Προς το περιεχόμενο

Πίνακας συμμετοχής

  1. fusiongtr

    fusiongtr

    Solist


    • Βαθμοί

      11

    • Αναρτήσεις

      16.458


  2. dimsonic

    dimsonic

    Μέλος


    • Βαθμοί

      11

    • Αναρτήσεις

      16.663


  3. gkourmoul1

    gkourmoul1

    Μέλος


    • Βαθμοί

      8

    • Αναρτήσεις

      7.254


  4. Terry RoscoeBeck5

    Terry RoscoeBeck5

    Moderator


    • Βαθμοί

      5

    • Αναρτήσεις

      7.320


Δημοφιλές περιεχόμενο

Προβολή δημοσφιλέστερου περιεχομένου από 20/11/2022 σε όλα

  1. ΑΝΑΜΝΗΣΗ: Την εποχή που (ξανά)έβγαλε τα πρώτα πανάκριβα Mac Pro ή Apple, o Μπεάτος είχε φέρει ένα μαλάκα PCα στο στούντιο, προκειμένου να δείξει πως μπορεί να στηθεί ένα Hackintosh, δηλαδή ένα PC που να τρέχει (παράνομα και ατελώς) το λειτουργικό της Apple (για όσους δεν ξέρουν τον όρο). Όλα αυτά προκειμένου να "αποδείξει" ότι και οι άφραγκοι μπορούμε να έχουμε "Μακ". ΣΚΗΝΗ: Σήμερα το πρωί έβλεπα τον Παπαδάκη στον ΑΝΤ1, ο οποίος δεν μπορούσε να αντιληφθεί για ποιο λόγο πλειστηριάζεται το σπίτι μίας που έχει πιστολιάσει το στεγαστικό της δάνειο εδώ και δέκα χρόνια. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ: Ο Μπεάτος είναι το αντίστοιχο του Παπαδάκη, η γνώμη του για οτιδήποτε δεν με ενδιαφέρει. ΠΙΚΡΟΧΟΛΟ ΣΧΟΛΙΟ: Η Μαρία ξέχασε την εποχή που μαζί με τον γκόμενό της κοροϊδεύανε την "Φραπελιά" και τώρα χαμογελάει δίπλα στον Δάσκαλο της Δημοσιογραφίας ακόμη και όταν εκείνος κάνει επίδειξη ηλιθιότητας. Αυτό δεν είναι αστείο, όντως έτσι θα γινόταν. Προτιμάμε το web γιομάτο βίντεο. Ακόμη και του Μπεάτου.
    3 βαθμοί
  2. Εγώ πάλι θα έλεγα ότι το 50% μιας ωραίας φράσης είναι ο ρυθμός/groove της. Ίσως υπερβολικό ποσοστό, αλλά για μένα κάπου εκεί είναι.
    3 βαθμοί
  3. ας κλέβει όσο θέλει, μιλάμε για larger than life καλλιτέχνη.
    2 βαθμοί
  4. Εγώ νομίζω ότι παίζει ρόλο το σχήμα. Η τελεκάστερ δηλαδής από ότι ξύλα και να την φτιάξεις, και ότι μαγνήτες και να της βάλεις, δεν φτιάχνει με τίποτα. Σαν τελεκάστερ θα παίζει.
    2 βαθμοί
  5. Από εδώ και πέρα όποιος έχει τελεκάστερ θα συλλαμβάνεται για οπλοφορία, οπλοχρησία και οπλοκατοχή ασούμε.
    2 βαθμοί
  6. Και γιατί πρέπει να είναι "τραγούδια"; Είναι δικτυο-τηλεοπτικά προϊόντα ευρύτατης αποδοχής. Όπως οι "σειρές" του Netflix, ή οι ταινίες του. Άμα δεν είναι του γούστου μου, δεν τα βλέπω, όπως όντως δεν βλέπω σειρές. Είναι "θέμα" αυτό για να επανέρχεται κάποιος πάλι-και-πάλι; Όταν ανοίγεις τηλεόραση και έχει αγώνα μπάσκετ, κάνεις την επισήμανση "φτου, χάλια έχουν γίνει οι ταινίες στις μέρες μας"; Κάποιοι εξακολουθείτε να μην καταλαβαίνετε ότι το βίντεο-κλιπ είναι ένα αυτονομημένο από τη μουσική προϊόν - χρησιμοποιεί μουσική κάποιου τύπου για να εξυπηρετήσει τους σκοπούς του, όχι τη μουσική.
    2 βαθμοί
  7. Μ αρεσει ο γουθρη. Εδω δεν ηταν στα δυνατα του.
    2 βαθμοί
  8. Είναι η χροιά από το μεγαφωνάκι , 2 ίντσες τι να κάνει το φτωχό ;
    2 βαθμοί
  9. Οι πληροφορίες του Ηλία δεν έχουν ηλικία...
    2 βαθμοί
  10. Πολύ περιληπτικά, έχει να κάνει με τη γείωση τους σπιτού, κυρίως θέμα καλωδίωσης ρεύματος του σπιτιού, του ίδιου του υπολογιστή, της συσκευής, της κάρτας ήχου, κτλ. Παίζει και αυτό που λέμε shielding. Είχα θέμα με τα παλιά μου ηχεία. Όταν άνοιγα κάτι που έκανε τον υπολογιστή να ζοριστεί έστω και λίγο, άκουγα περίεργους θορύβους, ακόμα και το ποντίκι όταν το κουνούσα. Ουσιαστικά το "ρεύμα" του επεξεργαστή περνούσε στα ηχεία μέσω USB, μόνο έτσι μπορώ να το εξηγήσω. Δεν είχε να κάνει όμως καθόλου με την ένταση. Είτε στο 0, είτε στο 100 να τα είχα, πάλι το έκαναν. Όσο έπαιζα ή ακουγόταν κάτι ελάχιστα δυνατά, τότε δεν το παρατηρούσα. Είχα δοκιμάσει διάφορα και δεν δούλεψαν. Υπάρχου αυτά που λέμε hum eliminators που ουσιαστικά απομόνωναν το ρεύμα του USB που πάει στην κάρτα ήχου, δίνοντας ρεύμα από άλλο μέρος. Δεν το πήρα ποτέ γιατί έκανε 100 ευρώ. Κάποια στιγμή άλλαξα ηχεία και δεν είχα το πρόβλημα.
    2 βαθμοί
  11. Μην με κάνεις να γράψω κι άλλο μυθιστόρημα ασούμε.
    2 βαθμοί
  12. Προσωπικά, που μπορεί κάλλιστα να είναι και τυχαίο, έχω μαθητές που ως επί το πλείστον είναι δεκτικοί και, τελικά, καλοί στο ρυθμό. Φυσικά, δίπλα στους τρίτης δημοτικού μαθητές που έρχονται με όρεξη για μάθημα (και πάνε τρένο), υπάρχουν και αυτοί της ίδιας ηλικίας που δε πολυ τρελαίνονται για αυτό που τους ανάγκασαν οι γονείς να κάνουν με αποτέλεσμα να δίνω μάχη για να μετρήσουν σωστά αξίες μισών. Αντιστοίχως έχω και μαθητές 45ρηδες, με μια σεβαστή προϋπηρεσία αυτοδιδαχής, οι οποίοι είναι ακατάδεκτοι ρυθμικής μαθήσεως (γιατί..... πρέπει να αφιερώσεις χρόνο, πως να το κάνομε βρε αδελφέ...) αλλά και άλλους ίδιας ηλικίας που αφιερώνουν αυτό το χρόνο και φυσικά τα αγαθά κτώνται. Είναι θέμα (και, αλλά κυρίως) όρεξης κατά τη γνώμη μου. Δεν είναι δα και πυρηνική φυσική.
    2 βαθμοί
  13. Για μένα έχουν πετύχει όλα σε αυτό. Είναι όπως πρέπει, τόσο όσο. Σαν μια έξτρα ιδέα όσον αφορά την ενορχήστρωση, ΙΣΩΣ, αν μιλήσουμε για story-telling στη μουσική (σε συνδιασμό με τους στίχους), θα μπορούσες να έχεις χρησιμοποιήσει την ορχήστρα λίγο πιο "συγκεκριμένα" έτσι ώστε να δίνει αντίστοιχη βαρύτητα στα "γεγονότα" που αναγγέλλουν οι στίχοι. Να το πω πιο απλά, οι δυναμικές να επιρρεάζουν όλη την ορχήστρα, όχι μόνο το πιάνο, έτσι ώστε η κλιμάκωση να είναι πιο έντονη. Για παράδειγμα, στο bridge τα κόβεις όλα και βάζεις μόνο πιάνο, αλλά με έντονες δυναμικές. Εγώ εκεί θα είχα βάλει φουλ ορχήστρα στο φουλ, για να έρθουν οι ανατριχίλες. Ή σαν μια έξτρα ιδέα, "ρίχνεις" τις δυναμικές στο bridge μόνο με πιάνο να παίζει σιγά, και μετά το επαναλαμβάνεις με φουλ ορχήστρα σε μέγιστες δυναμικές. Βέβαια, με αυτές τις ιδέες αλλάζει το τραγούδι. Ίσως έτσι όπως το χεις κάνει να λέει καλύτερα την ιστορία, δηλαδή έτσι όπως εσύ θες να ειπωθεί.
    1 βαθμός
  14. Εύγε.Εδώ πιστεύω, ότι είσαι, στο στοιχείο σου. Θα το προτιμούσα,σκέτο πιάνο.
    1 βαθμός
  15. Δεν νομιζω να εννοει οτι με παραμορφωση δεν εχουν διαφορα οι μαγνητες, αλλά τα ξυλα (που ουτε σε αυτο συμφωνω απολυτα). Αν το εννοει ... τι να πω? ή δεν παιζει με παραμορφωση, ή χρησιμοποιει παραμορφωση ... λασπη. .
    1 βαθμός
  16. ενα ευχάριστο βραδάκι χτες με τον φίλο @gkourmoul1 που τριγυρίζει ακόμα στα μέρη μας. Τζώρτζ ευχαριστώ για την παρέα και την συζήτηση. (για τους υπόλοιπους, σέλφι ξεχάσαμε να βγάλουμε)
    1 βαθμός
  17. 1 βαθμός
  18. https://www.noiz.gr/community/profile/23756-dimsonic/content/?type=cms_records2&change_section=1
    1 βαθμός
  19. Μην το λες. Αν δεις τα δικα μου κομματια ξεπερνουν και τα 20 Ρωτα εδω τον κοσμο
    1 βαθμός
  20. Άντε να πω κι εγώ τη μ@λ@κια μου να περάσει η ώρα. Εκ πείρας γνωρίζω ότι στην ηχογράφηση όσο πιο κοντά είναι η "πηγή" (ήχος ακουστικής κιθάρας, ή ήχος που βγαίνει από τον ενισχυτή της ηλεκτρικής) στον "τόνο" που θέλουμε ή φανταζόμαστε να έχουμε στο τελικό αποτέλεσμα, τόσο πιο εύκολο είναι να το καταφέρουμε με λίγη επεξεργασία στα επόμενα στάδια (EQ κλπ). Αν περιμένουμε ότι με το EQ θα τα φέρουμε εκεί που θέλουμε, στο τέλος θα βγει πατάτα. Σε όλα τα στάδια οι επεμβάσεις στην επεξεργασία του ήχου πρέπει να είναι σε μικρά επίπεδα, για να έχουμε το επιθυμητό αποτέλεσμα. Για αυτό, επιλέγουμε το όργανο (ξύλα, μαγνήτες, καβαλάρηδες, τα πάντα), τον ενισχυτή/μεγάφωνα, τα πετάλια, (και όταν πρόκειται για ηχογράφηση και το μικρόφωνο/α) που οδηγούν στον τόνο που επιθυμούμε πιο εύκολα και άμεσα, κι όλα γίνονται πιο εύκολα και πιο επιτυχημένα. Το πεταλάκι EQ κατά την άποψη μου είναι απαραίτητο, αλλά δεν κάνει θαύματα. Ακόμα λιγότερο το EQ του μίκτη. Όλα τα στοιχεία (και τα καύλα) παίζουν ρόλο λοιπόν, άλλα μικρό κι άλλα μεγάλο. Ένα θέμα βέβαια είναι, έχουμε κάποιο τόνο στο μυαλό μας; Κι αν έχουμε ξέρουμε πως θα φτάσουμε σε αυτόν;
    1 βαθμός
  21. Λοιπον φιλε Παυλιτο μια και με κατεστησες υπευθυνο για το πονημα θα σου πω οτι τα καταφερες περιφημα. Βάζουμε στην ακρη οτι κραταει ενα τεταρτο. Βαζουμε στην ακρη οτι πηρες δυο λούπες τύμπανα που επαναλαμβανονται ενοχλητικα. Μετα ομως η αναπτυξη των ακορντων το υφος και το σχεδον μονολιθικο σολο (?) το κατατασσει για μενα μεταξυ σαμπαθ και των πιο αντιπροσωπευτικων του γκραντζ των 90ς. Αν ειχα εταιρεία θα σε υπεγραφα.
    1 βαθμός
  22. Εγώ την Casino μου την κουνάω έτσι για ξεκινήσει να δίνει feedback. Τώρα αν προσθέτει τρέμολο δεν είμαι σίγουρος αλλά για το feedback νομίζω χρειάζεται. Το κάνει κι ο Samuel l. Jackson επομένως είναι κουλ χαχαχ (στο 4λεπτο αν βαριεστε) https://youtu.be/oFkIHsODYPY
    1 βαθμός
  23. ενας απο τους καλύτερους δίσκους όλων των εποχών
    1 βαθμός
  24. Σημαντική ανακοίνωση: Συγχαρητήρια στον sir, διότι επαναφέροντας το φλέγον θέμα των κσύλων, δημιούργησε ένα "νήμα" που έλαβε μια συναρπαστική τροπή. Ανέδειξε τον "τρίτο" δρόμο! Πρώτος δρόμος: Τα κσύλα παίζουν ρόλο- τον λατρεύουν οι κσυλολάγνοι Δεύτερος δρόμος: Οι μαγνήτες είναι τα πάντα- τον πορεύονται οι μαγνητολάγνοι Τρίτος δρόμος: None of the above, ο ενισχυτής και τα ηχεία κάνουν την διαφορά Ποιος δρόμος είναι ο σωστός; Οι απαντήσεις στην συναρπαστική εξέλιξη του νήματος. Stay tuned
    1 βαθμός
  25. Άντε μπράβο και είχε περάσει καιρός χωρίς θρεντ για ΤΟ θέμα.
    1 βαθμός
  26. Περαστικά στην κοπέλα βρε Φώτη μου. Να της το πεις.
    1 βαθμός
  27. Ίδιο με αυτό του μπάσκετ είναι. Και τα δύο έχουν τρύπιο διχτάκι.
    1 βαθμός
  28. Να μιλάς για τον εαυτό σου.... Χυμός ή καφές για μένα, απ'τον Ιούλιο έχω να πιω αλκοόλ!
    1 βαθμός
  29. Θα την πιούμε την μπύρα και για σένα, Γιάννη.
    1 βαθμός
  30. Ακολούθησα τις συμβουλές του @fusiongtr και άλλαξα τα κρουστά και λίγο την αρμονία στο ρυθμικό μέρος... έχει πιο πολυ ενδιαφέρον έτσι. Στράτο σε ευχαριστώ!
    1 βαθμός
  31. Ότι δεν θα ήμουν ο μόνος που έχω αυτό το μικρόφωνο και να μου το έλεγαν δεν θα το πίστευα... Όλα τα γκραν σουξέ μου έχω γράψει με αυτό...
    1 βαθμός
  32. Οι καλύτερες strar ever! Πάρε την εσύ. Οι τιμές τους έχουν ήδη αρχίσει να ξεφεύγουν ειδικά για τα custom colors ,ψωνισε τώρα που μπορείς.
    1 βαθμός
  33. Λοιπόν, σχολιάζω στα κομμάτια του βίντεΟΥ. Τα περισσότερα "δεν είναι τραγούδια", με την έννοια ότι δεν έχουν μουσική. Δηλαδή, δεν είναι κάτι που μπορείς να παίξεις στο πιάνο ή στην κιθάρα (μην το πάρετε τοις μετρητοίς ως έκφραση αυτό, νομίζω καταλαβαίνετε το πνεύμα μου). Αυτός ο απλός ορισμός με οδηγεί από την εποχή που άρχισα να παίζω μουσική (και όπως όλοι έχετε νιώσει, από την στιγμή εκείνη αλλάζει και ο τρόπος που ακούς μουσική). Καλά, δεν σχολιάζω το γεγονός ότι πολλά κομμάτια έχουν ένα ύφος σαν να σατιρίζουν την ίδια την έννοια της μουσικής παραγωγής, είναι σαν να μπηκαν στο στούντιο και να είπαν: εγώ θα κάνω ότι βαριέμαι, εσύ θα λουπάρεις το τίποτα κλπ κλπ. Κουτί, περιτύλιγμα, κορδέλα και όλα γίνονται προϊόν. Βέβαια και υπάρχουν και οι εξαιρέσεις όπως το As it Was του Harry Styles που είναι εξαιρετικό (για ringtone.... )
    1 βαθμός
  34. Οι τέλε είναι το απόλυτο εργαλείο του κιθαρίστα. Plug and play, φοβερός ήχος, μπορείς να παίξεις σχεδόν όλα τα είδη τουλάχιστον αξιοπρεπώς χωρίς hardware παρεμβάσεις και αν χρειαστεί σπας και μερικά κεφάλια χωρίς να φοβάσαι ότι θα πάθει κάτι η κιθάρα.
    1 βαθμός
  35. Μια χαρά λειτούργησε το πείραμα. Απ' όλα τα όργανα πάντως αυτό που υστερούσε ήταν η προηχογραφημένη λουπα των ντραμς. Αρα... στόχος επετεύχθει.
    1 βαθμός
  36. Πολύ ωραίο και ατμοσφαιρικό Πάνο. Μόνο δύο ενστάσεις έχω. Πρώτον, τα κρουστά είναι μέσα στην μούρη του ακροατή σε σχέση με τα υπόλοιπα όργανα. Σαν να μην βρίσκονται στον ίδιο χώρο, ή σαν να είναι πολύ μπροστά (όχι σε ένταση). Και δεύτερον θα ήθελα μια αρμονική αλλαγή. Το ξέρω ότι είναι τέτοιο το είδος που στέκεται μια χαρά και έτσι. Αλλά ακούγοντάς το, νομίζω ότι την περίμενα μια αλλαγή που δεν ήρθε, το ζητάει το κομμάτι νομίζω. Απ' το λαρύγγι μου. Έλα τώρα, πες την αλήθεια. Χθες το τραγούδησα.
    1 βαθμός
  37. Ομολογώ πως δε μου βγαλε κάτι παγωμένο όπως συνιστά ο τίτλος. Μου έφερε περισσότερο εικόνες από κάτι post-apocalyptic σε συνδιασμό sci-fi. Φυσικά το αποτέλεσμα είναι πολύ όμορφο! Η φωνή από πού είναι?
    1 βαθμός
  38. Και για να μην ξεχνιόμαστε ένα μικρό bumb... Όσοι βόρειοι πιστοί προσέλθετε! Μπυρίτσα η καφεδάκι σε κεντρική καφετέρια για να γνωριστούμε. Blues ή Rock? heavy metal ή hard rock? (για Jazz δεν θα μιλήσουμε...) Gilmour ή Gary? Tele ή Strat? Sg ή Lp? Cubase ή Sonar? ξανθιές ή μελαχρινές; Bmw ή Mercedes? Χανιά ή Ηράκλειο κ.τ.λ κ.τ.λ. Μέρα, ώρα, σημείο... οσονούπω θα ειδοποιήσει ο @gkourmoul1 Κληρώσεις και δώρα δεν προβλέπονται**... Φωτογραφίες, βίντεο ελεύθερα. **εκτός εάν φέρει τίποτα τσικουδιές ο Γιώργος από Κρήτη....
    1 βαθμός
  39. Μια χαρά είναι ο ήχος των κιθάρων. Αξιοπρεπής, για τα δεδομένα του εξοπλισμου. Στη μίξη μόνο υστερεί, αλλά αυτά είναι ψιλά γράμματα. Σημασία έχει η δημιουργία, η διαδρομή προς το αποτέλεσμα, και όχι το αποτέλεσμα...
    1 βαθμός
  40. Όσα δεν φτάνει η αλεπού, όσο θέλεις βρόντα.
    1 βαθμός
  41. Ωραία η μελωδία που παίζεις στο 4.00. Κάνει για βασική μελωδία, για εισαγωγές και ανταποκρίσεις. Έχει προδιαγραφες το κομμάτι. Μια γέφυρα είναι απαραίτητη (λίγο να πέσει η πίεση), φωνητικά, lead κιθάρα και είναι ετοιμο για μιξαρισμα.
    1 βαθμός
  42. Με γειά την κιθάρα. Πολύ όμορφη και ακόμα πιό όμορφο review!! (Αν ήσουν Αθήνα, θα σου έφερνα μερικές να κάνεις review! Γράφεις απλά και αρκετά αντικειμενικά...)
    1 βαθμός
  43. Ολοκληρωμένη μελωδία, που την απεδωσες με τον δικό σου τρόπο. Δεν είσαι lead κιθαρίστας, αλλά έχεις μελωδικότητα, που λίγοι lead κιθαρίστες έχουν. Εάν το κομμάτι ειχε λίγο καλύτερη ενορχήστρωση, δηλαδή να παίξεις με δυναμικές (είναι πολύ φλατ), και είχε και καμιά γέφυρα θα ήταν πολύ εντυπωσιακό. Τουλάχιστον, το έγραψες και έφυγε από μέσα σου.
    1 βαθμός
  44. Και το relative pitch ειναι αρκετο. Το perfect ειναι σπανιο ετσι κι αλλιως.
    1 βαθμός
  45. Είναι αυτό που έγραφα προ ολίγου καιρού σε άλλο νήμα: Από ένα (παικτικό) σημείο και πέρα, από ένα επίπεδο εμπειρίας και πάνω, καθώς το αυτάκι έχει "κουρδίσει" σε έναν ήχο, τον "κατεβάζει" στο χέρι. Οπότε, ότι και να πιάσεις, όπως και να παίζει, εσύ θα πας να βγάλεις "αυτόν" τον ήχο. Οι μαγνήτες, το κουτσουράκι, θα σου τον φέρουν λιγότερο ή περισσότερο- αλλά σε γενικές γραμμές θα είναι "αυτός" ο ήχος. Αν τα μαγνητάκια είναι κοντά σε αυτό που έχεις στο αυτί, όλα θα γίνουν πολύ πιο εύκολα...
    1 βαθμός
  46. Διαβάζω βιογραφίες, κυρίως μουσικών, δεν ξέρω να εξηγήσω αυτή τη βίδα, μάλλον απλά έτυχε να βρεθούν τέτοια βιβλία στο δρόμο μου. Συχνά τις διαβάζω χωρίς καν να γνωρίζω το έργο του μουσικού ή του καλλιτέχνη για τον οποίο έχει γραφτεί το βιβλίο, αλλά όταν πρόκειται για κάποιον που βρίσκω το έργο του σημαντικό, ζορίζομαι μήπως τον κοσκινίσω υπό το πρίσμα της ειλικρινούς του έκθεσης, τον βγάλω σκαρτο, ασυνεπή, πουλημένο ή ασήμαντο να θέτει φιλοσοφικά ερωτήματα και αυτό έχει επίδραση στη ιδέα που έχω για το ίδιο του το έργο. Ανοίγοντας το Things the Grandchildren Should Know διάβασα στο εσώφυλλo οτι "The following is a true story. Some names and hair colours have been changed", oπότε διαπίστωσα οτι δεν είχα να φοβηθώ τίποτα από τα παραπάνω. Γράφει ευθέως, χωρίς λογοτεχνικά στολίσματα και βαρετές αναπαραστάσεις που θα έδειχναν προς την κατεύθυνση ενός ταλαντούχου ναρκισιστή, παραθέτει απλά τα γεγονότα και τα διαχωρίζει από την άποψη που έχει για αυτά, δίνοντας την εντύπωση οτι αξίζει πραγματικά να δει κανείς "τι έχει να πει αυτός ο τύπος", άσχετα αν η μουσική του συνάδει με το γούστο του αναγνώστη, ιδιαίτερα αν ο ανανγώστης τυχαίνει να είναι μουσικός. Παρόλαυτά εγώ το διάβασα λιώνοντας το hombre lobo και το useless trinkets. Το βιβλίο είναι τόσο σημαντικό που δεν έχει μεταφραστεί στα ελληνικά (από όσο ξέρω). http://books.google.com/books/about/Things_the_grandchildren_should_know.html?id=n4D4HIH1gmsC
    1 βαθμός
Ο πίνακας επιτευγμάτων έχει ρυθμιστεί σε Athens/GMT+02:00
×
×
  • Δημοσιεύστε κάτι...

Τα cookies

Τοποθετήθηκαν cookies στην συσκευή σας για να είναι πιο εύκολη η περιήγηση στην σελίδα. Μπορείτε να τα ρυθμίσετε, διαφορετικά θεωρούμε πως είναι OK να συνεχίσετε. Πολιτική απορρήτου