Προς το περιεχόμενο

rgxinap

Μέλος
  • Αναρτήσεις

    448
  • Μέλος από

  • Τελευταία επίσκεψη

  • Ημέρες που κέρδισε

    1

Οτιδήποτε δημοσιεύεται από rgxinap

  1. μοιάζουν περισσότερο απο ότι κυπριακά και επίσημα ελλαδίτικα. Και να φανταστείς οτι ενω ξέρω μόνο τα πολύ βασικά. και εσύ όταν πας σε ένα εστιατόριο και φας κάτι το απαράδεκτο, να συνεχίσεις να πηγαίνεις εκεί, ποιός ξέρει σε 50 χρόνια συνεπούς και αδιάλειπτης προσπάθειας ίσως εκει φας κάτι που δεν θα σου προκαλέσει εμετό. Κρίμα να χάσεις την μεγάλη ευκαιρία. μουσική η αμερικη έβγαλε. και ίσως βγάζει. Στο σινεμά τους όμως βλέπουμε απαράδεκτα πράγματα. Τα βλέπουμε απλά επειδή είναι πάντα και παντού, χωρίς να μας απασχολεί, το ερώτημα, γιατί ΣΠ αυριο δεν θα θυμάμαι γρι απο την μπαρούφα που είδα σήμερα? Εχουμε εκπαιδευτεί να προσπερνάμε το ερώτημα, οπότε επαναλαμβάνουμε το ίδιο λάθος και την επόμενη φορά. Και περιμένουμε τον χ.ψ Σκορτσέζε να "νομιμοποιήσει" αυτο που ήδη γνωρίζει όλος ο κόσμος. Τον μονο που μπορώ καπως να ανεχθώ είναι ο ταραντίνο, και αυτό γιατί αγγίζει κάποια παλιά βιώματα.
  2. Δύσκολο, μπολεκ, λόλεκ, μάσα ι μεντβεντ , κτλ ανήκαν στην σφαίρα των "ανατολικών". Θυμάμαι πήγαινα Μπρατισλάβα, φθάνει το τρένο σε κάποιο σταθμό, και ρωτάω τους ντόπιους στα Σέρβικα αν φθασαμε στο τέλος του ταξιδιού. Οι ντόπιοι κατάλαβαν όλες τις λέξεις εκτός απο την τελευταία την πιο σημαντική : Κράι. (αυτο στα σλοβάκικα μάλλον σημαίνει η άκρη, η απόμακρη περιοχή (uKRAJna) αλλά δεν καταλάβαιναν οτι εννοούσα το τέλος της διαδρομής), Κράι ? με ρωτάνε , σκέφτομαι λίγο ..... ΚΟΝΙΕΚ? τους ρωτάω? (απο μπολεκ και λόλεκ), Κόνιεκ! μου απαντάνε. Επι του θέματος, δεν με ενδιαφέρει ούτε ο σκορτσεζε (ο οποίος μάλλον είπε κάτι το πασιφανώς σωστό και προφανές) ούτε γνωρίζω την μάρβελ, και στην επόμενη αμερικανική ταινία θα πρέπει να με πάνε ναρκωμένο και σηκωτό.
  3. Εξαρτάται πως θα πάρουν μερικοί το "ευτυχώς", φόρα και κανα κράνος για καλό και για κακό (πλάκα κάνουμε εννοείται )
  4. Σαφως ο 2ος και απο εμένα. Αυτος ο 2ος θυμίζει παικτικά πράγματα απο την σχολή της μεγάλης Σάρας : https://www.youtube.com/user/MissSmiles4u/videos
  5. το 1:58 μοιάζει με το 0:37 απο εδω :
  6. Η εισαγωγή είναι ολίγον @Nikos Aravanis . Τεχνικά άψογο, αλλά, το ύφος, οι φόρμες, οι μελωδίες, το στήσιμο αυτού του είδους έχουν παικτεί άπειρες φορές τα τελευταία 30-40 χρόνια.
  7. προφανώς για να βγαίνουν αυτες οι αρμονικές ο ήχος θα πρέπει να έχει πολύ distortion/compression και τα μεσαία τέρμα ψηλά, ενω το action να είναι χαμηλό ως πολύ χαμηλό, και οι χορδές 9άρες το πολύ 10άρες. Ο ενισχυτής είναι συνήθως high-gain με μοντέρνο ήχο. Οχι οτι δεν έχουν δύναμη αυτοί οι παίκτες να shred-αρουν στην ακουστική με 12άρες, απλά δεν θα βγεί αυτό το "fluency", ενδεχομένως. Οσον αφορά αυτά που παίζουν, θα δεις οτι το σκεπτικό τους είναι επαναλαμβανόμενο, η δε τεχνική κερδίζεται με πολύ εξάσκηση, δεν είναι 1 και 2 που παίζουν έτσι αλλά στρατιές ολόκληρες. Η ασία και η λατινική αμερική είναι τίγκα στους shredders, αν π,.χ μια Τουρκάλα χωριατοπούλα απο την ανατολία παίζει έτσι : φαντάζεσαι το επίπεδο που μπορεί να φθάσει ένας "δυτικός" (/κορεάτης/ιάπωνας/κτλ) μικρός παίκτης ο οποίος έχει καλύτερη προσβαση και σε μαθηματα αλλά και σε εξοπλισμό. Προσωπικά malmsteen/EVH/buttencourt/Pantera/κτλ (κουτσο)έβγαλα πριν πολλά χρόνια, και ενώ ξέρω οτι αυτοί ήταν ενα επίπεδο κάτω απο τους καινούργιους, και ξέρω οτι με 1000 ζόρια θα παίξω κάτι που μοιάζει, δεν έχω την παραμικρή διάθεση. Ηδη, και έχοντας σοβαρο οικογενειακό πρόβλημα, όσο έπαιζα το παραπάνω τραγούδι (Sails of Charon) για να το μάθω πριν το βιντεάκι, η γυναίκα μου είχε πει, πότε στον @ουτσο θα σταματήσεις να κάνεις ασκήσεις και θα παίξεις κανα τραγούδι? Ελάχιστα σολο shred-άδων αγγίζουν τις χορδές του κόσμου, και όταν το κάνουν, ε τότε αυτο είναι μεγάλη επιτυχία.
  8. rgxinap

    Walk in the park

    είναι πολύ απλή η μόντα, θυμάμαι έβαζα και έναν πυκνωτή μεταξυ των lugs (1 και 2), δηλ σε σειρά, οπότε είχα και μειωμένο τελικό πυκνωτή μικρότερης χωρητικότητας, αλλά δεν θυμάμαι γρι απο τις λεπτομέρεις, θυμάμαι οτι βάζοντας το tone στο 0 έπαιρνα ακριβώς τον ήχο του "Shine on you crazy diamond" του πρώτου σόλο.
  9. rgxinap

    Walk in the park

    μου άρεσε η φανκιά καθως και το hammond B3 (??) , εμένα δεν μου θυμίζει 2000ίλα αλλά 70-ίλα όμως παιγμένη με την νοσταλγία και τους ήχους της 90-ίλας.
  10. rgxinap

    Anyone But Me

    ωραίο, το ηλεκτρο-thrash/death παλιά το έλεγαν industrial.
  11. ακουγεται σαν εξελιγμένη έκδοση των φίλων του Stel Andre, λες και έχουν βγει απο κάποια βιομηχανία, καμία ευρηματικότητα, παίζουν όλοι το ίδιο. Το κόλπο με την μεταλική δακτυλήθρα είναι απο Charly Sahona , αλλά αυτος έχει μεταλική πένα.
  12. Ο EVH ήταν γνωστός tone-άκιας, μόνος του έφτιαξε την 1η στρατ του, η οποία στην ασπρομαυρη έκδοση είχε κανονικό τρέμολο ( ) , στον 2ο ένα περίεργο ( ) μετα όταν την έκανε κόκκινη της φόρεσε το floyd , τουλάχιστον αυτα συμφωνούν με μια συνέντευξη του που ειχα δει. Οπότε παιχταράς και σουπερ ταλεντάρα απο τα ελάχιστα αλλά ήταν και μάστορας και τεχνικός.
  13. rgxinap

    Red sorrow - cigaret13

    Πολυ ωραίες συνθέσεις. Και βγάζουν όντως κάτι το αβίαστο το φυσικό.
  14. Πολύ ενδιαφέρον βίντεο Γιάννη, νομίζω το έχω ξαναδεί. Πολλοι παικταράδες χρησιμοποιούν αντίχειρα/δείκτη/μέσο - δηλ δάκτυλα. Ο παλιός μου δάσκαλος μου έλεγε πάντα sweep με τον βραχίονα, αλλά εγω λόγω thrash τελικά μάλλον χρησιμοποιώ καρπό. Και δεν μπορώ να μάθω τπτ άλλο. Οπως το μπασιμο στο μπασκετ ή η τρίπλα αμα τα μάθεις λάθος, θα τα κάνεις λάθος μια ζωή.
  15. rgxinap

    Ολα Θα Punk Καλα (New Song)

    άψογο!! και θεωρώ οτι το κυρίως ρίφφ ΕΧΕΙ σχέση με τον τίτλο. Thrash (παιδί του μέταλ) και Hardcore/Crossover (παιδιά του Punk) είχαν συγγενική σχέση! Χωρίς μεταλ και punk δεν θα υπήρχε thrash metal! πολυ ωραίο το ριφφάκι.
  16. πολύ όμορφα και τα 2! το δε κιθαρόνι σου μοιάζει πολύ με αυτό του αξέχαστου Shawn!
  17. καλέ μου φίλε, κάνεις πρώτα την αναγωγή σε κάτι το γενικό, "βιοτέχνες, επιχειρηματίες, επενδυτες", σου εξηγεί ο άλλος πως πάει γενικά το πράγμα, δηλ δεν σου βγαίνει η γενικοποίηση, και το γυρνάς πάλι στο ειδικό (μονο οι καλλιτέχνες γνωρίζουν οι άλλοι είναι χαριτωμένοι πολιτικοί ή ότι άλλο εννοούσες κτλ). Φίλε μου δεν προκύψαμε απο παρθενογέννεση, και πίστεψέ με, οι υπόλοιποι κλάδοι είναι απείρως πιο άγριοι απο τον καλλιτεχνικό, που αν μη τι άλλο αποτελείται απο κόσμο (υποτίθεται) με αγνή ψυχή (και σίγουρα έχει πιο αγνη ψυχή απο άλλους κλάδους). Οπότε όποιος κατάλαβε κατάλαβε.
  18. αλλα φοβερα σόλο του Ουλι :
  19. με το intrance είχε πέσει πολύ κλάμα, οι άλλοι το άκουγαν και έκλαιγαν για τα κορίτσια που δεν τους ήθελαν, και εγω έκλαιγα για τα σόλο που ιδίως τότε ήταν αδύνατο να βγάλω. Ορε τι σόλο - χαστούκι ήταν αυτό στο ομώνυμο ?????
  20. @fusiongtrπολύ σωστός, εκει στο 1:00 ο χρόνος πήγε περίπατο, αυτο το picking του Uli πρεπει να το δουλέψω ακόμα, δίνει άψογο συγχρονισμό σε μέση προς υψηλή ταχύτητα, (δεν βοηθάει στις υψηλές ταχύτητες). Ετσι στο συγκεκριμένο lick, βιάζομαι λίγο, δεν παίζω σωστά όλα τα μέρη (τους χρόνους) της πένας, χανω και το κατεβασμα, ενω θα μπορούσα κάλιστα να κάνω ένα λεγκάτο, και να μην το πάρει είδηση κανείς.. τεσπα, έχω βγάλει κάλους τώρα αλλά σίγουρα χρειάζεται μια βελτιωμένη έκδοση! είμαι υπερήφανος όμως για το αργό λίκ πριν το τέλος, το οποίο το έπαιζα αίσχος, και τώρα ακούγεται μια χαρά. Οπότε μάλλον η νηστεία συνεχίζεται (για προσευχή δεν το συζητάω, είναι μόνιμη κατάστση )
  21. μετα απο μια βδομάδα νηστείας και προσευχής...
  22. όταν βγηκε το In Rock, οι Sabbath είχαν βγάλει ήδη το ομώνυμο (και υπερΘεϊκο τους) album, το οποίο κατα κοινή ομολογία ήταν και ο πρώτος μεταλ δίσκος. Οπότε μου λες οτι ο Ριτσι ίδρυσε το hard rock αφού ο Tony είχε ιδρυσει την μετεξέλιξη του hard rock... κάπου δεν βγάζει νόημα μπρο μου... τεσπα πίσω στο τραγούδι...
  23. Οκ στους Purple τα σχετικά κομμάτια τα έγραφε ο Lord , πχ το μνημειώδες APRIL, τα άλλα είναι λόγια να αγαπιόμαστε. Επίσης το Concerto for Group and Orchestra φυσικά του Lord... αυτα φυσικά για τον μπλάκμορ πλέον δεν έχουν καμία σημασία εφόσον αυτός ανακάλυψε το neo-classical βασισμένος στους Nero Gladiators. τι να πει κανείς όταν μιλάει η δισκογραφία μόνη της?
  24. υπήρξα και εγω φανατικός και purple και ζεπελιν και sabbath, και και και ... αλλά απο όλους αυτούς λίγους ακούω φανατικά μέχρι σήμερα (π.χ. Pink Floyd, Uriah Heep, Doors, Black Sabbath, και άλλους που δεν θυμάμαι τωρα). Απο deep purple λατρεύω - ΛΑΤΡΕΥΩ τον ομώνυμο δηλ τον 3ο δίσκο με τον Εβανς και κάπως το Fireball, και γενικά οτιδήποτε έπαιζε ο John Lord, αυτός ο φοβερός μουσικός (απο που να έμαθε ο ριτσι κλασική μουσική άραγε?). Ως εκ τούτου βλέπω ριτσι σαν (καλούτσικο) μαθητη του μεγάλου Λόρντ, αλλά μέχρι εκεί.
×
×
  • Δημοσιεύστε κάτι...

Τα cookies

Τοποθετήθηκαν cookies στην συσκευή σας για να είναι πιο εύκολη η περιήγηση στην σελίδα. Μπορείτε να τα ρυθμίσετε, διαφορετικά θεωρούμε πως είναι OK να συνεχίσετε.