Προς το περιεχόμενο

Πίνακας συμμετοχής


Δημοφιλές περιεχόμενο

Προβολή δημοσφιλέστερου περιεχομένου από 27/07/2020 σε όλα

  1. 10 πόντοι
    Ξεχωριστή βραδιά ήταν η χτεσινή για τους φίλους των μπλουζ και των "Blues Wire". Το σπουδαίο αυτό συγκρότημα βρέθηκε στην πόλη των Σερρών «μαγεύοντας» το κοινό που έδωσε το «παρών» στο λάιβ που έλαβε χώρα (ως συνήθως κάθε καλοκαίρι) στην «Αίγλη». Η συναυλία ξεκίνησε λίγο μετά τις 10 και ολοκληρώθηκε μετά τα μεσάνυχτα. Η απόδοση της μπάντας κυμάνθηκε σε πολύ υψηλά επίπεδα. Ο Ηλίας Ζάικος αναφέρθηκε σε δύο ανθρώπους που «έφυγαν» πρόσφατα από τη ζωή, τον Peter Green και τον Νίκο Σπυρόπουλο. Μάλιστα το συγκρότημα απέτισε φόρο τιμής στον μεγάλο Άγγλο κιθαρίστα παίζοντας τα τραγούδια: "Black Magic Woman", "Albatross", "Stop Messin' Around", "Green Manalishi" και "I Loved Another Woman". Στα χάιλ-λάιτ της συναυλίας ήταν η συμμετοχή και γκεστ μουσικών (ακουστική κιθάρα και σαξόφωνο), με τον Ηλία Ζάικο να προσφέρει απλόχερα την Stratocaster του σε ένα παιδί για να παίξει το "Cocaine" του J.J. Cale, με τον ηγέτη των "Blues Wire" κατά τη διάρκεια του σόλο να βοηθάει τον νεαρό χρησιμοποιώντας ως slide ένα γυάλινο ποτήρι μπύρας (!). Προσωπικά μου άρεσε και το "Knockin' On Heaven's Door" (Βοb Dylan), όπως επίσης και το "Foolish Pride" με τον "crunchy" ήχο από το τελευταίο άλμπουμ "NOS" του συγκροτήματος. Θα ήθελα να ευχαριστήσω τον κ. Ηλία Ζάικο αφού στο soundcheck δεν αρνήθηκε να μου υπογράψει με αφιέρωση ένα cd της μπάντας (ήμουν πολύ «τρακαρισμένος»). Σεμνός Μουσικός και κορυφαίος σε αυτό που κάνει εδώ και πολλά χρόνια. Έφυγα από την «Αίγλη» υπό τους ήχους του "Hoochie Coochie Man", αφού έπρεπε να ξυπνήσω στις 6 το πρωί για να πάω στη δουλειά (τα κατάφερα τελικά με 45 λεπτά καθυστέρηση).
  2. 8 πόντοι
    @fusiongtr, τα λάιβ επιτρέπονται, εφόσον φυσικά τηρούνται τα πρωτόκολλα ασφαλείας (αποστάσεις κλπ.)...ας μην επεκταθώ σχολιάζοντας τον γολγοθά των ιδιοκτητών προκειμένου να γίνουν εμφανίσεις, το κυνήγι για ελέγχους αλλά και την απελπισία των μουσικών και των σχημάτων που κινούνται στον δικό μας χώρο. @dimsonic, ο λόγος που δεν υπήρχε προβολή ήταν γιατί στο μαγαζί αυτό παίζουμε 2 φορές τον χρόνο παραδοσιακά, αυτή την φορά, λόγω των περιορισμών, ό,τι θέσεις υπήρχαν είχαν κρατηθεί απο νωρίς, οπότε ο φίλος που έχει τον χώρο δεν προχώρησε σε ευρύτερη κοινοποίηση, προφανώς για να αποφύγει συνωστισμό (φτου κακά)... Με την ευκαιρία, να ευχαριστήσω θερμά τον ΟΡ για τα καλά του λόγια, να διευκρινήσω πως όντως παίξαμε πολλά του Πήτερ Γκρην (όχι όμως το Green Manalishi), κι ένα ακόμα στο soundcheck για μας, το Need your love so bad (αν και όχι δικό του αυτό). Τέλος, να πω οτι το να παίξουμε 2μιση ώρες ζωντανά και ηλεκτρικά μπροστά σε τόσο καλοπροαίρετο κοινό, υπήρξε απίστευτα ζωογόνο και λυτρωτικό συναίσθημα.
  3. 8 πόντοι
  4. 7 πόντοι
    Επηρεάζεται υπερβολικά το παίξιμό μου από αυτά που ακούω. Κατά καιρούς, άκουγα πολύ ετερόκλητα μεταξύ τους πράγματα από πιτσιρικάς, και συνεχίζω ακάθεκτος. Μιλάω για φανατικό άκουσμα. Όταν ακούω κάτι πολύ και μου αρέσει, αλλάζει το φραζάρισμά μου, ακόμα και ο ήχος μου, προς αυτή την κατεύθυνση, δεν το κάνω επίτηδες, απλά δεν το ελέγχω. Από σχόλια συνφορουμιτών εδώ μέσα, σε κομμάτια που έχω ανεβάσει, το παίξιμό μου αλλού τους θύμιζε Metheny (ειδικά τα γκλισάντα με καθαρό ήχο είναι καραμπίνα, αλλά έτσι μου βγαίνει), αλλού Sco, αλλού Henderson, αλλού Pat Martino (έκανα μεγάλη προσπάθεια κάποτε να ξεφύγω από το φραζάρισμα του Martino που μου έβγαινε εντελώς φυσικά), αλλού Stern, Benson, κλπ. Όλα αυτά τα έχω ακούσει πολύ, τα έχω μελετήσει πολύ, και μου αρέσουν πολύ. Επίσης τα gypsy jazz μου αρέσουν πολύ και τα έχω ακούσει πολύ. Υπήρχε μια περίοδος, που έπιανα την κιθάρα, και οτιδήποτε έπαιζα, μα οτιδήποτε (από μπλουζ, ροκ, τζαζ, κλπ) ακουγόταν σαν να το έχει διασκευάσει γύφτος. Και με εκνεύριζε αυτό, αλλά δεν μπορούσα να ξεφύγω. Τώρα, τον τελευταίο καιρό δεν ακούω και πολύ μουσική, και γι' αυτό και έχω "αδειάσει". Δεν μπορώ να παίξω τίποτα. Εδώ σίγουρα ταυτίζεται το άκουσμα με το παίξιμο. Δεν ακούω, δεν παίζω.
  5. 7 πόντοι
    Ένα κομμάτι για την έξοδο (γενική και ειδική). χοπ γιου λαϊκ ιτ.
  6. 7 πόντοι
    Συμφωνώ πως η ουσία του παιξίματος κάποιου ελάχιστα μεταβάλλεται με τα χρόνια. Οι γνώσεις πληθαίνουν, οι εμπειρίες συσσωρεύονται, η τεχνική αναπτύσσεται (τουλάχιστον για όσους ενδιαφέρονται), όμως ο παίκτης παραμένει σε μεγάλο βαθμό ο ίδιος. Προσωπικά, έχω ακούσει πολλά είδη και στυλ, κάποια προσπάθησα να αποκωδικοποιήσω (άλλοτε με σχετική επιτυχία και άλλοτε όχι), κάποια απλά τα ακούω για ευχαρίστηση και αναζήτηση. Πολλές φορές ακούω κάποιον συγκεκριμμένα πριν απο συναυλίες για να αντλήσω έμπνευση και διάθεση, ο κάθε μουσικός μπορεί να σε οδηγήσει σε διαφορετικό πλησίασμα στο υλικό σου. Ποτέ δεν σταμάτησα να παίζω και να προσπαθώ να βάζω νέα στοιχεία και φράσεις στο παίξιμο μου, χαίρομαι σαν μικρό παιδί όταν τα καταφέρνω. Ένα απο τα κορυφαία κοπλιμέντα που έχω ακούσει (κι ευτυχώς ακόμα το ακούω μερικές φορές) είναι πως κάθε φορά καταφέρνω να ακούγομαι φρέσκος σε ιδέες και εκτέλεση. Μερικές φορές το νοιώθω κι εγώ (σπάνια), ιδιαίτερα ευτυχές συναίσθημα αυτό. Θεωρώ οτι εξελίσσομαι, ναι, αν ποτέ σταματήσω να το αισθάνομαι μάλλον θα είναι το τέλος για μένα, και, ναι επίσης, η μουσική που ακούω πάντα με επηρεάζει σε μικρότερο η μεγαλύτερο βαθμό.
  7. 7 πόντοι
    Εφτιαξα αυτό το βίντεο, θέλοντας να δοκιμάσω την υπόθεση youtube. Περιγράφω το κομμάτι που έφτιαξα για τον περσινό διαγωνισμό του noiz, που είναι πιό κάτω. Τίποτα ιδιαίτερο, ούτε σοφός είμαι, ούτε παντογνώστης. Ξέρω 5 πράγματα και τα δείχνω, για το πως αντιμετώπισα και αντιμετωπίζω την υπόθεση φτιάχνω μουσική. Κάποιοι ίσως βρουν κάτι ενδιαφέρον, κάποιοι προφανώς όχι. Ο χρόνος θα δείξει πως θα πάει, και εάν, παρακάτω.
  8. 6 πόντοι
    Στην αρχή έπαιζα αυτά που μου άρεζε να ακούω.Τώρα ακούω αυτά που θα μου άρεζε να παίζω
  9. 5 πόντοι
    Δεν είμαι σίγουρος αν πρόκειται για συγκριτικό βίντεο μαγνητών, μιας και οι κιθάρες δεν είναι κοινές, είναι όμως μια πολύ ωραία παρουσίαση όλων των γνωστών τύπων που κυκλοφορούν. Η αλήθεια είναι πως μου έκανε εντύπωση η έντονη διαφορά του P90 απο τους λοιπούς μονοπήνιους. Μου άρεσαν ιδιαίτερα οι lipstick με τον woody tone και οι mini humbuckers που δεν απέχουν απο τους Wide range και δίνουν την αίσθηση ισορροπημένου φάσματος. Αυτά βέβαια αφορούν περισσότερο τα μουσικά είδη που έχω στην κούτρα μου αλλά απ' όλους του τεστ, αναρωτιέμαι τον λόγο ύπαρξης των toaster... Σοβαρά τώρα;
  10. 5 πόντοι
    Κύριε Ηλία όταν με το κάλο έρθετε ξανά κρήτη,νότια, γράψε τα σε ένα χαρτί να μου τα δώσεις μετά και θα σου κρατώ γω ένα ανθότυρο που κάνει κάλο στην μνήμη.Slide με ποτήρι της ρακής να κάνεις γιατί εδώ παρεξηγούνε!
  11. 4 πόντοι
    Με αφορμή το θάνατο του Alan Parker (31/7/20) Midnight Express (1978) Birdy (1984) υγ: Τι ταινιάρες και αυτές ρε παιδιά, τι τέχνη έχουμε ζήσει να δούμε...
  12. 4 πόντοι
    Βίντεο από τη χτεσινή συναυλία των Blues Wire στις Σέρρες (Αίγλη).
  13. 4 πόντοι
    Mετα απο καιρο τωρα βρηκα ευκαιρια να ασχοληθω με το project. Μπηκε λοιπον το stereo volume pot (Ηταν στα 22Κ) και το 1/4 stereo socket ωστε να βάζω καρφι κιθαρας. Eφτιαξα και ενα κλιπακι στα πολυ γρηγορα με το πως ακουγεται τo Ammo box. Παίζω με την boss gt 100 και την TelAIRrcaster και η ηχογραφηση ειναι εξωτερική απο κινητό. Το αποτέλεσμα ειναι αρκετα πριμαριστο καθως τα patches της boss ηταν στημένα για 12" ηχειο και δεν έκατσα να tweakαρω το eq καθόλου. Σορυ και για το sloppy παιξιμο... Οτι ριφ μου ερχόταν στο μυαλό εκείνη την ωρα έπαιζα... Τελος του project. Έμεινα αρκετα ικανοποιημένος με το αποτέλεσμα! Ευχαριστω πολυ για τη βοήθεια και τις συμβουλές σας!
  14. 3 πόντοι
    Είναι γενική παραδοχή πως αναπτύσσεις το λεξιλόγιο σου ακούγοντας άλλους και δη κορυφαίους. Ισχύει για τον λόγο, ισχύει και για την μουσική. Εγω π.χ. έχω πολλά συστατικά στο παίξιμο μου (ήχο και φρασεολογία) απο τους πρώτους κιθαρίστες που άκουγα μανιωδώς κυρίως μέχρι τα 25 μου που για να σας το κάνω πιο λιανά, μεχρι το 1982. Κάποια στιγμή εκεί στα 20κάτι έκανα μια στροφή και άκουσα άλλα όργανα. Μουσική όπου το κύριο όργανο δεν ήταν η κιθάρα δηλαδή. Σαξοφωνίστες όπως ο David Sanborn, πιανίστες σαν τους George Duke και Richard Tee και μπασίστες αλα Marcus Miller και γενικότερα σχήματα χωρίς κιθάρα. Άκουσα και πολύ pop music που πάντα μου αρέσει. Απο τότε παρα το ότι έχω εξελιχθεί μουσικά (μάλλον), δεν πιστεύω πως άλλαξε ιδιαίτερα το παίξιμο μου στην κιθάρα. Ναι έμαθα πότε να παίζω και πότε να σιωπώ, να περνάω κάποιες "ενδιαφέρουσες" γραμμές και βέβαια τα ακόρντα μου έχουν αλλάξει πολύ, τώρα που το σκέφτομαι. Στην πράξη όμως παρα τα 62 μου χρόνια, η καρδιά και το ύφος μου κιθαριστικά είναι του 20χρονου. Εσείς τι εξέλιξη είχατε στο όργανο που παίζετε και τι ρόλο είχε η μουσική που ακούτε ή ακούσατε κατα καιρούς; Σας επηρέασε διαχρονικά; Βέβαια φαίνεται να απευθύνομαι σε ηλικιακά ρετάλια σαν κι εμένα αλλά νομίζω πως ο καθένας βλέπει τον χρόνο διαφορετικά.
  15. 3 πόντοι
    Ο ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΟΣ ΜΥΘΟΣ. Αν είσαι σε μπάντα θα βγάλεις γκόμενα. Μπάστεντ.
  16. 3 πόντοι
    Α, μάλλον γι' αυτό έχουμε στην Νέα Σμύρνη δρόμο με όνομα "40 εκκλησιών".
  17. 3 πόντοι
    Μόνο την σχέση μουσικών (και τα "οφέλη" της....) με τον Σατανά και τις υποσχέσεις του να πιάσουμε, θα γεμίσουμε 10-15 σελίδες.... Από τον R. Johnson στους Page, Iommi, Eagles κ.τ.λ κ.τ.λ.... Edit: Μην μιλήσω για τους "ψεύτικους" θανάτους... Elvis, Morrison, Cobain e.t.c e.t.c...
  18. 3 πόντοι
    Ένα concept album τύπου soundtrack χωρισμένο σε 7 κομμάτια.
  19. 3 πόντοι
    Ε τι να πω; Μη βάλεις p90 σε Ibanez jem και fender Princeton και πας να παίξεις sepultura.
  20. 3 πόντοι
    πρέπει να είμαι από τους λίγους κιθαρίστες που ως επαγγελματίας την πλειοψηφία των κομματιών που έπαιξα σε κάποια φάση της ζωής μου, δεν τα είχα ακούσει ούτε καν κατά λάθος, πόσο μάλλον προς τέρψη... τώρα αυτά που άκουγα (και ακόμα ακούω) μια και το παίξιμό τους είχε ως προαπαιτούμενο μια οποιασδήποτε μορφής επισταμένη μελέτη (η οποία δικιά μου είχε παντρευτεί από μικρή με την ηχοληψία), ούτε καν επιχείρησα να τα προσεγγίσω... τώρα στα γεράματα κάποια φορά το μετανιώνω για την επιλογή μου, κάποια όχι... τι τα θέτε...άβυσσος η δημιουργική ψυχή... απροσμέτρητη...
  21. 3 πόντοι
  22. 3 πόντοι
    Παιδιά εγώ λιγάκι ρεμπέτικα ήθελα να μάθω να παίζω. Δεν είμαι ακόμα σίγουρος για το πώς οι Queen φέρανε τους Floyd, οι Floyd τους Zeppelin, οι Zeppelin τους Sabbath, οι Sabbath τον Iommi και, κατά κάποιον τρόπο, ο Iommi τον πατέρα μου στο DoReMi στη Θεμιστοκλέους...
  23. 3 πόντοι
    Εγώ βλέποντας οποιαδήποτε Flying V και ειδικά diy
  24. 3 πόντοι
    Χαχαχα το τουρ για την εκσκαφή κροταφικού μοιάζει με το dremel πλάκα- πλάκα! Αν περισσέψει τίποτα από το 20ετίας έχεις το νούμερό μου! Do it!! Λοιπόν συναρμολόγησα αλλά δεν μπόρεσα να ακούσω πολύ δυνατά στον ενισχυτή , μπορώ να πω όμως ότι μου άρεσε πολύ! Καλό sustain και πρίμα/ σκάσιμο. ΠΟΛΥ στα γούστα μου. Έβαλα έναν παλιό (NOS) κεραμικό πυκνωτή .022 που βρήκα να κάθεται. Δεν κόβει πολύ αλλά με drive πας ΚΑΤΕΥΘΕΙΑΝ στο sweet spot. (Mάλλον. Θα δείξει αύριο με ένταση).
  25. 3 πόντοι
    1) Δεν βλέπω να έχω παρουσιάσει εξέλιξη. Παίζω το ίδιο δυνατά και άτσαλα γι' αυτό και σπάω συνέχεια χορδές και ακόυω το "παίξε πιο χαμηλά, μας παίρνεις τ' αυτιά, κλπ". 2) Το κορυφαίο κοπλιμέντο που έχω ακούσει είναι από κάποιον που πουλούσε μια vintage κιθάρα* και την απέσυρε όταν την άκουσε να την παίζω εγώ. *Στρατ 70-71, 4βιδη, σούπερ.
  26. 3 πόντοι
    Να σου πω την δική μου γνώμη. Ας ξεκινήσω από το (2) παραπάνω Σε καταλαβαίνω απόλυτα, απόλυτα όμως. Έτσι χάνεται η όρεξη για να παίξεις κιθάρα, γιατί δεν υπάρχει κίνητρο. Το κίνητρο μπορεί να είναι εξωτερικό/πρακτικό (πρόβες, μπάντα, live, κλπ), ή μπορεί να είναι εσωτερικό (ακούω κάτι που μου αρέσει πολύ και ψάχνομαι να δω τι και πώς). Όταν λοιπόν το εξωτερικό κίνητρο χαθεί, χρειάζεται να υπάρχει οπωσδήποτε το εσωτερικό. Σε αυτήν ακριβώς την φάση βρίσκεσαι τώρα. Να ψάχνεις ένα εσωτερικό κίνητρο. Ποιο μπορεί να είναι αυτό? - Μπορεί να ακούς άλλους να παίζουν πράγματα που είτε δεν καταλαβαίνεις πώς τα παίζουν, είτε σου αρέσουν πολύ αυτά που ακούς και θα ήθελες να παίζεις κι εσύ έτσι. Είναι το (1) σ' αυτά που έκανα παράθεση. Σαν να λέμε, ακούς άλλου είδους μουσική από ότι συνήθως που σε εξιτάρει. - Μπορεί να ακούσεις μουσική που σου αρέσει, δεν την έχεις ψάξει, και θεωρείς ότι θέλεις να το κάνεις. Αυτά τα δύο παραπάνω που έγραψα, είναι το ίδιο πράγμα. Αναρωτιέμαι λοιπόν, τι είναι αυτά που άκουσες και σου δημιούργησαν την όρεξη να τα ψάξεις? Συγκεκριμένα πράγματα όμως, γιατί αν πεις απλά πχ. jazz, θα χαθείς, άλλο εννοεί ο καθένας με αυτό. Βάλτα κάτω, σκέψου τι είναι αυτό που πραγματικά σε ωθεί να το ψάξεις, και ξεκίνησε από εκεί. Έτσι κι αλλιώς, δεν θα μείνεις εκεί αν συνεχίσεις το ψάξιμο, υπάρχουν παράδρομοι σε κάθε λεωφόρο, θα κάνεις τις βόλτες σου κι εσύ, να χαζέψεις τι άλλο υπάρχει εκεί γύρω. Δεν θα σου πρότεινα να αφήσεις την πένα, ξεκινώντας κάτι στα τυφλά. Αν θέλεις βέβαια, το κάνεις κι αυτό, αλλά προέχει να βρεις τι σε συγκινεί, χρησιμοιώντας για αρχή την υπάρχουσα τεχνική σου, δηλαδή πένα. Εστιάσου στο τι σε συγκινεί σε κάθε είδος, και ψάξε το. Έτσι κι αλλιώς, όταν διαλέξεις κάποιον δάσκαλο, θα πρέπει αυτός (εκτός των άλλων χαρακτηριστικών που θα έχει) να έχει μια καλή σχέση με το είδος/στυλ που σου αρέσει, δεν τα παίζει κανείς όλα, ούτε τα έχει ψάξει όλα, λογικό είναι. Καλή αρχή!
  27. 3 πόντοι
    Μια μικρή (?) παρουσίαση για το Fishman Triple Play guitar synthesizer με αφορμή την πρόσφατη αναβάθμιση των τελευταίων ημερών.
  28. 3 πόντοι
    Και πολύ καλά έκανες! Επίσης πολύ καλά έκανες και ένιωθες έτσι, είναι απόλυτα φυσιολογικό να αποζητάς την εξέλιξη και το να "ξεκολλήσεις". Αυτό βέβαια το "ξεκόλλημα" θα γίνει, κατα τη γνώμη μου, μόνο υπο τη καθοδήγηση ενός δασκάλου/μέντορα. Αυτοί ξέρουν πως να σε πάνε εκεί που θές να πας και σχεδόν πάντα δια της πιο σύντομης (αλλά όχι απαραίτητα ξεκούραστης) οδού. Αυτό, όπως σωστά ανέφεραν και οι συμφορουμίτες παραπάνω, θα εξαρτηθεί κατα 99% απο τη μουσική που ακούς και σε κάνει να γουστάρεις να πιάσεις το όργανο και να το λιώσεις. Αυτό θα εξαρτηθεί καθαρά απο τη γραμμή που θα ακολουθήσεις με το δάσκαλό σου, αυτός ξέρει και θα σου πει τι χρειάζεσαι. Το καλό θα είναι να πέσεις σε περίπτωση επαγγελματία και τίμιου ειλικρινή ανθρώπου που δε θα σε βλέπει σα πορτοφόλι. Αυτό φυσικά θα γίνει μόνο με ψάξιμο και μπλα μπλα. Επίσης, μην αποκλείσεις περιπτώσεις απλά επειδή έχεις προυπηρεσία στην ηλεκτρική κιθάρα. Εγώ, για παράδειγμα, είχα ξεκινήσει με ηλεκτρική (ροκ, μπλουζ) μεταπήδησα στην κλασική όπου μέσω πτυχίων και διπλωμάτων μου ξεδιπλώθηκε ένας ονειρικός μουσικός κόσμος (αυτό ήταν ξεκάθαρα κάτι υποκειμενικό και που "κούμπωσε" πολύ καλά σε μένα) και μετά επέστρεψα στην ηλεκτρική σε πιο σύγχρονα μονοπάτια. Να αναφέρω επίσης οτι παρόλο που είχα προυπηρεσία στην ηλεκτρική, το κυριολεκτικά τεράστιο πάθος μου για αυτό το καινούριο είδος που είχα καταπιαστεί με έφερε σε πολύ υψηλά επίπεδα σε χρόνο μηδαμινό οπότε......κάνε αυτό που θα σε κάνει να γουστάρεις φουλ.
  29. 3 πόντοι
    σωραίος dim. Απο μένα είναι yes, προχώρα το εγχείρημα! Προτάσεις προς διόρθωση. Κάνε τα 18 λεπτά 13 (μη σου πω και 10) αφαιρώντας υλικό απο περιττό μπλά μπλα. Να είσαι περιεκτικός και άμεσος σε ότι λες. (φιλικά πάντα, εννοείται αυτά του στυλ "δεν είμαι pro, δε τα ξέρω όλα" όπως στην αρχή δεν αφορούν κανέναν οπότε πέταμα) Cut down to the chase που λένε και στην άγρια δύση. Φυσικά όσο καλύτερο πλάνο έχεις στο τι θες να παρουσιάσεις και όσο καλύτερη γνώση έχεις του τι παρουσιάζεις (δεν εννοω το cubase αλλά το Project σου) τόσο λιγότερα "εεε, μμμμ, χμμμ, αααα" θα έχεις να σου τρώνε χρόνο (μπορεί να μη τους φαίνεται αλλά το καθένα καταλαμβάνει το λιγότερο 3/4 του δευτερολέπτου και αν μαζευτούν......) Στο ίδιο μήκος κύματος του παραπάνω είναι και το να είσαι λίγο πιο γρήγορος στο χειρισμό του daw. Θές να σολάρεις 6 κανάλια συνεχόμενα μαζεμένα; Κλικ στο πρώτο => shift+κλικ στο έκτο (δηλαδή έχεις επιλεγμένα και τα 6) και πατάς "S" (για solo) ή "M" για mute αντίστοιχα και εφαρμόζεται σε όλα. Με όλα αυτά τα shortcuts και hotkeys κερδίζεις στο τέλος αρκετό χρόνο και κακά τα ψέματα, δεδομένου οτι το attention span του μέσου θεατή είναι πλέον πολύ μικρό σίγουρα θα βαρεθεί να σε βλέπει να σολάρεις και να ξεσολάρεις πχ 10 κανάλια. Φυσικά δε λέω να διαμορφώσεις το υλικό σου για να προσελκύσεις και άλλες ομάδες θεατών, ίσα ίσα. Μου άρεσαν πολύ οι ιστορικές αναφορές όπως πχ το τέχνασμα του ντουμπλαρίσματος που χρησιμοποιούσαν οι Steely Dan. Αυτά να τα κάνεις περισσότερα, αξίζουν. Τέλος, μη μιλάς ενώ παίζει η μουσική, δε σε ακούμε καθαρά. Η σταμάτα το και μίλα ή βάλε ένα chain comp.
  30. 3 πόντοι
    μου έκαναν δώρο μια ακουστική και σκέφτηκα να την εγκαινιάσω με έναν μικρό αυτοσχεδιασμό. Τίποτα ιδιαίτερο, αγνοείστε μια ελαφριά ξεκουρδισιά σε ένα δυο σημεία. Απλή ηχογράφηση με το φτηνό tracer.
  31. 3 πόντοι
    Killer Kid η ταινία και η μουσική απο Rene Aubry.Το μόνο soundtrack που αγόρασα,άκουσα από την αρχή έως το τέλος και συνεχίζω 20 περίπου χρόνια μετά. Jocelyn Pook - Masked Ball απο το Eyes Wide Shut.Γι αυτό ο Stanley Kubrick δεν πήρε ποτέ όσκαρ.
  32. 2 πόντοι
  33. 2 πόντοι
    σαν τον Μίμη Φωτόπουλο?
  34. 2 πόντοι
    Όλοι εδώ ξέρουμε ότι η μελέτη ενός οργάνου θεωρείτε επιτυχημένη και παύει αυτομάτως να αποτελεί προτεραιότητα από την στιγμή εκείνη,όπου με βάσει αυτού και διαφόρων άλλων ιδιοτήτων που διαθέτουμε(χορευτικές φιγούρες,σαγηνευτικά βλέμματα ,κλείσιμο ματιών κοιτώντας ψηλά,τίναγμα χαίτης κ.α),βγάλουμε γκόμενα.Ναι,με επηρέασαν αυτοί που άκουγα,τραβώντας με σε ένα βούρκο ακολασίας και ακατανόμαστων καταστάσεων καταστρέφωντας την τόσο πολλά υποσχόμενη καριέρα μου.Σε ένα μόνο πράγμα δεν ταυτίστηκα,στο παίξιμο.Αυτοί έπαιζαν παπάδες,εγώ ότι νάνε.Ας γίνω παράδειγμα προς αποφυγήν και το ηθικό δίδαγμα που θα ήθελα να περάσω σε όλους αγαπητοί είναι ότι ναι μεν οι επιρροές έχουν άμεσο αντίκτυπο στο παίξιμο μας αλλά...αν δεν ανεβάσουν οι γκόμενες λίγο τα στάνταρ τους στα live μας έχει πάρει όλους ο διάολος.
  35. 2 πόντοι
    Άσε την άλλη μέρα έψαχνα βρω τι είχε χαλάσει. Οι ενισχυτές ή οι κιθάρες;
  36. 2 πόντοι
    Μουσικοί Μύθοι από το χώρο της κλασικής μουσικής (με χρονολογική σειρά) όπως μου έρχονται στο μυαλό: - Ο Μπαχ χρησιμοποιούσε πίνακες με αριθμούς για να φτιάξει τις συνθέσεις του. - Ο Μότσαρτ δημιουργούσε ολόκληρη τη σύνθεση στο μυαλό του με κάθε δυνατή λεπτομέρεια και μετά την έγραφε. - Ο Μότσαρτ δηλητηριάστηκε από τον Σαλιέρι. - Ο Σούμπερτ στην εποχή του ήταν εντελώς άγνωστος στη Βιέννη και έγινε κάπως γνωστός μόνο μετά το θάνατό του. - Ο Παγκανίνι είχε πουλήσει την ψυχή του στο Σατανά. - Ο Παγκανίνι είχε μείνει 5 χρόνια στη φυλακή επειδή είχε σκοτώσει κάποιον. - Ο Τσαϊκόφσκι πέθανε από χολέρα. - Ο Ραβέλ ήταν σχετικά μέτριος πιανίστας. - Ο Ραχμάνινοφ όταν συνέθετε συμπλήρωνε τη μουσική φράση με τέτοιον τρόπο ώστε να ταιριάζει στα δάκτυλά του και να μπορεί να την παίζει εύκολα. - Η δωδεκάφθογγη μουσική είναι πολύ ανώτερη από αυτήν της κλασικής περιόδου. (update 1: ) - Ο διάσημος μαέστρος Δημήτρης Μητρόπουλος όταν ήταν νέος ήθελε πολύ να γίνει μοναχός, αλλά όταν του είπαν ότι αν γινόταν μοναχός τότε θα απαγορευόταν να ασχολείται με τη μουσική, τελικά εγκατέλειψε την ιδέα και έγινε μουσικός. - Αυτοί που έχουν απόλυτο μουσικό αυτί μπορούν να γράψουν μουσική πιο εύκολα. (update 2: ) - Οι περισσότεροι διάσημοι συνθέτες της ιστορίας ζούσαν άνετα και μόνον από τη μουσική που έγραφαν. - Αν έχεις πιει έστω και λίγο, παίζεις καλύτερη μουσική. - Μπορείς να γράψεις καλή μουσική μόνο με το ταλέντο, χωρίς ιδιαίτερες γνώσεις τεχνικής. - Δεξιοτεχνία είναι να παίζεις πολύ γρήγορα χωρίς να κάνεις λάθη.
  37. 2 πόντοι
    Αν έχεις πολλούς και διαφορετικούς ενισχυτές θα διαλέγεις ενισχυτή,αν έχεις έναν και μοναδικό πετάλι,δεν είναι το ίδιο βέβαια αλλά βοηθά. Αν και κατά τη γνώμη μου ΤΑ ΜΕΣΑΙΑ σου λείπουν περισσότερο παρά το compression για τον ήχο που ζητάς. Για αυτό και το GE7 δεν πρέπει να λείπει από κανένα pedalboard...
  38. 2 πόντοι
  39. 2 πόντοι
    Ας σοβαρευτούμε λοιπόν με έναν ΚΑΝΟΝΙΚΟ κιθαρίστα (εντάξει μιλάμε για ψιλοτερας) που παίζει με διαφορετικούς μαγνήτες στην ΊΔΙΑ κιθάρα και δεν παίζει αηδιες
  40. 2 πόντοι
  41. 2 πόντοι
    "Great Hopes: Brutality" is a track of electronic music. It was created using synthesizer sounds and was written in 2007. If you like this track, you may visit my website and download 8 hours of FREE John Tzinieris music: www.johntzinieris.com Enjoy the music!
  42. 2 πόντοι
    Ευτυχώς όχι. Αλλιώς η μουσική που ακούω θα ήταν χάλια. Δεν έχω μελετήσει ποτέ μουσική, ούτε κιθάρα. Υπήρξα χομπίστας ολκής, δεν πήρα ποτέ στα σοβαρά το παίξιμό μου κι έτσι αυτό δεν εξελίχθηκε τεχνικά ή φραστικά. Υπάρχει σαφής επιρροή και εξέλιξη στον ήχο, ίσως στην εκφραστικότητα αλλά και στην "προφορά" όπως την ονομαζω, δηλ. την αντιστοιχία ήχου-παιξίματος και γενικότερα την αισθητική και αισθαντικότητα του παιξίματος. Το μόνο αναγνωρίσιμο στο παιξιμό μου ειναι τα (άσχημα) φρασεολογικά μου κλισέ, πεντατονικής φυσης, τα οποία προερχονται από την εξασκητική μου πενία. Τελευταία άρχισα να έχω λίγη περισσοτερη αυτοπεποίθηση που προερχεται από την ανάπτυξη κάποιων τεχνικών που είχαν μείνει πίσω (βιμπράτο κυρίως) αλλά και την μυηση σε ολοένα και πιο πλούσιο ήχο και γίνεται ένας ωραίος κυκλος όρεξης για μάθηση, ο οποίος όμως σπάει από την έλλειψη χρόνου και άρα εξάσκησης, κυρίως φρασεολογικά. Ωραιο θρεντ.
  43. 2 πόντοι
    Το ιδιο ισχυει και για αυτο που εβαλες εσυ. Ειναι μαθημα για πολλους απο εμας,για εμενα τουλαχιστον. Συνεχα να μαθαινεις και να μας μαθαινεις.
  44. 2 πόντοι
    Οπως παντα ο Νεστορας ειναι "μεσα". Μου θυμισε το παρακατω: Mπορει να μην το εχεις ακουσει ποτε. Δεν εχει σημασια. Και μονο ομως που παραπεμπει καποιους απο εμας σε κατι τετοιο,τι να λεμε? Εχεις το αγγιγμα,νομιζω. Και ειναι πιστευω το καλυτερο σου. ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΟΣ. Μπραβο ρε Γιωργαρα και παλι μπραβο,μας εφτιασες.
  45. 2 πόντοι
    Τα ΑΚΟΥΣΜΑΤΑ σου ειναι το ΠΑΝ. Οσο περισσοτερη και "ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΟΤΕΡΗ" μουσικη ακους τοσο θα ανοιγουν οι οριζοντες σου. Και φυσικα πρεπει να σκεφτεις τι ΕΣΥ θελεις να παιξεις. Προσωπικα οταν "φρεναρε" μετα απο χρονια η μπαντα μου και οι εμφανισεις (πάντα με original υλικο) αλλά και η τραγουδοποιια με την οποια ασχολουμουν σχεδον αποκλειστικα ,και θελησα να προχωρησω λιγο παραπάνω, κάποια μαθηματα ΤΖΑΖ κιθαρας μου ανοιξαν πραγματικα νεους οριζοντες ως "κιθαριστα" (γενικα δεν θεωρω τον εαυτο μου "κιθαριστα" μια και παιζω και μπασο και ντραμς και πληκτρα οποτε ειμαι μαλλον ενας,μετριος,πολυ-οργανιστας ) και να προχωρήσω "παικτικα" χωρις ομως να γινω τζαζ κιθαριστας (γενικα η εμπειρία μου με το κλασσικο πιανο και την μοναστικού τυπου πειθαρχία και άφοσίωση που απαιτεί η εκμάθηση του ,ειμαι κλασσικος πιανίστας με φΤυχιο, με αποτρέπει στο να "μελετήσω" ξανά οτιδήποτε μουσικό οργανο στη ζωή μου οπότε μόνο "παιζω" και δεν "μελετάω" εκτός από τα απολύτως απαραιτητα για να κάνω τη μουσική που εγω θέλω). Ενα ωραιο πραγμα με την τζαζ κιθαρα ειναι τα υπεροχα ΑΚΚΟΡΝΤΑ που μαθαινεις και που πραγματικα....ομορφαινουν τη ζωη
  46. 2 πόντοι
  47. 2 πόντοι
  48. 2 πόντοι
  49. 2 πόντοι
    Εχεις ξανακουσει για μικροφωνο με μπαταριες?
  50. 2 πόντοι
    Έκανα μια τρύπα στον πάγκο και βίδωσα το ρούτερ από κάτω τόσο απλά πρέπει όμως να έχεις ρούτερ που κατεβαίνει αρκετά-στην περίπτωση μας το ανάποδο ανεβαίνει αρκετά -γιατί υπάρχει και το πάχος του πάγκου που πρέπει να το ξεπεράσεις υπάρχουν στο εμπόριο κατασκευές αυτόνομες με πάγκο από αλουμίνιο με λιγότερο πάχος ,επίσης χρειάζεσαι κοπτικά με επαρκή μήκος άξονα Το ιδανικό ειναι να κόψω τον πάγκο και εκεί που βιδώνει το ρούτερ να βάλω ένα κομμάτι αλουμίνιο 6-8 χιλ για να κερδίσω άλλα 12 χιλ ύψους, κάποια κοπτικά μου ειναι οριακά Αφορμή να την ψάξω ήταν ο πάγκος του benedetto Που φαίνεται στην πρώτη φωτό Με ένα πέρασμα κόβει ότι χρειάζεται για Να βάλει Τα πολλαπλά binding που χρησιμοποιεί Συγνώμη για τις πλάγιες φωτό για κάποιο λόγο ανεβαίνουν έτσι από το κινητό
Ο πίνακας επιτευγμάτων έχει ρυθμιστεί σε Athens/GMT+03:00


×
×
  • Δημοσιεύστε κάτι...

Τα cookies

Τοποθετήθηκαν cookies στην συσκευή σας για να είναι πιο εύκολη η περιήγηση στην σελίδα. Μπορείτε να τα ρυθμίσετε, διαφορετικά θεωρούμε πως είναι OK να συνεχίσετε. Κανονισμοί της σελίδας.