Προς το περιεχόμενο

Anonimos

Μέλος
  • Αναρτήσεις

    5.548
  • Μέλος από

  • Τελευταία επίσκεψη

Οτιδήποτε δημοσιεύεται από Anonimos

  1. Πάντως - να ξαναπώ - ότι δεν μιλώ για "πείνα". Μιλώ για την τεράστια διαφορά που χωρίζει τους περισσότερους από εμάς (που δεν πεινάμε) από τα πλουσιόπαιδα που προσπαθούν να "αγοράσουν" (μιλώ καθ' υπερβολήν) τη δυνατότητα να κάνουν ροκ εν' ρολ.
  2. Δεν γνωρίζω ποιες ήταν οι οικογενειακές καταβολές του Σιδηρόπουλου, αλλά καλά κάνεις και το γράφεις, διότι μου δίνεται η ευκαιρία να εξηγήσω ότι όταν γράφω για "γόνο πλούσιας οικογένειας", εννοώ προφανώς εκείνους που διαλέγουν να ζουν σαν τέτοιοι, όχι εκείνους που επιλέγουν να ζήσουν αλλιώς. Δεν είναι θέμα κληρονομικού αντι-ροκ DNA... :)
  3. Ανάμεσα στον πλούτο και στη φτώχεια υπάρχουν πολλές ενδιάμεσες καταστάσεις. Επίσης, δεν είπα τίποτα για δημιουργία (γενικώς και αορίστως). Έγραψα για δημιουργία λαϊκής σύγχρονης μουσικής, πιο συγκεκριμένα : ροκ εν' ρολ. Είναι σαφές;
  4. Πριν πολλά χρόνια, στο περιοδικό "Ήχος και Hi-Fi", ο Αργύρης Ζήλος είχε γράψει μία κριτική για το - τότε - νεοκυκλοφόρητο άλμπουμ των Genesis, με τίτλο "Duke". H θέση του ήταν δύσκολη: από τη μία περιστοιχιζόταν ήδη από τον ωκεανό των πανκς και των new-wavers, οι οποίοι παρέδιδαν καθημερινά ενδιαφέρον πολιτικοποιημένο ηχητικό υλικό, απ' την άλλη πως να γράψεις ότι ένα άλμπουμ των διαβόητων Genesis ήταν πατάτα; Τελικά ο Ζήλος, αναρωτήθηκε "μπορεί η ανία να είναι πηγή έμπνευσης για τη δημιουργία καλής μουσικής;", υποννοώντας ότι είναι δυνατόν άνθρωποι με τόσα χρήματα να παράγουν κάτι ενδιαφέρον για εμάς τους υπόλοιπους; Όλα αυτά τα χρόνια, καθώς η δική μου οικονομική κατάσταση βελτιωνόταν, εκατοντάδες φορές αναλογίστηκα αυτή την ερώτηση. Δεν έχω ακόμη καταλήξει σε οριστικό συμπέρασμα, αλλά τείνω να πιστέψω ότι "Όχι, είναι αδύνατον ένας άνθρωπος που μπορεί να αγοράζει ότι του' ρχεται, να παράξει αξιόλογη σύγχρονη λαϊκή μουσική", συνεπώς δεν μπορεί να παράξει ροκ' εν' ρολ, υπό οποιεσδήποτε προϋποθέσεις. Δυστυχώς, η ιστορία της ροκ επιβεβαιώνει αυτό το αξίωμα - δεν υπάρχει ούτε ένας γόνος πλούσιας οικογένειας που να έκαμε υλικό οποιασδήποτε αξίας. Προσοχή : μην μπερδεύετε το γεγονός ότι πολλοί κατέληξαν διάσημοι και πάμπλουτοι... δεν είναι καθόλου το ίδιο, με την ίδια έννοια που ένας αυτοδημιούργητος επιχειρηματίας δρα πάντα με διαφορετικό ύφος από έναν που τα βρήκε έτοιμα. Στο ροκ όμως, δεν μπορείς να τα βρεις έτοιμα. Όσες κιθάρες και αν πάρεις, όσες χορδές και αν αλλάξεις, όσες ώρες και αν περάσεις πάνω από το πικαπ, όσους ενισχυτές και αν ανάψεις... δεν μπορείς να δεις το κόσμο από τη σκοπιά που την βλέπει ο γυιος του εργάτη που αναγκάστηκε να γίνει δημιουργικός σαν μέσο άμυνας απέναντι στον κυνισμό των συμμαθητών του... ο Έρικ Μπάρτον έλεγε ξεκάθαρα ότι ασχολήθηκε με τη μουσική διότι ήταν ο μόνος τρόπος για να γνωρίσει κορίτσια που να μην απασχολούνται με το ότι έχει άσχημο πρόσωπο... Ο Ιησούς φέρεται να έχει πει ότι είναι ευκολότερο για μία καμήλα να περάσει από το "μάτι" μίας βελόνας, απ' ότι για έναν πλούσιο να εισέρθει στη βασιλεία των ουρανών. Τουλάχιστον όσον αφορά το ροκ εν' ρολ, φαίνεται να ισχύει απολύτως.
  5. Το πρόβλημα με την κριτική επιτροπή του X-Factor είναι ότι δεν έχουν όλοι το επίπεδο (στην επαγγελματική τους ειδικότητα) με εκείνο που έχει ο Θεοφάνους στη δική του. Αυτό - κανονικά - θα ήταν λόγος για να μη συμμετέχει, διότι αναπόφευκτα υπονομεύεται το κύρος του, αλλά δεν χρειάζεται να εξαντλούμε την αυστηρότητά μας σε τέτοια πράγματα. Προσωπικά θα του αναγνώριζα ακόμη και ως κίνητρο συμμετοχής το ότι κάθεται κοντά στην Γκ., την οποία εκτιμώ ιδιαίτερα.
  6. Θα ήθελα να κάνω και ένα σχόλιο προς εκείνους που μας εγκάλεσαν σχετικά με το ότι έχει παρεκλίνει το thread από τον κ. Τατασόπουλο: Ρε παιδιά, αφού - ως συνήθως - δεν έχετε να πείτε τίποτε! Βάλατε δύο (μέτρια) βίντεο κλιπ από έναν άνθρωπο που παίζει κάτι λίγο πριν (ή λίγο μετά) το γεύμα του, βάλατε και το όνομά του, και τώρα περιμένετε ότι θα μπουν 1.000 άνθρωποι από κάτω να πούνε "Πςςςς, τι φοβερός". Ούτε μία κουβέντα για το με ποιους έχει παίξει, που μπορούμε να τον δούμε, τι άλλο έχει κάνει, αν υπάρχει site αφιερωμένο σε αυτόν, αν υπάρχει δισκογραφία σχετική κλπ κλπ. Τώρα κάποιος μας πληροφόρησε ότι ήταν καλός μουσικός και ο πατέρας του. Αναμένουμε με ενδιαφέρον αν η πρώτη του γκόμενα ήταν της Νομικής... Αφού δεν έχετε να πείτε κάτι, πως να γίνει συζήτηση; Μοιραίο είναι να συζητούν μεταξύ τους αυτοί που έχουν να πούνε κάτι (χωρίς απαραιτήτως να αφορά πλέον τον Τατασόπουλο).
  7. Λίγο background σε σχέση με το ποστ που σχολίασες: όταν ήμουν φαντάρος, είχα έναν ΑΤΑRΙ ST (στο σπίτι). Στο στρατόπεδο, είχα γνωρίσει έναν που εκείνη την περίοδο ετοιμαζόταν για το δίπλωμα της σύνθεσης και με είχε παρακαλέσει να φέρω τον Atari στο στρατόπεδο, προκειμένου να χρησιμοποιεί το Notator για να προετοιμάζει κάποιες συνθέσεις που έδινε στον μέντορά του (για αξιολόγηση) όταν έπαιρνε άδεια. Μικρή λεπτομέρεια: δεν είχαμε κανένα όργανο, μόνο το ποντίκι του Atari. Ο Ρ. λοιπόν, ενώ μιλούσαμε, καπνίζαμε, γελάγαμε (στο Διοικητήριο), με το άλλο χέρι και με κλεφτές ματιές στην οθόνη, έγραφε δύο φούγκες την εβδομάδα. Αυτό με εξόργιζε. "Τι κάνεις ρε μαλάκα" του έλεγα, είναι δυνατόν; Μου εξηγούσε υπομονετικά ότι ο καθένας που γνωρίζει τους κανόνες μπορεί να γράψει μία φούγκα. Αφού τον έβριζα λίγο περισσότερο, το παράταγα. Μέρες αργότερα, όταν έπαιρνα εγώ άδεια και κατέβαζα τον Ατάρι στο σπίτι, τον συνέδεα πάνω στο DX7, πάταγα το play του notator σε ένα από τα αρχεία που είχε ετοιμάσει ο Ρ. και voila, άκουγα μία συμπαθητική φούγκα λίγων λεπτών. Όχι συγκρίσιμη με Μπαχ βέβαια, αλλά συμπαθητική και σίγουρα ανοιχτή στη πιθανότητα βελτίωσης με κάποια επιπλέον δουλειά. Σήμερα, έχω βρει προγράμματα που μπορούν να εξομοιώσουν το σύνολο κανόνων συγγραφής μίας φούγκας σε πραγματικό χρόνο. Μπορώ να ακούω μία καινούργια κάθε δέκα λεπτά. Αντίστοιχα, έχω προγράμματα generative σύνθεσης που εξομοιώνουν τα μικρά σύνολα μπαρόκ. Όταν λοιπόν έλεγα "ο υπολογιστής μου", το εννοούσα πλήρως. Δεν εννοούσα ότι εγώ θα έγραφα κάτι. Εννοείται ότι αυτό το είδος "εξοιμοίωσης κανόνων" μπορεί να γίνει μόνο σε μουσικά είδη των οποίων η φόρμα να έχει παγιωθεί, ως εκ' τούτου να εμπίπτουν στην κατηγορία "μουσειακό", κατά τον ορισμό του SF, ως άνω.
  8. Σωστά μου φαίνονται αυτά που γράφεις.
  9. Εμένα με καλύπτει ο ορισμός του SF για το τι είναι μουσειακό μουσικό είδος : αυτό που δεν ανανεώνεται με νέο συνθετικό υλικό. Δεν μπορώ να αντιληφθώ που είναι δυνατόν να διαφωνείτε. Η τζαζ προφανώς δεν είναι μουσειακό είδος (καίτοι ορισμένα παρακλάδια φλερτάρουν, όπως το ragtime π.χ.). Η κλασσική (υποθέτω ότι εννούμε τη μουσική που εκτελείται από συμφωνικές ορχήστρες) επίσης δεν είναι. Αλλά το ρεμπέτικο, είναι. Τα δημοτικά, είναι. Τα ηπειρώτικα, είναι. Και όχι, δεν αρκεί να φτιάξει κάποιος ένα κομάτι "τύπου Μπαχ" για να αναστήσει το μπαρόκ (ο υπολογιστής μου θα το είχε αναστήσει δεκάδες φορές, αν περί αυτού επρόκειτο). Χρειάζεται να υπάρξει μία διαρκής και συνεπής προσφορά από διαφορετικούς δημιουργούς για ένα αξιοπρεπές διάστημα.
  10. Παίζει όμως αυτή να είναι η ΜΟΝΗ περίπτωση που δούλεψε το κόλπο.
  11. Για να είμαι ειλικρινής, διαφωνώ. Τα "γκάζια" και η ταχύτητα παιξίματος, δεν είναι το ίδιο πράγμα. Εγώ π.χ. μπορώ να γράψω μία μουσική σύνθεση στον υπολογιστή μου, και να τον βάλω να παίξει 6.000 νότες το δευτερόλεπτο, αλλά - σε διαβεβαιώνω - ότι δεν θα εισπράξεις καθόλου "γκάζια", αλλά θα βαρεθείς. Επίσης, θεωρώ ότι είναι η πρώτη φορά στη ζωή μου όπου ακούω να λέει κάποιος ότι το μπαρόκ έχει γκάζια - θα εκπλαγώ αν βρεθεί άλλος ένας που να το υποστηρίξει. Τρίτον, το να κάνεις μία "μίξη ειδών" δε σε κάνει καλό μουσικό ή συνθέτη, από μόνο του. Είναι σα να λες ότι ένας μάγειρας έκανε ανάμιξη της κρητικής κουζίνας με τη γαλλική, υποννοώντας ότι το αποτέλεσμα θα ελκύει και τους κρήτες και τους γάλλους, ενώ μάλλον θα είναι αηδιαστικό.
  12. Μάνο, να σου το εξηγήσω αλλιώς: ένας οδηγός μπορεί να "τρέχει" στο δρόμο επειδή είναι μεθυσμένος, ή επειδή θέλει να δοκιμάσει το νέο του αυτοκίνητο, ή επειδή πρέπει να πάει σε ένα νοσοκομείο για να βρεί αίμα για το παιδί του. Και στις τρεις περιπτώσεις, κάποιος επιφανειακός παρατηρητής θα πει ότι "τρέχει", αλλά η ποιότητα του κινήτρου κάνει την όλη δραστηριότητα πολύ διαφορετική. Ένας δυτικοθρεμένος ροκάς σρέντερ, έχει καταλήξει στο να "τρέχει" μέσω μουσικών επιλογών που υπαγορεύονται από την προσωπική του επιθυμία να κάνει αυτό που δεν μπορούν να κάνουν άλλοι - όχι επειδή είναι ουσιαστικό συστατικό του μουσικού είδους που υπηρετεί (τα περισσότερα ροκ τραγούδια είναι γραμμένα με τρία ακόρντα). Ο ανατολικοθρεμένος βιρτουόζος "τρέχει" επειδή αυτή η ταχύτητα κατέληξε να είναι συστατικό στοιχείο του μουσικού είδους που υπηρετεί, και μάλιστα μέσα από ζυμώσεις αιώνων. Ο πρώτος, δεν τιμά αυτό που κάνει, ο δεύτερος το τιμά. Τώρα, εσύ μπορεί να ισχυριστείς ότι αυτά είναι φαντασιώσεις, αλλά η ιστορία της μουσικής δεν θα σε επιβεβαιώσει. Και - μην αμφιβάλλεις - κάποιος που έχει ακούσει πολλά διαφορετικά μουσικά είδη και (κυρίως) έχει συναναστραφεί μουσικούς από αλλότριες κουλτούρες, το "πιάνει" στον αέρα αυτό. Μην αποκλείεις να συμβεί κάποια στιγμή και σε εσένα.
  13. Το λόγια σου στάζουν σοφία ω, γέροντα. :) :) :) :)
  14. Είναι η καλύτερη από τις προσιτές κάρτες (ήτοι, αυτές που μπορεί να πάρεις χωρίς να αναρρωτιέσαι αν είναι όντως καλύτερες, ή αν υποκρίνεσαι ότι είναι καλύτερες για να μην αυτομουτζώνεσαι).
  15. Όλος ο διάλογος που παραθέτει ο έβρις, είναι απλά άλλο ένα τεκμήριο για το πόσο κακά έχουν "αφομοιωθεί" ορισμένα στοιχεία δυτικοευρωπαϊκής κουλτούρας από τον ανιστόρητο και τεχνολογικά αναλφάβητο νεοέλληνα. Το γράφω για τη κυρία που τον εξυπηρέτησε, αλλά το γράφω για όλους εμάς. Δηλαδή, πόσο μυαλό χρειάζεται για να καταλάβει κάποιος ότι ο τόμαν είναι σε θέση να διαπραγματευτεί όρους συνεργασίας με μία μεταφορική, οι οποίοι όροι δεν είναι δυνατόν να ισχύουν για τον κάθε ιδιώτη; Απ' την άλλη, πόσο άβουλος μήκυτας πρέπει να είναι μία γυναίκα που κάθεται και ζητάει 12 ευρώ (περισσότερα απ' όσα η ίδια θα ξόδευε κάθε μέρα) για τη μεταφορά ενός πακέτου στη Θεσσαλονίκη; Αν είμασταν στοιχειωδώς λογικοί άνθρωποι (και όχι οι ξιπασμένοι αισθηματίες που είμαστε) θα καταλαβαίναμε τον παραλογισμό πίσω από αυτά τα πράγματα, τη μάταιη προσπάθειά μας να παραστήσουμε τους πολιτισμένους ευρωπαίους ενώ είμαστε (όπως αποδεικνύεται καθημερινά) κακή πάστα ανθρώπων.
  16. Με παρεξήγησες. Το κουβέρ είναι εξωγήϊνη λιχουδιά, ένα πλάσμα με οκτώ μάτια, έκαστο των οποίων έχει διαφορετική γεύση.
  17. Κουβέρ : 92 ευρώ Λοιπά : 1 ευρώ Νερό (σκέτο) : 5 ευρώ Νερό (σε καθαρό ποτήρι) : 30 ευρώ. Οι τιμές περιλαμβάνουν Φ.Π.Α., γαλώ την εφορία μου μέσα.
  18. Να βγεί γδυτός και άπλυτος στο μπαλκόνι ή θα επηρρεάσει τα σωθικά των περαστικών;
  19. Η πραγματική μιζέρια είναι : χθεσινά μακαρόνια χωρίς τυρί με νερό λουτρακίου (25 ευρώ).
  20. Όταν ένα μαγαζί είναι ανάμεσα σε μεζεδοπωλείο και καφετέρια, τι στην ευχή σερβίρει; Καφέ σκόνη αλειμένο σε ψωμάκια;
  21. Δυνατή η πρότασή σου. Εναλλακτικά: "Princess Leia would never go to a taverna"
  22. Έχω βάσιμες πληροφορίες ότι τελικά το μαγαζί ονομάστηκε "Darth Vader Was A Pussy".
  23. Αν μου πεις και τι φανελάκι φοράω, κερδίζεις ένα δίσκο.
  24. @gdevelek Το ξέρω ότι ο fotmos ήταν ακριβολόγος. Ο αρχικώς ερωτών δεν ήταν όμως, ούτε εσύ. Ακόμη και τώρα, κανείς δεν ξέρει για ποιο γούφερ μιλάμε (μάλλον μιλάμε για subwoofer αλλά αυτά είναι ψιλά γράμματα για τους μη-ακριβολόγους), ούτε ξέρουμε τι υποδοχές έχει, ούτε τίποτε απολύτως. Επιμένω λοιπόν ότι οποιαδήποτε συμβουλή είναι παρακινδυνευμένη, και βέβαια δεν εννοώ ως συμβουλή να του πούμε ποιες υποδοχές (μαύρες ή άλλες) έχει το motherboard που του ανήκει (και μπορεί να το κοιτάξει, αν έχει τέτοιες απορίες). Πέραν αυτού, ασφαλώς μπορείς να απαντάς σε όποιο ερώτημα τίθεται (όχι απαραιτήτως προς εσένα). Αλλά - και αυτό το έμαθα με τα 5.000 ποστ - όταν απαντάς απευθείας σε κάποιον που απάντησε, χωρίς να έχεις απαντήσει στον αρχικώς ερωτώντα, τότε δημιουργούνται προϋποθέσεις για άσκοπους καυγάδες. Ο καθένας μας έχει ούτως ή άλλως την ευθύνη όσων γράφει - για ποιο λόγο θέλει να έχει και την ευθύνη όσων γράφουν άλλοι;
×
×
  • Δημοσιεύστε κάτι...

Τα cookies

Τοποθετήθηκαν cookies στην συσκευή σας για να είναι πιο εύκολη η περιήγηση στην σελίδα. Μπορείτε να τα ρυθμίσετε, διαφορετικά θεωρούμε πως είναι OK να συνεχίσετε.