μολύβι: 12. Ανοίγουμε τρύπες στα πλαϊνά της ταστιέρας και βάζουμε τα πλαϊνά σημάδια (side dots), κόλλημα με κυανοακρυλική κόλλα. ΠΡΟΣΟΧΗ όταν δουλεύουμε με κυανοακρυλικη κόλλα φοράμε προστατευτικά γυαλιά και γάντια!! 13. Στρογγυλοποίηση άκρης ταστιέρας: ΑΛΛΑΓΗ ΛΟΓΟΤΥΠΟΥ ΣΤΟ HEADSTOCK 14. Ευθυγραμμίζουμε το λογότυπο και μετά με cnc δίνουμε το όνομα του ιδιοκτήτη της κιθάρας κατόπιν συνεννόησης!: 15. Αναμιγνύουμε: κόλλα εποξική 2 συστατικών + κόκκινη βαφή διαλύτου και γεμίζουμε, μετά απαλό τρίψιμο με 120 γυαλόχαρτο: 16. Τοποθετούμε το μπράτσο στο σώμα και ελέγχουμε την κλίμακα της κιθάρας να είναι σύμφωνη με την γέφυρα για την σωστή ρύθμιση του intonationαργότερα: 18. Το neck pocket πρέπει να είναι 16χιλιοστά βαθύ. Στην κιθάρα αυτή ήταν 19χιλιοστά. Το γέμισμα με ξύλο 3χιλιοστών ήταν απαραίτητο, βλέπε παρακάτω εικόνες: 19. Καθάρισμα, ισοπέδωση και κόλλημα ξύλου σφενδάμι 3χιλιοστών: - 20. Πειραματισμός για να πετύχουμε την απόχρωση χρώματος, αναμιγνύοντας εποξική 2 συστατικών και κόκκινη βαφή διαλύτου: - ΒΑΨΙΜΟ ΜΑΝΙΚΟΥ 21. Αφαιρούμε το παλιό βερνίκι με υαλόχαρτο 120/240/320/400/600/ατσαλόμαλο τύπου 00: 22. Βάψιμο με γομαλάκα. Η γομαλάκα είναι φυσικό βερνίκι που χρησιμοποιούν στα καπάκια των κλασσικών κιθάρων. Αραίωση με καθαρό οινόπνευμα 95 βαθμών και εφαρμόζουμε με την «μέθοδο της μπάλας» όπως γίνετε στις κλασσικές κιθάρες και σε άλλα όργανα: 23. Βαφή μάνικου με γομαλάκα. Πιο πάνω είδαμε ότι θέλαμε να προσδώσουμε στην ταστιέρα την εικόνα του παλιού (relic), όπου είχαμε βάλει διάσπαρτα μαύρη βαφή διαλύτου. Παρακάτω είναι το τελικό αποτέλεσμα: - 24. Πριν την εισαγωγή των τάστων ελέγχουμε πρώτα με το παρακάτω εργαλείο το βάθος που πρέπει να έχει το κάθε αυλάκι ξεχωριστά, ώστε να τοποθετηθεί ακριβώς το τάστο χωρίς να προεξέχει πάνω στην ταστιέρα: 25. Στη συνέχεια με μια τριγωνική λίμα, λιμάρουμε πολύ ελαφριά το πάνω μέρος της εγκοπής ώστε να μπορεί να γίνει εισαγωγή-εξαγωγή των τάστων χωρίς να τραυματίσουμε το ξύλο τα λεγόμενα fretchips: 26. Εισαγωγή ατσάλινων τάστων (stainless steel Jumbo Jescar frets) με πρέσα για τάστα: - TIP: θα πρέπει ΠΡΙΝ την τοποθέτηση των τάστων, να διαμορφώσουμε την καμπύλη το radius των τάστων να είναι ίδιο με αυτό της ταστιέρας. Με αυτόν τον τρόπο θα πετύχουμε την ΤΕΛΕΙΑ επαφή ταστιέρας και τάστου. Η διαδικασία αυτή γίνετε με το παρακάτω εργαλείο: 27. Κόψιμο των τάστων με μικρό τροχό: TIP: κατά το κόψιμο με τροχό, στις άκρες το τάστο αναπτύσσει μεγάλες θερμοκρασίες με αποτέλεσμα να ΚΑΙΓΕΤΑΙ η άκρη του ξύλου της ταστιέρας και ειδικά στο σφενδάμι που είναι ανοιχτόχρωμο ξύλο. Για περισσότερη ασφάλεια χρησιμοποιείστε κοπτικό για ατσάλι: 28. Οι άκρες των καινούριων τάστων έχουν γωνία 90ο. Με ειδικό εργαλείο τα λιμάρουμε για να προσδώσουμε γωνία 35ο για να μην ενοχλούν κατά το παίξιμο (fretbevel Tip: το συγκεκριμένο εργαλείο είναι φτιαγμένο από τεφλόν, το οποίο ΔΕΝ γδέρνει την πάνω επιφάνεια των τάστων κατά το λιμάρισμα. 29. Ισοπέδωση τάστων (fret leveling). Κατά την ισοπέδωση των τάστων πρέπει να αφαιρεθεί όσο το δυνατόν λιγότερο υλικό, για να μην μειωθεί πολύ το ύψος τους και για να πετύχουμε όσο το δυνατόν περισσότερη υψομετρική ομοιομορφία των τάστων μεταξύ τους. Για να το πετύχουμε αυτό πρέπει να γίνουν όλες οι απαραίτητες ενέργειες που είδαμε ΠΙΟ πάνω ΠΡΙΝ την εισαγωγή τάστων. Σε αυτό το βήμα, ρυθμίζουμε την ταστιέρα να είναι ολόισια κατά μήκος με το παρακάτω μεταλλικό χάρακα: Συνέχεια, ισοπέδωση τάστων: Στο ΠΡΩΤΟ βήμα μαρκάρουμε την κορυφή όλων των τάστων με έναν σκουρόχρωμο μαρκαδόρο, για να ελέγξουμε τα χαμηλά σημεία των τάστων κατά το λιμάρισμά τους. Μετά με μια λίμα ειδική για τάστα (fretleveler) μήκους 15 εκατοστών, περνάμε όλα τα τάστα κατά μήκος. Η φορά ισοπέδωσης των τάστων πρέπει να ακολουθεί την πορεία των κόκκινων βέλων, που αυτό σημαίνει ότι κάποια περάσματα θα πρέπει να γίνουν έξω από την ταστιέρα, βλέπε κάτω εικόνα: Στη συνέχεια, ξανά μαρκάρουμε την κορυφή τον τάστων και με το radius block, ξανά περνάμε κατά μήκος αλλά κυρίως κατά πλάτος όλα τα τάστα, ώσπου να σβηστούν όλα τα σημεία του μαρκαδόρου από την κορυφή των τάστων: TIP1: κατά την ισοπέδωση των τάστων, με το 16 radius block θα πρέπει να είναι σε ΣΥΝΕΧΗ επαφή με όλα τα τάστα χωρίς να μένει κανένα εκτός τόσο κατά την κίνηση μπρος-πίσω (κατά μήκος), τόσο και κατά πλάτος. Αυτό για να το πετύχουμε θα πρέπει το radius block να έχει μεγαλύτερο μήκος από την ταστιέρα. TIP2: σε αυτό το βήμα επειδή κατά το λιμάρισμα των τάστων ασκείτε κάθετη πίεση πάνω τους, και υπάρχει περίπτωση να καμπυλώσει το μανίκι ελάχιστα, θα πρέπει να ακυρώσουμε αυτήν την κάθετη πίεση για να διατηρήσουμε την ισιάδα του μπράτσου και αυτό θα το πετύχουμε πολύ απλά, υποστηρίζοντας με το χέρι την κάτω μεριά του μάνικου. 30. Fret Crowing: μόλις τοποθετηθούν τα τάστα έχουν την μορφή στην Α τάστο. Μετά την ισοπέδωση των τάστων, η πάνω επιφάνειά τους έγινε επίπεδη Β τάστο, επαναφέρουμε την κορώνα (στρογγυλοποίηση) του κάθε τάστου ξεχωριστά με ειδικές λίμες Fret crowing. Τελικό αποτέλεσμα Γ τάστο: 31. Στρογγυλοποίηση της άκρης του κάθε τάστου ξεχωριστά, με ειδική λίμα: 32. Γυάλισμα τάστων: τοποθετούμε χαρτοταινία ανάμεσα στα τάστα για να προστατέψουμε την ταστιέρα και γυάλισμα των τάστων με γυαλόχαρτα 120/240/260/400/600/ και τέλος polishing με dremer: TIP: μερικά περάσματα πρέπει να γίνουν με τον παρακάτω τρόπο. Τυλίγουμε σε ένα τύπου σφουγγάρι το γυαλόχαρτο και το περνάμε με γρήγορες κινήσεις κατά μήκος της ταστιέρας (θα λέγαμε στρογγυλοποίηση τάστων): 33. Με ένα αιχμηρό αντικείμενο κάνουμε επίτηδες «σημάδια» σε διάφορα σημεία στην ταστιέρα για να προσδώσουμε την εικόνα του παλιού: ΗΛΕΚΤΡΙΚΑ 34. Για την μείωση του θορύβου (feedback) βάζουμε θωράκιση από χαλκό, στα cavities του σώματος και πίσω στο pickguard και γειώνουμε: 35. Αντικατάσταση των παλιών εξαρτημάτων με καινούρια ποτενσιόμετρα 250Kohms Bourns (Made in Germany), Jack και διακόπτες (switchcraft Made in USA): ΜΑΓΝΗΤΕΣ 36. Servise μαγνήτη: άνοιγμα μαγνήτη και καθάρισμα από σκουριά κυρίως: 37. Καθάρισμα των polepiecesμε dremer: 38. Παλιά λόγο έλλειψης τεχνογνωσίας, τους μαγνήτες ΔΕΝ του βύθιζαν σε υγρό (παραφίνη + κερί) για την μείωση του θορύβου-μια διαδικασία που ονομάζεται potting. Έτσι ήταν και αυτοί οι μαγνήτες. Οπότε potting: 39. Καινούρια: κλειδιά κουρδίσματος, roller string trees, neckβίδες, pickguard βίδες και καινούρια γέφυρα: ΔΙΑΜΟΡΦΩΣΗ ΚΑΙΝΟΥΡΙΟΥ NUT 40. Αντικαταστάθηκε το παλιό πλαστικό nut με κοκάλινο. Υπάρχουν πολλοί τύποι nut (κόκκαλο, γραφίτης, μπρούτζος, τιτάνιο, ανθρακόνημα μέχρι και μαργαριτάρι). Σε αυτή την κιθάρα χρησιμοποιήθηκε nut από νεροβούβαλο (buffalo). Τοποθέτηση και ρύθμιση με τις παρακάτω λίμες: TIP: οι εγκοπές/αυλάκια του nut, στις οποίες κάθονται οι χορδές πρέπει να έχουν βάθος το ΜΙΣΟ της διαμέτρου της χορδής (βλέπε κάτω εικόνα). Για να μπορεί η χορδή να κινείτε ελεύθερα κατά το bending, κούρδισμα, ρύθμιση του intonation... SETUPκιθάρας και Τελικό Αποτέλεσμα
  20. 15 points
    ΕΓΩ, ο ΑΓΑΠΗΜΕΝΟΣ σας cos_dr, μετά από πολύχρονη απουσία (κανά δυο τρεις βδομάδες χαχαχαχαχαχαχα), παρουσιάζω: Κάθισα εχθές στο command center των πλήκτρων μου και άρχισα να παίζω κάτι θέματα και λέω, δεν γράφω τίποτα? Ξεκίνησα με κάποια σκόρπια θεματάκια στο triton, μετά τα πέρασα στο V-Synth για περαιτέρω επεξεργασία, πρόσθεσα και μερικά πράγματα και έτσι ΕΣΚΑΣΕ ΚΟΜΜΑΤΙ!!!!!! Αφιερωμένο ιδιαίτερα στους συναγωνιστές που κάνουν διακοπές στην πόλη, είτε επειδή το επιθυμούν έτσι, είτε λόγω ανωτέρας βίας Χαλαρώστε και απολαύστε. Απολαύστε με!!!!!!!!!! χαχαχαχαχαχχαχαχαχαχα Οποιεσδήποτε παρατηρήσεις/σχόλια ευπρόσδεκτα!!!!!! Καλό υπόλοιπο καλοκαιριού φίλοι μου!!!!!!!!! Y.Γ. Κάποιος να μου δωρήσει 1100 ευρώ γιατί θέλω να πάρω το YAMAHA MODX6, το χρειάζομαι. χαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχα EDIT 1 Λίγες διορθώσεις στο 2ο μέρος για να ακούγεται καθαρότερα EDIT 2 Μετά από παραίνεση των εκλεκτών ακροατών και φίλων συναγωνιστών μουσικών, έκανα μια αλλαγή στο ρυθμό. Δεν πείραξα κάτι άλλο προς το παρόν, για να το δω λίγο και βλέπουμε. Βλέπουμε χαχαχαχαχαχα EDIT 3 Μια προσθήκη/παραλλαγή του ρυθμού στη γέφυρα, για καλύτερη μετάβαση και σύνδεση με το τελείωμα. EDIT 4 Και επειδή ακόμα δεν μου έδενε η αλλαγή στη γέφυρα, ήταν κάπως περίεργη, άλλαξα στο σημείο εκείνο το μοτίβο της κιθάρας και νομίζω έδεσε καλύτερα. EDIT 5 Λίγη ενίσχυση στον ρυθμό γιατί ήταν ελάχιστα χαμηλότερα από ότι έπρεπε.
  21. 14 points
    Τι συμβαίνει όταν ενας εκ Θεσσαλονικης ορμώμενος βιρτουόζος κιθαριστας και γενικά μουσικαρας….συναντα έναν πολυτεχνιτη & ερημοσπιτη …συνθετη,στιχουργο,παραγωγο,ηχολήπτη, κιθαριστα, πληκτρα,μπασίστα και ντράμερ (της πλακας τα 5 τελευταια ,ισως και όλα... ) και μάγειρα, από το ΠαΝγκρατι? Μα …φυσικά μια διασκευη σε ένα υπέροχο κομμάτι των Los Zafiros (το οποίο έγινε ευρύτερα γνωστό από τον εκπληκτικό δίσκο Mambo Sinuendo που έκανε η μεγαλοφυΐα της κιθαρας Manuel Galban με τον Ry Cooder το 2003 στην Κούβα). Φτιάξαμε και ΣΥΓΚΡΟΤΗΜΑ (πολυμελές,αΦτος και εγω ) Ο αγαπητός συμφορουμίτης , φίλος και παιχταρας Matawan με τον οποίο μοιραζόμαστε το κοινό πάθος για twang ,σκυλάδικα τραγούδια διαμάντια, FARFISA και ορχηστρική “slow rock” μουσική , μου έκανε την τιμή να παίξει τα περισσότερα lead parts στην κιθαρα (θα τα διακρίνετε εύκολα από τα….αλμπανικα δικά μου) και τον ευχαριστώ από καρδιάς. Για τους gearholics χρησιμοποιήθηκαν οι εξής κιθάρες & ενισχυτες: Matawan: Lead: Gretsch Silver Falcon σε προσομοίωση Deluxe Reverb (GR) SF: Ρυθμικά: Thinline telecaster copy partscaster σε tweed deluxe ηχογραφημενη με RODE NT1 (& στα ρεφραιν επιπλεον μια «335» YAMAHA AS1200s στον Marshall 1974x ηχογραφημενη με Senheisser E906) Lead: 1966 Telecaster copy partscaster σε Marshall 1974x ηχογραφημενη με Senheisser E906 Επιπλέον «ομορφιες» στο αριστερό σας ηχειο : 1991 Strat Plus σε tweed deluxe με RODE NT1
  22. 14 points
    Καιρό είχα να βγω και να κάνω επίσκεψη απο covid19 αλλά την έκανα αρμένικη και πήγα στον φίλο μου τον Νέστορα να δοκιμάσω πεταλάκια και να ακούσω τον Rivera του με την δεύτερη καμπίνα. Τι να περιγράψω δηλαδή... αφου είναι γνωστός παίκτης και συλλέκτης (με έμφαση στο παίκτης). Θα ανεβάσω 2-3 φωτογραφίες για του λόγου το αληθές. Ο τύπος δεν αφήνει στον εαυτό του ερωτηματικά τύπου: πως να ακούγεται άραγε εκείνο το overdrive... κι ας έχει άλλα δέκα (τουλάχιστον). Σε αντίθεση με εμένα που παρ' ότι μεγαλύτερος (κι ας μη μου φαίνεται!) ποτέ δεν κράτησα κάτι εις διπλούν. Εκείνος πχ έχει 4 stratocaster, 2 Les Paul μια PRS και μια SG. Διαλεχτες φυσικά όπως αρμόζει σε ένα παίκτη. Players instruments δηλαδή. Εγω θα είχα ή έχω απο μια. 1x Les Paul, 1x 335, 1x Strat, 1x 502 Yamaha, 1x Epiphone jazzbox κλπ. Τέτοιους φίλους όμως πρέπει να 'χεις (όπως τους σκαφάτους) για να καθαρίζουν και τ' αυτάκια σου πότε - πότε και να παίζεις κι εσυ σαν παιδάκι με τα όμορφα παιχνίδια. Που μπαίνουν στη διαδικασία να σου στήνουν πεταλάκια και σερβίρουν και καφέ. (Νέστορα δεν έχεις καράφλα, βγάλε το χέρι απο εκεί.) Αυτά ήταν όσα δοκίμασα. Το OD-3 μόνο είναι δικό μου που δεν αλλάξω αλλά ένα Barber ένα Sparkle Drive και ένα Zendrive τα ήθελα ευχαρίστως αν και το τελευταίο το είχα και το έδωσα. Και τα παραπάνω είναι standby μιας και στα live παίρνει μια απο τις 2 έτοιμες βαλίτσες. Μια για humbuckers και μια για Stratocaster. Αλλά είναι ωραία να τα βγάζεις απο τα κουτιά τους μιας στις τόσες. Thank you Nestoras.
  23. 14 points
    Ας παμε λιγο πισω στο χρονο. Ενα κομματι που ειχα γραψει για την μπαντα μου "Παντος Καιρου" το 2000. Ηταν η απόρροια της παραδοχης οτι δεν θα φυγω στο εξωτερικο και πλεον θα απευθυνομαι σε Ελληνικο κοινο που ακουει ροκ (οχι Ελληνικο ροκ), αλλα θελει και Ελληνικο στιχο. Ισως να ηταν και λαθος, δεν εχει σημασια. Το ηχογραφησαμε live σε 24track μπομπινα (soundkraft, απο τις τελευταιες εν λειτουργια στην Ελλαδα) και καναμε μερικα overdubs σε ηλεκτρικες, ακουστικες κιθαρες και φωνες. (Prs, Strat, Μarshall Mk2 Plexi, Marshall JMP100 Super Lead, Taylor) Εγινε μια προχειρη μιξη (manual automation με 3-4 ατoμα πανω απο την κονσολα) για ενα demo με 11 κομματια, αλλα δυστυχως δεν αγορασαμε τις μπομπινες για να εχουμε το υλικο για οτιδηποτε περαιτερω. Η μπαντα ηταν ετοιμη να υπογραψει συμβολαιο με μεγαλη δισκογραφικη, αλλα διαφωνησα με τον παραγωγο που ηθελε να μειωσουμε κιθαρες, να βαλουμε keyboards και να γινουμε πιο "Ελληνικη" μπαντα. Κι ετσι το διαλυσαμε. Κι αυτο ισως να ηταν λαθος, αλλα δεν εχει σημασια. Οι στιχοι ουσιαστικα προμήνυαν κατι τετοιο , αφου μιλανε για το οτι δεν υπολογίζω τιποτα και κανω παντα οτι μου λεει η καρδια. "Στα χερια σου τη ζωη αφηνω - Τα λαθη που εκανες τα σβηνω" Κουτσομπολιο: Μετα απο μερικους μηνες ακουσα το chord progression της ακουστικης γεφυρας σε ενα τραγουδι που εγραψε και εγινε μεγαλο διαχρονικο σουξε, ο συνθετης/παραγωγος/και κριτης σημερα, που ηταν και ο ανθρωπος της δισκογραφικης που θα εκανε την παραγωγη στο δισκο μας και ειχε επιλεξει τον Ανεμοστροβιλο για προωθηση στα μεσα. Ηταν ομως εξυπνο "κλεψιμο", απο αυτα που δεν μπορουν να πανε δικαστηριο, αλλα ξερεις οτι ξεκινησε απο το δικο σου τραγουδι. Ειχε παρει το progression αλλα οχι τη μελωδια. (βεβαια καποια στιγμη αργοτερα ξεθαρεψε και εκλεψε και μελωδια απο ενα φιλο συνθετη, που τον πηγε δικαστηρια και του πηρε χοντρα). Η ιστορια πως το ανακαλυψα ειχε πλακα. Εχω παει για καλοκαιρινη σεζον σε μπουζουκλερι και καναμε προβα τα καινουρια σουξε. Πεφτει μπροστα μου η παρτιτουρα απο ενα καινουριο κομματι και ξεκιναω να το "κοιταζω" στην κιθαρα (πριν μας βαλει ο μαεστρος να το ακουσουμε). Παρατηρω το progression που δεν ειναι το κλασσικο ελληνικο μινορε progression, αλλα ματζορε και με καποιες διπλες συγχορδιες D και A (Asus4 και 6η) και μου κανει εντυπωση. Ρωταω το μαεστρο "ποιος το εχει γραψει αυτο το κομματι μαεστρο?" και μου λεει το αναμενομενο ονομα. Χεχε Αυτα. .
  24. 14 points
    τώρα με φυσικό "το και το", με καισαρική?... θα δείξει... εδώ και χρόνια λέω (και μου λένε) να γράψω ένα βιβλίο για την μουσική παραγωγή στο σπίτι... ε ιού επιτρέποντος πια, πήρα την απόφαση τουλάχιστον να "το βάλω στα σκαριά" και βλέπομεν (ντάξει η αρχή είναι το ήμισυ του παντός δεν λένε πάλι κάποιοι άλλοι? )... παρότι σίγουρα πιστεύω ότι η διάδραση μου στο αγαπημένο μου noiz σχεδόν 15 χρόνια τώρα, με έχει κάνει σοφότερο ως προς το να αποκωδικοποιώ τις πραγματικές ανάγκες του μέσου μουσικού από την μουσική τεχνολογία ως προς την αρωγή της στη δημιουργική έκφρασή του, θα σας ήμουν ευγνώμων αν (όσοι δεν βαριέστε) αναφέρατε σε αυτό το thread τι θα θέλατε να περιέχει ένα ιδανικό για εσάς βιβλίο πάνω σε αυτό το θέμα... σας ευχαριστώ (από καρδιάς) εκ των προτέρων...
  25. 14 points
    Πρώτα να πω οτι επιτέλους ξεκίνησε ένα θέμα για αυτό το τόσο σοβαρό φαινόμενο που άλλαξε τις ζωές μας, λίγο η πολύ. Δεν σας κρύβω πως ήμουνα απογοητευμένος απο τα "αντανακλαστικά" του φόρουμ, θεωρώ φυσικό και πρέπον να μιλάμε γι αυτά, δεν είναι δα πολιτική η θρησκευτική κρίση να ακονίσουμε μαχαίρια...εγκρίνω κι επαυξάνω. Εγώ ανήκω σε κείνους που ελάχιστα επηρεάστηκαν απο την καραντίνα, τυγχάνω παλιός φίλος της μοναξιάς και μέχρι τώρα την παλεύω μια χαρά. Ένα πράγμα μου λείπει έντονα, να παίξω λάιβ. Πρόβες κλπ ποτέ δεν κάναμε πολλές, ισορροπία σχετική κι εκεί. Επειδή απο τεχνικό εξοπλισμό και γνώσεις βρίσκομαι περίπου στην πλίθινη εποχή, θεωρώ μεγάλο κατόρθωμα πως βρήκα τον τρόπο να φτιάχνω βιντεάκια με το κινητό μου και να τα ποστάρω στο φέησμπουκ, είναι ένα καινούργιο κι ευχάριστο παιχνίδι για μένα και το χαίρομαι δεόντως. Το ΦΜ εξάλλου είναι και η βασική μου παρέα αυτές τις μέρες και νύχτες, με όλα του τα άσχημα το απολαμβάνω (κατά κανόνα). Σταμάτησα να ψάχνω κιθάρες, πετάλια κι εξοπλισμό, είμαι θάλεγα 80% κάτω, εντυπωσιακό νούμερο για τα δεδομένα μου... Ακούω και παίζω μουσική περίπου όπως πάντα, ανησυχώ γενικά, όχι για μένα τόσο, την ήπια τη ζωή και σούρωσα του λόγου μου, όσο για τους νέους μουσικούς και γενικά νέους ανθρώπους. Ειδικά το θέμα με τα επιδόματα είναι θλιβερό, πολλοί βρίσκονται σε τραγική κατάσταση και δεν έχουν στον ήλιο μοίρα αυτόν τον καιρό. Και φυσικά τόσοι και τόσοι άλλοι αγκαλιασμένοι με την δυστυχία και την απελπισία. Είναι ένα γιγαντιαίο τεστ της δυτικής κοινωνίας τελικά όλο αυτό, πέρα απο την θλίψη για τις ζωές που χάνονται, είναι απορίας άξιο σε τι θα οδηγήσει όλος αυτός ο κυκεώνας. Καλή συνέχεια σε όλους.
  26. 14 points
    Καλησπέρα φίλοι. Απόπειρα σύνθεσης 2ου κομματιού από την αρχή. Πέρα από τα φωνητικά που δυστυχώς δεν υπάρχει άνθρωπος να τα πει, όλα τα άλλα μέρη είναι έτοιμα. Θα ήθελα ΑΠΟΨΗΣ παρακαλώ.
  27. 14 points
    Διακοπές δεν πήγα, μπάνια δεν έκανα. Έγραψα μια διαμαρτυρία με κόπο και ιδρώτα.
  28. 13 points
    Έγραψα κάτι για τον Νίκο στο ΦΜ, το αφήνω κι εδώ σαν αποχαιρετισμό, μεγάλη στεναχώρια... ΓΙΑ ΤΟΝ ΝΙΚΟ Πριν κάποια χρόνια, διάβαζα μια συνέντευξη του Peter Hammill που εξηγούσε πώς αποφασίστηκε να ξαναφτιαχτούν οι VDGG. Έλεγε λοιπόν με το περίφημο βρετανικό φλέγμα, πως παλιοί φίλοι και συνεργάτες, πλέον συναντιόντουσαν μόνο σε κηδείες, για ν' αποχαιρετίσουν κάποιον αγαπημένο συνοδοιπόρο που πέθανε. Εκεί, ανάμεσα σε μνήματα και κυπαρίσσια, συνειδητοποίησαν οτι το τραίνο της ζωής τους όλο και λιγοστεύει τις στάσεις του για ν' ανέβουν κι άλλοι. Και πως ο τερματικός σταθμός δεν είναι πια τόσο αλαργινά. Και αποφάσισαν ν' αφήσουν κατα μέρος διαφωνίες και αντιπαραθέσεις και να ενωθούν εκ νέου κάτω απο την σκέπη της τέχνης, προστατευμένοι, δημιουργικοί και φιλιωμένοι, κι όσο τους πάει ο δρόμος, όσο αντέξουν. Δεν συμπαθώ τις νουθεσίες η τις παραινέσεις, σήμερα όμως θέλω να πω στ' αδέλφια τους μουσικούς, όσο μπορούν να ξεχνούν τις τυχόν αντιπαλότητες τους και να τιθασεύουν ματαιοδοξίες κι εφήμερες δόξες, ν' αγαπάν, να σέβονται και να τιμούν φίλους και ομότεχνους, να διαλέγουν, να συγχωρούν και να πορεύονται με πίστη στο όραμα και τη δύναμη τους, να γεύονται με πάθος και χαρά τους χυμούς της ύπαρξης και να υπερασπίζονται τα δίκια του ανθρώπου. Απόψε μαθαίνω για την αναχώρηση του Νίκου Σπυρόπουλου, η είδηση αυτή είναι που ξύπνησε τις θύμησες κι έγραψα τα παραπάνω λόγια. Λίγο μεγαλύτερος απο μένα στην ηλικία, ένας θεόρατης σημασίας μουσικός. Πρόλαβα να τον αγκαλιάσω και του εξομολογηθώ την αγάπη μου, όπως κάνω με κείνους που σμίλεψαν με το ταλέντο και τις πληγές τους το μονοπάτι της τέχνης για να μπορώ να βαδίζω του λόγου μου πιο εύκολα. Και μαζί όλοι οι μεταγενέστεροι μουσικοί. Χρωστάμε πολλά εμείς σε τύπους σαν τον Νίκο, κι ακόμα περισσότερα ο τόπος και ο πολιτισμός του, αλίμονο, η ψωροκώσταινα αυτούς τους έχει παρατημένους στην τύχη τους, να παλεύουν με θεούς και δαίμονες, να υμνούν φτώχεια και μοναξιά. Και να λάμπουν σαν το πολυτιμότερο πετράδι, λοξοκοιτάζοντας με περιφρόνηση την φτήνια και τη βρωμιά του πλούτου γύρω τους. Ο Νίκος είναι υπεύθυνος για την ύπαρξη ογκόλιθων στη μουσική της χώρας μας, είναι ένα πνεύμα που θ' αγαπάμε για πάντα, μια ψυχή που θα ζει εσαεί χάρη στην τέχνη του και την έμπνευση που χαρίζει ασταμάτητα στους νέους που ξεκινάνε τον δικό τους δρόμο. Είναι εκείνος ο δρόμος που αν αποφασίσετε να τον περπατήσετε, θα παρατηρήσετε στις άκρες του πεταμένα νάυλον ντέφια και θα αισθανθείτε πως τα ψόφια κέφια έμειναν πίσω, μακριά.
  29. 13 points
    Ενα κομματακι με λουπερ και χορευτικες διαθεσεις!
  30. 13 points
    Την Prs την έχω στην κατοχή μου γύρω στα 2 έτη. Την έχω χρησιμοποιήσει σε κάμποσα λάιβ και με έχει βγάλει αρκετά ασπροπρόσωπο. Πρόκειται για μια all around κιθάρα, που τα πάει πολύ καλά τόσο με low gain stuff, όσο και με τα medium to high gain. Είναι αρκετά ελαφριά, ευκολόπαιχτη, ποιοτική, όμορφη, και σε "σπρώχνει" να παίζεις γρήγορα, καθώς έχει γρήγορο μανίκι. Ο ήχος δεν είναι fat όπως σε μια les paul, ούτε thin όπως μια στρατ. Είναι κάπου στην μέση. Ποιότητα κατασκευής: Εξαιρετική, made in Korea, ποιότητα κατασκευής για τα χρήματα που κόστισε. Εξαιρετικά στιβαρή και άκαμπτη αίσθηση (σε αντίθεση πχ με μια epi g400), με το βάρος να κυμαίνεται περίπου όπως μια stratocaster. Το σώμα από mahogany με maple top. O λαιμός maple, με σχήμα wide thin και κλίμακα 25 ιντσών. Τα 24 τάστα είναι medium jumbo, αλλά προς vintage πλευρά. Κάπως πιο χαμηλά από αντίστοιχα medium jumbo που έχω συναντήσει σε fender, squier και epiphone. Η ποιότητα βαφής (gloss acrylic urethane) είναι αρκετά καλή, με μόνο μια μικρή ατέλεια να έχει στην δική μου κιθάρα. Το φιλμ της βαφής, επίσης, δίδει την αίσθηση ότι έχει μικρότερο πάχος σε σχέση με epi les paul και ΜΙΜ telecaster. Ειδικά η epi μοιάζει σα να έχει 2 κιλά λούστρο. Με την Prs δεν χάνεται η αίσθηση του ξύλου, εσωτερικά. Περιφερειακά μέρη: Το nut είναι πλαστικό. Με ένα ελαφρύ άνοιγμα στα αυλάκια, και περιστασιακή λίπανση, δεν δημιουργεί θέματα ξεκουρδίσματος. Τα κλειδιά της Prs δεν είναι μεν locking, αλλά κρατάνε το κούρδισμα για αρκετή ώρα παιξίματος. Χρειάζεται κάμποση χρήση τρέμολο για να ξεκουρδίσει η κιθάρα. Έχουν, επίσης, πολύ καλή αίσθηση και ακρίβεια κατά το κούρδισμα. Η γέφυρα της Prs με το τρέμολο λειτουργούν υποδειγματικά. Το τρέμολο έχει ακρίβεια στην κίνηση, και δεν είναι βιδωτό, αλλά το συγκρατεί μια μικρή αλενόβιδα. Οι ρυθμίσεις στην γέφυρα, πραγματικά, δεν χαλάνε με τίποτα. Είναι η μοναδική μου κιθάρα όπου, μετά το πρώτο σετάρισμα, δεν έχω πειράξει τίποτα στην γέφυρα. Κρατάει όλες τις ρυθμίσεις. Και ο λαιμός, σε αντίθεση με άλλες κιθάρες, δεν είναι τόσο ευαίσθητος σε αλλαγές καιρού. Ελάχιστες φορές ρύθμιση του truss rod ανα έτος. Ηλεκτρικά: Οι 85/15s μαγνήτες της Prs παρουσιάζουν αρκετό ενδιαφέρον, σε συνδυασμό με την καλωδίωση. Είναι η βελτιωμένη έκδοση των 85/15, η οποία είναι πιο κοντά στους US μαγνήτες. Πραγματικά καλύπτουν ένα μεγάλο φάσμα ήχων. Καθώς δεν υπάρχουν πολλές πληροφορίες (και με κάθε επιφύλαξη), ο bridge είναι alnico 5 γύρω στα 9 kohm,με αρκετά τσιμπημένα τα πρίμα, ενώ ο neck είναι alnico 2, γύρω στα 8 kohm, με πολύ ισορροπημένο ήχο. Σε πολλούς δεν αρέσουν, ειδικα ο bridge, τον οποίο και θεωρούν οτι "ξυρίζει" αρκετά. Εγώ έχω ψηλώσει λίγο την bass μεριά του μαγνήτη και έχει στρώσει κάπως. Υπάρχει ένα volume και ένα tone ποτενσιόμετρο (το οποίο είναι push pull για να σπλιτάρει τους μαγνήτες), καθώς και ένας 3way επιλογέας, τα οποία ουδέποτε έχουν παρουσιάσει κόπωση, σκρατσάρισμα, δυσκολία στην κίνηση κλπ. Είναι και υποδειγματικά σαν χρήση. Φοβερή αίσθηση όταν γυρίζεις το pot. Υπάρχει και treble bleed κύκλωμα στην καλωδίωση, το οποίο πιο πολύ θυμίζει 50s wiring. Εξαιρετικά πρακτικό. Επίσης, σε κατάστάσεις υψηλού gain, οι μαγνήτες είναι σχετικά θορυβώδεις, σε σχέση με άλλα HH μοντέλα που έχω. Έχουν αρκετό hiss. Playability: Η κιθάρα είναι πολύ ευκολόπαιχτη. Μα πολύ ευκολόπαιχτη. Κάνουν το παίξιμο στρατ και τέλε να μοιάζει με αγγαρεία. Τα βασικά ατού της είναι ο σούπερ λαιμός και η ταστιέρα της, και το πολύ μαζεμένο και καλοσχεδιασμένο σώμα. Σε προδιαθέτει να παίζεις γρήγορα. Τα χειριστήρια είναι σχεδόν τόσο πρακτικά όσο σε μια στρατοκαστερ. Με λίγο έκταση των δακτύλων, την ώρα που παίζεις, έχεις πρόσβαση σε volume pot και επιλογέα. To setup της είναι σχετικά εύκολο (σαν σε στρατοκάστερ). Το relief όταν είναι σχεδόν μηδενικό, το action να πέφτει εύκολα κάτω από 1,5mm χωρίς κανένα ίχνος buzz. Όσh δύναμη και να βάλεις στις μαμά 9άρες δεν θα μπαζάρει. Θα παίξει πιο δυνατά. Με τόσο χαμηλό action (λίγο πάνω από 1mm) η ταστιέρα γίνεται πολύ γρήγορα, αλλά χάνει αρκετά σε δυνατότητα για bend, λόγω και των αρκετά χαμηλών τάστων. Με ψήλωμα action άνω του 1,5mm όλα τα bends είναι πολύ πιο εύκολα. Τέλος, η πρόσβαση στο 24ο τάστο είναι υποδειγματική. Γενικότερα, είναι η κιθάρα με τις λιγότερες απαιτήσεις σε σετάρισμα, σε βάθος χρόνου. Αισθητική: H κιθάρα είναι αρκετά όμορφη. Αυτός είναι και ο πρωταρχικός λόγος που την αγόρασα,μιας και καλά καλά δεν ήξερα να παίζω και να κρίνω το το αγοράζω. Με τον καιρό κατάλαβα την αξία της. Ανάμεσα στους πολλούς διαθέσιμους χρωματισμούς, επέλεξα το whale blue. Το περίμενα λίγο πιο φωτεινό, αλλά πλέον δεν κολλάω εκεί. Ήχος: Η κιθάρα είναι πασπαρτού. Παίζει κανείς από τζαζ και funky, μέχρι και thrash metal. Δεν χρειάζεται καν να σπλιτάρω μαγνήτες, καθώς έχω άψογα καθαρά με humbucker mode. Πολλές φορές έχω ξεχάσει σπλιταρισμένο μαγνήτες για αρκετή ώρα. Αυτό συμβαίνει διότι δεν χάνει πολύ σε ένταση, gain και sound shape, όταν παίζει σαν μονός. Δέχεται επικρίσεις για το πόσο πριμάτος είναι ο bridge στη γέφυρα, και αυτό είναι δικαιολογημένο. Ειναι πολύ πριμάτος, σε σημείο πολλές φορές να χρειάζεται έξτρα tweaking στον ενισχυτή για να διορθώσω τον ήχο. Δεν είναι ο "ευκολότερος" μαγνήτης που θα παίξει κάποιος. Ο ήχος δεν θυμίζει τοσο les Paul. Δεν είναι τόσο "παχύς" και ογκώδης. Ούτε έχει τόσο sustain, κάτι που το έχω παράπονο. Είναι κάπως πιο ογκώδης από τους area hot t που έχω στην tele. Ακριβώς στην μέση μεταξύ strat και les paul. Πιο εύκολα θα παίξει σαν strat (πχ shine on you crazy diamond ήχος) παρά σαν les paul (parissiane walkways).Ένα τεράστιο ατού που έχει είναι το πόσο καλά και γρήγορα καθαρίζει με το volume pot. Με μια μικρή κίνηση έχεις από βρώμικο, καθαρό ήχο ιδανικό για άρπισμα και strumming. Δεν χρειάζεται καν να σπλιτάρεις. Ηχογράφησα με τον αρκετά πριμάτο και δύστροπο origin20, καρφί στην κάρτα, και με τον συνήθη ύποπτο HT1R, επίσης καρφί στην κάρτα. Στο πρώτο κλιπ σπλιτάρω σε κάθε θέση. Στα υπόλοιπα δεν σπλιτάρω, αλλά συχνά ρίχνω το volume pot και καθαρίζει ο ήχος. Βάζω λίγο reverb από το daw. Και οι χορδές είναι 9-42 καμπόσων μηνών. prsorigin20clean.mp3 prsorigin20crunchy.mp3 prsorigin20dirty.mp3 prsorigin20distorted.mp3 prsht1rmedium gain.mp3 prsht1rhighgain.mp3 EN ΚΑΤΑΚΛΕΙΔΕΙ Τα υπέρ + ποιότητα κατασκευής + μεγάλο εύρος ήχων + εργονομία + ταστιέρα + καθάρισμα ήχου με χρήση volume pot Τα κατά - Πολύ πριμάτος bridge μαγνήτης - Δεν έχει το sustain που θα ήθελα
  31. 13 points
    Ac10c1 Ο ac10 είναι ένα από τα αγαπημένα μου μηχανήματα. Δυστυχώς, δεν τον χρησιμοποιώ συχνά διότι είναι υπερβολικά δυνατός για διαμέρισμα. Κατά την ηχογράφηση των κλιπ, άρχισαν να με ενοχλούν τα αυτιά μου όσο ανέβαζα gain. Κατά τα άλλα, είναι ένα εξαιρετικό μηχάνημα με ήχο που είναι πολύ κοντά στα μεγάλα του αδερφάκια ac15 και ac30. Έχει σχεδόν την ένταση του ac15 με το μισό βάρος. Αυτό το καθιστά αρκετά εύκολο για να το παίρνει κανείς μαζί του σε πρόβες και live χωρίς να του φεύγει η μέση. Εμφάνιση/Ποιότητα κατασκευής: Ο ενισχυτής είναι κατασκευασμένος στην Κίνα. Σαν κατασκευή είναι σχετικά απλή. Φαίνεται αρκετά στιβαρός και ανθεκτικός σε έντονη χρήση. Το tolex είναι αρκετά ποιοτικό, τα chicken knobs έχουν ομαλή λειτουργία, και γενικότερα η συναρμολόγηση είναι αρκετά καλή. Εμφανισιακά είναι μικρογραφία των δυο μεγαλύτερων αδερφών του. Βγαίνει και σε διάφορες εκδόσεις χρωμάτων, για όποιον δεν θέλει το κλασικό μαύρο/καφέ. Έχει σχετικά compact διαστάσεις (52x21x41cm) για ενισχυτής με 10 ίντσες μεγάφωνο, και ανάλογο βάρος γύρω στα 12 κιλά. Αξίζει να αναφέρω ότι ενίοτε ακούω κάποιους συντονισμούς και μικροτριξίματα, αλλά το πιο πιθανό να προέρχονται από κάποιο αντικείμενο κοντά στον ενισχυτή. Το εργαστασιακό celestion VX10 θα μπορούσε να είναι καλύτερο, θεωρώ. Στην πρώτη και βασική έκδοση του φορούσε αυτό. Σε μια περιορισμένη έκδοση φορούσε greenback και στην τελευταία περιορισμένη έκδοση φορά το celestion v-type, το οποίο είναι και το μεγάφωνο που το φορώ αυτή την στιγμή. Και με το μεγάφωνο αυτό, ο ενισχυτής παίζει όπως πρέπει να παίζει. Λειτουργίες: Ο ενισχυτής με το top boost κύκλωμα έχει πέντε knobs (gain, bass, treble, reverb, volume), έναν on/off διακόπτη και ένα διακοπτάκι ECO στο πίσω μέρος του, το οποίο απενεργοποιεί τον ενισχυτή μετά από κάποιο ορισμένο χρόνο. Αναλυτικότερα για τα knobs, και ξεκινώντας από το τέλος, έχουμε: volume: To χειριστήριο της έντασης δεν επηρεάζει και τόσο την ένταση. Είτε είναι στο 4 είτε είναι στο 10 μικρή η διαφορά. Αυτό που επηρεάζει είναι η ποιότητα του ήχου. Μετά το 5 ο ήχος αρχίζει να κοπρεσσάρει και να γλυκαίνει. Κάτω από το 5 ο ήχος είναι κάπως πιο ξερός. Μπορεί να παίξει και σε χαμηλή ένταση στο 1,5-2, αλλά ο ήχος δεν είναι αυτό που πρέπει. Reverb: Το ψηφιακό αυτό εφέ είναι αρκετό για να κάνει τη δουλειά. Η συνηθισμένη ρύθμιση είναι περίπου στο 2. Από εκεί και πάνω αρχίζει και γίνεται πολύ έντονο. Treble: Ο ρυθμιστής των πρίμων είναι αρκετά ευαίσθητος. Η παραμικρή αλλαγή είναι αισθητή στον ήχο. Συνήθως, όταν παίζω με καθαρά το έχω στο 5 και όταν ανεβάζω gain το φέρνω στο 2-3. Bass: Ομοίως και για τον ρυθμιστή του μπάσου. Όταν παίζω καθαρά το έχω στο 4 και όταν ανεβάζω gain το ρίχνω στο 1. Με το εργαστασιακό VX10 μεγάφωνο (το οποίο το έχω αντικαταστήσει) το έριχνα στο μηδέν, και πάλι μπούκωνε ο ήχος από το πολύ μπάσο. Το μεγάφωνο τραβούσε ζόρια να αναπεξέλθει σε υψηλές εντάσεις. Με το ηχείο που φοράει τώρα (celestion v-type 10 inch) υπάρχει πολύ καλύτερη συμπεριφορά στην διαχείριση της του δυνατού μπάσου. Gain: Το gain είναι ταυτόχρονα και volume. Όταν είναι στο 2 ο ήχος είναι καθαρός, άριστη πλατφόρμα για πετάλια. Όσο ανεβάζουμε το gain, ανεβαίνει και η ένταση αναλογικά. Στο τέρμα, ανάλογα και με τους μαγνήτες, ο ήχος είναι αρκετά crunchy, ιδανικός για μπλουζ και κλασικό ροκ. Επίσης υπάρχει και μια έξοδος για καμπίνα στα 16 Ohm, η οποία όταν είναι συνδεδεμένη, όπως είναι λογικό, φέρνει σε σίγαση το ενσωματωμένο μεγάφωνο. Ήχος/Χειρισμός: Ο ήχος είναι το δυνατό του προσόν. Τόσο τα καθαρά, όσο και τα βρώμικα. Μπορεί να τον χρησιμοποιήσει κανείς από τζαζ μέχρι και για hard rock. Τα κάνει όλα καλά, αν και η απουσία fx loop περιορίζει αρκετά τη χρήση του με ψηλά το gain. Από ένταση είναι αρκετός για εσωτερικό χώρο με 50-70 άτομα, χωρίς μικρόφωνο σε νορμάλ εντάσεις. Με τέρμα gain ακολουθά έναν δυνατό ντράμερ χωρίς πρόβλημα. Η κλειστή καμπίνα του, που φιλοξενεί το 10άρι celestion, δίδει έναν πολύ πολύ μπασάτο και γεμάτο ήχο, που νομίζει κανείς ότι προέρχεται από 12άρι μεγάφωνο. Επίσης είναι ένα ενισχυτής που σου βγάζει όλη τη βραδιά έχοντας μόνο ένα πετάλι να μπουστάρει σε lead. Τέρμα volume και gain για ρυθμικά, ρίξιμο του volume της κιθάρας και ο ήχος γίνεται αρκετα καθαρός, και ενεργοποίηση ενός od για high gain lead μέρη. Το reverb είναι αρκετό για να δώσει το απαιτούμενο βάθος. Είναι ο ιδανικός ενισχυτής για τέτοια χρήση. Ο μπλουζίστας δεν θα χρειαστεί καν πετάλι. Με τα πετάλια είναι αρκετά φιλικός. Σχεδόν όλα τα δέχεται, με προτίμηση εκείνα που δεν έχουν τονισμένα ψηλομεσαία. Samples ήχου: Η ηχογράφηση έγινε με μια vintage v52 telecaster και με μια epiphone les paul με tonerider alnico 2 classic. Χρησιμοποίησα μικρόφωνο sm57 και το μόνο εφέ που υπάρχει είναι το reverb του ενισχυτή. Σε όλα τα κλιπ η ένταση είναι στο 6. telecaster με gain 1/4 ac10telequarter.mp3 telecaster με gain 2/4 ac10telehalf.mp3 telecaster με gain 3/4 ac10tele3quarters.mp3 telecaster με gain 4/4, Στο τέλος του κλιπ καθαρίζω με volume κιθάρας. ac10telefull.mp3 les paul με gain 4/4. Στο τέλος του κλιπ καθαρίζω με volume κιθάρας. ac10lespaulfull.mp3 les paul με gain 4/4 και ehx soul food να μπουστάρει. ac10lespaulfullsoulfood.mp3 les paul με gain 1/4 και ένας κλώνος του suhr riot με τέρμα gain. ac10lespaulquartersuhrriot.mp3 Pros + τίμια τιμή + εξαιρετικός ήχος + άνεση στη μεταφορά + πολύ καλό reverb Cons - Μέτριο το εργαστασιακό celestion VX10 - Σχετικά περιορισμένο headroom (με gain κάτω του 3) - Απουσία fx loop Key features Vox AC10 C1 • Description One-channel valve combo, made in China • Power Rating 10W • Valves 2x 12AX7s, 2x EL84s • Front Panel Input jack, gain, bass, treble, reverb, volume, on/off switch • Rear Panel External speaker output (16-Ohm only), ECO on/off switch, • Speaker Celestion VX10 • Dimensions 520x210x410mm • Weight 12.3kg/27.12lbs
  32. 13 points
  33. 13 points
  34. 13 points
    Από αυτόν τον εγκλεισμό έμαθα: Έχω εξοπλισμό να γραψω 5 διπλά studio albums. Έχω εξοπλισμό να γυρίσω 2-3 ταινίες. Έχω εξοπλισμό να φωτογραφίσω ό,τι γουστάρω ακόμα και σε film. Έχω εξοπλισμό να ακούσω και να δω πάνω από 5000 τίτλους μουσικής και ταινίες αντίστοιχα. ΔΕΝ έχω εξοπλισμό να βράσω ούτε ένα αβγό. Βασικά ούτε αβγό δεν έχω.
  35. 13 points
    Κάθισα μια ωρίτσα και έβγαλα επιτέλους μια μελωδία που με ακολουθούσε καιρό τώρα. Δεν ήξερα πως να το ενορχηστρώσω. Κι ας έχει όλα τα μέρη ενός τραγουδιού. Είναι σαν να μην παίρνει ανάσα το θέμα αλλά έτσι μου βγήκε. Και μικρό. Θα μπορούσα να το αναπτύξω αλλά ο καιρός με έμαθε να τελειώνω κάτι να φεύγει απο πάνω μου κι ας μην είναι τελειο. Στο κάτω - κάτω μπορούμε να γράφουμε όσα θέλουμε! Εχουμε τόσα εργαλεία πια... Με την ευκαιρία που αναβάθμισα το Cubase Elements απο 9 σε 10.5 λοιπόν και για να το δοκιμάσω, έγραψα αυτό και είμαι πολύ ικανοποιημένος απο τη γρήγορη διαδικασία. Άξιζε το εικοσάρικο και με το παραπάνω.
  36. 13 points
    Καλησπέρα σε όλους και όλες!! Καλή ακρόαση!
  37. 13 points
    Οι ακουστικες κιθαρες που ηχογραφησα πριν τις φαει η μαρμαγκα της μιξης
  38. 13 points
    Ένα καινούριο τεμάχιο. 5 διαφορετικές σκηνές για μια φανταστική ορχήστρα (υπνο)δωματίου+ κιθάρα. Καλή χρονιά σε όλους, με υγεία.
  39. 13 points
    Δε ξέρω αν έτυχε ποτε να σας δείξω υλικό από τη μπάντα μας εδώ στο Μόναχο, είναι Tribute στους Eagles και το υλικό είναι από μια αυγουστιάτικη συναυλία μας. Καλή ακρόαση
  40. 13 points
    Εξαιρετικο! Τι ωραια που παιζεις 1_4_5 Alive. Και τα Fats μεσα στην εισαγωγη και τι ωραιο τα hideaway riffs στα breaks. Εισαι γιγας. Εβαλα δυο πενιες που σχετιζονται πιο πολυ με το νημα "γιατι δεν πρεπει να παιζεις οταν εισαι πιωμενος". Η καπως ετσι τεσπαντων. stavros mp3.mp3
  41. 13 points
    47 κομμάτια, 11 με στίχους (Slowly dying) και 36 instrumental σε 4 ψηφιακά άλμπουμ στο Bandcamp. Από τα πρώτα μου βήματα στο Rainy days μέχρι τα πιο πρόσφατα του Story of my life, όλη η διαδρομή μου από το 2011 που ξανάρχισα να παίζω και να γράφω μουσική μετά από πολλά χρόνια, αποτυπωμένη σε αυτά τα 47 κομματάκια. Σίγουρα δεν είναι τίποτα το ιδιαίτερο, αλλά για μένα είναι ένα κομμάτι του εαυτού μου, με τα φαλτσάκια τους, την χάλια μίξη-παραγωγή τους, πολλές φορές την ανέμπνευστη ροή τους και φυσικά την απλότητα τους. Ελπίζω να σας αρέσουν.... https://fotistsigos.bandcamp.com/
  42. 12 points
  43. 12 points
    Αφιερωμένο σε όσους κρυβόμαστε, αναπαυτικά μουδιασμένοι, πίσω από τον τοίχο μας. #ComfortablyNumb #SapiesHordes Υποσημειωση : Ο Koch βρισκεται εκει για να μη φαινεται η ηλεκτρικη σκουπα που βαζω στη γωνια. Με Line6 HD500 ηχογραφησα
  44. 12 points
    Ο διαγωνισμός ολοκληρώθηκε με 126 συμμετοχές! Συγχαρητήρια σε όλους και καλή επιτυχία. Οσο εμείς εδω θα ακούμε μπορείτε να κάνετε τις συμμετοχές σας share στο Facebook για να τις ακούσουν και οι δικοί σας.
  45. 12 points
  46. 12 points
    Τις τελευταίες μέρες περιμένοντας τα Χριστούγεννα έφτιαξα ένα νεο κομμάτι. Δεν έχει καμμία σχέση φυσικά με Χριστούγεννα, απλώς έτυχε να γίνει τώρα. Καθαρα στο πνεύμα του off line Improvisation όπως το λέω, είναι ένα κομμάτι καθαρά αυτοσχεδιαστικό αρχικά, αλλά τελικά με αρκετά γραμμένα μέρη. Ξεκίνησε σαν ένα παιχνίδι με το looper, και πάνω του έχτισα διάφορες ιδέες, που η μιά έφερνε την άλλη, και επηρρέαζε την άλλη, με εφέ και νέα pluggin που έτυχε να έρθουν. Δεν έχει αρχή, μέση ή τέλος....απλώς πηγαίνει... Η διάρκεια θα είναι για κάποιους ένα θεματάκι καθώς άγγιξε τα 10 λεπτά, αλλά έτσι έχω μάθει να δουλεύω... Για όσους ενδιαφέρονται για τα τεχνικά, χρησιμοποιήθηκε το Looper από ένα πολυεφέ digitech, το γνωστό Behringer v-amp, η Squier Affinity και η Dot λιγότερο, το Ηarper άταστο και αρκετά...τεχνάσματα.... όπως πχ το Reel ADT της Waves... Enjoy!
  47. 12 points
    Για τους άλλους δεν ξερω. Εγω κάνω
  48. 12 points
    Νά'μαστε πάλι... με λίγα λόγια: το μουσικό αυτό πόνημα πίσω από την 10ετία του 70 το παίζαμε με τους A priori σε κάθε συναυλία. 'Ηταν (και είναι) τεράστιο σε διάρκεια, και ζωντανά ξεπερνούσε την μισή ώρα. Το είχα ξαναπαρουσιάσει πριν 2 χρόνια ή κάτι τέτοιο. Το κομμάτι είναι μια διχασμένη προσωπικότητα και ουσιασιστικά αποτελείται από 2 μέρη, ένα αργό σχεδόν swing που επιταχύνει σε latin ύφος, σχεδόν bossa nova... για να συνεχίσει εντελώς απότομα και χωρίς προφανή λόγο σε ένα jazzrock fusion μέρος όπου υπήρχε χώρος για αυτοσχεδιασμό για όλα τα μέλη του γκρουπ. Συνεπώς όσοι θέλουν να πάνε στα πιό ενδιαφέροντα (?) πράγματα πρέπει να τρέξουν από το 8:00 και μετά. Τους τελευταίους μήνες αναθεώρησα λίγο την ενορχήστρωσή του, προσθέτοντας ορισμένα πραγματάκια και σφίγγοντας κάποιες χαλαρές στιγμές. Επίσης έκοψα περίπου 2 λεπτά από το τεράστιο σόλο κιθάρας. Το ανεβάζω γιατί νομίζω ότι έφτασε σε ένα ικανοποιητικό σημείο και επειδή έχω να κάνω και άλλες δουλειές, και όταν υπάρχει κομμάτι στον πάγκο εργασίας όλα τα άλλα γύρω αφήνονται στην άκρη και πλέον μαζεύτηκαν πολλές υποχρεώσεις. Για άλλη μια φορά προειδοποίηση....σχεδόν 18 λεπτά.... Αν θέλετε αφήστε από κάτω τα αρνητικά και θετικά σχόλιά σας. Kalo kouragio...
  49. 12 points
    DANNY HAYES Με αφορμή το βίντεο που ανέβασε ο Νίκος Καπηλίδης (το οποίο και βαθιά με συγκίνησε), θέλω να μοιραστώ μερικές σκέψεις μου για τον αξέχαστο Danny Hayes και το πέρασμα του από τη Θεσσαλονίκη. Εκείνη την εποχή (μέσα – προς τέλη δεκαετίας 1980-1990) οι Blues Wire παίζαμε στο «Παραρλάμα», ένα μαγαζί που άφησε ισχυρό αποτύπωμα στη μουσική ιστορία της πόλης. Σχεδόν παράλληλα, λειτουργούσε και το «Μαντάτο», ένας αμιγώς Jazz χώρος. Κάπως έτσι, παράλληλα και χωρίς κατά κανόνα να τέμνονται, λειτουργούσαν και οι μουσικοί της πόλης. Ερχόμασταν από εποχές που οι όροι «καρεκλάδες», «τσινάρια», «ροκάδες» και «τζαζίστες» ήσαν ακόμα φρέσκοι στις μνήμες, σχεδόν στο φόρτε τους, και χρησιμοποιούνταν συχνά πυκνά με κάθε δυνατή ένταση και απόχρωση. Από φιλικά πειράγματα και χιουμοριστική διάθεση μέχρι σχεδόν επιτίμηση, προσβολή. Εμείς κατά κύριο λόγο είμαστε αυτοδίδακτοι μουσικοί, φτωχαδάκια η της μεσαίας τάξης, ψιλο(η χοντρο)αλητάμπουρες, παιδιά χαμένα σε μαγικές ονειρώδεις ομίχλες. Από την άλλη, οι τζαζίστες, γενικά διέθεταν πιο upper class μόρφωση και συμπεριφορά, ακριβότερη και πιο συντηρητική εμφάνιση, πιο προσγειωμένοι και μεθοδικοί, στα μάτια μας πάντα είχαν μια κάποια ακτινοβολία ελιτισμού. Κάθε κατεργάρης στον πάγκο του, φιλικές κι ευγενικές σχέσεις μεν, λίγο «κρύες» όμως και αποστασιοποιημένες. Δεν «έφταιγε» κάποιος, οι καιροί ήσαν έτσι. Αυτοί στα στέκια τους με τις μουσικές τους, εμείς στα δικά μας με τις δικές μας. Στο «Παραρλάμα» χρέη καμαρινιού έκανε μια μικρή κουζίνα-αποθήκη στο πίσω μέρος, απέναντι ακριβώς από τις τουαλέτες. Εκεί βρίσκαμε καταφύγιο στα διαλλείματα, ο ένας πάνω στον άλλον τις περισσότερες φορές, και δεν ήταν σπάνιο κάποιος ν’ ανοίγει την πόρτα με το φερμουάρ του παντελονιού του ξεκούμπωτο γιατί νόμιζε πως έμπαινε απέναντι. Εκεί λοιπόν, ένα βράδυ σε κάποιο διάλλειμα, ανοίγει η πόρτα και μπαίνει ένας σοβαρός μυστακοφόρος κρατώντας μια μικρή θήκη στον ώμο του. Εκείνος όμως ήξερε καλά που πήγαινε. Γυρίσαμε όλοι να τον κοιτάξουμε σιωπηλά, μας ήταν άγνωστος, είχε όμως μια στιβαρότητα στον τρόπο που κινείτο και μας δημιούργησε την περιέργεια τι να ήθελε άραγε… Hi guys, I’m Danny Hayes, can I join you on stage? Για μένα, η στιγμή εκείνη ήταν η απαρχή μιας κεφαλαιώδους αλλαγής στη μουσική ωριμότητα της πόλης και των ανθρώπων της. Φυσικά δεχθήκαμε, οι αυτοσχεδιασμοί είναι μέσα στη φύση της μουσικής που αγαπάμε και πρόθυμα τον καλωσορίσαμε. Το παίξιμο του ήταν φανταστικό, κοιταζόμασταν επί πάλκου με χαζά χαμόγελα και ρουφήξαμε την κάθε του νότα. Έκτοτε, ο Ντάνυ ξανάρθε αρκετές φορές να τζαμάρει, μαζί του έφερνε και φίλους της δικιάς του «κλίκας» και το πράγμα μπερδεύτηκε και ομόρφυνε ταυτόχρονα. Και, οποία έκπληξις, βρέθηκα σε λίγο καιρό να τζαμάρω στο Μαντάτο. Και πολλά και πολλοί ακόμα ένθεν κακείθεν. Στα μάτια μου, υπήρξε ο καταλύτης που γκρέμισε προκαταλήψεις κι ενδοιασμούς, ήταν εκείνος που έφερε ένα κομμάτι της αμερικάνικης νοοτροπίας, ιστορίας και ήχου στη μικρή μας πόλη στην άλλη άκρη του κόσμου. Ήταν εκείνος που γεφύρωσε το κενό ανάμεσα στους μουσικούς της πόλης και κατέδειξε με τον καλύτερο τρόπο πως η μουσική είναι μαγεία όπου κι αν ακούγεται, αρκεί να παίζεται με αυθεντικότητα, ειλικρίνεια και ταπεινότητα. Προσωπικά με δίδαξε πολύτιμη γνώση, μόνο με τα μάτια του, τον ήχο και τη στάση του, οι λέξεις φάνηκαν πολύ λίγες για να προσθέσουν κάτι σημαντικό. Το μάθημα αυτό δεν το ξεχνώ ποτέ στη ζωή μου, δεν ήμουν φίλος του για να ξέρω περισσότερα, δεν γνωρίζω τι χαρακτήρας υπήρξε για τους δικούς του ανθρώπους, ο ελάχιστος χρόνος που μοιράστηκα μαζί του όμως για μένα υπήρξε από τα πλέον σημαντικά συναπαντήματα της ζωής μου. Artist Biography by AllMusic b. 1946, West Warwick, Rhode Island, USA, d. 10 December 2004, New York City, New York, USA. Hayes began playing trumpet at an early age and later studied at the Berklee College Of Music before settling in New York City, where he remained based for much of the rest of his life. In the 70s and early 80s, Hayes played and sometimes recorded in big bands led by Gerry Mulligan (Walk On The Water), Buddy Rich (soloing notably on ‘Ease On Down the Road’), Doc Severinsen, and with Chuck Israels’ National Jazz Ensemble. Hayes also played in a small band led by bass player Reggie Johnson. In the 80s, he toured Europe in an orchestra accompanying pop singer Shirley Bassey. For some time in that same decade, he lived in Thessaloniki, Greece, where he played in local clubs. Late in life, he suffered from lung complaints that adversely affected his playing career. Stricken with brain cancer, Hayes was hospitalized for the last months of his life.
  50. 12 points
    ice breaking απο εμενα..βαλτε μπριγιαντινη στα μαλλια καντε κοκορακι,φορεστε τα καλα σας ρουχα κλεψτε τα κοριτσακια σας και παμε στο χορο του σχολειου..μου βγηκε λιγο swingorockabilly...50's,αλλα μου αρεσει..και κατι λαθακια τα αφησα..αφου ειμαστε live!! yannispbluesmajor.mp3
Ο πίνακας επιτευγμάτων έχει ρυθμιστεί σε Athens/GMT+03:00


×
×
  • Δημοσιεύστε κάτι...

Τα cookies

Τοποθετήθηκαν cookies στην συσκευή σας για να είναι πιο εύκολη η περιήγηση στην σελίδα. Μπορείτε να τα ρυθμίσετε, διαφορετικά θεωρούμε πως είναι OK να συνεχίσετε. Κανονισμοί της σελίδας.