Προς το περιεχόμενο

Πίνακας συμμετοχής


Δημοφιλές περιεχόμενο

Προβολή δημοσφιλέστερου περιεχομένου από 16/04/2019 σε όλα

  1. 12 points
    Μου έστειλαν ένα κομμάτι (ο Θεός να το κάνει...) ο Αραβανής με τον Gvour. Ό πρώτος το έγραψε, τα πάντα όλα και ο δεύτερος πρόσθεσε ένα θέμα, κάποια σόλο και κάτι άλλα περίεργα με την κιθάρα του. Το έβαλα στο Reaper, έκοψα, έραψα, άλλαξα κάποια (πολλά...) πράγματα, το συμμόρφωσα, διόρθωσα τα (πολλά...) λάθη των παραπάνω άμουσων συμφορουμιτών, πρόσθεσα ένα κανάλι με μια δικιά μου Θεϊκή φανκέ κιθάρα και ένα ακόμη με μια θεσπέσια παραμορφωμένη. Το αποτέλεσμα, εν συγκρίσει με αυτό που μου έστειλαν (κι όχι μόνο...) νομίζω ότι με δικαιώνει ως Αρχιμαέστρου, Αρχιμουσικού, Αρχιμηχανικού ήχου και εν τέλει Αρχιμιξερά-Αρχιμαστερά....τέλος πάντως ότι αρχίζει από Αρχι.... Απολαύστε υπεύθυνα χωρίς ενοχές και κανονιστικές δεσμεύσεις!
  2. 11 points
    Χθες έκανα ταξίδι σε όλη την Αττική κολυμπώντας για να δω από κοντά έναν από τους αγαπημένους μου παίκτες, τον Nick Johnston. Πέρα από καταπληκτικός παίκτης, είναι και φοβερό παιδί, χωρίς κανένα τουπέ, με πολύ χιούμορ και ευφυΐα. Έδωσε και πολύ ωραίες απαντήσεις στις ερωτήσεις που του έγιναν, παρά τη διάρκεια 1.5 ώρας του clinic έφυγα γεμάτος. Εδώ και μία αναμνηστική φωτογραφία:
  3. 9 points
  4. 8 points
    ο Δημοτικος Συμβουλος ξαναχτυπησε !!!! τωρα και στο σωληνα!!!!!!! αυτο τον καιρο εχω αρκετο χρονο και ετσι αποφασισα να κανω κατι παραπανω απο το τραγουδι οπως το ειχατε ακουσει με αρκετη διαθεση για σατυρα λοιπον, ελπιζω να το απολαυσετε κ να γελασετε!!!!!!
  5. 8 points
    Αναλόγως πόσα είδη αγαπάς,άν είσαι επαγγελματίας,ερασιτέχνης, session μουσικός. Θυμήθηκα κι ένα ρητό του Ισοκράτη παρεμπιπτόντως:"Ξοδεύοντας τον εαυτό σου σ'αυτά που δεν χρειάζεται, δεν επαρκείς για αυτά που πρέπει."
  6. 7 points
    Ολοκληρώθηκε ...λέμε... αργότερα θα αλλάξουμε και τίτλο...λεει ο Νικ! Μια και βρέθηκε χρόνος λίγα λογάκια... Η αρχική αρχική ιδέα είναι εδώ: όπως βλέπετε πριν κάπου 10 μέρες... ο Νίκος είχε το βασικό στήσιμο του κομματιού με intro, verse1, chorus, verse2, chorus, verse1, chorus, outro όλα ωραία και αρμονικά γραμμένα, χωρίς θέματα και με ετοιματζίδικα μπάσο και τύμπανα. Εκεί προσπάθησα να βρώ μερικά θεματάκια και το πρώτο αποτέλεσμα ήταν το παραπάνω. Στη συνέχεια έπεσε πολύ ψαλίδι, πλήκτρο και σπαζοκεφαλιά. Το φλύαρο μπάσο αραίωσε και συμμαζεύτηκε, ηλεκτροτυμπανα αντικαταστάθηκαν με δομημένα από το ezdrummer, ενώ τον περισσότερο χρόνο έφαγε η επιλογή των οργάνων και η ενορχήστρωση γενικώτερα. Ως συνήθως για θέματα κρατήθηκε η πρώτη παλιά ιδέα (προσέξτε το αυτό, πατάτε πάντα το rec μόλις σκεφτείτε κομμάτι, διότι...the first cut is the deepest...). Ετσι το πρώτο μέρος του σόλου έγινε το βασικό θέμα, μεταγράφηκε νότα νότα σε midi με το fishman και πάνω του δοκιμάστηκαν από μένα κι από τον Νίκο πολλά όργανα μέχρι τελικής πτώσεως (το cubase κράσαρε ουκ ολίγες φορές). Απο midi όργανα έβαλα ένα B3 της GSI και ηλεκτρικό πιάνο και βιολιά από την βιβλιοθήκη του fishman, ο Νίκος ...πολλά Rhodes, Β3 κλπ που δεν γνωρίζω. Τα μόνα αναλογικά όργανα η squier tele στο σόλο neck και ακόρντα στον μεσαίο. Chanel strip, Mastering, limiting plug-ins από waves.
  7. 7 points
    Συννεφιασμενο ΠΣΚ μοιαζεις με την καρδια μου
  8. 7 points
    Φυσικα και μελεταω το μερος που θα παιξω (ειτε λαιβ ειτε ηχογραφηση) με το οργανο ΚΑΙ με τον ηχο που προκειται να παιξω. Αν παιξω με 3 οργανα, θα μελετησω στα ιδια 3 οργανα τα μερη που εχω να παιξω. Δεν μπορω να διανοηθω οτι ενω εχω να ηχογραφησω ενα μπλουζ σολο με τη strat με τους μονους και τα 11αρια, πανω σε crunchy ηχο, θα μελετησω στην prs με τους διπλους και τα 9αρια, πανω σε high gain ηχο, ή το αντιθετο. Επισης αδιανόητο να εχω ενα φτηνο οργανο αποκλειστικα για μελετη. Αν το εχω, θα το εχω γιατι εχει κατι που χρειαζομαι και θα παιζω και με αυτο (και λαιβ και στουντιο). Αν παμε σε μια φιλοσοφια γενικης μελετης πχ κλιμακες, φρασεολογια, τεχνικη κλπ, που θα παρει εως πολλες ωρες, θα προτιμησω να μελετησω σε ενα ανετο ευκολοπαιχτο οργανο. Για συγκεκριμενα μερη ομως (κομματια, σολο κλπ), ειναι απαραιτητο αυτα που θα παιξω λαιβ ή στουντιο, να εχουν το πολυ 50% δυσκολια απο το 100% που φτανω στη μελετη. Δεν μπορεις να αποδωσεις περισσοτερο στο λαιβ, λογω πολλων παραγοντων. Αυτος ειναι και ο λογος που πρεπει να μελεταμε με το "δυσκολο" οργανο και τον "δυσκολο" ηχο που θα παιξουμε τα συγκεκριμενα μερη που εχουμε να παιξουμε. Επισης δεν βοηθαει το λαθος οργανο και ο λαθος ηχος, οση ευκολια κι αν παρεχουν, να παιξουμε οπως πρεπει να παιξουμε και να ακουσουμε τελικα αυτο που πρεπει να ακουσουμε.
  9. 6 points
    Προσθέτω στο mix μου μια REMASTERED έκδοση του γνωστού μου κομματιού "Τhe Eyes of the Butterfly" Ένα πειραματικό κομμάτι βασισμένο σε μια μελωδία που μουρμούριζα μια μέρα και άρχισα να την αναπτύσσω χρησιμοποιώντας ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΑ και ΜΟΝΟ το Roland V-Synth μου. Όλη η επεξεργασία των ήχων και η προσθήκη εφέ έγινε μέσω αυτού. Δούλεψα τη μίξη με το T-Racks 5 Ευπρόσδεκτη κάθε κριτική.
  10. 6 points
    Όσες θέλω, λογαριασμό θα σου δώσω? Αν την ερώτηση την κάνει η γυναίκα σου τότε η απάντηση προφανώς αλλάζει σε "Όσες θέλεις εσύ μωρό μου θα έχω"
  11. 6 points
    Τεχνικά μιλώντας, μπορείς να αρχίσεις μελετώντας κάποιες κλίμακες (τρόπους της ματζόρε, μελωδικη μινόρε κα), και τετράφωνες συγχορδίες. Επίσης arpeggios. Άρχισε μαθαίνοντας απλά κομμάτια που μπορούν να παιχτούν σε μια κλίμακα. Άκου κιθαρίστες όπως ο Grant Green, που έχουν πολλά blues και gospel στοιχεία. Μελέτα απλά σόλος, όπως του Miles Davis στο kind of blue. Γενικά άκου πολύ τζαζ, κυρίως παλιά πράγματα που είναι και πιο απλά. (τζαζ πριν τον Charlie Parker). Άλλη προσέγγιση είναι το fusion ιδίωμα (εννοώντας πιο μοντέρνο παίξιμο που δεν είναι τόσο μέσα στο παραδοσιακό τζαζ στυλ). Πολλές φορές είναι πιο εύκολο να το καταλάβει κανείς, με πιο απλές αρμονίες. Γενικά το πρόβλημα που έχουν όλοι όσοι μαθαίνουν τη θεωρία χωρίς να ακούν πολλή τζαζ μουσική (οι περισσότεροι από εμάς δηλαδή στην Ελλάδα), είναι όπως είπες "να ακουστούν τζαζ". Σε αντίθεση με τους Αμερικανούς πχ που μεγαλώνουν ακούγοντας τη μουσική (αυτοί που ασχολούνται με το είδος τελικά), και μετά έρχεται μια θεωρία και τους εξηγεί μερικά πράγματα. Θέλει πολύ άκουσμα, αλλά σε αντίθεση με ένα στυλ όπως πχ τα μπλουζ η το ροκ, υπάρχει και μια πιο πολύπλοκη θεωρία.
  12. 6 points
    Γράφω κι εγώ τα 2 cents μου παρόλο που στο φόρουμ υπάρχουν τζαζ μουσικοί που σίγουρα μπορούν να σε καθοδηγήσουν καλύτερα. Ξεκινώ απ' τον τίτλο δίνοντας ένα μικρό πρακτικό ορισμό μάλλον για αρχάριους: Τζαζ σκέψη είναι ουσιαστικά η αντιμετώπιση της αρμονίας κάθετα σε αντίθεση με τη συνήθη οριζόντια αντίληψη που έχουμε οι περισσότεροι κιθαρίστες, μέχρι κάποιου επιπέδου τουλάχιστον. Τι σημαίνει αυτό; Αν έχουμε μπροστά μας μια παρτιτούρα/οδηγό με την αρμονία ενός κομματιού, αυτό που μαθαίνουμε όταν μελετάμε άλλα μουσικά ιδιώματα είναι ουσιαστικά να κοιτάζουμε την ακολουθία των συγχορδιών και βάση αυτής να συμπεραίνουμε σε τι κλίμακα βρισκόμαστε. Ακόμα και σε κομμάτια που η κλίμακα αλλάζει σε κάποιο σημείο, εμείς προσαρμοζόμαστε ανάλογα με τη νέα κλίμακα στην οποία έχει μεταφερθεί η αρμονία. Σε αντίθεση με τα προηγούμενα, η τζαζ σε μαθαίνει να βλέπεις περισσότερο τις συγχορδίες ως αυτόνομες μουσικές ενότητες ας πούμε και να τις αντιμετωπίζεις ξεχωριστά και όχι τσουβαλιαστά. Αυτό δε σημαίνει απαραιτήτως ότι στη τζαζ κάθε συγχορδία είναι και διαφορετική κλίμακα (μπορεί πάντως να γίνει κι έτσι αντιληπτή με έναν καθαρά modal τρόπο σκέψης), απλά είναι ένας διαφορετικός τρόπος αντιμετώπισης της αρμονίας που ανοίγει νέα πεδία εξερεύνησης στο παίξιμό μας. Κάθε συγχορδία εν ολίγοις δεν είναι τίποτ' άλλο παρά κομμάτι κάποιας κλίμακας παιγμένης συγκεντρωτικά. Και κάθε νότα ενός σόλο είναι ουσιαστικά προσθήκη επεκτάσεων στην τρέχουσα συγχορδία. Λόγω λοιπόν του ότι η τζαζ έχει τόσο ευρεία γκάμα μελωδικών επιλογών και αντιμετωπίσεων, είναι σαφώς πολυπλοκότερη από άλλα είδη όπου υπάρχει ηλεκτρική κιθάρα (μπλουζ, ροκ, ποπ, μέταλ κλπ). Ένας άλλος παράγοντας που συμβάλλει στη "δυσκολία" είναι το γεγονός ότι ουσιαστικά και το αρμονικό παίξιμο στη τζαζ είναι αυτοσχεδιαστικό. Δηλαδή μπορεί η ενδεδειγμένη αρμονία ενός κομματιού να είναι δοσμένη αλλά στην πράξη αυτή εμπλουτίζεται και πολύ συχνά αλλάζει τελείως αναλόγως με τον εκτελεστή. Οπότε το όλο πράγμα είναι αρκετά αόριστο μουσικά ώστε να διδαχθεί σε στυλ "να τα ακόρντα, να η κλίμακα που ταιριάζει" γιατί είναι πλήρως ρευστό. Τώρα όσον αφορά την εκμάθηση, βοηθά πάρα πολύ η γνώση θεωρίας αν και δεν είναι εγγύηση για τζαζ παίξιμο. Απλά ξεδιαλύνει ας πούμε τα "μυστικά" που κρύβονται πίσω από το είδος. Πέραν αυτού νομίζω ότι ένας μουσικός που δεν έχει γεννηθεί με το ιδίωμα στα αυτιά του, όπως εμείς, προκειμένου να ακουστεί τζαζ, είναι απαραίτητο να κάνει transcriptions και να μελετήσει note for note παιξίματα ώστε να μπει στη λογική του ύφους και να δει τι και πώς κινούνται οι τζαζ παίχτες και ακούγονται όπως ακούγονται. Πολύ σημαντικά επίσης κομμάτια της τζαζ μελέτης είναι το comping (παίξιμο συγχορδιών) που είναι από μόνο του ένα τεράστιο κεφάλαιο και η ρυθμική αγωγή πάνω στο είδος που είναι το 50% (ίσως και παραπάνω) του τζαζ ήχου.
  13. 5 points
    Μου τη βάρεσε και ανοίγω κι εγώ ένα θέμα στο κλίμα των θεμάτων που ανοίγουν οι "απέναντι" (κιθαρίστες) Να πούμε και εμείς τον πόνο μας, γιατί όχι? χαχαχαχχαχαχα Η ερώτηση μου επικεντρώνεται λοιπόν στα hardware synths και ενδεικτικά να αναφέρουμε αν θέλουμε το ένα απόλυτο analog/digital/hybrid/workstation/samler/arranger με εξελιγμένες synth δυνατοτητες (γιατί όχι) κλπ. σύμφωνα με την ατομική μας προτίμηση .Και τι ήταν αυτό που καθόρισε στον καθένα μας την επιλογή μας για να το θεωρούμε το απόλυτο εργαλείο.Πρακτικοί, τεχνικοί λόγοι, επειδή τους βολεύει στη δουλειά, στο σπίτι για την πάρτη τους. Ο καθένας μπορει να το αιτιολογήσει όπως γουστάρει. Αν θέλει ας μην το αιτιολογήσει κιόλας. Εκ φύσεως δεν υπάρχει θέμα σύγκρισης, δεν έχω πρόθεση το τοπικ να φτάσει να κρίνουμε ή να συγκρίνουμε τον καθένα μας και φυσικά να μην συζητάμε για....... μπολσεβίκους και Ισραηλίτες χαχαχαχαχαχαχα Ξεκινώ εγώ ως OP Το αγαπημένο μου Harware Synth of all times είναι το ROLAND V-Synth (το πρώτο) Γιατί ήταν μια επιτυχημένη κατά τη γνώμη μου προσπάθεια να παντρέψει το harware synth με τις δυνατότητες software όσον αφορά την ηχητική διαμόρφωση και τον έλεγχό της. Και αυτό συνδυάζοντας όλες τις τεχνολογικές μεθόδους υλοποίησης σε ένα εργαλείο. Και να συνδυάζονται μεταξύ τους. Κάτι που ακούγεται στο αποτέλεσμα. Που αν αφιερωθεί σε αυτά ο χρήστης και δώσει το μεράκι του πραγματικά θα βγάλει υπέροχα αποτελέσματα. Με μια δομή σχεδιασμένη για να βοηθά και τους μη εξοικειωμένους με τα τεχνικά. Θα ήθελα να ξαναγράψω (αν και έχω αναφερθεί αρκετές φορές σε αυτό) πως υπήρξε για χρόνια αντικείμενο του πόθου μου και μελέτης μέχρι που τελικά το απέκτησα και ασχολούμαι μέχρι και σήμερα πολύ με αυτό και δεν νομίζω να το βαρεθώ ποτέ. Μόνο μου άγχος είναι μην χαλάσει γι αυτό το προσέχω πολύ. Εσάς? Ποιο είναι το αγαπημένο σας? χαχαχαχαχαααχαχαχχαχα
  14. 5 points
    Έλα το βρήκα Έχει 300 βιους...μια ζωή αποτυχίες Πάντως το Jupiter 8 παίζει (τρεις μέρες θυμάμαι μου είχε πάρει να προγραμματίσω το sequencer )
  15. 5 points
    Χρειάζομαι μία, θέλω πολλές. Κάθε 5-6 μήνες κάνω αλλαγή, πιάνω την ξεχασμένη, την φτιάχνω, παίζω και κάθε φορά λέω "αυτή είναι! Γιατί δεν παίζω μόνο με αυτή" Πάντα το ίδιο πράγμα, κάποιος να με βοηθήσει.
  16. 5 points
    Ενα αναλυτικό βίντεο με την μεθοδολογία μέτρησης των σημαντικών παραμέτρων που κάνουν μια καλή κάρτα. Δοκιμάστηκαν οι κάρτες Apogee Quartet, Arturia Audiofuse, RME Babyface Pro και Focusrite 6i6, που κοστίζουν απο 200 ευρώ μέχρι 1400. Ξεκάθαρος νικητής όπως θα δείτε δεν υπήρξε, κάτι που λέει πολλά για το υψηλό επίπεδο των καρτών ήχου που κυκλοφορούν σήμερα απο τα 200 ευρώ και πάνω. EIN (Equivalent Input Noise) - Ο θόρυβος που παράγει το κύκλωμα δηλαδή. Προέκυψαν μικρές διαφορές όπου νικήτρια η Arturia AudioFuse με -129dB σε σύγκριση με τις υπόλοιπες στα -126dB και -125dB, της φτηνής Focusrite. Λογικές τιμές θα έλεγα. Round Trip Latency - Στην καθυστέρηση νικήτρια η RME Babyface Pro με 3.335 ms στα 48KHz αν και οι υπόλοιπες δεν πήγαν πίσω μέχρι τα 5.5 ms. Στα 96KHzη καθυστέρηση μειώνεται π.χ. 2.9 ms στην Focusrite με τις υπόλοιπες κάπου μεταξύ 1 και 3 ms. Είναι προφανές πως όσο μεγαλύτερη ανάλυση τόσο λιγότερη καθυστέρηση αλλά με μεγάλο κόστος στην υπολογιστική ισχύ να προσθέσω εγώ. Output Dynamic Range - Δυναμική περιοχή με κορυφαία την ακριβότερη Apogee quartet στα 121.55dB και τελευταία την φτηνότερη Focusrite, 98.4dB που όμως δεν είναι κακό νούμερο. Input Frequency Response - Η πιστότητα στο ηχητικό φάσμα. Η RME Babyface Pro είχε την μικρότερη +/- απόκλιση με .0225dB στα 20 Hz to 20 KHz. Γραμμική δηλαδή. Και οι υπόλοιπες όμως δεν απέχουν πολύ με απόκλιση μικρότερη του .04dB που το αυτί δύσκολα αναγνωρίζει. Τα αποτελέσματα των μετρήσεων δημοσιεύονται εδώ: https://www.pro-tools-expert.com/production-expert-1/2017/12/15/case-study-technical-testing-of-audio-interfaces
  17. 5 points
    Εζησα από το 1975 μέχρι το 2014 με μιά κιθάρα. Δεν θα είχα κανένα πρόβλημα να μείνω μ αυτήν, Κάπου εκεί γράφτηκα στο νοιζ....
  18. 5 points
    Sorry παίδες ο OP είναι παρών, μπορείτε να του το πείτε ευθέως. Τηρήστε μια στοιχειώδη ευγένεια τουλάχιστον, και αν δεν συμφωνείτε με τα λεγόμενα αναφέρετέ το για να γίνει εποικοδομητικός διάλογος σαν να ήταν μπροστά. Ωπ! Τι λέω, είναι μπροστά. Το θεωρώ αγένεια λίγο έως πολύ, γνώμη μου... Όσον αφορά το "όργανο για μελέτη" δεν είμαι καθόλου δογματικός, αλλά όταν μπορώ να αποφύγω να χρησιμοποιήσω το βασικό μου όργανο (αυτό που θα ηχογραφήσω ή θα παίξω, τουλάχιστον στο επόμενο live) θα το κάνω. Θες απο τσιγγουνιά, θες από γυφτιά, όπως θες πες το. Αλλά το κάνω. Προτιμώ να αφήνω το "κυριλέ" όργανο όσο λιγότερο παιγμένο, τουλάχιστον πριν από live. Αφτά
  19. 5 points
    Στην πρώτη θέση λοιπόν ο ένας, ο μοναδικός, ο ανεπανάληπτος ... FUSIONGTR Χαχαχαχαχα. Σοβαρά τώρα, τα τελικά αποτελέσματα .... fusiongtr kenny rodgers - lady panorios Cat Stevens - Lady D'Arbanville vagelism Christina Aguilera, Lil' Kim, Mya, Pink - Lady Marmalade Beyonce - Single Ladies Commodores - Three Times A Lady Joe Esposito - Lady, Lady, Lady Shaggy - Hey Sexy Lady Meghan Trainor - I'm a Lady Regina Spektor - Lady BillTrantos FIREWIND - Lady Of 1000 Sorrows Big Wreck - Ladylike Kennedy Wood Band - Long Lost Lady Goodbye Rebel_Of_South Crimson Glory - Lady of Winter Q5 - Lonely Lady Clutch - Doom Saloon/Our Lady of Electric Light AngelosPp Loreena McKennitt - The Lady of Shalott ez Camel - Lady Fantasy Tom Jones - She's a Lady Robin Trower - Lady Love Elias Zaikos - Big city lady Spyros Delta Socrates - Lady npap Uriah Heep - Lady in black Frank Sinatra - The Lady is a Tramp Bob Dylan - Lay, Lady, Lay Patti LaBelle - Lady Marmalade McCoy Tyner - Song For My Lady (2ο σερί κάηκε) David Bowie - Lady Grinning Soul Stevie Wonder - Golden Lady Leon Russell - Lady Blue Lindisfarne - Lady Eleanor BLUES PILLS - Lady In Gold Mungo Jerry - Lady Rose Bread - Dream Lady Frank Sinatra - Luck Be A Lady Chris Norman - Midnight Lady UB40 - Since I Met You Lady Johnny Duncan - The Lady In The Blue Mercedes OMI - MY OLD LADY CNBLUE - Lady The Good, The Bad & The Queen - Lady Boston The Offspring - Me & My Old Lady Alkaline Trio - Every Thug Needs A Lady Harry Nilsson - Sleep Late My Lady Friend Alabama- Lady Down on Love Marvin Gaye - Sanctified Lady Vince Gill - When The Lady Sings The Blues Αετός Jimi Hendrix - Foxy Lady Jazzjoker Aerosmith - Dude (Looks Like A Lady) fusionakis Dire Straits - Lady Writer Prince - Lady Cab Driver David Lee Roth - Ladies' Nite In Buffalo Michael Jackson - Lady In My Life Joni Mitchell - Ladies Of The Canyon Deep Purple - Our Lady Duke Ellington - Sophisticated Lady LK Lyle Lovett - She's No Lady gkourmoul1 Chris De Burgh - Lady In Red Scorpions - Dark Lady Πνοή και Νύξη Queen - Sweet Lady The Doobie Brothers - South City Midnight Lady Demis Roussos - Lovely Lady Of Arcadia Def Leppard - Lady Strange Ron Gallo - Young Lady, You're Scaring Me marathon Carlos Santana & Gato Barbieri - Latin Lady leon7pap Modjo - Lady Tamtam Rainbow - Lady on the Lake Black Sabbath - Lady Evil (2ο σερί κάηκε) Jeff Beck - Lady (2ο σερί κάηκε) Joe Cocker - Delta Lady Toploader - Lady Let Me Shine Eric Lindell - Lady Day and John Coltrane dimsonic Deep Purple - Lady Double Dealer The Temptations - Treat Her Like A Lady The Beatles - Lady Madonna The Rolling Stones - Lady Jane Santana - Life is a Lady Lou Reed - Lady Day Stevie Nicks - Lady cigaret13 Rory Gallagher - Tattoo'd Lady Haris David Bowie - Lady Stardust Hot Chocolate - You Could've Been A Lady (2ο σερί κάηκε) Angelo Perlepes' Mystery - Lady Evil adonisif Scott Henderson - Lady P Wishbone Ash - Lady Whiskey Leslie West - Dragon Lady UFO - Highway Lady Santana - Summer Lady Gregg Allman - Multi-Colored Lady Alvin Youngblood Hart - Treat Her Like A Lady The Marshall Tucker Band - Long Island Lady Mountain - My Lady stavros_d80 Modern Talking - Cheri Cheri Lady mitsosgroove Talking Heads - Lady Don't Mind Bob Dylan - Sad-Eyed Lady of the Lowlands Khruangbin - Lady and Man Lenny Kravitz - Have You Ever Been (To Electric Ladyland) Fats Navarro - Lady Bird iggy pop - Moonlight Lady Frank Zappa - Road ladies Kenny Burrell - Lady Be Good Sly & The Family Stone - M'Lady The Gaylads - Lady With The Red Dress On Gil Scott-Heron - Lady Day And John Coltrane The Crusaders - My Lady Fela Kuti - Lady Maceo Parker - Lady Luck Eric Burdon Band - Dragon Lady Ratso - Our Lady of Light Tim Buckley - Lady, Give Me Your Key THE SEEDS - flower lady and her assistant Donald Byrd - Street Lady Ronny Jordan - Midnight Lady Nikos Aravanis Alan Partridge - Ladyboys Song (ΤΙΝΑΦΤΟΡΕ) gvour Gordon Lightfoot - Make way for the lady Journey - Walks Like a Lady Loverboy - Lady Of The 80'S DEEP PURPLE - Lady Luck manosko Scorpions - Lady Starlight Queensryche - Lady Jane Whitesnake - Sweet Lady Luck VangelisV Styx - Lady Sugarloaf - Green-Eyed Lady Commodores - Sexy Lady Cher - Dark Lady Fleetwood Mac - Sentimental Lady Elton John - Lady What's Tomorrow The Velvet Underground - Lady Godiva's Operation King Crimson - Lady of the Dancing Water Hall and Oates - Lady Rain Elton John - Sweet Painted Lady Billy Ocean - Mystery Lady Grand Funk Railroad - Aimless Lady Billie Holiday - Lady Sings The Blues Golden Earring - When The Lady smiles The Pogues - London You're a Lady Stone Temple Pilots - Lady Picture Show King Crimson - Fomentera Lady The Stranglers - London Lady Hank Williams Jr - Blue Lady in a Red Mercedes Dolly Parton - Hey, Lucky Lady BARBRA STREISAND - luck be a lady Johnnie Taylor - Disco Lady Frank Sinatra - L.A. Is My Lady BRUCE COCKBURN - My Lady And My Lord Bette Midler - Ukelele Lady Duran Duran - Lady Xanax Bread - She Was My Lady Buck Owens - Tijuana Lady Oasis - (Get Off Your) High Horse Lady My Chemical Romance - Our Lady of Sorrows Modern Talking - Diamonds Never Made A Lady Harry Chapin - My Old Lady Elton John - Lady Samantha Jimmy Buffett - Railroad Lady MIKA - LADY JANE Cher - Our Lady Of San Francisco Manic Street Preachers - Bag Lady Coheed and Cambria - Goodnight, Fair Lady Ray Charles - If You Wouldn't Be My Lady Wishbone Ash - Lady Jay Crosby, Stills & Nash - Lady Of The Island rockhead JJ Cale - Lady Luck qesh Quicksilver Messenger Service - Long Haired Lady Blood, Sweat, & Tears - My Old Lady (2ο σερί κάηκε) Neil young - The old laughing lady (2ο σερί κάηκε) Supertramp - My Kind Of Lady (2ο σερί κάηκε) Kool & The Gang - Ladies Night (2ο σερί κάηκε) Matthew's Southern Comfort - My Lady (2ο σερί κάηκε) Rod Stewart - Lady Day (2ο σερί κάηκε) Βραδύπους Sleater-Kinney - Ballad of a Ladyman yannisp Leonard Cohen - Winter Lady geodimitri Saxon - Northern Lady Στην πρώτη θέση ο VangelisV με 41 ladies παρακαλώ Την δεύτερη θέση τελικά, πήρε μετά από σκληρή μάχη στα τελευταία λεπτά, ο ... npap με 24 ladies (να τις χαίρεσαι Νίκο). Στην τρίτη θέση ο ... mitsosgroove με 20 συνολικά ladies. Θέλω να σας ευχαριστήσω όλους για την συμμετοχή. Πέρασα πολύ ωραία, έριξα γέλιο, άκουσα πολύ ενδιαφέροντα πράγματα που δεν γνώριζα, και είχα και μια σχετική αγωνία στο τέλος για το ποιος θα πάρει την δεύτερη θέση. Να πω επίσης ότι το ωραίο αρχίζει, όταν τελειώνουν οι επιλογές σιγά σιγά, και σκάνε λιγότερο γνωστά πράγματα, εκεί βρήκα αυτά που δεν γνώριζα περισσότερο. Μου άρεσε πολύ. Μπράβο σε όλους. Και μην ξεχνάτε, ήταν μια παραγωγή του noiz.gr.
  20. 5 points
    Κάπου στις αρχές της δεκαετίας του 80 κρέμασα τα γάντια μου από τα live. Αφορμή το καθημερινό ξενύχτι, το ποτό κι η κούραση. Εξ άλλου είχα αρχίσει να γέρνω αριστερά από τα κιλά της Les Paul και εκτός αυτού ποτέ δεν παίζονταν τα κομμάτια μας όπως τα φανταζόμουν ενώ τα απογεύματα είχα αρχίσει να πειραματίζομαι με ένα μικρό Casio αρμόνιο που μου έκανε δώρο η Κική. Αυτό ήταν! Κόλλησα γερά και ξαναβγήκα απο το καβούκι μου μια δεκαετία αργότερα, έχοντας σπαταλήσει άπειρες νύχτες και Σαββατοκύριακα προγραμματίζοντας synthesizer και ντραμοκούτια, παίζοντας μπάσα, κιθάρες και ότι όργανο βρισκόταν πρόχειρο, προσπαθώντας να ενορχηστρώσω το τέλειο background για τις μουσικές μου διαστροφές. Κι ας μην τις άκουγε κανείς. Εγώ διασκέδαζα! Μόνος αλλά πάντα στην ώρα μου για την “πρόβα” και χωρίς αντιρρήσεις από τον “μπασίστα”. Μεγάλο χάσιμο χρόνου για πολλούς αλλά δεν θ’ άλλαζα με τίποτα την απόλαυση που ένοιωθα όταν πετύχαινε το ζητούμενο. I did it my way! Και συνεχίζω... τριάντα χρόνια αργότερα όπου πολλά έχουν αλλάξει προς το αρτιότερο, το ευκολότερο και το φτηνότερο. Μακάρι να είχα τα εργαλεία του σήμερα, τότε. Αλλά ποιός τα είχε; Και κυρίως πόσα θα ήξερα, αφού θέλοντας και μη συνυπήρξα στην επανάσταση του Home recording και παρακολούθησα το κάθε βήμα των εξελίξεων καθημερινά και όχι από βιβλίο; Λίγη Ιστορία Πριν τον πολυκάναλο τρόπο ηχογράφησης, η εγγραφή της μουσικής ήταν μια αποτύπωση ενός performance σε ταινία. Οι μουσικοί μαζεύονταν σε ένα στούντιο ηχογράφησης, έτρεχε η ταινία και έγραφε την συγκεκριμένη εκτέλεση μαζί με κάθε απρόοπτο. Παρά το γεγονός ότι πολλοί θα πουν πως είναι η πιό ειλικρινής και πιστή διαδικασία εκτέλεσης, πρόκειται για μια μέθοδο ηχογράφησης με περιορισμούς. Εαν κάποιος μουσικός του συνόλου κάνει ένα μικρό λάθος, αυτό αποτυπώνεται στην ηχογράφηση. Προβλήματα και αδυναμίες στη διαδικασία επίσης, όπως η άνιση στάθμη μεταξύ οργάνων και φωνών καταγράφονται μόνιμα. Με την εμφάνιση της πολυκάναλης ηχογράφησης οι παραγωγοί απέκτησαν άμεσο έλεγχο σε συγκεκριμένα μέρη της εκτέλεσης. Αν μια φωνή φαλτσάρει ή ένα όργανο κάνει λάθος, το συγκεκριμένο κανάλι που ηχογραφήθηκε αυτό το όργανο, μπορεί να ξαναγραφτεί χωρίς να επηρεάσει τα υπόλοιπα όργανα. Με αυτό τον τρόπο ηχογραφείται το μεγαλύτερο μέρος της δισκογραφίας σήμερα. Την δεκαετία του 50, ο κιθαρίστας και εφευρέτης Les Paul πρωτοεφάρμοσε την πολυκάναλη διαδικασία, χρησιμοποιώντας μαγνητική ταινία 1 ίντσας σε ένα οκτακάναλο μαγνητόφωνο Ampex για να γράψει σε παράλληλα κανάλια ή επίπεδα τη μουσική του. Ηταν μια επαναστατική εξέλιξη στην βιομηχανία της φωνογράφησης (όπως λεγόταν τότε), αυτή που θα καθόριζε την καλλιτεχνική απελευθέρωση των μουσικών την επόμενη δεκαετία. Στα 60’ς οι Beatles με τις επαναστατικές ηχογραφήσεις τους προώθησαν τις εξελίξεις στην τεχνολογία της πολυκάναλης ηχογράφησης. Υπο την καθοδήγηση του παραγωγού τους George Martin, η χρήση των πολυκάναλων εγγραφέων από το δικάναλη ηχογράφηση του "Please, Please Me" μέχρι την οχτακάναλη του "Abbey Road" επέβαλε τον τρόπο που θα γραφόταν μελλοντικά η μουσική. Φυσικά όλοι πλέον ξέρουμε την εποχή των δεινοσαύρων που ακολούθησε στην δεκαετία του 70, με τα μεγάλα ροκ συγκροτήματα να κάνουν χρήση της τεχνολογίας αυτής, που στο απόγειο της αναλογικής ηχογράφησης έφτασε στα 24-κάναλα μαγνητόφωνα σε μέγεθος ψυγείου. Οι δεινόσαυροι “έκλειναν” τα πανάκριβα στούντιο με τους μήνες για να γράψουν ένα άλμπουμ. Ολο αυτό είχε ένα κόστος σοβαρό που το πλήρωναν μόνο όσοι είχαν υπογράψει συμβόλαιο με πολυεθνική δισκογραφική εταιρεία. Ο τρόπος αυτός έπαιξε μεγάλο ρόλο στην μουσική της εποχής αφού τα σημαντικότερα συγκροτήματα δούλευαν περισσότερο με την τεχνική των στούντιο παρά σαν live performers. Η ηχογραφημένη μουσική έγινε ένα είδος τέχνης όπου ο ηχητικός πειραματισμός αποχαλινώθηκε, πολλές φορές δημιουργώντας αποτελέσματα που ήταν αδύνατο να επαναληφθούν επι σκηνής. Κλασσικό παράδειγμα το “A night at the Opera” των Queen. Αν για τα μεγάλα συγκροτήματα αυτό σήμαινε δημιουργική ελευθερία, για τους σόλο μουσικούς ήταν αποκάλυψη. Ο Stevie Wonder για παράδειγμα που έπαιζε πολλά όργανα, μπόρεσε να συνθέσει και να ηχογραφήσει δίσκους όπου τραγουδούσε και έπαιζε αν όχι όλα, τα περισσότερα όργανα μόνος του. Προς το τέλος της δεκαετίας εμφανίστηκαν τα πρώτα 4-κάναλα μπομπινόφωνα στενής ταινίας και αμέσως μετά τα κασετόφωνα από τις Tascam και Fostex με ενσωματωμένους μείκτες, που επέτρεψαν στους κοινούς θνητούς να γράφουν στο σπίτι τους, αφού το κόστος ήταν πλέον προσιτό. Για τον “ηλεκτρονικό” μουσικό το έτος Μηδέν ήταν το 1982 όταν παρουσιάστηκε το MIDI (Musical Instrument Digital Interface) ένα ανοιχτό πρωτόκολλο σύνδεσης μηχανημάτων και synthesizer. Λόγω των περιορισμών χρόνου στις στενές ταινίες που έπαιζαν στις διπλάσιες ταχύτητες για ν’ ανταπεξέλθουν στα προβλήματα ποιότητας του format και των λίγων σχετικά καναλιών, η ενορχήστρωση με τον συνδυασμό synthesizer που έπαιζαν ταυτόχρονα και σύγχρονα λόγω MIDI, είχε μεγάλο αντίκτυπο στην μουσική του 80, κυρίως στην “φτωχότερη” Ευρώπη όπου το home recording άρχισε να αναπτύσσεται. Ο άμεσα αναγνωρίσιμος ήχος των 80’ς οφείλεται σε μεγάλο βαθμό σε αυτές τις προδιαγραφές ενορχήστρωσης, καθώς όλοι πειραματίζονταν με ότι “μαραφέτι” κυκλοφορούσε τότε χωρίς κανόνες και περιορισμούς. Σε γεννήτριες ήχου ή και εφέ. Απο την Αμερική γεννήθηκε ο ήχος του hip-hop και rap από άτομα που είχαν στη διάθεση τους τέτοια προσιτά εργαλεία που ναι μεν επέτρεπαν τη σύνθεση, ταυτόχρονα όμως οδηγούσαν σε επαναλαμβανόμενους ρυθμούς, κυρίως από το γεγονός ότι ήταν αυτοδίδακτοι μουσικοί περιορισμένων δυνατοτήτων στην ανάπτυξη αρμονίας. Ετσι δημιουργήθηκε ένα ολόκληρο μουσικό ιδίωμα με βάση ρυθμούς από drum machines, που πάνω του στήθηκε η σημερινή σκηνή του R&B και του House. Στα μέσα του 90 εμφανίστηκαν τα digital hard disk recorder (μηχανήματα εγγραφής σε σκληρό δίσκο) και παράλληλα η ψηφιακή πολυκάναλη ηχογράφηση αναπόφευκτα πέρασε στον υπολογιστή με δυνατότητες που ήταν στη σφαίρα της φαντασίας για όσους είχαν ξεκινήσει την πολυκάναλη εγγραφή και το home recording. Και ήρθαμε στο σήμερα όπου στην άκρη της κρεβατοκάμαρας πάνω στο γραφείο υπάρχει ένας υπολογιστής με οθόνη και ηχεία. Το ιδανικό περιβάλλον για τις πιό εμπνευσμένες στιγμές του καθενός.
  21. 4 points
    Τι να τα κάνω. Ψήφους θέλω να βγω να αρπάξω ότι απέμεινε να πάρω ένα KORG KRONOS και ένα για τον φίλο μας τον @stavros_d80
  22. 4 points
    Μια που το ρίξαμε στα παλιά, να κι ένα κομμάτι του 1994 με έναν ωραίο ηλεκτρονικό ήχο του SY77 Τώρα τελευταία το ανέβασα στο youtube.
  23. 4 points
    Για το θεμα τωρα καθεαυτού, εγω δεν θα αγοραζα κι αλλον ενισχυτη. Θα εβαζα τον 40αρη με καποιο πανελ μπροστα του, αν ενοχλουσε. Αν και δυσκολευομαι να πιστεψω οτι ενας 40αρης μπορει να ενοχλησει σε μια σκηνη που παιζεται iron maiden και υπαρχουν τυμπανα. (Εκτος αν παιζει με ηλεκτρονικα τυμπανα. Ε αν υπαρχουν τυμπανα προσομοιωσεις γιατι να μην υπαρχουν και ενισχυτες προσομοιωσεις?). Οσο για το σπιτι, ενας 20αρης λάμπατος, ξαναλέω οτι εμενα δεν με βολευει. Εχω 20αρη και καθεται. (αν ημουν σε καμια μονοκατοικια ή κανενα αγροκτημα, ΟΚ θα τον ανοιγα) Στο λαιβ δεν στεκεται μονος του για monitoring. Θελει και μικροφωνο και περασμα στo monitor. Και αυτα τα κουμπακια που κοβουν βατ, εκτος απο βατ κοβουν και ηχο. Και στο τελος εχεις πληρωσει ενα σκασμο λεφτα για "σπιτικο" λαμπατο, ενω ακομα και με ενα Pocket pod βγαζεις καλο ηχο (με λιγο τουκινγκ) στα nearfield monitorακια σου για επιπεδο ... σπιτικης έντασης.
  24. 4 points
    Να πω εδώ κι εγώ την γνώμη μου πάνω σε όσα συζητάμε. Τέτοιου τύπου βίντεο, δεν αποσκοπούν σε συζήτηση. Ο λόγος ύπαρξής τους σε ένα φόρουμ είναι καθαρά επαγγελματικός. Ούτε ο ίδιος ο OP, δεν νομίζω ότι επιθυμεί την κουβέντα πάνω σε κάθε θέμα που θέτει. Είναι κάτι σαν μικρά statements του ποιός είναι και τι κάνει. Τέτοια βίντεο είναι κάτι σαν την επαγγελματική κάρτα ενός επαγγελματία, που την μοιράζει δεξιά και αριστερά, και φυσικά μέρη που έχουν σχέση με το επαγγελματικό του αντικείμενο, είναι από τα πρώτα που την λαμβάνουν. Εγώ λοιπόν, αντίθετα με τον ταμτάμ δεν έχω πρόβλημα μ' αυτό, το θεωρώ λογικό κι επόμενο. Πού να την δώσει πρώτα δηλαδή, σε σουβλατζήδες? Και έτσι, κάθε φορά που λαμβάνω την κάρτα του, απλά προσπερνάω. Όμως, από την στιγμή που η κάρτα αυτή εκτίθεται σε ένα φόρουμ (δημόσια δηλαδή), είναι λογικό να ασκηθεί κριτική σχετική με το περιεχόμενό της και την μορφή της. Όταν δε, η επαγγελματική ιδιότητα του μοιράζοντος την κάρτα, έχει να κάνει με προτροπή (το λέω cool) ενστερνισμού άποψης χωρίς αιτιολογία της, η κριτική που μπορεί να ασκηθεί είναι λογικά μεγαλύτερη. Δεν συμφωνώ με ειρωνικά σχόλια, όμως .... ... κανονικά, θα μπορούσε για τέτοιο βίντεο να κληθεί ο OP να απαντήσει σε ερωτήματα στο φόρουμ, και αν δεν μπορούσε να στηρίξει τις απόψεις αυτές που "διδάσκει" σε "μαθητές", να κατέβει το βίντεο από το site. "Θα μπορούσε" είπα μόνο. Επίσης θα μπορούσε, αντί των ειρωνικών σχολίων που γράφτηκαν από κάτω, να απαντήσουν κάποιοι χωρίς αιτιολογία (όπως κάνει και το βίντεο), "αυτά που λες δεν είναι σωστά", "ότι θέλεις λες", κλπ, έτσι ώστε με κάποιον τρόπο να αποτραπεί, η μέσα από το φόρουμ προσπάθεια να μάθουν νεαρότεροι (σε ηλικία αλλά και ενασχόληση με το άθλημα) κάτι με λάθος τρόπο, μόνο και μόνο για να λάβουν μια επαγγελματική κάρτα. Θέλεις να κάνεις κάτι τέτοιο? Κάντο σωστά!
  25. 4 points
    Αρχίζω και ανησυχώ που δεν έχει πάρει πολιτικό χαρακτήρα η κουβέντα. Πάει αυτό το σάιτ χάλασε.....
  26. 4 points
    Ρε συ Δημήτρη και Μιχάλη, αν αυτά δεν είναι ειρωνικά σχόλια σε βαθμό προσβολής τότε τί είναι; Όταν ειρωνεύεσαι κάποιον, το πιο ευγενικό που έχει να κάνει, φυσικά, είναι να σε σνομπάρει. Τι περιμένατε δηλ.; Πόσοι είναι οι εγγεγραμμένοι στο forum που δεν συμμετέχουν καν, και μόνο παρακολουθούν; Ή μήπως δεν έχουν αυτό το δικαίωμα; Ή μήπως γιατί σιγά-σιγά γινόμαστε ένα γεροπαράξενο παρεάκι με inside jokes και φαγωμάρες όπου φυσικά τι να ποστάρει κάποιος και πώς να σχολιάσει; Αν φοβάται ότι θα τον αρπάξουμε απ' το σβέρκο το πολύ ή θα αρχίσουμε τα "αστειάκια" για να ελαφρύνουμε το κλίμα. @fusiongtr είπα ότι δεν θα σχολιάσω το περιεχόμενο του video και εμμένω σε αυτό. Συμφωνώ και με τους περισσότερους και με εσένα ως προς τις ενστάσεις τους όσον αφορά το βίντεο. Και με τον Dimsonic και με τον Tamtam που τρωγώμαστε τον τελευταίο καιρό. Που συμφωνούμε στο ΤΙ αλλά διαφωνούμε στο ΠΩΣ.
  27. 4 points
    Μια χαρα τα λέει , για τις φόρμες και τα κοστόυμια. Για τις κιθαρες δεν ξέρω . Και εγω πάω στο γυμναστηριο με φορμες, χτιζω κορμί και μετα τα μεσάτα κοστούμια μου κάθονται κουτί, τι δεν καταλαβαίνεις;
  28. 4 points
    Εκεί που είσαι ήμουν κι εγώ. Ακριβώς εκεί. Και είχα ακριβώς τις ίδιες απορίες. Πολύ καλά τα είπαν τα υπόλοιπα παιδιά που απάντησαν, όμως εγώ θα προσπαθήσω πάνω στο ποστ σου να αποσαφηνίσω κάποια βασικά πράγματα που ίσως σε βοηθήσουν να καταλάβεις τι συμβαίνει. Ξεκινάω από τον τίτλο, που είναι πολύ εύστοχος. Jazz λογική, jazz σκέψη, αυτό είναι το πιο σημαντικό. Στην πραγματικότητα, η jazz είναι ακριβώς αυτό, ένα άλλος τρόπος να επεργαζόμαστε τα ίδια εργαλεία, μια άλλη σκέψη πάνω στα ίδια πράγματα, μια άλλη οπτική. 1. Το πρώτο μεγάλο πρόβλημα που κι εγώ αντιμετώπισα. Έπαιζα σωστά, έπαιζα αυτά που έπρεπε, αλλά δεν ακούγονταν jazz. Αγόρασα βιβλία με όλων των ειδών τις κλίμακες, τα προσπάθησα, μα δεν ήταν jazz το παίξιμό μου. Πέρασε καιρός μέχρι να καταλάβω ότι δεν χρησιμοποιούσα σωστά αυτά τα εργαλεία. 2. Αγόρασα βιβλία με φράσεις από γνωστούς τζαζίστες και έπαιζα τις φράσεις. Μια χαρά ήταν, αλλά τι έπρεπε να κάνω? Να θυμάμαι την ανάλογη φράση όποτε συναντούσα τις συγχορδίες στις οποίες αυτή αντιστοιχούσε και να την παίζω? Και πριν από αυτή την φράση? Και μετά? Τι θα έκανα? Παρατηρούσα κι εγώ ότι υπήρχαν στις φράσεις αυτές, νότες που δεν ανήκαν στην βασική κλίμακα που έπρεπε να παιχτεί. Ρε τον τσόγλανο πως τις σκέφτηκε αναρωτιώμουν για κάθε μουσικό. Και το βασικότερο όλων ... Ποιά είναι η ρημάδα η λογική πίσω από όλα αυτά? Στην τύχη τα έκανε? Αποκλείεται. 3. Εκεί ακριβώς είχα φτάσει κι εγώ, σ' αυτά τα ερωτήματα. Σε όλα τα παραπάνω οι απαντήσεις στις απορίες μου ήταν οι εξής. - Έμαθα πώς να μελετάω τις κλίμακες. Για αρχή σταμάτησα να τις παίζω πάνω-κάτω, μπρος-πίσω, και δεξιά-αριστερά, περιμένοντας να ακούσω κάτι jazz (που δεν άκουγα). Τις έσπασα σε κομμάτια. Τις έπαιζα νότα παρά νότα (παίζω μια νότα, μετά την μεθεπόμενη, και μετά την μεθεπόμενη, κλπ). Μετά πχ άφηνα 2 νότες κενές ανάμεσα στις νότες της που έπαιζα. Μετά τρεις, κλπ. Έπαιζα δηλαδή τις κλίμακες με βάση τα διαστήματά τους. Επίσης προσπαθούσα να μην παίζω πάνω από μερικές νότες προς την ίδια κατεύθυνση. Αν έπαιζα μερικές προς τα πάνω, έπρεπε να παίξω τουλάχιστον μια προς τα κάτω για να συνεχίσω προς τα πάνω. - Βρήκα πώς δημιουργούνται οι συγχορδίες, από ποια διαστήματα των κλιμάκων, και ποιες νότες τις απαρτίζουν. Αρπέτζιο το λένε αυτό. Πήγα λοιπόν πχ σε μια θέση στην κιθάρα, και όταν έβλεπα κάποια συγχορδία, έπαιζα μόνο τις νότες που αυτή έχει σ' αυτή την θέση (σταδιακά το έκανα για όλες τις θέσεις, για να μπορώ σε οποιοδήποτε σημείο της ταστιέρας να παίζω αυτές τις νότες). Προσπάθησα να φτιάξω μελωδίες μόνο μ' αυτές τις νότες. Ήδη τζάζευε το πράγμα και χαιρόμουν ιδιαίτερα. Παρατήρησα ακόμα κάτι σ' αυτές τις φράσεις που μελετούσα. Αυτές οι ξένες προς την κλίμακα νότες, πολλές φορές γέμιζαν τα κενά από μια νότα της συγχορδίας σε άλλη. Το έκανα κι αυτό. Ξεκινούσα να παίζω μια νότα της συγχορδίας, και πήγαινα βηματικά (με ημιτόνια στην σειρά) σε μια άλλη. Αυτό είναι σκέφτηκα, είμαι κοντά τώρα. Μετά ανακάλυψα και κάτι ακόμα. Έβαζα στο σημάδι μια νότα της συγχορδίας, και την προσέγγιζα χρωματικά με δύο ή τρεις νότες από μπροστά και από πίσω (δεν μιλάω για σεξ ). Στην ουσιά σχημάτιζα ολόκληρη φράση, χρησιμοποιώντας μόνο μια βασική νότα της συγχορδίας, ενώ οι υπόλοιπες δεν με ενδιέφερε αν ανήκαν ή όχι στην κλίμακα ή στην συγχορδία. Άρχισε να ακούγεται πια jazz το πράγμα και εγώ έκανα τούμπες από την χαρά μου. Μετά έκανα συνδυασμούς. Σημάδευα δηλαδή μια νότα της συγχορδίας με χρωματικές από μπρος και από πίσω, όταν έφτανα σ' αυτήν συνέχιζα μόνο με νότες της συγχορδίας (αρπέτζιο), και από κάποια από αυτές πήγαινα στην επόμενη κινούμενος χρωματικά. Ε, ήταν τζαζ πια. Όταν όμως προσπάθησα να παίξω πάνω σε κομμάτι και είδα τις συγχορδίες που έχει, τρελάθηκα. Είναι δυνατόν να προλαβαίνω να σκέφτομαι όλα αυτά που αλλάζουν συνέχεια και να τα ακολουθώ? Σταδιακά ναι, με πολλή δουλειά γίνεται. Αν μάλιστα παρατηρήσει κανείς, ότι πολλές από αυτές τις αλλαγές συγχορδιών τις συναντάει πολύ συχνά σε πολλά κομμάτια, με στοχευμένη σ' αυτές μελέτη είναι πιο βολικό. Όλα αυτά προϋποθέτουν και διάβασμα σχετικά με την αρμονία γύρω από το είδος, πχ. για να καταλάβει κανείς ότι πολλές φορές ο ρόλος κάθε συγχορδίας είναι πιο σημαντικός από την ίδια την συγχορδία, και ότι μπορεί να βλέπει άλλη γραμμένη, αλλά έχει την δυνατότητα να σκέφτεται σαν να αυτοσχεδιάζει πάνω σε άλλη (και για μυριάδες άλλους λόγους φυσικά που τον βοηθούν να κατανοήσει τι συμβαίνει, αλλά και πώς μπορεί να χρησιμοποιήσει τα εργαλεία του). Όλα αυτά είναι γραμμένα έτσι, ώστε να μπορούν να γίνουν κατανοητά από κάποιον σαν κι εσένα, που δεν γνωρίζει και πολλή θεωρία/αρμονία, και αναφέρονται στην jazz εποχή στην οποία νομίζω αναφέρεσαι κι εσύ. 4. Θα μπορούσα να σου συστήσω ένα πολύ καλό βιβλίο του joe pass, που έχει τις απολύτως απαραίτητες συγχορδίες και την χρήση τους, με διαγράμματα, και παραδείγματα. Το Joe Pass guitar chords. Νομίζω ότι θα σε καλύψει απόλυτα. Όπως είπε κι ο pipityri πάντως, δάσκαλο επειγόντως.
  29. 4 points
    Κρίνοντας από τα λεγόμενα σου, το πράμα είναι απλό: βρες δάσκαλο, έστω για λίγο αλλά σύντομα. Υπάρχει συγκεκριμένη jazz παιδαγωγική και ένας καλός δάσκαλος θα σου εξηγήσει τα πρώτα βήματα που πρέπει να κάνεις. Θα βοηθήσει, φυσικά, αν είσαι εξοικειωμένος με τα υλικά. Οπότε, μέχρι να μπορείς να κάνεις μαθήματα: - σιγούρεψε την good old major scale σε διάφορες θέσεις, τις 4 βασικές τετράφωνες συγχορδίες που αυτή παράγει-επίσης σε διάφορες θέσεις-και τα αρπέζ τους -βρες jazz κομμάτια που σου αρέσουν και μάθε τα-θέμα και ακόρντα. Υπάρχουν πάρα πάρα πολλά κομμάτια που στην πραγματικότητα είναι τραγούδια και που παίζονται μια χαρά με τα βασικά τετράφωνα ακόρντα. Μπορείς να ηχογραφείς τα ακόρντα και να παίζεις το θέμα ή να τραγουδάς το θέμα και να συνοδεύεις ταυτόχρονα. Φαντάζομαι έτσι ξεκίνησες να παίζεις"όχι jazz"-παίζοντας κομμάτια που γουστάρεις-δεν υπάρχει απολύτως κανένας σοβαρός λόγος να κάνεις κάτι διαφορετικό τώρα. -βεβαιώσου πως μπορείς να αυτοσχεδιάσεις στο ιδίωμα με το οποίο νιώθεις άνετα-ξέρω γω, blues, one chord vamp, οτιδήποτε-με υλικά που ξέρεις καλά-πενταονική κλπ- γιατί αν πας κατευθείαν να το κάνεις με πράγματα που ακόμα δεν πολυκατέχεις, τον ήπιες.
  30. 4 points
    To Θέμα είναι όχι απλώς τεράστιο, αλλά για πολλούς θέμα ζωής που ίσως δεν καταφέρουν ποτέ να λύσουν. Θα πω μια γνώμη από την άποψη κάποιου που προσπάθησε στη ζωή του να πλησιάσει το ιδίωμα, άσχετα αν δεν το κατάφερε και άσχετα αν υπάρχει η τάση να σου κολλάνε φίλοι σε κάθε ευκαιρία λέξεις με τη ρίζα τζαζ... Για μένα τα κλειδιά είναι: (ίσως με τέτοια περίπου σειρά) 1. Ανοιχτά αυτιά και ακρόαση 2. Εξάσκηση συνοδεύοντας διάφορα κομμάτια 3. Παίξιμο με πολλούς μουσικούς 4. Πειραματισμός 5. Τόλμη 6. Εμπειρία Εχω γράψει παλιότερα ότι βασικά δεν χρησιμοποιώ κλίμακες ή θεωρία per se, αλλά προσπαθώ να παίξω ακούγοντας τι παίζουν οι άλλοι, τι έχει ήδη παιχτεί και τι υποψιάζομαι ότι θα ακολουθήσει (αυτά στον καθαρό αυτοσχεδιασμό). Όταν υπάρχει κάτι γραμμένο που πρέπει να ακολουθήσω και πάλι στην περίπτωση αυτή χρησιμοποιώ βασικές δομές που είναι κυρίως μείζονες και ελάσσονες κλίμακες, πολύ συχνά μιξολύδιο τρόπο, χρωματική και εξατονική. Πολλές φορές μένω σε μια τυπική blue κλίμακα που σε κάθε στιγμή θα τη φορτώσω χρωματικά. Ειναι πολύ δύσκολο να το περιγράψω γιατί δεν ακολουθεί θεωρία ή αν ακολουθεί δεν μπορώ να την "διδάξω" καθώς είναι by ear... Ποτέ δεν διδάχτηκα σωστά θεωρία, ό,τι έμαθα το έμαθα μόνος μου και όταν μαθαίνεις μόνος δεν μαθαίνεις και τα πιό σωστά πράγματα. Θα έλεγα να παρακολουθήσεις τα βίντεο του Pat Martino και την θεωρία του καθώς και πολλά άλλα σοβαρά βίντεο που υπάρχουν. Ο Wes είναι ένα πολύ σωστό μάθημα γενικά, αρχίζοντας θα έλεγα από τις τελευταίες του δουλειές που ήταν πιό εκλαϊκευμένες και mainstream και μετά να πας στα πρώτα hard bop δείγματά του. Ο Rosenwinkel θα έλεγα ότι πρέπει να μπεί στην άκρη ιδίως για αρχάριους ή έστω απλά προχωρημένους καθώς είναι πολύ εγκεφαλικός και πολύπλοκος. Μια χρυσή τομή ήταν και θα είναι πάντα ο Martino, ο οποίος μάλιστα έρχεται και συχνά Ελλάδα, οπότε επιβάλλεται μια ακρόαση και παρουσία στα σεμινάριά του. Η άποψη του Martino είναι ότι μπορείς να παίξεις τα πάντα με ένα ακόρντο και κλίμακα την m7.
  31. 4 points
    Παίδες πολλά μπράβο!!! Ωραίοι ήχοι, ωραία παιξίματα, μπράβο και πάλι!!!
  32. 4 points
Ο πίνακας επιτευγμάτων έχει ρυθμιστεί σε Athens/GMT+03:00


×
×
  • Δημοσιεύστε κάτι...

Τα cookies

Τοποθετήθηκαν cookies στην συσκευή σας για να είναι πιο εύχρηστη. Μπορείτε να τα ρυθμίσετε, διαφορετικά θεωρούμε πως είναι OK να συνεχίσετε.