Προς το περιεχόμενο
Εκμεταλλευτείτε τις νέες δυνατότητες της σελίδας! Περισσότερα... ×

Προτεινόμενες αναρτήσεις

Νέο σχέδιο 2018 Limited Edition απο την Fender που λέγεται... Meteora. 

Οπότε έχουμε, Telecaster, Stratocaster, Jaguar, Jazzmaster και Meteora πλέον... ελληνοπρεπέστατο όσο και το Leonidas Fender.

Fender_Meteora.jpg

Ανήκει στην νέα σειρά Parallel Universe που προφανώς ξεφεύγει απο τα "παραδοσιακά" σχέδια διατηρώντας όμως αυτό που κάνει μια καλή κιθάρα. Στα ηλεκτρικά είναι μια Telecaster με Custom Shop, high-output μαγνήτες. Why fix something that already works.

Το σώμα είναι μεταξύ Jazzmaster και Gibson Explorer (ας μου επιτραπεί), με λεπτότερο πάχος για να ισορροπηθεί το βάρος μιας και είναι φτιαγμένο απο πυκνό ash και βαμμένο με nitro. Το μπράτσο είναι Mid-'60s C-shaped, με block markers αλα Jazzmaster και 9.5” radius.

 

Ονομαστική τιμή 1909 ευρώ και δεν την είδα ακόμα διαθέσιμη κάπου.

 

Ο υπεύθυνος σχεδιαστής της Fender για την Meteora, Josh Hirst παρουσιάζει την δημιουργία του.

 

 

 

  • Like 1
  • Ευχαριστώ 1

Κοινοποιήστε αυτήν την ανάρτηση


Σύνδεσμος στην ανάρτηση
Κοινοποίηση σε άλλες σελίδες

Με άλλο ΧΡΩΜΑ π.χ surf green,fiesta red,ocean turquoise και rosewood ταστιέρα θα ήταν ΠΟΛΥ πιο ΟΜΟΡΦΗ.

 

Με τόσο κΣυλινο χρώμα θύμιζει φτηνές ρωσικές κιθάρες των 70s...

  • Like 3

Κοινοποιήστε αυτήν την ανάρτηση


Σύνδεσμος στην ανάρτηση
Κοινοποίηση σε άλλες σελίδες

θα προτιμουσα με P90 neck , mini hb bridge και αλλο σχημα pickg/d....[ λεω 'γω τωρα...] ....

Κοινοποιήστε αυτήν την ανάρτηση


Σύνδεσμος στην ανάρτηση
Κοινοποίηση σε άλλες σελίδες

Κι εγώ θα την προτιμούσα surf green ή και με rosewood ταστιέρα ή μάλλον τα μαύρα blocks με χαλάνε  περισσότερο. Dots please!

Το πρόβλημα με αυτού του είδους τα σχέδια είναι πως δεν κάθονται καλά στο γόνατο, καθιστά, όπως διαπίστωσα με τις Jazzmaster. Γλυστράει και θέλει άλλο κράτημα απο το συνηθισμένο. Όμορφο σχέδιο όμως.

Κοινοποιήστε αυτήν την ανάρτηση


Σύνδεσμος στην ανάρτηση
Κοινοποίηση σε άλλες σελίδες

Δεν είναι κακή εμφανισιακά. Ηχητικά, με αυτούς τους μαγνήτες και το bridge, υποθέτω ότι θα ακούγεται σαν άλλη μια τέλε. Θα την προτιμούσα κι εγώ είτε με p90 είτε με humbuckers ή κάτι άλλο εν πάση περιπτώσει. 

Κοινοποιήστε αυτήν την ανάρτηση


Σύνδεσμος στην ανάρτηση
Κοινοποίηση σε άλλες σελίδες

Πολύ ωραία είναι. Χρόνια είχα να δω fender έξω από τα συνηθισμένα που να μην είναι επιτηδευμένα κιτς.

Θα την προτιμούσα κι εγώ χωρίς τα block inlays. 

Fender_Meteora_teleneck.thumb.jpg.dcf1cf00d295a3f7ae3cbcff1d9d32da.jpg

  • Like 2

Κοινοποιήστε αυτήν την ανάρτηση


Σύνδεσμος στην ανάρτηση
Κοινοποίηση σε άλλες σελίδες

Ωραιότατη. Την είχαμε σχολιάσει ξανά νομίζω μαζί με εκείνες τις φότοσοπ λίμιτιντ εντίσιον. Εμένα στη φωτό δεν με χαλάνε τα block inlays αλλά η έλλειψη binding όταν υπάρχουν block inlays, καθώς και το χρώμα της λάκας που είναι διαφορετικό από το butterscotch του σκάφους. Υποθέτω ότι αν βγει και με άλλα configurations θα είναι μια πιο ολοκληρωμένη σειρά. Κάποια από τα πρωτότυπα του βιντεο ήταν πολύ πιο όμορφα.

Επίσης χαίρομαι που βλέπω επιτέλους να παίρνουν credits οι "αφανείς" ήρωες, αυτοί που σχεδιάζουν και ερευνούν σε έναν τόσο δύσκολο και κορεσμένο τομέα.

Κοινοποιήστε αυτήν την ανάρτηση


Σύνδεσμος στην ανάρτηση
Κοινοποίηση σε άλλες σελίδες

Μουφέξ. Είχαμε τη τέλε, είχαμε τη τζάγκουαρ, τις βάλαμε παρέα, βάλαμε και μπράτσο με μπλοκς τύπου μπάσου και πρωτοτυπησαμε πάλι. Α ρε φέντερ. Μετά λέμε για τη γκίμπσον. 

Κοινοποιήστε αυτήν την ανάρτηση


Σύνδεσμος στην ανάρτηση
Κοινοποίηση σε άλλες σελίδες

Δημιουργήστε λογαριασμό ή συνδεθείτε για να σχολιάσετε

Πρέπει να είστε μέλος για να αφήσετε σχόλιο

Δημιουργήστε λογαριασμό

Γραφτείτε στην παρέα μας. Είναι εύκολο!

Δημιουργία λογαριασμού

Σύνδεση

Έχετε ήδη λογαριασμό; Συνδεθείτε εδώ.

Σύνδεση



  • Αναρτήσεις

    • Μια εποχή έπαιζα blues φυσαρμόνικα αρκετά καλά, μετά την άφησα και με άφησε. Κι εκεί περίπου τελειώνει η ιστορία μου με άλλα όργανα, αν εξαιρέσει κανείς ότι κάπου λίγο μετά την εφηβεία είχα πάρει ένα μπαγλαμαδάκι και είχα μάθει να συνοδεύω κιθάρα-μπουζούκι σε ρεμπέτικα.   Αν γυρνούσα πίσω στην ηλικία που ξεκίνησα την ενασχόληση με τη μουσική, θα έπαιζα πιάνο πάντως. Το θεωρώ τον "βασιλιά" των μουσικών οργάνων από πολλές απόψεις και μου αρέσει ιδιαίτερα το γεγονός ότι μπορεί να είναι one man show, τουτέστιν δε χρειάζεσαι κανέναν άλλο. Επίσης από την άποψη των δυνατοτήτων εκφραστικότητας, σε σύγκριση με την κιθάρα ειδικά, είναι ένας άλλος κόσμος.   Με την κιθάρα έχω μια σχέση αγάπης και μίσους. Δεν μπορώ χωρίς αυτή αλλά παράλληλα με ταλαιπωρεί και απίστευτα κι αυτό με κανει να την αντιπαθώ κατά περιόδους. Γενικά θεωρώ ότι η κιθάρα είναι σατανικά δύσκολο όργανο από ένα σημείο και πέρα. Δηλαδή είναι σχετικά εύκολο να φτάσεις σε ένα μέσο επίπεδο και μετά αρχίζει μια τραγική ανηφόρα που είναι γεμάτη εμπόδια και πολύ πόνο στα δάκτυλα. Θα μου πεις όλα τα όργανα έχουν ένα learning curve απότομο αν θες να ασχοληθείς σοβαρότερα. Ναι έτσι είναι αλλά η κιθάρα, τουλάχιστον σε τεχνικό επίπεδο, θεωρώ ότι είναι δομημένη από σαδιστές μετά από αιώνες μελέτης για το πώς θα καταφέρουν να φτιάξουν ένα όργανο που θα τυρρανήσει όσο πιο πολύ κόσμο γίνεται. Επίσης ο τρόπος που αναγκάζεσαι να σκέφτεσαι μουσικά αν είσαι κιθαρίστας, είναι η επιτομή της ανωμαλίας κατ' εμέ. Σα να θες να πας από την Αθήνα στη Λαμία και το gps να σου βγάζει διαδρομή μέσω Βλαδιβοστόκ. Γι' αυτό και οι κιθαρίστες είμαστε ως επί το πλείστον προβληματικά άτομα. Δηλαδή ακόμα κι αν δε φαίνεται εκ πρώτης όψεως, μόλις γνωρίσεις καλύτερα κιθαρίστα αντιλαμβάνεσαι άλυτα θέματα που έχουν μπερδευτεί ακόμα περισσότερο λόγω της δαιδαλώδους οπτικής των πραγμάτων, κληρονομιά από τη μελέτη της κιθάρας. Ή μπορεί και να ισχύει το αντίστροφο: μας γοητεύει η κιθάρα λόγω εγγενούς ανωμαλίας, παίζει κι αυτό.   Εν πάση περιπτώσει, αν διαβάζουν τίποτα πιτσιρικάδες έχω να πω: παιδιά μακριά από τις κιθάρες. Ή εν πάση περιπτώσει, γρατζουνάτε κει χάμω να χαίρεστε αλλά μην το πάρετε σοβαρά το πράγμα γιατί μετά δεν ξεμπλέκεις εύκολα.    (είναι προφανές ότι τα παραπάνω είναι υπερβολικά χάριν χιουμοριστικού πνεύματος παρόλα αυτά είναι βασισμένα σε αληθινά γεγονότα)    
    • @Emfasis. Αφού είσαι κάτοχος του n2400 , πάρε και ένα δωράκι. Tα service schematics και manuals.   Πραγματικά πολύ ωραίο deck με πλούσια μπάσσα......αλλά καινουργιο😛(παραγωγή 1971-1976). Εδώ το ΠΡΩΤΟ κασσετόφωνο ever, μου της Philips ,  το EL 3302. του 1966 😁, το οποίο "φιγουράρει" και στην ταινία Kriminal (1966) του Umberto Lenzi (φωτο 2)     N2400.pdf philips_n-2400_sm.pdf
    • Ξεκινωντας (αργα, στα 20 μου) ψιλοασχοληθηκα με τα τυμπανα, ακομα ψιλοκοπαναω σαν μου δοθει ευκαιρια κανα απλο 4αρι...νομιζω θα τα καταφερνα να γινω ντραμερ, τα παρατησα ομως επειδη ηθελα να γραψω δικα μου τραγουδια και επιασα κιθαρα, δε το πολυφανταζομουνα πως θα κολησω...σε μια αλλη ζωη σιγουρα θα ημουν φυσαρμονικιστας μπλουζ, αυτος ο amplified ηχος μου παιρνει την ψυχη...παιζω ακομα λιγακι, πιο παλια φυσαρουφαγα και στις συναυλιες. Με συγκλονιζει ο ηχος του τσελο...μαγευομαι, δε με τραβουσε ομως ποτε σαν παικτη, απλα να ακουω.  
    • Προσωπικά, δεν θα ήθελα να ξέρω να παίζω παρά μόνο κιθάρα, αλλά "γενικώς", με αγγίζουν όλα τα όργανα - όλα μπορούν να με συγκινήσουν και όλα πιστεύω ότι μπορούν να εκφράσουν τρομερά πράγματα στα κατάλληλα χέρια, πόδια, χείλη κλπ.
      Δεν θα μπορούσα να φανταστώ τη μουσική ή τη ζωή μου χωρίς το πιάνο ας πούμε (έχω μια μούρλα να ακούω-μαζεύω άλμπουμς ΄με τους πιο κουφούς συνδυασμούς πιάνου με κατι άλλο - π.χ. πιάνο/σαξόφωνο,  πιάνο/κοντραμπάσο, πιάνο/κιθάρα, πιάνο/βιολί, πιάνο με πιάνο κ.λπ. Ένα αγαπημένο μου δείγμα αριστούργημα, από ένα άλμπουμ μόνο με πιάνο και ντραμς...
         
×

Χρήσιμες πληροφορίες

Τοποθετήθηκαν cookies στην συσκευή σας για να είναι πιο εύχρηστη. Μπορείτε να τα ρυθμίσετε, διαφορετικά θεωρούμε πως είναι OK να συνεχίσετε.