Προς το περιεχόμενο

Τα πάντα

Η λίστα ανανεώνεται αυτόματα     

  1. Τελευταία ώρα
  2. Jazzjoker

    Σωστή σειρά κομματιών σε live

    Διαφωνώ σε όλα. Ούτε όλοι θέλουν να κάνουν μουσική καριέρα, ούτε όλοι είναι συνθέτες, ούτε όλοι έχουν διάθεση/ικανότητα να πειραματιστούν/γράψουν κάτι δικό τους. Και δε θα πρέπει να πιεστεί κανένας να βγάλει κάτι original ούτε να αισθάνεται μειονεκτικά αν δεν μπορεί. Αν και όταν έρθει η στιγμή, θα εμφανιστεί η ανάγκη και θα είναι τόσο δυνατή που δε θα κρατιέται. Αλλά και ποτέ να μη γίνει αυτό, in my book που λένε και στο χωριό, δεν κατατάσσεσαι σε καμία "θλιβερή" κατηγορία.
  3. gkourmoul1

    New Beginnings

    Μου αρεσε πολυ και ο ηχος και η κιθαρα, αλλα και η ατμοσφαιρα που εβγαζε. Το μονο που μπορω να σχολιασω ειναι οι αποτομες μεταβασεις απο clean σε distorted ηχο και αναποδα. Πολυ αποτομα και βιαια ψηλωνει και χαμηλωνει το κομματι. Μια λυση ειναι να υπαρχει μια κορυφωση πριν ξεκινησουν τα power chords. Μια αλλη λυση ειναι να σταματησει το αρπισμα, να υπαρχει μια παυση (και να ακους το παρατεταμενο delay να σβηνει), και τοτε να μπουν τα γκαζια. Καλη προσπαθεια. Πιστευω σε κανα χρονο, οταν μου φυγει η βαρεμαρα, να ανοιξω υπολογιστη και να ξεκινησω να κανω αναλογες εγγραφες. Καλη αρχη!
  4. Jazzjoker

    New Beginnings

    Πολύ μου άρεσε Βασίλη. Η εναλλαγή είναι όλα τα λεφτά. Ίσως ήθελε ακόμη κανά δίλεπτο ανάπτυξη καθώς τα κομμάτια αυτού του ύφους πάνε μακριά και συνήθως έχουν και τουλάχιστον μια μετατροπία. Εσύ ξέρεις όμως καλύτερα. Αυτή είναι η καλύτερη μελέτη που υπάρχει, να το ξέρεις. Ειδικά αν σπρώχνεις τον εαυτό σου σε ανεξερεύνητα μονοπάτια.
  5. Σήμερα
  6. Βρες το λάθος. Κάτι δεν πάει καλά εδώ... όχι;
     

    nails.jpg

    1. Nestoras

      Nestoras

      Κανένα λάθος. Είναι αριστερόχειρας και παίζει upside down (she turns me).

       

    2. yameth

      yameth

      Το 'πιασε ο γάτος! Εγω μπερδεύτηκα στην αρχή. 

  7. gkourmoul1

    Σωστή σειρά κομματιών σε live

    Ευχαριστω για την ειλικρινη σου αποψη. Ειναι αληθεια οτι παιζω μουσικη καθαρα για την πλακα μου, σα χομπυ. Καριερα, παντως, δεν νομιζω να φτιαξω. Επεσες, επισης, μεσα στο οτι δεν εχω πολλες ακομα προσδοκιες απο τη μουσικη. Και το οτι εχω καταφερει αυτο "θλιβερο" επιτευγμα, ηταν απλα ενα παιδικο ονειρο που πραγματοποιησα. Και εδω που ειμαι να μεινω και να σταματησω, δεν θα ειχα παραπονο. Ειναι σημαντικο να κανεις πραγματικοτητα τα (πολλες φορες παιδικα) ονειρα σου, και σου ευχομαι κατι αντιστοιχο, λιγοτερο "θλιβερο" βεβαια. Οι γνωσεις, οι ικανοτητες και ο χρονος που διαθετω στη μουσικη δεν μου επιτρεπουν να κανω κατι παραπανω, αλλα απο καπου πρεπει να ξεκινησει κανεις. Σπουδαιος δε μπορω να πω οτι νιωθω παιζοντας μουσικη μπροστα σε φιλους και γνωστους. Σπουδαιος νιωθω σιγουρα με αλλα επιτευγματα που εχω καταφερει στη ζωη μου, οχι με αυτο. Πιο πολυ το βλεπω ως εκφραση και αναγκη εκτονωσης. Με κανει να αισθανομαι "νεο παιδι". 2019 εχουμε?? Στην επαρχια που ζω, και ειδικα σε καποια χωρια, ο χρονος εχει παγωσει. Αυτο με τον κωλο και τα δακτυλα μου αρεσει παντως. Μυαλο δεν εχουμε...
  8. BillTrantos

    New Beginnings

    Βασικά δεν ξέρω τι να πω για το κομμάτι. Το τελευταίο διάστημα είχα ελάχιστο χρόνο για να παίξω μουσική, οπότε αντί να μελετάω κλίμακες και να κάνω ασκήσεις είπα να προσπαθώ λίγο λίγο να γράψω κάτι. Ούτως ή άλλως το είχα βάλει στόχο, από το 2019 να αρχίσω να γράφω σιγά σιγά ό,τι μου 'ρχεται στο κεφάλι. Από hard rock έως post metal όπως το παρόν κομμάτι. Απέχει πολύ από το να χαρακτηριστεί άρτιο, πείτε το demo αν θέλετε αντί για κομμάτι, αλλά είναι το πρώτο ολοκληρωμένο, οπότε είπα να το ανεβάσω εδώ που υπάρχουν άνθρωποι οι οποίοι με ακούνε να γρατζουνάω από τότε που ξεκίνησα να ασχολούμαι. Αυτά τα λίγα, κάθε σχόλιο δεκτό. Drums και μπάσο ελπίζω κάποια στιγμή να τα ξανακάνω από την αρχή με πραγματικό εξοπλισμό και όχι με τεχνάσματα και κοπτοραπτικές.
  9. Αετός

    Les yeux noirs Birelli Lagrene Avec Angelo Debarre & Stochelo Rosenberg

    Θυμάμαι πρίν κάτι χρόνια στο Φακανά,τον ιδρώτα που είχε ρίξει ένας συμπαθής τύπος, που τον ακομπανιάρει συχνά.
  10. doubletrouble

    Γιατί οι AC/DC έγιναν super μπάντα.

    Απριλιος 1985 Φοινικούντα. Σκανε μυτη καμια δεκαρια χαρλεαδες απο Αυστρια. Αφου κατασκηνωσαν παραλια, εμεις πιτσιρικαδες γυριζαμε γυρω γυρω και θαυμαζαμε τα σιδερενια αλογα. Μας καλεσαν και μας προσφεραν μπυρα και τσιγαο, ενα κασσετοφωνο επαιζε το TNT, ηταν οτι καλυτερο ειχα ακουσει μεχρι εκεινη την στιγμη,ειπα ωπα, εδω νομιζω οτι χωραω! Παντως ακομη οταν τ ακουω μου ερχονται μυρωδιες (οχι απο μπαρουτι) μπυρας και καπνου
  11. fusiongtr

    Σωστή σειρά κομματιών σε live

    Δεν είμαι αυτός που τα παίζει, αλλά .... θα ήθελες να πεις τι ακούει ο κόσμος?
  12. eliasraptis

    Σωστή σειρά κομματιών σε live

    Ελεος...2019 κι ακουτε αυτά???!!! Just to let you know.... η μουσικη εχει προχωρησει.... Βαλτε μυαλό, κωλο, δαχτυλα και σκεφτητε κατι. Κριμα.... (αυτα δεν τα ακουει ο κοσμος ποσο μαλλον να τα παιζεις....)
  13. eliasraptis

    Σωστή σειρά κομματιών σε live

    Το να παιζεις διασκευες και να το δεις σαν ....."κανω καριερα" φαση ειναι (γνωμη μου) βαρετοτατο..... Οποτε αν ο στοχος σου ειναι να παιζεις μπροστα στους φιλους σου ενα καρο διασκευες, αλλα να θες το χειροκροτημα γιατι επαιξες "ιδιος ο .." τοτε φιλε μου εχεις πολυ μικρες προσδοκείες απο τη μουσική. Θλιβερο να μην υπαρχει η "ανησυχια" η διαθεση για πειραματισμο αλλα το αναμασημα των ιδιων και των ιδιων που ετσι κι αλλιως σε βολευει σε κανει να νιωθεις σπουδαιος.... Θλιβερό. (ιδιαιτερα σε νεα παιδιά),,,,
  14. Χθες
  15. eretzoum

    Γιατί οι AC/DC έγιναν super μπάντα.

    Ένα από τα αγαπημένα μου σόλο έβερ θα είναι πάντα του Hole lotta Rossie!! Και φυσικά η απίστευτη αρχή της εκπληκτικής αυτής κομματάρας. Πιστεύω ο Μπον Σκοτ ήταν πολύ καλύτερος τραγουδιστής, πιο ροκ. Ο τύπος που θα συναντούσες σε μία ιρλανδική παμπ και θα πίνατε σαν φίλοι. Σίγουρα βοήθησε και το timing (ειδικά το 1980 ήταν χρονιά σπουδαίων δίσκων για την ροκ και την μέταλ) αλλά βέβαια και όσα αναφέρατε όλοι οι παραπάνω. Επίσης δεν τους προώθησαν αρκετά οι κατάλληλοι άνθρωποι στις κατάλληλες θέσεις; Όχι ότι δεν άξιζαν. Ήταν όλοι τους σπουδαίοι μουσικοί.
  16. vagelism

    Τι μουσική ακούτε τώρα; VIII

    τι ωραιες μουσικες εγραφε ο Αντυπας..
  17. Πνοή και Νύξη

    Γιατί οι AC/DC έγιναν super μπάντα.

    AC/DC: H μία από τις τρεις πιο αγαπημένες και πιο πολυακουσμένες μου μπάντες. Εξακολουθώ να τους ακούω με την ίδια ζέση και τον ίδιο παροξυσμό. Η γνωριμία με αυτούς ήρθε κάπου early 90s μέσω μιας διαφήμισης όπου έπαιζε το Hey Mr Businessman, όπου η "καλή μου ανατροφή" δεν επέτρεπε να ακούω "heavy metal", όπως λανθασμένα τους απέδιδαν τότε οι αδαείς (κι εμείς τσιμπούσαμε). Λίγο αργότερα (κι αφού ήμασταν οι οutcasts του σχολείου που ακούγαμε extreme μουσικές-δηλ, κανα άιρομέηντε κανα νιρβάνα) άκουσα όλο το Razor's Εdge. Eκεί ξεκίνησε ο κατήφορος και είπα, χέστηκα για τη φωνή, αυτοί εδώ κάνουν την καρδιά μου να φτερουγίζει. Τι σκατά, πώς? Κι έπειτα παρέα με έναν φίλο πιο μυημένο, κάναμε ακροάσεις δίσκων σπίτι του, όπου μου γνώρισε Bon Scott, δεκαετία 70 κλπ. Εκεί κατάλαβα ότι πρόκειται για μια pure rock n roll μπάντα με feelgood factor στη μουσική τους. Κάθε δίσκος, κάθε κομμάτι, κάθε riff, κάθε powerchord και χτύπημα. Ρυθμικές κιθάρες που ώρες ώρες άγγιζαν τα όρια του brass section ηχητικά, πολύ punky feel, απίστευτο swing από τον phil rudd, η πένα του Malcolm που ήταν σαν να παίζει με μενίρ, όπως έλεγε κι ένας φίλος και η καρικατούρα που άκουγε στο όνομα Angus, τον οποίο ενώ δεν είχα σε ιδιαίτερη υπόληψη ως κιθαρίστα τότε, όσο περνούν τα χρόνια και τον ακούω πιο ψύχραιμα, ανακαλύπτω πόσο σπουδαία παιξίματα έχει κάνει. Μπορεί στην κυκλοθυμία της ακρόασης μουσικής να περνάω από πολλά στάδια (πότε rock, πότε pop, πότε punk, πότε jazz και blues) αλλά οι AC/DC είναι μία από τις homecoming εμπειρίες μου και δεν με απογοητεύουν ποτέ, όποτε επιστρέφω σε αυτούς. Φυσικά, ο καλύτερος δίσκος τους είναι το POWERAGE, με όλους τους υπόλοιπους 70s να έρχονται δεύτεροι με μικρή διαφορά. H Brian Johnson εποχή δεν μου είναι και τόσο συμπαθής, παρ' όλα αυτά ένα BACK IN BLACK, ένα FOR THOSE ABOUT TO ROCK και αρκετά αργότερα το RAZOR's EDGE είναι μέσα στο playlist των δίσκων τους που παίζονται ολόκληροι. Το γιατί έγιναν super μπάντα δεν μπορώ να το εντοπίσω, μάλλον το προφανές ότι είχαν εξαιρετικό υλικό και φυσικά απίστευτη ενέργεια στα live. Toυς είδα live στο Wembley το 2009. Περισσότερο με εξέπληξε το ίδιο το Wembley παρά το live (για δικούς μου φιλοσοφικούς λόγους-δεν μου αρέσουν τα στάδια ως χώροι ακρόασης μουσικής) και δεν μου αρέσουν τα υπερβολικά στυλιζαρισμένα show, γιγάντιας κλίμακας. Δεν μπόρεσα να συμμετάσχω. Hail-Hail Rock n Roll
  18. fusiongtr

    Τι μουσική ακούτε τώρα; VIII

    Άλλο ένα "μαύρα μάτια" μετά από αυτό που έβαλα στα video. Οι Ροζεμβέργιοι μόνοι αυτή την φορά. Χαμός, γλέντι τσιγγάνικο λέμε, να ρέει το ξύδι άφθονο, και οι τσιγγανούλες να χορεύουν γύρω απ' την φωτιά. Μιλάμε για πάθος! Στο τέλος δε, ο Stochelo σπάει χορδή!
  19. Ρε τους γύφτους, πώς παίζουν! Μερικά τέρατα της gypsy jazz (Birelli Lagrene, Dorado Schmitt, Stochelo Rosenberg, Tchavolo Schmitt, Angelo Debarre), παίζουν το κλασσικό "μαύρα μάτια". Τους φαντάζομαι όλους γύρω από μια φωτιά, και τα κρασιά και οι μπύρες να πηγαινοέρχονται. Φωνές, ουρλιαχτά, τραγούδια, γέλια, κι εγώ από μια μεριά να τους βλέπω. Μα δεν μπορείς να καθήσεις ακίνητος, αδιάφορος μπροστά σ' αυτό τον χείμαρο. Βάλτε να πιούμε παιδιά!
  20. fusiongtr

    Γιατί οι AC/DC έγιναν super μπάντα.

    Δύο λόγια κι από μένα για τους AC/DC. Από τους πρώτους δίσκους ever που είχα πάρει μικρός ήταν το back in black. Τα μέχρι τότε ακούσματά μου, status quo, zep, purple, κλπ, ήμανε της σκληρής σχολής., Βάζω το πρώτο κομμάτι (από την β΄πλευρά κι εγώ, νομίζοντας ότι είναι η α΄), και μόλις ακούω το αρχικό ριφφ και το σόλο, λέω "εδώ είμαστε". Κοφτές βαριές κιθάρες (για το δεδομένα μου εκείνης της εποχής), στακάτος ρυθμός, σόλα του κιαρατά (όπως μου άρεσαν, πολλά και παραμορφωμένα, με τέλεια σηκώματα, γρήγορα αλλά όπως και όταν έπρεπε), και "εύκολα" ρυθμικά ιδανικά για headbanging. Το σύνολο, r'n'r (προσέξτε, δεν λέω rock, που χωράει πολλά μέσα, από prog μέχρι ... λέω r'n'r) δυνατότερο από τα μέχρι τότε ακούσματά μου Άρχισα να τους ψάχνω, να διαβάζω γι' αυτούς, και πήρα ένα - ένα τα παλιότερα album τους με τον Bon Scott. Άλλη τρέλα ο Bon, πιο πολύ μου άρεσε. Τι μου έκανε εντύπωση. Ακούγοντας το back in black, δεν βρήκα ούτε ένα κομμάτι που να μην μου αρέσει (περίεργο αυτό). Τότενες λέγαμε "έχει δυό - τρία καλά μερικά μέτρια, και κάποια που δεν μου αρέσουν", για τους δίσκους που πέρναμε. Σ' αυτόν όλα ήταν από καλά, ως καταπληκτικά. Όταν άρχισα να παίρνω παλιότερους δίσκους τους, συνειδητοποίησα ότι αυτό υπήρχε σε όλους τους. Δεν έβρισκα κομμάτι που να μην μου αρέσει. Έβαζα ρε παιδί μου την βελόνα στην αρχή, τελείωνε η πλευρά, μετά η άλλη πλευρά ολόκληρες, και ήθελα να ξανακούσω τον δίσκο ολόκληρο. Οι υποσχέσεις που μου άφηναν τα πρώτα κομμάτια (χιτάκια) πραγματοποιούνταν. Βάλτε σ' αυτά και την εμφάνιση (τα ρούχα που φορούσαν κάθε μέρα εκτός του Angus που όμως ήταν τα ρούχα που φορούσε όταν πήγαιναν για πρόβες μετά το σχολείο), ούτε καρφιά, ούτε δέρματα, την παρεϊστικη μορφή της μπάντας, την αμεσότητα της μουσικής τους; και του προφίλ των μελών (όχι σουπεργκρουπιές, με λιμουζίνες, με τρελά πάρτυ σε ακριβά ξενοδοχεία, κλπ), που ήταν πολύ εύκολο να ταυτιστεί μαζί τους ο όποιος νεαρός έπαιζε δύο ακκόρντα (ή ονειρευόταν να τα παίξει). Για μένα όμως οι AC/DC τελείωσαν λίγο μετά το for those about to rock. Ίσως φταίω εγώ, ίσως αυτοί, ίσως και οι δύο πλευρές. Τα κατοπινά τους μου φαινόταν ανέμπνευστα, flat, αναμασήματα, λιγότερο φλογερά και άμεσα. Πιο επαγγελματικά ας πούμε, πράγμα που ερχόταν σε σύγκρουση με τα συναισθήματά μου γι' αυτούς. Η παιδική αφέλεια που έβγαζαν στο παρελθόν, η ακατέργαστη αμεσότητα, είχε πια χαθεί. Αυτά.
  21. dimsonic

    Γιατί οι AC/DC έγιναν super μπάντα.

    βλέποντας τα ποστ τώρα θυμήθηκα ένα κομμάτι τους που μου άρεσε.... το dirty deeds..
  22. Ευχαριστώ πολύ, δεν είμαι του μπαρόκ και δυσκολεύτηκα να βρω κομμάτια ώστε να μου αρέσουν για να κάτσω να ασχοληθώ. Τα Bb minor και major μου ακούστηκαν ενδιαφέροντα, απλά για να ξέρω αν είναι δυνατό να παιχτούν στο πτυχίο ή να βρω τίποτα άλλο. Ευχαριστώ και πάλι.
  23. gvour

    Γιατί οι AC/DC έγιναν super μπάντα.

    Και μια και πιασαμε προτιμησεις,ακομα και στους θεωρουμενους ως μετριους δισκους τους ειχαν μερικα κομματια που "εκοβαν". Οπως το αποκατω.
  24. fusiongtr

    Jazz full length concerts

    Ένα ακόμα πολύ ωραίο κανάλι στο youtube που εκτός των άλλων, έχει ένα playlist με ολόκληρα live Jazz μουσικών. Μόνο για τον Sco, έχει 15 ολόκληρα live μαζεμένα. https://www.youtube.com/user/JazzLeverkusen/playlists?shelf_id=22&view=50&sort=dd Καλή διασκέδαση!
  25. Το συμπαθέστατο botάκι ετοιμάζεται για τη phase II του, αλλά κρατήστε σημείωση για όταν ξαναανέβει. Βρίσκω φανταστική την ιδέα.
  26. Έγραψα κάτι τέτοιο? Ίσα-ίσα, ο γράφων και ο superfunk επιστρατεύσαμε το χιούμορ μας για να αποτρέψουμε κάτι τέτοιο. Άλλο έγραψα και άλλο κατάλαβες. Τα μέλη δεν σέβονται τον κόπο σου και όχι οι... απατεώνες. Αυτοί (οι απατεώνες) είναι ακριβώς αυτό: απατεώνες. Σιγά μην σεβαστούνε τον κόπο σου, τον κόπο μου, ακόμα και τον ίδιο τους τον εαυτό. Τη "δουλειά" τους κάνουν και "καλά" κάνουν, από όπου και αν προέρχονται. Ελλάδα, Αμερική, Ελβετία, Νιγηρία ή Γεωργία. Τέλος πάντων, το σταματώ εδώ. Off topic: Καλή επιτυχία με τον Lonestar Special που πουλάς αν δεν κανω λάθος. Για τον Α' ή Β' λόγο πάντα στο "παρα πέντε" ποτέ δεν έτυχε να αγοράσω κάποιον.
  1. Περισσότερα


×

Τα cookies

Τοποθετήθηκαν cookies στην συσκευή σας για να είναι πιο εύχρηστη. Μπορείτε να τα ρυθμίσετε, διαφορετικά θεωρούμε πως είναι OK να συνεχίσετε.