Προς το περιεχόμενο

Jazzjoker

Μέλος
  • Αναρτήσεις

    4.379
  • Μέλος από

  • Τελευταία επίσκεψη

  • Ημέρες που κέρδισε

    12

Jazzjoker ήταν Μέλος της ημέρας 22 Νοεμβρίου

Jazzjoker είχε την πιο δημοφιλή συμμετοχή!

3 Followers

Bio

Πρόσφατοι επισκέπτες προφιλ

4.611 προβολές προφίλ

Συμμετοχή Jazzjoker

Noizholic

Noizholic (4/4)

1,2k

Φήμη

  1. Χρόνια πολλά και καλά Νίκο! Χρόνια πολλά και στον Supefunk και στον Nikolas βεβαίως και σε όλους τους Νικόλες και τις Νικολέττες του φόρουμ.
  2. Jazzjoker

    The Sting Interview

    Την είδα εχθές το βράδυ και μου άρεσε πολύ. Κυρίως το πόσο επιφυλακτικός στα όρια παρεξήγησης είναι στην αρχή ο Sting αλλά και ο Miller και πώς ανοίγονται σιγά σιγά και τελικά καταλήγουν να απολαμβάνουν την κουβέντα. Όσον αφορά αυτό που λέει ο dim από πάνω, απλά συνέβη αυτό που γίνεται σε όλες τις περιπτώσεις ιδιοφυιών μουσικών. Την ώρα που γράφουν κάτι, δε σκέφτονται "α, ωραία ακούγεται το ύφεση 6 εδώ και μετά λέω να κάνω μια μετατροπία σε λόκριαν". Απλά τους βγαίνουν και μετά έρχονται οι δάσκαλοι και οι αναλυτές και περιγράφουν τι έγινε. Ο Beato τον ψάρεψε λιγάκι για να του αποσπάσει κανά quote θεωρίας (και καλά έκανε, δάσκαλος μουσικής είναι ο άνθρωπος) αλλά ο Sting δεν μπήκε στο παιγνίδι και του είπε ακριβώς αυτό που συμβαίνει: ότι έτσι του ήρθε εν ολίγοις.
  3. Στα windows ισχύει το if it ain't broke, don't fix it. Αν έχουμε απλά περιέργεια και όχι πραγματική ανάγκη, δεν υπάρχει κανένας λόγος να αναβαθμίσουμε main σύστημα σε φρέσκα windows. Αν έχουμε κάποιο backup μηχάνημα του οποίου η λειτουργία δεν είναι σημαντική και θέλουμε να δούμε πώς είναι το καινούριο λειτουργικό, φυσικά και μπορούμε να το κάνουμε. Αλλιώς, καινούρια έκδοση windows, πριν περάσει τουλάχιστον 6μηνο από την κυκλοφορία, δε βάζουμε.
  4. Εμένα ο ήχος της συγκεκριμένης τεχνικής, όπως τη χρησιμοποιούν οι περισσότεροι, μου θυμίζει video game των 80s και εδώ που τα λέμε δεν αποκλείεται να ξεκίνησε ως προσπάθεια μίμησης αυτών των γρήγορων arpeggio runs των παιγνιδιών εκείνης της εποχής. Το πώς τη χρησιμοποιεί ο Gambale όμως είναι άλλου παπά ευαγγέλιο. Βέβαια, κατ' εμέ, μιλάμε για έναν από τους καλύτερους ηλεκτρικούς κιθαρίστες ever, τον οποίο μπορώ να κάτσω να ακούω με τις ώρες, σε αντίθεση με τη συντριπτική πλειοψηφία των rock/metal shredders τους οποίους δεν αντέχω μετά το δέκατο δευτερόλεπτο.
  5. Μωρέ θέλω αλλά οι τιμές τους είναι 5-6 πετάλια των 200+ μαζί.
  6. Μα δε θέλω/χρειάζομαι ούτε ενισχυτή ούτε κιθάρα. Εγώ ένα πετάλι θέλω. Με το ζόρι δηλαδή και λόγω χαμηλότερης τιμής;
  7. Kateme δεν υπάρχει απάντηση σε αυτό το ερώτημα. Το τι αξίζει και τι όχι, αν δε μιλάμε για απόλυτα και μετρήσιμα μεγέθη, είναι καθαρά υποκειμενικό. Ακόμα περισσότερο στο χώρο του μουσικού εξοπλισμού όπου πολλά αντικείμενα/μάρκες λαμβάνουν μυθικές διαστάσεις λόγω της ιστορίας τους, του ποιοι τα χρησιμοποίησαν ή τα χρησιμοποιούν κλπ. Προσωπικά έχω δώσει και θα ξαναέδινα 200+ για πετάλι αλλά καταλαβαίνω απόλυτα και κάποιον που δε θα το έκανε ποτέ.
  8. Jazzjoker

    Eastwood Airline Tuxedo

    Εξαιρετικό παίξιμο και υπέροχος ήχος. Πριν χρόνια είχα παίξει κι εγώ λίγο με αυτή την κιθάρα και μου είχε κάνει φοβερή εντύπωση.
  9. Το βρήκα πολύ πετυχημένο και εμπνευσμένο. Είναι αρκούντως suspenseful αλλά και παιγνιδιάρικο μαζί ενώ έκανες πολύ ωραία δουλειά στη συνοδεία των "jump scares" και χρονικά αλλά και από άποψη ύφους.
  10. No 1 κανόνας για καλό σκάσιμο ανεξαρτήτως κιθάρας-ενισχυτή: Παίξιμο (και) με δάχτυλα. Βλέπε Mark Knopfler, ειδικά στα πρώτα των Dire Straits. Νο 2: Upstrokes αλλά η πένα να μπαίνει και λίγο κάτω από τη χορδή. Να την τραβάει δηλαδή λίγο προς τα πάνω πριν την αφήσει. Από εκεί και πέρα, το λεγόμενο "σκάσιμο" μπορείς να το πάρεις και από πολλούς άλλους ενισχυτές πλην fender αλλά ο εμβληματικός αυτού του τύπου ήχος ξεκίνησε από Super και Twin Reverb. Θηριώδεις ενισχυτές και οι δύο και τρομερά δυνατοί και μάλλον ακατάλληλοι για home use, ενώ αν πρέπει να κουβαληθούν για live π.χ., θα χρειαστεί μοίρα πυροβολικού.
  11. Και μόνο λόγω αυτού του στοιχείου, το βρίσκω ενδιαφέρον. Βέβαια το κομμάτι απέχει (πλην του ωραίου θέματος) από το να έχει κάποια συνοχή, αρμονική, μελωδική ή να μην ακούγεται απλά ως τυχαίες νότες οι μία δίπλα στην άλλη. Τη φοβάσαι τη τζαζ και αυτό είναι απολύτως φυσιολογικό για κάποιον που δεν έχει ακούσει αλλά αν εντρυφήσεις λίγο θα καταλάβεις ότι δεν είναι τίποτα τρομερά ιδιαίτερο ως προς την κατασκευή της. Είναι πολύ περισσότερο ένα συγκεκριμένο στυλ παιξίματος, μελωδικό, αρμονικό και ρυθμικό (ο ρυθμός στην τζαζ είναι υπεύθυνος για το 70% αυτού που αντιλαμβανόμαστε ως τζαζ ύφος). Εν ολίγοις, τα mainstream τζαζ κομμάτια έχουν κανονικότατη και σταθερή αρμονία και μελωδικό θέμα που επαναλαμβάνεται. Αυτό που τα κάνει να ακούγονται "παράξενα" στα αυτιά μας είναι το ότι έχουν συνήθως μη διατονική αρμονία (δε βρίσκονται σταθερά εντός μιας κλίμακας όπως το 90% της μουσικής που έχουμε μάθει να ακούμε) και ότι οι εκτελέσεις είναι αυτοσχεδιαστικές, τουτέστιν εκτός από τα impro σόλο που κάνουν τα όργανα, πάρα πολύ συχνά, έχει "πειραχτεί" και η μελωδία και η αρμονία και ο ρυθμός. Δηλαδή παίρνουμε ένα κομμάτι και το χρησιμοποιούμε ως πλατφόρμα και ενώ κρατάμε κάποια στοιχεία (ή και όχι) που το κάνουν αναγνωρίσιμο, του αλλάζουμε τον αδόξαστο σε αυτοσχεδιασμούς. Δεν είναι τυχαίο άλλωστε ότι στην ιστορία της τζαζ, δε νομίζω να υπάρχει ένα live όπου κάποιο κομμάτι να παίχτηκε στη στουντιακή/δισκογραφική του μορφή. Υπό αυτό το πρίσμα, προσωπικά θα σε παρότρυνα να πιάσεις ένα-δυο πολύ απλά αρμονικά τζαζ στάνταρτς, (π.χ. blue bossa) και αφού παίξεις στην κιθάρα τα 4-5 ακόρντα τους και καταλάβεις περίπου πώς ακούγεται το κομμάτι στη "γυμνή" του μορφή, να βάλεις να ακούσεις εκτελέσεις διαφόρων και να προσπαθήσεις να αναγνωρίσεις στοιχεία του "αρχικού" και ακόμα περισσότερο να προσπαθήσεις να καταλάβεις τι του έκαναν και ακούγεται έτσι.
  12. Το μπάνερ μου βγάζει σήμερα διαφήμιση με σημαίες 21ης Απριλίου. Με πήρανε χαμπάρι τι νοσταλγός της πάλαι ποτέ υπέροχης χούντας μας είμαι.

    1. Superfunk

      Superfunk

      Νεαλαεφκιακσανδρομους

  13. Είχα να βάλω τα γραφτήρια και τα daw να δουλέψουν πάνω από 9 μήνες. Έγραψα ένα vamp εντελώς "γυμνό" και το βάζω εδώ γατί στα κλιπς δεν πάει. Όσοι πιστοί, ακούσετε.

     

     

    1. Προβολή προηγούμενων σχολίων  3 περισσότεροι
    2. Nestoras
    3. Jazzjoker

      Jazzjoker

      @gkourmoul1

       

      Ευχαριστώ Γιώργο. Η κιθάρα είναι η american standard strat μου του 96 με Nick Silver pickups και ο ενισχυτής ο Laney VC30. Γράφτηκε με δύο μικρόφωνα, ένα δυναμικό κι ένα ribbon και μετά έπαιξα λίγο με τις εντάσεις των σημάτων. Τα τύμπανα είναι ezdrummer 2 και το μπάσο ένα Squier Jazz γραμμένο connect και περασμένο από amplitube.

    4. fusiongtr

      fusiongtr

      Classic JJ.

      Like the snows.

  14. Χρόνια πολλά συνάδελφοι εορτάζοντες.
  15. Και μια ιστοριούλα σχετική: Πριν από 2 χρόνια ηχογραφήσαμε ένα ψηφιακό άλμπουμ με την μπάντα μου. Για ένα χρόνο περίπου και πιο πολύ για πείραμα, πληρώσαμε συνδρομή σε μια online εταιρία που αναλαμβάνει να διαχειρίζεται τα πνευματικά δικαιώματα σε όλες τις γνωστές πλατφόρμες αναπαραγωγής/streaming και σου επιστρέφει κάποιο πενιχρό ποσοστό των κερδών από τα plays. Σε δεύτερο χρόνο, ένα μέλος της μπάντας, ανέβασε στο κανάλι του στο youtube ένα βίντεο από την εργασία του (άσχετη με μουσική) και ως υπόκρουση έβαλε ένα από τα κομμάτια μας. Σε λιγότερο από μία μέρα, το youtube είχε αφαιρέσει τον ήχο από το βίντεο.
×
×
  • Δημοσιεύστε κάτι...

Τα cookies

Τοποθετήθηκαν cookies στην συσκευή σας για να είναι πιο εύκολη η περιήγηση στην σελίδα. Μπορείτε να τα ρυθμίσετε, διαφορετικά θεωρούμε πως είναι OK να συνεχίσετε. Κανονισμοί της σελίδας.