Προς το περιεχόμενο

Πίνακας συμμετοχής

  1. Πάνος Χελιδόνης

    • Βαθμοί

      2

    • Αναρτήσεις

      563


  2. Jazzjoker

    Jazzjoker

    Μέλος


    • Βαθμοί

      1

    • Αναρτήσεις

      4.457


  3. Yannis Methenitis

    Yannis Methenitis

    Administrator


    • Βαθμοί

      1

    • Αναρτήσεις

      10.739


  4. Αετός

    Αετός

    Μέλος


    • Βαθμοί

      1

    • Αναρτήσεις

      1.561


Δημοφιλές περιεχόμενο

Προβολή δημοσφιλέστερου περιεχομένου σε 18/12/2021 σε όλα

  1. Απεταξάμην! Τι είν' αυτοί ρε..
    1 βαθμός
  2. Αν θελεις binding θα είναι δυσκολο να το προσθέσεις σε φτηνή Squier μιας και το χρώμα της είναι παχιά πολυουρεθάνη και δύσκολα και πολύ βρώμικα αφαιρείται, ιδιαιτερα αν θέλεις να πειράξεις σημεία. Με ένα άβαφτο σώμα θα κάνεις την δουλειά σου καλύτερα, πιστεύω.
    1 βαθμός
  3. Το θυμάστε αυτό; Το 1992 μεταδόθηκε απο το mega channel στη ελλάδα και μετατόπισε τον υπαρξιακό μου άξονα. Ήμουν 14 χρονών και μόλις που είχα αρχίσει να την ψάχνω με την Ροκ.. Το είχα γράψει στο βίντεο και το αντιμετώπιζα σαν έναν βασικό οδηγό προς ναυτιλομένους. Αυτό και τη δισκοθήκη βινυλίων του πατέρα μου βέβαια. Το εντόπισα σήμερα και το ξανάδα, ύστερα απο 36 χρόνια. Ανατριχίλα..
    1 βαθμός
  4. Ναι πολύ πιθανό και ακόμα πιθανότερο να έμαθε όλη την ιστορία εκείνος, μετά από εμάς. Γι' αυτό λέω να περιμένουμε να δούμε την κατάληξη.
    1 βαθμός
  5. Ολα πρεπει να ειναι. Αλλα η αναλυση ειναι ενδιαφέρουσα
    1 βαθμός
  6. Πάει, έτσι και σε ανακαλύψει ο Ταραντίνο, σε χάσαμε..
    1 βαθμός
  7. Θα χαρούμε ιδιαίτερα να ακούσουμε τις ειλικρινείς εντυπώσεις και την εποικοδομητική κριτική σας για το δεύτερο κομμάτι από το επερχόμενο ντεμπούτο άλμπουμ της μπάντας μας! Pre-order now the album "Without A Trace", out on 26/12/2021, and save 15%: https://mistyroute.bandcamp.com/album/without-a-trace Discount code: watapo Subscribe to Misty Route's YouTube channel: https://www.youtube.com/c/mistyroute?sub_confirmation=1 Song written and performed by Misty Route. Lefteris Saatsakis - Guitars & Vocals George Armando Konomi - Bass Kostas Bacopoulos - Drums Lyrics by Lefteris Saatsakis. Video production by Lefteris Saatsakis. Special thanks to Grammatiki Stasini for the video footage from Samos, Greece. (Instagram: gram_stas) Album production by Antonis Kontozoglou and Misty Route. Recording and mixing by Antonis Kontozoglou at 9800 Studios, Greece. Mastering by Göran Finnberg at the mastering room AB, Sweden. Lyrics: And I ride alone till the morning. Driving miles and miles away from home. And I ride alone till the midnight. There’s no place and time while I roam. Running down the wind sets my soul on fire. Running down the wind keeps me strong within. Running down the wind sets my soul on fire. Running down the wind keeps me strong within. The road is open ahead sliding through the horizon I can’t wait to escape. Hyperfollow: https://distrokid.com/hyperfollow/mistyroute/without-a-trace Facebook: https://www.facebook.com/MistyRoute Instagram: https://www.instagram.com/mistyroute/ SoundCloud: https://soundcloud.com/misty-route #mistyroute #ridealone #officiallyricvideo #alternativemetal #withoutatrace
    0 βαθμοί
  8. Βήμα 1 αγοραζεις ρουτερ βημα 2 αγοραζεις ξυλα βημα 3 καλη επιτυχία
    0 βαθμοί
  9. Πάντως σαν κιθάρα για τα λεφτά της, και για τα τριπλά ακόμα, είναι ΕΚΠΛΗΚΤΙΚΉ, έπαιξα μια πρόσφατα και έπαθα ΠΛΑΚΑ. ΠΑΝΑΛΑΦΡΗ,ωραιότατο μπράτσο και ακόμα και οι μαγνήτες έπαιζαν σούπερ. Ένα τριψιματακι τα ταστα ήθελαν και λίγο λαδάκι η ταστιέρα και φυσικά ένα καλό σετ απ και η κιθάρα θα πετούσε, καλά με ένα αξιοπρεπές σετ μαγνητών θα ήταν πύραυλος! Το ίδιο διαπίστωσα και με την strat bullet του @cos_dr ,απίστευτη κιθάρα για 130 ευρώ...πιπουλο και τρομερά ζωντανή. Perfect moding platform.
    0 βαθμοί
  10. κάπως έτσι ήταν ο σκο στην αρχή της καριέρας του τον Ledford τον άκουσα πρώτη φορά με Metheny....
    0 βαθμοί
  11. Μια απίστευτη μπάντα, με παιχταράδες, με ατέλειωτο groove, με sax player τον φοβερό Bill Evans, και έναν εκπληκτικό Adam Rogers στην κιθάρα να λιώνει την ταστιέρα. Απολαύστε .... με δική σας ευθύνη (οι κιθαρίστες).
    0 βαθμοί
  12. Χαίρετε! Πριν από λίγες μέρες ανέβηκε στο youtube το δεύτερο single του συγκροτήματος μου, #MistyRoute, με τίτλο "Ride Alone". Όπως και με το πρώτο βίντεο για το single "Sweet Revenge", έτσι και τώρα σκεφτήκαμε να δημοσιεύσουμε και εδώ το τραγούδι, ώστε να πάρουμε πολύτιμο και αμερόληπτο feedback από ακροατές που έχουν πάθος με τη μουσική, όπως εμείς. Η γνώμη και η εποικοδομητική κριτική σας θα σήμαινε πολλά για εμάς!
    0 βαθμοί
  13. θα τα κάνουν, αλλά δεν νομίζω να ξαναψωνίσω, αν δεν έχουν κάτι να προσθέσουν επι πλέον. Τουλάχιστον όταν έγινε ζούσε ο Τζωρτζ ακόμα.
    0 βαθμοί
  14. Θα γράψω τραγουδι: "I want her black"
    0 βαθμοί
  15. 0 βαθμοί
  16. 0 βαθμοί
  17. εγώ έχω βιντεοκασέτα το anthology των beatles. Όταν βγήκε ήταν κάτι ανάλογο με το Get back τώρα. Κάθε εβδομάδα ένα μέρος
    0 βαθμοί
  18. Την δική σου βιντεοκασέτα βρες και δες. Από το youtube δεν έχει πλάκα.
    0 βαθμοί
  19. Κάνε λίγο υπομονή και πάρε μια classic vibe 60s σε sunburst. Έχει κανονικό, διπλό binding.
    0 βαθμοί
  20. 0 βαθμοί
  21. Ευχαριστούμε πάρα πολύ για την κριτική και τα καλά λόγια Πάνο! Είναι αλήθεια αυτό που αναφέρεις, μεγάλο δίλημμα της τελευταίας στιγμής και για εμάς προσπαθώντας παράλληλα να μη χαθεί και η γκρούβα στα σημεία του ρεφρέν πχ από περιττά εφέ.
    0 βαθμοί
  22. εγω πιστεύω ότι απλά έχουν εκχωρήσει τα δικαιώματα της εκπροσώπησής τους και της διεκδίκησης των νομίμων απολαβών τους άνευ όρων σε νομικά πρόσωπα που ενεργούν χωρίς να τους ρωτήσουν καν.
    0 βαθμοί
  23. Μπράβο σας.φανταστικο βίντεο και πολύ ωραίο τραγούδι.
    0 βαθμοί
  24. Ένας κύκλος κιθάρα, που έκανα λούπα μέχρι το τέλος, ένα take τη φωνή και λίγα στρινγκς πλάτη. Άρχισα να το δουλεύω, ώστε ίσως να ξεκινήσω με αυτό σε ένα λάιβ μέσα στις γιορτές. Και παρά να τραγουδώ μόνος στο σπίτι, είπα να το ηχογραφήσω να το ακούσει και κανένας άλλος... Έχω κάνει πολλά λάθη, διότι ακόμα δεν άκουσα κάποιο ορίτζιναλ (για να κοπιάρω προφορά και χρόνους), και είμαι και κρύος. Αλλά, σε αντίθεση με τον Dim, δεν έχω καμιά υπομονή και ούτε πρόκειται να το ξαναηχογραφήσω προσεχώς. Λογικά, θα το βελτιώσω μέχρι τα Χριστούγεννα. hallelujah.mp3
    0 βαθμοί
  25. καλησπερα σε ολους ,πριν λιγες μερες κυκλοφορησε το κιθαριστικο μου αλμπουμ ,στην παρακατω διευθυνση μπορειτε να το ακουσετε ολοκληρο ,και αν σας αρεσει μπορειτε να το υποστηριξετε .ευχαριστω πολυΔημητρης Thoughts and emotions in unison by DIMITRIS GALLIKAS
    0 βαθμοί
  26. Ωραίος ήχος και παραγωγή Πάνο. Η αίσθηση που μου δίνει είναι ότι ταιριάζει περισσότερο για μουσική επένδυση σε ντοκιμαντέρ. Σε κάθε περίπτωση, είναι ωραίο το τελικό αποτέλεσμα
    0 βαθμοί
  27. Αργεί λίγο να πάρει μπρος...
    0 βαθμοί
  28. Προειδοποίηση. Ακολουθεί σεντόνι. Τα links είναι μετά το σεντόνι. Ήρθε η ώρα να παρουσιάσω κάτι που ήθελα πολύ καιρό να το κάνω και το «σχεδίαζα» επίσης για πολύ καιρό από τη στιγμή που μου μπήκε η ιδέα, δηλαδή περίπου πριν 4-5 χρόνια. To Tarkus είναι το 2οstudio album των ELP και κυκλοφόρησε το 1971, και ένα χρόνο αργότερα και στην Ελλάδα. Το ομώνυμο κομμάτι καλύπτει όλη την πρώτη πλευρά του δίσκου, διαρκεί 20 λεπτά και περιλαμβάνει 8 μέρη. Με επιρροές από κλασικούς όπως ο Bartok και ο Stravinsky, ο Keith Emerson εφτιαξε ένα σύνθετο κομμάτι με συνεχείς εναλλαγές στους ρυθμούς και το τέμπο που ως επί το πλείστον είναι μονοί, ενώ το μεγαλύτερο μέρος είναι γραμμένο με εμφαση σε sus4 ή sus2 συγχορδίες. Το έργο έχει μεταγραφεί για συμφωνική ορχήστρα και έχει παρουσιαστεί ζωντανά στη μορφή αυτή σε συναυλίες στην Ιαπωνία και έχει κυκλοφορήσει σε δίσκο για το κλασικό ρεπερτόριο. Ηχογράφησα τον δίσκο για πρώτη φορά γύρω στα 15 απο το ράδιο σε κασέτα και τον αγόρασα λίγο μετά και από τότε μου έκανε εντύπωση η πολυπλοκότητα της σύνθεσης, καθώς ποτέ δεν μπορούσα να φανταστώ ότι αυτή η μουσική παίζεται από απλούς ανθρώπους και πολύ περισσότερο οτι θα μπορούσε να παιχτεί κάποτε από μένα. Η μουσική αυτή δεν θύμιζε τίποτα συνηθισμένο ούτε από αρμονία ούτε από χρόνο, όμως ήταν ένα παράξενο ελκυστικό άκουσμα που σε ωθούσε να πιάσεις ένα όργανο (αν είχες) για να το παρατήσεις μερικά μόνο δευτερόλεπτα αργότερα βαθύτατα απογοητευμένος. Τα τελευταία χρόνια άρχισα να πλησιάζω το έργο και κάποια στιγμή μπήκε στο μυαλό μου ότι ίσως θα μπορούσα να το παίξω στην πλήρη του μορφή, αντικαθιστώντας όλα τα μέρη, είτε παίζονται από πλήκτρα είτε έγχορδα, με κιθάρες, χαλαρά και με την ησυχία μου. Ετσι στην αρχή του χρόνου έδωσα στον εαυτό μου ένα χρόνο περίπου προθεσμία ώστε να μπορώ να το ολοκληρώσω μέσα στην επέτειο των 50 χρόνων από την παρουσίασή του δηλαδή εντός του 2021. Το εγχείρημα ήταν υπερβολικά δύσκολο και αποφάσισα να προσπαθήσω όσο μπορώ και ό,τι καταφέρω τελικά, με την βοήθεια ενός DAW. Στο διαδίκτυο υπάρχουν αρκετά video μουσικών που έχουν κάνει γι αυτό covers, αλλά στην συντριπτική πλειονότητα είναι με πλήκτρα και όποιος προσπάθησε με κιθάρα συνήθως παίζει ένα μικρό μόνο απόσπασμα. Ξεκίνησα μαζεύοντας υλικό. Μετά από εξαντλητικό ψάξιμο στο διαδίκτυο μπόρεσα και βρήκα την βασική παρτιτούρα (κύριο όργανο - συνήθως B3, πιάνο και μπάσο ή θέμα φωνής). 35 σελίδες μόνο μια από αυτές (χωρίς τα σόλο) που και πάλι ήταν ένα απλό βοήθημα (αν και τελικά ευαγγέλιο) για κάποιον που μόλις συλλαβίζει στο διάβασμα. Βασικό ερώτημα ήταν αν στο τελικό αποτέλεσμα θα είχα τύμπανα ή όχι. Η πρώτη σκέψη ήταν όχι, διότι θα ήταν αδύνατος ο προγραμματισμός τους από έναν άσχετο. Μετά από ψάξιμο βρήκα στο διαδίκτυο κάποια midi αρχεία που είχαν σχεδόν όλα τα όργανα και τα τύμπανα σε κάποιο βαθμό, και λέω σε κάποιο βαθμό, διότι ενώ φαινομενικά υπήρχαν τα πάντα, σε καίρια σημεία ήταν εντελώς απλοϊκά, υπήρχαν πολλές ελλείψεις εδώ και εκεί, μέρη κενά ή ακόμα χειρότερα, πολλά λάθη και γεμίσματα από διάφορα επαναλαμβανόμενα μέρη. Παρ όλα αυτά το θεώρησα ένα ικανοποιητικό αρχικό βοήθημα και ξεκίνησα να το μεταφέρω στο Cubase χωρίς πολλές προσδοκίες και χωρίς να ξεχνάω ποτέ την ιδέα να μην υπάρχουν καθόλου τύμπανα. Αρχικά μετρήθηκαν τα bpm, και φορτώθηκε το midi. Διορθώθηκαν τα λάθη στο σχεδόν ημιτελές midi και ευθυγραμμίστηκαν όλα τα midi tracks (περίπου 10, όσα πάνω κάτω χρησιμοποίησαν οι ELP στο στούντιο). Από την παρτιτούρα έβαλα tempo track και όρισα σε κάθε μέτρο το ανάλογο tempo καθώς και τις ράμπες-αλλαγές των bpm, που υπήρχαν μεταξύ των μερών. Μετά έγινε import το κανονικό κομμάτι σε wav, σε ένα track, και μετά από πολύ κόπο εφαρμόζοντας τεχνικές time warp το έφερα σε πλήρη ταύτιση με το click track. Αυτό ήταν ένα πολύ δύσκολο αλλά απαραίτητο εγχείρημα, διότι αφ ενός παρ όλο που ο Palmer σε όλο το δίσκο είναι σχεδόν μετρονόμος, έπρεπε να συγχρονιστεί απόλυτα το original track με το midi διότι πολλά μέρη έπρεπε να βγούν με το αυτί. Στο σύνολο έφτασα να έχω 690 μέτρα πυκνής μουσικής που εκτείνεται από τα 30 έως τα 210 bpm και από τα συνηθισμένα 5/4 και 9/4 στα 12/8 και 13/8. Απο το σημείο εκείνο άρχισε ο γολγοθάς. Για κάθε όργανο, (δηλαδή διάφορα Β3, πιάνο, σύνθι, κιθάρες ακουστικές ηλεκτρικές, μπάσο, φωνή), που έχει ρόλο έπρεπε να γίνει επιλογή πόσα και ποιά όργανα θα παιχτούν με κιθάρες ώστε να υπάρχει οικονομία αλλά και βγαίνει ο χαρακτήρας του έργου. Σ αυτό που έφτιαξα δεν υπάρχει κανένα άλλο όργανο εκτός από κιθάρες και midi drums. Διάλεξα ποιό όργανο θα παιχτεί με τί κιθάρα και ήχο-εφε, έβαλα κάτω την παρτιτούρα και ξεκίνησα μέτρο μέτρο. Φυσικά δεν θα ισχυριστώ με κανένα τρόπο ότι μπόρεσα ή μπορώ ακόμα και τώρα να παίξω αυτά τα πράγματα. Ιδίως τα δυσκολότερα στον δίσκο, δηλαδή τα πλήκτρα, που αφ ενός ασχολήθηκα μαζί τους κάποια περίοδο μόνο και αφ ετέρου παίζονται από τον Keith Emerson. Αρκέστηκα στο να χωρίζω τα μέρη σε μικρότερα που θα μπορούσαν να χαρακτηριστούν βατά και τα έπαιζα εξαντλητικά μέχρι να τα κάνω κτήμα μου και να έχω το επιθυμητό αποτέλεσμα. Εγιναν πολλαπλά takes και έπεσε τεράστιο editing. Με τα καθαρά κιθαριστικά μέρη τα πράγματα ήταν πιό εύκολα και τα έβγαλα όλα με το αυτί. Γενικά θα έλεγα ότι το όλο project δεν ήταν για μένα τόσο εκτελεστικό όσο «παραγωγικό»και «ηχοληπτικό» και μόνο ως τέτοιο είμαι ευχαριστημένος από την επίδοσή μου. Μια τεράστια εργασία, εξάσκηση και περαιτέρω εκμάθηση των τεχνικών ψηφιακής ηχογράφησης. Σημαντικές ήταν οι προκλήσεις να προσομοιάσω με τις κιθάρες χαρακτηριστικά σημεία του έργου όπως τα mellotron χωροδιακά portamento στην αρχή, ή τη χροια του mini moog. Ξόδεψα άπειρες ώρες στο διαδίκτυο και σε φόρουμ ψάχνοντας για λύσεις. Επίσης να δώσω τον χαρακτήρα από τα διάφορα phasing/flanging/panning/reverse effects στα τύμπανα όπου υπήρχαν, τα marching drums με το reverb στο τέλος, τα gong, τα φωνητικά, το doubling κλπ. Για άλλη μια φορά τονίζω ότι δεν υπάρχει πουθενά πλήκτρο, sampled ή midi όργανο, εκτός από τα τύμπανα. Για την ιστορία χρησιμοποίησα σχεδόν σε ποσοστό 50% την dot με τον benedetto, σε 15% την deluxe, 30% την tele με τους Bill Lawrence και 5% την Brent Mason. Επίσης την Ovation και το ΗΒ τετράχορδο μπασάκι. Εφέ σχεδόν παντού S-gear. Ο τρόπος σύνθεσης του Emerson είναι ιδιαίτερα πολύπλοκος και τα μέρη, ακόμα και σε αποσπάσματα λίγων μέτρων, είναι ιδιαίτερα στρυφνά, καθώς επέλεξα την απλοϊκή λύση της αντιγραφής και όχι προσαρμογής νότα νότα μουσικής για πλήκτρα σε κιθάρα, και διότι ουσιαστικά δεν παίζονται όπως είναι με κιθάρα, τουλάχιστον από απλό παίκτη όπως εγώ. Τα διαστήματα είναι ιδιαίτερα αλλόκοτα και μεγάλα, και σχεδόν πάντα ή έκταση της κιθάρας δεν καλύπτει το μέρος για το αντίστοιχο πληκτροφόρο όργανο. Ετσι κάποιες φορές είτε έπρεπε να γίνει αλλαγή (δηλαδή επικάλυψη) οκτάβας, ή να μοιραστούν πολύ χαμηλά περάσματα με το μπάσο (άλλωστε κάποιες φορές το επιβάλλει η παρτιτούρα) ή σε ακόμα πιό δύσκολα σημεία να καταφύγω σε scordatura (δηλ διαφορετικό κούρδισμα σε κάποιες χορδές) ώστε να είναι δυνατόν να παιχτούν κάποια ακόρντα. Σε κάποια μέρη η ψηλότερη νότα ήταν F# ή G μετά το 24ο τάστο ή και C κάτω από την χαμηλή E. Πάντως ακόμα και μικρές παρεες από νότες ήταν πολύ δύσκολο να παιχτούν, ιδίως σε σόλα του Emerson όπου χρησιμοποιεί κατα κόρον αλλοιώσεις και αναιρέσεις. Άλλες φορές πάλι παίζει με το Β3 ή το πιάνο clusters από διαδοχικές νότες, δυό ή και τρεις μαζί, κάτι πρακτικά αδύνατον σε κιθάρα, αλλά τόσο απαραίτητο για να βγει ο χαρακτήρας του έργου. Τέλος ο πολύ γρήγορος ρυθμός και η ανάγκη να ακουστούν καθαρά τα μεγάλα διαστήματα σε 16α ή 32α σχεδόν ακυρώνουν τον χαρακτήρα του οργάνου. Ετσι έπρεπε να ψάξω να βρω τρόπους να έχει η κιθάρα άλλοτε διάρκεια, άλλοτε όχι, άλλοτε καθαρό ήχο ή άλλοτε να τονίζεται ο κρουστικός χαρακτήρας. Εν ολίγοις κατέφυγα σε every trick in the book και όχι μόνο, έχοντας ως σκοπό να ακουστεί το έργο με ήχο κιθάρας σε μια «ουτοπική άρτια ηχογράφηση». Αν κάποια στιγμή βρεθούν κάποιοι να παρουσιάσουν κάτι τέτοιο ζωντανά σίγουρα θα πρέπει να ακολουθήσουν άλλο δρόμο και να προσαρμόσουν τα μέρη για κιθάρα, κάτι που δεν έκανα διότι ούτε γνώσεις, ούτε υπομονή, ούτε χρόνο είχα. Ήθελα να «περπατήσω» κάθε λεπτομέρεια του έργου με κιθάρα, να την κάνω κτήμα μου και να την βγάλω προς τα έξω. Η παρτιτούρα ήταν απαραίτητη (χωρίς αυτη δεν θα γινόταν τίποτα) αλλά και τα midi βοήθησαν αν και έπρεπε να διορθώσω αρκετά πράγματα που ήταν λάθος σε σχέση με την παρτιτούρα. Ευτυχώς μετά από τόσα χρόνια που γνωρίζω το κομμάτι έχει μπει στο πετσί μου, οπότε τα λάθη τα μυριζόμουν αμέσως. Φυσικά κάθε λάθος ψαχνόταν εξαντλητικά ώστε να επαληθεύσω ότι η παρτιτούρα ήταν λάθος, ενώ άλλες φορές επί ώρες προσπαθούσα να καταλάβω τι νότες έπαιζε ένα όργανο, που δεν ήταν στην παρτιτούρα, ή να αποφασίσω με τί να γεμίσω ένα μέρος πλήκτρων με το υποσύνολο της κιθάρας όταν στο μέρος που ακούγονταν μπορεί και να υπήρχαν 3 ή 4 διαδοχικές νότες. Για κάθε σημείο που ηχογραφούσα διάλεγα και έκανα καταγραφή οργάνου, μαγνήτη, ρύθμισης και ηχογραφούσα πάντα dry και di, ώστε μετά να προσθέσω εφέ, αλλά και να επανέλθω με διορθώσεις. Επίσης διάλεγα τη σωστή (αλλά και πιό βολική) θέση στην κιθάρα που θα ήταν δυνατόν να παιχτεί το μέρος που ηχογραφούσα και εννοείται πάντα κούρδιζα τοπικά ώστε να μην υπάρχει θέμα intonation όταν υπήρχαν μεγάλα διαστήματα. Επίσης μέσα στο ίδιο το σόλο, συχνά έπρεπε να γίνει αλλαγή θέσης για να μπορέσει να παιχτεί κάτι, με αποτέλεσμα σε κάποια διαδοχικά σημεία να ακούγεται τυλιχτή σολ χορδή αντί απλή σι, που γίνεται αμέσως αντιληπτό από μουσικούς τουλάχιστον. Στις παρτιτούρες δυστυχώς δεν υπήρχαν τρια μεγάλα σόλο Β3 που ήταν αδύνατον να παιχτούν με το αυτί. Το ένα βρέθηκε αργότερα σε μια διαφορετική παρτιτούρα, το άλλο υπήρχε με κάποια λάθη και κενά στο midi και βγήκε άκρη βλέποντας κάποιον που το έπαιζε στα πλήκτρα σε βίντεο και το τρίτο που είναι αυτοσχεδιασμός B3 και τύμπανα δεν παίζεται πουθενά και ακόμα και στην μεταγραφή του έργου για συμφωνική ορχήστρα έχει περικοπεί σχεδόν στο μισό. Τα μέρη που έχουν μεταγραφεί εντοπίστηκαν πριν λίγο καιρό σε μια on line παρτιτούρα της κακιάς ώρας, μια άλλη αγοράστηκε μέσω συνδρομής σε σχετικό site, ενώ για την ακουστική αποκρυπτογράφηση χρησιμοποίησα την επανέκδοση του 2012 που περιέχει το 5.1 mix του Steven Wilson. Στο τέλος αποφάσισα να τολμήσω και να συμπεριλάβω και τον αυτοσχεδιασμό τύμπανα/Β3 για τα τύμπανα με το αυτί και τις κιθάρες από την παρτιτούρα. Αναγκάστηκα να ντουμπλάρω αρκετές κιθάρες και μπάσο ώστε να πλησιάσω αίσθηση Β3. Το αποτέλεσμα με τις αδυναμίες του τα λέει όλα, αλλά έπρεπε να συμπεριληφθεί. Φυσικά τα προβλήματα δεν περιορίζονταν εκεί, καθώς τα όργανα στον δίσκο μαζί με τα overdubs, είναι πολύ περισσότερα από όσα υπάρχουν στην παρτιτούρα και στα midi που βρήκα. Εκεί χρειάστηκε και περισσότερη μελέτη και σε κάποια σημεία αυτοσχεδιασμός. Τα σχετικά βατά μέρη ήταν οι ηλεκτρικές ....κιθάρες, οι ακουστικές, τα φωνητικά και κάποια σύνθι. Τα τύμπανα ήταν τεράστιο πρόβλημα επίσης, καθώς το midi είχε μια εντελώς βασική αίσθηση του κομματιού. Τελικά αναγκάστηκα να τα προγραμματίσω μόνος μου από το μηδέν ακούγοντας εξαντλητικά πίσω μπρος και παίζοντάς τα με τα pads στο midi keyboard και διορθώνοντας με το ποντίκι. Το όλο εγχείρημα είχε πολλές προκλήσεις αλλά και ωφέλη. Βασικά εξοικειώθηκα με όλα τα μέρη και αποκρυπτογράφησα όλα τα μυστικά τους και μπήκα στα βαθειά, εκτίμησα ακόμα περισσότερο και αναγνώρισα την αξία αυτού του έργου. Μπορεί να το ήξερα ακουστικά, αλλά άλλο είναι να βλέπεις τις ίδιες τις νότες και τη διαδοχή τους και το πως αναπτύσσει ο συνθέτης το έργο. Εκπαιδεύτηκα σημαντικά στην πειθαρχία στο παίξιμο για ηχογράφηση, κάτι πολύ σημαντικό όταν ανάψει το κόκκινο φως και πρέπει να παίξεις 15-20-30 νότες χωρίς να «χτυπήσει» καμιά. Επίσης μια ενδιαφέρουσα διαπίστωση ήταν ότι από την αρχή του χρόνου μέχρι το τέλος, πολλά μέρη που είχα ηχογραφήσει τον πρώτο καιρό έπρεπε να πεταχτούν στα σκουπίδια καθώς η διαφορά στην ποιότητα της εκτέλεσης ήταν εμφανής. Εκανα σημαντική πρόοδο στην ανάγνωση παρτιτούρας, κάτι που χρόνια παλευα περιστασιακά και τελικά αποδεικνύεται ότι μόνο με σκληρή μελέτη και με αυστηρό πρόγραμμα μπορείς να κάνεις έστω και μικρά βήματα. Τέλος μπήκα στα πολύ βαθειά του editing κυρίως, αλλά και άλλων τεχνικών της ψηφιακής ηχογράφησης. Για την ηχογράφηση χρησιμοποίησα every trick in the book που γνώριζα ή έμαθα στην πορεία, ενώ εξαντλητικές ήταν οι καθημερινές ακροάσεις. Κάθε πρωί με ξεκούραστο αυτί άκουγα ό,τι έφτιαξα την προηγούμενη αλλά και το σύνολο για σωστές στάθμες, eq, μετάβαση από μέρος σε μέρος, τύμπανα κλπ. Αυτό συνεχιζόταν όλη τη μέρα και πάλι από την αρχή την επόμενη. Οι σημειώσεις έφτασαν να γεμίσουν ένα τετράδιο και το κομμάτι τελικά έφτασε να έχει πάνω από 100 tracks και περίπου 20 εκδόσεις σωσμένες σε διάφορα στάδια. Θυμίζω ότι είναι μουσικό έργο που έπαιζαν οι ELP ως τρίο ΚΑΙ ζωντανά στη σκηνή – αυτό για να καταλάβει κανείς τι είδους γκρουπ ήταν. Τρία βασικά όργανα γι αυτούς Live, και στο στούντιο με overdubs και bouncing σε 8κάναλο σε διάστημα σχεδόν 10-12 ημερών και όλα αυτά πίσω στο 1971. Για μένα αντίστοιχα χρειάστηκε ένας χρόνος χαλαρά με ένα διάλειμα ενός δυο μηνών, σε one man show και κρατημένα tracks χωρίς bouncing για κάθε μέρος έτσι ώστε να μπορώ να διορθώνω μέχρι την τελευταία στιγμή. Βέβαια η επιλογή να είναι όλα τα όργανα κιθάρες περιόρισαν σημαντικά το συχνοτικό περιεχόμενο κάνοντας την διαδικασία της μείξης 100 tracks ακόμα πιό δύσκολη. Ήταν ένα project ζωής και ένα προσωπικό στοίχημα, ένα όνειρο που από την ηλικία των 15 φαίνονταν άπιαστο. Ενα ταξίδι που ο προορισμός δεν μετράει όσο οι εικόνες της διαδρομής. Μια εξαιρετικά δύσκολη, αγχώδης και ενδιαφέρουσα εμπειρία ίσως χωρίς αντίκρυσμα καθώς δεν περιμένω τίποτα από αυτό, δεν έχει την αξία μιας μεταγραφής του έργου ούτε περιμένω να βρω κοινό. Ήταν ένα πείσμα και ένα καπρίτσιο. Πολλές φορές έφτασα στο σημείο να μην τρώω, να μην κοιμάμαι, να μην μπορώ να ασχοληθώ με τίποτα άλλο κι από την άλλη να λέω, ως εδώ-τα παρατάω, ακόμα και μετά από 10 μήνες δουλειάς. Τόσο βουνό μου φαίνονταν. Αλλά με υπομονή και επιμονή συνέχιζα. Σίγουρα δεν μπορώ να ισχυριστώ ότι μπορώ ακόμα και τώρα ανα πάσα στιγμή να ανοίξω την παρτιτούρα και να παίξω άψογα όλα τα μέρη, αλλά τουλάχιστον είχα την υπομονή να ολοκληρώσω την μεταφορά από πλήκτρα σε έγχορδα, ενός τεράστιου έργου και να μπορέσω να το κατανοήσω καλύτερα και γι αυτό και μόνο είμαι ικανοποιημένος. Όπως και να κατανοήσω την απελπισία του συνθέτη που δεν άντεξε στη σκέψη ότι κάποτε το έπαιζε και δεν θα μπορούσε πια ποτέ να το ξαναπαίξει και να δώσει τέλος στη ζωή του. Εδώ το βιντεάκι που έφτιαξα και εδώ το soundcloud αν κάποιος θέλει να μπει στο νόημα του έργου, ας δει καλύτερα βίντεο για να παρακολουθεί την παρτιτούρα
    0 βαθμοί
  29. Time Καληνύχτα δεν κοιμάμαι αργά ξυπνάω νωρίς.Όποτε μπορώ έχω μεσημεριανό ύπνο 12;00 η ώρα (20+ χρόνια έχω λάβει γερμανική εκπαίδευση ) She's is A Queen
    0 βαθμοί
  30. Η μουσική για τους περισσότερους από εμάς είναι πλέον περισσότερο τρόπος να εποικοινωνούμε τις ιδέες μας και να ρημαδοπερνάμε και κανα απόγευμα στις πρόβες. Πολύ λίγο έχει να κάνει με τα χρήματα, αφού οι πιθανότητες να βγουν έστω και τα έξοδα για τη συντριπτική πλειοψηφία της Ελληνικής underground σκηνής, είναι ανύπαρκτη. Το πιο σημαντικό είναι να υπάρχουν ένα κοινό όραμα ώστε να μπορεί να βρεθεί μια συνισταμένη με την οποία αν δεν είναι όλοι υπερενθουσιασμένοι, θα είναι τουλάχιστον ικανοποιημένοι και θα νοίωθουν ότι μπορούν να το ευχαριστηθούν και να εκφραστούν. Το κοινό όραμα δεν έχει να κάνει μόνο με το είδος μουσικής αλλά με πάρα πολλά πράγματα. Είναι όλοι gearheads και ξοδεύουν ότι έχουν και δεν έχουν για τον υπερήχο; Ή προτιμούν να τα ξοδεύουν σε μπύρες στις πρόβες γιατί αυτό τους κάνει να περνούν καλύτερα; Έχουν τον ίδιο χρόνο να ασχοληθούν; Μοιράζονται έναν κοινό στόχο; Ακόμη και οι εντάσεις της πρόβας είναι ένα πολύ σημαντικό θέμα στο οποίο όλοι πρέπει να ψιλοσυμφωνούν. Αν ο ένας νοιώθει ότι ξενερώνει να παίζει σε έναση ψιθύρου την ίδια ώρα που ο διπλανός του παθαίνει πανικό γιατί πιστεύει ότι προκαλεί μόνιμη ζημιά στην ακοή του, είναι τεράστιο πρόβλημα. Παρόλα αυτά, για να απαντήσω σε αυτό που ρωτάς, νομίζω το πιο επαγγελματικό είναι 50% στίχοι, 50% μουσική. Η μουσική αν ο καθένας παιζει από ένα όργανο να μοιράζεται εξίσου. Παράδειγμα. Ο κιθαρίστας φέρνει ένα κομμάτι σε πενταμελή μπάντα στο οποίο έχει γράψει στίχους και μια υποτυπώδη μελωδία φωνητικών. Σε αυτό το κομμάτι ο κιθαρίστας παίρνει τουλάχιστον 60% και οι υπόλοιποι από 10%. Απ τη μία βέβαια αυτό δίνει το κίνητρο να συνεισφέρουν όλοι αλλά απ την άλλη μπορεί και να οδηγήσει σε μεγαλύτερες τριβές. Οπότε αν είστε φίλοι για μένα καλύτερο είναι το μοίρασμα εξίσου.
    0 βαθμοί
  31. Πρέπει να γίνεται από την αρχή εξήγηση δε γίνεται διαφορετικά.Αν ξεφύγουμε από το status παίζω με τους κολλητούς μου και η φιλία πάνω απ' όλα no matter what τότε όλες οι άλλες μπάντες είναι "συνεργασίες".Και επειδή ακριβώς δεν μπορούμε να ξέρουμε κατ ευθειαν τον άλλο.... πόσο μάλλον τους άλλους...μιλάμε για μια κατάσταση δυναμική που συνεχώς αλλάζει....(όπως ΙΣΩΣ όλοι μας) Κάποιος ΙΣΩΣ θα φέρεται στην αρχή έτσι....μετά γιουβέτσι...για αυτό λοιπόν καλό είναι να ξεκαθαρίζονται όλα από την αρχή.Εχω δει διαφορά ευτράπελα μέσα από μπάντες όλα αυτά τα χρόνια....από μεγάλες φιλιες που προέκυψαν από το πουθενά μεχρι πισωπλατες πουστιες ώστε να βρεθώ εκτός μπάντας που έφτιαξα...ΕΓΩ από υποτίθεται φίλους. :-) και γενικά ότι να ναι.Απ όλα έχει ο μπαξες...όλα αυτά είναι εμπειρίες βέβαια και σε προετοιμάζουν για να κάνεις τα πράγματα σωστα....την επόμενη φορά.Κατα τη γνώμη μου...ο τρόπος που φέρνει τις λιγότερες η και καθόλου προστριβές σχετικά με τα δικαιώματα και γενικά τη σύνθεση είναι ο εξής...και αυτόν ακολουθώ πλέον στις μπάντες που συμμετέχω... Αυτός που έχει την ιδέα...προχωράει το κομμάτι ΜΟΝΟΣ ΤΟΥ ΟΠΩΣ ΝΟΜΙΖΕΙ....ΑΝ ΚΑΙ ΕΦΟΣΟΝ θεωρεί ότι το κομμάτι έχει κολλήσει ζητάει από τους υπόλοιπους ιδέες...ΑΝ ΚΑΙ ΕΦΟΣΟΝ ΚΑΠΟΙΑ ΙΔΕΑ ΤΟΥ ΑΡΕΣΕΙ ....έχει καλώς την κρατάμε και παίρνει credits και "δικαιωμα" και "λόγο" για το κομμάτι αυτός που έφερε την ιδέα.Αν ΔΕΝ ΑΡΕΣΕΙ ΚΑΜΙΑ άλλη ιδέα ΔΕΝ την ενστερνίζομαι και προχωράμε ΔΙΧΩΣ ΠΑΡΕΞΗΓΗΣΕΙΣ....δηλαδή υπάρχουν δύο σενάρια... 1."Παιδιά έχω ένα κομμάτι και το έχω φτάσει ως εδώ...προσωπικά αισθάνομαι ότι ΔΕΝ ΜΠΟΡΩ να το κάνω καλύτερο αλλά αισθάνομαι ότι ίσως παίρνει βελτίωση....ακούστε το και ρίξτε αν θέλετε καμιά ιδέα ΠΡΟΣ ΣΥΖΗΤΗΣΗ..." 2."Παιδιά έχω έτοιμο ένα κομμάτι χωρίς να είναι υπό συζήτηση γιατί μου αρέσει όπως είναι και δεν θέλω να αλλάξω τιποτα...ακούστε το και ΑΝ ΣΑΣ ΑΡΕΣΕΙ...το παίζουμε" Το ίδιο φυσικά ισχύει για όλα τα μέλη της μπάντας...δεν μπορώ να παρέμβω στην ιδέα κάποιου με το ζόρι.... Όλα αυτά θεωρώ ότι είναι σωστά όχι γιατί είμαι ο....ΠΑΤΑΚΟΣ και γιατί αποφασίζουμε και διστάζουμε....αλλά γιατί αυτός που έχει την ιδέα...κάπως το έχει πλάσει στο μυαλό του κάπως το έχει σκεφτεί...έχει απορρίψει άλλες 10 εκδοχές για να κρατήσει αυτή τη μια...έχει αφιερώσει τον χρόνο και γενικά για κάποιο λόγο το έκανε έτσι και όχι αλλιώς ....οπότε..."Ας πουμε τη γνώμη μας αν το κομμάτι είναι υπό διαπραγμάτευση αλλά μη πολύ πρηζουμε μπάλες...." Μπορεί να ακούγεται λίγο απόλυτο αυτό αλλά έχω καταλήξει ότι είναι και το μόνο που λειτουργεί χωρίς να υπάρχουν προστριβές (αργά η γρήγορα). Φυσικά όταν εγω τρώω 5ωρα μπροστά από το cubase με την κιθάρα προσπαθώντας να βρω το ιδανικό guitar tone...το καλύτερο δυνατό riff η chord progression...η ψάχνω για όνομα η logo στο photoshop...η την ψάχνω με επιχειρηματίες για επερχόμενα gigs... και ο άλλος ξύνει απλά το @ στον καναπέ...η γνώμη μας δεν θα πρεπει έχει την ίδια βαρύτητα.... όλα αυτά λειτουργούν ΑΨΟΓΑ αρκεί να είναι ξεκαθαρισμένα από την αρχή.... Μετα το μόνο που απομένει είναι απλά να βλέπετε τα πράγματα και να σκεφτεστε ΠΕΡΙΠΟΥ με τον ίδιο τρόπο ... πράγμα το οποίο υποτίθεται ότι κατά κάποιο τρόπο υπάρχει ως ένα βαθμό διαφορετικά ....δεν θα σχηματιζόταν καν η μπαντα εξ αρχής... για κάποιο λόγο βρεθήκατε πχ και οι 4 στους Big 4.... Η Ιδανική μπάντα για μένα έχει τον ρόλο του gang...second family η κάπως έτσι...όπου όλοι για έναν και ένας για όλους...που δηλαδή...μπορούμε και απλά να πάμε για καφέ δεν είναι ανάγκη να πάμε για πρόβα....όμως αυτό προϋποθέτει δυνατές σχέσεις οι οποίες θέλουν χρόνο και κοινες ΣΗΜΑΝΤΙΚΕΣ εμπειρίες.... Υπο αυτό το πρίσμα μόνο μια φορά έχω συμμετάσχει σε μπάντα....και ήταν η χειρότερη μπάντα ever....φουλ φασαρία...αλλά αδέρφια όλοι....στο λύκειο...και μετά... Εκτοτε έχω συνεργαστεί με πολύ καλύτερους μουσικους με πολύ καλύτερο αποτέλεσμα αλλά όλα αυτά ήταν.... συνεργασίες.... Μπορεί βέβαια κάποια από αυτές να εξελιχθεί και σε μπάντα!!!!!!
    0 βαθμοί
  32. ο,τιδήποτε σχετίζεται με οικονομικό στη ζωή αυτή ανάμεσα σε τουλάχιστον δύο μέρη επιβάλλεται να υπάρχει γραπτώς και επισήμως. Αλλιώς τουλάχιστον ένας θα αδικηθεί σε κάποια στιγμή
    0 βαθμοί
  33. στα χαρτιά σίγουρα ήταν αλλιώς. Ή και να ξεκίνησε έτσι στην πορεία συνήθως κάποιος θα πατήσει πόδι και θα αλλάξουν τα χαρτιά.
    0 βαθμοί
  34. Φωτεινή εξαίρεση στο φαινόμενο έχουν αποτελέσει μονάχα οι Queen. Ισάξια λεφτά, ισάξια credits, ίσα δικαιώματα σε ιδέες - τραγούδια του καθενός, κανείς αρχηγός, κανενός το project. Και δεν νομίζω οτι το εξηγηθήκαν εξαρχής, απλά ταίριαξαν οι προθέσεις και έγινε. Το καλύτερο δείγμα χημείας μεταξύ μουσικών. Αν δεν το έχεις αυτό, απλά φεύγεις, δεν σου κάνουν και φεύγεις. Η ζωή είναι πολύ μικρή για τέτοιου είδους προβληματισμούς. Τί θα σκέφτεσαι για αυτήν την κατάσταση σε 15 χρόνια ας πούμε; Οτι ήταν λάθος που έμεινες και το πάλεψες ή οτι ευτυχώς που έφυγες έγκαιρα;
    0 βαθμοί
  35. η διαφορά είναι ότι εσύ μιλάς για μπάντες της γειτονιάς, ενω τα ονόματα που αναφέρεις είναι εταιρείες παροχής υπηρεσιών δεμένες με ισχυρά συμβόλαια.
    0 βαθμοί
  36. Εμένα λόγω μπάσου στο τέλος το αυτί μου κλειδώνει αυτόματα σε C και το αντιλαμβάνεται σα τονική. Ισως πάλι και η ίδια η h-w να μου δημιούργησε αυτή τη σχέση και να το αντιλήφθηκα έτσι. Ολα τα υπόλοιπα, παίζοντας τα, χωρίστηκαν στο αυτί μου σε locrian και h-w. Αρμονικά πολλά θα μπορούσαν να είναι αλλά το ερώτημα που μου γεννήθηκε παίζοντας/αναλύοντας το είναι το αν έχει περισσότερο νόημα να σκέφτεσαι αμιγώς τροπικά ή αρμονικά σε τέτοιες περιπτώσεις. Θα μου πεις, του καθένα ο εγκέφαλος όπως λειτουργεί καλύτερα....
    0 βαθμοί
Ο πίνακας επιτευγμάτων έχει ρυθμιστεί σε Athens/GMT+03:00
×
×
  • Δημοσιεύστε κάτι...

Τα cookies

Τοποθετήθηκαν cookies στην συσκευή σας για να είναι πιο εύκολη η περιήγηση στην σελίδα. Μπορείτε να τα ρυθμίσετε, διαφορετικά θεωρούμε πως είναι OK να συνεχίσετε. Κανονισμοί της σελίδας.