Προς το περιεχόμενο

trolley

Solist
  • Αναρτήσεις

    10.023
  • Μέλος από

  • Τελευταία επίσκεψη

  • Ημέρες που κέρδισε

    8

trolley ήταν Μέλος της ημέρας 23 Δεκεμβρίου 2022

trolley είχε την πιο δημοφιλή συμμετοχή!

Σχετικά με τον trolley

  • Ημ/νία γέννησης 27/11/1965

Bio

  • Mojo
    Πλήκτρα
  • Day job
    Προγραμματιστής
  • Τόπος
    -

Πρόσφατοι επισκέπτες προφιλ

Η εμφάνιση επισκεπτών είναι απενεργοποιημένη ή δεν έχετε πρόσβαση σε αυτή.

Συμμετοχή trolley

Noizholic

Noizholic (4/4)

58

Φήμη

  1. ( Η ιδέα των "δικαιωμάτων" δεν αφορά κατ' αρχήν χρήματα, αλλά την επιβολή ορίων στο που και πως μπορεί να χρησιμοποιηθεί ένα (καλλιτεχνικό) έργο. Δηλαδή, εγώ δεν θέλω να βρεθεί ένα κομμάτι μου να ακούγεται σε διαφήμιση παγωτού (π.χ.). Ελλείψει άλλου μέσου επιβολής αυτού του ορίου, σκαρφίστηκαν ότι "εντάξει, θες να βάλεις τη μουσική μου σε ένα πορνογράφημα (π.χ.), πολύ καλά, αλλά θα πληρώσεις τόσα". Απλώς δεν υπολόγισαν ότι θα υπάρχουν πάντα άνθρωποι που θα μπορούν να πληρώσουν οποιοδήποτε ποσό - περί αυτού πρόκειται. Τα "δικαιώματα" λοιπόν, είναι μία μάλλον χρήσιμη ιδέα στη βάση της - θυμάμαι το αρχικό εσώφυλλο του "Σκληρός Απρίλης του '45" του Χατζιδάκι, όπου με φωτογραφημένο χειρόγραφο ο συνθέτης απαγορεύει τη χρήση της μουσικής του δίσκου σε πλειάδα περιπτώσεων. ) ---- Η λεγόμενη "μουσική βιομηχανία" την οποία μοιρολογεί ο αγαπητός dimsonic που-και-που, ήταν στημένη σε σωρεία λανθασμένων παραδοχών, λάθος αντίληψη των κοστολογίων διανομής, λάθος αντίληψη του πόσο μεγάλο μπορεί να είναι το κοινό, λάθος αντίληψη γισ το ποια θα είναι στο μέλλον τα μέσα διανομής κλπ. Λογικό ήταν να "πεθάνει", και πράγματι όσοι πρόλαβαν να βγάλουν όλα αυτά τα χρήματα, μάλλον λαμπάδα πρέπει να ανάψουν.
  2. Ε, δεν είναι και τόσο δύσκολο να "προβλέψεις" πως όταν όλες οι αξίες ισοπεδώνονται για να αναδυθεί η εμπορική διάσταση (οποιουδήποτε ζητήματος), τότε έρχονται χειρότερες ημέρες. Δεν είχαν προβλέψει την ταχύτητα με την οποία θα συνέβαινε όλο αυτό (δεν ήξεραν πως θα υπάρχει ίντερνετ), αλλά εσύ π.χ. δεν μαντεύεις ποια θα είναι η εμπορική μουσική σε 10 χρόνια από σήμερα - εννοώ, ποια θα είναι τα χαρακτηριστικά της;
  3. Δυστυχώς δεν έχω πλέον τα τεύχη, αλλά και αν τα είχα, μάλλον δεν είμαστε γείτονες. Υπήρχε τέλος πάντων η νοοτροπία του Πετρίδη, ότι τα τσαρτς είναι κάτι που μπορούμε να απολαμβάνουμε, και η νοοτροπία άλλων που ανέκαθεν πίστευαν ότι η καλύτερη μουσική βρίσκεται μακρυά από τα τσαρτς. Αυτό όλο έβγαινε σε κείμενα, δισκοκριτική και πολλές μικρές ή μεγαλύτερες νύξεις. Υπήρχαν (και υπάρχουν) άνθρωποι που θα αποφύγουν να ακούσουν κάτι, μόνο και μόνο επειδή είναι εμπορικά επιτυχημένο - είναι (δικαίως) καχύποπτοι.
  4. Το σύνολο των μουσικοδημοσιογράφων που έγραφαν στην Μουσική και τον Ήχο, δεν έχαναν ευκαιρία να ρίξουν τη μπηχτή τους. Δεν έχω πια τα τεύχη όμως. Διάβαζες μουσικό Τύπο (ελληνικό) εκείνη την εποχή;
  5. Αγαπάμε Πετρίδη και τη δουλειά του, όμως ας μην ξεχνάμε πως μαζί με άλλους πρωταγωνίστησε στην καθιέρωση της ιδέας πως πρέπει να παρακολουθούμε τα τσαρτ και όλες αυτές τις σαχλαμάρες, όχι μόνο δίνοντάς τους περίοπτη θέση στα ραδιοφωνικά του προγράμματα, αλλά αναδημοσιεύοντάς τα στο ΠΟΠ και ΡΟΚ, την ίδια περίοδο που άλλοι μουσικοδημοσιογράφοι προειδοποιούσαν ότι αυτό το πράγμα θα οδηγήσει στην... σημερινή κατάσταση. Αυτές οι... κατατάξεις, αργότερα ή νωρίτερα καταλήγουν στις "πωλήσεις" επειδή ακριβώς είναι το μόνο αντικειμενικό κριτήριο, άρα η καλλιτεχνική αξία και όποια άλλη ουσία έχουν πετάξει από το παράθυρο. Απομένει μόνο η ενημερωτική διάσταση και - όπως είπα - αν έστω και ένας μάθει την Αρήθα Φράνκλιν από κάτι τέτοιο, τότε καλώς υπάρχει.
  6. Δεν θα είναι καλύτερη, ούτε χειρότερη. Θα είναι υπαρκτή (ως αντίθετο του "ανύπαρκτη"). Επιτρεψέ μου ένα παράδειγμα... έβλεπα πρόσφατα μία ελληνική σειρά, όπου αναφέρει ένας (και καλά, καθηγητής μουσικής) μία σύντομη λίστα μεγάλων συνθετών κλασσικής μουσικής. Μετά, επιδιώκει να αναφέρει μία αντίστοιχη λίστα ελλήνων συνθετών και αναφέρει Χατζηδάκι, Θεοδωράκη, Ξαρχάκο, Λοϊζο. Όχι Σκαλκώτα. Όχι Βαγγέλη. Όχι Χρήστου. Δεν τους ΞΕΡΕΙ ο άνθρωπος, και όπως δεν τους ξέρει αυτός, δεν θα τους ξέρει και το ανήψι μου, μέχρι να τους δει σε μία τέτοια λίστα. Οπότε, από αυτή την άποψη, είναι χρήσιμες - αυτό πιστεύω.
  7. Ο άλλος, ήταν σημαντικός φορέας, αλλά δες π.χ. τι γίνεται εδώ. Είδες κανένα να προτείνει τη δική του λίστα, έτσι να διασκεδάσουμε ψηφίζοντας... όχι, απλά βρίζουμε τη λίστα του RS. Σε κάθε περίπτωση, ήταν λίστα ΕΡΓΩΝ όχι εκτελέσεων. Εγώ (στα 12 βέβαια) βρέθηκα μπροστά από 60 έργα του Μπετόβεν και ΔΕΝ ήξερα με ποιο να αρχίσω.
  8. Αυτό ακριβώς είναι το θέμα, ότι όσοι έχουν "γράψει" δεκαετίες δεν είναι στο κοινό εις το οποίο απευθύνεται η λίστα (ή οποιαδήποτε τέτοια λίστα). Οι λίστες αφορούν νέους ή απλά νεοφώτιστους και είναι πολύ χρήσιμες για το κοινό που τις χρειάζεται. Ούτε ο Πετρίδης, ούτε εγώ δεν περιμένουμε να μας πει κάποιος απαντήσεις που δεν τις ξέρουμε ήδη (τι στην ευχή κάνουμε τόόόόσα χρόνια). Ένας εικοσάχρονος όμως; Π.χ. όταν εγώ θέλησα να δω τι παίζει με το χιπ-χοπ, χρησιμοποίησα όντως την αντίστοιχη λίστα του RS (και πολύ καλά έκανα). Επίσης, όταν ο φίλος μου ο Μπάμπης αποφάσισε να ακούσει επιτέλους κλασσική μουσική, του έδωσα μία άλλη παρόμοια λίστα και είδε φως ο άνθρωπος.
  9. Έτσι λέγανε το παιδοβούβαλο με το οποίο γινόταν μανούρα στα Back To The Future. Εκεί το έχεις δει.
  10. Το πρόβλημα δεν είναι η τιμή του, αλλά το ότι η ποιότητα είναι πλέον αισχρή στο 99% των αρμοδίων καταστημάτων.
  11. Δεν είμαι βέβαιος, άσε που δεν το πάω πουθενά. Είμαστε βερμπαλιστές, μιλάμε-μιλάμε-μιλάμε, ενώ οι άλλοι κάνουν και η διαφορά μεγαλώνει. Κάποιοι λέγανε παλιά ότι η Ελλάδα απείχε από τις διεθνείς εξελίξεις τουλάχιστον δέκα χρόνια - σήμερα η απόσταση είναι ακόμη μεγαλύτερη διότι συμβαίνει κάτι χειρότερο, απορροφούμε τις χείριστες από τις διεθνείς εξελίξεις. Θέλουμε με θρούμπες, κοκορέτσι και λιακάδα να είμαστε πρωταγωνιστές και κριτές των πάντων, Αμερικανών, Ρώσων και Εξωγήϊνων - αναγκάστηκα να θυμίσω ότι δεν υπάρχει κανένας κίνδυνος να την χαλάσουμε σε οποιονδήποτε διότι απλά δε φτουράμε. :)
  12. Για να μη παρεξηγηθώ, δεν έχω κανένα πρόβλημα, όντως όλοι τη γνώμη μας λέμε. Αλλά πρόσεχε το μαγαζί το ΚΑΝΑΝΕ γωνία, αυτοί που συνυπογράφουν κείμενα σαν αυτό που δεν γουστάρεις. Να το θυμάσαι αυτό. Δεν έγινε μόνο του.
  13. Από το 2011, όταν η συζήτηση φτάνει σε αυτό το σημείο, ζητώ από το συνομιλητή μου κάτι απλό - αν θέλεις, κάνε το: κοίτα γύρω σου τώρα, όπου και αν είσαι, ότι και αν κάνεις, και πες μου αν βλέπεις τίποτε φτιαγμένο στην Ελλάδα (προφανώς δεν εννοούμε δένδρα, ούτε σκύλους). Επίσης, μπορείς να ρίξεις μία ματιά στο νοιζ, και τα θέματά του. Βλέπεις πουθενά να συζητιέται οτιδήποτε που να αφορά τη χώρα και τους ανθρώπους της. Εδώ π.χ. συζητάμε για την ΤΡΑΠ και το αν πρωτοεμφανίστηκε το 1990 ή το 2000 - πάντως είναι σίγουρο ότι ΔΕΝ εμφανίστηκε στην Καλαμάτα, ή τον Βόλο. Αν έκανες κάτι από τα παραπάνω, ξέρεις ήδη την απάντηση στην ερώτηση που μου έκανες.
  14. Δεν υπάρχει κανένας τέτοιος κίνδυνος. Παρ' ότι δεν διευκρινίζεις ποιοι είμαστε εμείς που θα μπορούσαμε να τους τη χαλάσουμε, να είσαι βέβαιος ότι είμαστε πολύ λίγοι, κοινωνικώς, οικονομικώς, εθνικώς, στρατιωτικώς, σιγά-σιγά και ιστορικώς, οπωσδήποτε καλλιτεχνικώς και γενικώς, για να τους χαλάσουμε οτιδήποτε. Το ίδιο ισχύει για τους Ισπανούς, Γάλλους, Ιταλούς, Ελβετούς, Άγγλους, Κινέζους, Ιάπωνες, Ινδούς και γενικά. Πιθανή (όχι βέβαιη) εξαίρεση οι αρχαίοι Σουδανοί.
×
×
  • Δημοσιεύστε κάτι...

Τα cookies

Τοποθετήθηκαν cookies στην συσκευή σας για να είναι πιο εύκολη η περιήγηση στην σελίδα. Μπορείτε να τα ρυθμίσετε, διαφορετικά θεωρούμε πως είναι OK να συνεχίσετε. Πολιτική απορρήτου