Προς το περιεχόμενο

rgxinap

Μέλος
  • Αναρτήσεις

    406
  • Μέλος από

  • Τελευταία επίσκεψη

Αναρτήσεις από rgxinap


  1. σουηδοί καλοί μόνο για μέταλ μαλιστα, παρά το γεγονός οτι ο 1ος (ο ολλανδός μη μέταλ λολ) έπαιζε με κιθάρα τούμπανο με floyd και μαγνήτες humbucker πειραγμένους, ενώ ο 2ος (ο σουηδός ο υποτιθέμενος καλός μόνος στο μέταλ αν και έχει πει οτι ΣΙΧΑΙΝΕΤΑΙ το μέταλ, και ΤΟΥ ΟΠΟΙΟΥ Ο ΗΧΟΣ ΗΤΑΝ ΣΑΦΩΣ ΠΙΟ VINTAGE ΑΠΟ ΤΟΥ ΟΛΑΝΔΟΥ) έπαιζε με χρέπι strat του 70 και αναιμικούς μαγνήτες πιο αδύναμους και απο αυτούς του τσακ μπερυ, και με βίντατζ marshall ....

    φίλε, με κάθε σεβασμό στο μαστοριλίκι σου.... ΟΤΙ ΝΑΝΑΙ.... φιλικά... και στα πλαίσια του να μην το κουράσουμε άλλο.. με άρπες και άλλα όμορφα...

     

    καληνύχτα

    • Like 1

  2. 42 minutes ago, JimmyPap said:

    'Η θα πάμε με βάση το "κοινό", ή θα πάμε με βάση τους κιθαρίστες και εν γένει τους μουσικούς.

     

    Αν πάμε με το κοινό, VH, Iommi, Cobain κλπ είναι ιερά τέρατα της κιθάρας, αλλά από την άλλη κάτι Holdsworth, Gambale και λοιποί είναι ΑΜΠΑΛΟΙ 🙂

     

    Αν πάμε με τους κιθαρίστες, o Malmsteen είναι ξεκάθαρα και με διαφορά ο επιδραστικότερος όλων, χωρίς βέβαια και ο VH να υστερεί ιδιαίτερα σε αυτό τον τομέα.

     

    Κατά τη γνώμη μου, ιερό Τέρας ο Van Halen, τρομερά τα ρυθμικά του (και τα leads φυσικά) αλλά ο Σουηδός ήταν απλά ΟΔΟΣΤΡΩΤΗΡΑΣ 😃. Και στα σημεία που ήθελε να είναι μελωδικός, ήταν πιο μελωδικός από κάθε άλλον. Το ότι πάρα πολλοί δεν καταλαβαίνουν τη διαφορά στο note choice αλλά και στην τεχνική του από άλλους "γρηγορους" κιθαρίστες δεν είναι δικό του φταίξιμο 🙂

     

    ΠΕΣΤΑ!!


  3. 20 minutes ago, KostasP said:

    Η λίστα δεν είναι ατελείωτη, είναι πολύ μικρή. Όλοι αυτοί που ανέφερες (ο μικρόκοσμος του Varney δηλαδή) είχαν επιρροές και απ' τους δύο (και άλλους), η διαφορά είναι ότι ο EVH επηρέασε όχι μόνο τη shred σκηνή αλλά σχεδόν όλους τους ροκ κιθαρίστες,  π.χ. Billy Corgan. Οι VH σα μπάντα είχαν πιο εμπορικές συνθέσεις από τον Malmsteen, τους άκουγαν πολλοί στην Αμερική ενώ τον Σουηδό πόσοι? Το αν ο δίσκος των Alcatrazz είχε μεγαλύτερη επιρροή από τον πρώτο των VH το αφήνω ασχολίαστο. Υπάρχουν εκατοντάδες κιθαριστικά forums online, κάνε polls και δες αν έστω σε ένα θα υποστηρίξουν τη γνώμη σου. Άλλο το προσωπικό γούστο, άλλο η πραγματικότητα.

     

    O Varney είχε την αφρόκρεμα η οποία εξ ορισμου αποτελεί ένα πολύ μικρο ποσοστό σε σχέση με την συνολική διάθεση και προσφορά, 1,000,000 κιθαρίστες υπήρχαν λέει στο LA στα μέσα του 80, κάνε τις πράξεις. Αν σε χαροποιεί να συγκαταλέγεις Gilbert και Becker σε κάποιον "μικρόκοσμο" δικαίωμά σου.

    Για το παίξιμο του yngwie στον 1ο δίσκο των alkatraz , νομίζω ακριβολόγησα, μίλησα για ΚΙΘΑΡΙΣΤΙΚΗ επιρροή, όχι για γενικό στυλ.

    Θα το θέσω πολύ απλά. Ο μέσος ροκούλης του 80, το μισό eruption (απο τα πιο γνωστά σόλο του EVH) μπορούσε να το βγάλει κουτσα στραβα με πολύ προσπάθεια και ένα τόνο παραμόρφωση. Πόσα σόλο απο το no parole from rock'n'roll ?

    Θεός ο EVH, το λέω και παραπάνω, απλά πιστεύω ο YJM ήταν πιο δυσκολος και ψαρωτικός ενώ έκανε εκατομύρια κιθαρίστες να θέλουν να τον μιμηθούν .

    Απλά τον ανέφερα στο τοπ 3, εκει που άλλοι έβαζαν Χεντριξ και δεν ξερω γω... Απλά πραματάκια. Μην το ζαλίζουμε χωρίς λόγο, και χαλάμε και το νήμα.


  4. @Konstantinos Dritsas

    η βάση δεδομένων δεν είναι τίποτε παραπάνω απο ένα σύστημα που υλοποιεί κάποια αρχιτεκτονική, συνήθως σχεσιακή, δηλ μια μηχανή που εκτελεί πράξεις διακριτών μαθηματικών. Απο το 70 υπήρχαν, δεν υπάρχει τίποτε το εξαιρετικά έξυπνο σε αυτές, τουλάχιστον στην βασική τους "παραδοασιακή" λειτουργία.

    Τωρα με βάση τις "βασεις δεδομένων" παραγουμε data warehouses πάνω στα οποία εφαρμόζουμε :

    - BI (business intelligence), data mining (κοντά στο BI)

    - expert systems, machine learning

    Αλλά και πάλι αυτό είναι εξαγωγή γνώσσης, δεν είναι μοντελοποίηση πηγαίας γνώσσης (όπως κάνει το google).

    Γενικά AI είναι ένα τεράστιο πεδίο στο οποίο γίνεται έρευνα απο το 1986 που θυμάμαι, αλλά μόλις πρόσφατα άρχισε η μεγάλη ανάπτυξη, λόγω του ότι μπήκαν μεγάλοι παίκτες και έπεσε χρήμα.

    • Like 1

  5. 2 hours ago, harilatron said:

    Ας κρατήσουμε κατά νου και το ότι η συντριπτική πλειοψηφία των ανθρώπινων συνθέσεων είναι έτσι κι αλλιώς τετριμμένες και ανέμπνευστες. 

     

    Θα σταθω εδω. Πιστεύω οτι δεν υπάρχει ούτε τεχνητή σύνθεση ούτε ανθρώπινη. Οι "καλές" μελωδίες προυπήρχαν σαν δοσμένη κληρονομιά στις παραδοσιακές μουσικές και υπήρχαν ανεξαρτήτως συνθετών. Το σύνολο αυτων των αλληλουχιών νοτών και χρονισμών που ικανοποιεί το ανθρώπινο αυτί είναι κάτι το παλαιότερο απο το οποιοδήποτε "στιγμιότυπο" αυτού, το οποίο σήμερα το κατοχυρώνουμε σαν σύνθεση κάποιου μουσικού.

    Ως εκ τούτου, το μυστικό της AI δεν είναι να παίζει κλιμακούλες αλλά να εστιάσει στην μοντελοποίηση των "σταθερών", δηλ των αρχέγονων μελωδιών και χρονισμών. Η και στην γνώσση της φυσιολογίας του ανθρώπινου αυτιού και των σχετικών εγκεφαλικών νεύρων. Πράγμα εξαιρετικά δύσκολο.

    • Like 1

  6. 1 hour ago, Πνοή και Νύξη said:

    Μιλάμε για επιδραστικότητα όμως,  όχι για ικανότητες ή για προσωπικές προτιμήσεις. Εγώ προσωπικά δεν ακούω ΚΑΝΕΝΑΝ από τους δυο (πιο πολύ άκουσα Yngwie στο παρελθόν), αλλά αυτή τη στιγμή συνολικά, αν πάρω τυχαία παιξίματα σε οποιοδήποτε υποείδος της rock, θα ακούσω περισσότερο VH από οτιδήποτε άλλο. 

     

    Επιδραστικότητα στους κιθαρίστες είχε πιο πολύ ο yngwie.. Απο τα πρώτα τερατάκια του Mike Varney και εκείνης της εποχής γενικότερα, οι περισσότεροι μιμούνταν το Yngwie και όχι τον Eddie. Βασικά μόνο ο Vai έμοιαζε περισσότερο με Eddie, οι υπόλοιποι (Paul Gilbert, Bouillet , Jason Becker, Marty Friedman, Vinnie Moore, MichealAngelo Batio, η λίστα είναι ατελείωτη) έπαιζαν πιο κοντά στον τρελο-σουηδό. Το tapping άρχισε να γίνεται δημοφιλές τέλη του 80 (1989+).

    Το no parole from rock'n'roll αν και απο μια μπάντα σαφώς κατώτερη, (πιο κυριλάτη και σαλονάτη, δηλ λιγότερο αμερικανική) των VH, είχε περισσότερη κιθαριστική επίδραση από ότι ο πρώτος VH.

    (κατά τι και μόνο, μην παρεξηγηθώ απο τον Θεό EVH και είμαι και προχω ηλικίας!!!, λατρεύω EVH το ίδιο!)

    Για μένα αυτος ο 1ος δίσκος των alcatraz είναι αριστούργημα. Και ακόμη ο ινγκι έπαιζε για την ομάδα, πριν χάσει το μέτρο στην μετέπειτα καριέρα του.

    • Like 1

  7. Καταρχην θεωρώ οτι ο Yngwie είναι ελάχιστα πάνω απο τον Eddie. YJM>EVH>=JUR . Γιατι ο EVH έπαιζε με super strat, με μαγνητάρα humbucker, με floyd, με ένα κάρο εφέ, και σίγουρα ακουγόταν απο άλλο πλανητη, ΑΛΛΑ ήξερες οτι ΚΑΠΟΥ υπάρχει και ένα τρικ μαγικό που αμα το μάθεις θα μπορέσεις να ακουστείς περίπου έτσι (π.χ. εισαγωγή απο το εξωγήινο "mean street").

    Απο την άλλη ο yngwie έπαιζε με απαρχαιωμένη strat, χωρίς εφε, σχεδόν όσο overdrive μπορούσαν οι καψεροί HS-3 να οδηγήσουν τον ενισχυτή, ΧΩΡΙΣ τρικ, tapping, κτλ, IN YOUR FACE παίξιμο δηλ, που σου ερχόταν να αλλάξεις άθλημα και να πιάσεις το μπασκετ (μιας και ήταν τότε εποχές που είχε έρθει ο γκάλης !!).

    • Like 1

  8. Για μένα 3 ήταν οι ΡΟΚ κιθαρίστες (γιατί υπήρχαν ουκ ολίγοι τζαζ που έστελαν τον μέσο ροκά σταρ στον ψυχολόγο) που πραγματικά άλλαξαν το πως παίζεται η ροκ κιθάρα. Ο πρώτος αδικημένος λόγω μη διάρκειας στην μπαντα του.

    - Jon Uli Roth (1974)

    - EVH (1977)

    - Yngwie J Malmsteen (1983)

     

    το μεγαλύτερο σοκ για εμάς τους νέους τότε ήταν ο 3ος.

     

    Το πιο αξιοσημείωτο είναι οτι και οι τρεις είχαν φθάσει ΣΧΕΔΟΝ στην τεχνική κορυφή τους, σε πολύ μικρή ηλικία. Αυτο είναι φοβερό. Ο EVH έπαιζε στον 1ο δίσκο ήδη τέλεια! Το ίδιο και ο θεός Yngwie στο no parole from rock'n'roll .

     

    φοβερές μουσικές τι να λέμε.

    • Like 2

  9. On 9/7/2019 at 7:05 PM, dimsonic said:

    Μαθηματικο Ιωαννινων;

     

    τεσπα επειδή είδα οτι το τρολάρισμα κακώς δεν αφαιρέθηκε να απαντήσω : βρες την σχολή (θετικών επιστημών πάντα) που είχε το 86 βάση 350 μόρια πάνω απο αυτην του μαθηματικού ιωαννίνων.


  10. Χανουμε κατι βασικό της τότε εποχής και της τώρα.

    Τότε (<=2000, άντε και 2005 που έβγαλαν οι Θεοί SOAD τον τελευταίο τους δίσκο) οι μουσικοί ήταν Χμ και το κοινο Χκ, και υπήρχε ένας λόγος Λ=Χκ/Χμ αρκούντως μεγάλος για συσπειρώσει και να φτιάξει ρεύμα. Γιατι για να υπάρξει ρεύμα θες ΠΟΛΥ κόσμο να ακούει το ΙΔΙΟ τραγούδι, θες ΟΓΚΟ, θες συντονισμό των ψυχων, δεν θες 10 άσχετους ετερόκλητους , ο ένας να είναι πορωμένος με το άλφα σκανδιναβικό μέταλ και ο δίπλα βήτα στα μαχαίρια με τον άλφα λόγω του ότι ο μπασίστας της αγαπημένης μπαντας του βήτα έκανε απόπειρα δολοφονίας στον ντραμερ της αγαπημένης μπαντας του Α.

    Σήμερα έχουμε ας πούμε μουσικούς Χμ*1000 (youtube, πληροφορία, εύκολη εκμάθηση, απομυθοποίηση, κτλ) ΑΛΛΑ (ροκ) κοινό Χκ/10 (ναι θεωρω οτι οι ροκάδες σημερα αναλογικά είναι το 1/10 αυτού που ήταν το 1980).

    Οπότε ο λόγος μας γίνεται (Χκ/10)/(Χμ*1000) = (Χκ/Χμ) / (10000) δηλαδη το νουμερο που θέλαμε να είναι αρκούντως μεγάλο είναι 10000 μικρότερο απο ότι το 80.

    Οπότε σήμερα ΟΛΑ είναι ΕΚ ΣΧΕΔΙΑΣΜΟΥ εφήμερα. Δεν πάει να γράψει κανείς την τραγουδάρα? Θα ακουστεί όσο της αρμόζει, γιατί ο κόσμος απλά δεν ακούει φανατικά ροκ, το ροκ προωθείται πάντα και παντού απο τα ΜΜΕ (βλέπαμε διαφημίσεις με φρικιά το 1980? όχι, σήμερα ένα φεγγαρι ήταν παντού), αλλά δεν ακούγεται, αφενός, και αφετερου η προσφορά είναι θηριώδης.

    • Like 1

  11. 19 minutes ago, Πνοή και Νύξη said:

    Παιδιά μπερδευόμαστε, δεν μετράμε πάθη και ψυχές εδώ, κακώς συγκρίνουμε. Δεν αφορίσαμε ό,τι αφορίσαμε εν ψυχρώ. Εγώ δεν θα ξανα-αναφέρω τι ακριβώς με ενοχλεί σε αυτά τα παιξίματα και τι αφορά αντικειμενικά ή υποκειμενικά καλό. Ο Malmsteen είναι αυτός που είναι, έχει επηρεαστεί και έχει επηρεάσει και θετικά αλλά και αρνητικά. Δηλ. καλό το να έχει κανείς βιμπράτο αλλά όταν αυτό ξεπερνάει ένα εύρος, καταντάει -αν όχι γελοίο- τουλάχιστον υπερβολικό. Και εκεί είναι που διαφωνώ πολλές φορές ως προς το επίπεδο τεχνικής και πόσο τεχνικός μπορεί να είναι κάποιος και τι σημαίνει έχω καλύτερο βιμπράτο από κάποιον άλλο. 

    Δηλ. χρήσιμος ο Yngwie για να σε κάνει να μάθεις, αλλά πρέπει λίγο να ξεμάθεις μετά.  Γιατί αν ο καθένας πάει να παίξει σαν τον Malmsteen θα ακούγεται σαν Έλληνας με άπταιστη Αγγλική προφορά αλλά φτωχή σύνταξη. 

    That said, αυτό δεν θα με εμποδίσει να απολαύσω ένα live του, ή οποιουδήποτε σρεντά. Προσπαθούμε να καταλάβουμε τι είναι αυτό που μας συναρπάζει και τι μας απωθεί στις μουσικές και στα παιξίματα. 

     

    Που είδες υπερβολικό βιμπράτο στην σολάρα που πόσταρα? Δεν μετράμε παθη, ψυχές και μουσικότητα, τότε τι μετράμε? Μα αυτό ήταν το στάναρντ επιχείρημα των παλαιο-ροκάδων του 80 που αντι να σταματησουν λίγο το τροπάριο και να κάνουν αυτο που έκανε ο EVH και YJM άρχιζαν τα κουλά περι "ψυχής" και "πάθους" του κλάπτον, χέντριξ, α.... ξέχασα και ...... PAGE (lol) όταν αυτοί οι 2 (EVH/YJM) είχαν όσο όλοι οι υπόλοιποι και βάλε.

     

    Κατσε, τι ήταν εκείνο στο 0:50 με 0:51 απο το Bad Penny που σε μάγεψε είπαμε?

     

    Και πάλι θυμάμαι το στυλάκι μου την 1η φορά που μίλησα με τον 4 χρονια μικρότερο μου Σάμι (Αμίρι), κάπου στο 1990.

    - εγω (10 χρόνια ήδη ροκ κιθαρίστας) : τι έγινε ρε μεγάλε, είπαμε παίζεις κιθάρα?

    - σαμι : ΝΑΙ! 3 ολόκληρα χρόνια!

    - εγω : εχμμ και τι παιζεις?

    - σαμι : ritchie kotzen, vai, malmsteen, Diamond Darrell, Shawn Lane, Paul Gilbert, Jason Becker, Marty Freedman,...

    - εγω : φυγε απο δω ρε τσόγλανε!!

    - σαμι : χαχα αληθεια σου λεω

    - εγω : καλα θα ερθω να μου παίξεις για να πειστώ...

    - σαμι : οκ !!!

    (μετα απο λίγες μερες)

    - εγω (ζαλισμένος απο το παίξιμο του σάμι) : σάμι πως το παίζεις αυτο το ωραίο που κάνεις με την πένα σαν δοξάρι (όχι του page.... αλλά το sweep picking.....)

    - 2 μαθηματα μου έκανε όλα και όλα ο Σαμι. Δεν ξαναπήγα ποτέ σε δάσκαλο. Χωρίς τον Σάμι μάλλον θα έπαιζα ακόμα τα ελάχιστα που έπαιζα τότε και θα έβριζα και εγω μαζί σου τους σρεντερς.  (αν ήμουν γραμμενος εδω και δεν ειχα παρατησει την κιθαρα πριν 30 χρόνια)


  12. 5 hours ago, Πνοή και Νύξη said:

    Nαι αλλά το θέμα εδώ είναι η αντικειμενική κατά το δοκούν κρίση. Εγώ την έκανα όσον αφορά τον σρεντά  κιθαρίστα και θεωρώ οι περισσότεροι shredders αυτοαποκαλούνται shredders με μεγάλη δόση αυτογνωσίας και αυτοσαρκασμού ταυτόχρονα. Ότι, οκ, ναι παίζω παραπάνω πράματα γιατί έτσι μου αρέσει/τη βρίσκω με την υπερβολή. Ο Malmsteen έλεγε το less is more είναι μια μπούρδα. Οπότε έχω την αίσθηση ότι γνωρίζουν οι ίδιοι περί τίνος πρόκειται και που κατατάσσονται. 

     

    οκ αλλά απο το σόλο του ίνγκι που πόσταρα πιο πάνω (είναι απο τον 1ο δίσκο των Alcatraz 1983)  (αν το άκουσες) πες μου πόσα σόλο απο τους κλασικούς ροκάδες έχουν περισσότερο πάθος και ψυχή. Μην τα βαφτίζουμε όλα "σρεντινγκ" και καθαρίσαμε, οκ??

    Γιατί για το μέσο αυτι, ΚΑΙ Η ΜΟΝΤΕΡΝΑ ΤΖΑΖ ακούγεται ΕΠΙΣΗΣ ένα μάτσο ανούσιων γρήγορων ασυναρτησιών, στην οποία τα λάθη μπορεί και να χαρακτηριστούν "νεωτερισμοί"  ή αυτοσχεδιασμοί (ναι, η πλειοψηφία των ΜΗ μουσικών αυτό πιστεύει), αλλά βέβαια, ως προστατευόμενο είδος, οφείλουμε σεβασμό στην ιερή τζαζ, ενώ στον Ινγκι τα χώνουμε βαφτιζοντάς τον ως "σρεντερ".  Δεν πάει έτσι. Σρεντερ ειναι αυτός που δεν έχει τεχνικά προβλήματα, αυτός που δεν περιορίζεται απο την μυϊκή του μνημη να παίζει το ίδιο σόλο και το ίδιο ρίφ για 60 συναπτή έτη με συνέπεια. ΚΑΛΟΣ σρεντερ είναι αυτός που επιπλέον ξέρει να παίζει όμορφα πράγματα, που έχει αίσθηση, την αίσθηση του κοινού. (όπως ο Ουλι Ροθ και Βαν Χαλεν).

    • Like 4

  13. Φευγαλαία διάβασα τα ποστς περι Ρόρυ. Οκ. Ωραία τραγούδια, θαμένες μνήμες απο την εποχή της αθωότητας μας, θυμάμαι το Top Priotiry που είχα ξεκλέψει απο την ξαδέρφη μου κάπου στις αρχές του 80, τότε που δεν αρκούσαν 3 δευτερόλεπτα για να έχει κανείς πρόσβαση σε όλες τις μουσικές του κόσμου ανεξαιρέτως, και φυσικά και τους υπόλοιπους απο τους καλούς δίσκους του (γιατι έβγαλε και κάτι αλμπουμ τύπου against the grain που ελάχιστες φορές τα έπαιξα).

    Αλλες εποχές, άλλο μαζικό συναίσθημα, άλλες ΚΥΡΙΑΡΧΕΣ συνθήκες, άλλες κουλτούρες, άλλες συνήθειες, άλλα κυρίαρχα ρεύματα. Μιλάμε για τον απόηχο του 60, 70 , για μια μουσική η οποία αντιπροσωπεύει το επόμενο στάδιο απο την απόλυτη κυριαρχία της ειρήνης, της αγάπης σαν καθολικά προωθούμενες ιδέες. Οχι οτι τότε δεν υπήρχαν πόλεμοι και μίσος και ατομισμός, κτλ. Βεβαίως. Αλλά ΔΕΝ ΘΕΩΡΟΥΝΤΑΝ νορμάλ! Η νόρμα ήταν (απο ψηλά) ΑΓΑΠΗ ΕΙΡΗΝΗ. Μάλιστα πάνκ, αλλά και μέταλ το 80, ήταν απο τις πρώτες ενδείξεις αλλαγής της εποχής, απο τα σημάδια οτι τα καλά χρόνια της αγάπης σιγά σιγά τελειώνουν. (Και φυσικά αυτο αποδείχθηκε με τις τραγικές εξελίξεις απο 1991 μέχρι και σήμερα.)

    Και αν με ρωτήσετε, εννοείται, ποιός φυσιολογικός άνθρωπος δεν θα προτιμούσε εκείνο το "σύστημα" απο το σημερινό.

    Μήπως λοιπόν δεν μας φταίει η μουσική σήμερα (εμάς των 50 +- φεύγα), αλλά κάτι άλλο?


  14. 2 hours ago, Alter said:

    Ο μουσικός των social media και ο παραδοσιακός μουσικός που ασχολείται με μπάντες, παιξίματα κτλ, είναι δύο εντελώς διαφορετικά επαγγέλματα. Το όλο social media πακέτο, είναι εξαιρετικά προσοδοφόρο, καινούργιο και δυναμικό, αλλά και εξαιρετικά απαιτητικό και ανταγωνιστικό. Είναι μια μίξη μουσικού, επιχειρηματία, διαφημιστή, "τηλεοπτικού αστέρα", παραγωγού, κτλ. Τα μεγάλα κανάλια στο YouTube, Instagram, twitch κτλ έχουν ολόκληρη ομάδα πίσω τους συνήθως με εξαψήφιους προϋπολογισμούς και έσοδα.

     

    παρακολουθω συστηματικά τον SteveTerreberry (τον πάω με τα 1000) μαζί με Jared Dines και τους φίλους τους. Δεν νομίζω κανένας απο αυτούς να έχει σχέση ούτε καν με 5ψηφια νούμερα. Ειδικά τον SteveT τον πηγαινοφερνει η μάνα του με ένα hyundai accent του 1999, ενω πριν το σπονσοράρισμα απο την Kiesel έπαιζε με μια (και μόνη) Peavy.


  15. ωραίο φίλε ! το σολάκι τώρα :

    * έτσι οπως ξεκινάει είναι συνήθως όπως τελειώνουν τα τραγούδια , θυμίζει κλείσιμο και όχι αρχή

    * τεχνικά και ηχητικά και παικτικά μου άρεσε

    * το τελείωμα του σόλο κάπως άγαρμπο

    * μπορείς άνετα να του βάλεις λίγο περισσότερο πάθος

     

    τα drums μου άρεσαν, και καμια διπλομποτιά να έριχνες δεν θα έλεγα όχι 🙂

    • Ευχαριστώ 1

  16. 12 hours ago, sharpshooter said:

    offtopic αλλά είναι μουσειακού επιπέδου πλέον.

    Οι πιτσιρικάδες όταν τους λέω με τι μουσική ασχολούμαι με κοιτάνε σαν εξωγήινο😁 

     

    τα 2 παιδάκια μου μεγάλωσαν ανάμεσα σε 5 ηλεκτρικές, 1 ακουστική, 1 αρμόνιο, 1 πιάνο και 1 βιολί και ακούνε..... ΤΡΑΠ, ραπ, κτλ τι να λεμε τώρα....

    3 hours ago, Πνοή και Νύξη said:

    Φυσικά, δε λέω ότι είναι κακό, έχω παίξει BC Rich (και άλλες) ινδονησιακή (του χιλιάρικου) κι έπαθα πλάκα, πριν χαρείς το όργανο και το σκίσεις στο παίξιμο όμως, σου δημιουργείται ένα headscratching moment. Ινδονησία; Χιλιάρικο;

     

    εδω θίγεις τεράστιο κεφάλαιο. Καλύτερα να μην μπούμε σε αυτες τις λογικές γιατί θα γράφουμε σελίδες επι σελίδων.

    • Like 1

  17. 2 θέματα - αλήθειες εδω :

     

    1) με την σημερινή τεχνολογία - υλικά παράγονται κατα γενική ομολογία καλύτερα όργανα, ελαφρύτερα, εργονομικότερα, ανθεκτικότερα. Οκ σήμερα έχει πεθάνει ο Λίο Φεντερ και ο Επι Σταθόπουλο, τι να κάνουμε θαύματα? να τους φέρουμε πίσω να ευλογήσουν τους σχεδιαστες της Kiesel ή της Stranberg?

    2) το ροκ και η κιθαριστική μουσική μας έχει αφήσει εδω και καμια 15 χρονια, δεν μιλάω για θάνατο απαραίτητα αλλά σίγουρα για κώμα, οπότε οι κινήσεις αυτες απευθύνονται στους φτωχο μεταλάδες του 80 , οι οποίοι ως μετρίως αμοιβόμενοι μάνατζερς σήμερα μπορούν επιτέλους να ποζάρουν σαν το είδωλο της νιότης τους (Kerry King λέμε τωρα) στον καθρέπτη... Δεν νομίζω να κοιτάνε την σύνθεση των μετόχων και των διοικητικών συμβουλίων, κοιτάνε να πάρουν κάτι που θα μοιάζει και θα ακούγεται σαν "εκείνο".

    • Like 1

  18. Ενα σημαντικό πρόβλημα για εμάς τους ερασιτέχνες είναι η απουσία λαιβάδικων. Χρόνια πάω σε ένα μπαράκι στην Μεσογείων, στο Chill συγκεκριμένα, (είναι το μόνο με ροκ σε μια ακτίνα 5 χλμ απο εθνική άμυνα, το άλλο είναι το Roi στην Αγια Παρασκευή αλλά δεν το πολυ πάω), και εκει συχνά πυκνά γίνονταν και κανα λαιβ-άκι απο ερασιτεχνικά σχήματα επι το πλείστον. Ε όταν βρήκα τον ιδιοκτήτη στον δρόμο και τον ρώτησα για την φαση, αν θα γινόταν να παίξουμε και εμείς, μου είπε οτι σταμάτησε τα λάιβ, θέλει λέει άδειες, να μην μπλέξει.... οπότε θα απομείνουμε στην γωνίτσα μας να ακούμε για 1000στη φορά το purple haze, και με το shazam ανα χείρας μπας και βάλει και κανα άγνωστο και μας κάνει κλικ.

    Δεν υπάρχει δύναμη, ορμή, όρεξη, φρεσκάδα, διάθεση.

×
×
  • Δημοσιεύστε κάτι...

Τα cookies

Τοποθετήθηκαν cookies στην συσκευή σας για να είναι πιο εύκολη η περιήγηση στην σελίδα. Μπορείτε να τα ρυθμίσετε, διαφορετικά θεωρούμε πως είναι OK να συνεχίσετε.