Προς το περιεχόμενο

Anonimos

Μέλος
  • Αναρτήσεις

    5.548
  • Μέλος από

  • Τελευταία επίσκεψη

Αναρτήσεις από Anonimos


  1. Με τα νέα στοιχεία που δίνεις, συνεκτιμώ ότι το πρόβλημά σου είναι προσωρινό. Δε θα χρειαστεί να γίνεις φούρναρης.

     

    Μένω μόνο στο σκέλος του ότι συχνά κάποιος νέος εργαζόμενος κοιτάει να δει μόνο τι θα πάρει αλλά όχι τι θα δώσει. Αυτό, είναι αλήθεια, και μάλιστα σε τέτοιο βαθμό που καταλήγει να έχει πλάκα μερικές φορές.

     

    Εγώ ο ίδιος έχω κάνει συνεντεύξεις για προσωπικό, όπου ο ενδιαφερόμενος/η έφευγε από το ραντεβού γνωρίζοντας πόσο θα αμοιφθεί (π.χ. 1000 ευρώ) αλλά μη-γνωρίζοντας τι θα χρειαστεί να κάνει (π.χ. να ξεσκατίζει άλογα) επειδή απλά ΔΕ ρώτησε.

     

    :):):):):):):):):):):):):):):):):):):):):):):):):):):):):)

     

    Και δε στο έγραψα εννοώντας όντως εσένα (άλλωστε δε σε ξέρω), αλλά κυρίως για να σε προϊδεάσω για το ότι σε αυτές τις περιπτώσεις πρέπει πραγματικά να προσέχει κανείς την εικόνα που εκπέμπει προς τα έξω, διότι και των εργοδοτών τα μάτια έχουν δει πάαααααρα πολλά.

     

    :)

     

     


  2. Σε συνέχεια του χθεσινού μου σχολίου, παρέχω τις παρακάτω εξηγήσεις:

     

    α) Το σκεπτικό του αρχικού ποστ στηρίζεται στην - ψευδή - αντίληψη ότι η ζωή στην επαρχία είναι ευκολότερη απ' ότι στην Αθήνα. Αυτό, απλώς δεν ισχύει για δύο λόγους. Πρώτον, η επαρχία έχει προ-πολλού γίνει "Αθήνα" σε όλους τους σημαντικούς τομείς. Δεύτερον, οι χειρωνακτικές εργασίες απαιτούν λίγο ύπνο και καλή φυσική κατάσταση και ειδικές γνώσεις. Δεν αρκεί το να έχεις συχαθεί την Αθήνα, για να γίνεις αρτοποιός.

     

    β) Το αρχικό ποστ καταγγέλει τις δυσκολίες που υπάρχουν σε ζητήματα όπως η ανεύρεση εργασίας.. αλλά για ποιον υπάρχουν αυτές οι δυσκολίες; Είσαι 26 ετών πτυχιούχος, μηχανικός, λαδέμπορας, προγραμματιστής, γραφίστας; Μήπως είσαι απλά ανειδίκευτος; Αν ναι - και αυτό υποπτεύομαι - τότε επιβεβαιώνω ότι η Ελλάδα των επομένων ετών θα γίνει κόλαση για τους ανειδίκευτους κάθε ηλικίας, οπότε η λύση δεν είναι να πας να κάνεις τον αρτοποιό (το οποίο απαιτεί γνώσεις απίστευτες), αλλά να στρωθείς να μάθεις κάποια δουλειά.

     

    γ) Προσωπικά εκνευρίστηκα με την "καταγγελία" ότι κάποιος σε είχε στη δουλειά του για ένα μήνα και δεν σε προσέλαβε. Παραδέχομαι, όσο και αν ακούγεται αντιπαθές, ότι ούτε εγώ θα σε προσλάμβανα, διότι το σκεπτικό σου χαρακτηρίζεται από το "τι θα πάρω" και όχι το "τι θα δώσω". Βέβαια, απ' την άλλη εγώ δεν θα σε κράταγα ένα ολόκληρο μήνα, να σου κόψω τη τύχη... θα στο έλεγα τη δεύτερη μέρα.

     

    δ) Τα καλά νέα : όπως σου είπε και κάποιος άλλος ΕΙΣΑΙ ΝΕΟΣ. Άρα, όλα αυτά μπορείς να τα αλλάξεις για τον εαυτό σου. Λίγη δουλειά χρειάζεται και λίγη περιφρόνηση προς απαξιωμένες θεωρίες (ελπίζω ότι δεν πιστεύεις πραγματικά ότι κάποιος θα σου έδινε ντομάτες για να πάρει ψωμί, και μάλιστα στο χωριό... από κάτι τέτοια φαίνεται ότι δεν ξέρεις ντιπ για την αγροτική ζωή). Το μέλλον είναι δικό σου, αρκεί να βγάλεις το σκούφο του φούρναρη...

     

    Φιλικά...

     

     


  3. Άρα λες να μην πληρώσουμε ένα κομμάτι από αυτά που χρωστάμε. Με μπέρδεψες.

     

     

    Έχω την εντύπωση πως ούτε εσύ διαβάζεις το τι γράφεται (τουλάχιστον δεν διαβάζεις καλά) μιας και αυτό προσπαθώ να κάνω κατανοητό εδώ και 13 σελίδες.

     

    Επίσης ενας τρόπος για να επιτευχθει το β είναι να μην συμβεί το α

    Να τα πληρώσουμε, ακριβά κιόλας για να "μάθουμε" να μην κάνουμε λάθη.

    Αυτο που είπα εγω και κάποιος άλλος να "επαναπροσδιοριστούμε"

     

    Διαβάζω πολύ καλά, απλώς όταν εγώ λέω "πληρωμή λαθών" δεν αναφέρομαι μόνο στα λάθη της Ελλάδας, αλλά και στα προσωπικά μας λάθη, όχι απαραίτητα οικονομικού χαρακτήρα.

     

     


  4. Να πληρωνει ο καθενας ομως αυτο που του αναλογει ε?

    Οχι αλλος γαμαει, αλλος  πληρωνει

     

    Και όμως, πολύ-πολύ συχνά, άλλος πληρώνει και άλλος φταίει.

    Δεν έχεις ακούσει το περιβόητο "αμαρτίες γονέων παιδεύουσι τέκνα".

    Ή νόμιζες ότι είναι αστείο;

     

    Το παρήγορο είναι ότι μέσω αυτού του μηχανισμού, μερικές φορές δεν πληρώνεις εσύ τις κουταμάρες σου, ή - τουλάχιστον - δεν τις πληρώνεις αμέσως.

     

     


  5. Είναι εντύπωσή μου ή (σχεδόν) κανένας σας δε διαβάζει αυτά που γράφονται;

     

    Κατ' αρχήν Νικόλα, Χρόνια Πολλά.

     

    Κατά δεύτερον, αυτά που γράφει ο Μισέλ, είναι απλά έξυπνες διατυπώσεις ενός παλιού θεωρήματος, το οποίο μπορεί να περιγραφεί ως εξής : "μπορώ να κάνω μαλακίες τη Δευτέρα και να ΜΗ τις πληρώνω τη Τρίτη;".

     

    Με άλλα λόγια, όλοι θα θέλαμε να ξεκινήσουμε τη ζωή μας από την αρχή, απαλλαγμένοι από την υποχρέωση να πληρώσουμε τις συνέπειες των λαθών (δικών μας, των γονέων μας, των παιδιών μας) αλλά αυτό ΔΕ γίνεται. Αυτός είναι θεμελιώδης νόμος του σύμπαντος κόσμου, και μόνο άτομα με συμπλέγματα παλιμπαιδισμού (ή όντως παιδιά) το εύχονται.

     

    Οι υπόλοιποι, απλά ευχόμαστε δύο πράγματα: α) η πληρωμή να γινει με όσο γίνεται ευνοϊκότερους όρους και β) να μη συνεχίσουμε να κάνουμε τα ίδια λάθη, διότι δεν είναι σίγουρο ότι την επόμενη φορά θα έχουμε να τα πληρώσουμε.

     

    Μπορεί να είναι δύσκολο (στον καθένα μας) να σταματήσει να λέει ψέμματα, αλλά υπάρχει κάτι πολυ πιο εύκολο: να σταματήσουμε να ακούμε ψέμματα και να αρχίσουμε να γειώνουμε αυτούς που τα λένε.

     


  6. Μιχάλη, ξέρεις γιατί κάτω από την υπογραφή σου, βάζεις και την ηλικία σου;

     

    Το κάνεις διότι ήδη υποπτεύεσαι ότι στο μέλλον θα χρειαστεί να αλλάξεις απόψεις και να απαλλαγείς από αυτό το καταγγελτικό ύφος. Απλά, δεν ξέρεις αν θα χρειαστεί να το κάνεις επειδή η κατάσταση θα έχει όντως αλλάξει, ή αν θα έχεις αλλάξει εσύ προς το χειρότερο.

     

    Ότι από τα δύο και αν συμβεί, να είσαι προετοιμασμένος.

     

     


  7. Σε σχέση με το σχόλιο μου στο οποίο αναφέρθηκα στον Τόμαν, το ζουμί είναι να κατανοηθεί ότι ΔΕΝ αναφέρομαι στον Τόμαν, αλλά σε εμάς.

     

    Οπωσδήποτε μίλησα για ΑΤΥΠΗ διαφήμιση, διότι πιστεύω απολύτως ότι ΟΥΤΕ οι αναγνώστες, ούτε η διαχείριση του φόρουμ χρηματίζεται (ή χρηματιζόταν) για αυτή τη διαφήμιση, κάτι που - αν συνέβαινε - δε θα μιλούσα για ΑΤΥΠΗ.

     

    Το σχόλιο μου είχε ακριβώς το ίδιο περιεχόμενο με το "Επιτέλους.. φτωχοί" που εκθειάστηκε, απλά ήταν προσαρμοσμένο στις πολύ τοπικές μας συνήθειες. Όλα όσα διαπίστωσα είναι γνωστά σε όλους τους συμμετέχοντες, ακόμη και αν τα αξιολογούν διαφορετικά.

     

     


  8. Δεν μου φαίνεται εσύ και γω να παίξαμε στο χρηματιστήριο τα αποθεματικά των ταμείων ;)

     

    Όχι, τα έπαιξαν οι διακοματικές επιτροπές που διοικούν τα ταμεία, με τη σύμφωνη υπογραφή όλων των μελών τους, χωρίς την οποία δεν θα ήταν δυνατόν να συμβεί αυτό. Αυτές οι επιτροπές απαρτίζονται από μέλη όλων των ενδοκοινοβουλευτικών κομάτων.

     

    Επειδή - εγώ και εσύ - πιστεύαμε ότι ενώ στέλνουμε τέτοιους ανθρώπους σε τέτοιες νευραλγικές θέσεις εξουσίας, δεν έχει και τόση σημασία, εφ' όσον μπορούσαμε να αγοράζουμε ότι γουστάραμε, έχουμε το δικό μας μερίδιο ευθύνης για το ότι παίχτηκαν τα χρήματα στο χρηματιστήριο, μία πράξη απολύτως νόμιμη, όπως μάλλον θα ξέρεις.

     

     


  9. Aγαπητέ ανώνυμε, το ότι κάποιος είναι ηλίθιος και αγοράζει παραπάνω από αυτά που μπορεί, δεν κάνει κακό στην αγορά, στον εαυτό του κάνει. Η αγορά κινείται από αυτές τις λογικές. Μην τα μπλέκεις.

     

    Ακριβώς. Ο έλληνας έκανε κακό στον εαυτό του.

    Το ίδιο λέμε.

     

    Αλλά, απ' την άλλη, δεν μπορείς να κάνεις κακό στον εαυτό σου χωρίς να υπάρχουν επιπτώσεις σε κάποιους άλλους γύρω σου, εφ' όσον ζεις σε μία κοινωνία.

     

     


  10. συμφωνώ για τα καταναλωτικά αλλά

    συγνώμη αλλα αυτά τα θεωρώ τελείως άσχετα με τη δημοσιονομική κρίση. Τώρα αν εξυπηρετούν στο να καλλιεργούν ενοχές ώστε να θεωρήσουμε δίκαιη την τιμωρία μας :) , άλλο θέμα.

     

    Δηλαδή, η νοοτροπία των πολιτών μίας χώρας και η αίσθηση μέτρου στο τι και πως καταναλώνει, δεν έχει σχέση με τα δημοσιονομικά της; Κάνεις πολύ μεγάλο λάθος, και τεχνοκρατικά μιλώντας (ρώτα την τρόϊκα που λέει και ο Γ.), αλλά κυρίως ηθικά: κάθε νοικοκύρης ξέρει ότι πρέπει να ασκεί κάποιον έλεγχο στις δαπάνες του, χωρίς απαραίτητα να στερεί από το νοικοκυριό του τα απαραίτητα.

     

    Λυπούμαι, αλλά δεν θεωρώ απαραίτητο, ένας μουσικός που δεν έχει κάνει τίποτε άλλο στη ζωή του από το να παίζει σε φοιτητές-φίλους του, ότι χρειάζεται να έχει δώδεκα κιθάρες, και να αδημονεί για τη δέκατη τρίτη.

     

    Επίσης, εγώ δεν είπα ότι φταίει ο Τόμαν. Απλά, έχει γίνει σύμβολο αυτής της νοοτροπίας που επικρίνω, σε τέτοιο βαθμό ώστε (από κάποια φάση και μετά) είχαμε ανθρώπους που είχαν αποφασίσει από που θα αγοράσουν (από τον Τόμαν, φυσικά) πριν ακόμη αποφασίσουν ΤΙ θα αγοράσουν (άρα και το κατά πόσον τους χρειάζεται αυτό που σκέπτονται να αγοράσουν).

     

    Το search είναι πάντα εκεί, για όποιον αμφιβάλλει.

     

    :)

     

     


  11. Επειδή πάντως τα λέμε όλα (και καλά), να σας κάνω μία παρατήρηση: τέτοιο όργιο αμετροεπούς αντίληψης για την αγορά και τη χρήση μουσικών οργάνων, όπως αυτό που παρατήρησα στα χρόνια που συμμετέχω στο noiz, πραγματικά ΔΕΝ υπάρχει.

     

    Τι να πρωτοθυμηθώ;

     

    Την ανάγκη για κουρδισμένα ξύλα και κιθάρες με επταπλάσια αξία της πραγματικής;

    Τη συλλογή κιθαρών που φωτογράφιζαν και έδειχναν διάφοροι, και νόμιζες ότι βλέπεις το δωμάτιο του gilmour λίγο πριν μπει η καθαρίστρια;

     

    Το ότι είχε θεωρηθεί φυσιολογική η παρανοϊκή τιμή της Korg για το Oasys και ότι τσακώθηκα όταν έγραψα πως δεν είναι με τα καλά τους αυτοί που ασχολούνται;

     

    Τις δεκάδες φορές που υπέδειξα ότι υπάρχει απίστευτη αναντιστοιχία ανάμεσα στις αγορές μουσικών οργάνων και τη χρήση τους (όπως αυτή καταγράφεται από τα αποτελέσματα που παρουσιαζόντουσαν.. ή μάλλον, δεν παρουσιαζόντουσαν);

     

    Τις διαρκείς μου διαμάχες για να καταδείξω πόσο ελεεινή είναι η κλοπή πνευματικής ιδιοκτησίας (software και μουσικής) και ότι θίγει τα οικονομικά συμφέροντα των καλλιτεχνών;

     

    Το ΟΡΓΙΟ που έχει γίνει για άτυπη διαφήμιση των τιμών του Τόμαν (εις βάρος βέβαια, όλων των ελλήνων εμπόρων, δικαίων και αδίκων); Θυμάμαι ακόμη τη χλαπάτσα που έφαγα όταν πρωτοειδοποίησα ότι αυτό θα οδηγήσει σε ΦΤΩΧΕΙΑ (το search θα σας το αποκαλύψει, αν ασχοληθείτε να το ψάξετε).

     

    Όχι ότι εγώ δεν έχω κάνει τις βλακείες μου: συγκεκριμένα έχω αγοράσει ΟΛΟ σχεδόν το μουσικό λογισμικό της τελευταίας πενταετίας, ενώ δεν το χρειαζόμουν... αλλά τα γράφω αυτά μπας και (εκτός από το να λέμε πόσο φταίνε οι πολιτικοί) κοιτάξουμε και λίγο τα χάλια μας τα μαύρα, που καταφέραμε να αναγάγουμε σε καταναλωτικό βίτσιο την αγάπη μας για τη μουσική.

     

    Έτσι δεν είναι;


  12. Γύρος 11 (από χοιρινό)

     

    Το να υπάρχει αλητεία στη ζωή σου βοηθάει στα cohones της μουσικής σου και μας (τουλάχιστον εμένα) αρέσει ως παραμύθα.

    Από την άλλη είναι πλείστα όσα τα παραδείγματα μεσοαστών που δημιούργησαν μουσική αναφοράς στο ιδίωμα που αφηρημένα ονομάζουμε rock.

     

    "Αφηρημένα" ή "διευρυμένη";

    Αν υπάρχουν Clash (και ίσως, ακριβώς επειδή υπήρξαν) μπορούν να υπάρξουν Magazine, άρα μπορούν να υπάρξουν και πολλοί άλλοι.

     

    Εδώ (στη χώρα μας) έχουμε την προσπάθεια να υπάρξουν οι "αφηρημένα" οριζόμενοι, χωρίς ποτέ να έχουν υπάρξει οι πρώτοι - όχι ως μουσική αξία, αλλά ως λαϊκή αξία.

     

    Δεν είναι δυνατό να καίγεται το φυλοκάρδι μας και να υπάρχει άνθρωπος που να προτείνει κάποια "έξοδο" στο στοχασμό της μπάμιας που μεταμορφώνεται σε κρουασάν, διότι - όπως ξέρουμε όλοι - αυτό δεν υπάρχει.

     

    Εδώ (στη χώρα μας) έχουμε διαρκώς προσπάθειες για αποδεκτή από το πολύ κόσμο μουσική, χωρίς ίχνος λαϊκών ερεισμάτων... είναι φριχτό.

     

     


  13. Πάντως... κάθε φορά που υπάρχουν (ή φαίνεται να υπάρχουν) αξεπέραστα κοινωνικά / οικονομικά / πολιτικά προβλήματα, το καλλιτεχνικό μας κονκλάβιο (δηλ. οι ντόπιοι "καλλιτέχνες") καταφεύγουν στον.... σουρεαλισμό...!!!!

     

    Είναι μάλλον άλλο ένα δείγμα της ανικανότητας του ντόπιου καλλιτέχνη να τοποθετηθεί σωστά απέναντι στο κόσμο γύρω του... ένα περίεργο είδος σακατέματος γα το οποίο (μεγάλη πλάκα), αισθάνεται υπερήφανος κιόλας..

     

    Το θυμήθηκα ακούγοντας το φοβερό στίχο "αν ήταν οι μπάμιες κρουασάν", ντόπιου έντεχνο-χαριτωμενο-τσαχπινο-γαργαλιάρη, καθώς και τα "μπουαλάζ" στους στίχους της Πλάτωνος τη δεκαετία του '80 αλλά και πολλούς-πολλούς άλλους.... απίστευτο...

     

    Επίσης, έναυσμα μου έδωσε η παρατήρηση του Nikolas... την οποία διαβάζω ως "μα γιατί μιλάμε γι' αυτά τα πεζά θέματα, ενώ μπορούμε να ομιλούμε για τέχνη"... αλλά παράλληλα θυμήθηκα και την πάγια πεποίθησή μου ότι δεν υπάρχει ροκ στην Ελλάδα (στις χώρες που υπάρχει ροκ, όταν υπάρχουν κοινωνικά και οικονομικά προβλήματα, υπάρχει άνθηση και βουτιά στα βαθειά εκ' μέρους των τραγουδοποιών).

     

     

    Μερικές πρωϊνές σκέψεις λοιπόν, έτσι για να μη λέτε ότι λέμε τα ίδια και τα ίδια....

     

     


  14. Μοιάζουμε λίγο με εκείνη τη γνωστή (ασιατικής προέλευσης) ιστορία, όπου δέκα τυφλοί έρχονται στη πλατεία του χωριού για να "δουν" ένα ελέφαντα. Χωρίς την όρασή τους, απλά αγγίζουν διάφορα τμήματα του τεράστιου ζώου και μετά συζητούν περιγράφοντας αυτό που εμπειράθηκαν: άλλος λέει ότι μοιάζει με φίδι, άλλος λέει ότι μοιάζει με γουρούνι, άλλος λέει ότι μοιάζει με... και τελικά συνθέτοντας τις εντυπώσεις τους καταλήγουν σε μία "εικόνα" του ελέφαντα.

     

    Οι νέοι (ως επί το πλείστον) άνθρωποι που συμμετέχουν στο noiz, είναι δικαιολογημένοι να έχουν απορίες σε σχέση με όσα ακούν για την οικονομική κατάντια της χώρας, αλλά επίσης είναι δικαιολογημένοι να απαιτούν από τους μεγαλύτερους του φόρουμ, την ΑΛΗΘΕΙΑ - σε τελευταία ανάλυση, αν έχεις πάει 45 ετών και δεν έχεις καταλάβει τι γίνεται.. μάλλον δεν θα καταλάβεις ποτέ.

     

    Π.χ. ας ειπωθεί ότι η ύπογεννητικότητα στη χώρα δεν σχετίζεται με την οικονομική ευμάρεια των πολιτών - αντιθέτως, όσο πιο "πλούσιοι" γίνονταν οι έλληνες (μετά το '81) τόσο περισσότερες γινόντουσαν οι ανεπιθύμητες κυήσεις, άρα και οι εκτρώσεις, άρα και οι λιγοστές γεννήσεις παιδιών. Δεν είναι θέμα του αν έχεις χρήματα μόνον, είναι θέμα του που ακριβώς προτιμάς να δαπανάς τα χρήματα που έχεις, και πως ακριβώς προτιμάς να επενδύεις το χρόνο σου.

     

    Περιβεβλημένη με διάφορες δικαιολογίες, η απαξία προς το να κάνει κάποιος/α οικογένεια, είναι η πρωτεύουσα νοοτροπία στους περισσότερους έλληνες - τι κρίμα που τώρα δεν θα υπάρχουν χρήματα για διακοπές και εραστές...

     

    Θα σας πω και άλλα αν υπάρχει εύφορο έδαφος.

     

     


  15. Αντιπαραθέτεις δε ατυχή παραδείγματα πολιτικών. Μονομερώς.  ;)

     

    Εσύ το κάνεις, όχι εγώ. Αναφέρθηκα και στα δύο ενδο-κοινοβουλευτικά κόματα της αριστεράς, με διαστυρώσιμα και πρόσφατα παραδείγματα. Αντίθετα, εσύ επιδίωξες (όπως συνήθως κάνουν οι αριστεροί) να αντλήσεις κύρος για την αριστερά μέσω του επαίνου για ενέργειες που γίνονται από αριστερούς σε... άλλες χώρες ή από περιστατικά του παρελθόντος.

     

    Θεώρησα υποχρέωσή μου να θυμίσω ότι κανείς δε ξεγελιέται πλέον.

     

     

     


  16. Η επίδραση της αριστερής σκέψης και θεωρίας και ακόμα περισσότερο οι αγώνες και τα ποτάμια αίμα που έχυσαν και χύνουν σε μήκη και πλάτη του κόσμου (και είναι μια αλήθεια αυτή όσο κλισέ και αν ακούγεται) δεν κρίνονται με βάση κάποιους αστείους παρωχημένης αντίληψης ανθρώπους οι οποίοι εκλέγονται στο κατω - κάτω ή όπως ειπώθηκε βάσει κάποιων λάθος εφαρμοσμένων θεωριών. Μην αρχίσουμε τα σαχλά του στυλ "πάενε αλλού ρε" γιατί την αντίστοιχη σαχλαμάρα μπορούν να πουν και οι άλλοι.

     

    Στο χώρο της ελληνικής αριστεράς υπήρχαν ανέκαθεν άνθρωποι που ακτιβολούσαν μία σοβαρότητα που απλά απουσιάζει (ή καταλύεται) από τη φαυλότητα στη συμπεριφορά των πάλαι-ποτέ δεξιών. Όμως, αυτή η εικόνα του ατσαλάκωτου ιδεολόγου που έχει αρχές και πολιτικό όραμα και βαθειά κατανόηση για τους συντρόφους του, δεν ατύχησε ποτέ να δοκιμαστεί στην αρένα της εξουσίας.

     

    Ή αλλιώς - όποιος είναι έξω από το χορό, πολλά τραγούδια ξέρει. Ο Σαββόπουλος είχε γράψει το στίχο "στη φοιτητριούλα που σ'έχει ερωτευτεί, θα σε καταγγείλω πονηρέ πολιτευτή, τζάμπα χαραμίζει θα πάω να της πω, τον νεανικό της και αγνό ενθουσιασμό", κάνοντας τραγούδι κάτι που - από τη δεκαετία του 80 κιόλας - αποτελούσε κοινό τόπο: ότι η προσωπική γοητεία μερικών ανθρώπων της αριστεράς, απλά κρύβει το άγρια φασιστικό πολιτικό τους όραμα. Μόλις πριν ένα-δύο χρόνια, ερωτηθείς ο κ. Αλαβάνος για μερικές αηδιαστικές δηλώσεις βουλευτή του (ραδιοφωνατζή) κοίταξε άγρια τη νεαρή δημοσιογράφο που επέμενε, λέγοντάς της ότι "δε με ενδιαφέρει", θυμίζοντας ποια ΑΚΡΙΒΩΣ είναι η αντίληψή του για τη Δημοκρατία.

     

    Και ποιοι ακριβώς είναι οι "άλλοι"; Σε ποιους θα πούνε "να πάνε αλλού"; Και πότε ακριβώς θα το κάνουν; Όταν πάρουν την εξουσία; Όταν κλέψουν την εξουσία;

     

    Η κα. Κανέλλη (καταγγελθείσα προ ημερών από τον οικονομικό αναλυτή του Alter σε ζωντανή μετάδοση) ότι η ίδια ευθύνεται για το κλείσιμο του εργοστασίου της Πιρέλι στη Πάτρα, αφού έχασε κανά δίλεπτο να καταλάβει τι άκουσε (οποίο θράσος), δήλωσε ότι είναι... υπερήφανη. Τέτοιες κτηνώδεις αντιλήψεις, ταιριάζουν μόνο σε κτήνη, και ας βαυκαλίζονται οι αριστεροί ότι είναι μορφωμένοι ή καλιεργημένοι οι μουσικόφιλοι ή δε ξέρω εγώ τι άλλο.

     

     


  17. Α, παρεμπιπτόντως. Κόμα το οποίο καλεί τον κόσμο να καταρρίψει την κάθε απόφαση της όποιας κυβέρνησης ΟΦΕΙΛΕΙ να έχει απορρίψει τα ολοκληρωτικά καθεστώτα που σερβιρίστικαν με επίφαση κομουνισμού (σε μια φοβερά διαστρευλωμένη μορφή που καμία σχέση βέβαια δεν είχε με τη θεωρητική περιγραφή του).

     

    Μενέλαε, λυπάμαι για το ξεπούλημά σου. Από τότε που έφυγες από το γκρουπ ("Κόκκινοι Κολοκύθες") έχεις ενδώσει σε ένα ιδεολογικό αντιδραστισμό που φλερτάρει επικίνδυνα με το χριστιανισμό. Δεν ήθελα να το πιστέψω όταν κάποιοι κατήγγειλαν ότι σε έιδαν στον επιτάφιο, αλλά βλέπω ότι μπορεί να είχαν δίκηο. Τουλάχιστον ελπίζω ότι θα θυμάσαι τους παλιούς σου φίλους και θα έχουμε τζάμπα ευχέλαια.

     

     


  18. Όχι, οι σωστές φράσεις είναι το courgettes-batterie και το zucchini-drums που προαναφέρθηκε. ;D

     

    Νομίζω ότι έπρεπε να κρατηθείς από το να κάνεις μία τομή, ενώ περιμένουμε την απάντηση του wargasm. Τουλάχιστον ελπίζω να μετάνιωσες.

     

     

×
×
  • Δημοσιεύστε κάτι...

Τα cookies

Τοποθετήθηκαν cookies στην συσκευή σας για να είναι πιο εύκολη η περιήγηση στην σελίδα. Μπορείτε να τα ρυθμίσετε, διαφορετικά θεωρούμε πως είναι OK να συνεχίσετε.