Προς το περιεχόμενο

Terry RoscoeBeck5

Moderator
  • Αναρτήσεις

    6.624
  • Μέλος από

  • Τελευταία επίσκεψη

  • Ημέρες που κέρδισε

    3

Οτιδήποτε δημοσιεύεται από Terry RoscoeBeck5

  1. Ο διαιτητής... (μάθε μπαλίτσα) Μας είχε τσεκουρώσει στο ντέρμπι με τον ΠΑΟ και χάσαμε το πρωτάθλημα... Και ο τιτάνας κυρ Νίκος έχασε την ευκαιρία να πάρει πρωτάθλημα με τον γαύρο- έφυγε με αυτόν τον καημό.
  2. Για τα κεφάλια δεν μπορώ να είμαι σίγουρος. Για το μπανάρισμα που σου έρχεται, ναι...
  3. Η μακακία σπάει καρύδια (Τάδε έφη Ζαρατούστρας)
  4. Ο Βλαντική Διατροφή...
  5. Πάντως είναι άξιο απορίας το πόσο κακοστημένο είναι το "μαγαζί". Όλες οι "κιθάρες" στην ίδια "τιμή" 72,28 ευρώ (και κάποιες 72,29 ευρώ). Όπως και να το δεις, είναι βλακώδες. Αν καταφέρουν να αλιεύσουν θύματα, τότε μπράβο τους...
  6. who are we? A group of young, enthusiastic people who let you get the most affordable products at the cheapest prices. portmac guitars is a small and new company dedicated to providing the cheapest instruments to every customer. Είναι από το about us... Βρες λες να τα παρεξηγήσαμε τα παιδιά; Και όχι τίποτα άλλο, δεν έχουν και μπάσα να παραγγείλω 3-4 JB σε διάφορα χρώματα για να έχω να αλλάζω. Κανονικά θα έπρεπε να λένε το μαγαζί "δεν πουλάμε- χαρίζουμε"
  7. Ε, στο contact βγαίνει Οχάιο... Και όπως είπες το brand είναι από την Αυστραλία. Αφήνω ασχολίαστες τις τιμές...
  8. Επί της ουσίας συμφωνώ. Με βάση τις δικές μου προσλαμβάνουσες το "Χ survivor" είναι για τον κάλαθο των αχρήστων. Όμως- θα σου έχει τύχει και εσένα, όπως και σε άλλους- στο ερώτημα που είχα απευθύνει στο παρελθόν σε άτομα που το παρακολουθούσαν "μα πώς μπορείς να βλέπεις αυτό το πράγμα", οι απαντήσεις ήταν κάτι του στιλ "το βλέπω για να χαζεύω" ή "έχει πλάκα" κ.ο.κ. Άλλες προσλαμβάνουσες... Σαφέστατα και κανείς δεν είπε ότι το παρακολουθεί για την... ποιότητα του, αλλά και κανείς δεν το αντιμετώπισε ως κάτι παρακμιακό. Δεν θα πω ότι σώνει και ντε θα πάμε και εμείς με το ρεύμα. Όμως θα δεχθούμε (και) αυτή την κοινωνική πραγματικότητα. Τι μου θύμισες... κάποιες φορές (στις εποχές των πρώτων reality) σε κάποιες παρέες ένοιωθα λίγο... αποσυνάγωγος καθώς οι "εξελίξεις" των παιχνιδιών μονοπωλούσαν τις κουβέντες- απίστευτη βαρεμάρα. Και έγραφα σε τηλεοπτικό περιοδικό. Και είχα μπει στο σπίτι του πρώτου Big Brother στην δημοσιογραφική παρουσίαση και μου είχε κάτσει το πάσο με αριθμό 666! Όμως πάντα ήμουν αποστασιοποιημένος. Αν τώρα, σε κάποια χρόνια το σημερινό survivor θα θεωρείται ποιότητα, η "λογική" εξήγηση θα είναι μια: Το τότε "survivor" θα είναι συγκλονιστικά αθλιότερο και κάποιοι (μάλλον λίγοι) θα έχουν μια διαφορετική- από την κυρίαρχη- αντίληψη. Και όπως λέει το moto μου: all this has happened before and will happen again
  9. Το αποσαφήνισα εξ αρχής ότι το παράδειγμα ήταν ολίγο... ακραίο. Όμως πάντα υπάρχει η "λούμπα" της κυρίαρχης άποψης- αποτελεί μεταβλητή και όχι σταθερά. Πάλι ένα παράδειγμα που μπορεί να φανεί ακραίο: Γερμανία του μεσοπολέμου. Ποια θεωρούμε σήμερα την εκεί παρακμή; Την άνοδο του ναζισμού- τα "σκουπίδια". Όμως στην συγκεκριμένη κοινωνία τη δεδομένη χρονική συγκυρία, η παρακμή, τα "σκουπίδια", ήταν οι Σπαρτακιστές, οι αριστεροί, η Λούξεμπουργκ και ο Λίμπκνεχτ. Αυτή ήταν η επιταγή της κυρίαρχης άποψης. Αυτό βέβαια συνηγορεί σε αυτό που αναφέρεις ότι "πάντα τα "σκουπίδια" κυριαρχούσαν ως νοοτροπίες", αλλά... Για να υπάρξει η "ποιοτική" ταξινόμηση, πρέπει να υπάρξει απόσταση από το γεγονός- η οποία βέβαια θα κριθεί με βάση (ξανά) την κυρίαρχη άποψη. Σε εκείνη τη Γερμανία που είχε επικρατήσει (μέσω του ναζισμού) ένας "εθνικοπολιτικός βιταλισμός", η κυρίαρχη και παγιωμένη αντίληψη ήθελε οτιδήποτε άλλο να είναι παρακμή. Εκεί που θέλω να καταλήξω είναι ότι κατ' εμέ η παρακμή εμπεριέχει μια "υποκειμενικότητα"- Η αντίληψη της εδράζεται στην κυρίαρχη άποψη, αλλά η κυρίαρχη άποψη μεταβάλλεται. Υπόκειται σε αλλαγές και αναθεωρήσεις. Οπότε, θεωρώ ότι "αντικειμενικότερη" άποψη της παρακμής μιας συγκεκριμένης στιγμής, ενδεχομένως να έχει κάποιος μελλοντικός παρατηρητής- όχι βέβαια ότι εμείς δεν μπορούμε να έχουμε άποψη.
  10. Ε, αυτό δεν είναι και reference... Έχω δει (ακούσει) και χειρότερα από εκείνη την πλευρά του Ατλαντικού όσον αφορά τη γεωγραφία. Αλλά βέβαια δεν είναι και οι μόνοι... Ναι (και όχι). Σαφέστατα και όπως ορθώς θίχτηκε από προλαλήσαντες, τα social media έδωσαν βήμα σε έναν ορυμαγδό βλακείας, άγνοιας, αμάθειας, συνωμοσιολογίας- προσθέστε ότι θέλετε. Καταστάσεις βέβαια που προϋπήρχαν διαχρονικά στις κοινωνίες μας, με την υποσημείωση ότι βγήκαν με έντονο τρόπο στην επιφάνεια. Όμως ήταν πάντα εδώ. Οπότε το ερώτημα θα μπορούσε να είναι αν το blame είναι των social media ή των κοινωνιών. Από την άλλη (και εδώ πάει το όχι) η αίσθηση της παρακμής στις δυτικές κοινωνίες είναι και αυτή διαχρονική. Δεν θυμάμαι ποιος το είχε θίξει- νομίζω ο Νίκος σε ένα thread ενός νεαρού που είχε κάτι... μουσικές ανησυχίες. Και (χονδρικά) είπε ότι για την τζαζ τα μπλουζ ήταν "παρακμή" κ.ο.κ. Γενικά, πάντα υπάρχει μια διάχυτη ανησυχία όταν "διασαλεύεται η τάξη του κόσμου"- τουλάχιστον (και κυρίως) στις μεγαλύτερες ηλικίες που έχουν βαθύτερα παγιωμένες απόψεις. Όμως μπορώ να σκεφτώ έτσι πρόχειρα ορισμένες "διασαλεύσεις" που πήγαν τον κόσμο μπροστά- τις σουφραζέτες, τη Ρόζα Παρκς, ακόμα και το κίνημα των χίπις. Μη αποδεκτές στην εποχή τους, ήθελαν να αλλάξουν το status quo, παρακμιακές για μερίδα της κοινωνίας. Βέβαια κατανοώ ότι ως παράδειγμα είναι λίγο... ακραίο. Όμως αποτυπώνει μια πραγματικότητα: Κοινωνίες σε διαρκή κίνηση. Δεν τα έγραψα όλα αυτά βέβαια για να υπερθεματίσω την προβολή ενός ανηλίκου- προσωπικά με βρίσκει αντίθετο. Όμως η αίσθηση μου είναι ότι ζούμε μια μόνιμη παρακμή (αιώνες τώρα), αλλά με μόνιμη κίνηση (τουλάχιστον πιο έντονα στις δυτικές κοινωνίες). Και αυτή η κίνηση ενίοτε θα ανεβάσει στον αφρό "σκουπίδια" ή "διαμάντια". Έναν Χίτλερ ή έναν Μάρτιν Λούθερ Κινγκ... Θα δώσει δικαίωμα ψήφου στις γυναίκες, πολιτικά δικαιώματα στους αφροαμερικανούς ή θα δημιουργήσει μια "πανδημία" ατόμων που ρίχνουν παγωμένους κουβάδες στο κεφάλι τους. Όλα έχουν χώρο, όλα (πρέπει να) περνάνε από προσωπικά φίλτρα, κάποια θα αφομοιωθούν, κάποια θα απορριφθούν. Κατά την ταπεινή μου άποψη όσον αφορά την παρακμή, σαφέστατα πρέπει να υπάρχουν κάποιες κοινώς αποδεκτές "σταθερές" που οριοθετούν κάποιες αξίες- όμως δεν είναι "άσπρο-μαύρο". Κλείνοντας, μου υπενθυμίζω ότι ως πρώην μακρυμάλλης, ροκάς, με σκουλαρίκια, δερμάτινα τζάκετ και σκισμένα τζην, σαφέστατα θα συγκαταλεγόμουν στην παρακμή της εποχής Πλέον για πολλούς είμαι απλά ένας μεσήλικας συντηρητικός. ΥΓ: Ευτυχώς τότε δεν υπήρχαν social media...
  11. Χμμμμμμμ... Κάποια πράγματα (σχέδια) είναι καλύτερο να μένουν στο συρτάρι. Πάντως είμαι πολύ περίεργος να δω τι θα ξεθάψουν για τις Archive Collection... PS: Λες να έχει και η Fender τίποτα ξεχασμένα σχέδια του θείου Leo;
  12. Αυτός είναι ο "έρωτας"- ήταν με την πρώτη ματιά. Απλά το είδα και το πήρα. Ούτε μπήκα στον κόπο να το ακούσω... Roscoe Beck V (11/'96). Η Fender το είχε χαρακτηρίσει ως "Swiss Army knife of bass tone". Το μοντέλο είναι discontinued από το 2007. Επί της ουσίας ένα "τούμπανο" (και σαφέστατα πολύ πιο ευέλικτο) Jazz Bass. Με dual coil Jazz Bass μαγνήτες (του αείμνηστου Bill Lawrence) οι οποίοι σπλιτάρουν κατά το επιθυμητό. Φαρδύ μπράτσο, αλλά και αρκετά "λεπτό"- τηρουμένων των αναλογίων φυσικά. Όμως ιδιαίτερα αξιόπιστο, καθώς έχει ενίσχυση γραφίτη. Έχει γράψει χιλιόμετρα και χιλιόμετρα σε στούντιο, πρόβες και live. Το μόνο "ζητηματάκι" είναι ότι έχει κάνα... κιλό παραπάνω απ' όσο θα το ήθελε πλέον η... γεροντο-μέση μου.
  13. Πω...πω...τι μου θύμησες (γιατί το είχα ξεχάσει εντελώς). Είχα να το δω αυτό, από τότε που το έφτιαχνες. Πρέπει να κοντεύει καμιά δεκαετία (;)... Κοντεύει να γίνει vintage
  14. Παραθέτω και εγώ μια εμπνευσμένη σολιστική "εξτραβαγκάνζα" του "θεού". PS: Δεν συστήνεται να δοκιμάσετε στο σπίτι το "φινάλε" του σόλο. Μπορεί να προκληθεί ανήκεστος βλάβη στο αγαπημένο μπάσο σας
  15. Θα πρόσθετα και να είσαι στο syncopation περισσότερο από οποιονδήποτε άλλο. Είναι ο δάσκαλος όλων μας. Well said...
  16. Άντε ντε... Στη Μόσχα αδερφές μου, στη Μόσχα... ΥΓ: Όσο για το φεύγω... Που θα πας, που θα πας, που θα πας...
  17. Κωστάκη μας θα το επαναλάβω... Θα αποτελέσει αιώνιο όνειδος για τον χώρο της Αριστεράς, το γεγονός ότι σε αυτά τα τεκταινόμενα δεν είναι ιδιαίτερα ευδιάκριτος ο διαχωρισμός της από την άκρα δεξιά. Αυτό το "ναι, μεν, αλλά..." δεν την τιμά. Δεν μπορεί να είσαι "θεσμικά" αντίθετος στον φασισμό, αλλά να "αλληθωρίζεις" προς τα εκεί. Γιατί (και δανείζομαι την έκφραση σου), έτσι ξεπλένουμε όχι μόνο τον εισβολέα αλλά και όλον τον φασιστικό εσμό που τον αβαντάρει. Βέβαια θα μου πεις, τι ψάχνεις τώρα και κυρίως από ποιους τα ψάχνεις... Διότι στο πάλαι ποτέ είχες έναν Καστοριάδη, έναν Κύρκο, έναν Φλωράκη, έναν Κορδάτο, έναν Γλέζο- για να αναφέρω ορισμένους. Μπορεί να ήταν "απέναντι", αλλά τους θαύμαζες και κυρίως τους σεβόσουν. Μπορεί να είχαν άλλες καταβολές, άλλες αντιλήψεις, αλλά προσωπικά θεωρώ ότι άπαντες από τους προαναφερθέντες αν ζούσαν σήμερα θα ήταν απέναντι από τον φασισμό χωρίς "εκπτώσεις". Απόλυτα και ξεκάθαρα. Όμως αυτοί δεν υπάρχουν πλέον. Αντ' αυτών, το χώρο της Αριστεράς πλέον τον εκπροσωπούν κάτι καρικατούρες- πνευματικές και πολιτικές. Οπότε, πράγματι δεν μπορούμε να έχουμε και πολλές απαιτήσεις... Αντί επιλόγου Που λες Κωστάκη μας, προ ολίγων ημερών συζητούσα με τον συνεργάτη μας και πάνω στη κουβέντα μου είπε, "άκουσες τι είπε ο "τάδε" στη Βουλή" και μου παρέθεσε το σχετικό απόφθεγμα. Δεν του είπα τίποτα... Απλά έκανα μια σκέψη... Ο βουλευτής "τάδε" ενός "ριζοσπαστικού αριστερού" κόμματος, ο οποίος είναι ένας μεγαλοαστός των βορείων προαστίων, που μεγάλωσε σε σπίτι με πισίνα και γκαζόν είναι πλέον το reference ενός πολιτικού χώρου... o tempora o mores.
  18. Πιο έκτακτο: Σου υπενθυμίζω ότι το Σάββατο έχουμε... αγώνα, με τον σύντροφο Παράγκα. Θα θέσουμε επί χάρτου (μεταξύ άλλων) τα σχέδια για την παγκόσμια επανάσταση. ΥΓ: Θα μπορούσα βέβαια να σου στείλω ένα pm, αλλά ήθελα να δώσω έναν πιο... δραματικό τόνο Σύντροφε cos, be there or be square... Η (μουσική) επανάσταση δεν μπορεί να περιμένει
  19. Νo offense taken- δεν τίθεται θέμα. Κουβέντα κάνουμε. Και να αποσαφηνίσω ότι δεν απεύθυνα μομφή κατά της Μποφίλιου. Ήταν απλά το έναυσμα.
  20. Λογικά, ναι Στράτο μου. Αλλά προσωπικά τείνω στο ότι δεν εννοείται απ' όλους. Και αυτό παρακαλώ να μη ληφθεί ως μομφή προς μέλη- είναι μια γενικότερη διαπίστωση από μερίδα των κοινωνικών μου επαφών, καθώς και από αυτά που "θαυμάζουμε" σε πόλεις όπως πχ το Βελιγράδι.
  21. Αγαπητέ μου ΕΖ, επειδή στο παρελθόν σε ανάλογες περιπτώσεις έχω βρεθεί και στο Σύνταγμα και έξω από την αμερικανική πρεσβεία (δηλαδή στις περιπτώσεις Γιουγκοσλαβίας και του Ιράκ), θυμάμαι την ιαχή "φονιάδες των λαών Αμερικάνοι" να δονεί τα πλήθη. Δεν σας φαντάζει επιεικώς υποκριτικό να έχουμε έναν πόλεμο, τα θύματα του, το δράμα και να γίνεται μια εκδήλωση που να λείπει ένα πολύ βασικό "συστατικό"; Ο δράστης... Θα συμφωνήσω 100% μαζί σας περί "μπάλας στην εξέδρα", αλλά όσον αφορά τη στάση των διοργανωτών της εκδήλωσης. Εκτός και αν άλλαξαν οι προσλαμβάνουσες του συγκεκριμένου χώρου... Δηλαδή πχ αν μελλοντικά δούμε μια επέμβαση των γνωστών "φονιάδων των λαών" κάπου ανά τον πλανήτη και η αντίδραση θα είναι μια γενικόλογη κίνηση υπέρ της ειρήνης και όχι προσωποποιημένη κατά του δράστη. Για να απαντήσω στο ερώτημα σας, προσωπικά θα ήθελα να μην υπάρχουν δύο μέτρα και δύο σταθμά. Ο δράστης (ο επιτιθέμενος) έχει όνομα. Στο παρελθόν (και ορθώς) τον ονοματίζαμε. Σαφέστατα δεν συμφωνούμε σε όλα, αμφότεροι έχουμε δικαίωμα στην άποψη μας, αλλά τουλάχιστον μπορούμε να συμφωνήσουμε σε (κατά την άποψη μου) ορισμένες σταθερές. Η καταδίκη ενός επιτιθέμενου σε κυρίαρχο κράτος και ιδιαίτερα με "επιχειρήματα" που τα έχουμε ακούσει στο παρελθόν σε άλλες περιπτώσεις από τα Δυτικά στόματα, είναι μια σταθερά.
  22. Όχι, να τα λέμε και αυτά... Έγινε επιτέλους μια συναυλία για να καταγγελθεί ο ρωσικός ιμπεριαλισμός, η ρωσική εισβολή και για να ακουστεί ένα "φονιάδες των λαών Ρώσοι" με τη γροθιά υψωμένη... Τι, δεν ακούστηκε;
  23. Τι, αυτό ήταν όλο; Περίμενα να ακούσω "καταιγισμό" αποκαλύψεων... Είπε "number one...", τα υπόλοιπα που είναι;
  24. «Πάνω απ' όλα, πρέπει να αναγνωρίσουμε ότι η κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης ήταν μια μεγάλη γεωπολιτική καταστροφή του αιώνα. Όσο για το ρωσικό έθνος, έγινε ένα γνήσιο δράμα. Δεκάδες εκατομμύρια συμπολίτες και συμπατριώτες μας βρέθηκαν έξω από το ρωσικό έδαφος. Επιπλέον, η επιδημία της αποσύνθεσης μόλυνε την ίδια τη Ρωσία», (Βλαδίμηρος Πούτιν 2005). Ο άνθρωπος τα έλεγε χρόνια. Το ότι δεν θέλαμε να τα ακούσουμε είναι άλλου παπά ευαγγέλια... Ας συγκρατήσουμε αυτά τα "δεκάδες εκατομμύρια συμπολίτες και συμπατριώτες μας βρέθηκαν έξω από το ρωσικό έδαφος". Πολύ φοβάμαι ότι θα καθορίσουν τις μελλοντικές εξελίξεις. Οπότε προσθέτω και εγώ ένα... ωχ.
×
×
  • Δημοσιεύστε κάτι...

Τα cookies

Τοποθετήθηκαν cookies στην συσκευή σας για να είναι πιο εύκολη η περιήγηση στην σελίδα. Μπορείτε να τα ρυθμίσετε, διαφορετικά θεωρούμε πως είναι OK να συνεχίσετε. Κανονισμοί της σελίδας.