Προς το περιεχόμενο

ez

Guru
  • Αναρτήσεις

    1.610
  • Μέλος από

  • Τελευταία επίσκεψη

  • Ημέρες που κέρδισε

    11

ez ήταν Μέλος της ημέρας 17 Μαρτίου

ez είχε την πιο δημοφιλή συμμετοχή!

7 Followers

Bio

Πρόσφατοι επισκέπτες προφιλ

Η εμφάνιση επισκεπτών είναι απενεργοποιημένη ή δεν έχετε πρόσβαση σε αυτή.

Συμμετοχή ez

Rock Star

Rock Star (3/4)

727

Φήμη

  1. Συχνά, διαβάζοντας για το ακατάβλητο πάθος των ορειβατών να πατήσουν στις ψηλότερες κορφές των βουνών του κόσμου μας – κι από κει να τον αντικρύσουν όπως ελάχιστοι έχουν καταφέρει, παραλληλίζω κάπως την προσπάθεια τους με κείνη των ηλεκτρικών κιθαριστών του πλανήτη. Όχι τυχαία, καθώς οι ιστορίες απογοήτευσης είναι αμέτρητες, αφού τελικά για πολλούς το όνειρο σταματάει μερικά μόλις μέτρα από την κορυφή. Προετοιμασία, αυτοσυγκέντρωση, πολλά έξοδα, άσκηση, εξοπλισμός, κάποιες φορές δεν είναι αρκετά για να πατήσεις το έδαφος που βρίσκεται κοντύτερα στον ουρανό. Κατά μια αντιστοιχία λοιπόν, κάτι παρόμοιο συμβαίνει και στους περισσότερους εξ ημών που λαχταράμε να παίξουμε με ήχους που θα μας θυμίσουν ακαριαία τους ήρωες μας. Ξοδεύουμε πληθώρα μετρητών αγοράζοντας όργανα και εφέ, μελετάμε ατέλειωτες ώρες και ακούμε (ελπίζω) ακόμα περισσότερες τραγούδια και ήχους, ψάχνοντας ένα κάποιο ιερό δισκοπότηρο. Συνήθως ξεχνώντας μερικές βασικές αρχές και κάνοντας λογικές ακροβασίες, τυφλωμένοι θα έλεγε κάποιος από το όνειρο μας. Υπάρχουν αλήθειες και ψέματα στην ιστορία, η καλύτερα, πραγματικότητα και φαντασία, παραμύθι – που λέμε συχνά μεταξύ μας. Για αρχή λοιπόν, να ξεκαθαρίσουμε πως ο βασικός ήχος του καθενός μας προέρχεται από τον ίδιο του τον εαυτό, την προσωπικότητα του, το τι έχει στο μυαλό του και το πώς τα δάχτυλα του αγγίζουν τις χορδές. Αυτό μπορεί να το ξεγελάμε που και που, παραμένει όμως η κύρια πηγή του ήχου μας. Κατά συνέπεια, όσο καλλιεργούμε τον χαρακτήρα μας και όσο εμπλουτίζουμε τις γνώσεις μας ως άνθρωποι, τόσο κοντύτερα πλησιάζουμε στο να αποδεχτούμε τη φύση μας και ν’ αγαπήσουμε τον ήχο μας. Κι αυτό δεν είναι καθόλου εύκολο, γιατί απελευθερώνοντας τη δική μας ψυχή και ματιά, βαθμιαία εκλείπουν οι σταθερές και οι συγκρίσεις, ανοίγεται ένας κόσμος που οφείλουμε να τον δεχτούμε, να τον ενδυναμώσουμε και να τον κάνουμε καλύτερο, όσο κι αν τούτος μοιάζει ελάχιστα η και καθόλου με όσα θέλαμε η πιστεύαμε. Αυτογνωσία ονομάζεται, και αποτελεί τον πλέον σίγουρο δρόμο για την καλλιτεχνική ισορροπία. Και αυτογνωσία δε σημαίνει συντηρητισμός, έλλειψη πειραματισμών, ορθολογική αντιμετώπιση της φιλοδοξίας, κυνισμός και ηττοπάθεια. Τουναντίον, πρέπει να ταϊστεί με το άνοιγμα κάθε παραθύρου και ανοίγματος του εσωτερικού μας κόσμου, αγγίγματος και γεύσης όλων εκείνων που θα μας κάνουν να τα πλησιάσουμε και θα τραβήξουν το ενδιαφέρον μας. Και όλα αυτά είναι ακίνδυνα; Αμφιβάλλω, δε θα μάθεις όμως ποτέ αν δεν περάσεις από κει. Αν είσαι τυχερός και ικανός, θα επιζήσεις ως λαμπερό πνεύμα, αν όχι, είτε θα κάνεις πίσω τρομαγμένος είτε θα πληγωθείς, κάποτε ανεπανόρθωτα. Στο ενδιάμεσο, φωλιάζουν κόσμοι που μπορούν να προσφέρουν ευτυχία στη ζωή, δεν είναι άσπρο μαύρο η διαδρομή, και, πολύ περισσότερο, το ταξίδι τελικά είναι κείνο που θα προσφέρει πληρότητα και συγκίνηση, και όχι η γραμμή τερματισμού. Άλλωστε, κάτι τέτοιο δεν υπάρχει στην πραγματικότητα. Νομίζετε πως κάποιος που πάτησε στο Έβερεστ θα σταματήσει ν’ αναζητά βουνοκορφές που δεν έχει επισκεφθεί; Ένας ακόμη λόγος που έκανα αρχικά τον παραλληλισμό του θρυλικού ταβανιού της γης με τον απόλυτο ήχο της ηλεκτρικής κιθάρας, είναι και ο ακόλουθος. Πέρα από την αναντίρρητα καθοριστική σημασία του παίκτη, υπάρχουν τα μέσα, ο εξοπλισμός που χρειαζόμαστε, πολύ η λίγο, προκειμένου να τραβήξουμε την ανηφόρα της εξερεύνησης. Όργανα, κιθάρες, ενισχυτές, ηχητικά εφέ. Αναρωτιέται κάποιος, γιατί κάτι να στοιχίζει Α και να κάνει μια δουλειά, και κάτι άλλο που κάνει την ίδια φαινομενικά εργασία να κοστίζει Α επί 10, 50, 100. Σωστά μεν αλλά όχι απόλυτα. Όπως λοιπόν όταν ανεβαίνεις το Έβερεστ απαιτείται εξοπλισμός, χρόνος και χρήμα, και παρόλη την ενδελεχή προετοιμασία και αφοσίωση μπορεί να βρεθείς 50 μέτρα από την κορυφή και να αναγκαστείς να γυρίσεις πίσω, έτσι και με τον ήχο. Αν σε γυρίσει ο καιρός, προσεύχεσαι κι ελπίζεις, αν όμως η αιτία είναι κάτι που δεν σκέφτηκες να πάρεις μαζί η δεν προετοίμασες σωστά, τότε θα πρέπει να ψάξεις να το έχεις την επόμενη φορά. Σχεδόν τα πάντα θα σε πάνε στο 90% της διαδρομής, εκείνο όμως που θα σε ανεβάσει στο τέρμα είναι αυτό το μικρό κομματάκι του παζλ, που –αλίμονο, κοστίζει πανάκριβα. Είτε μιλάμε για κιθάρα, είτε για πετάλια, ενισχυτές και μαγνήτες. Τα μεγάλα προβλήματα ξεκινούν όταν γευτείς αυτόν τον κόσμο και μαγευτείς από όσα προσφέρει. Τότε, πολύ δύσκολα επιστρέφεις εκεί που ήσουν. Κάπως σα να σου δώσουν να οδηγήσεις μια Φεράρι και μετά πρέπει να μπεις στο Φίατ για να γυρίσεις σπίτι. Και θα μου πεις, χρειάζομαι ένα πανάκριβο όχημα για να γυρίσω σπίτι μου, τα άλλα δε θα με πάνε; Σωστά, και ένα Όπελ και το λεωφορείο της γραμμής μια χαρά θα την κάνουν τη δουλειά, εσύ είσαι αυτός που θα αποφασίσει πως θα μετακινηθείς όμως. Δε σας κρύβω πως ζηλεύω πολύ εκείνους που δεν χρειάζονται τα πολλά και τα ακριβά και μεγαλουργούν με το τίποτα. Αληθινά τους θαυμάζω, σέβομαι όμως το πάθος και τη δίψα του κάθε συνανθρώπου μου και ομότεχνου μου, αρκεί να έχει ξεκαθαρισμένα στο μυαλό του προτεραιότητες και δυνατότητες. Οι αναβάσεις κάθε μορφής και είδους είναι πρόκληση, μεθύσι, ζωογόνος δύναμη, πεμπτουσία της ύπαρξης, απαιτούν όμως πολλά και δύσκολα. Γνωρίστε τον εαυτό σας, αφουγκραστείτε τα μύχια της ψυχής σας, μετρήστε τις δυνάμεις σας, εμπλουτίστε τις γνώσεις σας, μάθετε τα όρια σας, αξιολογήστε τις ικανότητες σας, διαλέξτε το σημείο που κάνει την καρδιά σας να πεταρίζει και ξεκινήστε την αναρρίχηση. Είτε είναι στα 50 μέτρα είτε στα 850, το ίδιο νικητές θα είστε, γιατί εσείς διαλέξατε τον στόχο και τον προορισμό. Καλό ταξίδι.
  2. Δεδομένου πως ο εμβολιασμένος έχει πιθανότητα να κολλήσει αλλά και εν αγνοία του να είναι φορέας του ιού και να τον μεταδώσει, είμαι μάλλον αντίθετος στους λεγόμενους covid free χώρους. Πέρα απο γενικότερες πεποιθήσεις - αντιλήψεις, έχουμε καεί με διχασμούς και αντιπαλότητες, ηρεμία, ενσυναίσθηση, ενημέρωση και πνεύμα λογικής θα βοηθήσουν απείρως περισσότερο απο απαγορεύσεις. Για παράδειγμα, δεν θα είχα κανένα πρόβλημα όσοι μπαίνουν σε μια συναυλία να το κάνουν με την επίδειξη αρνητικού τεστ 48άωρου.
  3. Robert Eugene Steinhardt (May 25, 1950 – July 17, 2021)
  4. Δεν τον παρακολουθούσα και φυσικά δεν έχω βαρύνουσα γνώμη για την καλλιτεχνική του διαδρομή, παραθέτω όμως κάτι που μου φάνηκε ενδιαφέρον σαν άποψη και ταιριαστό - όσο καταλαβαίνω - για την εικόνα του, απο τον Γιώργο Ζαμπέτα: «Ο Τόλης είναι γεννημένος θεατρίνος. Ανεβαίνει στην πίστα και την καταπίνει όλη. Γιατί η πίστα, όταν ανεβαίνεις, σου λέει: φάε με, για θα σε φάω. Να ξηγιόμαστε. Μεγάλος εργάτης ο Βοσκόπουλος, ο μεγαλύτερος».
  5. Μην ταράζεσαι, πάρε αυτό γιατί μάλλον σου χρειάζεται.
  6. Να σου πω, δεν έχω ιδέα για όλους αυτούς και το τι πρεσβεύουν και προωθούν, η κουβέντα γίνεται για τον γερο-Έρικ, εκεί εγώ βλέπω δυο πράγματα. Το ένα, έναν ηλικιωμένο ζωσμένο με απορίες και ερωτήματα για μια κατάσταση που και δυσάρεστη του είναι και ακατανόητη, πράγμα το οποίο συναντάται σε πάμπολλους συνανθρώπους μας, δικαίως κατα την ταπεινή μου άποψη, ειδικά στην Ελλάδα. Δεν είναι όλοι ψέκες που έχουν επιφυλάξεις γα την ιστορία και -κυρίως, την διαχείριση της κρίσης απο τις κυβερνήσεις. Ο Κλάπτον έχει λοιδωρηθεί κατά κόρον, κυρίως για την στήριξη στον φίλο του Βαν Μόρισον, και όχι τόσο για όσα λέει, κατά κανόνα με ευγένεια και χωρίς υστερικούς αφορισμούς (πράγμα το οποίο κάνει ο SF πιο πάνω και με λύπη μου είδα πως συμφωνείς). Το δεύτερο, την ίδια ώρα που η στάση του καταδείχνει έναν απίστευτα μπερδεμένο άνθρωπο, οι πράξεις του έρχονται να διαψεύσουν διάφορους χαρακτηρισμούς, αφού έκανε το εμβόλιο. Προσωπικά τον συμπονώ ως συνάνθρωπο, βίωσα μια παρόμοια εμπειρία που έχει αφήσει πίσω της κάποια αδιέξοδα για μένα, ίσως κάποια στιγμή αναφερθώ πιο αναλυτικά.
  7. Δεν έχω κανέναν λόγο ν'αμφισβητήσω τις πληροφορίες που μοιράζεσαι για το κανάλι/μέσο κλπ., απλώς να πω οτι εγώ είδα το επίμαχο σημείο (περι εμβολίων) αλλού. Ακόμα κι έτσι όμως, να αντιπαραβάλλω την σκέψη: που θα έβρισκε ο Κλάπτον (και ο κάθε Κλάπτον) φιλοξενία για να πεί τα όσα λέει; Σε αντιστοιχία, είναι σα να περιμένουμε συνέντευξη/παρουσίαση του Μιθριδάτη στον ΣΚΑΙ.
  8. Αυτό είναι μια τεράστια συζήτηση, σχηματικά και συνοπτικά να πω -αφού ξεκαθαρίσω πως έχω άλλη άποψη- οτι έχει σημασία ο πομπός και ο δέκτης αλλά και η συγκεκριμμένη κατάσταση που τους διακατέχει. Σκεφτείτε πόσες φορές λέμε μέσα μας (αλλά και έξω μας) πόσο μας αρέσουν η μας εκφράζουν δηλώσεις του τάδε η του δείνα, απλά και μόνο επειδή είναι "κατάλληλη" η στιγμή, κάποιες φορές φυσικά και γενικότερα και σε βάθος χρόνου. Προσωπικά αποδέχομαι και επικροτώ την στάση καλλιτεχνών να μιλάνε ελεύθερα και δημόσια για όσα πιστεύουν η νομίζουν, όσο κι αν κάποτε τα βατράχια κάνουν πάρτυ με όσα ακούγονται απο το στόμα τους. Κανείς δεν είναι υποχρεωμένος να γίνει ακόλουθος τους και πολύ περισσότερο ν' αγοράσει το υλικό τους εφόσον κρίνει ανάλογα. Αντίθετα ακριβώς με τις μαλακίες που γράφει ο SF, που δεν έχουν καμμιά απολύτως θέση σε συζητήσεις σοβαρών ανθρώπων και αξίζουν διαγραφής.
  9. Κάτι τελευταίο, που όμως επηρεάζει αρκετά την αίσθηση ενός οργάνου bolt on, είναι η γωνία του μπράτσου, καλό θα ήταν να δεί την κιθάρα κάποιος που ξέρει το ζήτημα, ίσως βοηθήσει.
  10. Ας φανώ ο "σπασίκλας" και να το "σοβαρέψω" λιγάκι. Καμμία μουσική η οποία ωθεί το σώμα σε κίνηση και χορό δεν μπορεί -εξ αντικειμένου- να θεωρηθεί "δροσερή". Να προσφέρει χαρά και ξενοιασιά ναί, δροσιά όμως όχι. Υπ' αυτή την έννοια, θα έλεγα πως κάθε μουσικό κομμάτι που μπορεί να μας απομονώσει απο καθημερινότητα, περιττές κινήσεις και οιουδήποτε τύπου ταραχή, θα μπορούσε να θεωρηθεί "δροσερό". Πιθανόν ένας δίσκος του Vangelis η κάποιου έργου κλασσικής μουσικής να πετύχαινε κάτι τέτοιο.
  11. Look through the fence as far as you can see the settlers built a town where our land used to be, every time I turn around they’ve taken something more and it leaves my heart trembling they’ll be at our door A Palestinian boy threw rocks at the fence I saw the soldiers take him we haven’t seen him since, every time you turn around they‘ve taken someone new and it leaves my heart trembling that it might be you
×
×
  • Δημοσιεύστε κάτι...

Τα cookies

Τοποθετήθηκαν cookies στην συσκευή σας για να είναι πιο εύκολη η περιήγηση στην σελίδα. Μπορείτε να τα ρυθμίσετε, διαφορετικά θεωρούμε πως είναι OK να συνεχίσετε. Κανονισμοί της σελίδας.