Προς το περιεχόμενο

jimaras97

Μέλος
  • Αναρτήσεις

    301
  • Μέλος από

  • Τελευταία επίσκεψη

ΦΗΜΗ ΣΤΗΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑ

5 Neutral

Σχετικά με τον jimaras97

  • Rank
    Musician

Bio

  • Mojo
    Κιθάρα
  • Gear List
    Κιθάρες: Epiphone Les Paul Standard, Yamaha EG-112
    Πετάλια: Danelectro Daddy-O Overdrive, Mooer Echolizer Delay, Vox Wah V847, Zoom G2
    Ενισχυτής: Laney LX12
  • My Band(s)
    Radio Cure
  • Επάγγελμα
    Φοιτητής
  • Τόπος
    Πειραιάς
  1. Ειμαι τοσο ασχημος που ουτε τα οργανα δεν μ' αγγιζουν. Drums για το ανελεητο groove που δημιουργουν, σαξοφωνο για αυτη την «συννεφιασμενη μερα στη Νεα Υορκη» ατμοσφαιρα και φλαουτο για να μιμουμαι ανετα τον Ian Anderson (το κολαν και τις φιγουρες με τα ποδια τα εχω ηδη)
  2. jimaras97

    bohemian rapsody

    Προσωπικα την βρηκα ψιλομετρια...Στα συν το φιναλε με το live aid, οσες σκηνες ασχολουνταν με την δημιουργια των κομματιων, η χημεια μεταξυ των μελων και μεγαλο μερος του χιουμορ (τυπικο χολιγουντιανο χιουμορ αλλα δουλεψε οποτε δεν εχω παραπονα) Στα πλην ομως η ελλειψη ρυθμου στην αφηγηση (ενιωθα διαρκως πως πηδανε σημαντικα κεφαλαια), η ελλειψη εμβαθυνσης στην μουσικη τους ιδιοφυια (πιο πολυ τους ακουω να λενε οτι γαμανε και δερνουν -δες τη σκηνη στο γραφειο της δισκογραφικης- παρα να το δειχνουν), η μονοπλευρη εστιαση στον Μερκιουρι εις βαρος των αλλων μελων (τουλαχιστον ο Μει θα επρεπε να ειχε περισσοτερο χρονο και χωρο στη ταινια), το γενικοτερα αβολο και αμηχανο screenplay (σπανια υπαρχει φυσικοτητα στους διαλογους και στο στησιμο της καθε σκηνης), τα υπερβολικα ψευτικα δοντια του Μερκιουρι (στην αρχη ειδικα ειναι απλα αστειος συγγνωμη)...γενικα, περασα την ωρα μου ευχαριστα μιας και λατρευω Queen αλλα σαν ταινια δεν ελεγε πολλα. Επισης δεν καταλαβαινω γιατι τοση αγαπη για τον Μαλεκ. Οκ, εκανε μια καλη μιμηση οπως χιλιαδες αλλοι ηθοποιοι κανουν σε βιογραφικες ταινιες καθε χρονο...και τιποτα περισσοτερο. Δεν επιασε στιγμη τον γυπαετισιο δυναμισμο του Φρεντι επι σκηνης, την ντροπαλη και εσωστρεφη πλευρα του εκτος σκηνης ή οτιδηποτε αλλο περα απο μανιερες του. Δεν τον βοηθαει το σεναριο, φυσικα, που ποτε δεν κανει τον Φρεντι εναν αληθινο, ολοκληρωμενο χαρακτηρα, αλλα οσκαρ οπως λενε πολλοι δεν το αξιζει με τιποτα.
  3. Και μονο η σκεψη οτι εγω, που πινω νερο στο ονομα των Stones, θα μπορουσα να συγκρινω δυο δισκους τους (και να μιλησω και ασχημα για το Exile) 100% σοβαρα ειναι απιστευτη. Μονο για πλακα τετοια πραγματα ;D
  4. Μαγκες να υπενθυμισω πως το Bleed εχει μεσα Gimme Shelter, Love In Vain, Live With Me, το ομοτιτλο, Midnight Rambler, Monkey Man, You Got The Silver και You Can't Always Get. Απλα σας ειπα σχεδον ολα τα κομματια?? Αυτο ακριβως 8) Το Exile σπουδαια δισκαρα χωρις αμφιβολια, αλλα εχει και λιγο filler μην κοροιδευομαστε :P
  5. Τα λεγομενα σου με καλυψαν πληρως :P Οχι, τι Linkin Park (οι Muse ειναι δυνατοι -ως ενα σημειο). Γεροντιλα φουλ χωρις κανεναν ενδοιασμο (αν μιλαμε για το rock/pop και τα υποειδη του), τωρα για αλλα ειδη αλλαζουν τα δεδομενα :P
  6. Δεν ξερω αν τρολαρεις, αλλα το Bleed ειναι ενα σεμιναριο για το πως να φτιαξεις rock δισκο απο την αρχη ως το τελος. Πόση τελειοτητα να χωρεσει σε 42 λεπτα? :P
  7. ΦΥΣΙΚΑ ΚΑΙ ΠΡΟΚΕΙΤΑΙ ΓΙΑ TROLLΑΡΙΣΜΑ, αλλα ας απαντησω σοβαρα. :angel: :angel: Οκ, οι Beatles θα κερδισουν, αλλα ψηφιζω Stones γιατι η δισκογραφια τους ειναι υποτιμημενη...το ονομα τους ειναι πασιγνωστο φυσικα, αλλα ακριβως επειδη δεν σταματησαν στα 70's, οι νεες γενιες δεν τους βλεπουν ως θρυλους και πολυ συχνα δεν υπαρχει αυτο το δεος προς το ονομα τους. Οι Beatles θα ειναι για παντα ενα συγκροτημα τεσσαρων ιδιοφυιων που εκλεισε την καριερα του με τα Abbey Road και Let It Be. Οι Stones (στα ματια των μετεπειτα γενεων) ειναι ρυτιδιασμενοι φιλαργυροι μπασταρδοι που απλα εχουν καταντησει παρωδια του εαυτου τους εδω και καποιες δεκαετιες. Κακα τα ψεματα, το τι ειδους legacy/μυθο θα αφησει πισω ο καθε καλλιτεχνης παιζει τεραστιο ρολο στο πως θα τον δεχθουν οι επομενες γενιες.
  8. Οχι δεν ειμαι λαθος. Οι αποδειξεις ειναι στους δισκους, παιδια. Απο Πειραια ειμαι, το γραφω και στο προφιλ μου ( ??? ???) αλλα δεν ξερω τι σχεση εχει με το thread κατι τετοιο. Τα ακουσματα μου ειναι σιγουρα οχι jazz, αν θελω να κοιμηθω υπαρχουν πολλοι αλλοι τροποι. Ισως οταν γερασω να αλλαξω μυαλα, αλλα προς το παρων μονο βαρεμαρα μου προκαλουν.
  9. Πολλη φλυαρια...ποτε θα καταλαβουν οι κιθαριστες οτι ο κοσμος θελει απλα να ακουει κατι με συναισθημα και μουσικοτητα? Οσες ασκησεις και να κανει ο Ματθαιος (και ο Django εδω που τα λεμε, αλλα αυτο ειναι για αλλο thread...), εχει ξεχασει κατι πολυ σημαντικο: δεν χρειαζεσαι πολλα για να πεις μια ωραια ιστορια. Less is more ειναι το μυστικο αλλα οταν ολοι θελουμε να γινουμε πρωτα καθηγητες και μετα καλλιτεχνες, δεν ειναι παραλογο που ξεχνιεται.
  10. jimaras97

    The Led Zeppelin story

    καλη συναυλια στο o2 το '07, αλλα επετρεψε μου να μην θεωρησω το σχημα ως Led Zeppelin. Εξαιρετικος ο Jason, αλλα λειπει αναποφευκτα αυτο το μαγικο αγγιγμα του John: εχει χαθει καπως το "βαρος" του ηχου τους
  11. jimaras97

    The Led Zeppelin story

    Παντως ενταξει, για να σοβαρευτω λιγο -αλλωστε ο vaggelism δεν εβαλε το βιντεο για τρολ- θα ηθελα να πω πως πρεπει καποια στιγμη να σταματησει ο μυθος περι μετριοτητας των Zep στις συναυλιες τους. Εχουν (κυριως απο το 75 και μετα) αρκετες προβληματικες/μετριες/κακες συναυλιες? Βεβαιως. Ειναι αδικο ομως να ξεχναμε και το τι απιστευτα πραγματα παιζαν ακριβως στο peak τους (1969-1973): και εννοειται και οι μετεπειτα συναυλιες τους εχουν μπολικα διαμαντια, καπως πιο χυμα σιγουρα, αλλα χυμα ξε-χυμα, αυτη εδω η εκτελεση σπερνει:
  12. jimaras97

    The Led Zeppelin story

    Οι Stones, φυσικα. Αλλοι καραγκιοζηδες αυτοι.
  13. jimaras97

    The Led Zeppelin story

    Ακριβως. Κοιτα, μπορει να μην ειμαι ειδικος στο μπασκετ, αλλα αυτη η τετραδα εγραψε ιστορια ρε φιλε
  14. jimaras97

    The Led Zeppelin story

    Ε αμα το μονο που ακους ειναι τα (κλεμμενα) τραγουδακια των Led, δεν εκπλησσομαι που δεν εχεις ακουσει το magnum opus των Πυξ Λαξ...το "Δοκαρια" ειναι συντομογραφια για το "Τα Δοκαρια Στο Γρασιδι Περιμενουν Τα Παιδια"...πως αντι για "Sgt.Pepper Lonely Hearts Club Band" λεμε "Pepper" ή και απλα "Sgt.", ετσι και με τον εν λογω δισκο. Μεινε με το IV σου και την τετραδα που μεχρι το 1971 ΟΥΤΕ ΤΙΤΛΟΥΣ ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΣΕ ΝΑ ΣΚΕΦΤΕΙ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΔΙΣΚΟΥΣ ΤΗΣ και ασε τα "Δοκαρια" για τους ψαγμενους, φιλε Terry...
×
×
  • Δημοσιεύστε κάτι...

Τα cookies

Τοποθετήθηκαν cookies στην συσκευή σας για να είναι πιο εύκολη η περιήγηση στην σελίδα. Μπορείτε να τα ρυθμίσετε, διαφορετικά θεωρούμε πως είναι OK να συνεχίσετε.