Προς το περιεχόμενο

Πίνακας συμμετοχής


Δημοφιλές περιεχόμενο

Προβολή δημοσφιλέστερου περιεχομένου από 14/02/2019 σε όλα

  1. 15 points
    Καλημέρα σας κυρίες και κύριοι, Ένα teaser από το επερχόμενο άλμπουμ των 16 Strings, που πρόκειται να βγει στον 'αέρα΄, σε ψηφιακή κατ' αρχήν μορφή, μέσα στις επόμενες μέρες. Βαγγέλης - 'Vagtanplan' - Παπάζογλου: Φωνή Σπύρος - 'Jazzjoker' - Χατζηαντωνίου: Κιθάρα Νίκος Κουρομιχελάκης: Κιθάρα Στράτος Αργυρίου: Μπάσο Χάρης - 'ο υποφαινόμενος' - Κούνουπας: Ντραμς Στίχοι, μουσική: Σπύρος Χατζηαντωνίου Ηχογραφημένο live στο στούντιο. Σας ευχαριστούμε εκ των προτέρων για την ακρόαση. Θα δούμε αν θα σας ευχαριστήσουμε εκ των υστέρων για την κριτική...
  2. 14 points
    Kαλησπερες. Ενα μικρο κομματακι.
  3. 7 points
    Έχω διαφωνήσει με πολλές μπάντες για το συγκεκριμένο θέμα. Οι περισσότεροι θέλουν να παίξουν όλοι τα αγαπημένα τους κομμάτια με την άποψη ότι όλοι θέλουν να ακούσουν τα αγαπημένα τους κομμάτια. Το αποτέλεσμα συνήθως είναι ένας αχταρμάς ραδιοφωνικού τύπου που στο τέλος σε έχει ζαλίσει. Η άποψή μου είναι ότι κάθε παρουσίαση πρέπει να έχει μια κεντρική ιδέα, ένα "concept". Είναι πολύ όμορφο να ανακαλύπτεις στην πορεία ενός live την ιστορία που θέλει να σου πει ο καλλιτέχνης. Όπως πολύ σωστά είπε ο Vagelism ένα live είναι καλό να έχει την δομή μιας ταινίας και μια ταινία πρέπει να έχει ένα καλό σενάριο. Για παράδειγμα, δεν θα με πείραζε να ακούσω Nirvana μαζί με Marley , ή ακόμα και Fats Waller πλάι σε Placebo, αρκεί να υπάρχει κάτι που να συνδέει τις δύο ιστορίες. Προσωπικά προτιμώ λίγα κομμάτια που σε αφήνουν να θέλεις κι άλλο, παρά πολλά, που ελπίζεις κάποτε να τελειώσει.
  4. 7 points
    Από ένα γρήγορο μάτι στο site warmanguitars.co.uk/ που έστειλες, μόνο από τις τιμές μπορώ να πω με σιγουριά ότι οι μαγνήτες είναι εισαγωγής απλά με το logo της εταιρίας. Βέβαια αυτό δεν λέει τίποτα απολύτως για το αν είναι καλοί ή όχι. Ένας μαγνήτης, όσο απλή διαδικασία και αν είναι θεωρητικά να φτιαχτεί (ο οποίος γίνεται στο χέρι με συγκεκριμένα υλικά κτλ), δεν παύει να είναι μία μορφή τέχνης, όπως ακριβώς και η οργανοποιία, η ζωγραφική κτλ. Δεν σημαίνει από την άλλη ότι, επειδή φτιάχνεται στο χέρι είναι σώνει και καλά καλός. Το καλός βέβαια είναι υποκειμενικό. Άλλος ακούει ένα Duncan JB και γουστάρει και άλλος όχι, τον βρίσκει πολύ πρίμο κτλ (τώρα τι ακούει ο καθένας άλλη ιστορία χωρίς να θέλω να θίξω ούτε τη μία ούτε την άλλη πλευρά). Προσωπικά βλέπω το ηλεκτρικά σε ένα όργανο ως σύνολο και όχι επιμέρους (pots, μαγνήτες, πυκνωτές κτλ) παίζουν τεράστιο ρόλο σε αυτό που ακούμε. Όπως σε όλα τα πράγματα η τιμή ενός προϊόντος βγαίνει από πολλούς παράγοντες, όπως κόστος υλικών/κατασκευής, manhours, έξοδα επιχείρησης/προσωπικού, logistics, branding, marketing fees κτλ. Στο παράδειγμα των Gibson στα 2.000 ευρώ προφανώς και το κόστος που ζητάει ο πωλητής έχει να κάνει με το μυθική διάσταση του brand και σε καμία περίπτωση με το πραγματικό κόστος τους. Έχει τύχει να πιάσω φθηνές σειρές από όργανα με OEM κινέζικους μαγνήτες, και κάποιοι δεν είναι καθόλου άσχημοι, ίσα ίσα! Είμαι από αυτούς που "τρώω" και λίγο το mojo της φάσης, μου αρέσει ο x handwired/handmade μαγνήτης με τα τάδε specs από ένα αντίστοιχο Duncan ή Dimarzio. Αν βέβαια μου ακούγονται και οι 2 εξίσου καλά, και το επιτρέπει η τσέπη, θα πάω με τον χειροποίητο για πολλούς λόγους (mojo, στήριξη στον κατασκευαστή, ποιότητα υλικών, παρεχόμενες υπηρεσίες κτλ). Προσωπικά, δεν υπάρχουν Holy grails, ούτε ο τάδε μαγνήτης του 1960 με το τάδε σύρμα που είναι old style θα δώσει το αποτέλεσμα που κανένας άλλος μαγνήτης παραγωγής δεν μπορεί να δώσει. Αυτά τα "άσε μη το ψάχνεις, σαν τους PAF τους original δεν θα βρεις", ""μη ρωτάς τι και πώς απλά άκου", "κάτσε και ψάξου, Super 3 Νάξου" τα ακούω βερεσέ. Στην εποχή μας βγαίνουν τα καλύτερα όργανα ever, και μάλιστα σε μία γκάμα από τιμές ξεφτίλα μέχρι όπου μπορεί να φτάσει το μυαλό του καθενός. Στην vintage αγορά αγοράζεις την ιστορία, όχι απαραίτητα τον ήχο. Όπως σε όλα τα πράγματα έτσι και στα κιθαριστικά, ακόμη και στα πιο φθηνά το qc έχει ανέβει μέσα στα τελευταία 10-15 χρόνια εκθετικά. Αν υπήρχε η τεχνογνωσία που υπάρχει σήμερα στις τιμές που υπάρχει σήμερα και στην ποσότητα που υπάρχει σήμερα θα έκλαιγε από τη χαρά του Jimi Hendrix αλλά και ο κάθε άσημος Hendrix της εποχής που πλήρωνε μία περιουσία τότε για όργανα, μαγνήτες, αναλώσιμα (από τις 5 επιλογές που είχε έναντι χιλιάδων πλέον). Τέσπα επειδή εκτροχιάστηκα πολλάκις. Το αν είναι κινέζικος ή όχι ο μαγνήτες δεν λέει τίποτα στο αν είναι καλός ή όχι, το ίδιο και αν είναι χειροποίητος. Το αποτέλεσμα μετράει. Αν σου ακούγεται καλά εσένα και σου κουμπώνει ένα χαμόγελο, είναι τέλειος. Το ίδιο ισχύει και για κάποιον που μπορεί και τα σκάει τρελά για ένα σετ vintage 50s PAFs από εκείνους τους καλούς του originals. Μαγκιά του και μαζί του και τον γουστάρω το ίδιο αρκεί να δω το ίδιο χαμόγελο στα μούτρα του. Το θέμα είναι το ένα ή το άλλο, να μην γίνεται αυτοσκοπός της κιθαριστικής ζωής μας, να απολαμβάνουμε τη μουσική, να παίζουμε και να γουστάρουμε.
  5. 5 points
    Βασικά δεν ξέρω τι να πω για το κομμάτι. Το τελευταίο διάστημα είχα ελάχιστο χρόνο για να παίξω μουσική, οπότε αντί να μελετάω κλίμακες και να κάνω ασκήσεις είπα να προσπαθώ λίγο λίγο να γράψω κάτι. Ούτως ή άλλως το είχα βάλει στόχο, από το 2019 να αρχίσω να γράφω σιγά σιγά ό,τι μου 'ρχεται στο κεφάλι. Από hard rock έως post metal όπως το παρόν κομμάτι. Απέχει πολύ από το να χαρακτηριστεί άρτιο, πείτε το demo αν θέλετε αντί για κομμάτι, αλλά είναι το πρώτο ολοκληρωμένο, οπότε είπα να το ανεβάσω εδώ που υπάρχουν άνθρωποι οι οποίοι με ακούνε να γρατζουνάω από τότε που ξεκίνησα να ασχολούμαι. Αυτά τα λίγα, κάθε σχόλιο δεκτό. Drums και μπάσο ελπίζω κάποια στιγμή να τα ξανακάνω από την αρχή με πραγματικό εξοπλισμό και όχι με τεχνάσματα και κοπτοραπτικές.
  6. 5 points
    Φιλοδοξη προσπαθεια να αποδωσουμε ενα σουπερ κλασσικο κομματι
  7. 4 points
    Eνα κοβερακι (το πρωτο που της ειχα κανει), απο την αγαπημενη της Anouk.
  8. 4 points
    Πρώτη σύνθεση και γνωριμία με το δώρο του διαγωνισμού Komplete 12. Φανταστικά εργαλεία και βιβλιοθήκες, προσπάθησα να χρησιμοποιήσω λίγο απ όλα στο κομμάτι. Κύριο ρόλο κατέχει το Santur από την την India Discovery Series. Δεν βρήκα κάποια βιβλιοθήκη για μεγάλα ορχηστρικά τύμπανα και έτσι χρησιμοποίησα τα toms του studio drummer, τα οποία χωρίς πολύ επεξεργασία κάθισαν ωραία πιστεύω.
  9. 4 points
    Αυτα, ειναι καλο να μη γραφονται
  10. 3 points
    Σας ευχαριστώ πολύ όλους για τα καλά σας λόγια! Η αλήθεια είναι πως κι εγώ σκέφτηκα τη διάρκεια όταν το τελείωνα γιατί αρχικά είχε βγει γύρω στα 3.5 λεπτά αλλά ένιωσα ότι πλατειάζω. Προς το παρόν μπαίνει στον πάγο και αν κάποια στιγμή μου έρθει κάποιο θέμα που θα μπορούσε να μπλεχτεί με τα ήδη υπάρχοντα θα το πιάσω. Ενώ η απότομη αλλαγή ήταν μέρος της αντίθεσης/ατμόσφαιρας που ήθελα να δημιουργήσω, συμφωνώ ότι γίνεται ένα κλικ πιο απότομα απ'όσο θα ήθελα. Σκέφτηκα και το ενδεχόμενο να παίξω κούφιες πριν μπω στο distorted riff, αλλά δε μπορούσα να γράψω τα drums όπως πρέπει για τέτοια αλλαγή με τίποτα! Χαχαχαχα η αλήθεια είναι πως ο τίτλος βγήκε τελείως συνειρμικά, τελείωσα να γράφω και να mixάρω (πιο πολλή ώρα μου πήρε το mixάρισμα εννοείται) και είπα να μην το πολυσκεφτώ, ό,τι μου έβγαινε πρώτο ως vibe. Δε σταματάει η μελέτη, τώρα που τελειώνει και η πρέσα με τα διαβάσματα θα συνεχίσω κανονικά, με πολλή θεωρία ενδιάμεσα γιατί επιτέλους με ενδιαφέρει η μελέτη της και βλέπω ότι θα μου ανοίξει πολύ τα μάτια σχετικά με το γράψιμο. Παίρνει ακόμα σίγουρα, απλά ήμουν αρκετά αναποφάσιστος και το είχα ήδη παιδέψει αρκετά στο μυαλό μου. Έπαιρνε σίγουρα ένα καθαρό θέμα ακόμα με μία διαφορετική μελωδία, ένα breakdown και ίσως ένα solo. Το κυριότερο εμπόδιο ήταν το θεωρητικό/αρμονικό κομμάτι, γιατί κόλλησα και δεν είχα τη γνώση για να μπω σε ένα μπούσουλα μετατροπίας. Ο Buckethead πάντα θα υπάρχει μέσα μου, οπότε άθελά μου βγαίνει προς τα έξω, ειδικά στην αισθητική γύρω από clean σημεία. Είχα βάλει και ένα distorted part το οποίο μέσα στο context έφερνε ακόμα πιο πολύ, αλλά εν τέλει κόπηκε. Το παράξενο είναι ότι δεν ακούω καμία από αυτές τις 2 μπάντες. Πιο μικρός είχα ακούσει λίγο Linkin Park, αλλά τα mainstream κομμάτια τους. Η αλήθεια είναι πως οι ιδέες πρέπει να μου ήρθαν ακούγοντας Buckethead και Karnivool.
  11. 3 points
    Εννοούσα, παρελαύνει.
  12. 3 points
    Εγώ ακόμα δεν φοράω σώβρακο......
  13. 3 points
    Αυτη η αισθηση οταν ακουγαμε παλια ενα ροκ δισκο και δεν επρεπε μεσα σε 30" να περιμενουμε σονι και καλα να μπει η φωνη. Και χωρεσες και μινορε πεντανονικη πανω σε καθαρα ματζ προγκρεσιον (2.08)
  14. 3 points
    Ζω για την στιγμη που θα πλακωνονται τα αγγλονια για το ποια απο τις ελληνικες διαλεκτους / προφορες ειναι η σωστη...
  15. 3 points
    Ηχογράφησα αυτό τις προάλλες, με μία Tele που φοράει Dimarzio Chopper T στη γέφυρα. Τα καθαρά είναι με τον single coil neck που έχω. Αν θέλεις να γράψω κάτι λίγο πιο βαρύ πες μου. Racer X - Sunlit Nights (demo).wav
  16. 3 points
  17. 3 points
    To τραγουδι παντως ειναι ΕΠΟΣ ....περιμενεις να σκασει μυτη ο Hagen με τον Θωρ στο πλευρο του και να λιανίσει τα Νιμπελουνγκεν με το τσεκουρι του και μετα να βιασει και να ανασκολοπησει την Kriemhild πανω σε βωμο ποτιΖμενο με αιμα τραγου
  18. 3 points
    η καλη ροη ενος προγραμματος ειναι παντα μια δυσκολη υποθεση. Βλεπουμε καταξιωμενες μπαντες κ πειραζουν την ροη τους..ποσο μαλλον αν παιζουμε διασκευες.. Εγω αυτο που προτεινω..σαν παραδειγμα ειναι να παρατηρησεις την δυναμικη προσεγγιση μιας ταινιας δρασης του Χολλυγουντ..και να στησεις τα κομματια αναλογα. Τι εννοω.. Αν παρατηρησεις ολες οι ταινιες δρασης..ξεκινανε με ενα φορτισσιμο..κοινως στην αρχη γινεται της π.....ς... Μετα πεφτει σε ενα πιανο..κ αρχιζει κ χτιζετε η ιστορια με δυναμικες εξαρσεις{ accents} κατα την διαρκεια της ταινιας. Στο τελος παλι φτανει στο φορτισσιμο...οπου γινεται η τελικη σφαγη.. Αν μπορεις να σκεφτεις ετσι στο ρεπερτοριο σου..να δωσεις δηλ μια αισθηση κυματος ..νομιζω μια χαρα θα παει. Δεν θελεις ουτε 5 μπαλαντες μαζι..ουτε 5 Fast rock μαζι. Πρεπει να τα σπασεις για να μπορεις να κρατας το ενδιαφερον του ακροατη...χωρις εκεινος να φυγει - ουτε κοιμισμενος..ουτε σπινταρισμενος..μετα το Live. Βγαζω νοημα?
  19. 2 points
    Πολλές φορές, νέοι συνήθως μαθητές με ρωτάνε, πως μπορεί να συνδυάζει και να συντονίζει με τόση ανεξαρτησία τα μέλη του ο drummer, με αποτέλεσμα να βγαίνει ο ρυθμός από τόσα διαφορετικά τύμπανα και πιατίνια ταυτοχρόνως. Σε αυτό το άρθρο θα προσπαθήσω να αναλύσω τι συμβαίνει στον εγκέφαλο κάθε drummer κάθε φορά που παίζει και πως σκέφτεται ένα ρυθμό. Πως συμβαίνει η ανεξαρτησία; Ενώ, ένας drummer την ώρα που παίζει, ενδέχεται να χρησιμοποιεί και τα τέσσερα του μέλη..στη ουσία μπορεί να σκεφτεί μόνο..ένα. Τι εννοώ. Ο εγκέφαλος κάθε ανθρώπου, έχει την δυνατότητα να σκεφτεί κ να αυτοσχεδιάσει ένα και μόνο μέλος κάθε φορά. Έχει όμως την δυνατότητα να κάνει «αυτοματισμούς» με τα υπόλοιπα τρία, βάζοντας τα να παίξουν συγκεκριμένα πράγματα. Mπορεί ακόμα και να προσθέσει σαν πέμπτο μέλος την..φωνή. {Στην περίπτωση που ο drummer τραγουδάει, σχεδόν όλο το drum part πρέπει να γίνει αυτοματισμός για να του επιτρέψει «χώρο» να σκεφτεί στίχους- μελωδία- φόρμα κλπ.} Την ώρα που παίζει ο drummer, τα μέλη του λοιπόν, χωρίζονται σε μηχανικά και αυτοσχεδιαστικά. Ο εγκέφαλος ενός εκπαιδευμένου drummer έχει μάθει να κρατάει σταθερές και μηχανικές κινήσεις ανάμεσα στα μέλη αλλά και να εναλλάσσει { το λεγόμενο «ping pong»}την προσοχή του στις αυτοσχεδιαζόμενες, πάρα πολύ γρήγορα. Για παράδειγμα, ενώ το το ride του, μπορεί να είναι μηχανική κίνηση με το ταμπούρο και την κάσα να εναλλάσσονται - ο drummer μπορεί να μετατρέψει την κάσα και το ταμπούρο σε μηχανική κίνηση και να αρχίσει να αυτοσχεδιάζει στο ride. Μπορεί επίσης να κάνει δύο ή κ τρία μέλη μηχανικά κ ένα αυτοσχεδιαστικό, και όλο αυτό το παιχνίδι να εναλλάσσεται συνέχεια. Αυτό συμβαίνει πολύ συχνά από τους drummer στην Jazz , σε afrocuban ή latin μoυσικές. Τι είναι αυτοματισμός. Αυτοματισμός των μελών κάθε drummer είναι οι μηχανικές και απόλυτα επαναλαμβανόμενες διεργασίες που δεν καταλαμβάνουν «μνήμη» στον εγκέφαλο του, την ώρα που παίζει. Κινήσεις που ο drummer πλέον δεν σκέφτεται και έχουν να κάνουν με ώρες μελέτης και επανάληψης. Ένα beat που βλέπουμε ότι ο drummer παίζει 8α στο ride με το δεξί του χέρι , αν παρατηρήσετε καλύτερα θα δείτε ότι δεν το πολυ-πειράζει - το κρατάει σταθερό. Το ίδιο ισχύει και με το δεξί του χέρι στο Jazz feel - το samba right hand Ride pattern κλπ. Όλα αυτά ανήκουν στις μηχανικές κινήσεις που ο drummer πλέον..δεν τα σκέφτεται. Είναι εκεί σαν μετρητές – επιτρέπουν στον drummer να υποδιαιρέσει πάνω σε αυτές το συνολικό του παίξιμο, αλλά καταλαμβάνουν μηδενικό χώρο στη ram του και του επιτρέπουν να σκεφτεί το μέλος που θέλει να αυτοσχεδιάσει. ‘Ολο αυτό το παιχνίδι προβάλει στο θεατή ότι το παίξιμο του drummer είναι τελείως ανεξάρτητο. Όχι δεν είναι – απλά αυτές οι αλλαγές ανάμεσα στις μηχανικές – αυτοσχεδιαζόμενες κινήσεις, συμβαίνουν τόσο γρήγορα που απλά φαίνεται έτσι. Φυσικά τέτοιου είδους ανεξαρτησία απαιτεί πολλά χρόνια εκπαίδευσης κ μελέτης αλλά θεωρώ ότι είναι εφικτή από όλους όσους έχουν σκοπό να φτάσουν το όργανο σε ένα advanced επίπεδο. Βιβλία που θεωρώ ότι θα αναπτύξουν τέτοιου είδους ανεξαρτησία είναι φυσικά το New Breed του GaryChester αλλά και το Syncopation αρκεί να το κοιτάξετε με πολλούς κ διαφορετικούς τρόπους, δίνοντας το melody σε όλα τα μέλη. Κάτι άλλο που θεωρώ ότι κάνει καλό σε κάθε drummer που θέλει να φτάσει την ανεξαρτησία του σε τέτοια επίπεδα, είναι η παρουσία ostinatos σε ότι μελετάει. Ακόμα κι αν μελετάτε stick control δοκιμάστε μια ρυθμική βάση{οστινάτο} στα πόδια {ή στα χέρια - ανάλογα με ποια μέλη παίζουν τα ρυθμικά patterns}. Ενδιαφέρον παρουσιάζει το Ritual του Alan Dawson που ο ίδιος περνάει όλα τα rudiments με ένα sambafeel οστινάτο στα πόδια. Ενδιαφέρον έχει να το δείτε κ με άλλα οστινάτος π.χ Montuno κλπ. Yπάρχουν αρκετοί drummers εκεί έξω με απίστευτη ανεξαρτησία αλλά αυτό που κάνει ο Josh Dion είναι πραγματικά πάρα πολύ δύσκολο. Τσεκάρετε τον. Ενα καλό παράδειγμα που θα σας βοηθήσει να καταλάβετε την διαφορά ανάμεσα σε αυτοματισμούς κ αυτοσχεδιαζόμενες κινήσεις είναι αυτος. Κάποια στιγμή μέσα στο κομμάτι, ο drummer παίζει στο μεταλόφωνο μια συγκεκριμένη μελωδία..αλλά με το υπόλοιπα του μέλη εξακολουθεί να παίζει το βασικό ρυθμό του τραγουδιού. Θα χαρώ να απαντήσω σε τυχόν ερωτήσεις σας. Βαγγέλης Μουλακάκης.
  20. 2 points
    Ωραίος! Οι κιθάρες μου θύμισαν Wishbone ash.
  21. 2 points
    Ωραία σύνθεση. Και ωραία παιξίματα. Για το δικό μου το γούστο - και συμφωνώντας με το σχόλιο του @Nestoras - θα ήθελα το κομμάτι με πιο βαριές κιθάρες ιδίως δεδομένου του ριφ. Πιο stoner-άδικο κάπως... Ωραία σόλα επίσης, ιδίως το πρώτο. Η φωνή να δουλέψει λίγο την προφορά. Ιδίως έτσι "έξω" που είναι στην παραγωγή, κάνει μπαμ.
  22. 2 points
  23. 2 points
    Κοιτα, αν δεν κανεις μαθηματα, υπαρχει το Net που μπορεις να βρεις διαφορες συμβουλες. Σημασια εχει ομως να τις εκλαβεις σωστα. Εγω ξεκινησα παιζωντας πανω στο ραδιοφωνο οτι επαιζε, απο φραγκοσυριανη μεχρι all along the watchtower. Αυτο που προσεχα ηταν να ακουω και αυτο που παιζω, οχι μονο αυτο που επαιζαν οι αλλοι. Ετσι βελτιωνεις το παιξιμο σου. Μη προσπαθεις λοιπον μονο εκτελωντας τις οδηγιες που θα βρισκεις εδω και εκει για το πως να παιξεις ενα κομματι, αλλα και να ακους αν αυτο που παιζεις, μοιαζει με αυτο που προσπαθεις να παιξεις. Συνηθες λαθος πολλων να μην ακουν τι παιζουν, επικεντρωμενοι στο να ακολουθησουν τις "οδηγιες", ποιο ταστο να πατησουν, πως γινεται το Bend, το slide, το hammer on pull of κλπ (εντωμεταξυ κανεις δεν γραφει με ποιο δαχτυλο και με τι πενια)
  24. 2 points
    Εγώ θα την έφτιαχνα κάπως έτσι (χοντρικά μιλώντας). Smoke on the water Cocaine Walk this way Sharp dressed man Doctor doctor Knocking on heaven's door (απο gn'r) Temple of the king Black night Dust in the wind (hard rock διασκευη) Paranoid Wonderful world (απο ramones) Wicked game (απο him) With or without you Personal jesus Come as you are In bloom Creep The man who sold the world (από Bowie) Wish you were here Ain't no sunshine (διασκευη) Stand by me (rock/funky διασκευη) Cat people Billie jean Soldier of fortune People are strange Come together Black magic woman Roots rock reggae Redemption song (band version) Is this love Route66 (απο rolling stones) Jailhouse rock Surfing bird I can't get no satisfaction για κλεισιμο. Η λογική μου θα ήταν να χωρίσω στυλιστικά κάποιες ομάδες κομματιών, και να βρω κάποια μπαλαντέρ/κομμάτια για να ενώσω όσο πιο ομαλά γίνεται τα διαφορετικά στυλ. Δεν θα ήθελα πάνω από δύο σερί αργά κομμάτια, εκτός αν κάποιο είναι power ballad (που είναι και καλός μπαλαντέρ). EDIT: Έβαλα και παραγγελιές με bold.
  25. 2 points
    To solo το επαιξε ο πιο αδυνατος.
Ο πίνακας επιτευγμάτων έχει ρυθμιστεί σε Athens/GMT+02:00


×

Τα cookies

Τοποθετήθηκαν cookies στην συσκευή σας για να είναι πιο εύχρηστη. Μπορείτε να τα ρυθμίσετε, διαφορετικά θεωρούμε πως είναι OK να συνεχίσετε.