Προς το περιεχόμενο

npap

Guru
  • Αναρτήσεις

    3.498
  • Μέλος από

  • Τελευταία επίσκεψη

  • Ημέρες που κέρδισε

    7

npap ήταν Μέλος της ημέρας 15 Απριλίου

npap είχε την πιο δημοφιλή συμμετοχή!

ΦΗΜΗ ΣΤΗΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑ

413 Excellent

Σχετικά με τον npap

  • Rank
    Noizholic

Bio

  • Mojo
    Κιθάρα
  • Επάγγελμα
    Ηχολήπτης - Μουσικός - Multimedia specialist
  • Facebook
  • Τόπος
    ΑΓΙΑ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ
  1. έτσι στα γρήγορα θυμάμαι από τον γαμπρό όταν τον ρώταγα αν τον πειράζει να καπνίσω να μου απαντάει: καπίνισε, καπίνισε... ή να μου περιγράφει τις καιρικές συνθήκες: έξω βροχαλάει ή χιονάει... επίσης φίλο αξιολόγατο δημοσιογράφο να μου λέει δεκάδες χρόνια πέρα από τα Πελοποννήσια : ήσαντε, κοιμόσαντε κλπ σε -ντε, την Πέμπτη ως Πέμιτη (ακούγεται πολύ αστεία στην προφορά)... η την μαμάκα μου με τα ίντερνε, τα τρώγω, τα στέρεα μου που της παίρναν τα αυτιά και πολλά που δεν μου έρχονται τώρα... τέλος μην με αφήσω στην απ έξω... ακόμα και τώρα πολλές φορές λέω το μαιευτήριο: μαευτήριο και παραλείπω το ω από το λεωφορείο:λεφορείο...
  2. Στράτε μ', εξ όσων γνωρίζω, νομίζω (αν κατάλαβα και καλά τι θες να πεις σχώρα με) ότι ειδικά αυτές που αναφέρεις ως "λίγο πιο ομαλές" ισχύουν κατά κανόνα στα "κινηματογραφικά", τόσο όσο ώστε να ακολουθείται διακριτικά ως προς την "ρυθμική αγωγή" η σκηνοθετική ροή (με τις απότομες και συγχρονισμένες αλλαγές να έρχονται αποκλειστικά στις κορυφώσεις της δράσης και πάντα ανάλογα στο συναίσθημα που επιθυμείται να παραχθεί στον θεατή)... εξαιρούνται τα "γρήγορα θρίλερ" κ.α. που υπερβάλλονται επιτηδευμένα οι σχέσεις με την "πραγματικότητα"... τώρα το αποκλειστικά "μουσικά" σε κάτι γραμμένο πάνω σε εικόνα δεν (πρέπει να) ισχύει από την πλευρά του συνθέτη, άσχετα αν εσύ κι εγώ το αντιμετωπίζουμε ενίοτε ξέχωρα και ως ακροατές... όπως και στο ντοκιμαντέρ παράλληλα που υπάρχει εν γένει μια συνολική "χαλαρότητα" στη ροή και τον συγχρονισμό των μουσικών δυναμικών μεταβολών με τα δρώμενα στην εικόνα... αλλά εδώ παίζει μεγάλο ρόλο και ο "φυσικός ήχος περιβάλλοντος" που τις περισσότερες φορές υπάρχει ηχογραφημένος "ζωντανά" και απαιτεί σεβασμό και προτεραιότητα στο post production... από την άλλη στο animation (πάντα κατά κανόνα) υπάρχει μεγαλύτερη αυστηρότητα στη δημιουργία και το δημιουργικά "απόλυτο δέσιμο" εικόνας-soundtrack θεωρείται εκ των πρωταρχικών κριτηρίων "ποιοτικής" αξιολόγησης του συνολικού παραγόμενου έργου... και σε αυτή την βάση αναφέρθηκα... εννοείται όμως ότι τα παραπάνω δεν ακυρώνουν το ότι το πόνημα του φίλου μας σου άρεσε πολύ... αυτό μας έλειπε... απλά εγώ (επαγγελματική διαστροφή γαρ) το συζητάω πάντα λίγο πιο τεχνικά όταν διακρίνω (κατά την δική μου πάντα ματιά) κάποιες "δυνατότητες" στον δημιουργό που "παίρνουν κι άλλο"... όπως εδώ ας πούμε που θεωρώ πως ίσως του είμαι εν δυνάμει κατά τι πιο χρήσιμος με τις επισημάνσεις μου από το να του πω κι εγώ (ισχύει άλλωστε) απλά ότι μ' αρέσει...
  3. αν παρακολουθήσεις επισταμένα κάποια κλασικά φιλμάκια της σειράς Silly Symphony της Walt Disney (δεν αναφέρω επίτηδες σύγχρονα παραδείγματα γιατί εκεί όντως η τεχνολογία βοηθάει τόσο όσο να χάνεται και λίγο η μαγεία της real time δυσκολίας), νομίζω ότι θα γίνω πιο σαφής σε σχέση με ότι σου επισήμανα και σε δεύτερο χρόνο πιστεύω ότι μελετώντας τα σίγουρα θα σε βοηθήσουν να βελτιωθείς σε αυτό το σημείο (έχεις τα φόντα έτσι κι αλλιώς να ασχοληθείς "επαγγελματικά" αν το θελήσεις)...... τώρα στην εποχή μας όντως τα εργαλεία διευκολύνουν τα μέγιστα στον "συγχρονισμό" και στην υλοποίηση ακόμα και στην σύνθεση και στην ενορχήστρωση και στα πάντα... ένας τέτοιος τρόπος είναι να φορτώνεις το video στο DAW και να "χτίζεις" την σύνθεση πάνω του (είτε τμηματικά, είτε στο όλον)... φυσικά το να "γνωρίζεις" τα εργαλεία που σου δίνονται πλέον, είναι κι αυτό σημαντικό όπως και η εμπειρία που αποκτάς σε βάθος χρόνου με την χρήση τους... σου παραθέτω ένα χαρακτηριστικό (τηρουμένων των αναλογιών) παράδειγμα από τα πέτρινα χρόνια... αλλά εξ αυτού και ιδιαίτερα θαυμαστό...
  4. καλή προσπάθεια και πιστεύω ότι συνθετικά υποστήριξες επαρκώς το ύφος δίνοντας μεγάλος μέρος της απαιτούμενης υπεραξίας στην εικόνα μέσω της μουσικής σου... η αδυναμία που εμποδίζει στο όλον να χαρακτηριστεί (τουλάχιστον από μένα) πολύ καλό (η γιατί όχι και άριστο), είναι ότι δεν κατάφερες τον άριστο "συγχρονισμό" στις ρυθμικές ατάκες στη ροή των νοτών με τους συνεχείς "εικαστικούς τονισμούς", με αποτέλεσμα μια αίσθηση ρυθμικής δυσαρμονίας που του στερεί αυτό το "κάτι" που θα έκανε την υπερθετική διαφορά στην πρόκληση της συναισθηματικής προσοχής του θεατή, μέσω της ιδανικής "συνδυαστικής έντασης" που πάντα απορρέει από τον δημιουργικό συντονισμό εικόνας και ήχου... μπράβο όμως έτσι κι αλλιώς γιατί ξέρω καλά την δυσκολία γι αυτό (πόσω μάλλον για ένα κομμάτι με τόσο μεγάλη διάρκεια) και δεν στο επισημαίνω με κριτική αυστηρότητα...
  5. κάτι τύποι σαν εσένα και τον συνονόματο μας χαλάτε την πιάτσα (των ανώνυμων παντρεμένων)...
  6. μουσική σε όλες της τις εκφάνσεις, ηχοληψία επίσης, hi end audio, tech support, δημοσιογραφία, διδασκαλία, multimedia, graphics, πληροφορική κ.α. ήταν και είναι οι ενασχολήσεις που κατά συνθήκη μου έτρωγαν και μου τρώνε κυρίως τον χρόνο μου προσφέροντάς μου δημιουργική τέρψη (με την πλήρη έννοια του την "καταβρίσκω")... όμως με αυτές παράλληλα είχα την ευτυχία να βιοπορίζομαι και επαγγελματικά, οπότε δεν μου δημιουργήθηκε κάποια ιδιαίτερη ανάγκη (πλην συναισθηματικών περιπετειών στα νιάτα μου) να την "καταβρώ" με κάτι άλλο που θα λειτουργήσει ως η εκ του αντιθέτου εκτόνωση σε κάτι ήδη υπάρχον που με καταπιέζε (όπως πχ μια αδιάφορη έστω εργασία)... αν και βέβαια κάτι άλλαξε τελευταία και ίσως είναι άξιο αναφοράς... γενικά με την μαγειρική ήμουν τόσο άσχετος που με το ζόρι έφτιαχνα ένα τσάι κι ένα καφέ (εντάξει στον δεύτερο ήμουν καλόοοοος)... άλλα μέχρι εκεί... ούτε αυγό βραστό περαιτέρω... βέβαια κατά καιρούς διάφορές σύντροφοι μου τόλμησαν να με πιέσουν με χίλιους και έναν τρόπους να ασχοληθώ, αλλά ευτυχώς η μια και μοναδική μου απόπειρα να μαγειρέψω σε μικρή ηλικία παραλίγο να είχε θύμα, οπότε έφτανε παραδειγματικά πλέον για να την σκαπουλάρω εύκολα... αυτόν τον καιρό όμως με την Σοφία να αναρρώνει έχω κάνει αναγκαστικά "προόδους" εκτελώντας (πάντα με step by step οδηγίες) κάποια κλασικά πιάτα (τις μέρες που φτάνουμε να σιχαθούμε το φαγητό απ όξω)... και τελικά μπορεί να μη γίνομαι μάγειρας ούτε κατά διάνοια, αλλά κατά περίεργο τρόπο (αν και το ότι είμαι μερακλής στις "μίξεις" μάλλον βοήθησε) έχω γίνει ήδη τοπ σεφ σε σαλάτες και διάφορες σως... έχω ξεπεράσει ήδη την (καταπληκτική μαγείρισσα) μάνα μου και η τυροκαυτερή μου, το τζατζίκι μου και η ταραμοσαλάτα μου έχουν αγγίξει το "τέλειο", σύμφωνα όχι μόνο με το δικό μου αισθητήριο, αλλά και δεκάδων διαφορετικών ανθρώπων από το περιβάλλον μου που έχουν δοκιμάσει τις δημιουργίες μου... επειδή λοιπόν η ζωή είναι περίεργη και ποτέ δεν πρέπει να λες ποτέ απέκτησα στα γεράματα ένα χόμπυ που διεκδικεί μέρος του χρόνου μου χωρίς επαγγελματική προοπτική... αν και εδώ που τα λέμε, σαν πολλές παραγγελίες έχουν αρχίσει να πέφτουν έμμεσα και άμεσα από φίλους και φίλες (και μάλιστα μου έκαναν δώρο αυτή τη φορά στη γιορτή μου ένα καταπληκτικό μίξερ της Braun)... τυχαίο?... ρε λες?...
  7. και μου τον θύμησες κι εμένα σήμερα... τον πρωτοείδα αρχές των 80s... τον παρακολουθούσα θαυμάζοντας όλες τις εκφάνσεις της τέχνης του από τότε... παρότι είχαμε αρκετούς κοινούς γνωστούς δεν έτυχε ποτέ να βρεθούμε τετ α τετ όλα αυτά τα χρόνια, πράγμα που έγινε στα πλαίσια της επανέκδοσης του περιοδικού Μετρο, ακριβώς την εποχή που έδωσε αυτήν την συνέντευξη... είπαμε λοιπόν να ξαναβρεθούμε κάποια στιγμή έχοντας πολλά να πούμε... η καθημερινότητα όμως δεν μας το επέτρεψε μιας και έφυγε νωρίς... ένας από τους λίγους ανθρώπους που πραγματικά θα ήθελα να γνωρίσω καλύτερα... ήταν ΜΟΝΑΔΙΚΟΣ...παραμένει ΜΟΝΑΔΙΚΟΣ...
  8. η original από την mama (την big που είναι δύσκολο να πάρει με διακόσια τη στροφή)... από κει και πέρα δεν μπόρεσα εύκολα να διαλέξω μια αγαπημένη διασκευή... συγχωράτε με λοιπόν που θα αραδιάσω μερικές με την κάθε μία να χει την χάρη της... κι αφήνω τελευταία αυτή που μου κάνει ένα κλικ παραπάνω και παίζει συχνά στις playlist μου
  9. ένα κομμάτι που για μένα θα μπορούσε να γίνει και όξω απ εδώ χιτάκι, από ένα γκρουπάκι (από τα ελάχιστα στα 60s μαζί με τους Vikings των Αντώνηδων Στεφανίδη και Βαρδή) που είχε κάκαλα και δεν αναλωνόταν σε κοβεράκια με ελληνικό στίχο και τολμούσε να γράφει... βέβαια στην πορεία το ρίξανε στο χριστιανικό αλλά τες πα...
  10. την έχω πατήσει κι εγώ πάνω από μια φορά και το ψυλλιάστηκα...
×
×
  • Δημοσιεύστε κάτι...

Τα cookies

Τοποθετήθηκαν cookies στην συσκευή σας για να είναι πιο εύκολη η περιήγηση στην σελίδα. Μπορείτε να τα ρυθμίσετε, διαφορετικά θεωρούμε πως είναι OK να συνεχίσετε.