Προς το περιεχόμενο

Anonimos

Μέλος
  • Αναρτήσεις

    5.548
  • Μέλος από

  • Τελευταία επίσκεψη

Οτιδήποτε δημοσιεύεται από Anonimos

  1. Κατά τη γνώμη μου, το πρόβλημα ολόκληρου του Internet (του social σκέλους) είναι ότι ο καθένας μπορεί να γράφει ότι θέλει χωρίς κανένα φαινομενικό κόστος. Αυτό, εκτός από το ότι είναι πρωτόγνωρο φαινόμενο στην ανθρώπινη ιστορία, έρχεται - κατά τη γνώμη μου - σε αντίθεση με την ανθρώπινη φύση. Αναλογιστείτε, ότι θεωρείται δείγμα καλής παιδείας (και εξυπνάδας) να "ζυγίζει" κανείς τις κουβέντες του, ανάλογα με το ποιον έχει απέναντί του. Π.χ., ποτέ δεν θα έβριζες κατάμουτρα κάποιον που φανερά μπορεί να σε πλακώσει στο ξύλο, χωρίς να είσαι έτοιμος για τις συνέπειες (τις μπούφλες δηλαδή): και όμως, στο ίντερνετ κάνεις ακριβώς αυτό, με τη βεβαιότητα ότι "δε τρέχει και τίποτε". Κακά τα ψέμματα: ελάχιστοι έχουν τη σύνεση να μπορούν να διαχειριστούν αυτή τη φαινομενική ελευθερία ορθά. Ειδικά στην Ελλάδα, όπου (όπως ξέρετε) οι οδηγοί αρέσκονται στο να πετάνε ένα "άντε λαλήσου" χωρίς ΠΟΤΕ να περιμένουν να ακούσουν την απάντηση, το ίντερνετ έχει σκάσει σαν ατομική βόμβα δίνοντας απίστευτο νέο χώρο για την άσκηση της αγένειας μας. Υπάρχουν όμως και καλά νέα: μπορεί κανείς πράγματι να ασκήσει μέτρα δικαιοσύνης που χωρίς να καταπιέζουν τη δυνατότητα για διάλογο, θα μπορούσαν να βοηθήσουν στην άσκηση έμμετρης συμπεριφοράς. Η μη-ανωνυμία είναι τέτοιο μέτρο. Δεν υπάρχει πραγματικός λόγος να κρυβόμαστε από κανέναν. Άλλο μέτρο θα μπορούσε να είναι η εφαρμογή ενός περιορισμού στον αριθμό των ποστ που κάνει ένα νέο μέλος (π.χ. θα μπορούσε να είναι τέσσερα ποστ το μήνα, για τα πρώτα τριάντα ποστ) και σταδιακά να "κερδίζει" το δικαίωμα για περισσότερα. Διαβεβαιώνω ότι οι περισσότεροι καυγάδες στο noiz, θα είχαν αποφευχθεί από αυτό και μόνο το μέτρο. Δείτε για παράδειγμα αυτό που έγινε με τον Κατσιώνη, και χάσαμε ένα ταλαντούχο άνθρωπο, επειδή μέθυσε από τη δυνατότητα να γράψει πολλές μαζεμένες κουβέντες. Ακόμη καλύτερα, θα ήταν να υπήρχε περιορισμένος αριθμός ποστ ανά μέλος ανά thread (π.χ. να μην μπορώ να γράψω πάνω από δύο ποστ σε κάθε thread). Έτσι θα αποφεύγαμε τα τεράστια και παν-άχρηστα thread, τα οποία - φυσικώς - καταλήγουν σε καυγάδες. Θα μπορούσαν να βρεθούν και άλλες - ίσως καλύτερες - ιδέες. Το σημαντικό είναι να ξεκολλήσουμε όλοι, από τη ψευδαίσθηση ότι τα ποστ είναι κάτι το ευτελές και σπαταλήσιμο. Διότι δεν είναι!!! Στη καλύτερη περίπτωση, δαπανάται πολύς περιττός χρόνος και δημιουργείται πολύς εκνευρισμός.
  2. Πάντως, ο ίδιος ο τίτλος του thread είναι προδοτικός της νοοτροπίας μας: υποδυκνείει ότι υπάρχει μία ΕΙΔΙΚΗ σχέση του Έλληνα με το εμβόλιο, πιθανώς διαφορετική από τη σχέση του Σουηδού με το εμβόλιο ή τη σχέση του Ισλανδού με το εμβόλιο.... Δεν διορθωνόμαστε με τίποτε... Πριν λίγο με πήρε ένας φίλος μου τηλέφωνο για να με ρωτήσει τη γνώμη μου για το θέμα. Αφού του την είπα, την απέρριψε, επί τη βάσει ότι το ίντερνετ είναι γεμάτο με δημοσιεύματα εναντίον στο εμβόλιο. Του θύμησα ότι "το ίντερνετ είναι ένα μέρος όπου κάθε μαλάκας γράφει ότι μαλακία του κατέβει", αλλά εξακολουθούσε να θεωρεί ότι η μαρτυρία του ιατρού Μέμου Τρεχαγυρευόπουλου, είναι σημαντικότερη από αυτά που λέει ο Π.Ο.Υ. - μάλιστα με τσάκισε ρωτώντας με "Ποιος κρύβεται πίσω από τον Π.Ο.Υ.;;;;" (διάλειμα για γέλιο) Δεν θα πω τη γνώμη μου στο thread - αρκετή σύγχυση υπάρχει, ας μην προσθέσουμε περισσότερη... Αλλά θα πω ότι είναι απαράδεκτη η στάση της πολιτείας μας, η οποία έχει επιτρέψει στους δημοσιογράφους να αναπαράγουν ότι κρίνουν, μη δίνοντας ισότιμο βήμα σε επιστήμονες και πραγματικά ειδικούς.
  3. Αυτό πάντως να το πεις στον Π.Ο.Υ., ο οποίος τα τελευταία πέντε χρόνια (όπου παρακολουθώ τακτικά το site του), είχε ξεκάθαρα συνδέσει το ενδεχόμενο πανδημίας με πάρα πολλούς θανάτους. Είχα διαβάσει ΚΑΘΕ αναρτημένη σελίδα του, και δεν υπάρχει καμία αμφιβολία για αυτό που γράφω. Ένα μήνα μετά το ανέβασμα στο επίπεδο 6, εμφάνισε μία σελίδα με τίτλο "what about severity?" όπου ΓΙΑ ΠΡΩΤΗ ΦΟΡΑ αποσυνδέει το θέμα, ορίζοντας και μία ποιοτική διαφοροποίηση σχετιζόμενη με το ποσοστό των θανάτων.
  4. Α.. και κάτι ακόμη: την ψιλοπάτησες με τον τίτλο. Προσωπικά απαιτώ από ένα έργο να ανταποκρίνεται στις σημειολογικές και εννοιολογικές αναφορές του τίτλου του και δεν αποδέχομαι το σκεπτικό των ελληνικών τίτλων που έχουν πέραση στην Αγγλία - ο "κριτικός" σε τσακίζει επ' αυτού και καλά σου κάμνει, εδώ που τα λέμε.... δεν το έλεγες και εσύ "Karagouna Svarniara" να μην ξέρει τι να πει... Πέραν αυτών, είμαι πολύ υπερήφανος που είσαι αναμεσά μας και θεωρώ τη δουλειά σου πολύ σοβαρή και - επιτέλους - πολύ διαφορετική από τη ροκο-αποχαύνωση που απολαμβάνουμε τόσα χρόνια, με τις όποιες εξαιρέσεις ασφαλώς...
  5. Διαφωνώ με την άποψη ότι είναι ένα "experiment in sound". Αυτό είναι το κλισέ που γράφουν οι απανταχού ειδήμονες, όταν δεν έχουν τι άλλο να γράψουν, κατά τη γνώμη μου. Συμφωνώ όμως ότι υπάρχει αίσθηση απώλειας συγκεκριμένου στόχου (αισθητικώς ή τελεολογικώς, αν μου επιτρέπεις). Το αν το έργο είναι "μονοθεματικό" δεν σχετίζεται με αυτό που έγραψα περί πυκνότητας μουσικών ιδεών, αλλά είναι τυπικό δείγμα του τρόπου με τον οποίο διαχειρίζονται οι "εκπαιδευμένοι μουσικοί" την ορολογία: κάτι είναι πυκνό όταν έχει πολλά θέματα.
  6. Καλά... αφού δε γελάτε, και προκειμένου να αποφύγουμε παρεξηγήσεις: το κομάτι είναι πολύ καλό. Το μόνο του "μείον" (αν και μπορεί να το εξελίξει σε στυλ) είναι ότι είναι υπερ-κορεσμένο, έχοντας μαζέψει πολλές μουσικές ιδέες σε εξαιρετικά περιορισμένο χρόνο, κάτι που κουράζει (απ' τη μία) και δίνει μία αίσθηση έλλειψης στόχου (απ' την άλλη). Οπωσδήποτε, αν το άκουγα στο ραδιόφωνο (αν υπήρχε ραδιόφωνο στην Ελλάδα), θα ενδιαφερόμουν για τη δισκογραφία του δημιουργού και θα ερευνούσα περισσότερο.
  7. Εδώ και τώρα να μας ενημερώσεις για το που μένουν ώστε να αποκλειστεί η περιοχή από κυανόκρανους.
  8. Σχετικά με αυτό: και αυτό: ... διαβεβαιώνω ότι την επόμενη φορά που θα πάτε (αν τους έχετε καταγγείλει) θα σας κεράσουν το ΑΡΙΣΤΟ φαγητό... τις δικές τους μερίδες θα σας δώσουν. Αυτό είναι που πρέπει να καταλάβετε, ότι ο ελληναράς είναι θρασύδειλος και μισεί τις αντιπαραθέσεις. Από φόβο μήπως του την ξανακάνεις, θα σε έχει στα ώπα-ώπα. :)
  9. Εγώ διαβάζω σχεδόν όλα τα thread με εξαίρεση αυτά που αφορούν τις επιδόσεις διαφόρων χεωιμεταλλάδων, τα οποία βαριέμαι. Στα σχεδόν έξι χρόνια που συμμετέχω, αποδείχτηκε ότι σταθερά συμφωνώ με τη πλειοψηφία των απόψεων του Superfunk, του οποίου το πάθος για μερικά πράγματα (π.χ. Edge) τον κάνει να είναι το ζωντανότερο μέλος του φόρουμ. Οι υπόλοιποι, είστε (στο νου μου) στην ίδια περίπου φάση, την οποία άλλοτε βλέπω από ψηλά και άλλοτε από χαμηλά, ανάλογα με τη στριμάδα μου... :) :) :)
  10. Anonimos

    Intel ή AMD?!

    Δεν έχω τίποτε κακό υπ'όψιν μου, αλλά ούτε τίποτε καλό. Μην σε τρομοκρατώ άδικα, αλλά να ξέρεις ότι υπάρχουν κάποιες στάνταρ επιλογές για ένα νέο (μουσικό) στο χώρο της πληροφορικής. Αυτό ισχύει και για τους Ιντελ.. οι AMD είναι λίγο "διαβάζω πολλά περιοδικά και μπερδεύτηκα" ως κατάσταση... και η Presonus επίσης. :)
  11. Anonimos

    Intel ή AMD?!

    Intel. (Αν και σε φοβάμαι λίγο... από τις κάρτες που σου λέγανε, πήρες την πιο τσίου... μήπως έχεις φίλους παραπλανώντες σε;)
  12. Φίλε, για να μην υπάρχουν παρεξηγήσεις: αυτό που εσύ λες "θεωρητικά" είναι αυτό που εγώ λέω "φιλολογία". Σου προτείνω λοιπόν - στο ποστ που σε εκνεύρισε - να την αφήσεις τη φιλολογία διότι (κατά τη γνώμη μου) μόνο περισσότερη σύγχυση θα σου φέρει, όπως και όντως συνέβη. Αφύ άφησα μία-δύο μέρες για να δω αν κάποιος θα έχει πρακτική εμπειρία με τον εξοπλισμό που σε ενδιαφέρει, σου πρότεινα να κατανοήσεις ότι μόνο πληρώνοντας θα βρεις την απάντηση που θέλεις. Δεν εννοώ "πληρώνοντας εμένα" αλλά πληρώνοντας τον ίδιο τον εξοπλισμό. Όπως θα δεις στη πορεία, δεν σε ειρωνευόμουν καθόλου. Αυτό που σου έγραψα είναι η αλήθεια. Η απάντηση που σου έδωσε ο Newbie, καίτοι σωστή, δε σημαίνει ότι δεν είναι θεωρητική, απλά σου προτείνει να ραφινάρεις λίγο τα κριτήριά σου.
  13. Εννοείται ότι συμφωνούμε. Πίσω από κάθε τι, υπάρχει πάντοτε ΕΝΑΣ. Αυτό το ξέρουν όλοι οι μεγάλοι, αλλά σπάζονται να το ακούνε οι μικροί (σόρυ).
  14. Τι γιατί; Ο άτομος ήταν ο απόλυτος (όχι με την έννοια της αξίας) δυνάστης / καθοδηγητής / συνθέτης / στιχουργός / τραγουδιστής / μπροστάρης / συνεντευξιαζόμενος / σόλο αλμπουμάς κλπ. Οι άλλοι;
  15. Πάντως, το απόλυτο παράδειγμα συγκροτήματος που δεν ηταν συγκρότημα, παραμένει να είναι οι Jetho Tull :) :) :) :) :) :) :) :) :) :) :) :) :) :) :)
  16. Εγώ μπορώ να σου πω τι έχει από σήμερα. Έχει πρόβλημα ο ιμάντας, ο οποίος έχει μισοσαπίσει. Υπάρχει ανταλλακτικό, αλλά δεν ξέρω αν το έχει ακόμη ο Νάκας. Το παθαίνουν τα SY-77 που μένουν αχρησιμοποίητα για πολύ καιρό. Αυτό που ακούς να "δουλεύει" είναι το μοτέρ, αλλά ο ιμάντας δεν μεταφέρει τη κίνηση στα απαραίτητα μηχανικά μέρη του drive.
  17. Συμφωνώ. Εγώ έκοψα το τσιγάρο πριν πέντε περίπου χρόνια και σας λέω το εξής: Το πρόβλημα με το τσιγάρο είναι ότι είναι μία βλαβερή συνήθεια (όπως πολλές-πολλές άλλες), αλλά με την ιδιότητα ότι μπορεί (πολύ εύκολα) να βγει εκτός μέτρου. Δηλαδή, το πρόβλημα δεν είναι ότι κάποιος καπνίζει, αλλά το ότι καπνίζει ένα πακέτο την ημέρα (ή περισσότερο). Σα να λέμε ότι κάποιος ήπιε 20 κόκα-κόλες σε μία ημέρα και ΔΕΝ πέθανε. Δεν έχω δει όμως μνημοσυνόχαρτα πάνω στο μπουκάλι της Κόκα-Κόλα, ούτε πάνω στις αηδίες που σερβίρουν επώνυμα φαστ-φουντάδικα. Γνωρίζω ανθρώπους (και θα ήθελα να ήμουν ένας από αυτούς, αλλά τώρα είναι αργά) οι οποίοι καπνίζουν τέσσερα-πέντε τσιγάρα την ημέρα και είναι αρχηγοί. Μάλιστα γνωρίζω έναν που καπνίζει ένα την ημέρα (μετά το μεσημεριανό γεύμα του) εδώ και είκοσι χρόνια.
  18. Είναι πολύ ειδικό αυτό που ρωτάς φίλε. Μόνο πληρώνοντας θα το μάθεις. Κατά βάθος το ξέρεις, και μάλιστα το γουστάρεις κιόλας, οπότε άσε τη φιλολογία... Δηλαδή, άμα σου πω εγώ τώρα να πάρεις το πρώτο, θα με πιστέψεις; Μεγάλα παιδιά είμαστε, νομίζω... :)
  19. Πάντως... δεν εννοώ το ΙΚΑ... :) :) :) :) :) Ναι ρε τρελέ, αυτό εννοώ που γράφεις.
  20. Είναι εκπληκτικό το πόσα έχουν γραφτεί - και να σκεφτείς ότι νόμιζα ότι εγώ είμαι θεωρητικός... Παιδιά, το thread ισχυρίζεται ένα, πολύ απλό, πράγμα: ότι όταν πάσχεις από ανία οφειλόμενη σε οικονομική / κοινωνική / επαγγελματική ασφάλεια, ΔΕΝ μπορείς να κάνεις ροκ εν' ρολ. Αυτό έγραψε ο Ζήλος, αυτό ισχυρίζομαι και εγώ και - για να είμαι ειλικρινής - δεν έχετε παρουσιάσει κανένα αντεπιχείρημα. Και ήμουν σαφής ο δύσμοιρος: σας είπα ότι την περίοδο που κυκλοφόρησε το Duke ο άνθρωπος εραίνετο καθημερινά με εξαιρετικό υλικό από ανεξάρτητες μπάντες, μη-δεινοσαυρικού χαρακτήρα. Αμέτε - αν θέλετε - στη Wikipedia να δείτε τι γινόταν στην παγκόσμια δισκογραφία εκείνη τη χρονιά. Τώρα, τι σχέση έχει η ζωγραφική (η οποία ποτέ δεν ήταν και ποτέ δεν πρόκειται να γίνει λαϊκή τέχνη), τι σχέση έχει το επαγγελματικό πάθος του Νεοϋορκέζου γκαλερίστα, τι σχέση έχει ο καθένας από εσάς με τη δισκογραφία των Genesis (ώστε να μπορεί να έχει γνώμη για το Duke), τι θεωρείτε εσείς ροκ εν' ρολ, ποιοι νομίζετε ότι το παίζουν και τι νομίζετε ότι έχετε εσείς με αυτούς... όλα αυτά παραμένουν ζητούμενα στη συζήτηση. Ζητούμενα που δεν παρέχονται.
  21. Έχει τύχει να γνωρίσω τέτοιες περιπτώσεις στην Ελλάδα. Ο μεγαλύτερος κίνδυνος που τους συνοδεύει, είναι ότι διάφοροι μουσικοί (μη-ευκατάστατοι) ποντάρουν εννίοτε στη συνεργασία με πλουσιόπαιδα, τα οποία κάποια στιγμή απλώς αλλάζουν γνώμη (π.χ. ανακαλύπτουν τα κότερα) και μένουν οι υπόλοιποι σύξηλοι.
  22. Είμαι βέβαιος ότι πρόκειται για πολύ περισσότερο από ευφυολόγημα. Ειδοποίησα - στο πρώτο ποστ - ότι μην μπλέκετε αυτούς που πλούτισαν από τη μουσική, διότι δεν είναι το ίδιο με αυτούς που αισθάνονται όλη τους τη ζωή (από 0 ετών) την οικονομική ασφάλεια που τους παρείχε η εργασία των γονιών τους (και ότι συνεπάγεται αυτή η ασφάλεια). Για παράδειγμα (ακραίο, αλλά έγκυρο), πως θα αντιμετωπίζατε ένα πολιτικό αν έβγαζε ένα ροκ δίσκο; Δεν είναι σαφές ότι αυτός ο άνθρωπος ζει σε ένα δικό του προστατευμένο κόσμο που (εξ' άπαντος) δεν είναι ο δικός μου ή των περισσότερων; Επίσης, τι άλλο από αβάσταχτη ανία θα τον οδηγούσε να το κάνει; Η ξαφνική συνειδητοποίηση ότι τα μπρικ σολωμού τελικά οδηγούν στην αλλοτρίωση;
  23. Ανωτερότητας ή κατωτερότητας; Διάολε, μισή κουβέντα παραπάνω τη δικαιούμαστε νομίζω.
  24. Ε όχι δα. Αυτός όταν αισθάνθηκε ανία ("I haven't felt the excitement of listening to as well as creating music, along with really writing . . . for too many years now"), την έκανε δια παντός.
  25. Οι "πλούσιοι" που γνώρισα μέχρι σήμερα, συγκινούνται και διεγείρονται από πολλά πράγματα, π.χ. τους αρέσουν τα αυτοκίνητα (όπως και σε πολλούς από εμάς), αλλά η σχέση τους με τα αυτοκίνητα είναι πολύ διαφορετική.. π.χ. θα αγοράσουν πρώτοι το πρώτο υβριδικό που θα κυκλοφορήσει, ενώ θα το πουλήσουν επίσης πρώτοι, λίγο αφού ανακοινωθεί το επόμενο υβριδικό. Αυτή η ευκολία να αλλάζουν την εκάστοτε περί-ουσία τους (εκτός από ότι εκνευρίζει τους φτωχότερους φίλους τους :) :) :) ), τους εθίζει και σε μία νοοτροπία ότι - τελικά - όλα μπορούν να αγοραστούν, οπότε γιατί όχι και μία θέση στο παγκόσμιο ροκ στερέωμα...; Ασχολούνται με το ροκ, όχι διότι είναι όμοοι με τους άλλους (όπως κάνει κάθε τυπάκι που γεννήθηκε στο Μάντσεστερ, έμαθε κιθάρα και θέλει να μοιάσει στα σκαθάρια), αλλά ακριβώς επειδή είναι ένα στοιχείο που τους διαφοροποιεί από τους άλλους... π.χ. με όρους "ελληνικού ροκ" θα προσέξετε ότι πάντοτε οι μπάντες τους έχουν αγγλικό στίχο, διότι δεν έχουν τίποτε να πουν στα ελληνικά (όσο σκληρό και αν ακούγεται). Επίσης ονομάζουν τις μπάντες τους με αγγλικά ονόματα (θα έγραφα κανά δύο.. αλλά άσε...). Ένα άλλο χαρακτηριστικό τους είναι (και αυτό είναι εκπληκτικό) ότι είναι απίστευτα μη-εστιασμένοι και ανοργάνωτοι όσον αφορά την ροκ καριέρα τους... καίτοι η οικονομική τους άνεση θα τους επέτρεπε να επιχειρήσουν την υλοποίηση κάποιου συγκεκριμένου προγράμματος ηχογραφήσεων / συναυλιών / δίσκων κλπ, χωρίς να φαλιρήσουν, ούτως ειπείν. Βέβαια, για να είμαστε απόλυτα ειλικρινείς, η ανία δεν είναι μόνο προνόμιο των πλουσίων... όλοι πάσχουμε εννίοτε... αλλά εκείνος που δεν είναι υποχρεωμένος να βιοπορίσει, έχει τη δυνατότητα να παρατείνει αυτή τη κατάσταση της ανίας για αφύσικα μεγάλο χρονικό διάστημα... με τις όποιες δυσμενείς επιπτώσεις στην ποιότητα του έργου του.
×
×
  • Δημοσιεύστε κάτι...

Τα cookies

Τοποθετήθηκαν cookies στην συσκευή σας για να είναι πιο εύκολη η περιήγηση στην σελίδα. Μπορείτε να τα ρυθμίσετε, διαφορετικά θεωρούμε πως είναι OK να συνεχίσετε.