Προς το περιεχόμενο

Jazzjoker

Μέλος
  • Αναρτήσεις

    3.895
  • Μέλος από

  • Τελευταία επίσκεψη

  • Ημέρες που κέρδισε

    4

Jazzjoker ήταν Μέλος της ημέρας 9 Μαρτίου

Jazzjoker είχε την πιο δημοφιλή συμμετοχή!

ΦΗΜΗ ΣΤΗΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑ

307 Excellent

4 Followers

Σχετικά με τον Jazzjoker

Bio

  1. Αυτό που άκουσα σε δύο φάσεις από 2-3 λεπτά, με διάλειμμα μισής ώρας ήταν κατ' αρχήν το ίδιο πράγμα. Κατά δεύτερον είναι μια σχετικά καλή μίμηση mathcore με death "φωνητικά", άγρια μοντερνιά εν ολίγοις που εμένα δε μου αρέσει ούτως ή άλλως. Τρίτον δε θα το έλεγα μουσική ακριβώς, περισσότερο πείραμα ακρίβειας και μετρήματος σε μια μέταλ πλατφόρμα. Χωρίς αμφιβολία κάποια στιγμή στο (μακρινό ή όχι και τόσο) μέλλον η AI θα εξελιχτεί σε τέτοια επίπεδα που θα μπορεί να κάνει ότιδήποτε κάνουμε κι εμείς. Θα αποκτήσει συνείδηση, συναίσθημα, αίσθηση του εαυτού. Ίσως ο άνθρωπος συγχωνευτεί με τη μηχανή, ίσως τον ξεπεράσει και τον αφήσει πίσω. Μέχρι τότε πάντως, όταν θέλουμε να ακούσουμε extreme metal, θα βάζουμε το παρακάτω και όχι dada bots.
  2. Πολύ ωραίο παίδες εύγετε. Θα ήταν ακόμα καλύτερο αν είχε κι ένα θεματάκι να επαναλαμβάνεται μια-δυο φορές να δίνει σαφή ταυτότητα. Ωραία παιξίματα από πληκτρά, κιθαρίστα και μπασίστα.
  3. Άμα ήξεραν μάρκετινγκ οι τύποι που την έφτιαξαν αντί για τον Μάλμστιν θα είχαν τον Στινγκ να παίζει το fragile.
  4. Γράφω κι εγώ τα 2 cents μου παρόλο που στο φόρουμ υπάρχουν τζαζ μουσικοί που σίγουρα μπορούν να σε καθοδηγήσουν καλύτερα. Ξεκινώ απ' τον τίτλο δίνοντας ένα μικρό πρακτικό ορισμό μάλλον για αρχάριους: Τζαζ σκέψη είναι ουσιαστικά η αντιμετώπιση της αρμονίας κάθετα σε αντίθεση με τη συνήθη οριζόντια αντίληψη που έχουμε οι περισσότεροι κιθαρίστες, μέχρι κάποιου επιπέδου τουλάχιστον. Τι σημαίνει αυτό; Αν έχουμε μπροστά μας μια παρτιτούρα/οδηγό με την αρμονία ενός κομματιού, αυτό που μαθαίνουμε όταν μελετάμε άλλα μουσικά ιδιώματα είναι ουσιαστικά να κοιτάζουμε την ακολουθία των συγχορδιών και βάση αυτής να συμπεραίνουμε σε τι κλίμακα βρισκόμαστε. Ακόμα και σε κομμάτια που η κλίμακα αλλάζει σε κάποιο σημείο, εμείς προσαρμοζόμαστε ανάλογα με τη νέα κλίμακα στην οποία έχει μεταφερθεί η αρμονία. Σε αντίθεση με τα προηγούμενα, η τζαζ σε μαθαίνει να βλέπεις περισσότερο τις συγχορδίες ως αυτόνομες μουσικές ενότητες ας πούμε και να τις αντιμετωπίζεις ξεχωριστά και όχι τσουβαλιαστά. Αυτό δε σημαίνει απαραιτήτως ότι στη τζαζ κάθε συγχορδία είναι και διαφορετική κλίμακα (μπορεί πάντως να γίνει κι έτσι αντιληπτή με έναν καθαρά modal τρόπο σκέψης), απλά είναι ένας διαφορετικός τρόπος αντιμετώπισης της αρμονίας που ανοίγει νέα πεδία εξερεύνησης στο παίξιμό μας. Κάθε συγχορδία εν ολίγοις δεν είναι τίποτ' άλλο παρά κομμάτι κάποιας κλίμακας παιγμένης συγκεντρωτικά. Και κάθε νότα ενός σόλο είναι ουσιαστικά προσθήκη επεκτάσεων στην τρέχουσα συγχορδία. Λόγω λοιπόν του ότι η τζαζ έχει τόσο ευρεία γκάμα μελωδικών επιλογών και αντιμετωπίσεων, είναι σαφώς πολυπλοκότερη από άλλα είδη όπου υπάρχει ηλεκτρική κιθάρα (μπλουζ, ροκ, ποπ, μέταλ κλπ). Ένας άλλος παράγοντας που συμβάλλει στη "δυσκολία" είναι το γεγονός ότι ουσιαστικά και το αρμονικό παίξιμο στη τζαζ είναι αυτοσχεδιαστικό. Δηλαδή μπορεί η ενδεδειγμένη αρμονία ενός κομματιού να είναι δοσμένη αλλά στην πράξη αυτή εμπλουτίζεται και πολύ συχνά αλλάζει τελείως αναλόγως με τον εκτελεστή. Οπότε το όλο πράγμα είναι αρκετά αόριστο μουσικά ώστε να διδαχθεί σε στυλ "να τα ακόρντα, να η κλίμακα που ταιριάζει" γιατί είναι πλήρως ρευστό. Τώρα όσον αφορά την εκμάθηση, βοηθά πάρα πολύ η γνώση θεωρίας αν και δεν είναι εγγύηση για τζαζ παίξιμο. Απλά ξεδιαλύνει ας πούμε τα "μυστικά" που κρύβονται πίσω από το είδος. Πέραν αυτού νομίζω ότι ένας μουσικός που δεν έχει γεννηθεί με το ιδίωμα στα αυτιά του, όπως εμείς, προκειμένου να ακουστεί τζαζ, είναι απαραίτητο να κάνει transcriptions και να μελετήσει note for note παιξίματα ώστε να μπει στη λογική του ύφους και να δει τι και πώς κινούνται οι τζαζ παίχτες και ακούγονται όπως ακούγονται. Πολύ σημαντικά επίσης κομμάτια της τζαζ μελέτης είναι το comping (παίξιμο συγχορδιών) που είναι από μόνο του ένα τεράστιο κεφάλαιο και η ρυθμική αγωγή πάνω στο είδος που είναι το 50% (ίσως και παραπάνω) του τζαζ ήχου.
  5. Jazzjoker

    Lady

    Όποιος παραβιάζει τους κανόνες προτείνω να τον καταραστεί σύσσωμη η κοινότητα να μην μπορεί να γράψει τίποτα από μουσική παρά μόνο instrumental & solo.
  6. Jazzjoker

    Lady

    Από τις ωραιότερες ποπ μπαλάντες έβερ.
  7. Εγώ δε θέλω μουσική γιατί καλύπτονται οι φυσικοί ήχοι και οι στιχομυθίες που είναι απαραίτητες. Αν τώρα κάποια θέλει οπωσδήποτε αλλιώς δεν κβλν, βάζω σκάι ραδιόφωνο.
  8. Αν φιλοδοξείς να παίζεις ζωντανά, δεν έχεις άλλη επιλογή από το να μάθεις να παίζεις σωστά. Αν κυκλοφορήσεις μια "τέλεια" ηχογράφηση και μετά βγεις να την παίξεις live και είναι εμφανές ότι δεν πλησιάζεις καν το επίπεδο του στούντιο υλικού, θα φας ντομάτες. Κι επειδή το ροκ είναι κατ' εξοχήν live performance, δε συμφωνώ με τον Beato. Προσωπικά δεν γνωρίζω επιτυχημένες ροκ μπάντες που να μην σκίζουν κατ' αρχήν στο live. Και μπορεί να μην ξεκίνησαν έτσι αλλά "αναγκάστηκαν" να φτάσουν εκεί. Τώρα όσον αφορά τα ψηφιακά εργαλεία, η αλήθεια είναι ότι προσφέρουν τεράστιες ευκολίες και ανοίγουν τις πόρτες κατά κάποιον τρόπο και σε παίχτες που δε θα στέκονταν άνετα στο στούντιο πριν 10+ χρόνια. Ισχύει ό,τι γράφω και στην πρώτη παράγραφο. Το ζωντανό είναι εκεί για να σε ξεγυμνώσει ευτυχώς ή δυστυχώς. Κι εδώ που τα λέμε μπορεί το βίντεο να μιλάει συγκεκριμένα για το ροκ αλλά τα ίδια ισχύουν για τα περισσότερα είδη μουσικής που παίζονται με φυσικά όργανα από ανθρώπους.
  9. Οι πιο μουντές/μουγγές χορδές που έχω ακούσει ποτέ. Αν εσένα σου αρέσουν βέβαια, πάσο.
  10. Προς το επιχείρημα της υποκειμενικότητας που ανέφερα πιο πάνω. Το παρακάτω δείγμα είναι παιγμένο με στρατ με fender cs 57/62. Στα δικά μου αυτιά, είναι πολύ warm καθαρός ήχος. Άλλος βέβαια θα σου πει ότι οι 57/62 δεν είναι warm κλπ. https://app.box.com/s/42mr78ut7uv0szw86nlc9cy8o3kqa7yq Οι χαρακτηρισμοί είναι ενδεικτικοί. Αν θες να είσαι απολύτως σίγουρος, πρέπει να ακούσεις και για ακόμα μεγαλύτερη ακρίβεια, μόνο από κοντά και όχι από ηχογράφηση/βίντεο γιατί εκεί μπαίνουν ένα σωρό άλλοι παράγοντες στο ενδιάμεσο (μικρόφωνα, audio interface, χώροι κλπ). Οπότε ούτε το παραπάνω μην πολυπιστέψεις.
  11. Μην προσπαθείς γιατί δεν θα καταλήξεις κάπου. Όχι. Απλά λιγότερο τονισμένες υψηλές. Είναι απολύτως αντικειμενικό αυτό.
  12. Όλοι αυτοί οι χαρακτηρισμοί του ήχου είναι εντελώς υποκειμενικοί αλλά σε πολύ γενικές γραμμές warm sound σε μαγνήτη σημαίνει λιγότερες υψηλές και περισσότερες μεσαίες-χαμηλές συχότητες σε σχέση τουλάχιστον με τους κλασσικούς της fender που είναι κατά κάποιον τρόπο το trademark.
  13. Καλά τα λένε ΣΦ και Δέλτα. Προσωπικά, έχω πολύ θορυβώδες gear. Τουτέστιν κακής ποιότητας τροφοδοτικό που βγάζει θόρυβο ούτως ή άλλως και παίζω αποκλειστικά με single coils ενώ χρησιμοποιώ πολύ μια στρατ που δεν έχει καν hum cancelling στις ενδιάμεσες. Στο live ο θόρυβος είναι απολύτως διαχειρίσιμος και δεν ενοχλεί κανέναν (ούτε ηχολήπτης μου έχει πει ποτέ κάτι). Στις ηχογραφήσεις δεν τίθεται θέμα γιατί παίζω σε πολύ χαμηλότερες εντάσεις. Τώρα αν κάποιον τον ενοχλεί τόσο πολύ το hum και τον χαλάει σε σημείο να επηρεάζει το παίξιμό του, ας βάλει ένα καλό σετ noiseless ή ας το γυρίσει στους διπλούς να τελειώνει. Αλλά μην περιμένουμε, όπως είπαν και τα παιδιά, με ένα τόνο παραμόρφωση και το vol στο 12 ότι θα ακούγεται μύγα που πετάει ακόμα και με αθόρυβους μαγνήτες.
  14. Μου άρεσε το γκάλοπ του φούζιου, γράφω κι εγώ: Χριστίνα Κολέτσα: κολέτσα Πάολα: φωνάρα Ρέμος: δεν καταλαβαίνω γιατί αλλά έχει αντέξει στο χρόνο Ρουβάς: είπαμε Θηβαίος: δεν είναι τυχαίος αλλά λιγότερο σπουδαίος απ' ό,τι πιστεύει ο ίδιος Φουρέιρα: επειγόντως +10 κιλά Βίσση: φωνάρα, καταστροφή της ο Καρβέλας Καρβέλας: ταλαντούχος αλλά σχιζοφρενής Βαρδής (ο μπαμπάς): μερικά ωραία Αλέξια: καλή Ρακιτζής: χαζομαρίτσες καλοκαιρινές Οικονομόπουλος: άθλιος γενικώς Κιάμος: δεν έχω παρακολουθήσει Θεοδωρίδου: φωνή Τριαντάφυλλος (όχι ο Υβ): άθλιος γενικώς Παπαρίζου: μια χαρά Βαλάντης: μόνο αυτό με το ασανσέρ ξέρω Τερλέγκας: φωνή, έχει πει και ωραία αλλά και πολλές βλακείες Μαζωνάκης: άθλιος γενικώς Μουζουράκης: φοβερή φωνή σπάνια, σχιζοφρενής Γονίδης: έχει γράψει πολυ΄καλά τραγούδια Δάντης: φωνή αλλά όχι τόσο όσο θεωρείται. Έχει πει κυρίως βλακείες. Μπίγαλης: καλοκαιρινές σαχλαμαρίτσες μια χαρά
×
×
  • Δημοσιεύστε κάτι...

Τα cookies

Τοποθετήθηκαν cookies στην συσκευή σας για να είναι πιο εύχρηστη. Μπορείτε να τα ρυθμίσετε, διαφορετικά θεωρούμε πως είναι OK να συνεχίσετε.