Προς το περιεχόμενο
  • Μουσικές συνθέσεις των μελών του Noiz. Ανεβάστε τις ολοκληρωμένες συνθέσεις σας στο Music για να συζητηθούν και να μοιραστείτε.

    Μπορούν να ανέβουν σε μορφή audio, Soundcloud ή video του Youtube. Δυνατότητα ανανέωσης - αναθεώρησης.


  • dimsonic

    O διαγωνισμός τελείωσε, και τώρα που καταλάγιασε η αδρεναλίνη της δημιουργίας των προηγούμενων ημερών μπορούμε ίσως να δούμε πιό ψύχραιμα τι φτιάξαμε.

    Αρχικά είχα σκοπό όπως είπα να κολλήσω τις λούπες σε κάτι παλιότερο, αλλά τελικά στο δρόμο όλα άλλαξαν.

    Μιά δυό από τις λούπες (ιδίως στα τύμπανα όσες δεν θύμιζαν ηλεκτρονική τριπ χοπ και δεν ξέρω τι άλλο) μου άρεσαν σαν βασική δομή.

    Ξεκίνησα λοιπόν και βρήκα κάποιες άλλες έτοιμες λούπες στο μπάσο που με βόλεψαν.

    Αυτές αποφάσισα να είναι η βάση μου.

     

    Το κομμάτι ξεκινάει με την κουρτίνα από τα δεδομένα που είναι περασμένη 4 φορές, με μιά μικρή διαφορά φάσης, σε reverse και hard panned και μιά φορά προς το τέλος κανονική. Η τέταρτη reverse έχει ένα echo repeat. Στην πορεία διαπίστωσα ότι η τονική αίσθηση της κουρτίνας ήταν μισό τόνο πιό πάνω από την πρώτη μου μπασο λούπα, αλλά μου άρεσε αυτό το κατέβασμα.  

    Μπαίνουν οι μαράκες, η λούπα με τα τύμπανα των δεδομένων και η πρώτη μου λούπα στο μπάσο. Η λούπα αυτή είναι muted και γύρω στο 0.22 αποφάσισα να την ανεβάσω μια οκτάβα ώστε να την ντουμπλάρω σαν muted κιθάρα πλέον (στο στυλ που ντουμπλάρει ο Becker το μπάσο πχ στο Jossie), κάτι που γίνεται hard panned δεξιά και αριστερά. Την ίδια ώρα για ατμόσφαιρα μπαίνει το B3 με leslie...και το μπάσο αλλάζει σε μιά άλλη μπασολούπα που βρήκα γύρω στο 0.30. Την λούπα αυτήν την ντουμπλάρισα με κιθάρα και με B3 (με το fishman) φτιάχνοντας το αντίστοιχο κιθαριστικό θέμα. 

    Στο 0.46 έρχεται η 3η μπασολούπα η οποία με βόλεψε για να γράψω το βασικό θέμα σε στυλ Wes (περισσότερο θα έλεγα Ritenour copying Wes) σε οκτάβες και τα σχετικά ακορντάκια πάλι με το Fishman. Στο ίδιο σημείο έχω αλλάξει τα τύμπανα των δεδομένων με κάτι πιό αεράτο από ezdrummer.

    Γύρω στο 1.00 υπάρχει ένα μικρό αυτοσχεδιαστικό μέρος (όλα με την dot μέχρι στιγμής) στο ίδιο ύφος. (το Rhodes που συνοδεύει είναι η strato με το fishman)

    Στο 1.34 επαναλαμβάνεται το θέμα με προσθήκη άλλων δυο φωνών που μας οδηγεί σε μια μετατροπία με το εισαγωγικό μέρος του σόλου στο Rhodes για 8 μέτρα όπου το σόλο είναι πιό ανάλαφρο με την αλλαγή επίσης στα κρουστά. 

    Στο 2.06 γυρνάμε στην κανονική τονικότητα και συνεχίζεται το σόλο στο Rhodes (Fishman / strato) με την προσθήκη του ντεφιού για πιό 70ς ατμόσφαιρα. Κάπου ανάμεσα έχουμε μερικά ακορντάκια με την στρατο.

    Στο τέλος σε ένα τυπικό outro σβήσιμο, έχουμε δυό B3 με leslie με ένα υποτονικό γρατσούνισμα στην στρατο, σε πιό αεράτο θέμα στα τύμπανα πάλι από το ezdrummer γιατί το σφιχτό δεδομένο τέμπο δεν ταίριαζε με τίποτα.

    Στο φινάλε έχουμε πάλι την λούπα της κουρτίνας των δεδομένων σε reverse όμως αυτή τη φορά κατεβασμένη μισό τόνο ώστε να κλείσουν όλα μαζί.

    Πάνω κάτω αυτό ήταν, χρησιμοποίησα τα βασικά εργαλεία του cubase συν πρόσθετα κάποια CLA compressors σε pluggins, όπως και κάποια mastering pluggins της waves, όπως και multiband limiters.

    Κάποιοι ίσως πουν ότι το κομμάτι το πουσάρισα αρκετά σαν τελικές στάθμες, όμως αυτό έγινε για δυό λόγους. Ο πρώτος ήταν ότι καθώς έρχονταν οι υποψηφιότητες στον διαγωνισμό έβλεπα καθε φορά όλο και υψηλότερες στάθμες και δεν ήθελα να υπάρχει μεγάλη διαφορά. Ο δεύτερος ήταν ότι σαν βάση (αναφορά) για την συνολική μίξη ήταν αυτό το κομματι του Marcus Miller Cousin John, καθώς και κάποια του Lee Ritenour από το δίσκο Wesbound.

    Επίσης η διάρκεια του κομματιού έμεινε στα 3 λεπτά, διότι θεωρώ ότι όταν λέμε περίπου 3 λεπτά είναι περίπου 3 λεπτά. Ούτε 2 ούτε 5. Στην πορεία αφέθηκε περισσότερο ελεύθερος ο χρόνος, αλλά ήδη ο βασικός σκελετός είχε φτιαχτεί στα 3 και κάτι και έδωσα από ένα σημείο και πέρα βάση στην παραγωγή.

    Στο κομμάτι επένδυσα αρκετό χρόνο και θεωρώ ότι καλό θα ήταν να πάει στο mix και να μην μείνει απλώς ως ένα από τα 115 τόσα κομμάτια.

     

    Απόψεις....:classic_smile:. Ευχαριστώ για το όποιο ενδιαφέρον! (εάν διαβάσατε ως εδώ και αν ακούσατε παράλληλα με τις σημειώσεις.)

    πιο κάτω η ηχητική αναφορά (σίγουρα πιό πουσαρισμένη ακόμα!)

     

     

     

     

     

     

     

     

     

     

    • Like 8


    Feedback χρήστη

    Recommended Comments

    Μπράβο! Μακάρι να έμπαιναν κι άλλοι στην διαδικασία να μας πουν τόσο αναλυτικά όπως εσύ, το πως και γιατί. Πολύ ωραία η πλατφόρμα που έστησες και με ωραίες αναφορές. Είμαι φαν.

    • Ευχαριστώ 1

    Share this comment


    Συνδέστε για να σχολιάσετε
    Κοινοποίηση σε άλλες σελίδες

    Μπράβο Τζαζογιώτατε και για το κομμάτι όπως σου έχω ήδη αναφέρει αλλά και που έκατσες το εξήγησες σαν δημιουργική προσπάθεια.

    • Ευχαριστώ 1

    Share this comment


    Συνδέστε για να σχολιάσετε
    Κοινοποίηση σε άλλες σελίδες

    Congrats! 🎉
    Σκόπευα να στο αναφέρω οτι μου θυμίζει αισθητική Marcus Miller οπότε αυτόματα, δεδομένου οτι αυτή την αισθητική στόχευες, η δημιουργία σου είναι υπερ-επιτυχημένη!
    Θεωρώ τεράστιο επίτευγμα το να μπορούμε να αποδώσουμε ΑΚΡΙΒΩΣ αυτό που έχουμε φανταστεί!
    Και πάλι μπράβο!!

    • Ευχαριστώ 1

    Share this comment


    Συνδέστε για να σχολιάσετε
    Κοινοποίηση σε άλλες σελίδες

    Ευχαριστώ για τα σχόλια...

    Ελπίζω να βρω τον τρόπο να φτιάξω ένα βιντεάκι για να μπω σε μερικές λεπτομέρειες ακόμα που δεν λέγονται εύκολα με λόγια.

    Να προσθέσω μερικά ακόμα βασικά....

    1. Οι περισσότερες ιδέες (όπως πάντα) έρχονται καθώς φτιάχνεις. Στο σημείο αυτό θα έλεγα ότι αυτοαναιρείται η λεγόμενη έλλειψη αλληλεπίδρασης μεταξύ των "μουσικών" (μια και προφανώς δεν υπάρχουν περισσότεροι από ένας), διότι στην πορεία τελικά η μιά ιδέα φέρνει την άλλη, ΟΚ όχι σε real time, αλλά το τελικό αποτέλεσμα βγαίνει "συλλογικά". Σίγουρα δυό ή τρεις μουσικοί είναι δυό ή τρία μυαλά, αλλά σίγουρα αυτό που έφτιαχνα πχ το πρωί, το βράδυ αφού το είχα χωνέψει έφερνε ανταπόκριση με ένα άλλο όργανο, άλλη χροιά, αλλαγή στο τέμπο κλπ....

    2. Τα θέματα....σίγουρα όλοι σπάμε το κεφάλι μας για να κατεβάσει το καλό θέμα, πολλές φορές όμως είναι πολύ πιό απλό.

    πχ... η μπασολούπα στο 0.30 μου έδωσε την ιδέα να την απλουστεύσω στην κιθάρα ώς εισαγωγικό θέμα (και φυσικά να την ντουμπλάρω και ως Β3). Όμως δεν στεκόταν για ένα ολόκληρο κομμάτι. Δεν ήθελα το κομμάτι να μην έχει μια βασική δομή και να είναι μια επανάληψη...

    3. Ετσι όταν έρχεται η τρίτη μπασολούπα στο 0.46 αρχικά έβαλα κάτι ακορντα πάνω της, που έφεραν το "βασικό" θέμα στην dot. Το ότι κρατούσα την dot εκείνη τη στιγμή ήταν η έμπνευση, καθώς φοράει φλατ και πιό χοντρες χορδες και τον benedetto ήταν φυσιολογικό σχεδόν να παίξω το άκουσμα από τα ακόρντα με οκτάβες πάνω στη λούπα που θυμίζει Miller (μιά και είναι από τα πολύ παλιά μου ακούσματα ο Ritenour με Miller). Γνωρίζοντας ότι σε τέτοιου είδους αυτοσχεδιαστικά κομμάτια τα θέματα πρέπει να είναι λιτά, έμεινε εκεί. Εμπλουτίστικε πάλι στην επανάληψη στο 1.34 με άλλες δυο φωνές, από τις οποίες η τρίτη βγήκε αρχικά κατα λάθος ! και στη συνέχεια την τροποποίησα ως κανονική.

    4. έχοντας ως γνώμονα τα 3 λεπτά και έχοντας ακούσει (εδώ κυρίως) αρκετές κριτικές για ατελείωτα σόλα :classic_tongue:, αποφάσισα να είναι όλα μετρημένα. Ετσι το σόλο στην dot κράτησε 6 λούπες, 2 λούπες το rhodes στην μετατροπία και άλλες 4 το ...πιό αγριεμένο rhodes στον κανονικό τόνο.

    5. Γνωρίζοντας από την προσωπική εμπειρία (και άποψη) ότι όταν κάνεις συμμαζεμένη παραγωγή (και όχι σε λογική ατελείωτου αυτοσχεδιασμού) ότι τίποτα δεν πρέπει να είναι πάνω από μιά φορά (διότι χάνεται το νόημα της έκπληξης) σημειώνω πού το ακολούθησα σε πολλά σημεία, πχ οι διπλές muted κιθάρες αντιγραφή της πρώτης λούπας ακούγονται μόνο στην εισαγωγή στην αρχή μόνο δεξιά, μετά αριστερά και μετά όχι σε όλο το μέτρο ή οι άλλες δυό φωνές στο θέμα της dot ακούγονται μόνο από μία φορά. Μαράκες ακούγονται αρκετά μόνο στην εισαγωγή, ενώ στο break έχουμε μόνο δυό μέτρα όχι ίδια bongos (με τη λούπα της elina) , 2 μαράκες και στη μετατροπία congas με ένα hihat, και στα τελευταία μέτρα του rhodes το ντέφι που έκανα αρκετό edit για να ταιριάζει με τους τονισμούς του πιάνου. Επίσης στο τέλος δεν χρησιμοποιώ τα τύμπανα της elina, αλλά άλλο θέμα του ez και στα τελευταία μέτρα των congas στο 2.54 και μετά πέφτει αντίστοιχο edit ανάλογα με το τί παίζει η στρατο.

    6. Σχετικά με τα καθαρά αυτοσχεδιαστικά, με την dot έπαιξα δυό σόλα πάνω στις 6 λούπες και κράτησα το δεύτερο. Το πιό πριν 3ο... από βλακεία δεν πατήθηκε το rec.... Στο Rhodes τώρα, έγινε με το Triple play στην στρατο και όταν το άκουσε η πιανίστρια κόρη είχε ενστάσεις, καθώς με ρώτησε αν τα έπαιξα στο kbd....και φυσικά με μάλωσε διότι λέει τόσο γρήγορες νότες δεν στέκουν. Της εξήγησα ότι κάτι Corea, Camillo κλπ το κάνουν άνετα, αλλά επέμενε, οπότε έπεσε χέρι και το σόλο κάπως "αραίωσε"

    7. Δεν  μπαίνω στις τεχνικές λεπτομέρειες της παραγωγής, ίσως τα πούμε στο βίντεο αν γίνει ποτε.

     

     

    Αυτά ...

    Highlights (αγαπημένα που λένε, για μένα) τα παρακάτω:

    α. από 0.03-0.12 οι αντεστραμένες παναρισμένες κουρτίνες της elina

    β. το κατέβασμα του ημιτονίου στην εισαγωγή στο 0.14

    γ. το τρικ αλά Jossie στο 0.22

    δ. η τρίτη φωνή στο 1.42

    δ. η μετατροπία στο 1.50

    και το καλύτερο όλων

    ζ. τα Eb στο σόλο του Rhodes στο 2.17  

     

    Ξέρω, δεν κέρδισα τίποτα, όμως θα έλεγα ότι επί μια εβδομάδα χάρη στο διαγωνισμό έμαθα πάρα πολλά που δεν ήξερα και εφάρμοσα επίσης πράγματα και τεχνικές για πρώτη φορά (πχ το Abbey Roads TG mastering chain που είχα εδώ και κανά τρίμηνο και δεν είχα ασχοληθεί παρά ελάχιστα μαζί του).

    Τελικά ...μάλλον κάτι κέρδισα!

     

     

    Επεξεργασμένο από dimsonic
    • Like 2

    Share this comment


    Συνδέστε για να σχολιάσετε
    Κοινοποίηση σε άλλες σελίδες

    Συμφωνώ με ό,τι λέει ο Γιώργος από πάνω. Και,φυσικά, διαφωνώ καθέτως, οριζοντίως και διαγωνίως  με τα περί "αυτοαναίρεσης της λεγόμενης έλλειψης αλληλεπίδρασης" κλπ . Το συγκεκριμένο κομμάτι κερδίζει το στοίχημα, όχι χάρη στη "συλλογικής"δουλειάς και συνεργασίας μεταξύ εσού και του ιδίου, αλλά επειδή ακριβώς κινήθηκες προς μια κατεύθυνση όπου μια τέτοια αλληλεπίδραση μπορεί να μην έχει τόσο μεγάλη σημασία. Αναγνωρίζοντας τους περιορισμούς του μέσου, τους χρονικούς, του εαυτού μας κλπ  νέες, ίσως συναρπαστικές δυνατότητες παρουσιάζονται, που διαφορετικά μπορεί να αγνοούσαμε. Θα κάναμε πολύ διαφορετική κουβέντα αν, ας πούμε, τα σόλο είχαν διπλάσια διάρκεια. Όμως, χρησιμοποίησες τις λούπες ως αυτό που είναι και όχι για να μιμηθείς, ξέρω γω, το παίξιμο του Dejohnette. Το αποτέλεσμα είναι τίμιο και έχει καλλιτεχνική συνέπεια. 

    Μου άρεσαν επίσης τα σόλο-και της κιθάρας και του  "rhodes". Φαντάζομαι πως για το τελευταίο μέρος από τα εύσημα δικαιούται και η κόρη.:)

    Share this comment


    Συνδέστε για να σχολιάσετε
    Κοινοποίηση σε άλλες σελίδες
    1 hour ago, pipityri said:

     Φαντάζομαι πως για το τελευταίο μέρος από τα εύσημα δικαιούται και η κόρη.:)

    άσε

    μου το πετσόκοψε!:classic_love:

    Share this comment


    Συνδέστε για να σχολιάσετε
    Κοινοποίηση σε άλλες σελίδες
    14 hours ago, gvour said:

    Για τα δικα μου γουστα παντα,οτι καλυτερο εχω ακουσει απο εσενα.

     

    προσωπικά τα δυό προηγούμενα τα θεωρώ πολύ πιό ολοκληρωμένες και αντιπροσωπευτικές δουλειές. (αν και βάσει δικών σας σχολίων είναι σε αναθεώρηση - τουλάχιστον παραγωγής)

    Αυτό ήταν άσκηση.

    Share this comment


    Συνδέστε για να σχολιάσετε
    Κοινοποίηση σε άλλες σελίδες
    1 hour ago, dimsonic said:

     

    προσωπικά τα δυό προηγούμενα τα θεωρώ πολύ πιό ολοκληρωμένες και αντιπροσωπευτικές δουλειές. (αν και βάσει δικών σας σχολίων είναι σε αναθεώρηση - τουλάχιστον παραγωγής)

    Αυτό ήταν άσκηση.

     

    Δε διαφωνουμε καπου.

    Συμβαινει συχνα-και προσωπικα μιλωντας-η γνωμη αυτου που γραφει ενα κομματι να διαφερει απο αυτη του ακροατη.

    Αλλιως το ακους ο ιδιος κι αλλιως το εκλαμβανουν αυτοι στους οποιους το εκθετεις.

    Για αυτο εξαλλου γινεται,για να ακουσει κανεις και αποψεις περαν της δικης του.

    Μπορει να το εκανες ως ασκηση,στα δικα μου αυτια παντως μια χαρα ολοκληρωμενο ακουγεται και χωρις κατι να του λειπει.

    Η ουσια,ειναι πολυ ωραιο.

    • Like 1

    Share this comment


    Συνδέστε για να σχολιάσετε
    Κοινοποίηση σε άλλες σελίδες
    1 minute ago, gvour said:

    Δε διαφωνουμε καπου.

    Συμβαινει συχνα-και προσωπικα μιλωντας-η γνωμη αυτου που γραφει ενα κομματι να διαφερει απο αυτη του ακροατη.

    Αλλιως το ακους ο ιδιος κι αλλιως το εκλαμβανουν αυτοι στους οποιους το εκθετεις.

    Για αυτο εξαλλου γινεται,για να ακουσει κανεις και αποψεις περαν της δικης του.

    Μπορει να το εκανες ως ασκηση,στα δικα μου αυτια παντως μια χαρα ολοκληρωμενο ακουγεται και χωρις κατι να του λειπει.

    Η ουσια,ειναι πολυ ωραιο.

    απο άποψης παραγωγής θα συμφωνήσω.

    Τα άλλα όμως είναι πιό σοβαρές συνθέσεις, που έχω ψάξει ας πούμε την διαδοχή στις συγχορδίες και το θέμα. Μπήκαν εξ αρχής σε βάσεις.

    Αυτό ήταν:

    τι έχουμε?

    μια δυό ντραμολούπες, μια κουρτίνα (αυτά διάλεξα) ας βρούμε 2-3 μπασολούπες και ας τις ντύσουμε με κάτι σωστό.

    Για τον λόγο αυτό δεν με πείραξε και πολύ που δεν διακρίθηκε το κομμάτι. Ήταν κάτι σαν lego (μην πω mecano μια και είμαι παλιότερος)

    Χαίρομαι φυσικά ιδιαίτερα που άρεσε στον κόσμο του νοιζ:classic_love:

    Share this comment


    Συνδέστε για να σχολιάσετε
    Κοινοποίηση σε άλλες σελίδες

    Δεν καταλαβαινω τι σημαινει "σοβαρη" συνθεση και τι οχι αλλα δεκτο,εσυ εισαι ο δημιουργος και ξερεις καλυτερα.

    Share this comment


    Συνδέστε για να σχολιάσετε
    Κοινοποίηση σε άλλες σελίδες

    σοβαρή σημαίνει ότι παιδεύεις κάτι.

    Το δοκιμάζεις μέρες αλλάζεις κάτι. Μετά από εβδομάδες βρίσκεις αυτό που σου λείπει, δεν σου αρέσει το αφήνεις να ωριμάσει. 

    Τα κομμάτια που λεω

     

    ίσως αδικήθηκαν πάνω στην "βιασύνη" να τα βγάλω προς τα έξω, ή με τις τότε αδυναμίες μου στον τομέα της παραγωγής. Ίσως εκεί να ήταν οι ενστάσεις σου (σας).

    Στο κομμάτι του διαγωνισμού πως να το πω, δεν παίδεψα καθόλου το "θέμα" του. Είπα βάλε κάτι εδώ, και σε μισό λεπτό μετά ήταν εκεί. Δεν τρελλάθηκα, αλλά είπα αυτό θα βάλω. (ΟΚ κάποιες φορές ...πετυχαίνει κι όλας...)

    Επεξεργασμένο από dimsonic

    Share this comment


    Συνδέστε για να σχολιάσετε
    Κοινοποίηση σε άλλες σελίδες

    Τα θυμομουν τα κομματια-μεσες ακρες βεβαια.

     

    Ξερεις τι πιστευω,το οτι δουλεψες με διαφορετικο τροπο-πιο επιδερμικο ισως για εσενα(λουπες κλπ) αλλα κατα βαση διαφορετικο-το τρακ σε σχεση με αλλα,το εκανε να ακουστει αλλιως.

    Φευγουμε απο τα στεγανα που εχουμε στο μυαλο μας κι αυτο μονο κακο δεν ειναι.

    Μην υποτιμας το αποτελεσμα.

    Καποιες φορες η υπεραναλυση οδηγει στο αντιθετο.

    Δε μιλαω για τον ηχο αλλα για τη συνθεση.

    Το λεω για να το ακουω και ο ιδιος βεβαιως.

    Και μονο και μονο ομως γι'αυτο που ειπες

     

    "θα έλεγα ότι επί μια εβδομάδα χάρη στο διαγωνισμό έμαθα πάρα πολλά που δεν ήξερα και εφάρμοσα επίσης πράγματα και τεχνικές για πρώτη φορά (πχ το Abbey Roads TG mastering chain που είχα εδώ και κανά τρίμηνο και δεν είχα ασχοληθεί παρά ελάχιστα μαζί του).

    Τελικά ...μάλλον κάτι κέρδισα!"

     

    αξιζε νομιζω.

    Οσο για το αποτελεσμα,ο καθεις μπορει να λεει τα δικα του και να μιλαμε μεχρι αυριο.:classic_smile:

     

    Επεξεργασμένο από gvour
    • Like 1

    Share this comment


    Συνδέστε για να σχολιάσετε
    Κοινοποίηση σε άλλες σελίδες
    10 minutes ago, gvour said:

    ο καθεις μπορει να λεει τα δικα του και να μιλαμε μεχρι αυριο.:classic_smile:

     

     

    ε...

    άμα δε θέλετε να μιλάμε....ΟΚ:classic_biggrin:

    (πάντως η ζωή μας γύρω από κιθάρες τσουλάει...οπότε...για τί να μιλήσουμε)

    Share this comment


    Συνδέστε για να σχολιάσετε
    Κοινοποίηση σε άλλες σελίδες

    βέβαια (no offence προς κανένα)

    όσα ξέρει ο νοικοκύρης....

    τα κομμάτια μετα την (όποια) ολοκλήρωση για τον συνθέτη δημιουργό είναι στο πετσί του.

    Εκείνος ξέρει τι και που πόνεσε και σκόνταψε.

    Οι άλλοι με ένα δυό ακούσματα...σχηματίζουν απλώς μια Α άποψη.

     

    Το θέμα βέβαια είναι πως αυτή η Α άποψη είναι του έξω ακροατή, οπότε ...πρέπει στην τελική να λαμβάνεται υπόψη άσχετα με το τι μας υπαγορεύει το μυαλό μας ως δημιουργοί.

    Συνεπώς δεν λεω ότι έχετε άδικο, μπορεί το τελευταίο να βγαίνει έξω ως καλύτερο, εγώ όμως συμπαθώ άλλα. :classic_love:

    Συμβαίνει σίγουρα σε όλους.:classic_mellow:

    Share this comment


    Συνδέστε για να σχολιάσετε
    Κοινοποίηση σε άλλες σελίδες
    Just now, dimsonic said:

     

    ε...

    άμα δε θέλετε να μιλάμε....ΟΚ:classic_biggrin:

     

    Τουναντιον,αυτο κανουμε.

     

    Αλλα ξερεις πως ειναι ειδικα για ανθρωπους μεγαλυτερης ηλικιας οπως εμεις.

    Θα βλεπουμε τη φανελα του Μπαοκ και θα κοιταζει ο ενας την ασπρη κι ο αλλος τη μαυρη ριγα.😄

    Η ιδια φανελα παντως θα ειναι.

    Just now, dimsonic said:

    βέβαια (no offence προς κανένα)

    όσα ξέρει ο νοικοκύρης....

    τα κομμάτια μετα την (όποια) ολοκλήρωση για τον συνθέτη δημιουργό είναι στο πετσί του.

    Εκείνος ξέρει τι και που πόνεσε και σκόνταψε.

    Οι άλλοι με ένα δυό ακούσματα...σχηματίζουν απλώς μια Α άποψη.

     

    Το θέμα βέβαια είναι πως αυτή η Α άποψη είναι του έξω ακροατή, οπότε ...πρέπει στην τελική να λαμβάνεται υπόψη άσχετα με το τι μας υπαγορεύει το μυαλό μας ως δημιουργοί.

    Συνεπώς δεν λεω ότι έχετε άδικο, μπορεί το τελευταίο να βγαίνει έξω ως καλύτερο, εγώ όμως συμπαθώ άλλα. :classic_love:

    Συμβαίνει σίγουρα σε όλους.:classic_mellow:

     

    Γινεται κι αλλιως?

    Share this comment


    Συνδέστε για να σχολιάσετε
    Κοινοποίηση σε άλλες σελίδες

    Πολυ καλο.

    Το 2χ3 που ακουσα στο τελος, ειναι οτι καλυτερο ομως. Και ο τονος της κιθαρας γ....αει.

    • Like 1

    Share this comment


    Συνδέστε για να σχολιάσετε
    Κοινοποίηση σε άλλες σελίδες
    10 minutes ago, Spyros Delta said:

    Πολυ καλο.

    Το 2χ3 που ακουσα στο τελος, ειναι οτι καλυτερο ομως. Και ο τονος της κιθαρας γ....αει.

     

    σε ευχαριστώ Σπύρο. Ξέρεις ότι η κουβέντα σου μετράει!

    Share this comment


    Συνδέστε για να σχολιάσετε
    Κοινοποίηση σε άλλες σελίδες

    σχετικά με τον τόνο της κιθάρας, για όποιον ενδιαφέρεται είναι η squier tele στον neck (Bill Lawrence) στον V-amp της Behringer σε προσομοίωση κεφαλής Hi-gain soldano και καμπίνας 2Χ12 με αρκετό compression

    Share this comment


    Συνδέστε για να σχολιάσετε
    Κοινοποίηση σε άλλες σελίδες


    Δημιουργήστε λογαριασμό ή συνδεθείτε για να σχολιάσετε

    Πρέπει να είστε μέλος για να αφήσετε σχόλιο

    Δημιουργήστε λογαριασμό

    Γραφτείτε στην παρέα μας. Είναι εύκολο!

    Δημιουργία λογαριασμού

    Σύνδεση

    Έχετε ήδη λογαριασμό; Συνδεθείτε εδώ.

    Σύνδεση



×
×
  • Δημοσιεύστε κάτι...

Τα cookies

Τοποθετήθηκαν cookies στην συσκευή σας για να είναι πιο εύκολη η περιήγηση στην σελίδα. Μπορείτε να τα ρυθμίσετε, διαφορετικά θεωρούμε πως είναι OK να συνεχίσετε.