Προς το περιεχόμενο
  • Scherzo E-55

       (2 κριτικές)

    Ali Barout

    Πάλι ο noteperformer, αυτή τη φορά χωρίς καμία απολύτως παρέμβαση. Δικά του βάθια, δικές του δυναμικές, ό,τι γράφει η παρτιτούρα.

     

    Ένα 3λεπτο σκέρτσο, μπιρμπιλωτό και τσαχπίνικο, αλλά κοινότυπο και δύσκολο παιχτικώς. Εγγυημένη οικονομική αποτυχία αν το έβαζε κάποιος σε συναυλία, πολύ μεγάλη επιτυχία τώρα που το παίζει το κομπγιούτερ.


    • Like 13
    • Ευχαριστώ 1

    Feedback χρήστη

    Πρόταση



    13 λεπτά πριν, fusiongtr είπε

    ο E-55 από Σουηδία ξεκινάει

    Το ξέρω, αλλά στην Καλαμάτα καταλήγει. Και μπορεί η αρχή να είναι το ήμισυ του παντός, αλλά τα στερνά τιμούν τα πρώτα!😁

    • Like 1
    Συνδέστε για να σχολιάσετε
    Κοινοποίηση σε άλλες σελίδες

     Χάλια, χάλια.... αυτά τα γράφουν μαθητές δημοτικού και μάλιστα χωρίς να ξέρουν να παίζουν κάποιο όργανο, μόνο με τις γνώσεις τους σε pc's!

     Βαρετό, με χάλια (ξανά..) ήχους στα ψεύτικα όργανα και φυσικά έμπνευση μηδέν...

     Ali, ξανασκέψου εκείνη την επαγγελματική πρόταση για σοβατζής....και άσε την μουσική για αυτούς που ξέρουν και μπορούν!

     

    Όσα δεν φτάνει η αλεπού σκύβει και τα μαζεύει από κάτω....

     

    • Χαχα 1
    Συνδέστε για να σχολιάσετε
    Κοινοποίηση σε άλλες σελίδες

    9 ώρες πριν, cigaret13 είπε

     Ali, ξανασκέψου εκείνη την επαγγελματική πρόταση για σοβατζής...

    Αν είχα πρόταση, θα πήγαινα, αλλά μέχρι υποκάλφας θα έφτανα, το ξέρω. Γιατί χέρι σταθερό δεν έχω, ούτε ξέρω να κάνω το μπλουζάκι φακιόλι τετράγωνο, όπως οι μαέστροι των κονιαμάτων.😆

     

    Ευχαριστώ πολύ που τα ακούτε, κι ας μην είναι το είδος σας!👏

    • Χαχα 2
    Συνδέστε για να σχολιάσετε
    Κοινοποίηση σε άλλες σελίδες

    Φοβερό. 

     

    Ωραίο και παιχνιδιάρικο το 1ο λεπτό, αλλά μετά από εκεί και μετά που "σκοτεινιάζει" το λάτρεψα. 

     

    Σαν αίσθηση (προφανώς από τα δικά μου ακουσματα) μου άφησε μια μίξη John Williams & Danny Elfman.

    • Ευχαριστώ 1
    Συνδέστε για να σχολιάσετε
    Κοινοποίηση σε άλλες σελίδες

    Στις 3/8/2022 στις 8:23 ΜΜ, Ali Barout είπε

    Αυτό είναι το βασικό μου πρόβλημα, ο χειρισμός της φόρμας (ο κακός χειρισμός δηλαδή). Ή που θα γράφω μέσα σε ένα μέτρο 300.000 πράγματα που θα μπορούσε κάποιος πραγματικός συνθέτης να τα κάνει 6 διαφορετικά έργα

     

    Αυτό το θέμα όταν το λύσεις πες μου και μένα.

    Μου έχουν πει το ίδιο πράγμα δάσκαλοι και φίλοι και γνωστοί..... το βλέπω και στον ύπνο μου πια. :classic_dry:

    Άσε που είναι τόσο ριζωμένο μέσα μου, λόγω έλλειψης (εκ)παίδευσης, που στη προσπάθεια να το ελέγξω νοιώθω σα να μου βάζεις λουρί στο λαιμό και να το σφίγγεις..... αμυντικό αντανακλαστικό μεν, ψυχοφθόρο δε...

     

    Εδώ είχε σχολιάσει και ο φουζιος κάτι αντίστοιχο

     

     

     

    • Like 1
    Συνδέστε για να σχολιάσετε
    Κοινοποίηση σε άλλες σελίδες

    Είναι φοβερό ρε Αλί. Εξεπλάγην από το θεματικό και την ανάλυση αυτού στο 2:40. Είναι ζηλευτό πραγματικά.

     

    Το noteperformer μάλλον έχει επιρροές από Final Fantasy, και JRPG του 2000. Η ποιότητα του ήχου κάτι τέτοιο μου βγάζει! Υστερεί στα γρήγορα articulations που κανονικά χρειάζεσαι συγκεκριμένα και εξειδικευμένα samples κανονικά, αλλά γενικότερα είναι μια χαρά για κάτι που γράφεται σε παρτιτούρα.

     

    Ποιο είναι το thought process σου για να γράψεις κάτι τόσο "grande"? Ξεκινάς με τη βασική ιδέα και κάνεις arrangement όλα τα υπόλοιπα, ή το γράφεις σιγά σιγά όλο μαζί γιατί έτσι το χεις στο κεφάλι σου?

    • Ευχαριστώ 1
    Συνδέστε για να σχολιάσετε
    Κοινοποίηση σε άλλες σελίδες

    5 ώρες πριν, Alex Raptakis είπε

    Ξεκινάς με τη βασική ιδέα και κάνεις arrangement όλα τα υπόλοιπα, ή το γράφεις σιγά σιγά όλο μαζί γιατί έτσι το χεις στο κεφάλι

    Και τα δύο. Είναι κομμάτια που ξεκινάνε με μια απλή ιδέα, ένα παιχνίδι διαστημάτων, μια πτώση, κάτι. Αυτή η ιδέα εξελίσσεται και ενορχηστρώνεται σύμφωνα με το τι βολεύει το κάθε όργανο, άλλες φορές αυτό γίνεται θρυαλλίδα για μια άλλη ιδέα ή μετάλλαξη της ιδέας, δίνεται γενικά ένα εναρκτήριο λάκτισμα και μια κατεύθυνση, και βλέπω πού με πάει.

     

    Άλλες φορές, είναι πράγματα (απλά, μια μελωδία και μια συνοδεία) που μου βγαίνουν ενώ σκαλίζω στο πιάνο, και τότε γίνεται πιο "ακαδημαϊκή δουλειά", ενορχηστρώνοντας καθαρά το δοσμένο.

     

    Πολλές φορές, χρειάζεται λίγη πρόνοια, ανάλογα με το τι σκοπό έχω για το θέμα. Αν χρειάζεται ένα θέμα να φουγκοποιηθεί, ή να κάνει στρέττο με τον εαυτό του, χρείαζεται ένα καλό μασάζ και χτένισμα ώστε να ταιριάξει απάνω του μια καλή απάντηση σε διπλή αντίστιξη, για να είναι πιο εύκολο το πράγμα, και να μην χρειάζεται να διορθώνω αναδρομικά. Βέβαια, αυτές οι ιδέες έρχονται κάποιες φορές αργά, και χρειάζεται αυτό το αναδρομικό ράβε ξήλωνε ούτως ή άλλως. Αλλά εντάξει, δεν είμαι κι επαγγελματίας, δεν μου στοιχίζει πολύ αυτή η απερισκεψία και η αναποτελεσματικότητα.

    • Like 3
    Συνδέστε για να σχολιάσετε
    Κοινοποίηση σε άλλες σελίδες

    Δεν τα περνάω με κάτι. Εγώ γράφω στο sibelius αυτό που θέλω, και απλά λέω στο σιμπέλιους: μην τα παίζεις με τους general midi ήχους, παίξε με το noteperformer.

    Συνδέστε για να σχολιάσετε
    Κοινοποίηση σε άλλες σελίδες




    Δημιουργήστε λογαριασμό ή συνδεθείτε για να σχολιάσετε

    Πρέπει να είστε μέλος για να αφήσετε σχόλιο

    Δημιουργήστε λογαριασμό

    Γραφτείτε στην παρέα μας. Είναι εύκολο!

    Δημιουργία λογαριασμού

    Σύνδεση

    Έχετε ήδη λογαριασμό; Συνδεθείτε εδώ.

    Σύνδεση



×
×
  • Δημοσιεύστε κάτι...

Τα cookies

Τοποθετήθηκαν cookies στην συσκευή σας για να είναι πιο εύκολη η περιήγηση στην σελίδα. Μπορείτε να τα ρυθμίσετε, διαφορετικά θεωρούμε πως είναι OK να συνεχίσετε. Πολιτική απορρήτου