Προς το περιεχόμενο

Πνοή και Νύξη

Μέλος
  • Αναρτήσεις

    746
  • Μέλος από

  • Τελευταία επίσκεψη

  • Ημέρες που κέρδισε

    7

Πνοή και Νύξη ήταν Μέλος της ημέρας 5 Φεβρουαρίου

Πνοή και Νύξη είχε την πιο δημοφιλή συμμετοχή!

ΦΗΜΗ ΣΤΗΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑ

191 Excellent

6 Followers

Σχετικά με τον Πνοή και Νύξη

  • Rank
    Artist

Bio

  • Mojo
    Κιθάρα
  • Gear List
    Epiphone Firebird VII '63 reissue(stock), Alfa Handrcrafted Dreadnaught serial No #000001, Alfa Handcrafted Twistedcaster (Nick Silver pickups), Line 6 podHD500, Didit pedals (by alderbody) OMG (ocd), Didit pedals SixtyNein Fuzz, Didit pedals Sparkle Drive, Didit pedals rangemaster Treble Boostest, VOX Wah, VOX AC30, Blackstar Artisan 10 Anniversary Edition.
  • My Band(s)
    Near Mrs, CHROMA, SOUNDIC
  • Επάγγελμα
    Guitar Tech/ Luthier

Πρόσφατοι επισκέπτες προφιλ

199 προβολές προφίλ
  1. Πνοή και Νύξη

    Γιατί οι AC/DC έγιναν super μπάντα.

    AC/DC: H μία από τις τρεις πιο αγαπημένες και πιο πολυακουσμένες μου μπάντες. Εξακολουθώ να τους ακούω με την ίδια ζέση και τον ίδιο παροξυσμό. Η γνωριμία με αυτούς ήρθε κάπου early 90s μέσω μιας διαφήμισης όπου έπαιζε το Hey Mr Businessman, όπου η "καλή μου ανατροφή" δεν επέτρεπε να ακούω "heavy metal", όπως λανθασμένα τους απέδιδαν τότε οι αδαείς (κι εμείς τσιμπούσαμε). Λίγο αργότερα (κι αφού ήμασταν οι οutcasts του σχολείου που ακούγαμε extreme μουσικές-δηλ, κανα άιρομέηντε κανα νιρβάνα) άκουσα όλο το Razor's Εdge. Eκεί ξεκίνησε ο κατήφορος και είπα, χέστηκα για τη φωνή, αυτοί εδώ κάνουν την καρδιά μου να φτερουγίζει. Τι σκατά, πώς? Κι έπειτα παρέα με έναν φίλο πιο μυημένο, κάναμε ακροάσεις δίσκων σπίτι του, όπου μου γνώρισε Bon Scott, δεκαετία 70 κλπ. Εκεί κατάλαβα ότι πρόκειται για μια pure rock n roll μπάντα με feelgood factor στη μουσική τους. Κάθε δίσκος, κάθε κομμάτι, κάθε riff, κάθε powerchord και χτύπημα. Ρυθμικές κιθάρες που ώρες ώρες άγγιζαν τα όρια του brass section ηχητικά, πολύ punky feel, απίστευτο swing από τον phil rudd, η πένα του Malcolm που ήταν σαν να παίζει με μενίρ, όπως έλεγε κι ένας φίλος και η καρικατούρα που άκουγε στο όνομα Angus, τον οποίο ενώ δεν είχα σε ιδιαίτερη υπόληψη ως κιθαρίστα τότε, όσο περνούν τα χρόνια και τον ακούω πιο ψύχραιμα, ανακαλύπτω πόσο σπουδαία παιξίματα έχει κάνει. Μπορεί στην κυκλοθυμία της ακρόασης μουσικής να περνάω από πολλά στάδια (πότε rock, πότε pop, πότε punk, πότε jazz και blues) αλλά οι AC/DC είναι μία από τις homecoming εμπειρίες μου και δεν με απογοητεύουν ποτέ, όποτε επιστρέφω σε αυτούς. Φυσικά, ο καλύτερος δίσκος τους είναι το POWERAGE, με όλους τους υπόλοιπους 70s να έρχονται δεύτεροι με μικρή διαφορά. H Brian Johnson εποχή δεν μου είναι και τόσο συμπαθής, παρ' όλα αυτά ένα BACK IN BLACK, ένα FOR THOSE ABOUT TO ROCK και αρκετά αργότερα το RAZOR's EDGE είναι μέσα στο playlist των δίσκων τους που παίζονται ολόκληροι. Το γιατί έγιναν super μπάντα δεν μπορώ να το εντοπίσω, μάλλον το προφανές ότι είχαν εξαιρετικό υλικό και φυσικά απίστευτη ενέργεια στα live. Toυς είδα live στο Wembley το 2009. Περισσότερο με εξέπληξε το ίδιο το Wembley παρά το live (για δικούς μου φιλοσοφικούς λόγους-δεν μου αρέσουν τα στάδια ως χώροι ακρόασης μουσικής) και δεν μου αρέσουν τα υπερβολικά στυλιζαρισμένα show, γιγάντιας κλίμακας. Δεν μπόρεσα να συμμετάσχω. Hail-Hail Rock n Roll
  2. O πόλος δημιουργεί ένα σχεδόν σφαιρικό πεδίο γύρω του περικλείοντας τη χορδή, ακόμη κι αν αυτή δεν είναι ακριβώς από πάνω του. Έτσι εξηγείται και το ότι δεν "χάνεις" σήμα όταν κάνεις bends. Το σεταπ του οργάνου αποτελεί μια οργανική και βιωματική διαδικασία, όπου ο καθένας προτιμά τα specs του αλλιώς. Οργάνου δοθέντος, ειδικά σε vintage radiused όργανα, οι δύο E μπορούν να είναι στο ίδιο ύψος, το ελάχιστο της E καντίνι. Οι άλλες χορδές, κατά τη συνθήκη που λέει ότι η ταστιέρα δεν είναι κύλινδρος αλλά κώνος, μπορούν να είναι και χαμηλότερα ή να ακολουθούν πιο flat γραμμή. Σε πιο flat ταστιέρες, μπορεί να χαμηλώνει η Ε καντίνι κατά το δοκούν (οργάνου θέλοντος), η Ε μπασα συνήθως παραμένει σε υψηλότερη θεση γιατί είναι πιο επιρρεπής σε buzz. (όπως και όλες οι wound). Yπάρχουν γεωμετρικοί περιορισμοι, αλλά κατά κανόνα, ακολουθείται το radius και το action που α)επιθυμούμε ΚΑΙ β)μπορούμε να έχουμε Τα upstrokes/downstrokes είναι χαρακτηριστικό φυσικό, κι έχει να κάνει με τον τρόπο διέγερσης της χορδής. Ισχύει και για ακουστικά όργανα και ο ήχος εξαρτάται από τη θέση και κυρίως τη γωνία της πένας.
  3. Έχω ένα δγιαμάντι της Digitech που κάμει θαύματα. Δεν δοκίμασα με άλλους, αλλά αυτός σε όλες τις ρυθμίσεις, από απλό συμμάζεμα μέχρι οδοστρωτήρα, με γρήγορο ή αργό attack, όλες οι χορδές ακούγονται σαν ...38άρες, (αυτό είναι και καλό και κακό, δυστυχώς) Αυτό με το μέγεθος ενισχυτή ισχύει όντως και το αντιλαμβάνομαι όσο προσπαθώ να κατέβω σε wattage και μεγέθη (και βάρος), τόσο "πατημένη" είναι η κιθάρα, και λογικό. Eδώ το link από το πώς λειτουργεί ο μαγνήτης (όπως πολύ αποτυχημένα και παρωχημένα προσπάθησα να αποδώσω πριν...) https://lawingmusicalproducts.com/dr-lawings-blog/how-does-a-pickup-really-work Έχω την αίσθηση ότι απλά διυλίζουμε τον κώνωπα, εκατέρωθεν, ειδικά αυτοί που δεν θέλουμε να αλλάξουμε set τώρα στα γεράματα, και οποιαδήποτε αλλαγή μας φαίνεται άβολη ή ακόμη και υπερβολική. Δοκίμασα να ρίξω έναν τόνο τη 42άρα μου κι έπαιζε μια χαρά, αν την δούλευα με συγκεκριμένο τρόπο, αντίθετα απ΄ ό,τι πίστευα ότι θα είναι σαν μακαρόνια με τα δάχτυλά μου στο ρόλο της κιμαδομηχανής. Οι εικασίες εύκολες, η λογική (μου) δεν αποτελεί πάντα το ορθόν. Παρ' όλα αυτά θα συνεχίσω τη ζωή μου με τις 9άρες, αναγνωρίζοντας όμως ότι όντως, ηχητικά υπάρχει θέμα στις E και G (ειδικά η G). Αnd that's a fact. Ακόμη και στην humbucker equipped κιθάρα μου. ΥΓ Πιθανολογώ ότι το ίδιο ισχύει σε περίπτωση που κάποιος θέλει πιο heavy gauges. πχ να έχει 11-40.
  4. Μεις βάνουμι κουμπρέσουορ. Παντού κι πάντα. Aλλά το 10-38 είναι πιο ισορροπημένο σετ ηχητικά και ξεβράκωτα, όσο κι αν βάζουμε βρακί στον ποπό μας. Yπάρχει μια θεωρία κατά την οποία, ο μαγνήτης δεν διαβάζει απλώς τις μεταβολές στο μαγνητικό του πεδίο αλλά διαβάζει και το πεδίο που δημιουργεί η (μαγνητισμένη) παλλόμενη χορδή, υπάρχουν δύο αλληλοεπιδρούμενα πεδία δηλ. (ή κάτι τέτοιο, ημιμαθές). Δεν θυμάμαι που το διάβασα θα το ψάξω να το παραθέσω (κάποιος κατασκευαστής μαγνητών-engineer something...) To παραπάνω εξηγεί και το ότι οι διαφορές εξακολουθούν να υφίστανται ακόμη(πιθανόν ελαφρώς εξομαλυμένες) και με διαφορετικούς μαγνήτες (stager-ξεstagger, μονοί-διπλοί, μπακερ-ξεμπάκερ).
  5. Πνοή και Νύξη

    Fender Acoustasonic Tele: 10-Part Song using Revolutionary Acoustic & Electric Guitar | Reverb Demo

    Όμορφο workhorse φαίνεται. Δεν είναι κάτι νέο (εκτός αν δεν κατάλαβα καλά τις λειτουργίες της), ούτε κάτι τόσο καινοτόμο. Έχω την αίσθηση ότι υπήρξαν και υπάρχουν πλατφόρμες που το κάνουν καλύτερα (D-Tar, Fishman Aura)
  6. Λαμπάτος με master(και reverb)->καρφί->κιθάρα εύκολο. Το δύσκολο είναι να προσαρμόσεις τα παιξίματά σου στα δεδομένα που έχεις. Είναι ωραία διαδικασία, σε βάζει να σκεφτείς αλλιώς. Out of the box αλλά μέσα σε κουτί. Αν σηκωνουν διασκευές οι διασκευές σας θα ειναι δημιουργική διαδικασία. Αν όχι, θα είναι γκα(ζ)σμάς.
  7. Πνοή και Νύξη

    Επιλογή μαγνητών

    Mάλλον παρεξήγησες την ερμηνεία. Αλλιώς ακούγεται ένας μαγνήτης σε μια δεδομένη κιθάρα με δεδομένο σεταπ, συγκεκριμένο παίχτη, συγκεκριμένο μαγνήτη και τελικώς συγκεκριμένη επεξεργασία βίντεο, από το πώς θα ακουστεί πάνω στο δικό σου παίξιμο, στήσιμο και εξοπλισμό. Υπάρχουν και χρήσιμα συγκριτικα παρ' όλα αυτά. Ο ίδιος ο Fralin έχει πχ, διαφορά του VH με τον steel pole. Όλα αυτά, φυσικά ενδεικτικά. Απλά αποτελούν πολύ γενικό μπούσουλα. Η επιλογή μαγνητών όμως, συγκαταλέγεται στις πολύ ειδικές επιλογές.
  8. Πνοή και Νύξη

    Επιλογή μαγνητών

    Από την εμπειρία μου κι από κουβέντες που κάνω με πολύ κόσμο, καταλήγω στο ότι αναφερόμαστε σε μαγνήτες ή σε σετ μαγνητών από λάθος οπτική κάθε φορά. Ακούμε ένα set ή ένα συγκριτικό στο youtube και στην πραγματικότητα αυτό απέχει έτη φωτός από αυτό που ακούμε πάνω στην κιθάρα μας με τον εξοπλισμό μας και το χέρι μας. Τείνω να εμπιστεύομαι το κριτήριο του κάθε κατασκευαστή, ως προς τα set τουλάχιστον, και ποτέ δεν έχω ακούσει designated σετ μαγνητών που από neck σε bridge να αλλάζει άρδην ο χαρακτήρας, εκτός αν αυτό επιδιώκουμε, το οποίο φυσικά, προαπαιτεί και συμβιβασμούς. Επίσης, αρχίζω να βλέπω πράγματα τα οποία πάντα παίρνουμε for granted, πχ. το shielding του οργάνου (το οποίο είναι ένα καλό tone και overtone sucker) με άλλο μάτι (αρνητικό) και κάθε περίπτωση απαιτεί πολλά περισσότερα από "τη γνώμη μου" ή τη "γνώμη οποιουδήποτε" για κάτι το οποίο είναι απίστευτα υποκειμενικό αλλά και βασισμένο στο θυμικό .Πχ, έχω παίξει σετ που δεν μου άρεσε τη μία μέρα, και μερικές μέρες μετά, το λάτρεψα. Αν έλεγα σε κάποιον τη γνώμη μου εκείνη τη μέρα, θα αδικούσα πραγματικά το σετ. Επίσης, άλλες φορές με δυο-τρεις στροφές, άλλαξε άρδην ο χαρακτήρας ενός σετ/μαγνήτη και εκεί που ήμουν no-go έγινα believer. Άλλα set τα έπαιξα έξω από το σεταπ μου και ήταν εξαιρετικά. Στο δικό μου σετάπ χώλαιναν. Μαγνήτες που, αναρτημένοι με διαφορετικό spring/tubing είχαν άλλη συμπεριφορά. Άλλες χορδές (επίκαιρο, μιας και set μαγνητών με 10s με πετούσε όξω η G και η Ε, ενώ με ένα 10-38 πχ, που συζητήσαμε σε άλλο θρεντ θα ήταν πιο δίκαιο/ενδεικτικό). Το DC Resistance δεν λέει κάτι για το output του μαγνήτη επίσης. Εχω παίξει με μαγνήτες που διάβαζαν 4.5K (TV Jones) κι όμως το output είναι μεγαλύτερο από έναν hot single coil πχ. Το ζήτημα επίσης, δεν είναι πάντα τι ήχο θελω να πετύχω, αλλά τι ήχο μπορώ να βγάλω από ένα σετ μαγνητών. Αν δεν μπορώ, προχωράω στο επόμενο. Στο προκείμενο, οι Lindy Fralin VH set μου έχουν φανεί εξαιρετικά balanced set για οτιδήποτε από jazz μέχρι heavy metal και φυσικά τα πάντα in between. Σαν φουλ σετ, δεν βρήκα αναιμικό ή "λίγο" τον bridge. Για τα γούστα μου και για unshielded cavity με μεγάλο tone cap (0.047) θα διάλεγα αυτό το σετ. Για τον steel pole 43 δεν έχω άποψη. Το ssl-1 είναι επίσης μια καθιερωμένη -safe- συνταγή, για τα γούστα των περισσότερων κιθαρών (shielded cavities, stock pots). Τον ssl-5 δεν θυμάμαι να τον έχω παίξει ποτέ (πιθανόν να τον έπαιξα αλλά δεν ήξερα ότι είναι αυτός). Επίσης, θα σκεφτόμουν σοβαρά μια κουβέντα με τους δικούς μας κατασκευαστές pickups. Ό,τι έχω παίξει μέχρι στιγμής κινείται πραγματικά σε bespoke επίπεδα κατασκευής και ήχου. (GAS & Nick Silver) Kαλή αναζήτηση εύχομαι.
  9. Πνοή και Νύξη

    R.I.P. Jim Dunlop

    Ηail hail στον άνθρωπο στου οποίου τα προϊόντα διοχετεύαμε την ορμή του καθημερινού μας GAS ξέροντας ότι μπορούμε να αποκτήσουμε κιθαριστικό εξοπλισμό σχεδόν κάθε μέρα χωρίς να κινδυνεύουμε με χρεωκοπία. -Delrin .96, Tortex.73, καθαριστικά και πανιά, trigger και toggle capos, CryBaby, brass & glass slides είναι μερικά από τα προϊόντα που χρησιμοποίησα και χρησιμοποιώ κατά κόρον και καθημερινά. Και φυσικά το fretwire που παρ' όλο που χρησιμοποιώ σπάνια πλέον (κυρίως λόγω κόστους), είναι σημείο αναφοράς όταν μιλάμε για τάστα, ακόμη και άλλων brandnames.
  10. Πνοή και Νύξη

    λαμπάτος ενισχυτής -θελω προτασεις

    Όχι βέβαια. Τότε όλοι θα είχαν τον ίδιο ήχο. Εστίασα στην συνήθη τακτική, απόρροια του φετιχισμού μας με τον εξοπλισμό, να θέλουμε να ακούσουμε κάτι καλύτερο από τον εξοπλισμό μας ή να θεωρούμε τα στοκ ηχεία κατώτερα των περιστάσεων ή τυχαίως επιλεγμένα. Mάλλον ένας ηλεκτρολόγος μηχανικός με σπουδές και εμπειρία χρόνων πάνω στο σχεδιασμό κυκλωμάτων που αφορούν ενισχυτές ξέρει πέντε πράγματα καλύτερα από εμένα, στο τι μεγάφωνο θα επιλέξει να είναι εξοπλισμένο το μηχάνημα στο οποίο ξόδεψε εργατοώρες R&D για να βγάλει στην αγορά ώστε να πουλήσει και να επιβιώσει έτσι η εταιρεία του κόντρα στον σπουδαίο ανταγωνισμό.
  11. α μη μου τους φραπέδες τάραττε.
  12. Έτσι μάλωνα τις προάλλες με έναν που του φαινόταν ακριβά τα Fodera και θεωρούσε ότι απευθύνονται μόνο σε μεγιστάνες μουσικούς.
  13. Πνοή και Νύξη

    λαμπάτος ενισχυτής -θελω προτασεις

    Mάλλον θέμα ενισχυτή και όχι μεγαφώνου τότε; Γιατί στον δικό μου (Blackstar Artisan 10 Anniversary) τιγκαρισμένο τέρμα με προ και τελικούς τσιτωμένους, boost κανάλι και ενίοτε κι ένα Τοnebender fuzz και είναι ακούνητα τα τζιτζίκια. Και καταλήγω ότι κάποιοι μηχνικοί σχεδίασαν ένα ολόκληρο μηχάνημα για να δουλεύει όπως του πρέπει. Μάλλον αυτοί ξέρουν καλύτερα ποιο μεγάφωνο του πάει.
  14. Όχι, εννοώ ότι η Ε έχει πάντα το μεγαλύτερο οutput στις τυλιχτές και η G αντιστοίχως στις plain. Kαι αυτό είναι πιο εμφανές σε μονοπήνιους, που έχουν μεγαλύτερη ευαισθησία "διαβάσματος". Όσο φυσικά αυξάνονται τα gain συντελούνται compressions που εξομαλύνουν τις διαφορές. Αλλά το βασικό θέμα σε όλες τις 9-42, 10-46(πάνω-κάτω) είναι ΕadGbe.
  15. Αφενός είναι μέρος από τις "σαχλαμαρίτσες" που μου φάνηκε ότι είπε ο Μayer. Aφ' ετέρου, στις τυλιχτές τον μεγαλύτερο ρόλο, μαγνητικά, τον παίζει ο πυρήνας της χορδής (steel) και το τύλιγμα παίζει ανάλογα με το κράμα (pure nickel, nickel plated steel) και την πυκνότητα περιέλιξης. Έτσι εξηγείται και το εμφανώς μεγαλύτερο output στη μπάσα Ε στην πλειοψηφεία των σετ. Ο πυρήνας στην Ε είναι περίπου όσο και η plain G.
×

Τα cookies

Τοποθετήθηκαν cookies στην συσκευή σας για να είναι πιο εύχρηστη. Μπορείτε να τα ρυθμίσετε, διαφορετικά θεωρούμε πως είναι OK να συνεχίσετε.