Προς το περιεχόμενο
Superfunk

Ρε μπας και χρησιμοποιούμε ΛΑΘΟΣ χορδές? (010-038)

Προτεινόμενες αναρτήσεις

1 ώρα πριν, rgxinap είπε

Νομίζω οτι σε 10-38 οι ανισότητα μεταξύ ψιλής Μι και υπολοίπων θα είναι πιο έντονη

 

Από ότι βλέπεις ο Jimmy & o Rorry διαφωνούν μαζί σου (μαζί με σχεδόν οποιονδήποτε έπαιζε κιθάρα στα 60s & 70s) :classic_biggrin:

 

Έξω από την πλάκα επειδή δεν είμαι "κιθαρίστας" αλλά είμαι πρωτίστως μουσικός και παραγωγός με ενδιαφέρει πολύ περισσότερο η ηχητική ισορροπία παρά το tension των χορδών.

 

Αυτό είναι το πρώτο σετ που σε σαράντα χρόνια που ασχολούμαι με το άθλημα μου την προσφέρει.

 

Αν κάποιος δεν ενοχλείται από την έντονη ηχητική ανισορροπία των τυπικών string sets ( η παίζει μόνιμα με πολύ παραμόρφωση που έτσι κι αλλιώς τα ισοπέδωνει όλα) δεν υπάρχει  λόγος να χρησιμοποιησει το 010-038 βέβαια ΚΑΛΟ θα ήταν να το ΔΟΚΙΜΑΣΕΙ πρώτα πριν το κρίνει 🙂

Επεξεργασμένο από Superfunk
  • Ευχαριστώ 1

Κοινοποιήστε αυτήν την ανάρτηση


Σύνδεσμος προς την ανάρτηση
Κοινοποίηση σε άλλες σελίδες
1 ώρα πριν, Fanfan είπε

 Λίγου σιάζ τους μαγνήτζ λίγου φέρνεις το eq, όλα καλά. 

Μεις βάνουμι κουμπρέσουορ. Παντού κι πάντα.

Aλλά το 10-38 είναι πιο ισορροπημένο σετ ηχητικά και ξεβράκωτα, όσο κι αν βάζουμε βρακί στον ποπό μας.

Yπάρχει μια θεωρία κατά την οποία, ο μαγνήτης δεν διαβάζει απλώς τις μεταβολές στο μαγνητικό του πεδίο αλλά διαβάζει και το πεδίο που δημιουργεί η (μαγνητισμένη) παλλόμενη χορδή, υπάρχουν δύο αλληλοεπιδρούμενα πεδία δηλ. (ή κάτι τέτοιο, ημιμαθές). Δεν θυμάμαι που το διάβασα θα το ψάξω να το παραθέσω (κάποιος κατασκευαστής μαγνητών-engineer something...) To παραπάνω εξηγεί και το ότι οι διαφορές εξακολουθούν να υφίστανται ακόμη(πιθανόν ελαφρώς εξομαλυμένες) και με διαφορετικούς μαγνήτες (stager-ξεstagger, μονοί-διπλοί, μπακερ-ξεμπάκερ).

Κοινοποιήστε αυτήν την ανάρτηση


Σύνδεσμος προς την ανάρτηση
Κοινοποίηση σε άλλες σελίδες
33 λεπτά πριν, Πνοή και Νύξη είπε

Μεις βάνουμι κουμπρέσουορ. Παντού κι πάντα.

Aλλά το 10-38 είναι πιο ισορροπημένο σετ ηχητικά και ξεβράκωτα, όσο κι αν βάζουμε βρακί στον ποπό μας. 

 

 

Δες τώρα μια πλάκα.

Μέχρι και το 2010 που έπαιζα με κτήνη ενισχυτές (call me Mesa Boogie Mark 1), ο compressor ήταν always on και όντως δεν με ενοχλούσε ιδιαίτερα η σολ.

 

Ωραίο ήχο είχα βέβαια αλλά κάτι μου έλειπε..

 

Με το που το γύρισα σε low wattage ενισχυτές ( call me tweed deluxe & Marshall 1974x) που είχαν φυσικό κομπρεσσαρισμα οπότε ο κομπρεσσoρ ήταν άχρηστος,η σολ με ενοχλούσε πολύ.

 

Δεδομένου ότι σπάνια παίζω βρώμικα,80% παίζω clean και 20% με overdrive που μάλλον για τη νέα γενιά είναι... Clean. :).... αυτό το σετ είναι pure bliss to my ,old,ears 

 

 

 

 

 

 

 

 

Επεξεργασμένο από Superfunk
  • Like 1

Κοινοποιήστε αυτήν την ανάρτηση


Σύνδεσμος προς την ανάρτηση
Κοινοποίηση σε άλλες σελίδες

Γιαυτο σου αρεσει το dark matter. Δεν χρειαζεται κομπρεσορα μπροστα....

Κοινοποιήστε αυτήν την ανάρτηση


Σύνδεσμος προς την ανάρτηση
Κοινοποίηση σε άλλες σελίδες

όπως έγραψα και πιο πρίν, 3 ένοχοι για την εν λόγω ανισορροπία, οι οποίοι όμως την σκαπουλάρουν συνεχώς, είναι :

1) το αισχρό alignment της λεπτής ΜΙ και το τέλειο alignment της ΣΟΛ (σε πολλές κιθάρες, π.χ f-spaced pup, 52.5mm bridge)

2) radiused poles, σχετικά μεγαλύτερο radius στην ταστιέρα

3) action action action .... Σχεδόν πάντα η λεπτή ΜΙ έχει χαμηλότερο action, δεν μπορεί να αναπνεύσει όσο ή σόλ. Επίσης μπορεί να προκληθεί απο επίπεδη ταστιέρα, radius bridge

 

σε απολύτως σωστά σεταρισμένες κιθάρες μου, δεν είδα διαφορά στην ένταση της ΣΟΛ που να δικαιολογεί κάποια αλλαγή, αφενώς, και 2ον, δεν νομίζω οτι μικρότερο gauge στην ΣΟΛ θα έχει μικρότερη ένταση.

 

βάζω κράνος, πίσω στα χαρακώματα 🙂 σχολιάστε άφοβα 🙂

Επεξεργασμένο από rgxinap

Κοινοποιήστε αυτήν την ανάρτηση


Σύνδεσμος προς την ανάρτηση
Κοινοποίηση σε άλλες σελίδες

κανονικά με κομπρέσορα δεν σώνεις την σολ. Γιατί αν βγαίνει πιό δυνατά, πάλι με τον κομπρέσορα θα βγαίνει ακόμα πιό δυνατά.

 

Κοινοποιήστε αυτήν την ανάρτηση


Σύνδεσμος προς την ανάρτηση
Κοινοποίηση σε άλλες σελίδες
9 ώρες πριν, rgxinap είπε

1) το αισχρό alignment της λεπτής ΜΙ και το τέλειο alignment της ΣΟΛ (σε πολλές κιθάρες, π.χ f-spaced pup, 52.5mm bridge)

2) radiused poles, σχετικά μεγαλύτερο radius στην ταστιέρα

3) action action action .... Σχεδόν πάντα η λεπτή ΜΙ έχει χαμηλότερο action, δεν μπορεί να αναπνεύσει όσο ή σόλ. Επίσης μπορεί να προκληθεί απο επίπεδη ταστιέρα, radius bridge

 

1. Δεν το έχω δει αυτό σε καμμιά κιθάρα μου,μια χαρά alignment έχει η ΜΙ σε όλες,και σε όλες η σολ ενοχλεί, λιγότερο στις κιθάρες με διπλούς.

 

https://superfunk12.wordpress.com/my-gear/

 

Την Daphne Blue Tele αγνόησε την μια και η γέφυρα είχε τοποθετηθεί στραβά στο εργοστάσιο και η φωτό είναι πριν την ισιωσω 🙂 αλλά και πάλι η plain χορδές είναι μια χαρά aligned.

 

2.Αυτο το είπαμε και πριν οι πόλοι κάνουν compensation στο radius.

 

3.Αν η κιθάρα έχει σεταριστει σωστά,όπως οι δικές μου,όλες οι χορδές έχουν την ίδια απόσταση από την κορυφή του ταστου μια και ακολουθούν το radius 

 

Αλλά και πάλι το πρόβλημα δεν είναι η μι,είναι η σολ και η γενικοί ανισορροπία του output μεταξύ των χορδών,το οποίο άλλωστε και ΑΚΟΥΣΤΙΚΑ το ακούς.

 

Επεξεργασμένο από Superfunk
  • Like 1

Κοινοποιήστε αυτήν την ανάρτηση


Σύνδεσμος προς την ανάρτηση
Κοινοποίηση σε άλλες σελίδες
13 ώρες πριν, dimsonic είπε

κανονικά με κομπρέσορα δεν σώνεις την σολ. Γιατί αν βγαίνει πιό δυνατά, πάλι με τον κομπρέσορα θα βγαίνει ακόμα πιό δυνατά.

 


Έχω ένα δγιαμάντι της Digitech που κάμει θαύματα. Δεν δοκίμασα με άλλους, αλλά αυτός σε όλες τις ρυθμίσεις, από απλό συμμάζεμα μέχρι οδοστρωτήρα, με γρήγορο ή αργό attack, όλες οι χορδές ακούγονται σαν ...38άρες, (αυτό είναι και καλό και κακό, δυστυχώς)
 

Αυτό με το μέγεθος ενισχυτή ισχύει όντως και το αντιλαμβάνομαι όσο προσπαθώ να κατέβω σε wattage και μεγέθη (και βάρος), τόσο "πατημένη" είναι η κιθάρα, και λογικό.

Eδώ το link από το πώς λειτουργεί ο μαγνήτης (όπως πολύ αποτυχημένα και παρωχημένα προσπάθησα να αποδώσω πριν...)
https://lawingmusicalproducts.com/dr-lawings-blog/how-does-a-pickup-really-work

 

Έχω την αίσθηση ότι απλά διυλίζουμε τον κώνωπα, εκατέρωθεν, ειδικά αυτοί που δεν θέλουμε να αλλάξουμε set τώρα στα γεράματα, και οποιαδήποτε αλλαγή μας φαίνεται άβολη ή ακόμη και υπερβολική. Δοκίμασα να ρίξω έναν τόνο τη 42άρα μου κι έπαιζε μια χαρά, αν την δούλευα με συγκεκριμένο τρόπο, αντίθετα απ΄ ό,τι πίστευα ότι θα είναι σαν μακαρόνια με τα δάχτυλά μου στο ρόλο της κιμαδομηχανής. Οι εικασίες  εύκολες, η λογική (μου) δεν αποτελεί πάντα το ορθόν. Παρ' όλα αυτά θα συνεχίσω τη ζωή μου με τις 9άρες, αναγνωρίζοντας όμως ότι όντως, ηχητικά υπάρχει θέμα στις E και G (ειδικά η G). Αnd that's a fact. Ακόμη και στην humbucker equipped κιθάρα μου. 

ΥΓ Πιθανολογώ ότι το ίδιο ισχύει σε περίπτωση που κάποιος θέλει πιο heavy gauges. πχ να έχει 11-40.

Κοινοποιήστε αυτήν την ανάρτηση


Σύνδεσμος προς την ανάρτηση
Κοινοποίηση σε άλλες σελίδες
4 hours ago, Superfunk said:

 

1. Δεν το έχω δει αυτό σε καμμιά κιθάρα μου,μια χαρά alignment έχει η ΜΙ σε όλες,και σε όλες η σολ ενοχλεί, λιγότερο στις κιθάρες με διπλούς.

 

https://superfunk12.wordpress.com/my-gear/

 

Την Daphne Blue Tele αγνόησε την μια και η γέφυρα είχε τοποθετηθεί στραβά στο εργοστάσιο και η φωτό είναι πριν την ισιωσω 🙂 αλλά και πάλι η plain χορδές είναι μια χαρά aligned.

 

2.Αυτο το είπαμε και πριν οι πόλοι κάνουν compensation στο radius.

 

3.Αν η κιθάρα έχει σεταριστει σωστά,όπως οι δικές μου,όλες οι χορδές έχουν την ίδια απόσταση από την κορυφή του ταστου μια και ακολουθούν το radius 

 

Αλλά και πάλι το πρόβλημα δεν είναι η μι,είναι η σολ και η γενικοί ανισορροπία του output μεταξύ των χορδών,το οποίο άλλωστε και ΑΚΟΥΣΤΙΚΑ το ακούς.

 

 

1) 2 απλά βήματα που οδηγούν σε αυτό το πολύ συνηθισμένο πρόβλημα :

A. μαγνήτης LP-spaced HB (π.χ. EMG 81), ή Asian spaced SC

Β. γέφυρα vintage strat

ή ακόμα χειρότερα

A. μαγνήτης vintage bridge σε neck

B. γέφυρα Asian spaced

JVnUwM2.jpg

ακομπρεσάριστος ο ήχος, upstroke, bye bye ψιλή Μι

 

2) ναι το είπαμε, αλλά παραμένει το γεγονός οτι σε flat radius κιθάρες, αν βάλεις radiused pole pups έχεις αυτομάτως δυνατότερη ΣΟΛ, και σε αυτό δεν φταίει κανένα string gauge.

 

3) στα specs των γνωστών εταιριών, δίνουν action height στην λεπτή ΜΙ λιγότερο από ότι στην μπάσα ΜΙ.

Επεξεργασμένο από rgxinap

Κοινοποιήστε αυτήν την ανάρτηση


Σύνδεσμος προς την ανάρτηση
Κοινοποίηση σε άλλες σελίδες

O πόλος δημιουργεί ένα σχεδόν σφαιρικό πεδίο γύρω του περικλείοντας τη χορδή, ακόμη κι αν αυτή δεν είναι ακριβώς από πάνω του. Έτσι εξηγείται και το ότι δεν "χάνεις" σήμα όταν κάνεις bends. 

Το σεταπ του οργάνου αποτελεί μια οργανική και βιωματική διαδικασία, όπου ο καθένας προτιμά τα specs του αλλιώς. Οργάνου δοθέντος, ειδικά σε vintage radiused όργανα, οι δύο E μπορούν να είναι στο ίδιο ύψος, το ελάχιστο της E καντίνι. Οι άλλες χορδές, κατά τη συνθήκη που λέει ότι η ταστιέρα δεν είναι κύλινδρος αλλά κώνος, μπορούν να είναι και χαμηλότερα ή να ακολουθούν πιο flat γραμμή. Σε πιο flat ταστιέρες, μπορεί να χαμηλώνει η Ε καντίνι κατά το δοκούν (οργάνου θέλοντος), η Ε μπασα συνήθως παραμένει σε υψηλότερη θεση γιατί είναι πιο επιρρεπής σε buzz. (όπως και όλες οι wound). Yπάρχουν γεωμετρικοί περιορισμοι, αλλά κατά κανόνα, ακολουθείται το radius και το action που α)επιθυμούμε ΚΑΙ β)μπορούμε να έχουμε


Τα upstrokes/downstrokes είναι χαρακτηριστικό φυσικό, κι έχει να κάνει με τον τρόπο διέγερσης της χορδής. Ισχύει και για ακουστικά όργανα και ο ήχος εξαρτάται από τη θέση και κυρίως τη γωνία της πένας.

Κοινοποιήστε αυτήν την ανάρτηση


Σύνδεσμος προς την ανάρτηση
Κοινοποίηση σε άλλες σελίδες

Δημιουργήστε λογαριασμό ή συνδεθείτε για να σχολιάσετε

Πρέπει να είστε μέλος για να αφήσετε σχόλιο

Δημιουργήστε λογαριασμό

Γραφτείτε στην παρέα μας. Είναι εύκολο!

Δημιουργία λογαριασμού

Σύνδεση

Έχετε ήδη λογαριασμό; Συνδεθείτε εδώ.

Σύνδεση



×
×
  • Δημοσιεύστε κάτι...

Τα cookies

Τοποθετήθηκαν cookies στην συσκευή σας για να είναι πιο εύκολη η περιήγηση στην σελίδα. Μπορείτε να τα ρυθμίσετε, διαφορετικά θεωρούμε πως είναι OK να συνεχίσετε.