Προς το περιεχόμενο

pipityri

Μέλος
  • Αναρτήσεις

    1.041
  • Μέλος από

  • Τελευταία επίσκεψη

ΦΗΜΗ ΣΤΗΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑ

163 Excellent

10 Followers

Σχετικά με τον pipityri

  • Rank
    Star

Bio

  • Mojo
    Κιθάρα
  • Gear List
    Gibson Les Paul Custom
    Fender Stratocaster Midi Ready,Mexico
    Godin XLSA
    Dean Hardtail Doubleneck Fretted/Fretless (mod by P. Economakis)
    Martin OMC 16RE Aura
    Nonis (Gypsy Jazz Acoustic)
    AC Fairbanks CO Mandolin


    Vox AC4 Stack
    Lopek-custom made 2x100 power amp&cabs, made by Christos Papadopoulos
    Pignose
    Creat-G60

    Shur Riot
    Saymour Duncan Twin Classic
    Morley Power Wah/Volume
    Boss NS-2
    Boss-CE3
    Boss-CS2
    Boss-RC2

    Roland VG8
    Roland GR33

    Dragonheart picks

    Ernie Ball Slinky 0,9 (Fender) O,10 (Les Paul/Godin/Fretted Dean) 0,11 flatwound (Fretless)
    Martin Custom Light/Elixir 0,11 (Martin)
    Argentine(Nonis)

    George L cables
  • Επάγγελμα
    Μουσικός
  • Facebook
  • Soundcloud
  • Τόπος
    Αθήνα
  1. Υπέροχο. Ίσως σου φαίνεται ασήμαντη λεπτομέρεια, αλλά είναι ακριβώς το είδος της λεπτομέρειας που κάνει τη διαφορά. Το πρόβλημα ήταν-στην πρώτη περίπτωση-ανάμεσα στο d στην μελωδία και στο c# στο F#m7. Η συνήχηση αυτή είναι υπερβολικά harsh για το συγκεκριμένο περιβάλλον. Μου άρεσε η λύση που βρήκες, βελτίωσε επιπλέον και το σχήμα της μελωδίας. Αν ήθελες να κρατήσεις την ίδια μελωδία, θα μπορούσες απλά να ξεφορτωθείς το c# ή να το αντικαταστήσεις με d ή b-και στις τρεις περιπτώσεις θα είχες κάτι σαν Dmaj σε 1η αναστροφή, κάτι αρκετά συνηθισμένο σε ανάλογες περιπτώσεις. Το κομμάτι είναι πραγματικά απολαυστικό, επιπλέον σε αυτή την εκτέλεση είναι και πιο καλοπαιγμένο. Θα το προτιμούσα κάπως λιγότερο "μετρονομικό",αλλά αυτό είναι καθαρά θέμα γούστου. Συγχαρητήρια!
  2. Πολύ όμορφο. Αν μου επιτρέπεις, υπάρχει ένα σημείο που δεν μου κάθεται καλά...το si-re στη μελωδία πάνω από το F#m7-και αντίστοιχα αργότερα το eb-c πάνω στο Gm7. Αν έτσι το θέλεις, πάσο-φυσικά-αλλά αν όχι, ίσως θα πρέπει να το κοιτάξεις.
  3. Ποιο εννοείς? Το Black Light,πάντως, είναι φανταστικό. Μου αρέσει πολύ και το Boston Concert. Και το To The One, καλό είναι. Γενικώς, μου αρέσουν όλα... Στο Black Light υπάρχει ένα από τα αγαπημένα μου κομμάτια, το Being You,Being Me.
  4. Υποθέτω πως αυτή είναι original εναρμόνιση που ο Miles πέταξε στα σκουπίδια...:)
  5. Υπάρχει φοβερή σκηνή κάτω, πολλοί μουσικοί και πολλοί από αυτούς εξαιρετικοί-σε όλα τα στυλ. Είναι αλήθεια όμως πως στο συγκεκριμένο μέρος , που είναι ιδιαιτέρως τουριστικό, αυτό που παίξαμε δεν είναι ο κανόνας.(Αν και έπαιξα και δύο άκρως ενδιαφέροντα gigs με το τρίο αυτό συν σιτάρ, υλικό του σιταρίστα, πολλά μονά μέτρα, πολλά διαφορετικά grooves κλπ τα οποία επίσης είχαν πολύ καλή προσέλευση...)Δεν σου κρύβω πως πριν το live είχα την αίσθηση πως θα παίζαμε στις καρέκλες-πράγμα που σημαίνει πως ακόμα και σύζυγος με την κόρη θα την είχαν κάνει με ελαφρά-και ήταν, τελικά, πολύ ευπρόσδεκτη έκπληξη το ότι υπήρχε πολύς κόσμος που έκατσε και είδε το όλο το σετ και επιπλέον φάνηκε να γουστάρει κιόλας.
  6. Ναι. Γράφω στην αρχή μερικά layers με ebow. Κατά διαστήματα στην εξέλιξη του κομματιού, τα ξαναβάζω όταν παίζω το θέμα.
  7. Ακόμα ένα από το πρόσφατο live μας στην Κρήτη.Ήταν το πρώτο κομμάτι του σετ, υπάρχει μια σχετική φασαρία στην αρχή, αλλά το άφησα έτσι γιατί μου αρέσει πως αναδύεται σταδιακά η μουσική μέσα από τις ομιλίες κλπ.
  8. Εγώ θεωρώ πως διανύουμε μια λαμπρή-μεταβατική-περίοδο. Υπάρχει απίστευτη πληροφορία διαθέσιμη σε όλους. Από αυτούς τους όλους,κάποιοι είναι αρκετά έξυπνοι(ταλαντούχοι?πονηρεμένοι?) ώστε να ξέρουν πως να την χειριστούν. Στην πραγματικότητα αυτό σημαίνει πως θα βάλουν το μυαλουδάκι τους να δουλέψει και δεν θα αρκεστούν στον πιθηκισμό. Ως προς τα υπόλοιπα που έχουν αναφερθεί, η φιλοσοφία μου είναι η εξής....Το "μου αρέσει, με συγκινεί" κλπ δεν έχουν θέση σε μια τέτοια κουβέντα, απλά γιατί δεν οδηγούν πουθενά. Ο Στράτος είναι ΑΕΚ εγώ είμαι Ολυμπιακός, δεν πρόκειται να βρούμε άκρη. Και, όταν μια κοινότητα, ή ένα υποσύνολο της, θεωρεί ένα μέλος της σημαντικό και δεν μπορώ να καταλάβω γιατί, τότε κάθομαι και ασχολούμαι μέχρι να καταλάβω.Ακούω, διαβάζω, κάνω έρευνα. Και μετά ξανακούω.Είναι μια προσέγγιση που δεν με έχει ζημιώσει ποτέ.
  9. Ευχαριστώ, Στράτο. Είχα μαζί μου την start, την πεταλιέρα και τα περισσότερα live τα έκανα με τον pignose. Εδώ παίζω έναν blackstar 5αρι . Καθαρό κανάλι, το riot μπροστά και λίγο delay από το flashback.
  10. Όπως λοιπόν υποσχέθηκα-ή μήπως επρόκειτο για απειλή?- ορίστε ένα ακόμα τεμάχιο από το live μας στο Mermaid Cafe. Lucy's Vivid Nightmare, και όπως ίσως προσέξετε στην περιγραφή, σύνθεση και των τριών, με άλλα λόγια πρόκειται για αυτοσχεδιασμό. Ζητούμενο ήταν να δημιουργηθεί κάτι που να έχει μια σαφή δομή, με θέμα που να επανέρχεται συχνά πυκνά-επίσης, είχα συνεχώς στο μυαλό μου πως παίζαμε για ένα γενικό κοινό, πιθανότατα όχι ιδιαίτερα εξοικειωμένο με τέτοια πράγματα, πράγμα που με βοήθησε να παίξω πολύ πιο εστιασμένα και μαζεμένα. Νομίζω... Lucy's Vivid Nightmare, λοιπόν. 5/8 σε B Locrian.
  11. Ευχαριστώ, φίλοι μου. @fusiongtr Στράτο, το κορίτσι με την κάμερα που φαίνεται στην αρχή, είναι η Χαρά. Αν την ακολουθήσεις όπως πάει να κάτσει, θα δεις και την μαμά της. @dimsonic Meeting Of The Spirits δεν Θ'ακούσετε . Ήταν μια ωραία εκτέλεση,αστεία αστεία η πρώτη φορά που το παίζω live,ο δε Ori το έσκισε -ειχε δουλέψει με τον Cobham στην Ινδία στα τέλη του 70. Εντούτοις, δεν είμαι πολύ ευχαριστημένος με κάποια δικά μου ρυθμικά λάθη. Την επομενη φορά. @shelter Αναφέρεσαι στο Sliding Beat Project που ξεκινήσαμε με τον Jonathan Colombo. Κάναμε ένα live ως τρίο με την φανταστική Λουκία Αλευρά στη φωνή. Πριν από αυτό, και υποθέτω πως αυτό εννοείς, ανεβήκαμε στο βουνό, στήσαμε, παίξαμε και γυρίσαμε ένα κλιπάκι. Μοντάρεται αυτή τη στιγμή στην Μαδρίτη, λογικά θα ανέβει στο τέλος του μήνα. @Jazzjoker Είχε και Blues Wire, αν και δεν μπόρεσα να πάω. Θα τους, και σας,δω όμως σύντομα στη γειτονιά μου.
  12. Καλό μήνα, συνάδελφοι! Μόλις επέστρεψα από Κρήτη, μετά από έναν μήνα γεμάτο φανταστικό φαγητό, αρκετό ποτό και πολλή μουσική. Είχα επίσης την χαρά να γνωρίσω και από κοντά τον gkourmoul1-Γιώργο, σ΄ευχαριστώ για την φιλοξενία, το jam και την ξενάγηση στο ωραίο σου gear. Μ΄έβαλες σε σκέψεις με κείνη την PRS. Ανάμεσα στα πολλά και διάφορα που έπαιξα, κάναμε κι ένα live στο Mermaid Cafe ( ναι, το...Come on down to the Mermaid Cafe/and I will buy you a bottle of wine...Mermaid Cafe) με τους εξαιρετικούς Βασίλη Καλιαμπέτσο-πολυοργανίστας που εδώ έπαιξε μπάσο-και Ori Balak, τύμπανα. Έγραψα κάποια κομματάκια ειδικά για την περίσταση, παίξαμε Meeting Of The Spirits(Mahavishnu) και Spiritual(Coltrane), αλλά και αυτά ήταν απλά αφορμή για το βασικό ζητούμενο, που ήταν ο αυτοσχεδιασμός. Το Toes In Rows είναι ένα από τα τεμάχια που έγραψα. Πρόκειται για ένα απολύτως διατονικό θεματάκι σε C Major. Παίζεται δύο φορές, την πρώτη οδηγεί σε ένα ανοιχτό μέρος σε E Phrygian, τη δεύτερη σε ένα επίσης ανοιχτό μέρος σε C Lydian. Αυτή είναι η φόρμα του, και πάει λέγοντας. Η βιντεοσκόπηση είναι casual, ο ήχος οκ, αλλά καθώς είχα αρκετό καιρό να παίξω live κάτι που πραγματικά να γουστάρω, είπα να το μοιραστώ. Θα ανεβάσω και καναδυό ακόμα.
  13. pipityri

    Last Night On Earth

    Σας ευχαριστώ πολύ, φίλοι μου! Κρατάω τα σχόλια για την μίξη και ίσως να προσπαθήσω για κάποιες βελτιώσεις στο-όχι πολύ μακρινό-μέλλον. @loucas έχεις φυσικά δίκιο, τα αργά παιξίματα έχουν τις δικές τους δυσκολίες. Όσον αφορά τα φράγκα, αστειεύομαι βεβαίως.
×
×
  • Δημοσιεύστε κάτι...

Τα cookies

Τοποθετήθηκαν cookies στην συσκευή σας για να είναι πιο εύκολη η περιήγηση στην σελίδα. Μπορείτε να τα ρυθμίσετε, διαφορετικά θεωρούμε πως είναι OK να συνεχίσετε.