Προς το περιεχόμενο

ez

Guru
  • Αναρτήσεις

    1.669
  • Μέλος από

  • Τελευταία επίσκεψη

  • Ημέρες που κέρδισε

    12

Οτιδήποτε δημοσιεύεται από ez

  1. ez

    Van Morrison VS Covid-19

    Δεν διαφωνώ, καθόλου μάλιστα, είμαι biased όμως με τους δημιουργούς που εκφράζονται μέσα απο την τέχνη τους. By the way, αυτό δεν είναι δημόσιος λόγος, είναι τραγούδι.
  2. ez

    Van Morrison VS Covid-19

    Υπάρχουν κάποια βασικά προβλήματα στη συζήτηση του νήματος, όπως δυστυχώς συμβαίνει σε αρκετές περιπτώσεις. Το ένα είναι πως κατά κανόνα εκτιμούμε και κριτικάρουμε θεωρώντας πως γνωρίζουμε κάποια "απόλυτη" αλήθεια. Άλλο είναι όμως να έχουμε γνώμη και να την κουβεντιάζουμε κι άλλο να θεωρούμε τη ματιά μας στο πρόβλημα ως την αυταπόδεικτη βάση για οποιαδήποτε σχόλια. Ειδικά για την συγκεκριμμένη περίπτωση της πανδημίας, όπου πολλές παράμετροι ακόμα είναι άγνωστες και εξελισσόμενες. Το δεύτερο είναι πως κάποιος (πολύ συχνά ο SF, σόρυ μαν) έρχεται να κουρελιάσει απο την αρχή τα δεδομένα και, μολονότι είναι ένας έξυπνος και ευρύτατης παιδείας άνθρωπος, να χρησιμοποιεί αυθαίρετα προσβλητικούς χαρακτηρισμούς, να εικοτολογεί και αναπόφευκτα να προκαλεί τριβές και αντιπαραθέσεις. Δείτε το πρώτο του ποστ μετά το δικό μου στην αρχή. Ο Μόρισον λέει αυτά που λέει, είναι γραμμένα και δημοσιευμένα, δεν είναι Πετράκος, και παρόλο που συμφωνώ πως το "As I Walked Out" είναι το πλέον αδύναμο της τριάδας, τα τραγούδια της σειράς είναι υψηλού επιπέδου και συνάδουν με την πορεία του μέσα στα χρόνια. Ακόμα και το "No More Lockdown" που είναι σαν σύνθημα σε πανό, εκτός απο εξαιρετικό μουσικά και ερμηνευτικά, στιχουργικά αποτελεί ένα ακόμα τραγούδι διαμαρτυρίας και εσωτερικής αναζήτησης, αν θέλει κάποιος να το αποδώσει αποκλειστικά στις παρούσες συνθήκες είναι ελεύθερος να το κάνει, έτσι συμβαίνει με τα καλά τραγούδια. Κι εγώ διαφωνώ μαζί του, τις όποιες αντιρρήσεις του όμως τις εκφράζει κόσμια, "καλλιτεχνικά" θα έλεγα, χωρίς να υποβαθμίζει κανέναν. Το αν λαθεύει στις εκτιμήσεις του, μόνο το μέλλον θα το φανερώσει. Peace. "No more lockdown No more government overreach No more fascist police Disturbing our peace No more taking of our freedom And our God-given rights Pretending it's for our safety When it's really to enslave Who's running our country? Who's running our world? Examine it closely And watch it unfurl No more lockdown No more threats No more Imperial College Santas making up crooked facts No more lockdown No more pulling the wool over our eyes No more celebrities telling us Telling us what we'rе supposed to feel No more status quo Put your shoulder to thе wind"
  3. ez

    Van Morrison VS Covid-19

    Ο Βαν Μόρισον δημιουργεί αναταραχή με τις θέσεις του για την πανδημία και την διαχείρηση της απο τις κυβερνήσεις. Ο ίδιος καλεί ουσιαστικά τους ομότεχνους του σε ανυπακοή, κυκλοφορεί τρία νέα τραγούδια με αυτό το πνεύμα και δηλώνει: "I'm not telling people what to do or think, the government is doing a great job of that already. It's about freedom of choice, I believe people should have the right to think for themselves." Θεωρώντας πως το να παίζει κάποιος μουσική δεν είναι βιώσιμο πλέον, πως οι συνθήκες για συναυλίες είναι αποκαρδιωτικές αλλά και κατευθυνόμενες απο την κυβέρνηση, προχωράει ένα βήμα παρακάτω και απευθύνει κάλεσμα σε συστράτευση και αγώνα: "I call on my fellow singers, musicians, writers, producers, promoters and others in the industry to fight with me on this. Come forward, stand up, fight the pseudo-science and speak up." Τα τρία τραγούδια που ήδη υπάρχουν στο UTube κατά την άποψη μου είναι υπέροχα απο μουσικής και ερμηνευτικής πλευράς, κι επειδή δεν θέλω να φανεί πως στέκω αμέτοχος στην κριτική για την στιχουργία τους, λέω πως δεν διάβασα κάτι που να διαφωνώ στην ουσία του νοήματος, η για να το θέσω πιο χαριτωμένα, συμφωνώ περισσότερο με τα τραγούδια του παρά με τις δηλώσεις του. Παραθέτω τους στίχους για να κρίνετε μόνοι σας. Πάντως, πέρα απο οιαδήποτε αντίρρηση η διαφωνία, συμφωνώ 100% με μια φράση που γράφτηκε στα σχόλια κάτω απο το κλιπ: "The man's got balls" Well, well the birds in the the trees Know something we can't see. 'Cos they know, we were born, to be free. Don’t need the government cramping my style Give them an inch, they take a mile. Take you in with a phony smile, wouldn't you agree. The new normal is not normal, it's no kind of normal at all. Everyone seems to have amnesia, Just trying to remember the Berlin Wall. Some kind of new old ideology, With new psychology, But it's not for the benefit, Of you and me, no no no
  4. Για τους νεότερους ίσως είναι λίγο έκπληξη το πόσοι μουσικοί είναι αυτοδίδακτοι, είναι όμως κάτι πολύ συνηθισμένο. Ειδικά στη χώρα μας, δεν είναι πολλά τα χρόνια που τα διάφορα ωδεία σιγά σιγά άρχισαν να αφήνουν πίσω τους αρτηριοσκληρωτικές αντιλήψεις, μαζί με μια αυστηρή προσήλωση σε θέσφατα και απαγορεύσεις. Αυτό δεν βοήθησε καθόλου στο παρελθόν και πολλοί μουσικοί ενώ ήθελαν ενδεχομένως, όχι μόνον δεν σπούδασαν αλλά οδηγήθηκαν και σε εγκατάλειψη της τέχνης αυτής καθεαυτής. Ευτυχώς σήμερα τα πράγματα είναι διαφορετικά και οι στείρες προσεγγίσεις έχουν δώσει τη θέση τους σε πιο φιλοσοφημένες αναζητήσεις, πιστεύω είναι πλέον πολύ ενδιαφέρον και χρήσιμο για κάποιον που ξεκινάει να φοιτά σε κάποια απο τις εξαιρετικές σχολές στην Ελλάδα και το εξωτερικό. Πάντα ο δημιουργός και η προσωπικότητα του θα καθορίσουν του που και πως θα διοχετευτούν οι γνώσεις του - και όχι το αντίστροφο. Αυτό νομίζω είναι και μια παγίδα της σύγχρονης διδασκαλίας. Είναι πλέον τόσο έυκολη και γρήγορη η πρόσβαση σε αδιανόητα μεγάλο όγκο πληροφορίας που αργά η γρήγορα μπλοκάρει ο εγκέφαλος και αδυνατεί να ξεχωρίσει τα σημαντικά για τον καθένα. Αν πρώτα δεν διδαχθείς να έχεις άποψη και δημιουργική αίσθηση, ό,τι και να μάθεις δύσκολα θα σε βοηθήσει να σταθείς αξιοπρεπώς. Και αυτό χρειάζεται πολύ χρόνο, ακρόαση μουσικής και διαλογισμό. Ελάχιστοι στον σημερινό κόσμο τα διαθέτουν, σε αντίθεση με παλαιότερες περιόδους, το αποτέλεσμα κατα κανόνα δυστυχώς καταλήγει κολοβό, γεμάτο χάσματα που εμποδίζουν και την ολοκληρωμένη αντίληψη αλλά και την καλλιέργεια της κριτικής σκέψης. Νομίζω επίσης πως η συσώρευση γνώσεων - για πολλούς τουλάχιστον, περισσότερο αποσκοπεί στην ανάλυση/αποκωδικοποίηση του τι παίζουν και όχι στην ώθηση και εξέλιξη κάποιου δημιουργικού ταλέντου. Τίποτε δεν τάχει όλα, σαφώς. Ο ίδιος ο μουσικός όμως πρέπει να φροντίζει την ανάπτυξη του χαρακτήρα του σφαιρικά και πολυεπίπεδα προκειμένου να είναι ικανός να επιλέγει, σε κάθε στιγμή της διαδρομής του, όσο είναι δυνατό. Τέλος, να προσθέσω στην λίστα που δημοσίευσε ο ΟΡ κι έναν ακόμα κιθαρίστα που δύσκολα θα πίστευε κάποιος πως τυγχάνει αυτοδίδακτος, τον Robben Ford.
  5. Ο μαγνήτης της ΕΡΙ ποτε δεν θα ακουστεί όπως ένας καλός χαμπακερ - ό,τι και να του κάνεις, μπορεί να μην είναι πυρηνική φυσική οι μαγνήτες αλλά υπάρχουν λόγοι που κάποιος κάνει 20 Ε κι ο άλλος 150 Ε. Το ίδιο όπως σχεδόν στα πάντα, οι εξαιρέσεις υπάρχουν βέβαια αλλά είναι σπάνιες και στο τέλος εξαρτάται καθαρά απο το που θέλεις να φτάσεις και πόσο είσαι διατεθειμένος να το πληρώσεις, γιατί η γνώση που έρχεται απο την εμπειρία κοστίζει. Τόχω ξαναπεί, ένα κακό που έχει το "σπορ", είναι πως άπαξ και γευτείς τον καλό ήχο και την απόκριση που έχει στα δάχτυλα ένας καλός μαγνήτης, δύσκολα γυρίζεις πίσω. ΟΚ, θα παίξεις με οτιδήποτε, θα κάνεις τη "δουλειά" χωρίς προβλήματα (κι αυτό είναι πάντα το κύριο), πιθανόν να γουστάρεις κιόλας, αλλά τον καλό μαγνήτη - εφόσον έτυχε να τον δοκιμάσεις και να σου ταιριάζει - δεν θα τον ξεχάσεις ποτέ. Για την δική σου κιθάρα, αν θέλεις να ανέβει πραγματικά πολλά επίπεδα σε ηχητική απόδοση κι εφόσον μπορείς να διαθέσεις 70-80 Ε, θα κοιτούσα για έναν μεταχειρισμένο Seth Lover, αν και οι επιλογές σήμερα είναι αρκετές.
  6. Είπαμε, μεγάλη συζήτηση! Δεν διαφωνώ με όσα λες, αν και έχω την αίσθηση πως καλύπτουν σύγχρονες εκδοχές και αντιλήψεις, εγώ είμαι δεινόσαυρος old school, απο μέταλ δε σκαμπάζω...πάντως scooped vintage μαγνήτες κομματάκι δύσκολο να βρείς. Α! Το "εύκολη" πήγαινε καθαρά σε ζητήματα θορύβων κλπ., όχι ήχου.
  7. Μεγάλη συζήτηση...γεγονός είναι πως οι διπλοί μαγνήτες κάνουν πιο εύκολη τη ζωή των κιθαριστών, ειδικά όσων παίζουν με μεγάλες εντάσεις και χρησιμοποιούν πολύ παραμόρφωση. Και οι 3 έχουν παρόμοια προσέγγιση στο πεδίο αυτό, θέλουν τον "μεγάλο ήχο" να υποβόσκει και νάναι διαθέσιμος όταν και όσο τον ζητήσουν (σφυρίγματα, κράτημα νότας κλπ.). Χειρίζονται πολύ τα ποτς για να καθαρίσουν τον ήχο η να τον εκτοξεύσουν σε στρατοσφαιρικά κρατήματα/"δαγκώματα", επίσης έμαθαν να παίζουν τσιτώνοντας τους ενισχυτές για "ζουμί", άντε και χρησιμοποιώντας ένα rangemaster - tone bender (τα πετάλια κατέκλυσαν το σύμπαν αργότερα), αυτοί είναι εκείνοι που θα ενοχληθούν απο τους θορύβους των μονοπήνιων στο πάλκο, τους έχουν μέσα στ αυτιά τους, όχι εμείς που θα κριτικάρουμε "εκ του ασφαλούς" δουλεμένες και προσεγμένες ηχογραφήσεις εκ των υστέρων. Με παρόμοιο τρόπο παίζει και ο Σαντάνα, τον δρόμο τον έδειξε - άνοιξε ο Κλάπτον στο "Μπήνο", ακολούθησε πανστρατιά. Ήταν δίκαιο κι έγινε πράξη . Φυσικά και υπάρχουν εξαιρέσεις, όμως νομίζω πως κάπως έτσι διαμορφώθηκαν τα πράγματα.
  8. Ωραίο και ισορροπημένο είναι το σκοτεινό, το δοκίμασα κάποιες ώρες (στο σπίτι, όχι σε κινητό), τελικά έχω επανέλθει στο φωτεινό. Μου έχει συμβεί και με άλλες ιστοσελίδες, για κάποιο λόγο το σκούρο φόντο "μπερδεύει" τα πολλά χρώματα που προκύπτουν απο φωτ., εικόνες, γραμματοσειρές και τελικά μάλλον καταλήγει πιο δυσδιάκριτη η πληροφορία.
  9. Και λίγα λες. Όσο για το αν έπαιζε μπλουζ, τέτοιο παίζει συνήθως, δεν έχει παραδοσιακό χαρακτήρα βέβαια, ευτυχώς!! Το συγκεκριμμένο (όπως έχω δηλώσει στο παρελθόν), μαζί με τα σόλος του Μάρτιν Μπαρ στο Aqualung και του Μπομπ Νέλσον στο Adventures in a Yorkshire landscape (Be Bop Deluxe: Live) είναι απο τις κορυφαίες οργασμικές στιγμές της ροκ-μπλουζ κιθάρας, έχοντας ως κοινό παρανομαστή - και ιδιαιτερότητα - την αίσθηση του ανεκπλήρωτου, ακριβώς όπως το λες, εύχεσαι να μην τελειώσουν.
  10. Χαχαχαχχχχ...το έχω!! Φαντάσου πόσο το χρησιμοποιώ!! Γελάω δυνατά λέμε!
  11. Για να πω την αλήθεια, δεν θυμάμαι να παίξαμε κάποιο άλλο δικό του, ίσως κάνω και λάθος όμως.
  12. @fusiongtr, τα λάιβ επιτρέπονται, εφόσον φυσικά τηρούνται τα πρωτόκολλα ασφαλείας (αποστάσεις κλπ.)...ας μην επεκταθώ σχολιάζοντας τον γολγοθά των ιδιοκτητών προκειμένου να γίνουν εμφανίσεις, το κυνήγι για ελέγχους αλλά και την απελπισία των μουσικών και των σχημάτων που κινούνται στον δικό μας χώρο. @dimsonic, ο λόγος που δεν υπήρχε προβολή ήταν γιατί στο μαγαζί αυτό παίζουμε 2 φορές τον χρόνο παραδοσιακά, αυτή την φορά, λόγω των περιορισμών, ό,τι θέσεις υπήρχαν είχαν κρατηθεί απο νωρίς, οπότε ο φίλος που έχει τον χώρο δεν προχώρησε σε ευρύτερη κοινοποίηση, προφανώς για να αποφύγει συνωστισμό (φτου κακά)... Με την ευκαιρία, να ευχαριστήσω θερμά τον ΟΡ για τα καλά του λόγια, να διευκρινήσω πως όντως παίξαμε πολλά του Πήτερ Γκρην (όχι όμως το Green Manalishi), κι ένα ακόμα στο soundcheck για μας, το Need your love so bad (αν και όχι δικό του αυτό). Τέλος, να πω οτι το να παίξουμε 2μιση ώρες ζωντανά και ηλεκτρικά μπροστά σε τόσο καλοπροαίρετο κοινό, υπήρξε απίστευτα ζωογόνο και λυτρωτικό συναίσθημα.
  13. Συμφωνώ πως η ουσία του παιξίματος κάποιου ελάχιστα μεταβάλλεται με τα χρόνια. Οι γνώσεις πληθαίνουν, οι εμπειρίες συσσωρεύονται, η τεχνική αναπτύσσεται (τουλάχιστον για όσους ενδιαφέρονται), όμως ο παίκτης παραμένει σε μεγάλο βαθμό ο ίδιος. Προσωπικά, έχω ακούσει πολλά είδη και στυλ, κάποια προσπάθησα να αποκωδικοποιήσω (άλλοτε με σχετική επιτυχία και άλλοτε όχι), κάποια απλά τα ακούω για ευχαρίστηση και αναζήτηση. Πολλές φορές ακούω κάποιον συγκεκριμμένα πριν απο συναυλίες για να αντλήσω έμπνευση και διάθεση, ο κάθε μουσικός μπορεί να σε οδηγήσει σε διαφορετικό πλησίασμα στο υλικό σου. Ποτέ δεν σταμάτησα να παίζω και να προσπαθώ να βάζω νέα στοιχεία και φράσεις στο παίξιμο μου, χαίρομαι σαν μικρό παιδί όταν τα καταφέρνω. Ένα απο τα κορυφαία κοπλιμέντα που έχω ακούσει (κι ευτυχώς ακόμα το ακούω μερικές φορές) είναι πως κάθε φορά καταφέρνω να ακούγομαι φρέσκος σε ιδέες και εκτέλεση. Μερικές φορές το νοιώθω κι εγώ (σπάνια), ιδιαίτερα ευτυχές συναίσθημα αυτό. Θεωρώ οτι εξελίσσομαι, ναι, αν ποτέ σταματήσω να το αισθάνομαι μάλλον θα είναι το τέλος για μένα, και, ναι επίσης, η μουσική που ακούω πάντα με επηρεάζει σε μικρότερο η μεγαλύτερο βαθμό.
  14. Δεν καταλαβαίνω τίποτε, τι λέτε;; (σόρυ... )
  15. Δεν έχω διαβάσει για το πως παίζει ο Κάρλτον, απο εμπειρία όμως να καταθέσω πως τα sweet spots στον ήχο που μας τρελλαίνουν, κυρίως τα κατάφερα με 50s wiring και "δούλεμα" στα ποτς. Ανεξάρτητα με το ποια πετάλια κι ενισχυτή χρησιμοποιείς, με δεδομένο πως έχεις αξιοπρεπή κιθάρα με καλούς μαγνήτες, αυτός είναι ένας tricky και δύσκολος - όμως αποτελεσματικός - δρόμος.
  16. Έγραψα κάτι για τον Νίκο στο ΦΜ, το αφήνω κι εδώ σαν αποχαιρετισμό, μεγάλη στεναχώρια... ΓΙΑ ΤΟΝ ΝΙΚΟ Πριν κάποια χρόνια, διάβαζα μια συνέντευξη του Peter Hammill που εξηγούσε πώς αποφασίστηκε να ξαναφτιαχτούν οι VDGG. Έλεγε λοιπόν με το περίφημο βρετανικό φλέγμα, πως παλιοί φίλοι και συνεργάτες, πλέον συναντιόντουσαν μόνο σε κηδείες, για ν' αποχαιρετίσουν κάποιον αγαπημένο συνοδοιπόρο που πέθανε. Εκεί, ανάμεσα σε μνήματα και κυπαρίσσια, συνειδητοποίησαν οτι το τραίνο της ζωής τους όλο και λιγοστεύει τις στάσεις του για ν' ανέβουν κι άλλοι. Και πως ο τερματικός σταθμός δεν είναι πια τόσο αλαργινά. Και αποφάσισαν ν' αφήσουν κατα μέρος διαφωνίες και αντιπαραθέσεις και να ενωθούν εκ νέου κάτω απο την σκέπη της τέχνης, προστατευμένοι, δημιουργικοί και φιλιωμένοι, κι όσο τους πάει ο δρόμος, όσο αντέξουν. Δεν συμπαθώ τις νουθεσίες η τις παραινέσεις, σήμερα όμως θέλω να πω στ' αδέλφια τους μουσικούς, όσο μπορούν να ξεχνούν τις τυχόν αντιπαλότητες τους και να τιθασεύουν ματαιοδοξίες κι εφήμερες δόξες, ν' αγαπάν, να σέβονται και να τιμούν φίλους και ομότεχνους, να διαλέγουν, να συγχωρούν και να πορεύονται με πίστη στο όραμα και τη δύναμη τους, να γεύονται με πάθος και χαρά τους χυμούς της ύπαρξης και να υπερασπίζονται τα δίκια του ανθρώπου. Απόψε μαθαίνω για την αναχώρηση του Νίκου Σπυρόπουλου, η είδηση αυτή είναι που ξύπνησε τις θύμησες κι έγραψα τα παραπάνω λόγια. Λίγο μεγαλύτερος απο μένα στην ηλικία, ένας θεόρατης σημασίας μουσικός. Πρόλαβα να τον αγκαλιάσω και του εξομολογηθώ την αγάπη μου, όπως κάνω με κείνους που σμίλεψαν με το ταλέντο και τις πληγές τους το μονοπάτι της τέχνης για να μπορώ να βαδίζω του λόγου μου πιο εύκολα. Και μαζί όλοι οι μεταγενέστεροι μουσικοί. Χρωστάμε πολλά εμείς σε τύπους σαν τον Νίκο, κι ακόμα περισσότερα ο τόπος και ο πολιτισμός του, αλίμονο, η ψωροκώσταινα αυτούς τους έχει παρατημένους στην τύχη τους, να παλεύουν με θεούς και δαίμονες, να υμνούν φτώχεια και μοναξιά. Και να λάμπουν σαν το πολυτιμότερο πετράδι, λοξοκοιτάζοντας με περιφρόνηση την φτήνια και τη βρωμιά του πλούτου γύρω τους. Ο Νίκος είναι υπεύθυνος για την ύπαρξη ογκόλιθων στη μουσική της χώρας μας, είναι ένα πνεύμα που θ' αγαπάμε για πάντα, μια ψυχή που θα ζει εσαεί χάρη στην τέχνη του και την έμπνευση που χαρίζει ασταμάτητα στους νέους που ξεκινάνε τον δικό τους δρόμο. Είναι εκείνος ο δρόμος που αν αποφασίσετε να τον περπατήσετε, θα παρατηρήσετε στις άκρες του πεταμένα νάυλον ντέφια και θα αισθανθείτε πως τα ψόφια κέφια έμειναν πίσω, μακριά.
  17. Εξ όσων γνωρίζω, οι "εχθροί" μου, δεν μου μιλάνε καν. Όλοι οι υπόλοιποι είναι φίλοι μου, με άλλους συμφωνούμε περισσότερο, με άλλους λιγότερο, όμορφα, ανθρώπινα και φυσιολογικά. Όσο κι αν -όντως- ο γραπτός λόγος κάποιες φορές δημιουργεί λαθεμένες εντυπώσεις. Νάσαι καλά φίλε. Ε, όχι ακριβώς, μην μεταπηδάς στο άλλο άκρο, η αλήθεια είναι τυπωμένη, αν ψάξεις θα τη βρείς.
  18. Τελευταία έχω διαπιστώσει πως συμφωνώ σε αρκετά μαζί σου, η εσύ μαλάκωσες με τα χρόνια η εγώ συμβιβάζομαι με τη φύση του θηρίου μέσα μου. Πέρα απο πλάκα, σαφώς και δεν θα λυθεί το πρόβλημα της χώρας στο ΝΟΙΖ, γι αυτό επιγραμματικά να πω οτι πάγια πεποίθηση μου είναι πως το ψάρι βρωμάει απο το κεφάλι. Όσους κακοφορμισμένους κρίκους και να κόψεις απο πάνω σου έχοντας την ψευδαίσθηση πως βελτιώνεις την εικόνα, αργά η γρήγορα η μόλυνση εξαπλώνεται εκ νέου, αν δεν κοπεί ψηλά στο καθαρό μέρος της η αλυσίδα, στο τέλος θα πνιγείς. Μπορεί να είναι βολικό για μένα να θεωριτικολογώ εκ του ασφαλούς και να μην μπαίνω στο κάδρο των προβλημάτων και των καθημερινών αγώνων για βελτίωση βήμα βήμα, όμως, τόσο ξέρω, τόσο λέω. Φτωχός μπλουζίστας είμαι κι έμαθα απο τη μουσική που αγαπάω να μιλάω με γρίφους και παραβολές. Στο μυαλό μου, πάντα ο αντίπαλος είναι το κράτος και η κεφαλή του, οι κυβερνήσεις. Αν και όταν δω κάποια με καλές προθέσεις, θα την στηρίξω και θα φέρω την ευθύνη των επιλογών μου. Μέχρι τότε, θα μιλάω και θα γελάω με ανθρώπους που με ζεσταίνουν, άτομα, κύτταρα, ελπίζοντας πως κάποτε θα καταφέρουν να ενωθούν ως ένας αυτοτελής ενιαίος οργανισμός.
  19. Θα συνυπογράψω αυτό που γράφεις, για τα υπόλοιπα όμως περι "εύφορου αντιλόγου" δυστυχώς -πιστεύω- ανήκουν στην σφαίρα της ουτοπίας. Μπορει να αφορούν και να είναι σημαντικά για σένα και μερικούς ακόμη ομοίους σου, ακόμη και ευάριθμους "αντιπάλους", το ποσοστό όμως είναι τόσο μικρό που απελπίζει κάθε καλοπροαίρετο. Υπ' αυτή την έννοια, το σύστημα έχει νικήσει ακόμα μία φορά. Έθρεψε την αντιπαλότητα και οδήγησε στην οστρακοποίηση τους θιγόμενους, με όλα τα αρνητικά που προσδίδει το φαινόμενο, και πλέον παίζει εκ του ασφαλούς - όπως αμέτρητες φορές για αμέτρητα ζητήματα, ενισχύοντας έναν ταξικό στην ουσία πόλεμο και περιμένοντας την αναπόφευκτη φθορά των "εχθρών" ενώ ταυτόχρονα καλλιεργεί το μάνα της ιδιωτικοποίησης και των απανταχού φιλελλήνων επενδυτών. Καμμία ισορροπία, καμμία ειλικρίνεια, καμμία ουσιαστική διαβούλευση.
  20. Το κρομμύδι λέει, να το αφήσεις και να το εξελίξεις. Εύγε γενικά και ειδικά κι εντός εκτός και επι τα αυτά.
  21. Εγώ πάντως επηρεάζομαι. Ο καθένας έχει ιδιαιτερότητες, είναι όμως και μια ολότητα ταυτόχρονα. Πολλές φορές μου συμβαίνει μια συγκεκριμμένη πλευρά κάποιου να μου γκρεμίζει το όλον της ύπαρξης του. Αυτός είναι και ο λόγος που δεν ξανάκουσα Bob Brozman απο τότε που πέθανε. Το αόρατο χέρι της αγοράς μάλλον δεν το βλέπω, ίσως γιατί ακριβώς είναι αόρατο. Φυσικά και ο καθένας έχει τα όρια του, και λογικά αυτά ποικίλλουν. Αν είχα πάντως John Cruz κιθάρα, το πιθανότερο είναι πως θα την πουλούσα.
  22. Δεν διαφωνώ ουσιαστικά με αυτό που γράφεις, κατα την άποψη μου όμως την αξία των μαγνητών ΔΕΝ την ακούμε, την αισθανόμαστε στα χέρια μας. Όταν (και αν) έρθει η στιγμή που θα ζητήσεις -λόγω συνθηκών- κάτι παραπανω απο τον μαγνήτη να σου μεταφέρει στο χέρι, εκεί θα εκτιμήσεις το ψάξιμο και τα χρήματα που επένδυσες. Ψιλά γράμματα βέβαια είναι αυτά για τους περισσότερους, καταθέτω όμως και αυτή την παράμετρο.
×
×
  • Δημοσιεύστε κάτι...

Τα cookies

Τοποθετήθηκαν cookies στην συσκευή σας για να είναι πιο εύκολη η περιήγηση στην σελίδα. Μπορείτε να τα ρυθμίσετε, διαφορετικά θεωρούμε πως είναι OK να συνεχίσετε. Πολιτική απορρήτου