Προς το περιεχόμενο
  • The Do not's - Burn The Flames (Roky Erickson)

       (0 κριτικές)

    So... άλλο ένα The Do Not's, αυτή τη φορά ένα cover - tribute στον τεράστιο Roky. Ο Roky Erickson έχει καρφωθεί στο μυαλό μου από οταν πιτσιρικάς τηνεητζερ έτυχε να δω στο σινεμά το πολύ ιδίαίτερο Return of the Living Dead κάπου στα μεσα των 80ς και το συγκεκριμένο track επένδυε μουσικά μια απίστευτα σκοτεινή αλλά και συγκινητική σκηνή...anyway. Έχα κανει κατά την διάρκεια των χρόνων πολλές απόπειρες να προσεγγισω εκτελεστικά το κομμάτι αλλά τελικά μου βγήκε μέσα από τους The Do Not's και μάλιστα οπτικοποιημένο σε μια πιο feminine προσέγγιση που παντρεύει και καποια ετερόκλητα (αλλά αγαπημένα) μουσικά στοιχεία από electro και post punk μαυρίλα ως κλασικό γκαραζοψυχεδολοκιθαροφασεις!!
    Ελπίζω να σας αρέσει και κυρίως ελπίζω να συμμερίζεστε την αγάπη μου για τον Roky και όλες τις σκοτεινές ταλαιπωρημένες ψυχές.

    ααααααα σκέφτηκα να το ποστάρω εμπνευσμένος από το θέμα που παιζει στο φορουμ "ηχογραφηση φωνής με κινητό" γιατί guess what? η φωνή είναι ηχογραφημένη με κινητό χαχαχα!!

    • Like 8

    Feedback χρήστη

    Recommended Comments

    Απιστευτο κομματι φιλε μου με εκανες να ψαξω για τον Roky Erickson που αν και σιγουρα εχω ακουσει κομματια του εδω και κατι χρονια δεν μπαινω σε διαδικασια να βρισκω τους δημιουργους οπως εκανα πιο νεος.Πανω που ημουν ετοιμος να παιξω το Dead Space θα βαλω και το κομματι σου να παιζει και θα περασω μια "Τρομερη" παραμονη Χριστουγεννων.Καλες γιορτες

    • Like 1
    Συνδέστε για να σχολιάσετε
    Κοινοποίηση σε άλλες σελίδες

    Η εκδοχή σας μ’ άρεσε πιο πολύ από του Roky. Μου θύμισε την εποχή που άκουγα τον σκοτεινό ήχο της ανεξάρτητης σκηνής της δεκαετίας του ‘80. . Μου θύμισες επίσης το γέλιο που έχω ρίξει ακούγοντας τον περίεργο ήχο που είχαν οι 13th floor elevators στους δίσκους τους. ( Τους οποίους έχω πουλήσει πλην του 1ου γιατί δεν τον άντεχα). 

    • Like 1
    Συνδέστε για να σχολιάσετε
    Κοινοποίηση σε άλλες σελίδες

    Να κάνω εγώ τον κακό, και να πω ότι εδώ ανεβαίνει μόνο original υλικό και όχι covers, πράγμα που σίγουρα ο Νικόδημος δεν είχε πάρει χαμπάρι.

     

    Από εκεί και πέρα, και ως φαν του ρόκυ, θα πω ότι η άποψή σας είναι πάρα πολύ καλή, γιατί στέκεται και παράλληλα με το original.

    Δεν είναι εύκολο να αποτυπώσει κάποιος την τρέλα του Έρικσον, και το καταφέρατε πολύ καλά, και μάλιστα την μεταφέρατε σε ένα διαφορετικό περιβάλλον, πιο σύγχρονο.

     

    Πολύ καλό.

    • Like 2
    Συνδέστε για να σχολιάσετε
    Κοινοποίηση σε άλλες σελίδες
    • Guru
    10 ώρες πριν, fusiongtr είπε

    Να κάνω εγώ τον κακό, και να πω ότι εδώ ανεβαίνει μόνο original υλικό και όχι covers, πράγμα που σίγουρα ο Νικόδημος δεν είχε πάρει χαμπάρι.

     

    Από εκεί και πέρα, και ως φαν του ρόκυ, θα πω ότι η άποψή σας είναι πάρα πολύ καλή, γιατί στέκεται και παράλληλα με το original.

    Δεν είναι εύκολο να αποτυπώσει κάποιος την τρέλα του Έρικσον, και το καταφέρατε πολύ καλά, και μάλιστα την μεταφέρατε σε ένα διαφορετικό περιβάλλον, πιο σύγχρονο.

     

    Πολύ καλό.

     

    ooops!
    ναι δεν το σκεφτηκα καν...αν και ειναι πολύ λογικό. αν θέλετε να διαγραφεί νο προμπ...εχω πολλα ακόμη για να σας πρήξω 🙂

    merci beaucoup για την κριτική 🙂

    11 ώρες πριν, Nestoras είπε

    Η εκδοχή σας μ’ άρεσε πιο πολύ από του Roky. Μου θύμισε την εποχή που άκουγα τον σκοτεινό ήχο της ανεξάρτητης σκηνής της δεκαετίας του ‘80. . Μου θύμισες επίσης το γέλιο που έχω ρίξει ακούγοντας τον περίεργο ήχο που είχαν οι 13th floor elevators στους δίσκους τους. ( Τους οποίους έχω πουλήσει πλην του 1ου γιατί δεν τον άντεχα). 

     

    χαίρομαι που σου άρεσε!
    Ναι η αλήθεια είναι πως οι 13th Floor Elevators ήταν πολύ ιδιάζουσα περίπτωση με την φαιδρότητα να κυριαρχεί της όποιας ουσίας...ίσως η εποχή, τα ναρκωτικά...τραγελαφική φάση εκ των υστέρων.

    Ο Roky θεωρώ πως ήταν πολύ διαφορετική περίπτωση πάλι...φυσικά κομμάτι και γέννημα αυτής της κατάστασης αλλά ταυτόχρονα το προσωπικό του δράμα τον έκανε έναν απίστευτο δημιουργό, από τα εντελώς χαμένα στην παράνοια του μεμονωμένα singles με την βαμπιρική οτι ναναι θεματολογία ως τις τρυφερές στιγμές του goodbye sweet dreams νομίζω δεν υπάρχει άλλος δημιουργός που να κατάφερε να εξωτερικέυσει και να "τραγουδήσει" τους δαίμονες του τόσο εκφραστικά....ίσως γιατί υπήρχαν. Είμαι απόλυτα σίγουρος ότι όταν τραγουδούσε το εμμονικό i walked with a zombie το εννοουσε, αυτός ο τύπος σίγουρα βόλταρε με τα ζόμπι, τους βρικόλακες και τους υπόλοιπους δαίμονες του παρέα.

    • Like 2
    Συνδέστε για να σχολιάσετε
    Κοινοποίηση σε άλλες σελίδες


    Δημιουργήστε λογαριασμό ή συνδεθείτε για να σχολιάσετε

    Πρέπει να είστε μέλος για να αφήσετε σχόλιο

    Δημιουργήστε λογαριασμό

    Γραφτείτε στην παρέα μας. Είναι εύκολο!

    Δημιουργία λογαριασμού

    Σύνδεση

    Έχετε ήδη λογαριασμό; Συνδεθείτε εδώ.

    Σύνδεση



×
×
  • Δημοσιεύστε κάτι...

Τα cookies

Τοποθετήθηκαν cookies στην συσκευή σας για να είναι πιο εύκολη η περιήγηση στην σελίδα. Μπορείτε να τα ρυθμίσετε, διαφορετικά θεωρούμε πως είναι OK να συνεχίσετε. Κανονισμοί της σελίδας.