Προς το περιεχόμενο

Lord_Goumis

Μέλος
  • Αναρτήσεις

    1.675
  • Μέλος από

  • Τελευταία επίσκεψη

  • Ημέρες που κέρδισε

    2

Οτιδήποτε δημοσιεύεται από Lord_Goumis

  1. Ακριβώς, ό,τι ''relic'' κιθάρες έχω στα χέρια μου γίνανε relic από το παίξιμο (και ποτέ με επιτηδευμένα χτυπήματα ή σκόπιμη κακομεταχείριση) και δεν μιλάμε για τίποτα vintage όργανα αλλά για 25ετίας...
  2. Το καλοκαίρι παίζω κάθε μέρα λόγω δουλειάς. Βέβαια δεν βγάζω ακριβά όργανα έξω στο λιοπύρι, χρησιμοποιώ κάποιο όργανο που δεν με πολυ-απασχολεί να το σκουπίσω μετά το λάιβ, να τρίψω με πανάκι τις χορδές (τις 1euro harley benton χορδές από του Θωμά) κτλ. Η αλήθεια είναι ότι, και αναλόγως της ''τοξικότητας'' (μη επιστημονικός όρος) του ιδρώτα του καθενός, καλό θα ήταν να μην παίζετε με την αγαπημένη σας κιθάρα μούσκεμα στον ιδρώτα και μετά να την αφήνετε έτσι γιατί πέρα από τις χορδές ίσως προκαλέσετε σκουριά στο hardware και θαμπώσετε-σαπίσετε το finish.
  3. Ενοχλητικά πράγματα για μένα είναι: -Να έρθει κάποιος μεθυσμένος σε πολύ κοντινή επαφή με την μπάντα και να λέει ακαταλαβίστικα πράγματα (ή ακόμα χειρότερα να ''αρπάξει'' ένα από τα μικρόφωνα και να αρχίζει τα... sing along) -Να έρθει κάποιος (είτε μεθυσμένος είτε υπεύθυνος της επιχείρησης κτλ) να μου μιλήσει την ώρα που παίζω και όχι πριν ή μετά το τραγούδι. -Να μου ζητήσει κάποιος θεατής σώνει και καλά να τζαμάρει με την μπάντα -Να μην έχει καθόλου ή πολύ λίγο κόσμο αλλά να πρέπει να παίξω.
  4. Πάντως για όσους ενδιαφέρονται για σειρά με 80's αναφορές για να αναβιώσουν nostalgic καταστάσεις, προτείνω ανεπιφύλακτα το Cobra Kai. Αν και δεν τρέφω καμιά ιδιαίτερη αγάπη για τις karate kid ταινίες, αυτή η σειρά είναι πολύ καλοφτιαγμένη και εν τέλει πολύ καλύτερη από αυτό που θα περίμενε κάποιος να είναι. Δεν είναι γυρισμένη με 80's στυλ και ατάκες, αλλά ο πρωταγωνιστής (ο Τζόνυ από το πρώτο karate kid) είναι ένας χαρακτήρας που έχει μείνει στα 80's και έχει πλάκα να βλέπεις αυτό το ''χάσμα γενεών'' με τόσο διασκεδαστικό τρόπο. Χωρίς να είναι η καλύτερη σειρά όλων των εποχών (προς θεού) είναι ανάλαφρη και διασκεδαστική και σου πετάει ψήγματα ''80's nostalgia'' με πολύ έξυπνο τρόπο και όχι επιτηδευμένα όπως στο Stranger Things.
  5. Εγώ πάντως το έντεχνο-ελληνικό ροκ το είχα πάντα συνυφασμένο με Fender όργανα, και δη την Stratocaster.... Eιδικά εφόσον είσαι ακουστικός κιθαρίστας και χρησιμοποιείς ανοικτά ακκόρντα, η Strat είναι πιο κατάλληλο μοντέλο για τέτοιες περιπτώσεις κατά την ταπεινή μου γνώμη. Ανοικτά ακκόρντα με μέτριας δύναμης strumming δεν είναι και ό,τι καλύτερο για τύπου les paul κιθάρα, που είναι ήδη αρκετά ''μπασαδούρικα'' σαν όργανα, και οι ανοικτές χορδές στις ανοικτές συγχορδίες θα ενισχύουν ακόμα περισσότερο αυτήν την μπασαδούρα. Από την άλλη μια τύπου strat κιθάρα είναι πολύ πιο καθαρή για ακκόρντα, ειδικά αν ο ενισχυτής σου δεν σηκώνει πολλά-πολλά σε ό,τι αφορά το headroom. Βέβαια αυτά δεν σου τα λέω για να σε αποθαρρύνω, αν γουστάρεις εμφανισιακά όργανου τύπου Les Paul ή semi hollow και αν δεν σου αρέσουν οπτικά οι stratocaster τύπου κιθάρες, go for it.
  6. Αναμενόμενη κίνηση από την PRS και μπραβο της που το συγκεκριμένο μοντέλο έχει ζήτηση. Προσωπικά είμαι κατά (δηλ. δεν θα αγόραζα ποτέ) του οποιουδήποτε signature μοντέλου, πρώτον γιατί τα θεωρώ υπερτιμολογημένα (όλο και κάποιο ''καπέλο'' στην τιμή θα υπάρχει λόγω του ''ονόματος'', ΟΚ να πληρώνω την φίρμα-brand name αλλά να πληρώνω και την τζίφρα του καλλιτέχνη τώρα?), και δεύτερον γιατί τα signature -αν και όντως βασίζονται στα specs του καλλιτέχνη- πο πολύ σε επιχειρηματικές συμφωνίες βασίζονται παρά στο όργανο που έκανε τον καλλιτέχνη διάσημο (πχ ο Mayer με Strat έγινε γνωστός και όχι με PRS, και αντίστοιχο επιχείρημα μπορώ να σας βρω για οποιοδήποτε signature όργανο κυκλοφορεί στην αγορά -και δεν μιλάω μόνο για κιθάρα αλλά γενικά). Αλλά και στην απ'έξω να αφήσουμε το γεγονός signature, προσωπικά τα specs με το radius και το χαμηλό output των μαγνητών δεν είναι το στυλ μου. Αν και σίγουρα θα είναι καλό όργανο αν κρίνω από την SE μου, είναι όργανο που απευθύνεται σε άλλο κιθαριστικό κοινό (και κυρίως στην νεότερη κιθαριστική γενιά). Άποψή μου τα παραπάνω και καλόπαιχτη σε όποιον προβεί σε αγορά να την χαρεί.
  7. Γενικά είμαι κατά (ιδιαίτερα για ακριβό όργανο) αλλά όπως την βρίσκει ο καθένας... Παρ'όλα αυτά, σε μια partcaster που την χρησιμοποιώ πολύ συχνά πλέον και δεν με νοιάζει καθόλου αν πάθει κάτι, της κόλλησα για πλάκα ένα αυτοκόλλητο ''cobra kai'' (δημοφιλής σειρά στο Neflix, sequel του karate kid για όσους τυχόν ζούσαν σε σπηλιά τα τελευταία 2 χρόνια και δεν την έχουν ακουστά). Ο φίλος μου (αυτός με έπεισε να δω την συγκεκριμένη σειρά) που παίζουμε μαζί στην μπάντα με ρώτησε αν έχω κι άλλο τέτοιο αυτοκόλλητο, και δυστυχώς δεν είχα αλλά του έδωσα ένα άλλο που έχει να κάνει με την συγκεκριμενη τηλεοπτική σειρά. Το κόλλησε και αυτός σε ένα από τα μπάσα του (στο φθηνότερο που έχει, που δεν τον ένοιαζε καν). Πάντως αυτοκόλλητο σε μεγαλύτερης ''αξίας'' όργανα δεν νομίζω να έβαζε ποτέ ούτε αυτός ούτε εγώ.
  8. Κάθε τέτοιο μαραφέτι δεν βγαίνει για να αντικαταστήσει εφ'όρου ζωής τους λαμπάτους ενισχυτές, αλλά είναι ένα ''εργαλείο'' που κάποιους τους βολεύει-εξυπηρετεί και κάποιους άλλους όχι. Εγώ π.χ. δεν είμαι ένας από αυτούς, μιας και όπως σωστά ανέφερες πριν, τι να το κάνεις αν έχεις έναν ''ενισχυτή'' κουμπωμένο στο pedalboard σου αν χρειάζεσαι ούτως ή άλλως να το συνδέσεις σε μόνιτορ οπότε πρέπει να κουβαλάς και μόνιτορ το οποίο πιάνει όγκο κατά την μεταφορά και έχει και κάποιο βάρος? Βέβαια άλλους, ανάλογα με το στήσιμο που έχουν -μιας και κάθε περίπτωση μουσικού είναι εντελώς διαφορετική- αυτό μπορεί να βολεύει, και αυτός είναι ο λόγος ύπαρξής τους, δεν πλασάρονται ως ''αντικαταστάτες'' των λαμπάτων. Εγώ πάντως που είμαι ''ο επιμένων αναλογικά'' ΔΕΝ μπορώ πλέον να κουβαλάω ενισχυτές και την έχω καταβρεί με τους mini-amps και συγκεκριμένα με τον Vox MV Clean, που είναι τόσο μικρός που χωράει στην πεταλιέρα: https://www.thomann.de/gr/vox_mv_50_cl_clean.htm?glp=1&gclid=CjwKCAjw46CVBhB1EiwAgy6M4j5oeMcfqxtuyq8t6iFf9cTvdrJ_m2-Z4XD8nQhzw37XmWhSlqLvYxoCsMwQAvD_BwE Βρήκα και μια 10άρα καμπίνα Vox (αυτή που συνοδεύει τον littl' night train, που και αυτός φαίνεται ωραίος μικρός ενισχυτής) και όχι την matching 8'' καμπίνα του, γιατί πιστεύω ότι δεν θα με κάλυπτε τόσο μικρό μεγάφωνο, και είμαι μια χαρά και από όγκο όταν τα βάζω στο αυτοκίνητο και όταν τα κουβαλάω. Στην ερώτηση αν ''είναι το ίδιο καλός με τον λαμπάτο μου'' η απάντηση είναι ''ΔΕΝ ΜΕ ΕΝΔΙΑΦΕΡΕΙ'' γιατί με αυτό το μηχανηματάκι πάω για δουλειά και όχι για να κάνω την κ@βλα μου. Είναι αξιοπρεπέστατο πάντως. Γενικά τέτοιες λύσεις είναι καλό να υπάρχουν, εγώ προσωπικά την βρίσκω με οτιδήποτε ''mini'',αν και ακόμα κινούμαι σε αναλογικά μονοπάτια καθώς οι ψηφιακές λύσεις αν και εντυπωσιακές, ακόμα δεν μπορώ να τις λάβω υπόψιν (μάλλον για ''ψυχολογικούς'' λόγους παρά για πρακτικούς...)
  9. To solo ξεκινάει στο 1:50, βέβαια δεν ξέρω αν πληροί τις προϋποθέσεις του thread γιατί έχει κάποιου είδους reverse εφέ. Πάντως @dimsonic μιας και ανέφερες τον Manzarek, θεωρώ ασυνήθιστα αλλά καλά πολλά από τα solos του Robbie Krieger. Αν θεωρήσουμε τους Doors ως classic rock μπάντα, ο Krieger είχε ένα ιδιαίτερο στυλ όταν έπαιζε σόλο ή φράσεις, που δεν ήταν ούτε ακριβώς πεντατονικό ούτε τζαζ ούτε φλαμένγκο, αλλά μια περίεργη μίξη όλων των παραπάνω, που του έδινε ένα πολύ ιδιαίτερο στυλ που ακούγοταν και ενδιαφέρον καθώς ''ξέφευγε'' από τις ''προβλεπόμενες'' νότες.
  10. Όλες οι κιθάρες πωλούνται εύκολα αρκεί να τις βάλεις στην σωστή τιμή. Οι Gibson Les Paul με την γραμμή (με binding) δηλαδή σειρά classic ή standard (ή traditional που τις σταματησαν) θα χάσει μεταπωλητική αξία πχ 15% ενώ μια studio χωρίς binding γύρω στο 25%. Βέβαια οι ΣΗΜΕΡΙΝΕΣ τιμές όλων των Gibson έχουν ανέβει αισθητά και πολλοί ''πονηροί'' πουλάνε μεταχειρισμένα όργανα 10ετίας με βάση τις ΝΕΕΣ τιμές του πόσο κάνει μια καινούργια. Πχ βλέπω συνέχεια στις αγγελίες Gibson Les Paul Standard 10ετίας να πωλούνται με 1800 ευρώ (μιας και κανούργια κάνει πάνω από 2000 πλεόν) ΑΛΛΆ όταν την αγόρασαν πριν 10 χρόνια ΑΠΟΚΛΕΙΕΤΑΙ να έκανε πολυ παραπανω από 1800. Στις Studio ευτυχώς δεν υπάρχει αυτό το φαινόμενο και οι τιμές στα μεταχειρισμένα είναι νορμάλ. Πάντως επειδή θες να αγοράσεις κιθάρα και όχι μετοχές, και επειδή σου αρέσει το στυλ της Les Paul, αυτή είναι η κιθάρα που πρέπει να παρεις μιας και αυτή σου έκανε κλικ. Άσε τα χιλιοστά και την μεταπωλητική αξία, δεν έχουν νόημα αν σου κάνει ''κλικ'' το όργανο. Η απάντηση σου δόθηκε από το πρώτο ποστ: με το μπάτζετ σου είτε πας οριακά σε μεταχειρισμένη αμερικάνικη les paul studio (που όμως είναι πιο ''φτωχή'' οπτικά -αν και εμένα μου αρέσει η απλότητα και αμεσότητα που μου βγάζει το συγκεκριμένο design) είτε σε καινούργια κινέζικη epiphone (που σε αυτό το μπάτζετ παίζουν αξιοπρεπέστατες επιλογές). Καλές αγορές!
  11. εγώ οταν ήμουν περίπου 11-12 χρονών ένας ξάδερφός μου μου έδωσε μια κασσέτα που είχε γραμμένα διάφορα τραγούδια που ακόμα τα θυμάμα ήταν κάποια ποπ τραγούδια της εποχής (scatman, cotton eye joe, you belong to me από jx) και για κάποιον λόγο που δεν ξέρω είχε το smoke on the water επίσης καθώς και το zombie (αν και το τελευταίο δεν ήταν περίεργο, καθώς ήταν μεγάλο hit της εποχής). Τα πρώτα μου CD ήταν από κάτι περιοδικά της εποχής όπως Δίφωνο κ.α., που είχαν και κάποια classic rock κομμάτια πέρα από ελληνόφωνα. Εγώ έπαιζα ήδη κλασσική κιθάρα τότε ως πιτσιρίκι, οπότε το γύρισα ηλεκτρική, κυρίως μαθαίνοντας riffs των Metallica, θυμάμαι ότι είχα tab-song book του master of puppets, αλλά επειδή απότι κατάλαβα η ερώτηση είναι ποιο ήταν το ερέθισμα να ασχοληθούμε με την μουσική γενικά και όχι με την κιθάρα, σίγουρα το smoke on the water εκείνης της κασσέτας που ήταν το αγαπημενο μου.
  12. εντάξει διαφωνούμε αλλά συμφωνούμε ότι διαφωνούμε :P Δεν συμφωνώ ότι είναι θέμα ματαιοδοξίας... τι να κάτσει να κάνει δηλαδή, να περιμένει να περάσουν οι μέρες μέχρι να πεθάνει? Και ο ίδιος ξέρει ότι πλέον ό,τι ήταν να κάνει καλλιτεχνικά το έκανε... αυτό φάνηκε και με την δημοπρασία που αναφέρθηκε προηγουμένως, που έβγαλε στο σφυρί τις κιθάρες του και έδωσε τα εκατομμύρια των εσόδων του σε φιλανθρωπία (για την κλιματική αλλαγή νομίζω), δεν μου βγάζει τον γεροντοροκά που αρνείται να δεχτεί ότι πέρασε η εποχή του αλλά έναν άνθρωπο με φινέτσα και αρχοντιά... αν ήταν βλάχος ματαιόδοξος γεροντοροκάς πάκουρας θα τον βλέπαμε σε κανα rig rundown στο youtube να μας δείχνει τις κιθάρες του και να μας λέει ''yeah man, με αυτή την κιθάρα έγραψα το σόλο του pigs, είχε ωραίο ήχο man, you know?'' ...καμία σχέση... πολύ ωραία κίνηση και μπράβο τους... αρχοντικός και κλασάτος ο David. Και ούτε fanboy είμαι ούτε βλέπω τυφλά τα δελτία ειδήσεων που σε λίγο θα πιστέψουμε ότι η Ουκρανία θα καταλάβει την Μόσχα όπως πάει. Απλά αποδίδω τα του Καίσαρως τω Καίσαρι.
  13. Όταν λέω ότι δεν έχουν να αποδείξουν τίποτε και ότι έχουν περάσει στην ιστορία δεν το λεω επειδή είμαι groupie του Gilmour για να μην παρεξηγηθώ (ΟΚ ήμουν πριν από καμιά δεκαριά χρόνια αλλά έχω να ακούσω pink floyd χρόνια, δεν έχω ακούσει νότα από το endless river) αλλά επειδή με βάση τα νούμερα και τις πωλήσεις και καθαρά ψυχρά-υπολογιστικά, με νούμερα, είναι ένας από τους πιο επιτυχημένους καλλιτέχνες όλων των εποχών. Αυτό το κομμάτι ως τι ακριβώς να το κρίνω? Είναι εντελώς συμβολικό και έχει πολύ συγκεκριμένο στόχο, τον οποίο νομίζω τον πετυχαίνει. Δεν νομίζω ότι έχει κάποιο ''νόημα'' η κριτική στο κομμάτι σαν σύνθεση, λόγω της φύσεώς του. Αυτό εννοώ. Αν βγάλουν το endless river pt2, που εκεί το κάνουν γιατί θέλουν να βγάλουν λεφτά, ευχαρίστως να τους κρίνω και να το θάψω αν δεν μ' αρέσει. Δεν έχω κανέναν στο απυρόβλητο.
  14. Κακά τα ψέμματα, όταν ζωντανοί θρύλοι που δεν έχουν τίποτα να αποδείξουν μιας και ήδη έχουν περάσει στην ιστορία, σηκώνονται από τον καναπέ τους και μπαίνουν σε μια δημιουργική διαδικασία με άμεσο στόχο την ανθρωπιστική βοήθεια σε μια τεράστια κρίση, εμείς δεν μπορούμε να κρίνουμε, απλά σιωπούμε. Το αν χρησιμοποίησαν το σωστό όνομα για αυτό το project, φυσικά και καλώς το χρησιμοποίησαν διότι πρώτον έχουν έννομο δικαίωμα να το κάνουν αυτό, αλλά το κυριότερο δεν το κάνουν για να μαζέψουν λεφτά και δόξα αλλά για να πετύχουν τον φιλανθρωπικό τους στόχο, επομένως το όνομα Pink Floyd έχει άλλη βαρύτητα από το ''Gilmour&Mason ft. τον δείνα και τον τάδε'' Πάντως έχει μαζέψει εκατομμύρια views σε λίγες μέρες, καλό αυτό
  15. Έχεις δίκιο αλλά οι γονείς που ανησυχούν μην αφησουν τα παιδιά τους ορφανά δεν έχουν 40εκ nerworth. Τα παιδιά του τα έχει αποκαταστήσει για γενιές. Είναι δικό του loss που δεν θα τα δει να σπουδάζουν, να παντρεύονται κτλ. Βέβαια γονιός δεν σημαίνει μόνο η "αποκατάσταση" αλλά καταλαβαίνεις τι εννοώ. Ο Taylor και ο κάθε Taylor απλά ένα επάγγελμα κάνει, να παίζει ντράμς και να ηχογραφεί ντράμς με την διαφορά ότι θα τον ακούσουν εκατομμύρια κόσμου, και πολλοί δεν μπορούν να το διαχειριστούν σωστά με την γνωστή κατάληξη. Αυτό έχει να κάνει είτε με την ψυχολογία του είτε με τα βιώματά του. Δεν ξεκινάν όλοι απο το ίδιο. Πχ ο Ulrich ένα πλουσιόπαιδο από την Δανία ήταν που έπαιζε τύμπανα μέχρι που το έκανε επαγγελματικά και κατέληξε πάλι πλούσιος (εντάξει, ίσως λίγο περισσότερο) και διάσημος. Ο Hetfield ένα ορφανό ήταν που έμενε με τον αδερφό του και έγινε επαγγελματίας κιθαρίστας που κατέληξε πλούσιος και διάσημος αλλά έπινε πολύ για να το διαχειριστει, μέχρι που η γυναίκα του τον πήρε από το αυτί και τον έβαλε για αποτοξίνωση... Αλλιώς μπορεί να είχε και αυτός άσχημη κατάληξη. Γενικά ο καθένας αντιδρά διαφορετικά σε ολο αυτό.
  16. Οι FF ήταν από τις μπάντες που ενώ τις έβρισκα ΟΚ, δεν μπορούσα να κατανοήσω γιατί είχαν τόσο τρομακτική επιτυχία. Την επιτυχία των Nirvana και των Oasis την καταλάβαινα, και ας μην ήμουν κανας φανατικός...ίσως λόγω ηλικίας. Πάντως ναι και εμένα μου αρέσουν πολύ και ας μην είναι στο top των ακουσμάτων μου όπως ενδεχομένως να είναι για νεότερους. Είναι άλλωστε από τις "νεοτερες" ροκ μπάντες που γεμίζουν στάδια...(βέβαια πατησαν τα 50 και αυτοί πλέον αλλά ποιοι άλλοι μετά από αυτούς γεμίζουν στάδια?) Κρίμα για τον άνθρωπο που έφυγε νέος είτε λόγω του ροκ εν ρολ τρόπου ζωής είτε λόγω κάποιου ατυχήματος είτε λόγω κάποιας κατάθλιψης που του προκάλεσε ο ροκ εν ρολ τρόπος ζωής που εμείς οι απλοί καθημερινοί βιοπαλαιστες δεν έχουμε την δυνατότητα να αισθανθούμε. Η ροκ και ποπ μουσική είναι γεμάτη από τέτοια συμβάντα δυστυχώς, και τώρα μπήκαν στην μακάβρια λίστα και οι FF.
  17. Οι ενδιάμεσες θέσεις, είτε είναι neck και bridge (που σπάνια καλωδίωση όπως αναφερεται παραπάνω) είτε neck με middle είτε middle με bridge μπορεί να ακούγονται ωραίες και twangy όταν παίζεις μόνος σου ή για να ηχογραφήσεις κάτι αλλά προσωπικά όταν παίζω με μπάντα με βγάζουν αρκετά ''εκτός μίξης'' και ειδικά από την στιγμή που δεν έχουμε στην διάθεσή μας τον ηχολήπτη του ....Mark Knoppfler. Προτιμώ σίγουρα την θέση middle από το να παίξω σε 2η ή 4η θέση. Προσωπικά οι αγαπημένοι μου καθαροί ήχοι είναι η neck και middle θέση της Στρατ και η bridge θεση της Τέλε. Περί ορέξεως βέβαια...
  18. Όπως είχα γράψει σε άλλο thread, δεν έχω ''πειράξει'' κανένα main όργανο. Έχω ένα Squier P-bass το οποίο υπέστη ολικό lifting από τον μπασίστα μου με αποτέλεσμα να παραμείνουν ίδια μόνο τα ξύλα (σώμα και μανικι). Ακόμα και το string tree και τα straps αντικαταστάθηκαν (για κλειδιά, ηλεκτρικά και λοιπό hardware δεν το συζητάμε). Το χρησιμοποιούσε σε πολλά gigs παρά το γεγονός ότι έχει εξαιρετικά όργανα, ακόμα και vintage. Tο έχω ακόμα το όργανο φυσικά, και το έχω δανείσει σε άλλον μπασίστα-φίλο. Επίσης, δεν ξέρω αν μετράνε οι partcaster σε αυτό το thread, αλλά η παρακάτω κιθάρα ήταν ήδη ''πειραγμένη'' όταν την πήρα (μεξικο σώμα, rockinger μανίκι, american standard μαγνήτες με SD pearly gates στην γέφυρα) όμως το παλικάρι που μου την πούλησε είχε σε ''λάθος'' θέση τους μαγνήτες (middle μαγνητη στην θέση neck και bridge μαγνήτη στην θέση middle), αλλά βρήκα παλιότερους am std μαγνήτες και τους αντικατέστησα, μαζί με το pickguard από άλλη am std.
  19. Τρέχει Crysis αυτό το μηχάνημα? Ή έστω κανα DOOM? (πάντως αν ήξερα από προγραμματισμό -υπολογιστές θα το έβρισκα ενδιαφέρον)
  20. Δεν έχω αλλάξει ποτέ μαγνήτες σε καμία κιθάρα μου. Μόνο σε μια partcaster που ασχολιόμουν περιστασιακά. Συνήθως αγόραζα κιθάρες με βάση και το hardware που έχουν, ακόμα και τις μεξικάνικες, όπως πχ την classic player 50's ή την Baja που ήξερα ότι φοράει ήδη ''επώνυμους'' μαγνήτες που δεν ''χρειάζονταν'' αλλαγή. Γενικά είμαι της φάσης ''if it ain't broke, don't fix it''. Και φυσικά δεν κατακρίνω όσους παίρνουν ακριβά (ή και πανάκριβα) όργανα και αλλάζουν τους μαγνήτες, αν και ποτέ δεν νομίζω ότι θα έμπαινα προσωπικά σε τέτοια διαδικασία. οι συγκεκριμένοι μαγνήτες είναι ταμάμ για heavy rock, μπορεί να μην είναι βολικοί για όλα τα είδη αλλά για heavy πράγματα προτιμώ 1000 φορές την studio από τις υπόλοιπες, γι αυτό και έχω ''συνδιάσει'' την συγκεκριμένη κιθάρα με πιο ''δυνατό'' ρεπερτόριο...
  21. Gibson Les Paul Studio Gibson Les Paul Traditional Gibson SG Fender Am. Std Stratocaster (lonestar) Fender classic player 50's Stratocaster Fender baja Telecaster PRS Custom 24 SE
  22. δεν ξέρω πως πήγε η κουβέντα στις μπασίστριες... ...αλλά πολλές, πάρα πολλές νότες παίζουν αυτές οι (συμπαθέστατες) κοπέλες ρε παιδιά. Ορίστε ποιά είναι η Νο1 μπασίστρια αυτή την στιγμή τουλάχιστον στην Ευρώπη ;) και δεν κάνω καθόλου πλάκα, το κορίτσι παίζει απλές αλλά catchy μπασογραμμές, και εκεί είναι η ουσία. Καλή και η τεχνική, αλλά στην τελική μετράει να παίξεις κάτι που θα αρέσει και στον απλό κοσμάκη...
  23. Lord_Goumis

    Meat Loaf 1947-2022

    Ο Meat loaf είναι στην κατηγορία καλλιτεχνών που για κάποιον λόγο, ενώ δεν είναι ιδιαίτερα δημοφιλής στην χώρα μας πχ (φαίνεται και στα σχόλια του thread - αλλά ούτε και εγώ τρελαίνομαι ιδιαίτερα από τα ελάχιστα που έχω ακούσει) και σε όλη την υφήλιο γενικά, σε κάποιες αγορές όπως Αγγλίας και Αμερικής, είχε φοβερή επιτυχία και τεράστιο κοινό. Όπως και να 'χει ας αναπαυτεί εν ειρήνη
×
×
  • Δημοσιεύστε κάτι...

Τα cookies

Τοποθετήθηκαν cookies στην συσκευή σας για να είναι πιο εύκολη η περιήγηση στην σελίδα. Μπορείτε να τα ρυθμίσετε, διαφορετικά θεωρούμε πως είναι OK να συνεχίσετε. Πολιτική απορρήτου